fa پاپیلوما ویروس و سرطان ويروس شناسي پزشکي Medical Virology مروری Review پاپیلوما ویروس دارای کوچک‌ترین DNA ویروسی می‌باشد، که می‌تواند ایجاد تومور نماید. این ویروس‌ها دارای انواع مختلفی بوده که محدوده عظیمی از حیوانات و انسان‌ها را آلوده می‌کنند. تاکنون بیش از صد نوع از پاپیلوما ویروس های انسانی شناسایی شده‌اند که حدود ⅓ آن‌ها سلول‌های اپی‌تلیال ناحیه تناسلی را آلوده می‌کنند. پاپیلوما ویروس‌های انسانی که در ناحیه ژنیتال ایجاد عارضه می‌کنند به دو گروه تقسیم می‌شوند. گروه اول پاپیلوما ویروس‌های کم خطر (Low-risk) شامل انواع HPV-11 و HPV-6 که باعث ایجاد زگیل در ناحیه ژنیتال می‌شوند و گروه دوم پاپیلوما ویروس‌های پرخطر (High-risk) مانند انواع HPV-18 و HPV-16 که باعث ایجاد سرطان در ناحیه دهانه رحم می‌شوند. پاپیلوما ویروس‌های انسانی بافت اپی تلیال جلدی و مخاطی ناحیه تناسلی، دست‌ها و یا پاها را آلوده می‌کنند و عامل بیماری‌های گوناگونی از قبیل زگیل‌های پوستی، زگیل‌های ناحیه تناسلی، زگیل‌های حنجره و نئوپلازی‌های درون اپی‌تلیالی ناحیه تناسلی می‌باشند که معمولاً به سمت بدخیم شدن پیشرفت می‌کنند. HPV-18 به میزان زیادی از سرطان‌های دهانه رحم جدا شده است و در اغلب کشورهای جهان حدود ⅔ از سرطان‌های دهانه رحم را به خود اختصاص می‌دهد. انواع HPV-16، HPV-18 و HPV-31 به طور مداوم با دیس پلازی های متوسط تا شدید دهانه رحم در ارتباط می‌باشند و به میزان کم‌تر با سرطان تهاجمی vulva ، penis و anus مرتبط هستند. همچنین HPV DNAدر نمونه‌های سرطان‌های دهانه رحم تا 100 درصد یافت شده است در حالی‌که در زنانی که دارای بافت دهانه رحم سالم می‌باشند در کم‌تر از 10 درصد موارد یافت شده است. در این مطالعه ما قصد داریم نقش پاپیلوما ویروس ها را در سرطان‌های انسانی بررسی کنیم. Papillomaviruses are small tumor viruses with a genome of approximately 8000 base pairs. They are found in many different types and infect a wide range of animals (from birds to rabbits, dogs, sheep and cattle) and several primates including humans. So far, over 100 different types of human papillomavirus (HPV) have been identified, among which one-third infect epithelial cells in the genital tract. Certain strains of HPV are associated with different risk levels of the transformation into cervical tumors. The HPV types that infect the genital tract are divided into two categories: high risk and low risk. The low-risk HPVs types such as HPV-6 and HPV-11, commonly cause benign warts and low-grade premalignant lesion that regress and do not progress to cancer while the high-risk types of HPV including HPV-16, HPV-18, HPV-31, HPV-33, and HPV-45 are associated with the development of anogenital cancers and are found in more than 99% of all cervical carcinomas, with HPV16 occurring most frequently. Infection by high-risk HPVs is not limited to the genital tract, since approximately 20% of cancers of the oropharynx contain DNA from these HPV types. HPV 16, 18, and 31 are constantly associated with moderate to severe cases of cervical dysplasia and are less associated with invasive cancers of the vulva, penis, and anus. It has been demonstrated that the presence of even minimal amounts of HPV DNA is associated with an increased risk in the development of cervical cancer. HPV DNA is found in up to 100% of cervical tumors, while in cervical tissue of healthy women the figure is typically below 10%. In this study we tried to investigate the role of HPV in human cancer. پاپیلوماویروس انسانی، سرطان، بدخیمی، نئوپلازی درون اپی تلیالی دهانه رحم Human papillomavirus, cancer, malignancy, anogenital intraepithelial neoplasias 340 360 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1256-62&slc_lang=fa&sid=1 Farzaneh Fakhraei فرزانه فخرایی 100319475328460024144 100319475328460024144 No Mohammad Reza Haghshenas محمدرضا حق شناس haghshenas2001@yahoo.com 100319475328460024145 100319475328460024145 Yes