دوره 27، شماره 154 - ( آبان 1396 )                   جلد 27 شماره 154 صفحات 83-93 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (2168 مشاهده)
سابقه و هدف: بیماران تحت درمان با همودیالیز، صرف نظر از سن، از اختلال در عملکرد جسمانی و سبک زندگی کم تحرک رنج میبرند و مشکلات گوناگون ناشی از کم‌تحرکی بر ابعاد مختلف زندگی آن‌ها اثر می‌گذارد. تمرینات ورزشی متناسب با توانایی‌ و تمایل بیماران همودیالیزی میتواند بهعنوان راهحلی برای مقابله با کم‌تحرکی مطرح شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر تمرینات ورزشی حین دیالیز و پیاده‌روی در منزل بر توانایی جسمانی و کفایت دیالیز بیماران همودیالیزی انجام شد.
مواد و روشها: در این کارآزمایی بالینی، 60 بیمار همودیالیزی به صورت تصادفی از دو بیمارستان تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران انتخاب شدند. بیماران گروه آزمون، برنامه ورزشی را به مدت هشت هفته (دو هفته حین دیالیز و شش هفته در منزل) انجام دادند. از آزمون پیاده‌روی شش دقیقه‌ای (6MWT) جهت سنجش عملکرد جسمانی و از مقادیرKT/V  و URR برای سنجش کفایت دیالیز استفاده شد. جهت آنالیز داده‌ها از نرم افزار SPPS20 استفاده شد و 05/0p معنادار در نظر گرفته شد.
یافتهها: در تست پیاده‌روی شش دقیقه‌ای، میانگین مسافت طی شده توسط گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل تغییر معناداری داشت (015/0 P ꞊). سطح کفایت دیالیز بیماران گروه آزمون با توجه به فرمول KT/V و URR، در مقایسه با گروه کنترل افزایش داشت، اگرچه این افزایش از نظر آماری معنادار نبوده است.
استنتاج: فعالیت‌های ورزشی از جمله برنامه طراحی شده سبب بهبود وضعیت جسمانی بیماران همودیالیزی می‌شود. انجام این فعالیت‌ها به علت سهولت کاربرد، نداشتن عارضه، پایین بودن هزینه، قابل اجرا بودن در هر زمان و مکان و عدم نیاز به تجهیزات خاص به بیماران همودیالیزی توصیه می‌شود.
 
متن کامل [PDF 375 kb]   (452 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: پرستاری