fa بررسی اثر6 هفته بی تمرینی مطلق و نسبی بر سلامت وزنه برداران نخبه شهرستان زنجان روانشناسی psychology پژوهشي-کامل Research(Original) سابقه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر 6 هفته بی‌تمرینی مطلق و نسبی بر سلامت(عملکرد، ترکیب بدنی و شاخص‌های قلبی) وزنه‌برداران نخبه شهرستان زنجان بود. یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که باید مورد توجه مربیان و ورزشکاران قرار گیرد، موضوع برگشت‌پذیری یا به عبارتی از دست دادن توانایی‌ها و سازگاری‌های به دست آمده در اثر تمرین، در زمانی است که ورزشکاران در مرحله بی‌تمرینی قرار می‌گیرند(6). بی‌تمرینی به عنوان یک پدیده اجتناب ناپذیر همواره در زندگی‏ ورزشی ورزشکاران رخ می‌دهد و بالطبع آثار منفی خود را متناسب با طول دوره بی‌تمرینی، بر روی عملکرد ورزشکاران خواهد گذاشت. مواد و روش ها: 20 وزنه‌بردار مرد نخبه با میانگین سنی 14/4± 55/24 سال، میانگین قد 01/11±80/173 سانتی‌متر و میانگین وزن بدن57/13± 35/79 کیلوگرم شهرستان زنجان که در سال اخیر در آمادگی خوبی به سر می‌بردند و دارای عناوین قهرمانی در سطح منطقه، استان و کشور بودند، به‌طور تصادفی به دو گروه بی‌تمرینی مطلق و نسبی تقسیم شدند و به مدت 6 هفته در معرض بی‌تمرینی مطلق و نسبی (یک جلسه تمرین در هفته) قرار گرفتند. یافته ها: آزمون t همبسته نشان داد که عملکرد، حجم ضربه‌ای، کسر تخلیه و توده خالص بدن هر دو گروه کاهش معنی‌داری(00/0= p) در مقایسه با پیش‌ از بی تمرینی داشته است. همچنین آزمون t در گروه های مستقل نشان داد که کاهش به وجود آمده در این شاخص‌ها در گروه بی‌تمرینی نسبی به‌طور معنی‌داری کم‌تر از گروه بی‌تمرینی مطلق بود. همچنین افزایش معنی‌داری در درصد چربی بدن و ضخامت دیواره بین بطنی در هر دو گروه به وجود آمد که بار دیگر افزایش گروه بی‌تمرینی مطلق به‌طور معنی‌داری بیش‌تر از گروه بی‌تمرینی نسبی بود. استنتاج: پژوهش حاضر نشان داد که 6 هفته بی‌تمرینی نسبی در مقایسه با بی‌تمرینی مطلق موجب حفظ معنی‌دار سلامتی می‌گردد. با این حال، این نوع بی‌تمرینی نسبی (یک جلسه تمرین در هفته) نیز نمی‌تواند از کاهش سلامت این ورزشکاران جلوگیری نماید و احتمالاً برای حفظ سلامتی وزنه‌برداران بازنشسته، جلسات تمرینی بیش‌تری مورد نیاز است. Background and purpose: The purpose of this study was to investigate the effects of 6 weeks of absolute and relative detraining on health (performance, body composition and cardiac indices) of elite weightlifters of Zanjan. Materials and methods: 20 elite weightlifters with average age of 24.05±4.14 yrs, 173.80±11.01 cm height, and 79.35±13.57 kg weight, with good performance during last year and medalist at regional, province and national levels from Zanjan were randomly divided to two groups (absolute and relative detraining). Detraining groups were exposed to 6 weeks of detraining (relative detraining group trained just once a week). Results of paired t-test showed that performance, stroke volume, ejection fraction and lean body mass decreased significantly (p=0/00) in both groups. Results: Result of independent t test showed that all of these decreases were significantly lower in relative detraining group than that of absolute detraining group. Body fat percent and septum thickness significantly increased in both groups and again, increases in these indices in absolute detraining group was significantly more than relative group. Conclusion: These results showed that 6 weeks of relative detraining maintains body health in compare to the absolute‌ detraining. However, relative‌ detraining (once a week session) also can't prevent athlete's health decreasing and probably for maintaining health of retired weightlifters, more training sessions are needed. بی‌تمرینی نسبی و مطلق، عملکرد، ترکیب بدن، شاخص‌های قلبی، وزنه‌برداران نخبه absolute and relative detraining, performance, body composition, cardiac indices, elite weight lifters 300 304 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1466-44&slc_lang=fa&sid=1 Ali Karimi علی کریمی Amirkhan 8279@yahoo.com E-mail: 100319475328460018071 100319475328460018071 Yes Ali Gorzi علی گرزی 100319475328460018072 100319475328460018072 No Ahmad Azad احمد آزاد 100319475328460018073 100319475328460018073 No