دوره 25، شماره 123 - ( فروردین 1394 )                   جلد 25 شماره 123 صفحات 87-98 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:   (6136 مشاهده)
سابقه و هدف: ناامنی غذایی به مفهوم دسترسی محدود یا نامطمئن به غذای کافی و سالم، یا توانایی محدود برای دستیابی به غذا از راه‌های قابل قبول اجتماعی است. هدف از این مطالعه بررسی امنیت غذایی خانوار و ارتباط آن با وزن‌گیری و عوارض مرتبط با وزن در طول دوران بارداری می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی توصیفی- تحلیلی در سال 1393 روی 700 مادر مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی درمانی تهران انجام گرفت. برای گردآوری اطلاعات از دو پرسش‌نامه امنیت غذاییU.S. Department of Agriculture (USDA) و اطلاعات عمومی استفاده شد. در تجزیه و تحلیل آماری نیز آزمون‌های مجذور کا، تی مستقل و رگرسیون لجستیک مورد استفاده قرار گرفتند. یافته‌ها: در مطالعه حاضر شیوع نا امنی غذایی 8/34 درصد بود. به طوری که 4/25 درصد از مادران دارای نا امنی غذایی بدون گرسنگی، 8 درصد دارای نا امنی غذایی با گرسنگی متوسط و 4/1 درصد دارای نا امنی غذایی با گرسنگی شدید بودند. بررسی اطلاعات اجتماعی- اقتصادی نشان داد که مادران در خانوارهای نا امن غذایی دارای تحصیلات پایین‌تر و خانه‌دار بودند، هم‌چنین دارای سن کم و تعداد فرزندان بیش‌تری بودند و درآمد کم‌تری داشتند. بر اساس مدل نهایی رگرسیون لجستیک و پس از تعدیل عوامل مخدوش‌کننده نیز مشخص گردید که نا امنی غذایی با ابتلا به دیابت بارداری (33/3-36/1 , CI:12/2OR=)، فشارخون بارداری (67/2-01/1 , CI:64/1OR=) ارتباط دارد. در حالی که ناامنی غذایی با ابتلا به پروتئینوری در طول دوران بارداری ارتباط معنی داری نداشت (05/0p>). استنتاج: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که زندگی در خانوارهای نا امن غذایی می‌تواند خطر ابتلا به عوارض بارداری را افزایش دهد.
متن کامل [PDF 238 kb]   (1560 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: تغذيه