Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

fa مقایسه‌ی تأثیر چهار هفته غذای پرچرب، کاهش حجم تمرین و بی‌تمرینی در پی شش هفته تمرین ورزشی بر عوامل برادی‌کاردی ناشی از ورزش در رت‌های ماده The Comparison between the Effect of Four Weeks High Fat Diet, Volume Reduction Training and Detraining Following of Six Weeks Exercise Training on Parameters of Exercise-induced Bradycardia in Female Rats فیزیولوژی ورزشی Sport Physiology پژوهشي-کامل Research(Original) سابقه و هدف: برادی‌کاردی سینوسی ناشی از ورزش یکی از تغییرات اصلی در ورزش‌کاران است که با کاهش ضربان قلب ذاتی مرتبط است. هدف این تحقیق بررسی تأثیر چهار هفته تغذیه‌ پرچرب، کاهش حجم تمرین و بی‌تمرینی به‌ دنبال شش هفته تمرین با حجم بالا بر میزان پروتئین Hyperpolarization-activated, cyclic nucleotide-gated (HCN4) است. مواد و روش‌ها: تعداد 30 رت ماده از نژاد اسپارگوداولی (شش‌هفته‌ای) به‌ طور تصادفی، به شش گروه مساوی تقسیم شدند. گروه اول گروه کنترل ده‌هفته‌ای با تغذیه‌ی استاندارد، گروه دوم گروه تمرین با حجم بالای ده‌هفته‌ای با تغذیه استاندارد، گروه سوم گروه تمرین شش‌هفته‌ای و چهار هفته کاهش حجم تمرین با تغذیه‌ی استاندارد، گروه چهارم گروه تمرین شش‌هفته‌ای و چهار هفته کاهش حجم تمرین با تغذیه‌ی پرچرب، گروه پنجم گروه تمرین شش‌هفته‌ای و چهار هفته بی‌تمرینی با تغذیه‌ی پرچرب و گروه ششم گروه تمرین شش‌هفته‌ای و چهار هفته بی‌تمرینی با تغذیه‌ی استاندارد بودند. پس از پایان 10 هفته، میزان پروتئین HCN4 در تمامی گروه‌ها با روش وسترن‌بلات اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تمامی گروه‌های تجربی کاهش معنی‌داری در میزان پروتئین HCN4، نسبت به گروه کنترل داشتند. هم‌چنین، به ‌ترتیب، کم‌ترین میزان HCN4 برای گروه دوم، ششم، سوم، چهارم، پنجم و کنترل بود (0/05≥P). در همین راستا، نتایج الکتروکاردیوگرام نیز نشان داد که در تمامی گروه‌ها نسبت به گروه کنترل، ضربان قلب کاهش معنی‌دار و فاصله‌ زمانی RR افزایش معنی‌دار داشت(0/05≥P). استنتاج: کاهش حجم تمرین نسبت به بی‌تمرینی می‌تواند اثرهای برادی‌کاردی سینوسی ناشی از تمرین با حجم بالا را بهتر بازیافت کند؛ ولی تغذیه‌ی پرچرب به بررسی بیش‌تر نیاز دارد. Background and purpose: Exercise training-induced sinus bradycardia is a common cardiac adaptation and change in athlete’s related to a reduction in intrinsic heart rate. This study aimed to investigate the effect of four weeks of high fat diet, four weeks of exercise training volume reduction and four weeks of detraining following six weeks of high-volume exercise training on the level of Hyperpolarization-activated, cyclic nucleotide-gated (HCN4). Materials and methods: Thirty Sprague Dawley rats were divided into six groups randomly. Group 1 was the control group with standard diet. Group 2 was trained for ten weeks with high-volume exercise training and standard diet. Group 3 was trained for six weeks; after that, rats were trained with a volume reduction training protocol with standard diet. Group 4 was trained for six weeks; after that, rats were trained with a volume reduction training protocol with high fat diet. Group 5 was trained for six weeks and detrained for four weeks with high fat diet. Group 6 was trained for six weeks and detrained for four weeks with standard diet. After ten weeks, the level of HCN4 protein was assessed by Western Blotting for all groups. Results: Our results have revealed that all experimental groups showed a reduction in HCN4 levels compared to the control group—the lowest HCN4 level for groups 2, 6, 3, 4, 5 and 1, respectively (P≤0.05). Besides, the result of electrocardiograph has demonstrated that the heart rate and RR interval in all experimental groups showed a reduction and elevation compared to the control group, respectively (P≤0.05). Conclusion: Volume reduction training protocol in could restore sinus bradycardia effects rather than detraining after high-volume exercise training, but the effect of high fat diet should be investigated more. ضربان قلب, برادی‌کاردی سینوسی, ورزش‌کار نخبه, قلب ورزش‌کار heart rate, sinus bradycardia, elite athletes, athletes’ heart 36 47 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-16809-1&slc_lang=fa&sid=1 Alireza Kashef علیرضا کاشف kashefalireza@gmail.com 1003194753284600161258 1003194753284600161258 Yes MSc in Exercise Physiology, Shahid Rajaee Teacher Training University, Tehran, Iran. کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران Fereshteh Shahidi فرشته شهیدی fe-shahidi@sru.ac.ir 1003194753284600161259 1003194753284600161259 No Associate Professor, Exercise Physiology Department, Shahid Rajaee Teacher Training University, Tehran, Iran. دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران Behnamedin Jameie بهنام الدین جامعی jameie.sb@iums.ac.ir 1003194753284600161260 1003194753284600161260 No Professor, Neuroscience Research Center (NRC), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. استاد، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Mojtaba Selehpour مجتبی صالح پور salehpour@sru.ac.ir 1003194753284600161261 1003194753284600161261 No Associate Professor, Exercise Physiology Department, Shahid Rajaee Teacher Training University, Tehran, Iran. دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران Abasali Gaeini عباسعلی گائینی aagaeini@ut.ac.ir 1003194753284600161262 1003194753284600161262 No Professor, Exercise Physiology Department, Tehran University, Tehran, Iran استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران