Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

fa اثر بخشی برنامه حمایتی- آموزشی مبتنی بر مدل مراقبتی کوپ بر تاب آوری مراقبین خانوادگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده Effectiveness of A Supportive-Educational Program based on COPE Model on Resilience among Family Caregivers of Patients with Heart Failure: A Randomized Clinical Trial پرستاری nursing پژوهشي-کامل Research(Original)  سابقه و هدف: نارسایی قلبی، تاب‌آوری بیماران و مراقبین خانوادگی آن‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی برنامه حمایتی-آموزشی مبتنی بر مدل مراقبتی کوپ بر تاب‌آوری مراقبین خانوادگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1-1400 روی 90 نفر از مراقبین بیماران مبتلا به نارسایی قلبی در بیمارستان قلب دکتر چمران اصفهان انجام شد. نمونه‌ها به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمون(45) و کنترل(45) قرار گرفتند و گروه آزمون به 9 گروه پنج نفری تقسیم شد. گروه آزمون، مداخله مبتنی بر مدل کوپ را طی6 جلسه آموزشی دریافت کردند و گروه کنترل، آموزش‌های روتین دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و تاب‌آوری کانر و دیویدسون قبل، بلافاصله و سه ماه بعد از مداخله با آزمون‌های آماری تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: متغیر جنس بین دو گروه آزمون وکنترل معنی‌دار بود(0/05P<) ولی تأثیر این مخدوشگر بر متغیرتاب‌آوری معنی‌دار نبود(0/05P>). در گروه آزمون، میانگین فراوانی نمره تاب‌آوری بلافاصله 9/56±80/71 و سه ماه بعد از مداخله 6/96±85/96 بیش‌تر از قبل 16/09±64/80 بود(0/05P<). در گروه کنترل، میانگین فراوانی نمره تاب‌آوری بلافاصله 15/29±70/04 و سه ماه بعد از مداخله 13/71±66/29 کم‌تراز قبل از مداخله 16/95±71/69 بود(0/05P<). در گروه آزمون بلافاصله و سه ماه بعد از مداخله تاب‌آوری افزایش و در گروه کنترل بلافاصله و سه ماه بعد از مداخله تاب‌آوری کاهش یافت. استنتاج: با توجه به تاثیرگذاری مدل کوپ بر افزایش و حفظ تاب‌آوری در مراقبین، پیشنهاد می‌شود که مدیران بیمارستان‌ها و صاحب نظران حرفه پرستاری این مدل را جهت افزایش آگاهی و دانش مراقبین در مراقبت از خود و بیمارشان مدنظر قرار دهند. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1N20211128053202IRCT    Background and purpose: Heart failure influences patients and their family caregivers. This study was conducted to determine the effectiveness of the supportive-educational program based on the Creativity, Optimism, Planning, and Expert Information (COPE) care model on resilience in family caregivers of patients with heart failure. Materials and methods: A clinical trial was conducted in 90 family caregivers of patients with heart failure in Isfahan Dr. Chamran Heart Hospital, 2021-22. The participants were randomly assigned into intervention group (n=45) and control group (n=45). The intervention group was then randomly divided into nine subgroups (n=5 per group). The intervention group received trainings based on COPE model in 6 sessions while the control group received only routine care. Demographic information checklist and Connor-Davidson Resilience Scale (CD-RISC) were completed before, immediately and three months after the intervention. Then, data analysis was performed.  Results: Gender was found to be significantly different between the intervention group and the control group (P< 0.05), but this confounder showed no significant effect on resilience (P> 0.05). In the intervention group, the mean scores for resilience after the intervention and three months later were 80.71±9.56 and 85.96±6.96, respectively, compared to 64.80±16.09 before the intervention (P< 0.05). In the control group, the mean resilience scores were 70.04±15.29 and 66.29±13.71 after the intervention and three months later, respectively, compared to 71.69±16.95 before the intervention (P<0.05). Conclusion: According to the positive effects of COPE model on resilience in caregivers, hospital managers and nursing professionals are suggested to consider this model in increasing awareness and knowledge of caregivers about self-care and patient care. Clinical trial registry: IRCT20211128053202N1   مدل کوپ, تاب‌آوری, مراقبین خانوادگی, نارسایی قلبی COPE model, Resilience, Family caregivers, Heart failure 43 53 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-16166-1&slc_lang=fa&sid=1 Atefeh Alaei عاطفه اعلائی mrs.alaee@gmail.com 1003194753284600153801 1003194753284600153801 No MSc Student in Medical Surgical Nursing, Department of Adult Health Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجو کارشناسی ارشد پرستاری بزرگسالان، گروه پرستاری سلامت بزرگسالان، دانشکده پرستاری و مامایی ، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Sima Babaei سیما بابایی Bababee@nm.mui.ac.ir 1003194753284600153802 1003194753284600153802 Yes Associate Professor, Department of Adult Health Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشیار، گروه پرستاری سلامت بزرگسالان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Sedigheh Farzi صدیقه فرضی Sedighehfarzi@nm.mui.ac.ir 1003194753284600153803 1003194753284600153803 No Assistant Professor, Department of Adult Health Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran استادیار، گروه پرستاری سلامت بزرگسالان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Zahra Hadian زهرا هادیان zahra.hadian@nm.mui.ac.ir 1003194753284600153804 1003194753284600153804 No Assistant Professor, Department of Adult Health Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran استادیار، گروه پرستاری سلامت بزرگسالان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران