سابقه و هدف: آمینوگلیکوزیدها آنتی‌بیوتیک‌هایی با طیف اثر گسترده هستند که عمدتاً در درمان عفونت‌های شدید استافیلوکوک اورئوس به‌‌صورت ترکیبی با دیگر آنتی‌بیوتیک‌ها استفاده می‌شوند. مطالعه حاضر به بررسی فنوتیپی و ژنوتیپی مقاومت به آمینوگلیکوزیدها در ایزوله‌های بالینی استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA ) جمع‌آوری‌شده از شهر کرمان می‌پردازد.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی – مقطعی طی مدت یک سال از130 ایزوله استافیلوکوک اورئوس جدا شده از نمونه‌های کلینیکی، 57 ایزوله (MRSA ) جمع‌آوری شد. حساسیت این ایزوله‌ها نسبت به 13 آنتی‌بیوتیک به روش دیسک دیفیوژن تعیین گردید و درنهایت حضور ژن‌های کد کننده آنزیم‌های تغییردهنده آمینوگلیکوزیدها با روش Multiplex PCR ارزیابی شد.
یافته‌ها: دراین مطالعه مقاومت بالایی نسبت به تتراسیکلین، اریترومایسین، کانامایسین و جنتامایسین در ایزوله‌های MRSA مشاهده گردید به طوری که به ترتیب 7/73 و 4/68 درصد از ایزوله ها به کانامایسین و جنتامایسین مقاوم بودند. ژن‌هایaac(6′)-Ie-aph(2″) ،aph(3′)-III، ant(4′)-Ia و aph(2′′)-Id به ترتیب در3/40 درصد، 7/15 درصد، 2/12 درصد و 5/3 درصد از ایزوله های مقاوم به آمینوگلیکوزیدها شناسایی شدند.
استنتاج: شیوع مقاومت به آمینوگلیکوزیدها در میان ایزوله‌های MRSA در حال افزایش است. بنابراین شناسایی ژن‌های مقاومت به ‌منظور دستیابی به الگوی دقیق مقاومت در جلوگیری از انتشار سویه‌های مقاوم کمک‌ شایانی می‌نماید.