fa بررسی بیان MHC1 توسط سلول ماکروفاژ J774 تریت شده با پروتئین نوترکیب HIV-1 Tat 49-59/HPV16, 18, 6, 11 E7 در محیط آزمایشگاهی ايمونولوژي Immunology پژوهشي-کامل Research(Original) <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;">سابقه</span></span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;"> و هدف:</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"> پاپیلوما ویروس انسانی</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">(HPV)</span></span><span style="font-family:B Zar;"> از جمله عوامل عفونی است که در انسان منجر به زگیل و بدخیمی های پوستی ژنیتال و غیرژنیتالی می شود. پروتئین</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> E7</span></span><span style="font-family:B Zar;">این ویروس، انکوپروتئین کوچکی است که هدف اصلی در واکسن های درمانی محسوب می شود. پروتئین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">E7</span></span><span style="font-family:B Zar;"> به همراه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">HIV-1</span></span><span style="font-family:B Zar;"> پپتید </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;Tat(49-59)</span></span><span style="font-family:B Zar;">نقش حفاظتی ایفا نموده که منجر به پاسخ ایمنی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">Th1</span></span><span style="font-family:B Zar;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">CTLs</span></span><span style="font-family:B Zar;"> ها می شود. هدف از این مطالعه طراحی پروتئین نوترکیب </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">HIV-1 Tat 49-59/HPV16, 18, 6, 11 E7</span></span><span style="font-family:B Zar;"> در محیط آزمایشگاهی بود تا بتوان عملکرد این آنتی ژن را در بیان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">MHC1</span></span><span style="font-family:B Zar;"> مورد بررسی قرار داد.<span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"></span></span></span><br> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;">مواد و روش</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">‌</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;">ها:</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"> در این مطالعه جهت بررسی بیان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">MHC1</span></span><span style="font-family:B Zar;"> و همچنین عملکرد پپتید </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">Tat</span></span><span style="font-family:B Zar;"> در عرضه پروتئین نوترکیب به سطح </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">MHC1</span></span><span style="font-family:B Zar;"> از رده سلولی ماکروفاژ </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">J774</span></span><span style="font-family:B Zar;"> استفاده شد. رده سلولی ماکروفاژ موشی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">J744</span></span><span style="font-family:B Zar;"> با غلظت<span style="color:black;">‌</span>های 10، 50 و 100 میکروگرم از هر یک از</span> <span style="font-family:B Zar;">پروتئین<span style="color:black;">‌</span>های دارای پپتید</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">Tat </span></span><span style="font-family:B Zar;">&nbsp;و فاقد پپتید</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">Tat </span></span><span style="font-family:B Zar;">&nbsp;تیمار شدند. پس از 24 ساعت سلول ها جمع آوری و سپس توسط دستگاه فلوسایتومتری خوانش شد.<span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"></span></span></span><br> <span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;">یافته</span></span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">‌</span></span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;">ها:</span></span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Zar;"> در این بررسی سلول های </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">J774</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Zar;"> با پروتئین های </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">E7-Tat</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Zar;"> و </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">E7</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Zar;"> در غلظت</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">‌</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Zar;">های مختلف تریت و مورد ارزیابی قرار گرفتند. این مطالعه نشان می دهد که غلظت 10 میکروگرم از پروتئین </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">E7-Tat</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Zar;">&nbsp; منجر به افزایش بیان </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">MHC1</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Zar;"> شده است، در حالی که در غلظت های بالاتر از این پروتئین، بیان مولکول </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">MHC1</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Zar;"> نسبت به گروه فاقد </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">Tat</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Zar;"> کاهش چشمگیری داشته است.<span style="color:black;"></span></span></span><br> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Koodak;">استنتاج:</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"> بررسی این مطالعه نشان می<span style="color:black;">‌</span>دهد که پروتئین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">E7-Tat</span></span><span style="font-family:B Zar;"> در غلظت<span style="color:black;">‌</span>های پایین<span style="color:black;">‌</span>تر می<span style="color:black;">‌</span>تواند به عنوان محرکی در جهت افزایش بیان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">MHC1</span></span><span style="font-family:B Zar;"> عمل کند و به نظر می<span style="color:black;">‌</span>رسد که می تواند در واکسن<span style="color:black;">‌</span>های تراپئوتیک مورد استفاده قرار گیرد.</span><br> &nbsp; <strong>Background and purpose:</strong> Human papillomavirus (HPV) is one of the infectious agents that causes genital and non-genital warts and skin cancers in humans. The E7 protein of this virus is one of the small oncoproteins that may be the main target in therapeutic vaccines. E7 protein with HIV-1 Tat peptide (49-59), plays a protective role that cause immune Th1 and CTLs response. The aim of this study was to design a recombinant HIV-1 Tat 49-59 / HPV16, 18, 6, 11 E7 protein in vitro and the function of this antigen for MHC-1 expression<span dir="RTL">.</span><br> <strong>Materials and methods:</strong> In this study, macrophage cell line J774 was used to evaluate the expression of MHC-1 and the function of Tat peptide in delivery of recombinant protein to the surface of MHC-1. J744 mouse macrophage cell line was treated by10, 50, and 100 &mu;g of each of the proteins with and without Tat peptide. After 24 hours, the cells were collected and then analyzed by flow cytometry.<br> <strong>Results:</strong> In this study, J774 cells were treated and analyzed by E7-Tat and E7 proteins at different concentrations. The study showed that 10 &mu;g of E7-Tat protein increased the expression of MHC-1, while at higher concentrations of this protein, the expression of MHC-1 molecule decreased considerably compared to the group without Tat peptide<span dir="RTL">.</span><br> <strong>Conclusion:</strong> E7-Tat protein at lower concentrations can act as a stimulant for increasing the MHC-1 expression and could be used in therapeutic vaccines<span dir="RTL">.</span> بیان MHC1, سلول های J774, پپتید HIV-1 Tat 49-59, پروتئین نوترکیب HPV16, 18, 6, 11 E7, واکسن درمانی MHC1 expression, J774 cells, HIV-1 Tat 49-59 peptide, HPV16, 18, 6, 11 E7 recombinant protein, therapeutic vaccine 40 47 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1466-143&slc_lang=fa&sid=1 Tahoora Mousavi طهورا موسوی stm.jmums@gmail.com 1003194753284600134242 1003194753284600134242 No 1 Assistant Professor, Molecular and Cell Biology Research Center, Hemoglobinopathy Institute, Faculty of Medicine, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran استادیار، گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Reza Valadan رضا ولدان valadan.reza@gmail.com 1003194753284600134241 1003194753284600134241 No Assistant Professor, Department of Immunology, Molecular and Cell Biology Research Center, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran استادیار، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Alireza Rafiei علیرضا رفیعی rafiei1710@gmail.om 1003194753284600134243 1003194753284600134243 No Professor, Department of Immunology, Molecular and Cell Biology Research Center, Faculty of Medicine, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran استاد، گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Mohammadreza Haghshenas محمدرضا حق شناس Haghshenas2001@yahoo.com 1003194753284600134244 1003194753284600134244 Yes Professor, Molecular and Cell Biology Research Center, Department of Microbiology, Faculty of Medicine, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran استاد، گروه میکروب شناسی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران