fa اثر یک برنامه ورزشی بر تحلیل کینماتیکی راه رفتن در زنان و مردان سالمند مقیم آسایشگاه فيزيولوژي physiology پژوهشي-کامل Research(Original) سابقه و هدف : کم تحرکی، یک از ویژگی های دوران سالمندی بوده که باعث کاهش کیفیت زندگی در این دوران و ایجاد مشکلاتی برای دیگران می شود. هدف این تحقیق، مقایسه اثر یک برنامه ورزشی بر الگوی راه رفتن زنان و مردان سالمند مقیم آسایشگاه بود. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی 15 مرد و 15 زن سالمند مقیم آسایشگاه ب ه طور داوطلبانه شرکت نمودند . سن آزمودنی ها بین 65 تا 85 سال بود . احتمال سقوط با پرسشنامه ب رگ، تعداد گام در یک دقیقه (کادنس ) و متغیرهای کینماتیکی راه رفتن (سرعت و زوایای مفاصل مچ، زانو و ران ) به وسیله یک دوربین فیلمبردا ری سونی ونرم افزار اتوکد اندازه گیری شد . بعداز 24 جلسه تمرینات قدرتی، تعادلی، استقامتی و پیاده روی با وزنه، اندازه گیری ها تکرار و از .(p<0/ همبسته مورد تحلیل قرار گرفتند ( 05 t زوجی و t روش های آماری و (p =0/ یافته ها: بعد از تمرین، احتمال سقوط در زنان و مردان سالمند به ترتیب 20 درصد و 12 درصد کاهش ( 000 سرعت راه رفتن مردان سالمن د در بعد از .(p =0/ تعداد گام در دقیقه به ترتیب 20 درصد و 10 درصد بهبود یافت ( 01 بهبود یافت . تمرینات ورزشی باعث بهبود دامنه (p =0/ و زنان سالمند 45 درصد ( 002 (p =0/ تمرین 19 درصد ( 0001 ولی (p=0/ حرکتی مفاصل زانو و مچ به میزان دو درجه در زنان و مردان سالمند شد که از لحاظ آماری معن ی دار نبود ( 3 .(p =0/ بهبود زاویه مفصل ران (حدود سه درجه) در هر دو گروه معنی دار بود ( 01 استنتاج: تمرینات ورزشی ب ه ویژه راه رفتن با وزنه باعث کاهش ریسک سقوط و بهبود متغیرهای کینماتیکی الگوی راه رفتن سالمندان، ب ه ویژه در زنان سالمند می شود. برنامه ورزشی طراحی شده در این تحقیق به سادگی قابل اجرا در آسایشگاه های سالمندان بوده که می تواند باعث بهبود عملکرد سالمندان شود . هم چنین اندازه گیری متغیرهای کینتیکی الگوی راه رفتن سالمندان در قبل و بعد از برنامه های ورزشی خاص توصیه می شود. Background and purpose: Decreasing of motion is one of the characteristics of aging that caused the decrease of quality of life and generative problems of others. The objective of this study was to compare the effect of an exercise program on kinematic analysis of gait of elderly men and women who are residents in a sanatorium. Material & methods: From the sanatorium elderly residents, 15 men and 15 women between 65 to 80 years old were studied. Berg questionnaire was used to evaluate falling risk, cadence (the number of steps in one minute) and a digital camera (Sony DCR-HC54) was used to measure kinematic variables of gait (speed and joints angles (ankle, knee and hip)). All measurements were repeated after a 24-session physical training program including walking, strength training, balance and endurance training. Independent and paired sample t-test were used for the statistical analysis (P<0.05). Results: The falling risk was reduced about 20% in elderly women and 12% in elderly men (P=0.000) and cadence was improved about 20% and 10% in elderly women and men, respectively (P=0.01). Walking speed was increased about 19% (P=0.000) in elderly men and 45% (P=0.002) in elderly women after exercise. The exercise program has improved the joint angles (ankle and knee) approximately 2 degrees that was not significant (P=0.01) but it has improved the hip angle approximately 3 degrees (P=0.01). Conclusion: Exercise (walking with weight) will improve their gait performance and reduce the risk of fall more specially in women. The exercise program in this research is performed in elderly sanatorium simplicity that it can improve walking speed. We suggest that in future studies, the effect of exercise programs investigate on kinetic variables of gait of old people. الگوی راه رفتن, برنامه ورزشی, زن, مرد, سالمند Gait, exercise program, elderly men and women 81 89 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1466-65&slc_lang=fa&sid=1 Mahnaz Marvi Isfahani1 مهناز مروی اصفهانی Mahnazmarvi@yahoo.com 100319475328460030192 100319475328460030192 Yes Nader Farahpour نادر فرهپور 100319475328460030193 100319475328460030193 No