دوره 28، شماره 161 - ( خرداد 1397 )                   جلد 28 شماره 161 صفحات 12-23 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (1181 مشاهده)

سابقه و هدف: بروز فنوتیپ مقاومت چند دارویی از مهم‌ترین دلایل ناکارآمد بودن رژیم‌های شیمی درمانی است. گانکیرین از معدود پروتئین های انکوژنی است که به عنوان تنظیم‌کننده منفی مسیرهای مهم سرکوبگر تومور نقش مهمی را در پیشبرد روند سرطانی شدن سلول‌ها ایفا می‌نماید. در این مطالعه، در یک غربالگری اولیه به مقایسه میزان بیان پایه گانکیرین در سلول های مقاوم به داروی سرطان تخمدان و معده انسانی با سلول‌های والد حساس به دارو، پرداخته شد.
مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، میزان بیان انکوپروتئین گانکیرین در سطح mRNA و پروتئین در رده‌های سلولی مقاوم به دارو با بیان آن در رده‌های سلولی والد حساس به دارو به ترتیب با استفاده از تکنیک‌های Real Time RT-PCR و Western Blotting مقایسه شد.
یافتهها: نتایج به دست آمده نشان‌دهنده کاهش معنیدار بیان گانکیرین در سلول‌های سرطان تخمدان مقاوم به دارو (A2780/RCIS بیان‌کننده ترانسپورترهای مقاومت داروییMRP2 ) (00/0p=) در مقابل رده سلولی والد حساس به دارو در سطح mRNA بود (240/0p=). هم‌چنین بیان گانکیرین در رده‌های سلول سرطان معده مقاوم (EPG85-257/RDB بیان‌کننده ترانسپورترهای مقاومت دارویی MDR 1) در سطح mRNA و پروتئین کمتر از سلول والد حساس به داروی آن بود.
استنتاج: در مجموع نتایج این تحقیق نشان‌دهنده ارتباط معکوس بین میزان بیان گانکیرین با بروز فنوتیپ مقاومت دارویی از طریق افزایش بیان پمپ‌های ترانسپورتر دارویی بود. لذا، این فرضیه پیشنهاد می‌شود که افزیش بیان‌ترانسپورترهای دارویی می‌تواند مهارکننده خواص مهاجم تومورزا در سلول‌های سرطانی باشد.

متن کامل [PDF 773 kb]   (362 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: ژنتیک