بررسی شیوع و خصوصیات تومورهای نورواندوکرین در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی شهر تهران (مرکز ارجاعی) طی سال های 89-83 - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 22، شماره 97 - ( 11-1391 )                   جلد 22 شماره 97 صفحات 231-236 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Assessing Prevalence and Characteristics of Neuroendocrine Tumors in Patients in Imam Khomeiny Hospital (Referral Centre) in Tehran During 2004-2010. J Mazandaran Univ Med Sci. 2013; 22 (97) :231-236
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-1818-fa.html
صدیقی صنمبر، جهانزاد عیسی، قدیریان لاله، رافت جهانگیر، وزیری ساقی، واحدی صبا. بررسی شیوع و خصوصیات تومورهای نورواندوکرین در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی شهر تهران (مرکز ارجاعی) طی سال های 89-83. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1391; 22 (97) :231-236

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-1818-fa.html


چکیده:   (6939 مشاهده)
سابقه و هدف: بروز تومورهای نورواندوکرین در سال‌های اخیر رو به افزایش بوده است. تومورهای نورواندوکرین تنوع زیادی از نقطه نظر تظاهرات بالینی، مرحله و درجه بدخیمی دارند. همچنین استفاده از مارکرهایی چون Ki67 می‌توانند به تعیین مرحله بیماری کمک نمایند. بررسی شیوع بیمارستانی تومورهای نورواندوکرین، منشأ اولیه تومور، بررسی ارتباط تشخیص پاتولوژی و ایمونوهیستوشیمی با سطح Ki67، هدف انجام این تحقیق بود. مواد و روش‌ها: کلیه پرونده‌های بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی طی سال‌های 89-83 بررسی و موارد با تشخیص تومور نورواندوکرین انتخاب گردید، سپس بلوک‌های پاتولوژی و ایمونوهیستوشیمی این بیماران تحت بررسی مجدد قرار گرفت. مشخصات بیماران، نوع، مرحله و محل اولیه تومور در چک لیست وارد شد. یافته‌ها: شیوع تومور نورواندوکرین حدوداً 8 در 1000 بیمار بود. داده‌ها از 189 بیمار با یافته پاتولوژیک تومور نورواندوکرین مورد تحلیل قرار گرفت. میانگین سنی 6/49 سال و 9/52 درصد بیماران مرد و 1/47 درصد زن بودند. تشخیص پاتولوژی اولیه در 27 درصد موارد کارسینوئید تومور، 2/21 درصد تومور سلول گرد (Round cell tumor)، 5/18 درصد کارسینوم تمایز نیافته بود. میانگین سطح ki67 در بیماران بر حسب Tumor grade، محل تومور، نکروز تومور، ایمونوهیستوشیمی و تشخیص پاتولوژی، تفاوت معنی‌دار داشت. استنتاج: بر اساس این مطالعه استفاده از مارکر Ki67، می‌تواند در تشخیص و تعیین وضعیت تومورهای نورواندوکرین، که بر تصمیم گیری در مورد درمان تأثیر گذار است، کمک کننده باشد.
متن کامل [PDF 141 kb]   (61531 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: آموزش بهداشت

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb