دوره 28، شماره 164 - ( شهریور 1397 )                   جلد 28 شماره 164 صفحات 63-73 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (1071 مشاهده)
سابقه و هدف: مهار کنندههای فیزیکی به طور شایع در بخشهای مراقبت های ویژه استفاده میشوند. فقدان دانش کافی در زمینه کاربرد این ابزارها سبب استفاده نابجا و ایجاد عوارض و مشکلات برای بیماران میگردد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش پرستاران در استفاده از مهار کنندههای فیزیکی و میزان کاربرد صحیح آن در بیماران بستری در بخشهای مراقبتهای ویژه طراحی و انجام پذیرفت.
مواد و روشها: این مطالعه مداخله ای نیمه تجربی با کد کارازمایی بالینی IRCT2016052919677N2 که در سال 1395 انجام پذیرفت، میزان استفاده از مهار کننده های فیزیکی و میزان کاربرد صحیح آن در بیماران بستری در بخش های ویژه در گروه مداخله و شاهد ثبت و بعد از یک دوره آموزشی، با میزان استفاده از مهار کننده های فیزیکی و کاربرد صحیح آن در گروه مداخله قبل و بعد از آموزش مقایسه شد. فاصله زمانی بین پایان آموزش و شروع بررسی، 15 روز بود. جهت آنالیز دادهها از نرمافزار SPSS استفاده شد.
یافتهها: استفاده از مهارکنندههای فیزیکی قبل از آموزش در گروه مداخله 8/49 درصد و در گروه شاهد 7/49 درصد و بعد از آموزش، درگروه مداخله 6/37 درصد و در گروه شاهد 7/49 درصد بود. بین دو گروه قبل و بعد از آموزش تفاوت معناداری وجود داشت. میزان استفاده صحیح از مهار کنندههای فیزیکی در گروه مداخله قبل آموزش 34 درصد و گروه شاهد 3/37 درصد و بعد از آموزش در گروه مداخله 9/37 درصد و گروه شاهد 3/37 درصد بود (001/0 p<).
استنتاج: آموزش به پرستاران می تواند منجر به کاهش استفاده از مهارکنندههای فیزیکی و همچنین افزایش میزان استفاده صحیح از مهارکننده های فیزیکی در بخش های مراقبت های ویژه شود و لذا این امر باید مدنظر دست اندرکاران قرار گیرد.
 
شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1N2014122220394IRCT
 
 
متن کامل [PDF 1070 kb]   (332 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: پرستاری