fa بررسی استفاده از گلوکز و اشعه فرابنفش به عنوان روش‌های اتصال متقاطع بر خواص نانوذرات آلبومین نانوتکنولوژی Nano technology پژوهشي-کامل Research(Original) سابقه و هدف: در مرحله آخر آماده‌سازی نانوذرات آلبومین، گلوتارآلدئید جهت استحکام به نانوذرات تازه شکل گرفته اضافه می‌شود. گزارش‌های متعددی از تأثیرات نامطلوب گلوتارآلدئید بر بافت زنده وجود دارد. هدف این مطالعه، بررسی تأثیرات روش‌های جایگزین اتصال متقاطع مانند تابش اشعه فرابنفش، گلوکز و ترکیب این دو روش بود. مواد و روش‌ها: در مطالعه آزمایشگاهی حاضر نانوذرات آلبومین به روش محلول‌زدایی (Desolvation) تهیه شدند و در مرحله آخر توسط چهار روش گلوتارآلدئید، تابش اشعه فرابنفش، گلوکز و ترکیب اشعه فرابنفش و گلوکز اتصال متقاطع انجام شد. ذرات به دست آمده از لحاظ اندازه و پتانسیل زتا (Zeta)، طیف‌ FTIR (Fourier transform infrared spectroscopy)، خواص سطحی ذرات (به وسیله میکروسکوپ الکترونی روبشی)، برداشت سلولی و میزان سمیت برای سلول‌ها با هم مقایسه شدند. یافته‌ها: اندازه ذرات در تمام گروه‌ها مشابه بود (200-100 نانومتر) و تنها پتانسیل زتا نانوذرات دارای اتصال متقاطع با اشعه فرابنفش در مقایسه با نانوذرات دارای اتصال متقاطع با گلوتارآلدئید تفاوت معنی‌داری را نشان داد. خواص ظاهری و نتایج طیف FTIR در هر چهار گروه مشابه بود. میزان سمیت برای سلول‌های طبیعی در گروه اتصال متقاطع به وسیله گلوکز به همراه اشعه فرابنفش (67/7 ± 59/76 درصد) کمتر از گروه اتصال متقاطع شده با گلوتارآلدئید (6/6 ± 08/40 درصد) بود. میزان برداشت سلولی نیز تنها در دو گروه دارای اتصال متقاطع توسط گلوتارآلدئید و گلوکز به همراه اشعه فرابنفش مشابه بود. استنتاج: نتایج این مطالعه از این فرضیه که اتصال متقاطع نانوذرات آلبومین توسط گلوکز و اشعه فرابنفش می‌تواند روش جایگزین مناسب با سمیت کمتر برای گلوتارآلدئید سمی باشد، حمایت می‌نماید. Background and purpose: In the last step of preparation of nanoparticles, glutaraldehyde (GA) is added to stabilize the formed nanoparticles. There are several reports indicating the harmful effects of glutaraldehyde on different organ systems and tissues. The aim of this study was to evaluate the effects of different cross-linking methods like using ultraviolet (UV) irradiation, glucose and combination of these methods on nanoparticles. Materials and methods: Nanoparticles were prepared by desolvation method and in the last step were cross-linked by four different methods. Nanoparticles were compared with each other based on properties like size, zeta potential [by Photon correlation spectroscopy (PCS)], Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR), scanning electron micrograph, cellular uptake and toxicity. Results: All nanoparticles had the same range of size (100-200 nm) and only the zetapotential of UV treated group had significant difference with glutaraldehyde group. The results of scanning electron micrograph and FTIR assay were the same for all groups. Cross-linking by combination of UV and glucose had less toxic effects and more viable cells (76.59 ± 7.67 percent) compared to glutaraldehyde (40.08 ± 6.60 percent) (P < 0.01). Cellular uptake of nanoparticles cross-linked with UV and glucose and glutaraldehyde showed similar results. Conclusion: These findings support the idea that using combination of UV and glucose as cross-linking method can be an appropriate alternative method for toxic glutaraldehyde with less toxic effects. نانوذرات, آلبومین, اتصال متقاطع, گلوتارآلدئید, اشعه فرابنفش, گلوکز Nanoparticles, albumin, cross-linking, glutaraldehyde, ultraviolet, glucose 58 66 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-29-149&slc_lang=fa&sid=1 Raziyeh Mahmoudzadeh راضیه محمود زاده 100319475328460035945 100319475328460035945 No علوم پزشکی مازندران Hassan Niknejad حسن نیک‏ نژاد niknejad@sbmu.ac.ir 100319475328460035946 100319475328460035946 Yes علوم پزشکی مازندران