جستجو در مقالات منتشر شده


26 نتیجه برای رضائی

سعید دانشمندی ، علی اکبر پورفتح اله ، محمد کاظمی عرب آبادی ، غلام حسین حسن شاهی راویز، محسن رضائیان ، مجید آسیابانهارضایی ،
دوره 18، شماره 66 - ( آبان 1387 )
چکیده

سابقه و هدف: در حالی که دیابت ملیتوس نوع 2 شایعترین فرم در بین انواع دیابتهاست، اما علت اصلی ایجاد آن هنوز ناشناخته است. عوامل ژنتیکی و محیطی زیادی را در ایجاد دیابت دخیل می دانند. سایتوکاینها از جمله عوامل مربوط به سیستم ایمنی می باشند که اثر آنها بر ایجاد دیابت به اثبات رسیده است. میزان بیان سایتوکینها در افراد و جوامع مختلف، متفاوت می باشد. طی مطالعات قبلی ثابت شده است که پلیمرفیسمهای موجود در ناحیه 874+ ژن اینترفرون - گاما و 590- ژن اینترلوکین -4 با میزان بیان این دو سایتوکین در ارتباط است. با توجه به این شواهد در این مطالعه به بررسی پلیمرفیسمهای موجود در این نواحی با بیماری دیابت تیپ 2 پرداخته شد.
مواد و روش ها: نمونه خون محیطی از 51 بیمار دیابتی نوع 2 و 50 نفر از افراد غیر دیابتی به همراه ضد انعقاد EDTA جمع آوری شد و DNA به روش salting out از خون محیطی جدا شد. پلیمرفیسمهای موجود در ناحیه 874+ ژن اینترفرون - گاما با روش ARMS-PCR و پلیمرفیسمهای موجود در ناحیه 590- ژن اینترلوکین -4 با روش PCR-RFLP بررسی شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که ژنوتیپ IFN-g TT در بیماران دیابتی نسبت به گروه کنترل افزایش داشت اما این اختلاف از لحاظ آماری معنی دار نبود بین تمام ژنوتیپهای IL-4 و گروه کنترل نیز هیچگونه اختلاف معنی داری پیدا نشد.
استنتاج: با توجه به نتایج این مطالعه و دیگر محققین به نظر می رسد که پلیمرفیسمهای موجود در ناحیه 590- ژن IL-4و ناحیه 874+ ژن IFN-g نمی تواند با این مطالعات در ارتباط باشند.

محمد صادق رضائی، جواد غفاری، حسن زمانی، سعید فتاحی،
دوره 21، شماره 85 - ( آذر 1390 )
چکیده

بیماری کاوازاکی یک واسکولیت حاد تب دار دوره کودکی است.که به دو فرم معمول و غیرمعمول بروز می‌نماید. جدی‌ترین عارضه کاوازاکی درگیری عروق کرونر قلب می باشد که در صورت عدم درمان به هنگام و مناسب تا 25 درصد بیماران عارضه‌دار می‌شوند. بروز این عارضه در موارد تظاهر غیرمعمول بیشتر می‌شود. درمان به هنگام و مناسب سبب کاهش موارد عارضه به حدود 2 تا 4 درصد خواهد شد. هدف مقاله حاضر گزارش چهار بیمار که تظاهر نادر این بیماری را نشان دادند، می‌باشد که شامل : شیر خوار18 ماهه که با تب طول کشیده و علائم آتیپیک به همراه تورم 10×5 سانتی متر در ناحیه میانی قفسه سینه، شیر خوار 12 ماهه با تب 7 روزه بدون علایم دیگر که در اکوکاردیوگرافی درگیری کرونر داشت، و دو کودک 4 و 12 ساله که با تشخیص آپاندیسیت بستری و نهایتاً کاوازاکی به همراه درگیری کرونر تشخیص داده شدند. در این بیماران شکل غیر معمول بیماری باعث اشتباه در تشخیص و طولانی شدن روند تشخیص شد. لذا توصیه می‌شود با توجه به افزایش موارد غیرمعمول بیماری کاوازاکی و احتمال ضایعه عروق کرونری در موارد تب بیش از 5 روز بدون دلیل بالینی خاص، بیماری کاوازاکی غیرمعمول نیز در تشخیص افتراقی بیماری قرار گیرد.

محمدرضا حق شناس، کوروش وحیدشاهی، احمد احمدزاده امیری، مجید شیخ رضائی، نسرین رحمانی، مسعود پورحسین، سهراب صیادی، جواد غفاری، سوژا ضیائی،
دوره 21، شماره 86 - ( بهمن 1390 )
چکیده

سابقه و هدف : یکی از مهمترین مشکلات حرفه ای پزشکان مسأله نارضایتی و شکایت بیماران به مراجع قضایی و تبعات آن در زندگی شخصی و حرفه‌ای آنان است. این خطاهای پزشکی ممکن است در هر جایی از نظام مراقبت بهداشتی اتفاق بیفتد. هدف از این مطالعه بررسی پرونده‌های شکایات از قصور پزشکی در رشته‌های مختلف پزشکی ارجاع شده به سازمان نظام پزشکی و پزشک قانونی استان و در نهایت ارائه راه حل مناسب جهت کاهش قصورات پزشکی می‌باشد.
مواد و روش ها : این مطالعه توصیفی با بررسی پرونده‌های شکایت از قصور پزشکی ارجاع شده به پزشکی قانونی و نظام پزشکی شهرستان ساری طی سال‌های 1385 تا 1389 صورت گرفته است. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS 15.00 و با استفاده از آزمون‌های آماری آمار توصیفی ارزیابی و تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها : از مجموع 192 پرونده بررسی شده در 1/27 درصد موارد وقوع قصور پزشکی اثبات گردید و 2/55 درصد منجر به تبرئه پزشک یا کادر درمانی گردید و در 7/17 درصد موارد به علت رضایت شاکی یا عدم پیگیری پرونده مختومه اعلام گردید. بیشترین موارد قصور پزشکی اثبات شده (8/28 درصد) و شکایات (4/22 درصد) مربوط به سال 1388 می‌باشد. بیشترین موارد قصور پزشکی از نوع بی احتیاطی (5/36 درصد) و بی مبالاتی (6/34 درصد) بوده است. بیشترین شکایات ارجاع شده به ترتیب مربوط به رشته ارتوپدی (28/22 درصد)، جراحی عمومی (36/14 درصد)، زنان و زایمان (38/12 درصد)، دندانپزشکی (41/9 درصد) و بیشترین موارد قصور پزشکی اثبات شده به ترتیب مربوط به رشته ارتوپدی (84/28 درصد)، دندانپزشکی (46/13 درصد)، جراحی عمومی (54/11 درصد)، پزشکی عمومی (62/9 درصد) بوده است.
استنتاج : نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که بیشترین مورد شکایت از قصور پزشکی از نوع بی احتیاطی بوده و بیشترین شکایات ارجاع شده مربوط به گروهای جراحی و بالاترین آن مربوط به گروه ارتوپدی و سپس جراحی عمومی بوده است. لذا شایسته است متخصصان ضمن اعمال دقت بیشتر در درمان بیماران و ایجاد ارتباط نزدیک و صمیمانه‌تر با بیماران و ارائه توضیحات لازم نگرش آنان را در مورد بیماری افزایش دهند. همچنین با برگزاری دوره‌های بازآموزی می‌توان در جهت کاهش شکایت‌ها و موارد قصور پزشکی گام برداشت.

محمد باقر رحمتی ، فاطمه صفدریان ، یعقوب حامدی ، علی اکبر خادم، محمد صادق رضائی،
دوره 22، شماره 93 - ( 7-1391 )
چکیده

سابقه و هدف: سرماخوردگی یکی از شایع‌ترین بیماری‌های ویروسی در کودکان است که سالیانه هزینه‌های زیادی را در بر دارد. اکیناسه به طور شایع‌تر برای پیشگیری و درمان عفونت‌های غیر اختصاصی سیستم تنفسی فوقانی به کار می‌رود. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر سرخارگل (اکیناسه) در درمان عفونت تنفسی فوقانی حاد (سرماخوردگی) درکودکان 5 تا 11 ساله در بندرعباس است. مواد و روش‌ها: این کارآزمایی بالینی بر روی 100 بیمار 5 تا 11 ساله مبتلا به عفونت حاد سیستم تنفسی فوقانی مراجعه‌کننده به بیمارستان کودکان بندرعباس از مهر ماه 88 لغایت اسفند 88 صورت گرفت. بیماران مورد مطالعه به طور تصادفی در 2 گروه 50 نفری تقسیم شدند. برای گروه اول شربت ایموژن (شربت حاوی عصاره ریشه گیاه اکیناسه پورپورا، 200 میلی‌گرم در هر میلی‌لیتر) به میزان 5 میلی‌لیتر و دو بار در روز به‌مدت 10 روز تجویز شد. گروه عدم مداخله (به‌جز سالین و ضد تب) هیچ دارویی دریافت نکرد. بیماران مورد مطالعه به مدت 10 روز پیگیری و علایم روزانه بیماران توسط والدین و یا با مراجعه به درمانگاه عفونی کودکان دریافت و ثبت شد. جهت طبقه‌بندی و آنالیز داده‌ها از روش‌های آمار توصیفی و آزمون آماری t استفاده شد (05/0p<). یافته‌ها: در این کارآزمایی بالینی 100 بیمار مبتلا به سرماخوردگی بررسی شدند. میانگین سنی کودکان مورد مطالعه 78/1 ± 56/7 سال بود. طول مدت تب، سرفه، آبریزش بینی و گرفتگی بینی در دو گروه مورد مطالعه از نظر آماری اختلاف معنی‌داری نداشت. در هیچ یک از افراد شرکت‌کننده در مطالعه عارضه دارویی خاصی مشاهده نشد و همه بیماران اکیناسه را به خوبی تحمل کردند. استنتاج: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد اکیناسه بر روی کاهش طول مدت علایم سرماخوردگی تأثیر قابل توجهی ندارد. مطالعات کارآزمایی با طراحی دقیق جهت بررسی اثر اکیناسه بر روی درمان و پیشگیری از سرماخوردگی پیشنهاد می‌شود.
محمدرضا حق شناس، عطیه عسگری، فرهنگ بابامحمودی، محمدصادق رضائی، احمد تبریزی، شهربانو نان دوست،
دوره 22، شماره 96 - ( دی ماه 1391 )
چکیده

سابقه و هدف: بیماری آنفلوانزا یک عفونت حاد تنفسی است که سالیانه 5 تا 15 درصد از جمعیت را آلوده می‌کند. ویروس آنفلوانزا نوع A دارای ساب تایپ‌های متعددی است که نوع A/H1N1 آن اولین بار در سال 2009 گزارش شده و ایجاد بیماری شدیدتری نسبت به سایر تایپ‌ها می کند. لذا این مطالعه با هدف تعیین فراوانی ویروس آنفلوانزای A/H1N1 در نمونه‌های بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی در شهرهای مختلف استان مازندران طی سال‌های 1390-1388 انجام شده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه، یک مطالعه توصیفی- مقطعی بوده و جامعه مورد مطالعه شامل بیماران با علایم آنفلوانزا مراجعه کننده به مراکز درمانی استان مازندران طی سال‌های 1390-1388 بوده که با استفاده از تست Real Time PCR مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: از مجموع 1363 بیمار با علایم آنفلوانزا، 572 نفر (97/41 درصد) مرد و 791 نفر (03/58 درصد) زن بوده‌اند که بیشترین بیماران در گروه سنی 30-21 سال (25 درصد) قرار داشتند. کل نمونه‌هایی دارای علایم آنفلوانزا، 205 مورد (04/15 درصد) آنفلوانزای A/H1N1 داشتند که 94 نفر (85/45 درصد) از بیماران مرد و 111 نفر (15/54 درصد) از بیماران زن بوده اند که 5 نفر (44/2 درصد) جان خودشان را از دست دادند. استنتاج: ویروس‌های آنفلوانزای نوع A ویروسی ناپایداری هستند که هر ساله تایپ‌های جدیدی از این نوع پدید می‌آید که خصوصیات متفاوتی را دارا می‌باشند در نتیجه برای ایجاد ایمنی بر علیه تایپ‌های جدید بایستی از واکسن‌های جدید و همچنین از داروهای مناسب استفاده نمود.
فاطمه حاجی قاسمی، فاطمه رضائیان،
دوره 23، شماره 2 - ( ویژه نامه شماره 2 1392 )
چکیده

سابقه و هدف: ماتریکس متالوپروتئینازها (MMPs یا Matrix metalloproteinases) گروهی از آنزیم‌های تجزیه کننده ماتریکس خارج سلولی هستند که نقش مهمی در التهاب، آنژیوژنز (رگ‌زایی)، رشد و متاستاز سرطان دارند. ایزوسورباید، به عنوان یک دهنده نیتریک اکساید donor (NO یا Nitric oxide) دارویی رایج در درمان بیماری‌های قلبی است. به علاوه، اثر مهار کنندگی ایزوسورباید بر رشد و متاستاز تومور و آنژیوژنز در in vivo نشان داده شده است. با توجه به نقش مهم MMPs در رشد، متاستاز و آنژیوژنز تومور و نظر به اثر مهاری ایزوسورباید بر رشد، متاستاز و آنزیوژنز تومور، در این مطالعه اثر ایزوسورباید بر فعالیت 2-MMP و 9-MMP در رده‌های سلولی سرطانی لوسمیک 1-THP و فیبروسارکومایی 164-Wehi در شرایط in vitro مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: سلول‌ها پس از کشت در محیط RPMI (Roswell Park Memorial Institute) کامل، در حضور PMA (Phorbol myristate acetate) (ng/ml 25) در مجاورت غلظت‌های مختلف ایزوسورباید دی نیترات (4/0، 04/0، 004/0 و 0004/0 میلی‌مولار) به مدت 24 ساعت انکوبه شدند. سپس فعالیت 2-MMP و 9-MMP در محیط کشت سلول‌ها به روش ژلاتین زایموگرافی مورد سنجش قرار گرفت. یافته‌ها: میزان فعالیت 2-MMP و 9-MMP در سلول‌های لوسمیک 1-THP و فیبروسارکومایی 154-Wehi در حضور غلظت‌های مختلف ایزوسورباید تفاوت معنی‌داری با گروه شاهد نشان نداد. استنتاج: در این مطالعه، ایزوسورباید تأثیر معنی‌داری بر فعالیت 2-MMP و 9-MMP در سلول‌های لوسمیک 1-THP و فیبروسارکومایی 164-Wehi نشان نداد. احتمال می‌رود فعالیت ضد آنژیوژنز ایزوسورباید که توسط دیگران گزارش شده است، ناشی از مکانیسم(های) دیگر مستقل از ماتریکس متالوپروتئینازها باشد.
گوهر اسلامی، ابراهیم صالحی فر، مریم بهبودی، محمدصادق رضائی،
دوره 23، شماره 100 - ( 2-1392 )
چکیده

سابقه و هدف: تجویز نا مناسب و غیر منطقی عوامل ضد میکروبی یک معضل بزرگ و ثابت شده در سراسر دنیا می‌باشد. به‌طوری‌که تقریباً تجویز نیمی از آنتی‌بیوتیک‌های مصرفی، نامناسب و غیرمنطقی گزارش شده است. با توجه به مصرف گسترده آمینوگلیکوزیدها در شمال کشور، تاکنون مطالعه‌ای در زمینه بررسی نحوه مصرف، اندیکاسیون مصرف، دوزاژ و فواصل بین آن‌ها، بررسی تداخلات، بروز عارضه و مانیتورینگ این دسته از داروها انجام نگرفته است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی موارد مذکور و میزان تطابق آن با دستورالعمل‌های ذکر شده در منابع، جهت مصرف منطقی‌تر داروها می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت گذشته‌نگر و مرور پرونده در سال‌های 90-89 بر روی 100 بیمار بستری در بخش‌های اطفال (نوزادان، NICU وPICU ) در بیمارستان بوعلی ساری که آمیکاسین دریافت کردند، انجام شد. اطلاعات دموگرافیک و پایه بیماران و همچنین اطلاعات مربوط به دوزاژ و فواصل بین آن‌ها، علت تجویز، داروهای همراه، بروز عوارض حین مصرف، کلیرانس کراتینین و سطح خونی دارو و تعدیل دوزاژ حین درمان در پرسشنامه ثبت شد. بعد از ورود داده‌ها به 16SPSS، متغیرهای کمی توسط آزمون Independent sample t test و متغیرهای کیفی توسط آزمون Chi square مورد ارزیابی آماری قرار گرفتند، سپس میزان مطابقت موارد فوق با توصیه‌های ذکر شده در منابع تعیین شد 05/0< p به عنوان اختلاف معنی‌دار آماری گزارش شد. یافته‌ها: براساس اطلاعات دموگرافیک 53 درصد از بیماران دارای سن کم‌تر از یک هفته و 61 درصد بیماران مذکر بودند. میانگین زمان شروع آنتی‌بیوتیک در نوزادی 307/0±06/1 روز، در بعد نوزادی 616/0± 19/1، میانگین دوره درمان با آنتی‌بیوتیک‌ها در نوزادی 237/12±95/12 روز، بعد نوزادی 4.01/4±57/6 و میانگین مدت زمان دریافت آمیکاسین در نوزادی 43/5 ± 83/9 و در بعد نوزادی 05/4±89/4 گزارش شد. مطالعه سطح کراتینین سرم 17 بیمار در قبل، حین و بعد از اتمام دوره مصرف با آمیکاسین اندازه‌گیری شد و در 30 درصد بیماران بر اساس سطح کراتینین سرم، دوز صحیح دارو تجویز نشد. میانگین، کراتینین سرم پایه در نوزادی 122/0 ± 603/0 و در بعد نوزادی 103/0± 62/0 بود (95/0 p=) استنتاج: با توجه به این‌که در این مطالعه مصرف آمیکاسین از لحاظ تعیین سطح دارو و پایش عوارض دارویی روند منطقی نداشت و مهم‌ترین مشکل در عدم بررسی عملکرد کلیوی، سطح دارو و همچنین تجویز همزمان عوامل نفروتوکسیک بود، توصیه می‌شود در هر منطقه مرکز ارجاعی که به صورت روزانه بتواند سطح دارو را اندازه گیری نماید، ایجاد گردد.
شاهین کوه منایی، محمد علی روشنی، محمدصادق رضائی،
دوره 23، شماره 105 - ( مهر 1392 )
چکیده

سابقه و هدف: دیابت شایع‌ترین بیماری غدد درون‌ریز در کودکان و نوجوانان بوده که به طور شایعی با بیماری‌های خود ایمن همراه می باشد. به نظر می‌رسد که شیوع بیماری‌های تیروئید در بیماران دیابتی نوع یک از جمعیت عادی بیش‌تر باشد. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی کم‌کاری تیروئید در کودکان دیابتی نوع یک در بیمارستان سطح سوم رشت انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، 85 کودک دیابتی نوع یک مراجعه‌کننده به درمانگاه غدد اطفال بیمارستان هفده شهریور رشت در طی سال‌های 90 -1387 بررسی شدند. همگی آن‌ها تست‌های عملکردی تیروئیدی شامل TSH و T4 را انجام داده بودند. اطلاعات همه بیماران شامل سن و جنس و TSH و T4 و مدت زمان ابتلاء به دیابت در پرونده بیماران ثبت شده بود. یافته‌ها: از بین 85 کودک دیابتی نوع یک مورد بررسی 40 نفر پسر (1/47 درصد) و 45 نفر دختر (9/52 درصد) بودند. متوسط سنی بیماران مورد بررسی 57/3 ± 24/9 سال و میانگین مدت زمان ابتلا به دیابت 36/27 ± 75/18 ماه بود. 7 کودک (2/8 درصد) هیپوتیروئید بودند که هر 7 مورد مبتلا به هیپوتیروئیدی تحت بالینی بودند. استنتاج: فراوانی هیپوتیروئیدی در کودکان دیابتی نوع یک در این مطالعه 2/8 درصد بود که نسبت به جمعیت عادی بیش‌تر می باشد. بنابراین ارزیابی سالانه بیماران دیابتی نوع یک از نظر تست‌های عملکردی تیروئیدی توصیه می‌شود.
شهربانو ناندوست کناری، محمد رضا حق شناس، محسن میرزایی، محمدصادق رضائی، احمد تبریزی،
دوره 24، شماره 119 - ( آذر 1393 )
چکیده

ایجاد A سابقه و هدف: بیماری آنفلوآنزا یک عفونت حاد تنفسی است که غالبا توسط ویروس های آنفلوانز ای نوع می شود. این ویروس در سرتاسر دنیا پراکنده بوده و هر ساله همه گیری های با شدت متفاوت ایجاد م ی کند . ای ن مطالعه با در نمونه های بیماران مراجعه کننده به مراکز بهداشت ی و درما نی استان A هدف تعیین فراوانی ویروس آنفلوآنزای تایپ 1388 انجام شده است. - مازندران طی سال های 1392 مواد و رو شها: این مطالعه ی ک مطالعه توص یفی- مقطع ی بوده و جامعه مورد مطالعه شامل ب یماران با علائم 1388 بوده است . در ای ن مطالعه از 2781 - آنفلوآنزا مراجعه کننده به مراکز درمانی استان مازندران ط ی سال ها ی 1392 نمونه گیری انجام شد. در این بررسی با A بیمار با علائم آنفلوآنزا جهت تشخ یص ویروس آنفلوآنزای تایپ انجام شد و با استفاده از کیت های RNA استخراج Viral RNA/DNA Kits PureLink TM استفاده از و با استفاده از پروتکل خاص و پر ایمرها و پروب SuperScript III Platinum, Quantitive Real Time PCR System انجام شد. A تشخیص ویروس آنفلوآنزای نوع Real Time PCR اختصاصی و انجام تست 18 درصد) از این افراد از نظر / 44 درصد مرد بودند. 516 نفر ( 55 / 55 درصد زن و 52 / یافته ها: از مجموع 2781 نمونه، 48 45 درصد)). در این بررسی بیش ترین نمونه ها / 54 درصد) و 235 نفر مرد ( 54 / مثبت بودند ( 281 نفر زن ( 46 A آنفلوآنزای تایپ 21- مربوط به گروه سنی 30 A 24 درصد بوده است. بیش ترین موارد مثبت آنفلوانزای نوع / 21 سال با 56 - مربوط به گروه سنی 30 31 درصد بوده است. / مربوط به سال 1390 با 61 A 24 درصد بود. در این بررسی بیش ترین موارد مثبت آنفلوانزای نوع / سال با 16 ویروس های ناپایدار بوده که امکان تغییرات ژنتیکی در ساختمان آن ها وجود A استنتاج: ویروس های آنفلوآنزای تایپ دارد و هر ساله تایپ های جدیدی از آن پدی د م ی آی د که خصوص یات متفاوت ی را از لحاظ شدت ب یمار ی دارا م ی باشند . تشخیص به موقع و شناسائی احتمالی تایپ های جدید می تواند درطراحی و ساخت واکسن مناسب کمک نماید. لذا برای ایجاد می توان از واکسن و برای درمان آن از داروهای مناسب استفاده نمود. A ایمنی علیه ویروس های آنفلوآنزای تایپ
مریم احمدی، عشرت بیگم کیا، مصطفی رضائیان، مصطفی حسینی، بهاره کامران رشانی، فاطمه طریقی،
دوره 25، شماره 130 - ( آبان 1394 )
چکیده

سابقه و هدف: نظر به اهمیت بیماری‌های انگلی به خصوص استرونژیلوئیدیازیس در استان‌های شمالی، مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع استرونژیلوئیدس استرکورالیس و سایر انگل‌های روده‌ای در مراکز توانبخشی استان مازندران انجام گرفت.

مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی در سال‌های93-1392 انجام شد. از 13 مرکز توانبخشی شبانه‌روزی موجود در استان مازندران، 7 مرکز توانبخشی و در مجموع 341 نفر از این مراکز به‌طور تصادفی انتخاب شدند. 239 نفر (1/70 درصد) مرد و 102 نفر (9/29درصد) زن بودند که در سنین 11 تا 86 سال قرار داشتند. از هر فرد یک نوبت نمونه مدفوع تازه گرفته شد و به سه روش کشت در محیط نوترینت آگار، فرمالین‌اتر و در مورد نمونه‌های اسهالی به روش گسترش مستقیم و رنگ‌آمیزی تری‌کروم مورد آزمایش قرار گرفت. اطلاعات توسط نسخه 16 نرم‌افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: 112 نفر (8/32 درصد) آلوده به انگل‌های روده‌ای بودند. 67 نفر (6/19 درصد) آلوده به تک یاخته‌های روده‌ای و 48 نفر (1/14 درصد) آلوده به کرم‌های روده‌ای بودند. میزان آلودگی به استرونژیلوئیدس استرکورالیس 1/2 درصد بود. سایر آلودگی‌های کرمی عبارت بودند از: دیکروسلیوم دندریتیکوم 9/7 درصد، تریکوریس تریکیورا 2/3 درصد، اکینوستوما 9/0 درصد، تنیا 3/0 درصد و تریکوسترونژیلوس 3/0 درصد. آلودگی‌های تک یاخته‌ای عبارت بودند از: آنتامبا کلی 4/19درصد، یدامبا بوچلی1/2 درصد، و کیلوماستیکس مسنیلی 2/1 درصد.

استنتاج: آلودگی به برخی انگل‌های روده‌ای در این مراکز بالا می‌باشد. با توجه به عوارض و مشکلاتی که در اثر ابتلاء به این انگل‌ها ایجاد می‌شود، درمان و کنترل عفونت‌ها در این مراکز حائز اهمیت می‌باشد.


حسین مفاخری، کریم خوش گرد، عباس حق پرست، علی مصطفایی، محمد تقی عیوضی، مسعود رضائی،
دوره 25، شماره 133 - ( بهمن 1394 )
چکیده

سابقه و هدف: استفاده از فناوری نوین نانو در زمینه‌های مختلف علوم پزشکی از جمله تشخیص و درمان رو به افزایش است. نانوذرات فلزی نظیر نانوذرات آهن به علت داشتن عدد اتمی بالا به عنوان عوامل حساس‌کننده پرتویی جدید در افزایش بازده پرتو درمانی مطرح شده‌اند. هدف از این مطالعه بررسی اثر حساس‌کنندگی پرتویی نانوذرات اکسید آهن با پوشش دکستران بر روی سلول های سرطانی دهانه رحم رده هلا تحت تابش با باریکه های فوتونیMV6 بوده است.

مواد و روش‌ها: در مطالعه تجربی حاضر، سنجش سمیّت‌زایی این نانو ذرات بر روی سلول‌های هلا با استفاده از روش MTT انجام شد. برای بررسی اثر حساس کنندگی پرتویی نانو ذرات مورد آزمون، سلول‌های هلا با غلظت‌های 20 و µg/ml50 از این نانوذرات انکوبه شدند و تحت تابش با دزهای مختلف از باریکه‌های فوتونی MV6 قرار گرفتند.

یافته‌ها: انکوباسیون سلول ها در مدت زمان های 6، 12 و 24 ساعت و با غلظت‌های 20 وµg/ml50 سمیّت معنی‌داری نشان نداد. نانو ذرات اکسید آهن با پوشش دکستران اثر حساس‌کنندگی پرتویی بیش‌تری را در غلظت µg/ml 50 در مقایسه با غلظت µg/ml20 نشان دادند. میانگین فاکتور افزایش دز تحت تابش با باریکه‌های فوتونی MV 6 در غلظت 20و µg/ml50 به ترتیب 15/0±19/1و 11/0±49/1 به دست آمد.

استنتاج: نانو ذرات اکسید آهن با پوشش دکستران به طور قابل توجهی می‌توانند دز جذبی و در نتیجه بازده پرتودرمانی را در پرتودهی سلو‌ل‌های سرطانی دهانه رحم رده ی هلا افزایش دهند که می‌تواند در درمان سرطان مورد توجه قرار گیرد.


اکرم رضائیان، الهه غایبی، سید علی جعفری، مهران بیرقی طوسی، فرح اشرف زاده، سیف الله حیدرآبادی،
دوره 25، شماره 134 - ( اسفند 1394 )
چکیده

سابقه و هدف: در کودکان نوپای مبتلا به سلیاک، هیپوتونی و تاخیر حرکت عمومی مشهود است. هدف مطالعه حاضر تعیین تاثیر برنامه تحریک تکامل بر سن تکامل حرکت عمومی کودکان 1 تا 3 ساله مبتلا به سلیاک بوده است.

مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر به صورت کار آزمایی بالینی دو گروهه تصادفی طی سال‌های 1393 تا 1394 در بیمارستان دکتر شیخ و قائم(عج) مشهد انجام شد. 50 کودک 1 تا 3 ساله مبتلا به سلیاک به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و مداخله قرار گرفتند. برنامه تحریک تکامل برای کودکان در گروه مداخله به مدت 2 ماه، هر هفته سه جلسه دو ساعته اجرا شد. سن تکامل حرکت عمومی توسط ابزار سنجش تکامل شیرخوارو نوپا بیلی 3 ارزیابی شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS ویرایش 5/11 و آزمون‌های آماری تی مستقل، من ویتنی و تحلیل واریانس اندازه‌های تکراری تحلیل شد.

یافته‌ها: میانگین سن نمونه‌ها 4/4±6/20 ماه بود. میانگین سن تکامل حرکت عمومی قبل از شروع مداخله در گروه مداخله 4/3±0/16 ماه و در گروه کنترل14/7±4/2 ماه بود که معنی‌دار نبود (312/0p=). 2 ماه بعد از شروع برنامه تحریک تکامل، میانگین سن تکامل حرکت عمومی در گروه مداخله 9/3±2/20 ماه و در گروه کنترل8/3±1/17 ماه بود که معنی‌دار بود (015/0p=).

استنتاج: جهت ارتقاء وضعیت تکامل کودکان در معرض خطر مانند کودکان مبتلا به سلیاک می توان از برنامه تحریک تکامل حاضر استفاده نمود.

شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1N2015021521090IRCT


مهناز امامی، ایرج عبداللهی، ناهید رحمانی، محمد علی محسنی بندپی، طاهره رضائیان، سارا جام برسنگ،
دوره 26، شماره 137 - ( خرداد 1395 )
چکیده

سابقه و هدف: هدف از مطالعه حاضر مرور سیستماتیک ارتباط بین قدرت و استرین همسترینگ در ورزشکاران با و بدون استرین همسترینگ می‌باشد. با توجه به شیوع بالای استرین همسترینگ در ورزشکاران و احتمال برگشت‌پذیری آن و نیز اهمیت این آسیب در دنیای ورزش برای ورزشکاران و لیگ‌های ورزشی از جهت اتلاف هزینه و زمان، بررسی علت و یافتن راه حل برای پیشگیری و درمان این آسیب بسیار حائز اهمیت می‌باشد. از این جهت، بررسی قدرت عضلانی که یکی از دلایل ایجاد استرین می‌باشد می‌تواند در این مسیر مفید و ضروری واقع شود.

مواد و روش‌ها: جستجوی مطالعات منتشر شده در سایت‌هــای Elsevier، Science Direct، ProQuest،
Google Scholar، PubMed با کلمات کلیدی ورزشکار، استرین همسترینگ، عدم هماهنگی عضلانی، الکترومیوگرافی، ایزوکینتیک انجام شد.

یافته‌ها: در روند جستجو 380 مقاله به دست آمد از این تعداد 160 مقاله تکراری بودند، 150 مقاله بر اساس عنوان و چکیده حذف شدند و مابقی به طور کامل مورد بررسی قرار گرفتند. در نهایت 14 مقاله انتخاب شدند. 6 مطالعه از 14 مطالعه بر ورزشکاران سالم انجام شد و 8 مطالعه دیگر ورزشکاران مبتلا را بررسی کرده بودند.

استنتاج: نتایج نشان ‌داد که بهم خوردن قدرت عضله همسترینگ یک فاکتور مهم در ایجاد آسیب استرین همسترینگ می‌باشد و ارزیابی آن در پیش‌بینی ایجاد استرین همسترینگ در ورزشکاران مفید است و هم‌چنین به‌دنبال ایجاد آسیب ضروری می‌باشد و بر اساس آن می‌تواند توانبخشی لازم قبل و بعد از ایجاد استرین همسرینگ اعمال گردد.


محمد رضائی، کریم خوش گرد، عباس حق پرست،
دوره 26، شماره 140 - ( شهریور 1395 )
چکیده

سابقه و هدف: امروزه امواج متمرکز فراصوت با شدت بالا (HIFU) به عنوان تابش غیریونیزان جهت درمان سرطان استفاده می‌شود. پرتوهای فراصوت هنگام عبور از مرز دو محیط دچار انحراف می‌شوند که باعث کاهش تمرکز باریکه پرتو در داخل تومور می‌شود. هم‌چنین ممکن است منجر به ایجاد آسیب در بافت‌های سالم شوند. هدف از این مطالعه بررسی تغییرات عمق کانونی مبدل ناشی از انحراف پرتوهای فراصوت بوده است.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی ابتدا میزان جابجایی ناشی از اختلاف سرعت در دو بافت مشخص برای یک المنت ترانسدیوسر محاسبه شد. سپس به تمامی المنت‌های ترانسدیوسر تعمیم داده شد و میزان جابه‌جایی کلی محاسبه گردید. پیاده‌سازی الگوریتم‌های طراحی شده در نرم‌افزار متلب انجام شد. هم چنین برای انجام شبیه‌سازی هایفوتراپی از شبیه‌ساز HIFU سازمان غذا و داروی آمریکا استفاده گردید.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که انحراف پرتوها ناشی از اختلاف سرعت در دو بافت منجر به تغییر در نقطه کانونی می‌شود. بنابراینالگوریتمی جهت کنترل عمق کانونی ارائه شد که روی 4 مدل با دولایه بافت تست شد. نتایج نشان دادندکه در صورت استفاده از الگوریتم، بخش اعظم جابه‌جایی نقطه کانونی اصلاح می‌شود. هم‌چنین مشخص شد که بخشی از این جابه‌جایی ناشی از جذب باریکه در بافت‌ها می‌باشد.

استنتاج: عدم کنترل جابه‌جایی نقطه کانونی می‌تواند باعث آسیب به بافت سالم شود. بنابراین بااستفاده از الگوریتم‌های محاسباتی می‌توان به طور چشم گیری جابجایی نقطه کانونی را در درمان به روش HIFU اصلاح کرد. این منجر به افزایش ایمنی و داشتن کنترل مناسب در درمان به روش HIFU می‌شود.


نسرین رضائی، نعیمه سیدفاطمی، علیرضا سالار، فرشته قلجایی،
دوره 26، شماره 140 - ( شهریور 1395 )
چکیده

سابقه و هدف: میانسالی یکی از دوره‌های تکاملی است. زنان در این دوره از توانایی‌هایی برخوردارند که می‌تواند بر حفظ و ارتقا سلامت آن‌ها تاثیرگذار باشد. با این وجود به نظر می‌رسد مسائل گوناگونی وجود دارند که در اتخاذ رفتارهای سلامت آنان تاثیرگذار باشند، بنابراین برای حفظ و ارتقا سلامت زنان در این دوره تکاملی ضروری است تا از منظر زنان میانسال، رفتارهایی که سلامت ایشان را تحت تاثیر قرار می‌دهد، مورد شناسایی قرار گیرد. لذا این مطالعه، با هدف تبیین درک زنان میانسال از رفتارهای جستجوگر سلامت انجام شد.

مواد و روش‌ها: مطالعه با رویکرد کیفی و به شیوه تحلیل محتوای قراردادی انجام شد. مشارکت‌کنندگان، 20 زن میانسال بودند که به روش نمونه‌گیری هدفمند وارد مطالعه شدند و مورد 20 مصاحبه چهره به چهره و نیمه ساختارمند قرار گرفتند. بعد از گردآوری داده‌ها، تمام مصاحبه‌ها پیاده‌سازی شدند، مورد بازنگری قرار گرفتند و سپس طبقات استخراج گردید. در ابتدا شباهت‌های معنایی مورد بازنگری قرار گرفت و زیر طبقات مشخص شدند و سپس در بازنگری مجدد، زیر طبقات مرتبط در یک طبقه قرار گرفتند.

یافته‌ها: چهار طبقه اصلی"وضعیت دانش سلامت" با زیر طبقات آگاهی از تهدیدات سلامت و آگاهی از رفتارهای پیشگیرانه/ سهل‌انگارانه، "درک از سلامت و بیماری" با زیر طبقات درک از سلامت و درک از بیماری، "کنترل رفتار درک شده" با زیر طبقه رفتارهای ارتقا دهنده سلامت و "توسل به رفتارهای آرامش‌دهنده " با زیر طبقات رفتارهای تعاملی، رفتارهای آرامش دهنده و رفتارهای آرام‌کننده معنوی به عنوان رفتارهای جستجوگر سلامت مورد شناسایی قرار گرفتند.

استنتاج: یافته‌ها، بیانگر رفتارهایی بود که زنان به عنوان رفتارهای جستجوگر سلامت از خود بروز می‌دادند. در واقع رفتارهای جستجوگر سلامت دربردارنده مجموعه راهبردهایی است که زنان در حفظ و ارتقا سلامت جسمی و روانی خود با اتکا به وضعیت دانش سلامت، درک از سلامت و بیماری، تکامل رفتارهای سلامت و توسل به رفتارهای آرامبخش از خود بروز می‌دهند.


مائده حسن عبدالی، کریم خوش گرد، عبدالعظیم صدیقی پاشاکی، محمد رضائی، علیرضا خوش قدم، محمد هادی غلامی، احسان اکبری حامد،
دوره 26، شماره 142 - ( آبان 1395 )
چکیده

سابقه و هدف: سرطان پستان شایع‌ترین سرطان در میان زنان است. جلوگیری از آسیب به بافت‌های سالم به ویژه بافت ریه در پرتودرمانی سرطان پستان اهمیت دارد. در این مطالعه جهت یافتن فاکتورهای پیش‌بینی کننده با استفاده از پارامترهای دزیمتریکی و بالینی، وقوع آسیب در بیماران مبتلا به سرطان پستان پیش بینی شده است.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی 52 مبتلا به سرطان پستان در مراحل II و یا III، از بهمن ماه 1393 تا مرداد ماه 1394 تحت عمل جراحی ماستکتومی ویا ماستکتومی رادیکال تغییریافته با دریافت 8 مرحله شیمی‌درمانی در مرکز انکولوژی و رادیوتراپی مهدیه همدان، مورد بررسی قرار گرفتند. طراحی درمان بیماران با دز 50 گری به حجم PTV در 25 جلسه انجام شد. احتمال آسیب به بافت ریه با استفاده از مدل لایمن محاسبه و سپس ارتباط آن با پارامترهای دزیمتریکی و بالینی بررسی شد و نهایتاً بر اساس نتایج به دست آمده مدلی مناسب جهت پیش‌بینی احتمال ایجاد آسیب به بافت ریه به دست آمد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که پارامترهای MLD و IV19 ارتباط معنی‌داری با احتمال آسیب به بافت ریه دارند. در مقابل پارامتر CLD ارتباط معنی‌داری را با رخداد آسیب نشان نداد. براساس یافته‌ها مدلی از نوع univariate logistic regression جهت پیش‌بینی احتمال ایجاد آسیب به بافت ریه در بیماران مبتلا به سرطان پستان پیشنهاد شد.

استنتاج: در طراحی درمان بیماران مبتلا به سرطان پستان پیشنهاد میشود تا حد امکان پارامتر CLD جهت کاهش دز دریافتی ریه کاهش یابد. پارامترهای اعتبارسنجی مدل ارائه شده نشان دادند که این مدل میتواند تخمین خوبی از آسیب به بافت ریه هنگام پرتودرمانی سرطان پستان ارایه دهد. بنابراین استفاده از این مدل قبل از شروع پرتودرمانی میتواند منجر به کاهش آسیب ریه و افزایش کیفیت زندگی این بیماران شود.


سید مسعود رضائی جو، بیژن هاشمی، سید ربیع مهدوی،
دوره 26، شماره 144 - ( دی 1395 )
چکیده

سابقه و هدف: دزیمتری in-vivo در پرتودرمانی برای اطمینان از صحت دز تحویلی به تومور استفاده می‌شود. هدف ما اندازه گیری دز بیمار، بدون نیاز به در نظرگرفتن ناحیه بیلدآپ، در پرتودرمانی بیماران با فوتون‌های MV15 و محاسبه درصد خطا بین دز اندازه‌گیری شده با فیلم با دز محاسباتی یک سیستم طراحی درمان بود.

مواد و روش‌ها: این مطالعه بر روی 30 بیمار دارای تومور مغزی تحت پرتودرمانی با فوتون‌های MV15 شتاب‌دهنده خطی زیمنس انجام شد. برای اندازه‌گیری دز ورودی، روش جدیدی بدون نیاز به کلاهک بیلدآپ توسعه یافت و به کمک آن ضرایب تبدیل در یک فانتوم آب جامد در میدان‌های بدون وج و وج‌دار 30 درجه به ابعاد 5×5، 10×10 و cm215×15 و همچنین SSD‌های 80، 90 و cm100 برآورد شد. ضرایب تبدیل نسبت دزهای اندازه‌گیری شده با فیلم گاف کرومیک در سطح فانتوم به دزهای اتاقک یونیزاسیون را در شرایط مختلف فراهم کردند.

یافته‌ها: برای 4 بیمار، خطایی بیش از 5 درصد در دز ورودی مشاهده شد. میانگین و انحراف معیار اختلاف بین دز اندازه‌گیری شده با دز محاسبه شده در جمجمه بیماران به ترتیب 23/2- و 36/3 درصد بود. ضرایب تبدیل با افزایش اندازه میدان و کاهشSSD افزایش می‌یافت. درتمامی حالات پرتودهی، مقدار ضرایب برای میدان‌های وج‌دار بیش‌تر از بدون وج بود.

استنتاج: روش دزیمتری جدیدی که برای برآورد دز ورودی توسعه یافت نیازی به استفاده از کلاهک بیلدآپ روش‌های معمول دزیمتری ندارد، نه تنها موجب آشفتگی در دز رسیده به حجم درمانی نمی‌شود، برآورد صحیحی از دز ورودی در شرایط بالینی را نیز فراهم می‌کند.


شقایق رضائی، محمدرضا نوائی فر، مینا اکرامی نوقابی، فرشته فرشیدی، محمد صادق رضائی، محبوبه جعفری ساروئی،
دوره 29، شماره 175 - ( مرداد 1398 )
چکیده

سابقه و هدف: اپیگلوتیت یک بیماری ناشایع تهدیدکننده حیات در کودکان است. بعد از واکسیناسیون علیه هموفیلوس آنفلوانزا، برخی مطالعات تغییراتی در علت و بروز این بیماری گزارش کردند. این مطالعه با هدف ارزیابی علت و بروز اپیگلوتیت حاد در دوره قبل و بعد از واکسناسیون هموفیلوس آنفلوانزا انجام پذیرفت.
مواد و روشها: این مطالعه مروری سیستماتیک و متا آنالیز، بر اساس جستجو در پایگاههای پاپ مد، اسکوپوس، گوگل اسکولار، سایت جهاد دانشگاهی، مگیران و دریافت مقالات چاپ شده از سال 1975 تا 2016 به زبان فارسی و انگلیسی انجام پذیرفت. کلید واژههای اپیگلوتیت حاد، واکسن هموفیلوس آنفلوانزا، دوره قبل از واکسن هموفیلوس آنفلوانزا، دوره بعد واکسن هموفیلوس آنفلوانزا مورد جستجو قرار گرفت و در مجموع 29 مقاله با داشتن معیارهای ورود، وارد مطالعه شدند. تمام مقالهها توسط سه نفر از متخصصین اطفال به صورت جداگانه بررسی شد.
یافتهها: هموفیلوس آنفلوانزا همچنان شایعترین عامل ایجادکننده برای اپیگلوتیت حاد است. میزان ابتلا به اپیگلوتیت ناشی از هموفیلوس آنفلوانزا در دوره قبل از واکسن 54/27 درصد با دامنه اطمینان 95 درصد (39/31، 68/23 =CI)
(000/0 =PV)، و دوره بعد از واکسن 41/18 درصد (10/46، 29/9 - = CI) با دامنه اطمینان 95 درصد (000/0 = PV) می باشد.
استنتاج: هموفیلوس آنفلوانزا، همچنان به عنوان شایعترین علت اپیگلوتیت بعد از واکسیناسیون هموفیلوس آنفلوانزا باقی مانده است، اما در سراسر جهان بعد از شروع واکسیناسیون، اپیگلوتیت حاد عمدتا در بزرگسالان ایجاد میشود و به ندرت با سایر عوامل مثل استافیلوکوک اورئوس شناسایی شده است.
 
الهه محمودی، فتانه عمویی، محمد صادق رضائی، سیاوش مرادی، فروزان صادقی محلی،
دوره 29، شماره 175 - ( مرداد 1398 )
چکیده

سابقه و هدف: بررسی و ارتقا کیفیت و توان آموزشی اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها به منظور بهبود کیفیت برنامه‌ها، رسیدن به خط‌مشی‌ها و انجام اقدامات بهتر آموزشی است. ارزشیابی اساتید توسط دانشجویان ابزار مهمی برای اساتید و همچنین برای مدیران آموزشی در جهت برنامه‌ریزی آموزشی است. هدف این مطالعه بررسی نمرات ارزشیابی اساتید علوم پزشکی مازندران از سال 1391 الی 1395 می‌باشد.
مواد و روشها: این مطالعه یک بررسی توصیفی- مقطعی بودکه بر رویکلیه اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مازندران از طریق سرشماری انجام گرفته است. چک لیست ارزشیابی اساتید از دیدگاه دانشجویان در سامانه الکترونیکی سما (سیستم مدیریت آموزشی) موجود و برای تمامی دانشجویان در مقاطع مختلف قبل از برگزاری آزمونهای پایان ترم فعال می شود. نمرات ارزشیابی اساتید از سامانه مذکور استخراج و با استفاده از نرم‌افزار SPSS ورژن 22، با به کارگیری روش‌های آمارهای توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد و (05/0 >P) به عنوان معنی‌داری در نظر گرفته شد.
یافتهها: نمرات ارزشیابی اساتید بین سالهای 1391 الی 1395 مورد بررسی قرار گرفت که طیف آن از 4/0 ± 25/4
تا 3/0
± 49/4 متغیر بوده است. میانگین نمرات ارزشیابی طی این 5 سال از لحاظ آماری تفاوت معنی‌داری داشته
است (001/0
> P).
استنتاج: بررسی میانگین نمرات ارزشیابی اساتید در مطالعه حاضر نشان داد که تغییرات نمرات در طی این دوره تفاوت معنی‌داری داشته است. با عنایت به اینکه همواره صحت اطلاعات جمع‌آوری شده توسط دانشجویان مورد سؤال و ابهام قرار می‌گیرد، پیشنهاد میشود مطالعات آتی با رویکرد ترکیبی(کمی- کیفی) مورد بررسی قرار گیرد.
 
مرضیه رضائی کلانتری، رضا دنیوی، مرضیه رستمیان،
دوره 29، شماره 180 - ( دی 1398 )
چکیده

سابقه و هدف: کودکان اتیستیک دارای مشکلات رفتاری بیشماری هستند. این وضعیت استرس فراوانی را بر مادران آن ها وارد میکند. این مطالعه با هدف بررسی اثر روان درمانی مثبت نگر بر میزان استرس ادراک شده و دلایل زندگی مادران  دارای فرزند مبتلا به اوتیسم شهر ساری انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه مداخله ای نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل، بر روی 24 نفر از مادران کودکان اتیستیک مراجعه کننده به مرکز آموزشی کودکان اتیسم نیکاندیشان ساری در سال1396 انجام شد. نمونهها به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه مداخله 12نفره و کنترل 12نفره قرارگرفتند. برنامه مداخله بالینی مثبتنگر طی 8 جلسه 90 دقیقهای دو بار در هفته برای گروه مداخله انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه مشخصات دموگرافیک و پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن و دلایل زندگی لینهان جمعآوری شد. جهت تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس استفاده شد.
یافتهها: میانگین نمره استرس ادراکشده قبل از مداخله در دو گروه آزمون و کنترل تفاوت آماری معناداری نداشت و میانگین نمره استرس ادراکشده در گروه آزمون(6/7 ± 00/21) نسبت به گروه کنترل (5/7± 83/27)، بعد از مداخله کاهش معنیداری داشته است (0001/0>P). اما میانگین نمره دلایل زندگی قبل از مداخله در دو گروه آزمون و کنترل تفاوت آماری معناداری نداشت و میانگین نمره دلایل زندگی در گروه آزمون (0/15 ± 50/177) نسبت به گروه کنترل (9/17± 17/159)، بعد از مداخله افزایش معنیداری داشته است (0001/0>P).
استنتاج: در راستای توجه اختصاصی به مشکلات سلامت روانی مادران دارای فرزند اوتیسم از جمله سطح بالای استرس ادراک شده و کاهش چشم گیر دلایل زندگی، انجام روان درمانی مثبت نگر اثر بخش به نظر میرسد. این مداخله برای پیشرفت درمان و کاهش هزینههای نگه داری از این کودکان نیز مفید خواهد بود.

 

صفحه 1 از 2    
اولین
قبلی
1
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb