<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Mazandaran University of Medical Sciences</title>
<title_fa>مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران</title_fa>
<short_title>J Mazandaran Univ Med Sci</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://jmums.mazums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1735-9260</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1735-9279</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1395</year>
	<month>2</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2016</year>
	<month>5</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>26</volume>
<number>136</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>تأثیر مد تهویه با رهاسازی فشار راه‌هوایی بر گازهای خون شریانی بیماران بعد از جراحی بای‌پس عروق کرونر</title_fa>
	<title>Effect of Airway Pressure Release Ventilation on Arterial Blood Gas after Coronary Artery Bypass Graft</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>گزارش کوتاه</content_type_fa>
	<content_type>Brief Report</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p dir=&quot;RTL&quot;&gt;سابقه و هدف: پس&#8204;از جراحی بای&#8204;پس عروق کرونر، بیماران در معرض هایپوکسی هستند لذا تحت تهویه مکانیکی قرار می&#8204;گیرند&amp;rlm;. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر مد تهویه با رهاسازی فشار راه&#8204;هوایی (&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;APRV&lt;/span&gt;) بر گازهای خون شریانی بیماران بعد از جراحی بای&#8204;پس عروق کرونر انجام گرفته است.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot;&gt;مواد و روش&#8204;ها: مطالعه حاضر به روش کارآزمایی بالینی با طراحی متقاطع و با مشارکت۳۲ بیمار در &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ICU&lt;/span&gt; بیمارستان امام&#8204;رضا(ع) مشهد در سال 1393 انجام شد. بیماران به دو گروه (16 نفر ) تقسیم شدند. ابتدا هر دو گروه به مدت نیم ساعت روی مد &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;SIMV&lt;/span&gt; قرار گرفتند و پس از ثبت داده&#8204;ها، در یک گروه مد به &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;APRV&lt;/span&gt; تغییر کرد و در گروه دیگر &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;SIMV&lt;/span&gt; تا نیم ساعت دیگر ادامه یافت و پس از ثبت داده&#8204;ها برای بار دوم، مد در گروه اول به &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;SIMV&lt;/span&gt; و در گروه دوم به &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;APRV&lt;/span&gt; تغییر یافت و گازهای خون شریانی (&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ABG&lt;/span&gt;) در هر سه نوبت اندازه&#8204;گیری شد. برای مقایسه متغیرهای کمی از آزمون&#8204;های تی&#8204;زوجی و تی&#8204;مستقل و برای مقایسه متغیر کیفی از آزمون کای&#8204;دو استفاده شد.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot;&gt;یافته&#8204;ها: میانگین فشار دی&#8204;اکسیدکربن شریانی (&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;PaCO&lt;sub&gt;2&lt;/sub&gt;&lt;/span&gt;) در سه مرحله هردو گروه تغییر معنی&#8204;داری نداشت (05/0&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&gt;&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;p&lt;/span&gt;) اما میانگین فشار اکسیژن شریانی (&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;PaO&lt;sub&gt;2&lt;/sub&gt;&lt;/span&gt;) در مرحله&#8204; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;APRV&lt;/span&gt; در گروه اول با 001/0&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;p&lt;/span&gt; و 01/0&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;p&lt;/span&gt; و در گروه دوم با 003/0&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;p&lt;/span&gt; و 002/0&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;p&lt;/span&gt; به ترتیب نسبت به مراحل &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;SIMV&lt;/span&gt; اول و دوم افزایش معنی&#8204;داری نشان داد.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot;&gt;استنتاج: مد &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;APRV&lt;/span&gt; منجر به بهبود اکسیژناسیون می&#8204;شود.&lt;/p&gt;
&lt;p dir=&quot;RTL&quot;&gt;&lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Background and purpose:&lt;/strong&gt; Following coronary artery bypass grafting (CABG) respiratory failure is inevitable, therefore, invasive ventilation is used in patients. This study was conducted to investigate the effect of airway pressure release ventilation (APRV) on arterial blood gas (ABG) of patients after CABG.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Materials and methods:&lt;/strong&gt; This study was conducted in 32 patients in Mashhad Imam Reza Hospital, 2014. The patients were randomly divided into two groups (n= 16 per group). The two groups received synchronized intermittent mandatory ventilation (SIMV). Then the patients in group I were switched to APRV while in group II SIMV continued for another half an hour. Afterwards, group I received SIMV and group II received APRV for half an hour. In all three stages the values for ABG were recorded. Data was then analyzed in SPSS.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; The mean values of PaCO&lt;sub&gt;2&lt;/sub&gt; showed no significant changes in three stages between the two groups (P&gt;0.05) but the mean values of PaO&lt;sub&gt;2&lt;/sub&gt; in APRV stage in first group (P&lt; 0.001 and P&lt; 0.01) and second group (P&lt; 0.003 and P&lt; 0.002) showed significant increases compared to that of the first and second SIMV mode.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; APRV led to improvement of oxygenation&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
</abstract>
	<keyword_fa>تهویه با رهاسازی فشار راه‌هوایی, گازهای خون شریانی, جراحی بای‌پس عروق کرونر</keyword_fa>
	<keyword>continuous positive airway pressure, blood gas analysis, Coronary Artery Bypass Grafting </keyword>
	<start_page>165</start_page>
	<end_page>169</end_page>
	<web_url>http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5029-262&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Javad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Malekadeh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>جواد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ملک‌زاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>100319475328460086278</code>
	<orcid>100319475328460086278</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Nursing Instructor, Department of Medical Emergency, School of Nursing, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مربی، گروه طب اورژانس، دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Samaneh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name> Zakeri</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سمانه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ذاکری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>zakeris2@mums.ac.ir</email>
	<code>100319475328460086279</code>
	<orcid>100319475328460086279</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>MSc in Critical Care Nursing, School of Nursing, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناس ارشد پرستاری مراقبت ویژه، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Shahram</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Amini</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شهرام</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>امینی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>100319475328460086280</code>
	<orcid>100319475328460086280</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, Department of Anesthesiology, School of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hamidreza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Behnam Vashani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حمیدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بهنام وشانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>100319475328460086281</code>
	<orcid>100319475328460086281</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Nursing Instructor, Department of Medical Emergency, School of Nursing, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مربی، گروه طب اورژانس، دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Abbasi Teshnizi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عباسی تشنیزی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>100319475328460086282</code>
	<orcid>100319475328460086282</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, Department of Cardiac Surgery, School of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار، گروه جراحی قلب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
