جستجو در مقالات منتشر شده


5 نتیجه برای مسیبی

مهین هاشمی پور ، عباس تقوی ، زیبا مسیبی ، محسن کریمی دانا ، مسعود امینی ، رامین ایران پور ، سیلوا هوسپیان ، ساسان حقیقی ،
دوره 14، شماره 45 - ( دى 1383 )
چکیده

سابقه و هدف: علی رغم این که کم کاری مادرزادی تیرویید از علل قابل پیش گیری عقب ماندگی ذهنی است، کم تر از 10 درصد نوزادان مبتلا براساس علایم بالینی در ماه اول تشخیص داده می شوند و چنانچه تشخیص بر مبنای برنامه های غربالگری صورت نگیرد، تشخیص دیررس بوده و عوارض جبران ناپذیر مغزی ـ شنوایی ایجاد خواهد شد.
مواد و روش ها: مطالعه یک بررسی توصیفی است. از اردیبهشت 1381 تا آذر 1382 غلظتT4 و TSH نمونه های سرمی 3005 نوزاد متولد شده در شهر کاشان در روز 7ـ3 تولد به ترتیب به روشRIA وIRMA اندازه گیـری شد. نوزادان با T4 وTSH غیرطبیعی فراخوان شدند TSH20>mIU/L) و T4<6.5 μg/dl و براساس وزن). تشخیص بیماری براساس مقادیر مرجع TSH وT4 سرمی بعد از روز هفتم TSH>10) و (T4<6.5، به ترتیب متناسب با سن و وزن آنها انجام گرفت.
یافته ها: از 3005 نوزاد بررسی شده، 51 نوزاد فراخوان شدند (میزان فراخوان 7/1%) و شیوع هیپوتیروییدی نوزادی303 /1 تولد زنده (10 نوزاد) بود.
استنتاج: با توجه به شیوع بالای کم کاری مادرزادی تیرویید در کاشان، انجام برنامه غربالگری پیشنهاد می شود.

قاسم مسیبی ، علی قضاوتی ، کیوان قسامی ، محمدعلی پایانی ،
دوره 17، شماره 61 - ( مهر 1386 )
چکیده

سابقه و هدف: سیمواستاتین (Simvastatin) داروی مهار کننده 3- هیدروکسی-3- متیل گلوتاریل کوآنزیم- آ ردوکتاز است که در کاهش سطح کلسترول کاربرد وسیعی دارد. نشان داده شده این دارو دارای خاصیت ضد التهابی و تعدیل کننده سیستم ایمنی است و از این جهت آینده می توان از آن به عنوان یک داروی انتخابی جهت درمان مولتیپل اسکلروزیس استفاده نمود. در این مطالعه اثر سیمواستاتین بر روند بیماری التهاب مغز و نخاع (Encephalomyelitis) آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی، به عنوان یک مدل حیوانی برای مولتیپل اسکلروزیس، بررسی شد.
مواد و روش ها: آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی با تجویز زیر جلدی پپتید MOG35-55 همراه با افزودنی کامل فروند به موش های نژاد C57BL/6 با سن 8 هفته ایجاد شد. درمان با سیمواستاتین (1 میلی گرم بر کیلوگرم - هر روز به صورت خوراکی) از سه روز قبل از تجویز آنتی ژن به منظور ایجاد بیماری تا 25 روز پس از ایجاد بیماری انجام شد. روند تغییرات بیماری روزانه ثبت گردید. ظرفیت آنتی اکسیدانی، میزان تولید نیتریک اکساید و سطح اسید اوریک سرمی مورد سنجش قرار گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد، شیوع و شدت علایم بیماری در موش های تحت درمان با سیمواستاتین در مقایسه با گروه شاهد به صورت معنی داری کم تر است (به ترتیب با P=0.001 و P=0.0001). همچنین زمان حمله بیماری در گروه تحت درمان با تاخیر بیش تری شروع شد. سیمواستاتین به طور معنی داری باعث افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی و سطح اسید اوریک سرمی شد (P=0.001)، اما تاثیر چندانی بر غلظت اسید اوریک سرمی نداشت.
استنتاج: نتایج، مشخص ساخت که درمان با سیمواستاتین در پیشگیری از علایم بیماری التهاب مغز و نخاع خود ایمن و کاهش شیوع بیماری موثر است. مقاومت ایجاد شده نسبت به بیماری التهابی مغز و نخاع احتمالا مربوط به مهار استرس اکسیداتیو و افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی است.

سید عبداله موسوی، طاهره شکوهی، محمد تقی هدایتی، الهام مسیبی، اکرم عبداللهی، مجتبی دیده دار،
دوره 25، شماره 128 - ( شهریور 1394 )
چکیده

چکیده سابقه و هدف: قارچ‌های مخمری جنس مالاسزیا و کاندیدا فلورنرمال پوست ناحیه پره پوس انسان بوده می‌تواند در ایجاد بالانیت و عفونت‌های ادراری نقش داشته باشد. این مطالعه با هدف تعیین شیوع کلونیزاسیون مخمری پره پوس در کودکان ختنه نشده انجام شده است. مواد و روش‌ها: در مطالعه توصیفی- مقطعی حاضر DNAکلونی‌های مخمری جدا شده از نمونه ترشحات ناحیه داخلی پره پوس 200 کودک زیر یک سال استخراج و PCR به منظور تقویت ناحیه D1/D2 زیر واحد بزرگ rRNA انجام گردید. گونه‌های مخمری با آنالیز توالی‌های DNA به دست آمده و با بانک ژنی تطبیق داده شد و مشخص شدند. یافته‌ها: از 200 کودک مراجعه کننده با میانگین سنی 49±58 روزه گی با طیف سنی 4 روزه تا 9 ماهه، در 7 کودک (5/3درصد) سلول مخمری مشاهده شد. تمامی 7 ایزوله مخمری بر اساس تطبیق توالی DNA با بانک ژنی (تشابه 99تا 100درصد) به عنوان کاندیدا آلبیکنس شناسایی شدند. استنتاج: میزان کم کلونیزاسیون مخمر ی در ناحیه پره پوس کودکان ممکن است به دلیل انجام عمل ختنه در سنین پایین باشد که براهمیت انجام ختنه در دوران کودکی که استقرار میکروب ها هنوز کم تر است، صحه می‌گذارد.
ملیحه باقری، قاسم مسیبی، مهدیه موندنی زاده،
دوره 30، شماره 192 - ( دی 1399 )
چکیده

سابقه و هدف: لوسمی لنفوبلاستیک حاد سلول T (T-ALL) نوعی بدخیمی خونی است که در اثر بروز تغییرات در پیشسازهای سلولهای لنفوسیت T ایجاد میگردد. ژن PTEN یکی از شایعترین ژنهای سرکوبگر تومور است که در اکثر سرطانهای انسانی از جمله T-ALL دچار جهش میشود. از این رو شناسایی miRNA هایی که ژن PTEN را در
T-ALL هدفگیری میکنند، بسیار حائز اهمیت است. بدین منظور، در مطالعه حاضر، miRNA های هدف گیرنده ژن PTEN در بیماران T-ALL مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روشها: miRNA های هدف گیرنده ژن PTEN با استفاده از پایگاههای بیوانفورماتیکی پیشگویی و انتخاب گردید. در مجموع 40 نمونه پلاسما از بیماران T-ALL و افراد سالم جمعآوری گردید. پس از استخراج RNA و ساخت cDNA، میزان بیان miRNA پیشگویی شده و ژن PTEN بهوسیله Real time PCR در REST 2009 ارزیابی گردید. آنالیزهای آماری با نرمافزار SPSS نسخه 16 انجام و مقادیر 05/0 P< معنیدار در نظرگرفته شد.
یافتهها: نتایج بیوانفورماتیک نشان داد که miR-1297 ژن PTEN را هدفگیری میکند. میزان بیان miR-1297 و ژن PTEN در پلاسمای بیماران T-ALL نسبت به افراد سالم به ترتیب بهطور قابل توجهی افزایش (93/45، 001/0P=) و کاهش (191/0، 001/0P=) داشت.
استنتاج: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که miR-1297 احتمالا ژن PTEN را هدفگیری میکند. بنابراین، مطالعه حاضر پیشنهاد میکند که miR-1297 میتواند احتمالا به عنوان یک بیومارکر جدید و غیرتهاجمی در تشخیص و درمان T-ALL به کار برده شود.
 
ضیاءالدین اخوان راد، محمد تقی مقدم نیا، احسان کاظم نژاد لیلی، مسعود خسروی، لطیف پناهی، سمیه پوی، آمنه مسیبی، مجید پورشیخیان،
دوره 30، شماره 194 - ( اسفند 1399 )
چکیده

سابقه و هدف: افت فشارخون و تغییر در علائم حیاتی از شایعترین عوارض جدی حین همودیالیز میباشند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از محلول دیالیز سرد بر وضعیت همودینامیک بیماران تحت همودیالیز انجام شد.
مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی قبل و بعد است که بر روی 99 بیمار دیالیزی در بیمارستان رازی رشت در سال 1398 انجام شد. آزمودنیها ابتدا طی سه جلسه دیالیز، با محلول دیالیز با دمای 37 درجه سانتیگراد و سه جلسه بعدی با محلول دیالیز سرد با دمای 5/35 درجه سانتی گراد تحت همودیالیز قرار گرفته و فشارخون و نبض آنها ثبت شد. جهت تجزیه ‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه 16 و از آزمون‌های آماری تی زوجی و تی مستقل استفاده شد.
یافتهها: براساس یافتههای مطالعه، تغییرات فشارخون سیستولیک و دیاستولیک بین دو دمای 5/35 و 37 درجه سانتیگراد از لحاظ آماری اختلاف معنیداری داشت(001/0>P). همچنین در دمای 5/35 درجه سانتی گراد میانگین و انحرافمعیار تغییرات فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، از قبل به بعد از دیالیز نسبت به دمای 37 درجه سانتیگراد، بیشتر بود. همچنین تغییرات نبض از قبل به بعد از دیالیز بین دو دمای 5/35 و 37 درجه سانتیگراد معنیدار بود (001/0>P).
استنتاج: براساس یافتههای مطالعه حاضر، استفاده از محلول دیالیز سرد میتواند موجب ثبات وضعیت همودینامیک بیماران حین دیالیز میشود و استفاده از آن توصیه میشود.
 
شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 9N20080825001083IRCT

 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb