fa بررسی میزان آگاهی، نگرش، و عملکرد روانپزشکان در مورد بستری اجباری بیماران روانی و قوانین آن در سال 1385 در ایران پژوهشي-کامل Research(Original) <div style="text-align: justify direction: rtl"> <span style="font-weight: bold">سابقه و هدف:</span> بستری اجباری بیماران روان پزشکی، معمولا برای حمایت از شخص مبتلا به بیماری و حمایت از جامعه در مقابل رفتارهای ناهنجار او انجام میشود و از طرفی بستری کردن بیماران می تواند اثرات مخرب ناخوشایندی برای آنان داشته باشد. متاسفانه در کشور ما قوانین اندکی درمورد بستری اجباری بیماران روانی در دست است. لذا هدف از انجام این مطالعه، بررسی آگاهی، نگرش و عملکرد روان پزشکان در این خصوص و ارایه راهکارهایی برای تدوین و بهبود کیفیت قوانین بهداشت روان می باشد.<br><span style="font-weight: bold">مواد و روش ها:</span> پژوهش حاضر به صورت توصیفی و آینده نگر طراحی شده است. جامعه مورد مطالعه کلیه روان پزشکان سراسر کشور که امکان تماس پستی از طریق اخذ آدرس آنها از انجمن روان پزشکان ایران وجود داشت، بود. ابزار سنجش در این مطالعه پرسش نامه ای خود ایفا حاوی 52 سوال ارزیابی کننده آگاهی، نگرش و عملکرد روان پزشکان و مشخصات جمعیت شناختی آنها بود. پرسشنامه ها از طریق پست جواب قبول برای روان پزشکان ارسال گردید و پس از بازگشت پرسش نامه های تکمیل شده، اطلاعات آنها بررسی گردید. جهت تجزیه و تحلیل نتایج نیز از روش های آمار توصیفی استفاده شد.<br><span style="font-weight: bold">یافته ها:</span> پس از پایان مهلت مقرر، 13.5 از پرسشنامه ها عودت داده شدند. سن روان پزشکان شرکت کننده، بین 35 تا 80 سال (میانگین سابقه کاری آنها 1?.26±8.22) بود. از 12.5 درصد از آنها در طی مدت خدمت شان به علت بستری اجباری بیمارانشان شکایت شده بود و 51.3 درصد از آنها متون حقوق راجع به بیماران روانی را مطالعه کرده بودند و درصد بالایی از روانپزشکان از میزان آگاهی ضعیف تا متوسطی (بیش از 75 درصد) در مورد قوانین بستری اجباری بیماران روانی برخوردار بودند. نظر اکثر آنها این بود که در تصمیم گیری برای بستری اجباری بیماران روانی، روان پزشک یا ترکیبی از روان پزشک و پزشک قانونی باید دخالت داشته باشد. حدود 70 درصد از روان پزشکان قوانین موجود را بر طرف کننده نیازهای فعلی نمی دانستند. حدود 90 درصد از آنها گزارش کردند که بیماران روانی را بدون اخذ رضایت از آنها بستری می کنند. درصد بالایی از آنها نیز پایبندی محکمی به اخذ رضایت قیم قانونی برای بستری اجباری بیمار نداشتند و قوانین موجود را راهگشای مشکلات فعلی نمیدانستند و کشور را نیازمند تدوین قوانینی جدید در خصوص بستری اجباری بیماران روانی می دانستند. اکثر آنها پاسخ دادند که در بستری اجباری بیماران روانی نظرات خودشان را بر سایر مراجع مرتبط با بیمار ترجیح می دهند.<br><span style="font-weight: bold">استنتاج:</span> تحلیل نتایج پژوهش نشان داد که عواقب کمبود آگاهی، در نحوه عملکرد اکثر روانپزشکان به چشم می خورد. این یافته ها حاکی از نقایص فراوان در قوانین موجود و عدم آموزش روانپزشکان کشور در این راستا می باشد و لازم است که اقدامات عاجلی در خصوص تدوین قوانین کامل تر و آموزش فراگیرتر روانپزشکان صورت پذیرد. </div> <span style="font-weight: bold">Background and Purpose: </span>The aim of this study was to investigate the Iranian psychiatrist's knowledge, attitude and practice about compulsory admission and its related laws. <br><span style="font-weight: bold">Materials and Methods:</span> The target group of this descriptive prospective study was the entire Iranian psychiatrists whose addresses were available in Iranian psychiatry association. Assessment was performed through a self-report questionnaire, which contained 52 evaluating questions. Questionnaires were mailed to psychiatrists and assessed after they returned the answers. <br> <span style="font-weight: bold">Results: </span>We obtained responses from 116 psychiatrists. Twelve and a half percent of them had been complained against due to compulsory admission. More than 50% of them had studied literature crowing psychiatric health laws, and 12.1% of them had a poor knowledge reyording this literature. About 70% of them believed that the present law is not befitting with current needs. Majority of them reported that they hospitalize their patients involuntarily and they prefer their opinion on compulsory admission rather than other resources in most situations. <br><span style="font-weight: bold">Conclusion: </span>These findings suggest that the present law about compulsory admission of psychiatric patients is deficient and not befitting with current needs. Furthermore, lack of education in this view is obvious and prominent. روانپزشکان، آگاهی، نگرش، عملکرد، بستری اجباری، قوانین، بیماران روانی Compulsory admission, Involuntary admission, Psychiatric patients, Law 148 160 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-276&slc_lang=fa&sid=1 M Valipour محمد والی پور 10031947532846005777 10031947532846005777 No M Zarghami مهران ضرغامی 10031947532846005778 10031947532846005778 Yes A Masoudzadeh عباس مسعودزاده 10031947532846005779 10031947532846005779 No A.R Khalilian علیرضا خلیلیان 10031947532846005780 10031947532846005780 No A.H Tirgari عبدالحکیم تیرگری 10031947532846005781 10031947532846005781 No S.T Mosavi سیده طیبه موسوی 10031947532846005782 10031947532846005782 No