دوره 21، شماره 1 - ( ویژه نامه 1390 )                   جلد 21 شماره 1 صفحات 235-242 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (9822 مشاهده)
سابقه و هدف: مالتیپل اسکلروزیس (MS) یکی از بیماری سیستم‌های اعصاب مرکزی بوده و به‌ندرت با تشنج همراه است. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی انواع MS درمبتلایان به MS با و بدون تشنج می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی توصیفی از سال 1387 تا 1389 بر روی مبتلایان بهMS در گیلان انجام شد. مشخصات دموگرافیک و نوع MS بیماران جمع‌آوری و داده‌ها به روش‌های کای دو، T و رگرسیون لوجستیک در نرم‌افزار 17 SPSS آنالیز شدند. یافته‌ها: از 209 بیمار مبتلا به MS (1/74 درصد زن و 9/25 درصد مرد)، 13 نفر (2/69 درصد زن و 8/30 درصد مرد) تشنج بالینی هم داشتند. میانگین سن بیماران، سن شروع بیماری و EDSS در گروه‌های با و بدون تشنج بالینی به ترتیب 6/8 ± 34 و 8/9±2/33 سال، 8/11±18/26 و 05/8±96/27 سال و 5/2±2/4 و 5/1±6/4 بود که تفاوت معنی داری بین میانگین های فوق در دو گروه وجود نداشت (05/0p>). شیوع نوع عودکننده- فروکش‌کننده (RRMS)، پیشرونده ثانویه (SPMS) و اولیه(PPMS) در بیماران بدون تشنج به ترتیب 1/80 درصد، 7/11 درصد و 2/8 درصد و در مبتلایان به تشنج به ترتیب 5/38 درصد، 8/53 درصد و 7/7 درصد بوده که تفاوت آماری معنی‌دار بود(05/0p<). تشنج؛ شانس SPMS را 94/8 (51/2-77/31 : 95% CI) برابر بیشتر و شانس RRMS را 04/7 (96/1-57/28 : 95% CI) برابر کمتر می‌کند. همچنین SPMS نسبت به RRMS شانس بروز تشنج را 16/10 (65/2-88/38 : 95% CI) برابر می‌کند. استنتاج: نوع پیشرونده ثانویه MS در بیماران مبتلا به MS همراه با تشنج شایع‌تر است و تشنج، یک پیش‌بینی‌کننده مثبت برای پیشرفت بیماری MS می‌باشد.
متن کامل [PDF 304 kb]   (1567 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |