دوره 33، شماره 225 - ( مهر 1402 )
جلد 33 شماره 225 صفحات 115-103 |
برگشت به فهرست نسخه ها
مرضیه زمانیان 
، کوثر رضیان ، سپیده پیوندی ، محمود موسی زاده ، معصومه حامدی ، محمد زاهدی ، انسیه فولادی
، کوثر رضیان ، سپیده پیوندی ، محمود موسی زاده ، معصومه حامدی ، محمد زاهدی ، انسیه فولادی
چکیده: (2300 مشاهده)
سابقه و هدف: شایعترین علت شناخته شده ناباروری در زنان، اختلال در تخمکگذاری است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر رژیم ترکیبی لتروزول و کلومیفن با لتروزول به تنهایی بر میزان بارداری و تخمکگذاری در بیماران نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک تحت القای تخمکگذاری انجام گرفت.
مواد و روشها: این مطالعه بهصورت کارآزمایی بالینی بر روی 102 بیمار نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک که به درمانگاه نازایی بیمارستان امام خمینی ساری مراجعه کردند در بازه زمانی سال 97 تا 98 انجام شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی که با استفاده از جدول اعداد تصادفی صورت میگرفت، در دو گروه (هر گروه 51 نفر) قرار گرفتند که گروه اول، 5 میلیگرم لتروزول را روزانه (2 قرص) در روزهای 7-3 قاعدگی و گروه دوم نیز 100 میلیگرم کلومیفن را به همراه 5 میلیگرم لتروزول به همان صورت دریافت کردند. در صورت وجود حداقل یک فولیکول با سایز 19-20 میلیمتر آمپول HCG با دوز 5000 واحد تزریق شد. توصیههای لازم درباره اینترکورس منظم بهصورت یک روز در میان به بیماران داده شد.
یافتهها: تعداد فولیکولهای بالای 14 میلیمتر در گروه ترکیب دو دارو، در مقایسه با گروه لتروزول اختلاف معنیداری داشتند(0/05 P<). اما از لحاظ سن، شاخص توده بدنی، تعداد فولیکولهای بالای 18 میلیمتر، ضخامت آندومتر، تعداد حاملگی بالینی، حاملگی ongoing، متولدین زنده، سقط و چندقلوزایی بین دو گروه اختلاف معنیداری مشاهده نشد.
استنتاج: براساس این مطالعه، به نظر میرسد که ترکیب لتروزول و کلومیفن سیترات نسبت به لتروزول برای تحریک تخمکگذاری زنان نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک موثرتراست.
مواد و روشها: این مطالعه بهصورت کارآزمایی بالینی بر روی 102 بیمار نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک که به درمانگاه نازایی بیمارستان امام خمینی ساری مراجعه کردند در بازه زمانی سال 97 تا 98 انجام شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی که با استفاده از جدول اعداد تصادفی صورت میگرفت، در دو گروه (هر گروه 51 نفر) قرار گرفتند که گروه اول، 5 میلیگرم لتروزول را روزانه (2 قرص) در روزهای 7-3 قاعدگی و گروه دوم نیز 100 میلیگرم کلومیفن را به همراه 5 میلیگرم لتروزول به همان صورت دریافت کردند. در صورت وجود حداقل یک فولیکول با سایز 19-20 میلیمتر آمپول HCG با دوز 5000 واحد تزریق شد. توصیههای لازم درباره اینترکورس منظم بهصورت یک روز در میان به بیماران داده شد.
یافتهها: تعداد فولیکولهای بالای 14 میلیمتر در گروه ترکیب دو دارو، در مقایسه با گروه لتروزول اختلاف معنیداری داشتند(0/05 P<). اما از لحاظ سن، شاخص توده بدنی، تعداد فولیکولهای بالای 18 میلیمتر، ضخامت آندومتر، تعداد حاملگی بالینی، حاملگی ongoing، متولدین زنده، سقط و چندقلوزایی بین دو گروه اختلاف معنیداری مشاهده نشد.
استنتاج: براساس این مطالعه، به نظر میرسد که ترکیب لتروزول و کلومیفن سیترات نسبت به لتروزول برای تحریک تخمکگذاری زنان نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک موثرتراست.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
زنان و زایمان و نازایی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |