سابقه و هدف: نارسایی قلبی با کاهش توانایی قلب در فراهم ساختن جریان خون کافی یا پر شدن آن با خون تعریف می‌شود. هیپوناترمی شایع‌ترین اختلال الکترولیتی در بیماران نارسایی قلبی است که با افزایش ناتوانی و مرگ و میر همراه می‌باشد. هدف ما از این مطالعه بررسی ارتباط بین هیپوناترمی با مشخصه‌های کلینیکال و اکوکاردیوگرافیک دارای ریسک بالا در بیماران نارسایی قلبی حاد بود.
مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی تحلیلی بر روی 271 بیمار دچار نارسایی قلبی حاد سیستولیک بستری در بیمارستان فاطمه زهرا ساری، بین سال‌های 1397 تا 1398 انجام شد. بیماران به دو گره هیپوناترمیک و نرموناترمیک تقسیم شدند. علائم حیاتی، متغیرهای اکوکاردیوگرافیک، شاخص توده بدنی و ریسک فاکتورهای شایع قلبی عروقی بین دو گروه با استفاده از نرم‌افزار18 SPSS مقایسه شدند.
یافته‌ها: 130 بیمار (48 درصد) مرد و 141 بیمار (52 درصد) زن بودند. سن متوسط جمعیت مورد مطالعه 02/14± 90/69 سال بود. بیماران هیپوناترمیک دارای شاخص توده بدنی و فشارخون سیستولیک و دیاستولیک پایین‌تر و شمارش پلاکتی بالاتر در مقایسه با افراد نرموناترمیک بودند (01/0، 002/0، 005/0 و 047/0P=). همچنین تمایلی به‌طرف شیوع بالاتر نارسایی میترال فانکشنال متوسط تا شدید در افراد هیپوناترمیک در مقایسه با نرموناترمیک‌ها وجود داشت (076/0P=). آنالیز رگرسیون خطی نشان داد هیپوناترمی پیش‌بینی‌کننده مستقل هیپوتانسیون وعدم ثبات همودینامیک در این بیماران است.
استنتاج: بر اساس مطالعه حاضر، بیماران نارسایی قلبی دچار هیپوناترمی در خطر بالاتر هیپوتانسیون، کاشکسی و افزایش تجمع پلاکتی قرار دارند و همین امر آن‌ها را درخطر بالاتر ناتوانی و مرگ و میر قلبی عروقی نیز قرار می‌دهد.