fa بررسی اثر حساس کنندگی پرتویی نانوذرات اکسید آهن با پوشش دکستران بر روی سلول های سرطانی دهانه رحم تحت تابش با باریکه های فوتونی MV6 فیزیک پزشکی Medical physics پژوهشي-کامل Research(Original) <p dir="RTL">سابقه و هدف: استفاده از فناوری نوین نانو در زمینه‌های مختلف علوم پزشکی از جمله تشخیص و درمان رو به افزایش است. نانوذرات فلزی نظیر نانوذرات آهن به علت داشتن عدد اتمی بالا به عنوان عوامل حساس‌کننده پرتویی جدید در افزایش بازده پرتو درمانی مطرح شده‌اند. هدف از این مطالعه بررسی اثر حساس‌کنندگی پرتویی نانوذرات اکسید آهن با پوشش دکستران بر روی سلول های سرطانی دهانه رحم رده هلا تحت تابش با باریکه های فوتونی<span dir="LTR">MV</span>6 بوده است.</p> <p dir="RTL">مواد و روش‌ها: در مطالعه تجربی حاضر، سنجش سمیّت‌زایی این نانو ذرات بر روی سلول‌های هلا با استفاده از روش <span dir="LTR">MTT</span> انجام شد. برای بررسی اثر حساس کنندگی پرتویی نانو ذرات مورد آزمون، سلول‌های هلا با غلظت‌های 20 و <span dir="LTR">&micro;g/ml</span>50 از این نانوذرات انکوبه شدند و تحت تابش با دزهای مختلف از باریکه‌های فوتونی <span dir="LTR">MV</span>6 قرار گرفتند.</p> <p dir="RTL">یافته‌ها: انکوباسیون سلول ها در مدت زمان های 6، 12 و 24 ساعت و با غلظت‌های 20 و<span dir="LTR">&micro;g/ml</span>50 سمیّت معنی‌داری نشان نداد. نانو ذرات اکسید آهن با پوشش دکستران اثر حساس‌کنندگی پرتویی بیش‌تری را در غلظت <span dir="LTR">&micro;g/ml</span> 50 در مقایسه با غلظت <span dir="LTR">&micro;g/ml</span>20 نشان دادند. میانگین فاکتور افزایش دز تحت تابش با باریکه‌های فوتونی <span dir="LTR">MV</span> 6 در غلظت 20و <span dir="LTR">&micro;g/ml</span>50 به ترتیب 15/0&plusmn;19/1و 11/0&plusmn;49/1 به دست آمد.</p> <p dir="RTL">استنتاج: نانو ذرات اکسید آهن با پوشش دکستران به طور قابل توجهی می‌توانند دز جذبی و در نتیجه بازده پرتودرمانی را در پرتودهی سلو‌ل‌های سرطانی دهانه رحم رده ی هلا افزایش دهند که می‌تواند در درمان سرطان مورد توجه قرار گیرد.</p> <p><strong>Background and purpose:</strong> The use of nanotechnology is increasing in different fields of medical sciences including diagnosis and treatment. Metal nanoparticles such as Iron nanoparticles are proposed as novel radiation-sensitizing agents in enhancing the efficiency of radiotherapy because they have a large number of atoms. This study aimed at investigating the radiosensitivity effect of dextran-coated iron oxide nanoparticles on irradiated cervical cancerous HeLa cell line using 6MV photon beams.</p> <p><strong>Materials and methods:</strong> In this experimental study, the cytotoxicity of the nanoparticles on the HeLa cells was measured using MTT assay. To investigate the radiosensitivity effect of the nanoparticles, the cells were incubated with these nanoparticles at 20 and 50&micro;g/ml concentrations and irradiated with different doses of 6MVphoton beams.</p> <p><strong>Results:</strong> The incubation times of 6, 12 and 24 hours at concentrations of 20 and 50&micro;g/ml of nanoparticles on the cells did not show significant cytotoxicity. According to the results, dextran-coated iron oxide nanoparticles showed more radiosensitivity effect at 50&micro;g/ml concentration compared to 20&micro;g/ml. The mean values of dose enhancement factors using 6MV photon beams were 1.19&plusmn;0.15 and 1.49&plusmn;0.11, at 20 and 50&micro;g/ml concentrations, respectively.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> Dextran-coated iron oxide nanoparticles can significantly enhance the radiation absorbed dose and consequently increase radiotherapy efficiency in cervical cancer cells irradiated with mega voltage photon beam and this could be considered in treatment of cancer.</p> پرتو درمانی, عوامل حساس کننده ی پرتویی, نانوذرات فلزی, دکستران, سرطان دهانه رحم Radiotherapy, Radiation-Sensitizing Agents, Metal Nanoparticles, Dextran, Cervical Cancer 162 170 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-29-390&slc_lang=fa&sid=1 Hossein Mafakhei حسین مفاخری 100319475328460084497 100319475328460084497 Yes MSc Student in Medical Physics, Student Research Committee, Faculty of Medicine, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیک پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Karim Khoshgard کریم خوش گرد khoshgardk@gmail.com 100319475328460084498 100319475328460084498 No Assistant Professor, Department of Medical Physics and Biomedical Engineering, Faculty of Medicine, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran استادیار، گروه فیزیک پزشکی و مهندسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Abbas Haghparast عباس حق پرست 100319475328460084499 100319475328460084499 No Assistant Professor, Department of Medical Physics and Biomedical Engineering, Faculty of Medicine, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran استادیار، گروه فیزیک پزشکی و مهندسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Ali Mostafaie علی مصطفایی 100319475328460084500 100319475328460084500 No Professor, Department of Immunology, Faculty of Medicine, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran استاد، گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Mohammad-Taghi Eivazi محمد تقی عیوضی 100319475328460084501 100319475328460084501 No Assistant Professor, Department of Medical Physics and Biomedical Engineering, Faculty of Medicine, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran استادیار، گروه فیزیک پزشکی و مهندسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Masoud Rezaei مسعود رضائی 100319475328460084502 100319475328460084502 No MSc Student in Medical Physics, Student Research Committee, Faculty of Medicine, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیک پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران