fa بررسی خصوصیات فنوتیپی و ژنوتیپی سویه های انتروکوکوس مقاوم به ونکومایسین جدا شده از نمونه های بالینی بیماران شهرکرد ميکروبيولوژي Microbiology پژوهشي-کامل Research(Original) سابقه و هدف: انتروکوک‌ها نقش مهمی در ایجاد اندوکاردیت و عفونت‌های ادراری دارند و به واسطه توانایی که در کسب مقاومت نسبت به عوامل ضد میکروبی دارند، درمان آن‌ها را با سختی مواجه می‌سازد. این مطالعه با هدف بررسی الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی و تعیین سویه‌های مقاوم به ونکومایسین و هم‌چنین شناسایی ژن‌های مقاومت vanB و vanA در میان ایزوله‌های انتروکوکوس جدا شده از بیمارستان‌های آموزشی درمانی شهرکرد درسال 1393 به انجام رسیده است. مواد و روش‌ها: 150 ایزوله انتروکوکوس از بیمارستان جداسازی و جنس و گونه آن‌ها با روش‌های مختلف بیوشیمیایی مورد شناسایی قرار گرفتند. آزمون آنتی بیوگرام برای این سویه‌ها انجام شد. هم‌چنین تعیین حداقل غلظت مهارکننده به روش براث میکرودایلوشن broth micro dilution انجام و نهایتا سویه‌های دارای ژن VanA و VanB در میان این سویه‌ها شناسایی گردید. یافته‌ها: براساس نتایج آنتی‌بیوگرام 10سویه دارای فنوتیپ VanA و 2 سویه دارای فنوتیپVanB بودند. تمامی سویه‌ها به سیپروفلوکساسین مقاوم بودند. ژن‌های vanA و VanB به ترتیب درتمامی 10 ایزوله ای که فنوتیپ vanAو 2 سویه‌ای که فنوتیپ vanB راداشتند، شناسایی شدند. در 2 سویه از 10 سویه‌ای که دارای فنوتیپ VanA بودند، هردو ژن vanA و VanB توسط PCR تکثیر شدند. استنتاج: تنوع گونه‌های انتروکوک در بیمارستان‌های آموزشی درمانی شهرکرد محدود به گونه‌های E. faecium و E. faecalis می‌باشد. در این مطالعه، بالاترین میزان مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های اریترومایسین و تتراسایکلین و کم‌ترین مقاومت نیز نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های ونکومایسین و جنتامایسین گزارش گردید. Background and purpose: Enterococci are important agents of endocarditis and urinary tract infections. They acquire resistance against antimicrobial agents which causes difficulty in their treatment. This study aimed to determine the antimicrobial susceptibility of strains resistant to vancomycin and identification of resistance genes vanA and vanB Enterococcus strains isolated from teaching hospitals in 2014. Material and methods: Hundred and fifty isolates of Enterococcus were isolated from hospitals and the genus and species composition were identified using different biochemical methods. Antibiogram tests were also conducted. The minimum inhibitory concentration was conducted applying broth micro dilution. Finally the strains containing vanA and VanB genes were identified. Results: The antibiogram test showed 10 strains with VanA and VanB phenotype. All strains were resistant to ciprofloxacin. VanA and VanB genes were detected in all 10 isolates of vanA phenotype and two strains of vanB phenotype. VanA and VanB genes were proliferated by PCR in two strains of the10 strains that were VanA phenotype. Conclusion: Among Enterococcus species E. faecium and E. faecalis isolates were detected in teaching hospitals. The highest rate of resistance was to erythromycin and tetracycline and the lowest resistance rate was to vancomycin. vanB ,vanA , انتروکوک, ونکومایسین vanA, vanB, Enterococcus, vancomycin 98 106 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-29-313&slc_lang=fa&sid=1 Safieh Abbasi صفیه عباسی Safiyeh abbasi@rocketmail.com 100319475328460052444 100319475328460052444 Yes MSc Student in Microbiology, Faculty of Medicine, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran کارشناسی ارشد میکروبیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران Behnam Zamanzad بهنام زمانزاد 100319475328460052445 100319475328460052445 No Associate Professor, Department of Microbiology and Immunology, Cellular and Molecular Research Center , Faculty of Medicine, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran استادیار، گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران