دوره 34، شماره 236 - ( شهریور 1403 )
جلد 34 شماره 236 صفحات 136-131 |
برگشت به فهرست نسخه ها
علیرضا خانجانی فرد 
، پژمان خسروی ، پرستو کریمی علیآبادی ، مریم زرین کمر ، مژگان گران ، محمد خورشیدی ، عادل حدیدی ، قاسم اویس ، محسن اعرابی
، پژمان خسروی ، پرستو کریمی علیآبادی ، مریم زرین کمر ، مژگان گران ، محمد خورشیدی ، عادل حدیدی ، قاسم اویس ، محسن اعرابی
چکیده: (1622 مشاهده)
سابقه و هدف: پزشک خانواده با استفاده از فرآیند ارجاع، بیماران را به سطوح تخصصی نظام سلامت معرفی میکند. به عبارتی دیگر نظام ارجاع میتواند به ما اطمینان دهد که مراجعین مراقبتهای بهداشتی و درمانی به صورت بهینه ومقرون بهصرفه در سطح تخصصی، خدمات مناسب دریافت میکنند. همچنین دسترسی به موقع و ارائه مناسب مراقبتهای اولیه سلامت از فوائدآن میباشد. ارجاع، فرآیند دریافت مشاوره سرپایی تخصصی است که مسیر و ارتباط فرد در سه سطح نظام سلامت را برای تامین جامعیت و تداوم خدمات تعیین میکند. این مطالعه با هدف تعیین چگونگی تکمیل فرم ارجاع و بازخورد در پزشک خانواده شهری مازندران در سال 1397 انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه مقطعی- توصیفی- تحلیلی میباشد که به بررسی فرمهای ارجاع بیمهشدههای بیمه تامین اجتماعی توسط پزشکان خانواده شهری و بازخورد متخصصین انجام شد. محقق پس از دریافت کد اخلاق و کسب اجازه از سازمانهای مرتبط به بررسی فرمهای ارجاع بیمه شدههای سازمان تامین اجتماعی سال 1397 ارسالی از طرف پزشکان خانواده شهری به متخصصین در سطح استان پرداخت. جامعه آماری شامل همه فرمهای ارجاع و پسخوراند تحویلی توسط متخصصین به سازمان بیمه تامین اجتماعی برای دریافت حق العلاج بود. براساس گزارش اداره اسناد پزشکی سازمان بیمه تامین اجتماعی استان مازندران در سال 1397 در مجموع تعداد 151075 برگه ارجاع تکمیل شده برای دریافت حق العلاج متخصصین به آن سازمان تحویل شده است. دادههای جمعآوری شده برای تجزیه و تحلیل آماری به نرمافزار اکسل وارد شدند. تحلیل آماری در بخش آمار توصیفی با استفاده از شاخصهای مرکزی (میانگین، میانه، مد) و شاخصهای پراکندگی (واریانس، انحرافمعیار، دامنه تغییرات، ضریب تغییرات) برای متغیرهای کمی و شاخصهای فراوانی، درصد و شیوع برای دادههای کیفی انجام شد. دادههای استخراج شده با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: بررسی 3200 مورد از فرمهای ارجاع و پسخوراند مربوط به پزشکان خانواده و متخصصین نشان میدهد که در بین پزشکان خانواده 2321 مورد (72/5 درصد) مرد و 879 مورد (27/5 درصد) زن بودند. سوابق بیماران درج شده در 586 مورد (3/18 درصد) ناقص بود. یافتههای بالینی در 89 مورد (2/7 درصد) وجود داشت و یافتههای پاراکلینیک نیز در 22 مورد (0/7درصد) ناقص و در 171 مورد (5/3 درصد) کامل بود. در 884 مورد (27/6 درصد) برگههای ارجاع ناخوانا بودند. علت ارجاع در 560 مورد (17/5 درصد) درج شده بود. علت نیاز به مراجعه بعدی در 187 مورد (5/8 درصد) از فرمهای پسخوراند توسط متخصصین نوشته شده بود. علاوه بر این 1454 مورد (45/4 درصد) از برگههای پسخوراند تکمیل شده توسط متخصصین ناخوانا بودند.
استنتاج: نتایج بهدست آمده در این مطالعه نشان میدهد که وضعیت کیفیت تکمیل فرم ارجاع از جانب پزشکان خانواده و همچنین وضعیت ارائه پسخوراند از سوی پزشکان متخصص مناسب نیست. برای بهبود این وضعیت اجرای برنامههای آموزشی حضوری و غیرحضوری برای هر دو گروه و استفاده از فرمهای ارجاع الکترونیک می تواند در دستور کار قرار گیرد.
مواد و روشها: این مطالعه مقطعی- توصیفی- تحلیلی میباشد که به بررسی فرمهای ارجاع بیمهشدههای بیمه تامین اجتماعی توسط پزشکان خانواده شهری و بازخورد متخصصین انجام شد. محقق پس از دریافت کد اخلاق و کسب اجازه از سازمانهای مرتبط به بررسی فرمهای ارجاع بیمه شدههای سازمان تامین اجتماعی سال 1397 ارسالی از طرف پزشکان خانواده شهری به متخصصین در سطح استان پرداخت. جامعه آماری شامل همه فرمهای ارجاع و پسخوراند تحویلی توسط متخصصین به سازمان بیمه تامین اجتماعی برای دریافت حق العلاج بود. براساس گزارش اداره اسناد پزشکی سازمان بیمه تامین اجتماعی استان مازندران در سال 1397 در مجموع تعداد 151075 برگه ارجاع تکمیل شده برای دریافت حق العلاج متخصصین به آن سازمان تحویل شده است. دادههای جمعآوری شده برای تجزیه و تحلیل آماری به نرمافزار اکسل وارد شدند. تحلیل آماری در بخش آمار توصیفی با استفاده از شاخصهای مرکزی (میانگین، میانه، مد) و شاخصهای پراکندگی (واریانس، انحرافمعیار، دامنه تغییرات، ضریب تغییرات) برای متغیرهای کمی و شاخصهای فراوانی، درصد و شیوع برای دادههای کیفی انجام شد. دادههای استخراج شده با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: بررسی 3200 مورد از فرمهای ارجاع و پسخوراند مربوط به پزشکان خانواده و متخصصین نشان میدهد که در بین پزشکان خانواده 2321 مورد (72/5 درصد) مرد و 879 مورد (27/5 درصد) زن بودند. سوابق بیماران درج شده در 586 مورد (3/18 درصد) ناقص بود. یافتههای بالینی در 89 مورد (2/7 درصد) وجود داشت و یافتههای پاراکلینیک نیز در 22 مورد (0/7درصد) ناقص و در 171 مورد (5/3 درصد) کامل بود. در 884 مورد (27/6 درصد) برگههای ارجاع ناخوانا بودند. علت ارجاع در 560 مورد (17/5 درصد) درج شده بود. علت نیاز به مراجعه بعدی در 187 مورد (5/8 درصد) از فرمهای پسخوراند توسط متخصصین نوشته شده بود. علاوه بر این 1454 مورد (45/4 درصد) از برگههای پسخوراند تکمیل شده توسط متخصصین ناخوانا بودند.
استنتاج: نتایج بهدست آمده در این مطالعه نشان میدهد که وضعیت کیفیت تکمیل فرم ارجاع از جانب پزشکان خانواده و همچنین وضعیت ارائه پسخوراند از سوی پزشکان متخصص مناسب نیست. برای بهبود این وضعیت اجرای برنامههای آموزشی حضوری و غیرحضوری برای هر دو گروه و استفاده از فرمهای ارجاع الکترونیک می تواند در دستور کار قرار گیرد.
نوع مطالعه: گزارش کوتاه |
موضوع مقاله:
بهداشت خانواده
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |