fa بررسی فراوانی انواع MS در بیماران مبتلا به MS با و بدون تشنج استان گیلان پژوهشي-کامل Research(Original) سابقه و هدف: مالتیپل اسکلروزیس (MS) یکی از بیماری سیستم‌های اعصاب مرکزی بوده و به‌ندرت با تشنج همراه است. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی انواع MS درمبتلایان به MS با و بدون تشنج می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی توصیفی از سال 1387 تا 1389 بر روی مبتلایان بهMS در گیلان انجام شد. مشخصات دموگرافیک و نوع MS بیماران جمع‌آوری و داده‌ها به روش‌های کای دو، T و رگرسیون لوجستیک در نرم‌افزار 17 SPSS آنالیز شدند. یافته‌ها: از 209 بیمار مبتلا به MS (1/74 درصد زن و 9/25 درصد مرد)، 13 نفر (2/69 درصد زن و 8/30 درصد مرد) تشنج بالینی هم داشتند. میانگین سن بیماران، سن شروع بیماری و EDSS در گروه‌های با و بدون تشنج بالینی به ترتیب 6/8 ± 34 و 8/9±2/33 سال، 8/11±18/26 و 05/8±96/27 سال و 5/2±2/4 و 5/1±6/4 بود که تفاوت معنی داری بین میانگین های فوق در دو گروه وجود نداشت (05/0p>). شیوع نوع عودکننده- فروکش‌کننده (RRMS)، پیشرونده ثانویه (SPMS) و اولیه(PPMS) در بیماران بدون تشنج به ترتیب 1/80 درصد، 7/11 درصد و 2/8 درصد و در مبتلایان به تشنج به ترتیب 5/38 درصد، 8/53 درصد و 7/7 درصد بوده که تفاوت آماری معنی‌دار بود(05/0p<). تشنج؛ شانس SPMS را 94/8 (51/2-77/31 : 95% CI) برابر بیشتر و شانس RRMS را 04/7 (96/1-57/28 : 95% CI) برابر کمتر می‌کند. همچنین SPMS نسبت به RRMS شانس بروز تشنج را 16/10 (65/2-88/38 : 95% CI) برابر می‌کند. استنتاج: نوع پیشرونده ثانویه MS در بیماران مبتلا به MS همراه با تشنج شایع‌تر است و تشنج، یک پیش‌بینی‌کننده مثبت برای پیشرفت بیماری MS می‌باشد. Background and purpose: Multiple sclerosis (MS) is a disorder of the central nervous system and is rarely accompanied with seizure. The purpose of this study is to determine the frequency of different types of MS in patients with and without seizure. Materials and methods: A descriptive cross-sectional study was carried out on MS patients in Guilan from 2008-2010. The information regarding the demography of patients and the type of their MS were collected and then data were analyzed by χ 2, T- test and logistic regression using SPSS17. Results: From the total of 209 MS patients in this study (74.1% female and 25.9% male), 13 patients (69.2% female and 30.8% male) had seizure. The means of patients’ age, the age of disorder onset and EDSS in groups with & without seizure were 34.0 ± 8.6 and 33.2 ± 9.8 years, 26.18 ± 11.80 and 27.96 ± 8.05 years and 4.2 ± 2.5 and 4.6 ± 1.5 respectively. All these means between two groups were not significantly different. The prevalence of relapsing-remitting (RRMS), secondary (SPMS) and primary progressive MS (PPMS) in patients without seizure was 80.1%, 11.7% and 8.2% and in group with seizure was 38.5%, 53.8% and 7.7%, respectively and the difference was statistically significant. The seizure increases the probability of SPMS by 8.94-fold (95%CI: 2.51-31.77) and decreases the probability of RRMS by 10.16-fold (95% CI: 1.96-28.57). Also SPMS increases the chance of seizure by 10.16-fold (95% CI 2.65-38.88) compared with SPMS. Conclusion: SPMS is more prevalent in MS patients with seizure and seizure is a positive predictor for MS progression. مالتیپل اسکلروزیس، تشنج، عودکننده- فروکش‌کننده، پیشرونده اولیه، پیشرونده ثانویه Multiple sclerosis, seizure, relapsing-remitting, primary progressive, secondary progressive 235 242 http://jmums.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-852&slc_lang=fa&sid=1 Alia Saberi عالیا صابری a_saberi@gums.ac.ir 10031947532846009338 10031947532846009338 Yes Seyed Ali Roudbary سیدعلی رودباری 10031947532846009339 10031947532846009339 No Hamid Reza Hatamian حمیدرضا حاتمیان 10031947532846009340 10031947532846009340 No Shahrokh Yousefzadeh شاهرخ یوسف‌زاده 10031947532846009341 10031947532846009341 No Maliheh Shahbazi Âkbari ملیحه شهبازی‌اکبری 10031947532846009342 10031947532846009342 No Ehsan Kazemnejad احسان کاظم‌نژاد 10031947532846009343 10031947532846009343 No