Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

fa بررسی تاثیر درمان ترکیبی دو داروی بررسی تاثیر درمان ترکیبی دو داروی Deferiperone & Desferrioxamine بر عوارض قلبی در تالاسمی ماژور Assessment of the effect of combination therapy with Deferiprone & Desferrioxamine on cardiac complications in major Thalassemia پژوهشي-کامل Research(Original) <div style="text-align: justify direction: rtl"> سابقه و هدف: عارضه قلبی در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور عمده ترین مشکل تهدید کننده حیات آنان می باشد. برداشت آهن با دسفروکسامین بدلایل متعدد ممکن است مشکل یا ناکافی باشد. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر درمان ترکیبی با دو داروی دسفروکسامین ودفریپرون در مقایسه با درمان تک دارویی با دسفروکسامین بر عوارض قلبی این بیماران است. مواد و روش ها: در یک مطالعه کارآزمایی بالینی به روش قبل و بعد،47بیمار مبتلا به تالاسمی ماژور (24 نفر مرد و 23نفر زن) مراجعه کننده به مرکز تحقیقات بوعلی با محدوده سنی10- 35 سال که همگی تحت درمان ترکیبی با دو داروی دسفروکسامین و دفریپرون قرار گرفته بودند بررسی گردیدند. همه بیماران قبل و بعد از طی حداقل 6 ماه درمان ترکیبی اکوکاردیوگرافی شدند و اندکس های عملکرد سیستولیک و دیاستولیک شامل LVEF, EPSS, CI, E/A, EF slope & MPI و همچنین آریتمی تعیین گردیدند. بررسی آماری با paired t-test و ضریب همبستگی پیرسون صورت گرفت. یافته ها: متغیرهای که دارای تفاوت معنی داری بوده اند شامل فریتین، اندکس های سییتولیک و اندکس MPI می باشند. فریتین 1607±4489ng/ml به 1347±3306ng/ml رسید (P=0.000). LVEF از 67.6±3.9 درصد به 69.7±2.6 درصد رسید (p=0.04). EPSS از mm 3.9±2.1 به 2.9±1.3mm رسید (P=0.004). CI از 3.5±0.3 به 3.6±0.18 رسید (P=0.02). MPI از 0.37±0.06 به 0.33±0.05 رسید (P=0.03). این تغییرات به نفع بهبود عملکرد سیستولیک قلبی می باشند. آریتمی و متغیرهای فونکسیون دیاستولیک نیز بهبود مختصری نمودند که معنی دار نبود. استنتاج: نتایج این بررسی نشان می دهد که درمان ترکیبی با دو داروی دسفروکسامین و دفریپرون باعث کاهش سطح فریتین و بهبود نسبی فونکسیون سیستولیک بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور می شود. </div> Background and Purpose: Cardiac complications in major thalassemia are the most debilitating problem among them. Iron chelating with desferrioxamine, may be difficult or inadequate. The aim of this research is to evaluate the effect of combination therapy with the two drugs "deferiprone & desferrioxamine" on cardiac complications in major thalassemia. Materials and Methods: In a clinical trial study (before & after), 47(24men and 23 women) patients with major thalassemia referred to Booali research center,10 to 35 years old, all of whom were undertaken combination therapy with deferiprone & desferrioxamine, enrolled in this study. Echocardiography was performed for all patients before & after at least 6 months of combination therapy. Echocardiographic systolic & diastolic function indices including LVEF, EPSS, CI&E/A, EF slope & MPI, as well as presence of arrhythmia were obtained. The data were analyzed by paired T Test & Pearson correlation. Results: There were significant changes in ferritin, systolic function& MPI, indicating statistically significant improvement. Ferritin decreased to 3306±1347ng/ml from 4489±1607ng/ml (p=0.000). LVEF increased to 69.7±2.6% from 67.6±3.9% (p=0.04). EPSS decreased to 2.9±1.3mm from 3.9±2.1mm (p=0.004). Cardiac Index increased to 3.6±0.18 from 3.5±0.3 (p=0.02). MPI decreased to 0.33±0.05 from 0.37±0.06 (p=0.03). Arrhythmia & diastolic function were also slightly improved which were statistically nonsignificant. Conclusion: The results showed that combination therapy with the two drugs deferiprone & desferrioxamine led to decrease ferritin level and improve systolic function in patients with major thalassemia. تالاسمی، دسفروکسامین، دفریپرون، عوارض قلبی Thalassemia, Deferiprone, Desferrioxamine, Cardiac dysfunction 12 19 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-261&slc_lang=fa&sid=1 F Rashidi ghader فریبا رشیدی قادر fashid83@yahoo.com 10031947532846005727 10031947532846005727 Yes M Kosaryan مهرنوش کوثریان 10031947532846005728 10031947532846005728 No H Karami حسین کرمی 10031947532846005729 10031947532846005729 No