fa مقایسه اثر دو روش مانور فیزیکی و تجویز دارو در درمان سرگیجه وضعیتی خوش خیم پژوهشي-کامل Research(Original) <div style="text-align: justify direction: rtl"> <span style="font-weight: bold">سابقه و هدف:</span> سرگیجه وضعیتی خوش خیم حمله ای (BPPV) شایع ترین علت سرگیجه است. پاتوفیزیولوژی این بیماری امروزه بر اساس نظریه سنگ مجرا (canalolithiasis) توصیف می شود. این مطالعه به منظور مقایسه اثر دوروش مانور فیزیکی و تجویز دارو در درمان BPPV انجام گرفته است.<br><span style="font-weight: bold">مواد و روش ها:</span> این مطالعه تجربی روی 45 بیمار مبتلا به BPPV انجام شده است. بیماران طی اولین معاینه به صورت تصادفی انتخاب و بر اساس سن و جنس و علت بیماری همسان سازی و سپس به دو گروه تقسیم شدند. 22 نفر تحت درمان دارویی با بتاهیستین و 23 بیمار تحت درمان با مانور ایپلی (Epley) قرار گرفتند. میزان بهبودی هر گروه با آزمون هال پایک (Hall Pike) و شرح حال یک هفته و یک ماه بعد ارزیابی شد.<br><span style="font-weight: bold">یافته ها: </span>یک هفته بعد از درمان 58.3 درصد در گروه دارو و 94.1 درصد در گروه مانور، آزمون هال پایک منفی داشتند، میزان بهبودی شکایات نیز از همه بیماران سوال شد که یک هفته بعد از درمان 39.77 درصد بیماران گروه دارو و 81.52 درصد بیماران گروه مانور بهبود یافتند که این اختلاف به لحاظ آماری معنی دارا می باشد (p<0.001).338/4-=Z) یک ماه بعد از درمان 56.83 درصد گروه دارو و 86/96 درصد گروه مانور بهبود یافتند (P<0.01 و z=-3.36) اختلاف بین میزان بهبودی یک هفته و یک ماه بعد از درمان در گروه دارو معنی دار بود (P<0.01 و z=2.85) ولی در گروه مانور اختلاف معنی داری به دست نیامد.<br><span style="font-weight: bold">استنتاج:</span> مانور ایپلی در کنترل کوتاه مدت علائم BPPV بسیار موثرتر از دارو عمل می کند و روش مناسبی برای درمان این بیماری می باشد. </div> <span style="font-weight: bold">Background and purpose: </span>Benign paroxysmal positional vertigo (BPPV) is the most common cause of vertigo. Its pathophysiology is described by canalolithiasis theory. A safe and simple treatment has been proposed in recent years (canalith repositioning maneuver). This study has been performed to compare the effectiveness of physical maneuver and medical therapy in the treatment of BPPV. <br> <span style="font-weight: bold">Materials and Methods: </span>The study was a clinical trial. Patients with BPPV (Being diagnosed based on positive Dix – Hallpike test and history) were randomized into 2 groups on first visit. They were matched for sex, age and cause of BPPV. 23 patients received Epley maneuver and 22 patients received Betahistine. Patients were evaluated at first week and first month after the beginning of the treatment. <br><span style="font-weight: bold">Results:</span> After one week, 58.3 % of patients in drug group and 94.1 % of patients in maneuver group had negative Hallpike test. After 1 week, all patients were asked about the resolution of symptoms. After 1 week, 39.77% of patients in drug group and 81.52 % of patients in maneuver group improved. This difference between the 2 groups was statistically significant (2 = -4/338 p< 0/001). After 1 month, 56. 83 % of patients in drug group and 86.98 % of patients in maneuver group improved (z =- 3/ 305 p<0/01). The difference of subjective improvement was statistically significant between 1 week and 1 month follow up in drug group (z = -2/85 p<0.01), this difference however was not statistically significant in maneuver group (z= -1.5 NS). <br><span style="font-weight: bold">Conclusion:</span> In short term the Epley maneuver is much more effective than medical therapy to control symptoms of BPPV and is the best treatment for this disease. سرگیجه وضعیتی خوش خیم، مانور ایپلی، بتاهیسیتن Benign paroxysmal positional vertigo (BPPV), Epley maneuver, Betahistine 1 8 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-207&slc_lang=fa&sid=1 H Ebadi حمید عبادی 10031947532846005931 10031947532846005931 No A Borgheie افسانه برقعی a-borghei@goums.ac.ir 10031947532846005932 10031947532846005932 Yes M Mali مسعود مالی 10031947532846005933 10031947532846005933 No M Talebi ماریا طالبی 10031947532846005934 10031947532846005934 No M.R Rabiei محمدرضا ربیعی 10031947532846005935 10031947532846005935 No