دوره 35، شماره 243 - ( فروردین 1404 )
جلد 35 شماره 243 صفحات 93-81 |
برگشت به فهرست نسخه ها
چکیده: (1109 مشاهده)
سابقه و هدف: تغییر بیمارستان از غیر آموزشی به آموزشی، از جمله تغییرات ساختاری است که در سالهای اخیر رواج یافته است. این مطالعه با هدف بررسی و مقایسه فرایندهای کلیدی در تغییر کارکرد بیمارستان از غیرآموزشی به آموزشی، انجام پذیرفت.
مواد و روشها: پژوهش به صورت ترکیبی- کیفی، در دو گام به انجام رسید. گام اول با استفاده از تحلیل اسناد، تکنیک رایگیری متعدد، تدوین سناریو و ترسیم فرایند انجام شد. گام دوم به روش کیفی- مطالعه تطبیقی با استفاده از جداول استخراج داده انجام شد.
یافتهها: در گام اول ابتدا 195 فرایند شناسایی و پس از اولویتبندی 19 فرایند انتخاب شد. سپس ۶۷ سند بهمنظور دستهبندی محتوای مربوط به هرکدام از انواع بیمارستانهای آموزشی و غیرآموزشی بررسی و ایستگاههای کاری و فلوچارت ها مقایسه گردید. هفت فرایند به دلیل اضافه شدن ماموریت آموزش و ۱۲ فرایند که بهواسطه تغییر کارکرد بیمارستان تقویت میشوند؛ شناسایی و ترسیم شد. تغییرات شامل حضور افراد جدید در فعالیتهای بیمارستان و تغییر سطح ارتباطات بین فردی و گروهی؛ افزایش تعداد گام های اجرای فرایند و مضاعف شدن فرایندها، افزایش افراد مسئول انجام گامها، بعضا افزایش دو برابری، میباشد. پیچیدگی فرایندهای آموزشی نتیجه دیگر مطالعه حاضر بود و همچنین در برخی گامها حضور همزمان دانشجویان و کادر درمان بهسبب آموزش بالینی و در صورت لزوم انجام، اقدام درمانی با نظارت رخ خواهد داد.
استنتاج: با توجه به درگیر شدن افراد جدید و تغییر در تعداد و تنوع افراد مسئول، نگاه ویژه به مقاومت کارکنان و تعارضهای احتمالی و ارتباطات فردی و گروهی ضروری میباشد. مضاعف و طولانی شدن فرایندها نیازمند توجه بیش از پیش به عملکرد بیمارستان، رضایتمندی بیمار و آموزش بالینی نیروی انسانی آینده است. حضور همزمان دانشجویان و کادر درمان، ضرورت افزایش نظارت و توجه به ایمنی بیمار و کیفیت را یادآور میسازد. دو فرایند کلیدی از مجموع فرایندهای بررسی شده مربوط به پذیرش و تعیین تکلیف بیمار است و لذا توجه به عنوان اولین نقطه تماس و کانال ارتباطی کلیدی در ارایه خدمات و جلوگیری از شکافهای کیفیتی و عملکردی ضرورت دارد.
مواد و روشها: پژوهش به صورت ترکیبی- کیفی، در دو گام به انجام رسید. گام اول با استفاده از تحلیل اسناد، تکنیک رایگیری متعدد، تدوین سناریو و ترسیم فرایند انجام شد. گام دوم به روش کیفی- مطالعه تطبیقی با استفاده از جداول استخراج داده انجام شد.
یافتهها: در گام اول ابتدا 195 فرایند شناسایی و پس از اولویتبندی 19 فرایند انتخاب شد. سپس ۶۷ سند بهمنظور دستهبندی محتوای مربوط به هرکدام از انواع بیمارستانهای آموزشی و غیرآموزشی بررسی و ایستگاههای کاری و فلوچارت ها مقایسه گردید. هفت فرایند به دلیل اضافه شدن ماموریت آموزش و ۱۲ فرایند که بهواسطه تغییر کارکرد بیمارستان تقویت میشوند؛ شناسایی و ترسیم شد. تغییرات شامل حضور افراد جدید در فعالیتهای بیمارستان و تغییر سطح ارتباطات بین فردی و گروهی؛ افزایش تعداد گام های اجرای فرایند و مضاعف شدن فرایندها، افزایش افراد مسئول انجام گامها، بعضا افزایش دو برابری، میباشد. پیچیدگی فرایندهای آموزشی نتیجه دیگر مطالعه حاضر بود و همچنین در برخی گامها حضور همزمان دانشجویان و کادر درمان بهسبب آموزش بالینی و در صورت لزوم انجام، اقدام درمانی با نظارت رخ خواهد داد.
استنتاج: با توجه به درگیر شدن افراد جدید و تغییر در تعداد و تنوع افراد مسئول، نگاه ویژه به مقاومت کارکنان و تعارضهای احتمالی و ارتباطات فردی و گروهی ضروری میباشد. مضاعف و طولانی شدن فرایندها نیازمند توجه بیش از پیش به عملکرد بیمارستان، رضایتمندی بیمار و آموزش بالینی نیروی انسانی آینده است. حضور همزمان دانشجویان و کادر درمان، ضرورت افزایش نظارت و توجه به ایمنی بیمار و کیفیت را یادآور میسازد. دو فرایند کلیدی از مجموع فرایندهای بررسی شده مربوط به پذیرش و تعیین تکلیف بیمار است و لذا توجه به عنوان اولین نقطه تماس و کانال ارتباطی کلیدی در ارایه خدمات و جلوگیری از شکافهای کیفیتی و عملکردی ضرورت دارد.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
مدیریت بیمارستانی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |