fa مقایسه اثر آرامبخشی دکسمدتومدین با میدازولام در بیماران تحت اکوکاردیوگرافی مری بیهوشی anesthesia پژوهشي-کامل Research(Original) سابقه و هدف: اکوکاردیوگرافی مری یک روش تشخیصی دقیق و حساس برای تشخیص بیماری‌های قلبی و عروقی می‌باشد. به نظر می‌رسد که دکسمدتومدین جهت آرام‌بخشی بیماران تحت اکوکاردیوگرافی مری مناسب می‌باشد. هدف از این مطالعه مقایسه اثرات آرامبخشی دکسمدتومدین و میدازولام در بیماران تحت اکوکاردیوگرافی مری می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی چهل و هشت بیمار تحت اکوکاردیوگرافی مری به طور تصادفی به دوگروه تقسیم شدند. به بیماران، دکسمدتومدین µg/kg 1در عرض ده دقیقه و سپس µg/kg 2/0انفوزیون و یا میدازولام 2 میلی گرم تزریق شد. درجه آرامبخشی بیماران بر اساس معیار رامسی، میزان بی‌دردی، رضایت بیماران، فشارخون شریانی، ضربان قلب و زمان ترخیص بیماران در دو گروه بررسی شد. یافته‌ها: میزان بی‌دردی در گروه دکسمدتومدین (86/0±67/3) از گروه میدازولام (56/0±83/0) بیش‌تر بود (001/0=p). رضایت ییماران نیز در گروه دکسمدتومدین بیش‌تر بود (001/0=p). زمان ترخیص در گروه دکسمدتومدین 17/1±08/7 دقیقه و در گروه میدازولام 57/1±71/3 دقیقه بود (001/0=p). تغییرات فشار خون و ضربان قلب در دو گروه مشابه بود. استنتاج: به نظر می‌رسد که دکسمدتومدین در مقایسه با میدازولام یک داروی مناسب جهت آرام‌بخشی بیماران تحت اکوکاردیوگرافی مری باشد. Background and purpose: Transesophageal echocardiography (TEE) is established as a sensitive and accurate diagnostic method for the rapid assessment of cardiovascular diseases. It is believed that dexmedetomidine might be useful for sedating patients undergoing TEE. This study compared the use of dexmedetomidine and midazolam in patients undergoing TEE. Materials and methods: In a clinical trial, 48 patients undergoing TEE were randomly divided to receive either dexmedetomidine 1µg kg/i.v. over 10 min, followed by 0.2µg kg/i.v infusion, or midazolam 2 mg/i.v. Patients’ sedation level was determined according to Ramsay Sedation Scale, degree of analgesia, patients' satisfaction, arterial pressure, heart rate (HR) and readiness for discharge from recovery room. Results: Degree of analgesia, in the group receiving dexmedetomidine was found higher compared with that of the midazolam group (3.67±0.86 vs 0.83±0.56, P<0.001). The level of patients satisfaction with sedation was also higher in dexmedetomidine group (P=0.001). Readiness for discharge in the two groups were 7.08±1.17 and 3.71±1.57 min, respectively (P=0.001). Blood pressure and heart rate were similar in both groups. Conclusion: Our study suggests that compared to midazolam, dexmedetomidine is more suitable in sedation of patients undergoing TEE. اکوکاردیوگرافی مری, آرامبخشی, میدازولام, دکسمدتومدین Transesophageal echocardiography, sedation, dexmedetomidine, midazolam 130 136 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5029-94&slc_lang=fa&sid=1 Nadia Banihashem نادیا بنی هاشم nbanihashem@yahoo.com 100319475328460052122 100319475328460052122 Yes Assistant Professor, Department of Anagesia, Faculty of Medicine, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran استادیار، گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران Mohammadtaghi SalehiOmran محمد تقی صالحی عمران 100319475328460052123 100319475328460052123 No Associate Professor, Department of Cardiology, Faculty of Medicine, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran دانشیار، گروه قلب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران Rozita Jalalian رزیتا جلالیان 100319475328460052124 100319475328460052124 No Assistant Professor, Department of Cardiology, Faculty of Medicine, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran استادیار، گروه قلب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران