fa بررسی شیوع استرونژیلوئیدس استرکورالیس و سایر انگل های روده ای در مراکز توانبخشی استان مازندران انگل شناسي parasitology پژوهشي-کامل Research(Original) <p dir="RTL">سابقه و هدف: نظر به اهمیت بیماری‌های انگلی به خصوص استرونژیلوئیدیازیس در استان‌های شمالی، مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع استرونژیلوئیدس استرکورالیس و سایر انگل‌های روده‌ای در مراکز توانبخشی استان مازندران انجام گرفت.</p> <p dir="RTL">مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی در سال‌های93-1392 انجام شد. از 13 مرکز توانبخشی شبانه‌روزی موجود در استان مازندران، 7 مرکز توانبخشی و در مجموع 341 نفر از این مراکز به‌طور تصادفی انتخاب شدند. 239 نفر (1/70 درصد) مرد و 102 نفر (9/29درصد) زن بودند که در سنین 11 تا 86 سال قرار داشتند. از هر فرد یک نوبت نمونه مدفوع تازه گرفته شد و به سه روش کشت در محیط نوترینت آگار، فرمالین‌اتر و در مورد نمونه‌های اسهالی به روش گسترش مستقیم و رنگ‌آمیزی تری‌کروم مورد آزمایش قرار گرفت. اطلاعات توسط نسخه 16 نرم‌افزار آماری <span dir="LTR">SPSS</span> مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.</p> <p dir="RTL">یافته‌ها: 112 نفر (8/32 درصد) آلوده به انگل‌های روده‌ای بودند. 67 نفر (6/19 درصد) آلوده به تک یاخته‌های روده‌ای و 48 نفر (1/14 درصد) آلوده به کرم‌های روده‌ای بودند. میزان آلودگی به استرونژیلوئیدس استرکورالیس 1/2 درصد بود. سایر آلودگی‌های کرمی عبارت بودند از: دیکروسلیوم دندریتیکوم 9/7 درصد، تریکوریس تریکیورا 2/3 درصد، اکینوستوما 9/0 درصد، تنیا 3/0 درصد و تریکوسترونژیلوس 3/0 درصد. آلودگی‌های تک یاخته‌ای عبارت بودند از: آنتامبا کلی 4/19درصد، یدامبا بوچلی1/2 درصد، و کیلوماستیکس مسنیلی 2/1 درصد.</p> <p dir="RTL">استنتاج: آلودگی به برخی انگل‌های روده‌ای در این مراکز بالا می‌باشد. با توجه به عوارض و مشکلاتی که در اثر ابتلاء به این انگل‌ها ایجاد می‌شود، درمان و کنترل عفونت‌ها در این مراکز حائز اهمیت می‌باشد.</p> <p dir="ltr"><strong>Background and purpose:</strong> Strongyloidiasis is prevalent in Northern provinces in Iran. Therefore, this study aimed at investigating the prevalence of <em>Strongyloides stercoralis</em> and other intestinal parasites in rehabilitation centers in Mazandaran Province, north of Iran.</p> <p dir="ltr"><strong>Materials and methods:</strong> A cross-sectional study was carried out in seven rehabilitation centers in Mazandaran Province, 2013-2014. Fecal samples were collected from 341 participants (239 male, 102 female) aged 11-86 years old. The centers and specimens were randomly selected. All samples were examined by formol-ether concentration and agar plate culture. Diarrheic samples were examined by direct smear and Trichrome staining. Statistical analysis was performed in SPSS V.16.</p> <p dir="ltr"><strong>Results:</strong> Intestinal parasitic infection was observed in 112 individuals. Protozoa infections were seen in 19.6% and helminth infections were seen in 14.1%. <em>Strongyloides stercoralis </em>was detected in 2.1% of the samples. The infection rate with other helminth parasites included<em> Dicrocoelium dendriticum</em> <a name="OLE_LINK1">7</a>.9%, <em>Trichuris trichiura</em> 3.2%, <em>Echinostoma </em>sp. 0.9%, <em>Taenia</em> 0.3%, and <em>Trichostrongylus </em>sp. 0.3%. <em>Entamoeba coli </em>was the most common protozoan parasite (19.4%) followed by <em>Iodamoeba butschlii</em> (2.1%) and <em>Chilomastix mesnili</em> (1.2%).</p> <p dir="ltr"><strong>Conclusion:</strong> This study showed high infection rate with some intestinal parasites. The problems and complications associated with these parasites call for prompt diagnosis and treatment of infected individuals in rehabilitation centers.</p> استرونژیلوئیدس استرکورالیس, شیوع, انگل‌های روده‌ای, مراکز توانبخشی Strongyloides stercoralis, intestinal parasites, prevalence, rehabilitation centers 1 7 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5029-121&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Ahmadi مریم احمدی 100319475328460054018 100319475328460054018 No MSc Medical Parasitology, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناس ارشد انگل شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Eshrat Beigom Kia عشرت بیگم کیا keiaeshr@tums.ac.ir 100319475328460054019 100319475328460054019 Yes Professor, Department of Medical Parasitology and Mycology, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Mostafa Rezaeian مصطفی رضائیان 100319475328460054020 100319475328460054020 No Professor, Department of Medical Parasitology and Mycology, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Mostafa Hosseini مصطفی حسینی 100319475328460054021 100319475328460054021 No Professor, Department of Biostatistics and Epidemiology, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Bahare Kamranrashani بهاره کامران رشانی 100319475328460054022 100319475328460054022 No MSc Medical Parasitology, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناس ارشد انگل شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Fatemeh Tarighi فاطمه طریقی 100319475328460054023 100319475328460054023 No Laboratory Expert, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناس آزمایشگاه، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران