دوره 35، شماره 251 - ( آذر 1404 )
جلد 35 شماره 251 صفحات 264-253 |
برگشت به فهرست نسخه ها
چکیده: (1407 مشاهده)
سابقه و هدف: گیاه ثیل (Cynodon dactylon) یکی از مهمترین داروهای گیاهی مورد استفاده در طب ایرانی است که به دلیل آثار درمانی بخشهای مختلف آن، از دیرباز در درمان بیماریهای گوناگون به کار رفته است. مطالعات اخیر نیز اثرات دارویی گستردهای را در این گیاه نشان دادهاند. این مقاله مروری جهت واکاوی یافتههای گذشته و حال درباره گیاه ثیل، به منظور تبیین جایگاه واقعی آن از پزشکی کهن تا تحقیقات نوین و ترسیم افقهای آینده برای پژوهشهای کاربردی نگارش شده است. بدین منظور کاربردهای سنتی، ترکیبات فیتوشیمیایی و فارماکولوژی این گیاه از منابع معتبر طب ایرانی تا تحقیقات جدید، مورد پژوهش قرار گرفت. اطلاعات این مقاله مروری از متون معتبر طب ایرانی در قرون گذشته شامل الحاوی، قانون در طب، الصیدنه فیالطب و سایر منابع استخراج شد. همچنین پایگاههای داده الکترونیکی نظیر Web of Science، Science Direct، PubMed، EMBASE، Scopus، EBSCO، Google Scholar،SID و IranMedex جستجو شدند. نتایج نشان داد در منابع طب ایرانی خواص متعددی در زمینه اثرات گوارشی و ادراری-تناسلی برای این گیاه برشمردند. گیاه ثیل حاوی ترکیبات زیست فعال متنوعی شامل کربوهیدراتها، پروتئینها، ترپنوئیدها، فلاونوئیدها، آلکالوئیدها و ترکیبات فنلی است که در برگ، ساقه، ریشه و ریزوم آن شناسایی شدهاند. مطالعات فیتوشیمیایی حضور کاروتنوئیدها، ساپونینها، گلیکوزیدها، اسید پالمیتیک، فیتواسترولها و اسانسهای فرّار را تأیید کردهاند. این گیاه در درمان سنگهای کلیوی، بیماریهای گوارشی، ترمیم زخمهای پوستی و التیام جراحات کاربرد دارد. همچنین خواص آنتیاکسیدانی، ضدالتهابی، ضدمیکروبی و ضددیابتی آن گزارش شده است. گیاه ثیل بهواسطه خواص درمانی فراوان خود، میتواند در درمان بسیاری از بیماریها مورد استفاده قرار گیرد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |