دوره 20، شماره 76 - ( خرداد و تیر 1389 )                   جلد 20 شماره 76 صفحات 107-96 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khodavaisy S, Shokohi T, Zarei Mahmoudabadi A. Mycetoma in Iran with emphasis on north of Iran a review of the literatures . J Mazandaran Univ Med Sci 2010; 20 (76) :96-107
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-618-fa.html
خداویسی صادق، شکوهی طاهره، زارعی محمودآبادی علی. مروری بر مایستوما در ایران، با تاکید بر شمال کشور. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1389; 20 (76) :96-107

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-618-fa.html


چکیده:   (19497 مشاهده)
مایستوما عفونت گرانولوماتوز مزمن بافت جلدی و زیر جلدی است که در اثر اکتینو مایست ها (اکتینومایستوما) و قارچها (یومایستوما) ایجاد می گردد. عوامل مسببه بیماری ارگانیسم اگزوژن خاک دوست می باشند که در پی تروما به زیر جلد وارد می شوند. بیماری مایستوما در ایران نادر و به صورت تک گیر (اسپورادیک) است. در این مطالعه مروری 90 مورد گزارش شده در سالهای 1351 الی 1388 مشخص گردید. مبتلایان به مایستوما در ایران اکثرا مرد (66.3 درصد)، در محدوده سنی 31 تا 50 سال (55.1 درصد) و کشاورز (44.4 درصد) بوده اند. در ایران، پا بیشترین محل درگیری (73.8 درصد) و پس از آن ساق و بازو (هر کدام 4.8 درصد)، بیشترین عوامل اکتینومایستوما: اکتینومادور اما دوره (23.5 درصد) نوکاردیا آستروئیدس (20.6 درصد)، نوکاردیا کاویه (13.2 درصد) و بیشترین عوامل یومایستوما سودآلشریا بوئیدی (10.3 درصد) بوده است. بیشترین موارد بیماری از سه استان های شمالی کشور (36 درصد) گزارش شده که در این میان استان مازندران با 59.4 درصد بیشترین موارد را به خود اختصاص داده است و 27 درصد موارد از استان های جنوبی گزارش شده است. شایع ترین عامل گزارش شده در شمال کشور اکتینومادورا مادوره (47.8 درصد) بوده که 68.8 درصد موارد مایستومای گزارش شده ناشی از این ارگانیسم از این منطقه بوده است.
متن کامل [PDF 370 kb]   (4743 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb