دوره 31، شماره 203 - ( آذر 1400 )                   جلد 31 شماره 203 صفحات 72-61 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (1665 مشاهده)
سابقه و هدف: سودوموناس آئروژینوزا یک پاتوژن فرصت طلب و دومین علت اصلی عفونتهای بیمارستانی، بویژه در بخش مراقبتهای ویژه (ICU) است. این مطالعه با هدف تعیین الگوی حساسیت آنتیبیوتیکی و شیوع سویههای مقاوم به چند داروی سودوموناس آئروژینوزا جدا شده از بیماران بستری در مراکزآموزشی- درمانی دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال 1399 انجام شد.
مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 80 سویه سودوموناس آئروژینوزا از نمونههای بالینی مختلف جمعآوری شد. حساسیت آنتیبیوتیکی ایزولهها با روش دیسک آگار دیفیوژن طبق دستورالعمل CLSI انجام شد. در نهایت براساس الگوی مقاومت بهدست آمده، ایزولههای (MDR) Multidrug-resistant و Extensively drug-resistant (XDR) و Pandrug-resistant (PDR) شناسایی شدند.
یافتهها: از مجموع 80 ایزوله جدا شده، بیشترین نمونه از بخش ICU (58/75 درصد) جمعآوری شد. بالاترین مقاومت آنتیبیوتیکی در تیکارسیلین-کلاولونات (95 درصد)، مروپنم (80 درصد) و سفتازیدیم (75 درصد) مشاهده شد. آنتیبیوتیکهای پیپراسیلین- تازوباکتام و سفپیم به ترتیب با57/5 و 51/25 درصد حساسیت، بیشترین اثر ممانعتکنندگی را از خود نشان دادند. در این میان 88/75درصد از سویهها MDR و 46/25 درصد از سویهها XDR بودند. فنوتیپ PDR در میان سویههای بالینی مشاهده نشد.
استنتاج: نتایج نشان داد سویههای سودوموناس آئروژینوزا به طیف وسیعی از آنتیبیوتیکها مقاوم هستند. با توجه به اهمیت این باکتری در عفونتهای بیمارستانی به ویژه در بخش ICU، ضروری است اقدامات فوری جهت شناسایی به موقع و درمان قطعی با آنتیبیوتیکهای مناسب انجام شود و همچنین از گسترش سویههای مقاوم این باکتری، جلوگیری به عمل آید.
متن کامل [PDF 415 kb]   (1404 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: ميکروبيولوژي

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.