Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

fa مقایسه تاثیر آموزش بیمار محور و خانواده محور بر کیفیت زندگی و هموگلوبین گلیگوزیله بیماران مبتلا به دیابت نوع دو Comparing the Effect of Patient-Centered and Family-Centered Education on Quality of life and HBA1C Levels in Patients with Type 2 Diabetes پرستاری nursing گزارش کوتاه Brief Report  سابقه و هدف: کیفیت زندگی پایین و عوارض ناشی از بالا بودن قندخون از جمله مشکلات بیماران مبتلا به دیابت است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر آموزش بیمار محور و خانواده محور بر کیفیت زندگی و هموگلوبین گلیگوزیله بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد. مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی، جامعه پژوهش شامل بیماران دیابتی عضو کلینیک دیابت شهر رفسنجان بود. حجم نمونه 120 نفر بود که به روش تصادفی کمینه سازی در سه گروه مداخله بیمار محور، مداخله خانواده محور و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله خانواده محور و بیمار محور در 12 جلسه آموزشی یک ساعته شرکت نمودند و گروه کنترل مراقبت های روتین را دریافت نمودند. در گروه مداخله خانواده محور علاوه بر بیمار یکی از اعضای خانواده هم در جلسات آموزشی حضور داشتند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه کیفیت زندگی SF-36 و آزمایش هموگلوبین گلیکوزیله بود که قبل از مداخله و12 هفته بعد تکمیل شد. یافته‌ها: براساس نتایج، بین میانگین هموگلوبین گلیکوزیله و کیفیت زندگی سه گروه اختلاف آماری معناداری وجود نداشت(0/05<P). بعد از مداخله، بین سه گروه از نظر میانگین و انحراف‌معیار کیفیت زندگی اختلاف معنی‌دار وجود داشت(0/001P= ). اما میانگین هموگلوبین گلیکوزیله بین سه گروه بعد از مداخله تفاوت معناداری نداشت (0/187=P). استنتاج: اجرای برنامه آموزشی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 و خانواده‌های آنان می‌تواند باعث بهبود کیفیت زندگی در این افراد گردد، لذا اجرای چنین برنامه‌هایی به پرستاران پیشنهاد می‌شود. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 5N20150713023190IRCT    Background and purpose: Low quality of life and complications of high blood sugar are among the problems of patients with diabetes. This study aimed to compare the effect of patient-centered education and family-centered education on quality of life and HBA1C in patients with type 2 diabetes. Materials and methods: A clinical trial was performed in diabetic patients in Rafsanjan Diabetes Clinic. The sample size was 120, who were randomly assigned into three groups: patient-centered intervention, family-centered intervention, and control. Participants in family-centered intervention and patient-centered intervention groups attended 1-hour training program in 12 sessions and the control group received routine care. In the family-centered intervention group, in addition to the patient, a family member attended the training sessions. Data were collected using SF-36 quality of life questionnaire and measuring HBA1C before the intervention and after 12 weeks. Results: Before the intervention, no significant difference was found between the three groups in quality-of-life score and HBA1C (P>0.05). But after the intervention, the quality-of-life was seen to be significantly different between the three groups (P=0.001(. The mean HBA1C level was not significantly different between the three groups after the intervention (P=0.187). Conclusion: Educational programs in patients with type 2 diabetes and their families can improve their quality of life and are recommended to be implemented by health care professionals. (Clinical Trials Registry Number: IRCT20150713023190N5)   دیابت نوع 2, کیفیت زندگی, آموزش خانواده محور, آموزش بیمار محور, هموگلوبین گلیکوزیله type 2 diabetes, quality of life, family-centered education, patient-centered education, HBA1C 186 193 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-15356-1&slc_lang=fa&sid=1 Mahboobeh Poorrahimian محبوبه پوررحیمیان m.porrahimian74@gmail.com 1003194753284600144961 1003194753284600144961 No MSc Student in Medical Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران Maryam Shahabi مریم شهابی myshahabin@yahoo.com 1003194753284600144962 1003194753284600144962 No Instructor, Department of Medical Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran مربی، گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران Tabandeh Sadeghi تابنده صادقی t.b_sadeghi@yahoo.com 1003194753284600144963 1003194753284600144963 Yes Associate Professor, Department of Pediatric Nursing, School of Nursing and Midwifery, Non-Communicable Diseases Research Center, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran دانشیار، گروه پرستاری کودکان، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات بیماری های غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران