fa بررسی تاثیر نوع و میزان پلیمرهای هیدروفیل بر میزان رهش و خصوصیات شناوری قرص های ماتریکسی پروپرانولول هیدروکلراید ایمونولوژی و آلرژی کودکان Immunology and Allergies in children گزارش مورد Case Report سابقه و هدف: سیستم‌های دارورسانی ماندگار در معده (gastroretentive) به علت دانسیته بالک کمتر از مایعات معده در سطح مایعات معده باقی می‌مانند. این امر سبب افزایش دارورسانی در نواحی فوقانی دستگاه گوارش می‌گردد. آزادسازی دارو در نواحی پیش از رسیدن به جایگاه جذب سبب ارتقای فراهمی زیستی می‌گردد. روش‌های مختلفی برای طولانی کردن زمان باقی ماندن دارو در معده مورد استفاده قرار گرفته‌اند. از این روش‌ها می‌توان به سیستم‌های زیست چسب، سیستم‌های متورم شونده و سیستم‌های شناور اشاره نمود. هدف از این مطالعه طراحی و ساخت قرص‌های ماتریکسی شناور از داروی پروپرانولول هیدروکلراید، و بررسی خصوصیات شناوری و میزان رهش دارو می‌باشد. مواد و روش‌ها: قرص‌های ماتریکسی شناور حاوی HPMC K15M و Carbopol 934P و همچنین نمونه‌های حاوی عوامل ایجاد کننده گاز، به روش کمپرسیون مستقیم تهیه شدند. سرعت آزادسازی دارو و مدت زمان شناوری با استفاده از دستگاه شماره دو USP در محیط با pH معادل 2/1 مورد بررسی قرار گرفت. ویژگی‌های شناوری فرمولاسیون‌های تهیه شده نیز در همین pH مورد مطالعه قرار گرفت. یافته‌ها: سرعت آزادسازی دارو با افزایش میزان پلیمر کاهش یافت. میزان آزادسازی دارو با افزودن عامل ایجادکننده گاز افزایش یافت. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که پلیمر هیدروکسی پروپیل متیل سلولز پلیمر در مقایسه با کربوپول پلیمر مناسب‌تری برای تهیه فرآورده‌های شناور می‌باشد. افزودن عامل ایجادکننده گاز سبب بهبود ویژگی‌های شناوری فرمولاسیون‌های مورد بررسی گردید. استنتاج: این نتایج تأثیر پلیمر و عامل ایجاد کننده گاز را بر الگوی رهش دارو به اثبات رساند. همچنین با استفاده از پلیمر هیدروکسی پروپیل متیل سلولز و عامل ایجاد کننده گاز می‌توان فرمولاسیون شناور مناسبی از پروپرانولول هیدروکلراید تهیه نمود. Background and purpose: The gastroretentive drug delivery systems can be retained in the stomach due to low bulk density. This assist in improving the oral sustained delivery of drugs that have an absorption window in a particular region of the gastrointestinal tract. These systems release the drug content before reaching the absorption site and provide optimal bioavailability. Several approaches are currently utilized to prolong gastric retention time. These include floating systems, polymeric bioadhesive, and swelling and expanding systems. The objective of this study was to develop and characterize gastroretentive floating matrix tablets from propranolol HCl. Materials and methods: Propranolol floating matrix tablets, containing HPMC K15M or Carbopol and gas-generating agent were prepared using direct compression method. The drug release profile of tablets was evaluated based on USP method. The in vitro floating characteristics of these tablets were studied in pH 1.2. Results: The release rate decreased when the amount of polymer increased. The drug release also increased in the presence of gas-generating agent. The results showed that tablets containing HPMC had better floating properties than tablets containing Carbopol. Adding gas generating agent to the formulations modified the floating properties of matrices. Conclusion: These results proved the effect of polymers and floating agents on drug release profile. The use of HPMC K15M and gas-generating agents can lead to suitable floating formulation of propranolol HCl. پروپرانولول هیدروکلراید, خصوصیات شناوری, HPMC K15M, کربوپول, رهش دارو Propranolol HCl, floating properties, HPMC K15M, Carbopol, drug release 78 96 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1256-41&slc_lang=fa&sid=1 Jafar Akbari جعفر اکبری 100319475328460030544 100319475328460030544 No Majid Saeedi مجید سعیدی majsaeedi@yahoo.com 100319475328460030545 100319475328460030545 Yes Reza ,Enayatifard رضا عنایتی فرد 100319475328460030546 100319475328460030546 No Omid Chavoshyan امید چاوشیان 100319475328460030547 100319475328460030547 No