Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

fa بررسی ارتباط تاب‌آوری و خودکارآمدی عملکرد بالینی در پرستاران شاغل در بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی تهران Association Between Resilience and Clinical Performance Self-Efficacy Among Nurses Working in Hospitals Affiliated with the University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran پرستاری nursing پژوهشي-کامل Research(Original) سابقه و هدف: تاب‌آوری و خودکارآمدی عملکرد بالینی از منابع مهم پرستاران برای مقابله با فشارهای شغلی و ارائه مراقبت باکیفیت هستند. با وجود اهمیت این عوامل، شواهد درباره رابطه آن ها، در پرستاران شاغل در بیمارستان‌های توانبخشی، محدود است. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط تاب‌آوری با خودکارآمدی عملکرد بالینی پرستاران شاغل در بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی تهران انجام شد. مواد و روش ‌ها: این مطالعه توصیفی_تحلیلی بر روی ۱۲۵ پرستار شاغل در مرکز آموزشی درمانی روان‌پزشکی رازی و بیمارستان توا‌نبخشی رفیده وابسته به دانشگاه علوم توان‌بخشی و سلامت اجتماعی تهران انجام شد. نمونه‌گیری به روش تصادفی طبقه‌ای انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات جمعیت‌شناختی، مقیاس تاب‌آوری کونور-دیویدسون ۲۵ گویه‌ای و پرسشنامه خودکارآمدی عملکرد بالینی ۳۷ گویه‌ای جمع‌آوری شدند. نرمال بودن توزیع داده‌ها با آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و شاخص‌های چولگی و کشیدگی بررسی شد. وضعیت هر متغیر نسبت به حد وسط نظری مقیاس با آزمون t تک‌نمونه‌ای تعیین شد. ارتباط بین متغیرها با ضریب همبستگی پیرسون بررسی شد و سطح معناداری برای همه‌‌ی آزمون‌ها 05/0 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: بیشتر شرکت‌کنندگان زن (61/7 درصد)، دارای مدرک کارشناسی (60/5 درصد)، در گروه سنی ۳۶ تا ۴۰ سال (39/5 درصد) و دارای ۱۱ تا ۱۵ سال سابقه کار (34/6 درصد) بودند. میانگین ± انحراف معیار نمره تاب‌آوری و خودکارآمدی عملکرد بالینی به‌ترتیب 0/4±75/50 و 0/50±69/06 بود. بین تاب‌آوری و خودکارآمدی عملکرد بالینی رابطه مثبت و معنی‌داری وجود داشت(0/63= r، 0/01< P). همچنین، همه مؤلفه‌های تاب‌آوری با خودکارآمدی عملکرد بالینی همبستگی مثبت و معنی‌داری داشتند. بیشترین همبستگی بین مؤلفه شایستگی تاب‌آوری و مؤلفه ارزشیابی برنامه خودکارآمدی مشاهده شد(0/73= r، 0/01< P). استنتاج: تاب‌آوری بالاتر با خودکارآمدی بیشتر در عملکرد بالینی پرستاران همراه بود. تقویت این دو ویژگی می‌تواند به ارتقای خودکارآمدی عملکرد بالینی و کیفیت مراقبت‌های پرستاری کمک کند. انجام پژوهش‌های بیشتر برای بررسی این رابطه، به‌ویژه در محیط‌های توانبخشی، توصیه می‌شود.   Background and purpose: Resilience and clinical performance self-efficacy are important personal resources that help nurses cope with occupational stress and provide high-quality care. However, evidence regarding the relationship between these factors, particularly among nurses working in rehabilitation hospitals, remains limited. This study aimed to examine the association between resilience and clinical performance self-efficacy among nurses working in hospitals affiliated with the University of Rehabilitation Sciences and Social Health in Tehran, Iran. Materials and methods: This descriptive-analytical study included 125 nurses working at Razi Psychiatric Teaching Hospital and Rofeideh Rehabilitation Hospital, affiliated with the University of Rehabilitation Sciences and Social Health in Tehran, Iran. Participants were selected using stratified random sampling. Data were collected using a demographic questionnaire, the 25-item Connor-Davidson Resilience Scale, and the 37-item Clinical Performance Self-Efficacy Questionnaire. Data normality was assessed using the Kolmogorov-Smirnov test and skewness and kurtosis indices. One-sample t-tests were used to compare the mean scores for each variable with the corresponding theoretical scale midpoint. Associations between variables were examined using Pearson’s correlation coefficient. Statistical significance was set at P < 0.05. Results: ost participants were female (61.7%), held a bachelor’s degree (60.5%), were aged 36-40 years (39.5%), and had 11-15 years of work experience (34.6%). The mean ± standard deviation scores for resilience and clinical performance self-efficacy were 75.50 ± 4.0 and 69.06 ± 0.50, respectively. Resilience was positively correlated with clinical performance self-efficacy (r = 0.63, P ≤ 0.01). All dimensions of resilience were also positively correlated with clinical performance self-efficacy. The strongest correlation was observed between the competence dimension of resilience and the programme evaluation dimension of self-efficacy (r = 0.73, P ≤ 0.01) Conclusion: Greater resilience was associated with higher clinical performance self-efficacy among nurses. Interventions aimed at strengthening resilience may warrant investigation as a potential means of supporting nurses’ confidence in their clinical performance and, ultimately, the quality of nursing care. Further research, particularly in rehabilitation settings, is needed to clarify these relationships and assess their practical implications.   تاب‌آوری,خودکارآمدی, عملکرد بالینی, پرستاران, توانبخشی resilience, self-efficacy, clinical performance, nurses, rehabilitation 160 170 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-19681-1&slc_lang=fa&sid=1 Shabnam Beiranvand شبنم بیرانوند shabnam.beiranvand1374@gmail.com No MSc Student, Department of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آموزشی پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران Narges Arsalani نرگس ارسلانی nargesarsalani@gmail.com Yes Professor, Iranian Research Center on Aging, Department of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran استاد، گروه آموزشی پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران؛ مرکز تحقیقات سالمندی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران Mohammadjavad Hosseinabadi-farahani محمد جواد حسین آبادی فراهانی J.hoseinabadi@gmail.com No Assistant Professor, Iranian Research Center on Aging, Department of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran استادیار، گروه آموزشی پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران Mohsen Vahedi محسن واحدی Mohsenvahedi540@gmail.com No Assistant Professor, Department of Biostatistics and Epidemiology, Pediatric Neurorehabilitation Research Center, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran استادیار، گروه آموزشی آمار زیستی و اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران