Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

fa تأثیر مصرف محلول‌های عسل، شیره عناب و دکستروز بر پاسخ‌های اینترلوکین-6، آسپروسین و گرلین آسیل‌دار پس از یک وهله تمرین با شدت بالا در مردان جوان فوتبالیست Effects of Honey, Jujube Syrup, and Dextrose Solutions Ingestion on Interleukin-6, Asprosin, and Acylated Ghrelin Responses Following a Single Bout of High-Intensity Exercise in Young Male Soccer Players فیزیولوژی ورزشی Sport Physiology پژوهشي-کامل Research(Original) سابقه و هدف: تمرین با شدت بالا می‌تواند باعث استرس متابولیک، پاسخ‌های التهابی و تغییرات در تنظیم هورمونی شود. نوع کربوهیدرات مصرف‌شده در طول ریکاوری ممکن است بر این پاسخ‌ها تأثیر بگذارد. این مطالعه با هدف مقایسه اثرات مصرف عسل، شیره عناب و دکستروز بر پاسخ‌های اینترلوکین-۶ (IL-6)، آسپروسین و گرلین آسیل‌دار به دنبال یک جلسه تمرین با شدت بالا در بازیکنان مرد فوتبال انجام شد. مواد و روش ‌ها: این مطالعه نیمه تجربی شامل ۲۴ بازیکن مرد فوتبال بود که به سه گروه مساوی تقسیم شدند و برای دریافت عسل، شیره عناب و دکستروز تعیین گردیدند. محلول‌های آزمایشی برای تأمین غلظت‌های معادل گلوکز استانداردسازی شده و بلافاصله پس از تمرین مصرف شدند. نمونه‌های خون قبل از تمرین، بلافاصله پس از تمرین، ۳۰، ۶۰ و ۱۲۰ دقیقه پس از مصرف محلول اختصاص‌یافته جمع‌آوری شدند. غلظت‌های سرمی IL-6 با استفاده از سنجش ایمنی الکتروکمی‌لومینسانس (ECLIA) اندازه‌گیری شد، در حالی که غلظت‌های آسپروسین و گرلین آسیل‌دار با استفاده از سنجش‌ الایزا (ELISA) تعیین شدند. داده‌ها با استفاده از آنالیز واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر(ANOVA)، همراه با آزمون‌های تعقیبی توکی و بونفرونی در صورت لزوم، تجزیه‌وتحلیل شدند. سطح معنی‌داری 0/05>P در نظر گرفته شد. یافته‌ها: اثرات تعاملی زمان و گروه معنی‌داری برای IL-6، آسپروسین و گرلین آسیل‌دار  مشاهده شد (0/05>P). غلظت‌های IL-6 از ۳۰ دقیقه به بعد در گروه‌های عسل و شیره عناب بیشتر از گروه دکستروز کاهش یافت (0/001>P). پاسخ‌های آسپروسین در گروه‌های مختلف متفاوت بود: در ۳۰ دقیقه، غلظت‌ها در گروه شیره عناب نسبت به  بلافاصله پس از تمرین کاهش معنی‌داری نداشت، در حالی که کاهش در دو گروه دیگر مشاهده شد. در ۶۰ دقیقه، کاهش آسپروسین در گروه شیره  عناب کمتر مشهود بود، در حالی که کاهش معنی‌داری در گروه‌های عسل و دکستروز مشاهده شد (0/001≥P). غلظت‌های گرلین آسیل‌دار بلافاصله پس از تمرین در تمام گروه‌ها افزایش یافت. این افزایش در ۳۰ دقیقه در گروه دکستروز پایدار ماند (0/01>P)، در حالی که غلظت‌ها در گروه‌های عسل و شیره عناب متعاقباً به سمت سطوح پیش از تمرین پیش رفتند. استنتاج: عسل، شیره عناب و دکستروز با الگوهای کوتاه‌مدت متفاوتی از پاسخ‌های التهابی و هورمونی به دنبال تمرین با شدت بالا در بازیکنان مرد فوتبال مرتبط بودند. یافته‌ها نشان می‌دهد که منبع کربوهیدرات مصرف‌شده پس از تمرین ممکن است بر پاسخ‌های پس از تمرین IL-6، آسپروسین و گرلین آسیل‌دار تأثیر بگذارد. با این حال، اهمیت بالینی و فیزیولوژیکی این تفاوت‌ها همچنان نامشخص باقی مانده است. انجام مطالعات گسترده‌تر، با در نظر گرفتن شاخص‌های ریکاوری جسمانی و عملکرد ورزشی در مراحل بعدی مورد نیاز است تا مشخص شود آیا پاسخ‌های مشاهده‌شده در نشانگرها به بهبود معنی‌دار فرایند ریکاوری منجر می‌شوند یا خیر.   Background and purpose: High-intensity exercise can induce metabolic stress, inflammatory responses, and changes in hormonal regulation. The type of carbohydrate consumed during recovery may influence these responses. This study aimed to compare the effects of honey, jujube syrup, and dextrose consumption on interleukin-6 (IL-6), asprosin, and acylated ghrelin responses following a single bout of high-intensity exercise in male soccer players. Materials and methods: This quasi-experimental study included 24 male soccer players, who were divided into three equal groups and assigned to receive honey, jujube syrup, and dextrose. The test solutions were standardised to provide equivalent glucose concentrations and were consumed immediately after exercise. Blood samples were collected before exercise, immediately after exercise, and 30, 60, and 120 minutes after consumption of the assigned solution. Serum IL-6 concentrations were measured using electrochemiluminescence immunoassay (ECLIA), while asprosin and acylated ghrelin concentrations were determined using enzyme-linked immunosorbent assays (ELISAs). Data were analysed using repeated-measures analysis of variance (ANOVA), with Tukey’s and Bonferroni post hoc tests, as appropriate. Statistical significance was set at P < 0.05. Results: Significant time-by-group interaction effects were observed for IL-6, asprosin, and acylated ghrelin (P < 0.05). IL-6 concentrations decreased more in the honey and jujube syrup groups than in the dextrose group from 30 minutes onwards (P < 0.001). Asprosin responses differed across groups: at 30 minutes, concentrations in the jujube syrup group did not decrease significantly relative to the immediate post-exercise measurement, whereas decreases were observed in the other two groups. At 60 minutes, the reduction in asprosin was less pronounced in the jujube syrup group, while significant decreases were observed in the honey and dextrose groups (P ≤ 0.001). Acylated ghrelin concentrations increased immediately after exercise in all groups. This increase persisted at 30 minutes in the dextrose group (P < 0.01), whereas concentrations in the honey and jujube syrup groups subsequently moved towards pre-exercise levels. Conclusion: Honey, jujube syrup, and dextrose were associated with different short-term patterns of inflammatory and hormonal responses following high-intensity exercise in male soccer players. The findings suggest that the source of carbohydrate consumed after exercise may influence the post-exercise responses of IL-6, asprosin, and acylated ghrelin. However, the clinical and physiological significance of these differences remains uncertain. Larger studies incorporating measures of physical recovery and subsequent exercise performance are needed to determine whether these biomarker responses translate into meaningful recovery benefits.   اینترلوکین-۶, آسپروسین, گرلین آسیل‌دار, عسل, شیره عناب, تمرین با شدت بالا interleukin-6, asprosin, acylated ghrelin, honey, jujube syrup, high-intensity exercise 36 49 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-13149-3&slc_lang=fa&sid=1 Soroush Aliasghari Jelodar سروش علی اصغری جلودار s.aliasghari03@umail.umz.ac.ir No PhD Candidate in Exercise Physiology, Department of Exercise Physiology, Faculty of Sports Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran دانشجوی دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران Abbass Ghanbari-Niaki عباس قنبری نیاکی ghanbara@umz.ac.ir Yes Professor, Department of Exercise Physiology, Faculty of Sports Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران Mehran Naghizadeh Qomi مهران نقی زاده قمی m.naghizadeh@umz.ac.ir No Associate Professor, Department of Statistics, Faculty of Basic Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran دانشیار، گروه آمار، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران