دوره 36، شماره 258 - ( تیر 1405 )
جلد 36 شماره 258 صفحات 65-52 |
برگشت به فهرست نسخه ها
چکیده: (423 مشاهده)
سابقه و هدف: تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) یکی از پرکاربردترین روشهای تصویربرداری تشخیصی غیرتهاجمی در پزشکی است. با این حال، کنتراست ذاتی نسبتاً پایین این روش اغلب استفاده از عوامل کنتراست را برای بهبود کیفیت تصاویر و افزایش دقت تشخیصی ضروری میسازد. عوامل کنتراست مبتنی بر گادولینیوم (GBCAs) بهطور گسترده برای این منظور مورد استفاده قرار میگیرند، اما توسعه ترکیبات جدید با کارایی و ایمنی بالاتر همچنان از اهداف مهم پژوهشی به شمار میرود. این مطالعه با هدف سنتز، شناسایی و ارزیابی کمپلکسهای جدید گادولینیومی مشتق شده از لیگاندهای آمینو تریکربوکسیلیک اسید بهعنوان عوامل بالقوه کنتراست MRI، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی – آزمایشگاهی، سه لیگاند آمینو تریکربوکسیلیک اسید (2، 4 و 7) سنتز شدند و سپس با یونهای Gd³⁺کمپلکس شدند تا بهترتیب کمپلکسهای گادولینیومی 2-Gd، 4-Gdو 7-Gd حاصل شوند. شناسایی ساختاری این ترکیبات با استفاده از طیف سنجی رزونانس مغناطیسی هستهای (NMR)، طیف سنجی مادون قرمز (IR)، طیف سنجی جرمی و آنالیز عنصری انجام شد. ویژگیهای زیستی و فیزیکوشیمیایی این کمپلکسها از طریق آزمونهای سمیت سلولی در شرایط آزمایشگاهی، اندازهگیری پارامترهای آسایش T₁ و T₂، مطالعات توزیع زیستی و بررسیهای MRI درونتنی ارزیابی شدند.
یافتهها: در میان کمپلکسهای سنتز شده، 4-Gd و 7-Gd خواص ریلکسومتری مطلوبی نشان دادند، بهطوری که مقادیر ریلکسیویتی طولی (R₁) آنها بهترتیب 0/73 ± 6/11 و1/21 ± 6/23 میلیمولار⁻¹ ثانیه⁻¹ بود. این مقادیر با عامل کنتراست رایج Gd-DOTA (0/86 ± 5/95 میلیمولار⁻¹ ثانیه⁻¹) قابل مقایسه بودند. افزون بر این، هر دو کمپلکس سمیت سلولی اندکی نشان داده و الگوهای توزیع زیستی مشابهی با Gd-DOTA داشتند که بیانگر زیست سازگاری مناسب آنها است.
استنتاج: کمپلکسهای 4-Gdو 7-Gd دارای ویژگیهای فیزیکوشیمیایی و زیستی امیدوار کنندهای هستند و میتوانند بهعنوان عوامل کنتراستزای مؤثر برای MRI مطرح شوند. با این حال، انجام مطالعات پیشبالینی بیشتر برای تأیید قابلیت کاربرد آنها ضروری است.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی – آزمایشگاهی، سه لیگاند آمینو تریکربوکسیلیک اسید (2، 4 و 7) سنتز شدند و سپس با یونهای Gd³⁺کمپلکس شدند تا بهترتیب کمپلکسهای گادولینیومی 2-Gd، 4-Gdو 7-Gd حاصل شوند. شناسایی ساختاری این ترکیبات با استفاده از طیف سنجی رزونانس مغناطیسی هستهای (NMR)، طیف سنجی مادون قرمز (IR)، طیف سنجی جرمی و آنالیز عنصری انجام شد. ویژگیهای زیستی و فیزیکوشیمیایی این کمپلکسها از طریق آزمونهای سمیت سلولی در شرایط آزمایشگاهی، اندازهگیری پارامترهای آسایش T₁ و T₂، مطالعات توزیع زیستی و بررسیهای MRI درونتنی ارزیابی شدند.
یافتهها: در میان کمپلکسهای سنتز شده، 4-Gd و 7-Gd خواص ریلکسومتری مطلوبی نشان دادند، بهطوری که مقادیر ریلکسیویتی طولی (R₁) آنها بهترتیب 0/73 ± 6/11 و1/21 ± 6/23 میلیمولار⁻¹ ثانیه⁻¹ بود. این مقادیر با عامل کنتراست رایج Gd-DOTA (0/86 ± 5/95 میلیمولار⁻¹ ثانیه⁻¹) قابل مقایسه بودند. افزون بر این، هر دو کمپلکس سمیت سلولی اندکی نشان داده و الگوهای توزیع زیستی مشابهی با Gd-DOTA داشتند که بیانگر زیست سازگاری مناسب آنها است.
استنتاج: کمپلکسهای 4-Gdو 7-Gd دارای ویژگیهای فیزیکوشیمیایی و زیستی امیدوار کنندهای هستند و میتوانند بهعنوان عوامل کنتراستزای مؤثر برای MRI مطرح شوند. با این حال، انجام مطالعات پیشبالینی بیشتر برای تأیید قابلیت کاربرد آنها ضروری است.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
شیمی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |