دوره 29، شماره 171 - ( فروردین 1398 )                   جلد 29 شماره 171 صفحات 31-44 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (882 مشاهده)
سابقه و هدف: عدم وجود هوای سالم در کلاسها و منازل، سبب کاهش سطح سلامت و اختلال در یادگیری دانش آموزان خواهد شد. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط غلظت دیاکسیدکربن و سایر پارامترهای محیطی با علائم سندرم ساختمان بیمار در مدارس و منازل دانش آموزان شهرستان بابل انجام شد.
مواد و روشها: جهت سنجش دیاکسیدکربن، دما و رطوبت از دستگاه استاندارد TES 1370 استفاده شد. گردآوری اطلاعات توسط پرسشنامه استاندارد " "MM040EAو به صورت مصاحبه انجام شد. پژوهش حاضر در 5 مدرسه در مقاطع ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان و 20 کلاس به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انجام شد. روش نمونهبرداری دانشآموزان در هر کلاس به صورت تصادفی و پرسشنامهها به صورت مصاحبهای تکمیل شدند. برای تعیین ارتباط بین سندرم بیماری ساختمان و پارامترهای محیطی، از آزمونهای آماری کای دو، ANOVA و T-test استفاده شد.
یافتهها: در زمستان بیشترین علائم سندرم ساختمان بیمار، مربوط به خستگی (8/45 درصد) و در فصل بهار مربوط به سردرد (3/35 درصد) بود. آزمون T-test نشان داد که در زمستان (02/0=P) و بهار (01/0=P) در کلاسهای درس و منازل دانش آموزان، بین دی اکسید کربن با علائم سندرم مزبور، ارتباط معنیداری وجود داشت. اما بین رطوبت و دما با این سندرم، ارتباط معنیداری مشاهده نشد. از میان ریسک فاکتورهای مورد بررسی در زمستان و بهار، سرو صدا به عنوان ریسک فاکتور آزاردهنده گزارش شد.
استنتاج: نتایج نشان داد که غلظت دی اکسید کربن با ایجاد علائم سندرم ساختمان بیمار در دانشآموزان ارتباط معنیداری دارد. هرچند علائم سندرم ساختمان بیمار در دانش آموزان خفیف بوده، اما با توجه به شرایط نامناسب فیزیکی در بعضی مدارس و حتی منازل، باید بهینهسازی در این فضاها انجام شود.
 
متن کامل [PDF 519 kb]   (304 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: بهداشت محیط زیست