جستجو در مقالات منتشر شده


8 نتیجه برای شریف پور

عذرا اخی ، زهرا کاشی ، علی شریف پور ، حمیدرضا ذاکری ، ژیلا ترابی زاده ،
دوره 18، شماره 67 - ( مهر 1387 )
چکیده

سابقه و هدف: کم کاری تیروئید یکی از شایعترین بیماریهای غدد داخلی است. کمبود هورمون های تیروئید ممکن است رشته های عصبی و عضلانی، سیستم ریوی و تهویه آلوئولی را تحت تاثیر قرار دهد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر لووتیروکسین، بر عملکرد سیستم تنفسی بیماران مبتلا به هیپوتیروئیدی مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان امام خمینی بوده است.
مواد و روش ها: این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی روی 50 نفر از بیماران مبتلا به هیپوتیروئیدی مراجعه کننده به درمانگاه غدد بیمارستان امام خمینی ساری در سال 86- 1385 انجام شد. پس از اخذ شرح حال و معاینه بالینی، آزمایش عملکرد تیروئید شامل T4و TSH، آزمایش گاز های خون شریانی (ABG)، عکس قفسه سینه و اسپیرومتری گرفته شد. اندکس های اسپیرومتری شامل FVC،FEV1 ، FEV1/FVC، FEF 25-75و PEF ثبت شد. سپس بیماران تحت درمان با قرص لووتیروکسین (mg/kg 1.6) قرار گرفتند. پس از اصلاح کم کاری تیروئید مجددا معاینه بالینی، تستهای تیروئیدی و اسپیرومتری انجام شد. نتایج با استفاده از آزمون آماری Paired t-test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: 50 بیمار زن مبتلا به هیپوتیروئیدی 45 - 15 ساله با میانگین سنی 13.4±34.98 بررسی شدند. اندکس های ABG اندازه گیری شده قبل و بعد از درمان در محدوده نرمال قرار داشتند و تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود. میانگین FVC و FEV1 و FEV1/FVC و FEF 25-75و PEF قبل و بعد از درمان به طور معنی داری متفاوت بود (به ترتیب P=0.02و P=0.005 و P=0.007 و P=0.002 وP=0.0001 ).
استنتاج: نتایج نشان داد که درمان هیپوتیروئیدی با لووتیروکسین می تواند اثرات بسیار خوبی بر عملکرد ریوی و معیار های اندازه گیری شده در اسپیرومتری داشته باشد.

علی شریف پور ، حافظ تیرگرفاخری ، مسعود علیالی ، حسین علی عباسی ، سیاوش عابدی، محمد خادملو ، فریده شکری ،
دوره 20، شماره 77 - ( مرداد 1389 )
چکیده

سابقه و هدف: مطالعات اخیرنشان داده اند که افزایش پاسخ دهی راه های هوایی در بسیاری از مبتلایان به بیماری های التهابی روده دیده می شود. آسم شایع ترین شکل درگیری ریوی در مبتلایان به بیماری های التهابی روده است. این بررسی جهت بررسی وضعیت آسم و افزایش پاسخ دهی راه های هوائی در بیماران مبتلا به کولیت اولسراتیو طراحی شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه مورد- شاهدی، برای 40 بیمار مبتلا به کولیت اولسرو و 40 فرد فاقد این بیماری که به بیمارستان امام خمینی ساری مراجعه نموده بودند اسپیرومتری انجام شد. در افرادی که اسپیرومتری اولیه نرمال بود تست متاکولین انجام شد. در افراد با نمای انسداد راه های هوایی یا اسپیرومتری بعد از دریافت برونکودیلاتور تکرار شد.
یافته ها: پنجاه و پنج درصد از بیماران کولیت اولسرو درگیری ریوی را در تست های عملکردی ریه نشان دادند در حالی که در گروه شاهد22.5 درصد تست های ریوی مختل داشتند (p<0.05). در گروه بیماران کولیت اولسرو یک نفر (2.5 درصد) مبتلا به آسم بود. در حالی که در گروه شاهد هیچ موردی از ابتلای به آسم مشاهده نشد (p>0.05). در37.5 درصد از بیماران کولیت اولسرو و17.5 درصد از گروه شاهد، افزایش پاسخ دهی راه های هوایی از طریق دریافت متاکولین به اثبات رسید. که از نظر آماری نیز این تفاوت معنی دار بود (p<0.05). بیماری راه های هوایی کوچک در 5 درصد از گروه مورد و 5 درصد از گروه شاهد مشاهده شد (p>0.05). نمای تحدیدی ریه در 10 درصد از گروه مورد مشاهده شد، اما در گروه شاهد هیچ موردی از نمای تحدیدی ریه مشاهده نشد (p<0.05). آزمون آماری پیرسون نشان داد که بین طول مدت ابتلا به کولیت اولسرو با FEV1؛(r=0.935, p=0.012) وFVC؛(r=0.367, p=0.02)همبستگی وجود دا رد بطوری که با افزایش طول مدت ابتلا FEV1 و FVC کاهش می یافت.
استنتاج: این بررسی نشان دادکه افزایش پاسخ دهی راه های هوایی یکی از تظاهرات شایع کولیت اولسرو در بیماران است که یافته ای مبنی بردرگیری راه های هوایی ندارند.

داوود فرزین، علی شریف پور، سیده نازنین منصوری، مسعود علیالی، سیاوش عابدی،
دوره 21، شماره 1 - ( ویژه نامه 1390 )
چکیده

سابقه و هدف: هدف از درمان آسم، رسیدن به کنترل بالینی و نزدیک شدن به عملکرد طبیعی ریه است. در بعضی از بیماران مبتلا به آسم پایدار متوسط رسیدن به این هدف با دوز کم کورتیکواستروئید استنشاقی(ÏÇS) همراه با بتا-2 آگونیست طولانی اثر (LÂBÂ) امکان‌پذیر نیست. هدف مطالعه حاضر، بررسی اضافه کردن یک داروی کنترل کننده دیگر (در شکل کپسول زنجبیل) به دو گروه دارویی فوق‌الذکر در رسیدن به هدف درمان آسم سودمند می‌باشد.
مواد و روش‌ها: سی و دو بیمار مبتلا به آسم (17 نفر مرد و 15 نفر زن) یک کارآزمایی 10 هفته‌ای را کامل کردند که شامل یک دوره ورود به مطالعه 1 هفته‌ای یک سوکور، که در طی آن دارونما (کپسول 250 میلی‌گرمی لاکتوز سه بار در روز) به درمان رایج استاندارد (بکلومتازون دی پروپیونات، 200 میکروگرم دو بار در روز به اضافه سالمترول استنشاقی، 50 میکروگرم دو بار در روز) اضافه گردید. یک دوره درمان فعال 4 هفته‌ای دو سوکور که در آن بیماران، زنجبیل (کپسول 250 میلی گرم پودر زنجبیل 3 بار در روز) یا دارونما دریافت می‌کردند، یک دوره پاک سازی 1 هفته‌ای یک سوکور که بیماران، دارونما دریافت ‌کردند و یک دوره درمان متقاطع نهایی 4 هفته‌ای دو سوکور درمان متقاطع فعال. متغیر اصلی، حجم بازدم فعال در ثانیه اول (FËV1) و متغیرهای فرعی، حداکثر جریان بازدمی (PËF) و نمرات آزمون کنترل آسم (ÂÇT) بود. این متغیرها در پایان هر فاز یعنی پایان هفته‌های 1، 5، 6 و 10 اندازه‌گیری شد. برای مقایسه آماری متغیرها، از آنالیز واریانس دو طرفه با فاکتورهای فیکس شده بیمار، دوره و درمان استفاده می‌گردید.
یافته‌ها: تمام بیماران گروه زنجبیل بهبود معنی‌داری در FËV1، PËF و نمرات ÂÇT در پایان هفته دهم داشتند (001/0p<). میانگین (ÇÏ 95 درصد) به‌دست آمده برای زنجبیل در برابر دارونما به ترتیب برای FËV1 99/1 در برابر 49/1 لیتر (32/0 تا 68/0)، برای PËF 8/255 در برابر 4/205 لیتر/ دقیقه (1/27 تا 8/73) و برای ÂÇT 6/20 در برابر 34/17 (77/2 تا 73/3) بود. از نظر عوارض جانبی، فراوانی مشابهی در طول درمان با دارونما (13 درصد) و زنجبیل (16 درصد) گزارش گردید (05/0p>).
استنتاج: کپسول پودر ریشه زنجبیل به‌عنوان مکمل درمانی کورتیکواستروئید استنشاقی و بتا-2 آگونیست طولانی اثر در بهبود FËV1 ، PËF و نمرات ÂÇT بیماران مبتلا به آسم پایدار متوسط کنترل نشده با درمان استاندارد موثر است.

امید صدیقی، صمد گلشنی، علی شریف پور، فاطمه محجوب،
دوره 21، شماره 85 - ( آذر 1390 )
چکیده

سابقه و هدف : با توجه به ناکافی بودن اطلاعات در زمینه شیوع هیپرتانسیون پولمونر در بیماران همودیالیزی و مکانیسم‌های مربوط به آن، این مطالعه با هدف تعیین شیوع هیپرتانسیون پولمونر در بیماران همودیالیزی و بررسی بعضی از فاکتورهای اتیولوژیک احتمالی با آن انجام شد.
مواد و روش ها : در این مطالعه مقطعی، شیوع هیپرتانسیون پولمونر به وسیله اکوکاردیوگرافی داپلر در 100 بیمار همودیالیزی که حداقل 6 ماه از طریق فیستول شریانی- وریدی همودیالیز می‌شدند، تعیین شد. از تمام بیماران ارزیابی کامل بالینی به عمل آمد. نتایج آزمایشگاهی شامل میانگین 3 ماهه هموگلوبین و سطح سرمی کلسیم، فسفر، آلبومین، آلکالن فسفاتاز، پاراتورمون، تری گلیسیرید وکلسترول ثبت گردید. هیپرتانسیون پولمونر به فشار سیستولیک شریان پولمونر بالاتر از 35 میلی متر جیوه اطلاق گردید.
یافته ها : هیپرتانسیون پولمونر در 44 درصد از بیماران همودیالیزی وجود داشت که میانگین فشار سیستولیک شریان پولمونر در این بیماران 33/7 ± 09/52 میلی‌متر جیوه بود. هیچ‌گونه اختلاف معنی‌داری بین 2 گروه از بیماران با و بدون هیپرتانسیون پولمونر از نظر سن، جنس، مدت دیالیز و همه نتایج آزمایشگاهی یافت نشد.
استنتاج : مطالعه ما نشان می‌دهد که هیپرتانسیون پولمونر در بیماران همودیالیزی مزمن که از طریق فیستول شریانی- وریدی همودیالیز می‌شوند، شیوع بالایی دارد.

ابراهیم صالحی فر، سیاوش عابدی ، ابراهیم میرزایی، شمسی کلهر، گوهر اسلامی، شهرام علا ، مسعود علیالی ، علی شریف پور،
دوره 22، شماره 1 - ( 12-1391 )
چکیده

سابقه و هدف: پنومونی اکتسابی از بیمارستان یکی از عفونت های شایع در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) است که میزان مرگ و میر آن بالاست. با توجه به متفاوت بودن نوع میکروارگانیسم‌های دخیل و مقاومت آنتی بیوتیکی آن‌ها در مراکز مختلف، این مطالعه با هدف تعیین پروفایل میکروارگانیسم‌ها و الگوی مقاومت آن‌ها به منظور شروع مؤثرتر درمان تجربی انجام شده است. مواد و روش‌ها:. در این مطالعه ک.هورت آینده نگر تمامی بیماران پذیرفته شده در سه بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان امام خمینی (ره) ساری از بهمن 1390 تا مرداد 1391 به صورت آینده‌نگر جهت بروز پنومونی بررسی شدند نمونه‌برداری خلط با دو روش ETA (endotracheal aspiration) و BAL (bronchoalveolar lavage) انجام شد. تعیین الگوی مقاومت با روش انتشار دیسک مطابق با توصیه‌های CLSI (Clinical and Laboratory Standards Institute) و Broth Dilution انجام شد. یافته‌ها: شیوع پنومونی بیمارستانی 4/11 درصد شامل 4/91 درصد وابسته به ونتیلاتور (VAP) و 6/8 درصد غیر ‌VAP بود. شایع‌ترین میکروارگانیسم‌های جدا شده آسینتوباکتر (22 درصد) و استافیلوکوکوساورئوس (6/14 درصد) بود. سی درصد از گونه‌های آسینتوباکتر به تمامی سفتازیدیم مؤثرترین آنتی بیوتیک روی آسینتوباکتر بود (میزان مقاومت 2/22 درصد). تمامی سوش‌های آسینتوباکترنسبت به سیپروفلوکساسین و سفتریاکسون مقاوم بودند. در روش دیسک، 50 درصد و در روش Broth Dilution، 3/33 درصد سوش های استافیلوکوک به ونکومایسین مقاوم بودند. استنتاج: با توجه به شیوع بالای آسینتوباکتر و استاف طلایی و بر اساس نتایج کشت و تعیین حساسیت، بهترین آنتی‌بیوتیک های پیشنهادی جهت شروع درمان تجربی، سفتازیدیم، توبرامایسین و افلوکساسین می‌باشد. در این مرکز استفاده از سفتریاکسون و سیپروفلوکساسین، حداقل تا ارزیابی مجدد و اطمینان از کارایی آن‌ها توصیه نمی‌شود.
سیاوش عابدی، رضا محمودی، علی شریف پور، حسین آزاده، مسعود علیالی، سعید عابدیان کناری، سید جابر موسوی، فاطمه نجاریان ساروی، مهرناز مهربان، بابک محمودی،
دوره 24، شماره 121 - ( بهمن 1393 )
چکیده

سابقه و هدف: بیماری آسم از بیماری‌های رایج تنفسی است که کنترل نوع شدید آن با وجود درمان تهاجمی در مواردی شکست می‌خورد. هدف از این مطالعه بررسی عوامل خطر تنگی برگشت‌ناپذیر راه هوایی در بیماران مبتلا به آسم شدید می‌باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع مورد – شاهدی بوده است که در آن 72 بیمار مبتلا به آسم شدید 16 تا 75 ساله با انجام اسپیرومتری ، قبل و بعد از دریافت سالبوتامول به دو گروه مساوی بیماران با آسم شدید برگشت‌پذیر و برگشت‌ناپذیر تقسیم شدند. سن شروع آسم، سابقه‌ مصرف سیگار، BMI، متوسط سن ابتلا، سابقه‌ حساسیت به آسپرین، سابقه‌ مصرف کورتون، سابقه‌ تماس با حیوانات به عنوان ریسک‌فاکتورهای بالینی و سطح IgE توتال سرم و درصد ائوزینوفیل خون محیطی و خلط به عنوان ریسک‌فاکتورهای التهاب راه های هوایی دو گروه با هم مقایسه شدند یافته‌ها: آسم با شروع در بزرگسالی در گروه برگشت‌ناپذیر به طور معناداری بیش تر از گروه برگشت‌پذیر بوده است (034/0= p). میزان مصرف سیگار (03/0= p)، سطح IgE سرم (003/0= p) و درصد ائوزینوفیل خلط (003/0= p) بیماران گروه آسم برگشت‌ناپذیر به طور معنادار بیش تر از گروه برگشت‌پذیر بوده است. میزان مصرف کورتون، BMI، سابقه حساسیت به آسپرین، سابقه تماس با حیوانات، درصد ائوزینوفیل خون محیطی در دو گروه مورد مطالعه تفاوت چندانی با هم نداشته‌اند. استنتاج: توصیه به قطع سیگار به عنوان فاکتور خطری مهم در بیماران آسمی حائز اهمیت است. سطح IgE سرم و ائوزینوفیل خلط به عنوان شاخص‌های همراه در بیماران مبتلا به آسم برگشت‌ناپذیر مطرح می‌باشد.
مریم مبینی، فاطمه نیک صولت، رویا قاسمیان، علی شریف پور، سارا ولیپور،
دوره 26، شماره 144 - ( دی 1395 )
چکیده

عفونت سل یک نگرانی عمده در بیماران مبتلا به روماتیسم و تحت درمان با داروهای سرکوب کننده ایمنی می‌باشد. بیمار خانم 67 ساله مبتلا به آرتریت روماتوئید سروپوزیتیو بود که در بررسی‌های غربالگری اولیه برای سل منفی بود و از 22 ماه قبل تحت درمان با اینفلکسیماب قرار گرفته بود. بیمار در طی دریافت داروهای سرکوب‌کننده ایمنی، دچار علایم سرشتی و تنفسی و تشدید علایم مفصلی گردید. با توجه به یافته‌های بالینی و بررسی‌های پاراکلینیک شامل تصویر برداری، بررسی مایع پلورال و اندازه‌گیری  interferon γ release assay (IGRA) تشخیص سل گذاشته شد و درمان ضد سل برای بیمار شروع شد و دوز استروئید بیمار افزایش یافت. علایم سرشتی، تنفسی و مفصلی بیمار بهبود قابل توجهی پیدا کرد. علاوه بر غربالگری اولیه، در نظر داشتن بیماری سل در بیماران تحت درمان با داروهای بیولوژیک در هر زمانی از درمان باید مورد توجه و پایش قرار گیرد.


فرهنگ بابا محمودی، محمد آزادبخت، سیدجلال حسینی مهر، فاطمه اکبری، رضا علیزاده نوایی، علی شریف پور، حسین عسگری راد، لیلا دلاوریان،
دوره 30، شماره 194 - ( اسفند 1399 )
چکیده

 سابقه و هدف: هدف از این مطالعه بررسی تاثیر یک دارویگیاهی روی عوارض ریوی دربیماران مبتلا به کوید19 می‌باشد.
مواد و روشها: 40 بیمار مبتلا به بیماری کووید-19 با سن بالاتر از 18 سال و میانگین سنی بالاتر از 55 سال با نسبت 60 درصد مردها به زن‌ها که علائمی نظیر تب بالای ٣٨ درجه، شمارش لنفوسیت کم‌تر از ١٢٠٠، CRP مثبت، علایم تنفسی و درگیری ریوی در گرافی ریه با سی‌تی اسکن را داشتند، بعد از تکمیل فرم رضایت نامه برای شرکت در مطالعه انتخاب و به دو گروه مداخله و شاهد طبقه‌بندی شدند. گروه شاهد تحت درمان با قرص کلترا 400 میلی‌گرمی و قرص هیدروکسی کلروکین 200 میلی‌گرمی هر 12 ساعت قرار گرفت‌ و گـروه مـداخله عـلاوه بر کلتـرا و هیدروکسی کلرکیـن، 5 میلی‌لیتر داروی گیاهی 3 بار در روز دریافت کردند. آنالیز آماری با برنامه SPSS و آزمون مربع کای و t-test انجام شد.
یافتهها: گروه مداخله افزایش سرعت بهبودی و کاهش میانگین زمان بستری بودن بیماران نسبت به گروه شاهد را به صورت معنی‌داری از 5/8 روز به 5 روز، نشان داد. تفاوت تغییرات CRP در دو گروه شاهد و آزمون از نظر آماری معنی‌دار بود(05/0P<)، به‌طوری که تغییرات CRP در گروه شاهد 75/4 برابر بیش‌تر از گروه آزمون بود(05/0P<). درصد درگیری ریوی در سی‌تی‌اسکن میزان 34/8 درصد بهبودی را نسبت به گروه شاهد نشان داد(05/0P<).
استنتاج: داروی گیاهی مذکور دارای اثر مطلوب در بهبود علائم ریوی و کوتاه شدن دوره درمان بیماران مبتلا به کووید-19 می‌باشد.
شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1N20200404046935IRCT
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb