دوره 35، شماره 246 - ( تیر 1404 )
جلد 35 شماره 246 صفحات 82-72 |
برگشت به فهرست نسخه ها
الهه رحیمی 
، جمشید یزدانی چراتی ، محمد اسلامی جویباری ، ایرج ملکی ، رضا علی محمدپور تهمتن ، مرتضی سنجرانی پور
، جمشید یزدانی چراتی ، محمد اسلامی جویباری ، ایرج ملکی ، رضا علی محمدپور تهمتن ، مرتضی سنجرانی پور
چکیده: (656 مشاهده)
سابقه و هدف: سرطان کولون، ده درصد تمامی موارد سرطان را در برمیگیرد. از طرفی شناسایی مدل مناسب برای تحلیل دادهها میتواند برای برآورد دقیق نتایج بسیار اثربخش باشد. بنابراین این مطالعه با هدف شناسایی بهترین مدل پارامتری بقا با کمترین خطا برای برآورد بقای بیماران مبتلا به سرطان کولون، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه کوهورت تاریخی، اطلاعات 761 بیمار مبتلا به سرطان کولون در استان مازندران طی سالهای 1391-1396 مراجعه و تا سال 1398پیگیری شدند، مورد بررسی قرار گرفت. برای براورد بقای بیماران مبتلا به سرطان کولون، از روش کاپلان مایر استفاده شد. برای شناسایی بهترین مدل و از شاخص نمره بریر (Brier score index) برای مدل با کمترین خطای برآورد استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار R 3.6.1 انجام شد و سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد.
یافتهها: بیماران مورد مطالعه، در طیف سنی 17 تا 91 سال قرار داشتند. میانگین سنی افراد87/35±60/14 سال بود و 79/4 درصد بیماران بیش از50 سال سن داشتند. از میان بیماران، 6/55 درصد (423 نفر) مرد با میانگین سنی (9/57±61/14) سال و 44/4 درصد (338 نفر ) زن با میانگین سنی (13/96±59/5) سال بودند. میانه و میانگین طول عمر بیماران به ترتیب60 و 2/07±53/71 ماه تعیین شد. میزانهای بقا سه، پنج و هفت ساله به ترتیب 70، 49 و 37 درصد بود. در این مطالعه، مدل پارامتری وایبل با بالاترین دقت و کمترین خطا در پیشبینی بقا و شناسایی مهمترین عوامل مرتبط، بهترین مدل شناخته شد.
استنتاج: در این تحقیق مدل بهینه با توجه به این که نرخ شکست در طول زمان به صورت افزایشی یکنوا بوده است، بنابراین مدل وایبل برازش بهتر و خطای کمتری نسبت به سایر مدل های مورد مطالعه داشته است. بنابراین برای تحلیل دادههایی با این توزیع، انتخاب مدل وایبل میتواند مفید باشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه کوهورت تاریخی، اطلاعات 761 بیمار مبتلا به سرطان کولون در استان مازندران طی سالهای 1391-1396 مراجعه و تا سال 1398پیگیری شدند، مورد بررسی قرار گرفت. برای براورد بقای بیماران مبتلا به سرطان کولون، از روش کاپلان مایر استفاده شد. برای شناسایی بهترین مدل و از شاخص نمره بریر (Brier score index) برای مدل با کمترین خطای برآورد استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار R 3.6.1 انجام شد و سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد.
یافتهها: بیماران مورد مطالعه، در طیف سنی 17 تا 91 سال قرار داشتند. میانگین سنی افراد87/35±60/14 سال بود و 79/4 درصد بیماران بیش از50 سال سن داشتند. از میان بیماران، 6/55 درصد (423 نفر) مرد با میانگین سنی (9/57±61/14) سال و 44/4 درصد (338 نفر ) زن با میانگین سنی (13/96±59/5) سال بودند. میانه و میانگین طول عمر بیماران به ترتیب60 و 2/07±53/71 ماه تعیین شد. میزانهای بقا سه، پنج و هفت ساله به ترتیب 70، 49 و 37 درصد بود. در این مطالعه، مدل پارامتری وایبل با بالاترین دقت و کمترین خطا در پیشبینی بقا و شناسایی مهمترین عوامل مرتبط، بهترین مدل شناخته شد.
استنتاج: در این تحقیق مدل بهینه با توجه به این که نرخ شکست در طول زمان به صورت افزایشی یکنوا بوده است، بنابراین مدل وایبل برازش بهتر و خطای کمتری نسبت به سایر مدل های مورد مطالعه داشته است. بنابراین برای تحلیل دادههایی با این توزیع، انتخاب مدل وایبل میتواند مفید باشد.
واژههای کلیدی: تحلیل بقا، مدل پارامتری بقا، شاخص آکائیک، نمره بریر، باقی مانده کاکس اسنل، سرطان کولون
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
آمار زیستی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |