Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

fa ارتباط ترس از سقوط با انزوای اجتماعی و احساس تنهایی در سالمندان دیابتی مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان فریدونکنار در سال 1402 The Relationship Between Fear of Falling and Social Isolation and Loneliness in Diabetic Elderly Who Referred to Health Centers in Faridonkanar City in 2023 طب سالمندان Geriatrics پژوهشي-کامل Research(Original) سابقه و هدف: ترس از سقوط به عنوان یک عامل مهم در کاهش فعالیت‌های روزمره زندگی سالمندان مبتلا به دیابت قلمداد می‌شود، به نظر می‌رسد که ترس از سقوط می‌تواند از طریق ایجاد محدودیت‌های عملکردی و کاهش فعالیت‌های اجتماعی سالمندان نقش تعیین‌کننده‌ای در ایجاد حس تنهایی و انزوای اجتماعی در سالمندان مبتلا به دیابت داشته باشد. لذا با توجه به این‌که تاکنون رابطه مستقیم ترس از سقوط با انزوای اجتماعی و احساس تنهایی در سالمندان دیابتی مورد بررسی قرار نگرفته است، مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط ترس از سقوط با انزوای اجتماعی و احساس تنهایی در سالمندان دیابتی مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی شهرستان فریدونکنار در سال 1402، انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر، یک مطالعه توصیفی- تحلیلی، بود که به‌صورت مقطعی روی سالمندان مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان فریدونکنار در سال 1402، انجام گرفت. در این مطالعه، 398 سالمند مبتلا به دیابت شرکت داشتند که به شیوه‌ی تصادفی ساده انتخاب شده بودند. ابزارهای پژوهش شامل فرم اطلاعات جمعیت شناختی، مقیاس بین‌المللی کارآمدی سقوط در سالمندان، مقیاس احساس تنهایی عاطفی و اجتماعی بزرگسالان و پرسشنامه انزوای اجتماعی مدرسی یزدی بودند. تجزیه تحلیل داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و آمار تحلیلی نظیر آنالیزواریانس یک طرفه، تی مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه در نرم‌افزار SPSS21 انجام شد. یافته‌ها: میانگین و انحراف‌معیار سنی شرکت‌کنندگان، 6/28±68/67سال بود که بیش از نیمی از آن‌ها زن(66/8 درصد) بودند. میانگین و انحراف‌معیار نمرات ترس از زمین خوردن، انزوای اجتماعی، احساس تنهایی در سالمندان به‌ترتیب11/60±51/53، 30/6±66/48، 2/96±64/53 به دست آمد. 94/7 درصد سالمندان، نگرانی شدیدی در مورد زمین خوردن داشتند. بین ترس از زمین خوردن با احساس تنهایی(0/389=r، 0/001=P) و انزوای اجتماعی(0/156=r، 0/002=P) ارتباط مثبت و معنی‌داری وجود داشت. در نتایج تحلیل مدل چند متغیره نیز به ازای هر یک واحد نمره ترس از زمین خوردن، 0/1 واحد نمره انزوای اجتماعی در سالمندان مبتلا به دیابت افزایش یافته بود(0/05≥P). استنتاج: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که بین ترس از زمین خوردن و انزوای اجتماعی و احساس تنهایی، رابطه معنی‌داری وجود دارد و هر چه سالمندان ترس بیش‌تری از زمین خوردن داشته باشند، احساس تنهایی و انزوای اجتماعی در آن‌ها بیش‌تر خواهد بود. با توجه به این‌که ارتقای سلامت در سالمندان، مستلزم ارتقای سبک زندگی بهداشتی و کنترل و مدیریت عوامل روانشناختی از جمله احساس تنهایی و انزوای اجتماعی است و شناخت عوامل مرتبط با آن‌ها از ارکان مهم مداخلات در گروه‌های مورد هدف در مفهوم کلیدی «سالمندی سالم و موفق» تلقی می‌شود، برنامه‌ریزی مؤثر در این حوزه نیازمند شناخت و آگاهی کامل از میزان ترس از سقوط در سالمندان و مرتفع کردن عواملی است که احتمالا می‌تواند با آن مرتبط باشند. از این جهت ضروری است که راهکارهای مداخله‌ای مناسب برای کاهش ترس از سقوط و افزایش احساس امنیت در سالمندان دیابتی اتخاذ شود تا مشارکت و حضور اجتماعی آنان بهبود یابد.   Background and purpose: Fear of falling is considered an important factor in reducing the daily life activities of the elderly with diabetes. It seems that the fear of falling can play a decisive role in creating a sense of loneliness and social isolation in the elderly with diabetes by creating functional limitations and reducing the social activities of the elderly. Therefore, the direct relationship between fear of falling and social isolation and loneliness in diabetic elderly has not been investigated. The present study was conducted to determine the relationship between fear of falling social isolation and feelings of loneliness in elderly diabetics who were referred to health centers in Faridunknar City in 2023. Materials and methods: The current study was a descriptive-analytical study that was conducted cross-sectionally on elderly people with type 2 diabetes referring to health centers in Faridonkanar City in 2023. In this study, 398 elderly people with diabetes participated, who were selected by simple random method. The research tools included the demographic information form, the international fall efficiency scale in the elderly, the emotional and social loneliness scale of adults, and the social isolation questionnaire of the Yazdi school. Data analysis was done using descriptive statistics and analytical statistics such as one-way analysis of variance, independent t-test, Pearson's correlation coefficient, and multiple linear regression in SPSS21 software. Results: The mean age of the participants was 67.6±28.6 years, with more than half of them being female (66.8%). The mean scores and standard deviations of fear of falling, social isolation, and loneliness in the elderly were 51.53±11.60, 48.66±6.30, and 64.53±2.96, respectively. 94.7% of the elderly participants had severe concerns about falling. There was a significant positive relationship between the fear of falling and feelings of loneliness (r=0.389, P=0.001) and social isolation (r=0.156, P=0.002). The results of the multivariable model also showed that for each unit increase in fear of falling score, there was a 0.05 increase in social isolation score in elderly diabetic patients (P≥0.05). Conclusion: The results of the present study showed that there is a significant relationship between the fear of falling and social isolation and loneliness. The more seniors are afraid of falling, the more they feel alone and socially isolated. Given that improving health in the elderly requires improving healthy lifestyles and controlling and managing psychological factors, including feelings of loneliness and social isolation. Knowing the factors related to them is considered one of the important pillars of interventions in target groups in the key concept of "healthy and successful aging ". Effective planning in this area requires full knowledge and awareness of the fear of falling in the elderly and eliminating the factors that can be related to it. For this reason, it is necessary to adopt appropriate intervention strategies to reduce the fear of falling and increase the sense of security in diabetic elderly to improve their participation and social presence.   ترس از سقوط, انزوای اجتماعی, احساس تنهایی, سالمندان, دیابت fear of falling, social isolation, loneliness, aged, diabetics 123 135 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-11-1592-4&slc_lang=fa&sid=1 Farzaneh Naseri فرزانه ناصری farzanehnasery5989@gmail.com 1003194753284600167626 1003194753284600167626 No MSc Student in Geriatric Nursing, Student Research Committee, Faculty of Nursing and Midwifery, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری سالمندی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری مامایی نسیبه، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Shahab Papi شهاب پاپی shahabpapi@yahoo.com 1003194753284600167627 1003194753284600167627 No Assistant Professor, Department of Geriatric Health, Faculty of Health, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran and Dental Research Center, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran استادیار، گروه سلامت سالمندی، دانشکده بهداشت، علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران و مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Abolfazl Hossein Nattaj ابوالفضل حسین نتاج abolfazlh_68@yahoo.com 1003194753284600167628 1003194753284600167628 No Assistant Professor, Department of Biostatistics, Faculty of Health, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran استادیار، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Ehteram Sadat Ilali احترام السادات ایلالی paradis2082000@yahoo.com 1003194753284600167629 1003194753284600167629 Yes Associate Professor, Department of Geriatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran. دانشیار، گروه پرستاری سالمندی، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران