دوره 28، شماره 169 - ( بهمن 1397 )                   جلد 28 شماره 169 صفحات 65-74 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (785 مشاهده)
سابقه و هدف: مطالعات اخیر نشان دادهاند که درمان های چند تخصصی درد در کاهش ناتوانی برخی از بیماران مبتلا به درد موثر هستند. با این حال، نکته قابل تامل این است که تاثیر این نوع درمان بر روی همه بیماران مثبت نیست و تفاوتهای بین فردی نقش به سزایی در پاسخ دهی افراد به این درمان ها دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل پیشگویی کننده کاهش ناتوانی در بیماران مبتلا به درد مزمن تحت درمان چندتخصصی درد میباشد.
مواد و روشها: 249 بیمار مبتلا به درد مزمن مراجعه کننده به کلینیک درد شهر کاسل آلمان به مدت 2 هفته تحت درمانهای چند تخصصی درد قرار گرفتند. پیش از شروع و سه ماه پس از اتمام درمان، فرم اطلاعات دموگرافیک، اطلاعات مرتبط با درد مانند شدت درد و ناتوانی، هم چنین پرسشنامه های افسردگی، فاجعه انگاری و پذیرش درد توسط بیماران تکمیل شدند.
یافتهها: بر اساس نتایج آزمون رگرسیون چندگانه، بعد از کنترل میزان اولیه درد، ناتوانی و تغییرات ایجاد شده در میزان درد، متغیر روانی پذیرش اولیه یا بهبود آن از مهم ترین عوامل پیش بینی کننده کاهش ناتوانی سه ماه پس از درمان چند تخصصی درد می باشد. 76 درصد از تغییرات نمرات ناتوانی بیمار در مرحله سه ماه پس از اتمام درمان از طریق این مدل پیش بینی می شد.
استنتاج: نتایج مطالعه حاضر بر نقش متغیرهای روانی در بهبود ناتوانی بیماران مبتلا به درد مزمن تاکید می کند. از آن جا که عدم پذیرش درد می تواند باعث بروز مشکلات مضاعف برای بیماران مبتلا به درد مزمن گردد، لذا انجام مداخلات روان شناختی در کنار سایر درمان ها می تواند منجر به کاهش هر چه بیش تر احساس ناتوانی در بیماران گردد.

 
واژه‌های کلیدی: درمان چندتخصصی، درد مزمن، ناتوانی
متن کامل [PDF 719 kb]   (159 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: درد Pain فیزیوتراپی- طب ورزش