1394 25 130 0 201

بررسی شیوع استرونژیلوئیدس استرکورالیس و سایر انگل های روده ای در مراکز توانبخشی استان مازندران Prevalence of Strongyloides stercoralis and Other Intestinal Parasites in Rehabilitation Centers in Mazandaran Province, Northern Iran 1 1 سابقه و هدف: نظر به اهمیت بیماری‌های انگلی به خصوص استرونژیلوئیدیازیس در استان‌های شمالی، مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع استرونژیلوئیدس استرکورالیس و سایر انگل‌های روده‌ای در مراکز توانبخشی استان مازندران انجام گرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی در سال‌های93-1392 انجام شد. از 13 مرکز توانبخشی شبانه‌روزی موجود در استان مازندران، 7 مرکز توانبخشی و در مجموع 341 نفر از این مراکز به‌طور تصادفی انتخاب شدند. 239 نفر (1/70 درصد) مرد و 102 نفر (9/29درصد) زن بودند که در سنین 11 تا 86 سال قرار داشتند. از هر فرد یک نوبت نمونه مدفوع تازه گرفته شد و به سه روش کشت در محیط نوترینت آگار، فرمالین‌اتر و در مورد نمونه‌های اسهالی به روش گسترش مستقیم و رنگ‌آمیزی تری‌کروم مورد آزمایش قرار گرفت. اطلاعات توسط نسخه 16 نرم‌افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: 112 نفر (8/32 درصد) آلوده به انگل‌های روده‌ای بودند. 67 نفر (6/19 درصد) آلوده به تک یاخته‌های روده‌ای و 48 نفر (1/14 درصد) آلوده به کرم‌های روده‌ای بودند. میزان آلودگی به استرونژیلوئیدس استرکورالیس 1/2 درصد بود. سایر آلودگی‌های کرمی عبارت بودند از: دیکروسلیوم دندریتیکوم 9/7 درصد، تریکوریس تریکیورا 2/3 درصد، اکینوستوما 9/0 درصد، تنیا 3/0 درصد و تریکوسترونژیلوس 3/0 درصد. آلودگی‌های تک یاخته‌ای عبارت بودند از: آنتامبا کلی 4/19درصد، یدامبا بوچلی1/2 درصد، و کیلوماستیکس مسنیلی 2/1 درصد. استنتاج: آلودگی به برخی انگل‌های روده‌ای در این مراکز بالا می‌باشد. با توجه به عوارض و مشکلاتی که در اثر ابتلاء به این انگل‌ها ایجاد می‌شود، درمان و کنترل عفونت‌ها در این مراکز حائز اهمیت می‌باشد. 2 Background and purpose: Strongyloidiasis is prevalent in Northern provinces in Iran. Therefore, this study aimed at investigating the prevalence of Strongyloides stercoralis and other intestinal parasites in rehabilitation centers in Mazandaran Province, north of Iran. Materials and methods: A cross-sectional study was carried out in seven rehabilitation centers in Mazandaran Province, 2013-2014. Fecal samples were collected from 341 participants (239 male, 102 female) aged 11-86 years old. The centers and specimens were randomly selected. All samples were examined by formol-ether concentration and agar plate culture. Diarrheic samples were examined by direct smear and Trichrome staining. Statistical analysis was performed in SPSS V.16. Results: Intestinal parasitic infection was observed in 112 individuals. Protozoa infections were seen in 19.6% and helminth infections were seen in 14.1%. Strongyloides stercoralis was detected in 2.1% of the samples. The infection rate with other helminth parasites included Dicrocoelium dendriticum 7.9%, Trichuris trichiura 3.2%, Echinostoma sp. 0.9%, Taenia 0.3%, and Trichostrongylus sp. 0.3%. Entamoeba coli was the most common protozoan parasite (19.4%) followed by Iodamoeba butschlii (2.1%) and Chilomastix mesnili (1.2%). Conclusion: This study showed high infection rate with some intestinal parasites. The problems and complications associated with these parasites call for prompt diagnosis and treatment of infected individuals in rehabilitation centers. 1 7 2015/11/4 1394/8/13 2015/11/4 1394/8/13 مریم احمدی Maryam Ahmadi کارشناس ارشد انگل شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران عشرت بیگم کیا Eshrat Beigom Kia استاد، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران keiaeshr@tums.ac.ir مصطفی رضائیان Mostafa Rezaeian استاد، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران مصطفی حسینی Mostafa Hosseini استاد، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران بهاره کامران رشانی Bahare Kamranrashani کارشناس ارشد انگل شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران فاطمه طریقی Fatemeh Tarighi کارشناس آزمایشگاه، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران Strongyloides stercoralis intestinal parasites prevalence rehabilitation centers استرونژیلوئیدس استرکورالیس شیوع انگل‌های روده‌ای مراکز توانبخشی 1. Mandell G, Bennett JE, Dolin R. Principles and Practice of of Infectious Diseases, 7th ed. USA: Churchill Livingston; 2010.##2. Rolston KVI, Winans R, Rodriguez S, Miller RA, Minshew BH. Blastocystis hominis: pathogen or not? [with Reply]. Reviews of Infectious Diseases 1989; 11(4): 661-663.##3. Thacker SB, Kimball AM, Wolfe M, Choi K, ##.Gilmore L. Parasitic disease control in a residential facility for the mentally retarded: failure of selected isolation procedures. Am J Public Health 1981; 71(3): 303-305.##4. Saebi E. Clinical Parasitology. 3rd ed. Vol 2. Tehran: Ayiizh Press; 2014. (Persian).##5. Coucha R, Harrington W Jr, Rogers Al. Intestinal strongyloidiasis: Recognition, management and determinant of outcome. J Clin Gastroenterol 2005; 39(3): 203-211.##6. Soosaraei M, Pagheh AS, Gholami SH. Prevalence of Intestinal Parasitic Infections in Rehabilitation Centers in Golestan Province, Iran. Mljgoums 2014; 8(1): 42-47 (Persian).##7. Arfaa F. Medical Helminthology, 8th ed. Tehran: Khosravi Perss; 2012.##8. Sharifdini M, Kia EB, Ashrafi K, Hosseini M, Mirhendi H, Mohebali M, et al. An Analysis of Clinical Characteristics of Strongyloides stercoralis in 70 Indigenous Patients in Iran. Iran J Parasitol 2014; 9(2): 155-162.##9. Rasti S, Arbabi M, Hoshyar H. Prevalence of intestinal parasitic infections among the geriatric and disabled in Golabchi Center of Kashan during 2006-2007. Feyz 2009; 12(4): 78-82 (Persian).##10. Sharif M, Daryani A, Asgarian F, Nasrolahei M. Intestinal parasitic infections among intellectual disability children in rehabilitation centers of northern Iran. Res Dev Disabil 2010; 31(4): 924-928.##11. Shokri A, Sharifi Sarasiabi Kh, Hosseini Teshnizi S, Mahmoodi H. Prevalence of Strongyloides stercoralis and other intestinal parasitic infections among mentally retarded residents in central institution of southern Iran. Asian Pac J of Trop Biome 2012; 2(2): 88-91.##12. Tappeh KhH, Mohammadzadeh H, Rahim RN, Barazesh A, Khashaveh Sh, Taherkhani H. Prevalence of Intestinal Parasitic Infections among Mentally Disabled Children and Adults of Urmia, Iran. Iranian J Parasitol 2010; 5(2): 60-64.##13. Kia EB, Mahmoudi M, Zahabiun F, Meamar AR. An Evaluation on the Efficacy of ##Agar Plate Culture for Detection of Strongyloides stercoralis. Iranian J Parasitol 2007; 2(1): 29-34.## ##

ارزیابی کیفیت باکتریولوژیکی آب تولیدی دستگاه‌های تصفیه آب خانگی Bacteriological Quality of Water Produced by Household Water Treatment Devices 1 1 سابقه و هدف:افزایش آگاهی مردم در خصوص پیامدهای آلاینده‌های آب و تقاضا برای آب با کیفیت بهتر به گسترش استفاده از دستگاه‌های تصفیه آب در نقطه مصرف منجر شده است. هدف این مطالعه تعیین کیفیت باکتریولوژیکی آب تولیدی دستگاه‌های تصفیه آب خانگی بود. مواد و‌ روش‌ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی، در سال 1393 بر روی 18 دستگاه تصفیه آب خانگی انجام شد. تعداد 36 نمونه آب از ورودی و خروجی دستگاه‌ها جمع­آوری شد. کیفیت باکتریایی نمونه­ها با استفاده از اندازه­گیری باکتری‌های کلیفرم کل و مدفوعی به روش تخمیر چند لوله­ای، شمارش کلونی های باکتری های هتروتروف (HPC) به روش فیلتراسیون غشایی روی محیط کشت‌ بلاد آگار و باکتری‌های گرم منفی با فیلتراسیون غشایی با محیط EMB آگار تعیین شد. کلنی‌های جدا شده با آزمایشات بیوشیمیایی استاندارد شناسایی شدند. یافته‌ها: باکتری‌های کلیفرم کل و مدفوعی در نمونه‌های ورودی منفی، ولی در نمونه‌های خروجی در دو مورد مثبت بود. HPC در 67 درصد نمونه‌های خروجی بیش‌تر از محدوده استاندارد cfu/ml500 قرار داشت. جنس‌های سودوموناس، آلکالیژنس، سراتیا و شیگلا بیش ترین فراوانی را در بین باکتری‌های گرم منفی هم در آب ورودی و هم در آب خروجی داشتند. البته فراوانی باکتری پروتئوس و باسیلهای گرم مثبت در ایزوله‌های آب خروجی افزایش یافته بود. استنتاج: حذف کلر باقی مانده توسط دستگاههای تصفیه آب خانگی به مرور زمان موجب تشکیل بیوفیلم بر روی فیلترهای دستگاه و مخزن ذخیره توسط باکتریهای موجود در شبکه توزیع می‌شود. در نتیجه، تعداد و تنوع باکتری‌ها در آب تولیدی از این دستگاه‌ها افزایش می­یابد. 2 Background and purpose: Awareness of people about drinking water impurities and the demand for better water quality have led to widespread application of point-of-use (POU) water treatment devices. The aim of this study was to investigate the bacteriological quality of water produced by household water treatment devices. Materials and methods: This cross-sectional descriptive study was performed on 18 household water treatment devices in 2014. Thirty-six inlet and outlet water samples were collected. Bacterial quality of the samples were determined by total and fecal coliform multiple-tube fermentation techniques, heterotrophic plate count (HPC) was done using membrane filter technique on blood agar medium and gram-negative bacteria analysis was performed via membrane filtration technique on EMB agar medium. Isolated colonies were identified using standard biochemical tests. Results: Total and fecal coliform bacteria were negative at all inlet samples, but were positive at two of the outlet samples. HPC were higher than the maximum limits of 500 cfu/ml at 67% of the outlet samples. Pseudomonas, Alcaligenes, Serratia and Shigella genus were found with higher frequencies at both inlet and outlet samples. However, frequencies of Proteus and gram positive Bacillus have increased in the outlet samples. Conclusion: The removal of residual chlorine by household water treatment devices causes developing biofilm on the filters and storage tank of the devices by the bacteria present in distribution network. Consequently, the number and variety of bacteria are increased in water produced by POU water treatment devices. 8 18 2015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/4 1394/8/13 سیده معصومه ابراهیمی Seyedeh Masoumeh Ebrahimi دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تبریز،تبریز، ایران ایران رضا دهقانزاده ریحانی reza Dehghanzadeh Reihani . دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تبریز،تبریز، ایران ایران dehghanzadehr@tbzmed.ac.ir زهره شیری Zohreh Shiri کارشناس ارشد میکروبیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز،تبریز، ایران ایران سیده مریم موسوی Seyedeh Maryam Mosavi دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تبریز،تبریز، ایران ایران محمد یوسف معمار Mohammad Yusef Memar دانشجوی دکتری باکتریولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز،تبریز، ایران ایران point-of-use (POU) Drinking water quality Household water treatment Colony count نقطه مصرف کیفیت آب شرب تصفیه آب خانگی شمارش کلونی ## ##1. Lechevallier MW, Besner M-C, Friedman M, Speight VL. Microbiological Quality control in Distribution System. In: Edzwald JK, (ed). Water Quality & Treatment: A Handbook on Drinking Water. 6th ed. New York: American Water Works Association McGraw-Hill; 2012. p. 21.1-84.##2. Clasen TF, Bastable A. Faecal contamination of drinking water during collection and household storage: the need to extend protection to the point of use. J Water Health 2003; 1(3): 109-115.##3. Zazouli MA, Safarpour M, Veisi A, Habibkhani P. Bacterial Contamination in Bottled Water and Drinking Water Distribution Network in Semnan, 2012. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(1): 62-70 (Persian).##4. Masoumi SJ, Haghkhah M, Mehrabani D, Ghasempour HR, Esmaeelnejad Z, Ghafari N. Quality of Drinking Water of Household Filter Systems in Shiraz, Southern Iran. Middle-East Journal of Scientific Research 2013; 17(3): 270-274.##5. Tobin RS, Smith DK, Lindsay JA.Effects of activated carbon and bacteriostatic filters on microbiological quality of drinking water. Appl Environ Microbiol 1981; 41(3): 646-651.##6. Quiroz CC, Gerba CP. Microbiological Comparison of the Quality of Point-of-Use (POU)-Treated Water, Tap Water, and Bottled Water. In: Quiroz CC, )ed(. Risk Assessment of Selected Opportunistic Pathogens in Drinking Water. Arizona: The University of Arizona; 1999. p. 85-112.##7. Quiroz CC, Gerba CP. Aeromonas Hydrophila and Psedomonas aeruginosa in Drinking Water from Various Sources: A Risk Assessment. In: Quiroz CC, editor. Risk Assessment of Selected Opportunistic Pathogens in Drinking Water. Arizona: The University of Arizona; 1999. p. 113-138.##8. Varghese A. Point-of-Use Water Treatment Systems In Rural Haiti: Human Health And Water Quality Impact Assessment. Thesis, Department of Civil and Environmental Engineering. JUNE 2002. ##9. Luby SP, Mendoza C, Keswick BH, Chiller TM, Hoekstra RM. Difficulties in bringing point-of-use water treatment to scale in rural Guatemala. Am J Trop Med Hyg 2008; 78(3): 382-387.##10. Coulliette AD, Enger KS, Weir MH, Rose JB.Risk reduction assessment of waterborne Salmonella and Vibrio by a chlorine contact disinfectant point-of-use device. Int J Hyg Environ Health 2013; 216(3): 355-361.##11. Abbaszadegan M, Hasan MN, Gerba CP, Roessler PF, Wilson BR, Kuennen R, et al. The Disinfection Efficacy of a Point-of- Use Water Treatment System Against Bacterial, Viral and Protozoan Waterborne Pathogens. Water Research 1997; 31(3): 574-582.##12. Bitton G. Wastewater Microbiology. Canada: John Wiley & Sons; 2005. p. 395-470.##13. Zazouli MA, Belarak D, Mahdavi Y, Karimnezhad F. A survey of the people satisfaction of the drinking water quality of Sari city in year 2012. The 16th National Conference environmental health. Tabriz 2013 (Persian).##14. Hamza LF. Bacteriological Study on Household Drinking Water Filters Journal of Kerbala University 2009; 7(2): 185-191.##15. Chaidez C, Gerba C.Comparison of the microbiologic quality of point-of-use (POU)-treated water and tap water. Int J Environ Health Res 2004; 14(4): 253-260.##16. Reynolds KA, Mena KD, Gerba CP.Risk of waterborne illness via drinking water in the 1United States. Rev Environ Contam Toxicol 2008; 192: 117-158.##17. ISIRI. Water quality-Enumeration of Microorganisms in Water by Culture Guideline. 1st ed: Institute of standards and Industrial Research: Code of practice ISIRI 4207, Tehran-Iran 2009; (Persian).##18. APHA. Standard Methods for the Examination of Water and Wastewater. 17th ed. American ##Public Health Association; 1989.##19. ISIRI. Drinking water–Microbiological specifications. 6th ed. Institute of standards and Industrial Research: Code of practice ISIRI 1011, Tehran-Iran 2007; (Persian). ##20. Daschner FD, Rüden H, Simon R, ##Clotten J. Microbiological contamination of drinkingwater in a commercial household water filter system. Eur J Clin Microbiol Infect Dis 1996; 15(3): 233-237.##21. Fahiminia M, Mosaferi M, Taadic RA, Pourakbar M. Evaluation of Point-of-Use Drinking Water Treatment Systems’ Performance and Problems. Desalination and Water Treatment 2014; 52(10-12): 1855-1864.##22. Deghani M, Doleh M, Hashemi H, Shamsaddini N. The Quality of Raw and Treated Water of Desalination Plants by Reverse Osmosis in Qeshm. Journal of Health & Development 2013; 2(1): 33-43 (Persian).##23. Rompré A, Servais P, Baudart J, de-Roubin MR, Laurent P.Detection and enumeration of coliforms in drinking water: current methods and emerging approaches. J Microbiol Methods 2002; 49(1): 31-54.##24. Miranzadeh M, Rabbani D. Chemical quality evaluation for the inlet and outlet water taken from of the desalination plants utilized in Kashan during 2008. Feyz Journal of Kashan University of Medical Sciences 2010; 14(2): 120-125.##25. Synder JW, Mains CN, Anderson RE, Bissonnette GK. Effect of point-of-use, activated carbon filters on the bacteriological quality of rural groundwater supplies. Appl Environ Microbiol 1995; 61(12): 4291-4295.##26. Habimana O, Semião A, Casey E. The role of cell-surface interactions in bacterial initial adhesion and consequent biofilm formation on nanofiltration/reverse osmosis membranes. J Membrane Sci 2014; 454: 82-96.##27. Zazouli MA, Nasseri S, Ulbricht M. Fouling effects of humic and alginic acids in nanofiltration and influence of solution composition. Desalination 2010; 250(2): 688-692.##28. Zazouli MA, Ulbricht M, Nasseri S, Susanto H. Effect of hydrophilic and hydrophobic organic matter on amoxicillin and ##cephalexin residuals rejection from water ##by nanofiltration. Iranian Journal of Environmental Health Science & Engineering 2010; 7(1): 15-24.##29. Su F, Luo M, Zhang F, Li P, Lou K, Xing X. Performance of microbiological control by a point-of-use filter system for drinking water purification. J Environ Sci (China) 2009; 21(9): 1237-1246.##30. Wallis C, Stagg CH, Melnick JL. The Hazards of Incorporating Charcoal Filters into Domestic Water Systems. Water Research 1974; 8(2): 111-113.##31. Robertson W, Brooks T, Bartram J, Cotruvo J, Exner M, Fricker C, et al. The Role of HPC in Managing the Treatment and Distribution of Drinking Water. Heterotrophic plate counts and drinking-water safety Londres: WHO IWA Publishing; 2003. p. 137-145.##32. Reasoner DJ, Blannon JC, Geldreich EE. Microbiological Characteristics of Third-Faucet Point-of-Use Devices. American Water Works Association 1987; 79(10): 60-66.## ##

بررسی ارتباط بین رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت و شدت تنگی عروق کرونر قلب در بیماران بخش آنژیوگرافی مرکز قلب مازندران Relationship between Health Promoting Behaviors and Severity of Coronary Artery Stenosis in Angiography Department in Mazandaran Heart Center 1 1 سابقه و هدف: بیماری‌های قلبی- عروقی علت اصلی مرگ و میر در جهان است و سالانه موجب مرگ 17 میلیون انسان در جهان می‌شود. سبک زندگی نامناسب یکی از عوامل تاثیر گذار در بروز بیماری‌های قلبی عروقی از جمله تنگی عروق کرونر می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت و شدت تنگی عروق کرونر قلب در بیماران بخش آنژیوگرافی مرکز قلب مازندران در سال 1393 می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه یک پژوهش توصیفی– تحلیلی است که بر روی 184 بیمار کاندید آنژیوگرافی در مرکز قلب مازندران انجام گرفت. بر اساس نتایج آنژیو گرافی، بیماران در دو گروه تنگی عروق بالای 50 درصد (92 نفر) و تنگی عروق کم‌تر از 50 درصد (92 نفر) تقسیم شدند. سبک زندگی بیماران با استفاده از پرسشنامه سبک زندگی رفتارهای ارتقاء‌دهنده سلامت بررسی و مشخصات دموگرافیک و عوامل خطر بیماری قلبی عروقی نیز از پرونده بیماران استخراج گردید. پس از جمع‌آوری اطلاعات، جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از نسخه 21 نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های آماری کای اسکوئر، من ویتنی و رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که میانگین نمره مسئولیت پذیری در قبال سلامتی، فعالیت فیزیکی، مدیریت استرس و نمره کل رفتارهای ارتقاءدهنده سلامت در بیماران مبتلا به تنگی عروق کرونر کم‌تر از 50 درصد بالاتر از بیماران مبتلا به تنگی عروق کرونر بالای 50 درصد می‌باشد و این اختلاف از نظر آماری معنی‌دار بود(05/0> p). در گروه بیماران مبتلا به تنگی عروق کرونر کمتر از 50 درصد ارتباط آماری مثبت و معنی‌داری بین سن و مدیریت استرس (03/0= p) و نیز سابقه فشارخون با رشد معنوی وجود داشت(001/0= p). درگروه بیماران مبتلا به تنگی عروق کرونر بیش از 50 درصد ارتباط آماری معنی‌داری بین سابقه بیماری دیابت با حیطه روابط بین فردی (007/0 = p) و نیز استعمال دخانیات و رشد معنوی مشاهده گردید(03/0p=). استنتاج: با توجه به نتایج، مداخلات آموزشی در زمینه بهبود مسئولیت‌پذیری در قبال سلامتی، مدیریت استرس و ارتقاء فعالیت فیزیکی در بین افراد در معرض خطر بیماری‌های قلبی عروقی می‌تواند موجب کاهش شدت تنگی عروق کرونر گردد. 2 Background and purpose: Cardiovascular diseases are the leading cause of death worldwide, accounting for 17 million deaths annually. Poor lifestyle is one of the factors influencing the incidence of some cardiovascular diseases such as coronary artery stenosis. The purpose of this study was to investigate the relationship between health promoting behaviors and severity of coronary artery stenosis among patients in angiography department in Mazandaran Heart Center, Iran. Materials and methods: A descriptive analytical study was performed in 184 patients candidate for angiography. According to angiography, patients were divided into two groups: the arterial stenosis above 50% (n=92) and arterial stenosis less than 50% (n=92). Patients’ lifestyle was investigated using Health-Promoting Lifestyle Profile (HPLP II). Demographic characteristics and risk factors for cardiovascular disease were also extracted from the patients’ medical records. Data was analyzed applying Chi-square test, Mann-Whitney test, and multiple linear regression test in SPSS V.21. Results: According to the results, the mean score for health responsibility, physical activity, stress management and total score for health promoting behaviors were significantly higher in patients with arterial stenosis less than 50% (P<0.05). Also, in this group of patients significant positive relationships were found between age and stress management (P=0.03), and history of hypertension and spiritual growth (P=0.001). In the group of patients with arterial stenosis above 50%, there were significant relationships between history of diabetes and interpersonal relationships (P=0.007) and smoking and spiritual growth (P=0.03). Conclusion: According to this study, educational interventions that promote stress management skills and physical activity among people at risk for cardiovascular diseases may reduce the severity of coronary artery stenosis. 19 29 2015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 حسین محسنی پویا Hossein Mohseni Pouya دانشجوی دکترای آموزش یهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، پردیس بین الملل دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران hosseinmohsenipouya@gmail.com خدیجه حاجی میری Khadije Hajimiri دانشجوی دکترای آموزش یهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران سیما اسماعیلی شهمیرزادی Sima Esmaeili Shahmirzadi دانشجوی دکترای آموزش یهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران صمد گلشنی Samad Golshani استادیار، گروه قلب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران سید حسین هاشمی امرئی seyed hossein Hashemi Amrei کارشناس پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران اعظم سیفی ماکرانی Azam Seifi Makrani کارشناس پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Coronary artery disease angiography lifestyle تنگی عروق کرونر قلب آنژیوگرافی سبک زندگی 1. Sharifirad Gh, Mohebbi S, Motalabi M. Relationship between cardio–vascular disease retirement center in Isfahan elderly member with a history of physical activity during middle age. Ofogh danesh. Journal of Medical Sciences Gonabad 2007;13(2): 57-63 (Persian).##2. Hosseinifar R. Epidemiology principle and control of disease for nurses. Tehran: boshra puplication; 2004. p. 35-56 (Persian).##3. WHO. Noncommunicable Diseases Country Profiles 2011. 2013. http://www.who.int/nmh/ publications/ncd_profiles_report.pdf. Accessed 8 October, 2011.##4. Ebrahim S, Smith GD. Exporting failure? Coronary heart disease and stroke in developing countries. Int J Epidemiol 2001; 30(2): 201-205.##5. Mohammadi Zeidi I, Pakpour Hajiagha A, Mohammadi Zeidi B. Reliability and Validity of Persian Version of the Health-Promoting Lifestyle Profile 2012; 22(Supple 1): 103-113 (Persian).##6. Taghdici MH, Doshmangir P, Dehdari T, Doshmangir L. Influencing factors on healthy lifestyle from viewpoint of elderly people: qualitative study. Iranian Journal of Ageing 2013; 7(4): 47-58.##7. Milani N SF, Asadi Noghani AA. Community health nursing. Tehran: Andishe-Rafi; 2007. (Persian).##8. Olsen JM, Nesbitt BJ. Health coaching to improve healthy lifestyle behaviors: an integrative review. American Journal of Health Promotion 2010; 25(1): e1-e12.##9. Najjar L, Heydari A, Behnam Vashani H. The relationship between lifestyle and essential hypertension in Sabzevar. J Sabzevar Univ Med Sci 2004; 11(2): 49-54 (Persian). ##10. Baroogh N, Teimouri F, Saffari M, Sadeh SRH, Mehran A. Hypertension and lifestyle in 24-65 year old people in Qazvin Kosar region in 2007. Pajoohandeh Journal 2010; 15(5): 193-198.##11. Jafari H, Shafipour V, Ghaemian A, Rastgarnia N, Mohammadpour RA, Esmaeili R, et al. The relation between BMI with exercise test in individuals with cardiac ischemic pains. J Mazandaran Univ Med Sci 2009; 18(68): 706.##12. Penny WJ . Patient delay in calling for help: the weakest link in the chain of survival? Heart 2001; 85(2): 121-122.##13. Delays in Seeking MI Treatment: Chances of survival increase if symptoms are treated within two hours of onset. AJN The American Journal of Nursing 2004; 104(1): 81-83.##14. Abi Rafeh N, Castellanos MR, Khoueiry G, Meghani M, El-Sayegh S, Wetz RV, et al. Association between coronary artery disease diagnosed by coronary angiography and breast arterial calcifications on mammography: meta-analysis of the data. J Womens Health 2012; 21(10): 1053-1058.##15. Bidel Z HR, Naserifar R, Nazarzadeh M, Delpisheh A. Evaluating the Associations between Some Cardiovascular Risk Factors and Coronary Artery Obstruction Based on Angiographic Findings. J Ilam Univ Med Sci 2014; 22(1): 147-154 (Persian).##16. Nakamura K, Nakagawa H, Sakurai M, Murakami Y, Irie F, Fujiyoshi A, et al. Influence of smoking combined with another risk factor on the risk of mortality from coronary heart disease and stroke: pooled analysis of 10 Japanese cohort studies. Cerebrovasc Dis 2012; 33(5): 480-491.##17. Mohammadi Zeidi I, Heydarnia AR, Hajizadeh E. Evaluation of cardiac and vascular lifestyle. Daneshvar 2004; 13(61): 49-56 (Persian).##18. Salyer J, Sneed G, Corley MC. Lifestyle and health status in long-term cardiac transplant recipients. Heart Lung 2001; 30(6): 445-457.##19. Mansoorian M, Qorbani M, Shafieyan N, Asayesh H, Rahimzadeh Barzaki H, Shafieyan Z, et al. Association between life style and hypertension in rural population of Gorgan. JHPM 2012; 1(2): 23-28.##20. Saber Moghadam Ranjbar M, Rajabzadeh R, Nasiry Zarin Ghabaee D. Relationship of lifestyle and Hypertension in administrative employees in Bojnourd rural areas. J North Khorasan Univ Med Sci 2013; 5(4): 785-791 (Persian).##21. Aubi E, Shadnoush M, Milad Nazarzadeh, Zeinab Bidel, Asad Ranaei, Ali Delpisheh. Translation and assessment of validity and reliability of the health-promoting lifestyle questionnaire, using factor analysis. Pajoohandeh Journal 2012; 17(3): 114-120 (Persian).##22. Mohammadi Zeidi I, Hajiagha AP, Mohammadi Zeidi B. Reliability and validity of Persian version of the health-promoting lifestyle profile. J Mazandaran Univ Med Sci 2012; 22(Supple 1): 103-113 (Persian).##23. Motlagh Z, Mazloomy-Mahmoodabad S, Momayyezi M. Study of Health-promotion behaviors among university of medical science students. ZJRMS 2011; 13(4): 29-34.##24. Pinar R, Celik R, Bahcecik N. Reliability and construct validity of the Health-Promoting Lifestyle Profile II in an adult Turkish population. Nurs Res 2009; 58(3): 184-193.##25. Hosseinnejad M, Kalantarzadeh M. Lifestyle among Students of Islamic Azad University, Kerman Branch based on the Pender’s Health Promotion model. Journal of Health Education and Health Promotion 2012; 1(4): 15-28 (Persian).##26. Enjezab B, Farajzadegan Z, Taleghani F, Aflatoonian A, Morowatisharifabad MA. Pinar R, et al. Reliability and construct validity of the Health-Promoting Lifestyle Profile II in an adult Turkish population. Nurs Res 2009; 58(3): 184-193.##27. Flattery MP, Salyer J, Maltby MC, Joyner PL, Elswick RK. Lifestyle and health status differ over time in long-term heart transplant recipients. Prog Transplant 2006; 16(3): 232-238.##28. Shafiee A, Abedi HA, Ghoddosi A. Evaluation of Health Promotion Activities in Diabetic Patients type ΙΙ Admitted to Clinics in Najaf Abad 2013. JJCDC 2014; 3(2): 1-71.##29. Mirghafourvand M, Baheiraei A, Nedjat S, Mohammadi E, Charandabi SM-A, Majdzadeh R. A population-based study of health-promoting behaviors and their predictors in Iranian women of reproductive age. Health Promot Int 2015; 30(3): 586-594.##30. Lee F-H. A Preliminary Study of a Health-Promoting Lifestyle Among Southeast Asian Women in Taiwan. The Kaohsiung Journal of Medical Sciences 2005; 21(3): 114-120.##31. Eldarabadi EDF. Textbook of community health nursing. Tehran: Jamenegar Publication & Salemi; 2008. (Persian) .##32. Darabian S, Abbasi A. The correlation of ischemic risk factors with left main tract disease. KAUMS Journal (FEYZ) 2007; 11(3): 31-35.##33. Hosseini A, Abdollahi A, Behnam pour N. The relationship between coronary risk factors and coronary artery involvement based on angiogrpahy findings. Koomesh. 2012; 14(1): 7-12(Persian).##34. Abbasi SH, De Leon AP, Kassaian SE, Karimi AA, Sundin Ö, Soares J, et al. Gender Differences in the Risk of Coronary Artery Disease in Iran. Iran J Public Health 2012; 41(3): 36-47.##35. Hinderliter AL, Sherwood A, Craighead LW, Lin PH, Watkins L, Babyak MA,et al. The long-term effects of lifestyle change on blood pressure: One-year follow-up of the ENCORE study. Am J Hypertens 2014; 27(5): 734-741.##36. Zoellner J, Connell C, Madson MB, Thomson JL, Landry AS, Fontenot Molaison E, et al. HUB city steps: a 6-month lifestyle intervention improves blood pressure among a primarily African-American community. J Acad Nutr Diet 2014; 114(4): 603-612.##37. Espeland MA, Probstfield J, Hire D, Redmon JB, Evans GW, Coday M, et al. Systolic Blood Pressure Control Among Individuals With Type 2 Diabetes: A Comparative Effectiveness Analysis of Three Interventions. Am J Hypertens 2015; 28(8): 995-1009##38. Lancaster KJ, Schoenthaler AM, Midberry SA, Watts SO, Nulty MR, Cole HV, et al. Rationale and design of Faith-based Approaches in the Treatment of Hypertension (FAITH), a lifestyle intervention targeting blood pressure control among black church members. Am Heart J 2014; 167(3): 301-307.##39. Hojjati H, Sharif Nia H, Faghani M, Hojjati H, Salmasi E. Study of social acceptance and relationship with quality of addict’s life referred to addiction centers in Golestan province in 1388. Jundishapur Journal of Health Sciences 2012; 4(3): 57-64.## ##

بررسی ارتباط سلامت جنسی و روش های پیشگیری از بارداری در زنان Relationship between Sexual Health and Contraception Methods in Women 1 1 سابقه و هدف: اختلال جنسی ناشی از وسایل پیشگیری از بارداری موجب به خطر افتادن سلامت جنسی افراد می‌شود. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط سلامت جنسی و روش‌های پیشگیری از بارداری در زنان انجام شده است. مواد و روش‌ها: این پژوهش به شکل توصیفی- تحلیلی در سال 1393 انجام شد. جامعه پژوهش 198 زن مراجعه کننده به چهار مرکز بهداشتی- درمانی شهری ارومیه با روش نمونه‌گیری تصادفی بودند. ابزار گردآوری داده‌ها در این پژوهش یک پرسشنامه استاندارد و مشتمل بر سه قسمت ذیل بود: 1) مشخصات فردی و اجتماعی؛ 2) رضایت جنسی؛ و 3 ) عملکرد جنسی. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون‌های کای دو، ضریب همبستگی، پیرسون، تی تست و ANOVA) تحت نرم افزار SPSS (ویرایش ۲۲) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. همچنین سطح معنی‌داری 05/0 =p در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میانگین سنی زنان 01/7 ± 89/29  بود. هم‌چنین میانگین نمره عملکرد جنسی و میانگین نمره رضایت جنسی زنان به ترتیب 73/6 ± 99/20 و 10/16 ± 93/35 بود. براساس آنالیز واریانس انجام گرفته، ابعاد عملکرد جنسی با روش های پیشگیری از بارداری رابطه معنی دار داشته است. نتایج آزمون آماری نشان داد که بین روش پیشگیری از بارداری و رضایت جنسی ارتباط آماری معنی‌داری وجود دارد (00/0= p ). روش طبیعی کم‌ترین و آمپول‌های ترکیبی بیش‌ترین اختلال جنسی را ایجاد کرده بود. همین‌طور زنان با روش پیشگیری طبیعی دارای بیش‌ترین رضایت جنسی و مصرف‌کنندگان آمپول دارای کم‌ترین رضایت جنسی بودند. استنتاج: در مطالعه حاضر بیش‌ترین روش مورد استفاده در پیشگیری از بارداری در زنان به ترتیب روش طبیعی و قرص‌های ترکیبی بود. یافته ها نشان داد که روش های پیشگیری از بارداری، به خصوص روش های هورمونی نظیر آمپول‌های ترکیبی، می‌توانند بیش‌ترین تاثیر را بر سلامت جنسی زنان داشته باشند. بر این اساس، آموزش مشاوران تنظیم خانواده برای کمک به زنان در انتخاب روش مناسب با در نظر گرفتن تأثیر این روش‌ها بر رضایت جنسی و عملکرد جنسی آن ها قابل پیشنهاد است. 2 Background and purpose: Sexual dysfunction caused by contraceptive methods threatens sexual health. The aim of this study was to determine the relationship between sexual health and contraceptive methods in women attending health centers in Urmia, Iran. Materials and methods: A descriptive- analytical study was conducted in 2014 in which 198 women were randomly recruited. Data was collected by a standard questionnaire consisting of three parts: socio-demographic characteristics, Female Sexual Function INDEX (FSFI), and Index of Sexual Satisfaction (ISS). Data was then analyzed applying descriptive statistics, t-tests, one-way ANOVA, and Pearson’s correlation coefficient in SPSS V. 22. P-values less than 0.05 were considered significant. Results: The mean age of participants was 29.89 ± 7.01 years. The mean scores for sexual function and satisfaction were 20.99 ± 6.73and 35.93 ± 16.10, respectively. ANOVA analysis showed a significant relationship between sexual function and contraceptive methods. Also, a significant association was found between contraceptive methods and sexual satisfaction (P= 0.00). The most common cause of sexual dysfunction and satisfaction was contraceptive injections, while withdrawal method resulted in the lowest incidence of sexual dysfunction and satisfaction. Conclusion: In this study, the most common contraceptive methods in women were withdrawal method and taking oral contraceptive pills (OCPs). The results showed that hormonal methods of contraception particularly contraceptive injections could negatively influence the women;#39s sexual health. Therefore, more training programs should be carried out in family planning counselors, so that appropriate contraceptive methods are implemented while considering women’s sexual satisfaction and function. 30 39 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 سهیلا ربیعی پور Soheila Rabieepur استادیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات بهداشت باروری، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران ایران مرضیه ابراهیمی پور Marzieh Ebrahimi مربی، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران ایران الهام صادقی Elham Sadeghi دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره در مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران ایران elham.sadeghi86@gmail.com Sexual health sexual satisfaction female sexual function women contraception سلامت جنسی رضایت جنسی عملکرد جنسی زنان روش پیشگیری از بارداری ##1. Maslow AH, Frager R, Fadiman J, McReynolds C, Cox R. Motivation and personality, 3rd. New York: Longman, 1987.##2. Wincze JP, Weisberg RB. Sexual dysfunction: A guide for assessment and treatment: Guilford Publications. Third ed. New York: London; 2015.##3. Freud S, Strachey J. Three Essays on the Theory of Sexuality. 3rd ed. Greek. Basic Books; 1975.##4. Velotti P, Balzarotti S, Tagliabue S, English T, Zavattini GC, Gross JJ. Emotional suppression in early marriage Actor, partner, and similarity effects on marital quality. Journal of Social and Personal Relationships 2015; 1-26.##5. Glasier A, Gülmezoglu AM, Schmid GP, Moreno CG, Van Look PF. Sexual and reproductive health: a matter of life and death. Lancet 2006; 368(9547): 1595-1607.##6. WHO. Defining sexual health: report of atechnical consultationon sexual health. Geneva: World Health Organization; 21-28 January 2006. ##7. Shahsiah M, Bahrami F, Mohebbi S. On the relationship between sexual satisfaction ##and marital commitment among couples ##in Shahreza City, Central part of Iran. Fundamentals of Mental Health 2009; 11(43): 3: 233-238.##8. Fuentes MdMS, Iglesias PS, Sierra JC. A systematic review of sexual satisfaction. International Journal of Clinical and Health Psychology 2014; 14(1): 67-75.##9. Byers ES, Macneil Sh. Further validation of the interpersonal exchange model of sexual satisfaction. Journal of Sex & Marital Therapy 2006; 32(1): 53-69.##10. Stulhofer A, Busko V, Brouillard P. Development and bicultural validation of the new sexual satisfaction scale. J Sex Res 2010; 47(4): 257-268.##11. Kaplan HI, Sadock BJ, Cancro R. Synopsis of psychiatry. Fifth ed. America; 1996. ##12. Rosen R, Brown C, Heiman J, Leiblum ##S, Meston C, Shabsigh R, et al. The ##Female Sexual Function Index (FSFI): a multidimensional self-report instrument for the assessment of female sexual function. J Sex Marital Ther 2000; 26(2): 191-208.##13. Costa AR, Palma F, Sá JL, Vicente L, Bombas T, Nogueira AM, et al. Impact of a women\'s counseling programme on combined hormonal contraception in Portugal--the IMAGINE study. Eur J Contracept Reprod Health Care 2011; 16(6): 409-417.##14. Wallwiener CW, Wallwiener LM, Seeger H, Mück AO, Bitzer J, Wallwiener M. Prevalence of sexual dysfunction and mpact of contraception in female German medical students. J Sex Med 2010; 7(6): 2139-2148.##15. Berek JS. Berek & Novak\'s Gynecology, 14th ed. USA: Lippincott Williams & Wilkins; 2007.##16. Hoga LA, Manganiello A. Male behaviours towards unplanned pregnancy: experiences of Brazilian low-income women. Int Nurs Rev 2007; 54(4): 346-353.##17. Burrows LJ, Basha M, Goldstein AT. The effects of hormonal contraceptives on female sexuality: a review. J Sex Med 2012; 9(9): 2213-2223.##18. Frost JJ, Lindberg LD. Reasons for using contraception: Perspectives of US women seeking care at specialized family planning clinics. Contraception 2013; 87(4): 465-472.##19. Arambepola C, Rajapaksa LC. Decision making on unsafe abortions in Sri Lanka: ##a case-control study. Reprod Health 2014; 11: 91.##20. Milsom I. Contraception and family planning. First ed. Sweeden; 2006. ##21. Gipson JD, Koenig MA, Hindin MJ. The effects of unintended pregnancy on infant, child, and parental health: a review of the literature. Stud Fam Plann 2008; 39(1): 18-38.##22. Hudson WW. The WALMYR Assessment Scales Scoring Manual. Third ed. Tallahassee: WALMYR; 1992. ##23. Ahmadi Z, Molaie Yarandi E, Malekzadegan A, Hosseini AF. Sexual satisfaction and its Related Factors in Primigravidas. Iran Journal of Nursing (IJN) 2011; 24(71): 54-62 (Persian).##24. Fakhri A, Pakpour AH, Burri A, Morshedi H, Zeidi IM. The Female Sexual Function Index: translation and validation of an Iranian version. J Sex Med 2012; 9(2): 514-523.##25. Bahrami N, Soleimani MA, Shraifnia H, Masoodi R, Shaigan H, Mohammad Rezaei Zh. Female sexual satisfaction with different contraceptive methods. Iran Journal of Nursing 2012; 25(76): 55-63 (Persian).##26. Mardani Hamule M, Ebrahimi E, Heydari H. Sexual function of women in using of different contraceptive methods. Payesh 2012; 11(3): 371-376.##27. Shahvary Z, Gholizade L, Mohamad Hoseiny S. Determination of some related factors on women sexual satisfaction Gachsaran. J Gorgan Uni Med Sci 2010; 11(4): 51-56.##28. Gulliford M. Oxford textbook of public health, 5th ed. Oxford University Press; 2002.##29. WHO. Prevalence of contraception: World Health Organization; 2010.##30. Ross J, Hardee K. Access to contraceptive methods and prevalence of use. J Biosoc Sci 2013; 45(6): 761-778.##31. Wang C. Trends in contraceptive use and determinants of choice in China: 1980–2010. Contraception 2012; 85(6): 570-579.##32. Aslan E, Beji NK, Gungor I, Kadioglu A, Dikencik BK. Prevalence and risk factors for low sexual function in women: a study of 1,009 women in an outpatient clinic of a university hospital in Istanbul. J Sex Med 2008; 5(9): 2044-2052.##33. Fataneh G, Marjan MH, Nasrin R, Taraneh T. Sexual function in Iranian women using different methods of contraception. J Clin Nurs 2013; 22(21-22): 3016-3023.##34. Pastor Z, Holla K, Chmel R. The influence of combined oral contraceptives on female sexual desire: a systematic review. Eur J Contracept Reprod Health Care 2013; 18(1): 27-43.## ##

تحلیل مفهوم مراقبت تسکینی در پرستاری: ارائه یک الگوی هیبرید Concept Analysis of Palliative Care in Nursing: Introducing a Hybrid Model 1 1 سابقه و هدف: مراقبت تسکینی یک مفهوم مهم در پرستاری بالینی می‌باشد که تعاریف متفاوتی از این مفهوم در ادبیات موجود است. هدف مطالعه حاضر تحلیل مفهوم مراقبت تسکینی و شناسایی ویژگی‌ها، پیشایندها و پیامدهای آن در بافت فرهنگی ایران بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه برای تحلیل مفهوم مراقبت تسکینی از الگوی هیبرید مشتمل بر سه مرحله نظری، کار در عرصه و تحلیل نهایی استفاده شد. در مرحله نظری مقالات مرتبط موجود در پایگاه‌های اطلاعاتی PubMed، CINAHL، ScienceDirect، Google Scholar، SID و Magiran در محدوده سال‌های 2003 تا 2013 میلادی مورد جستجو قرار گرفتند. جهت جستجو از واژه‌های" Palliative care " و "Nursing care" در عنوان و چکیده مقالات استفاده شد. در مرحله کار در عرصه از 8 کارشناس پرستاری به روش نمونه‌گیری هدفمند، مصاحبه‌های عمیق و نیمه ساختارمند به عمل آمد. در مرحله آخر با ترکیب دو مرحله قبل تحلیل نهایی انجام شد. یافته‌ها: طبقات اصلی استخراج شده در زمینه تحلیل مفهوم مراقبت تسکینی از دیدگاه پرستاران مشتمل بر مدیریت درد، مراقبت کل نگر و مراقبت مبتنی بر معنویت و مذهب بودند. استنتاج: یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که مراقبت تسکینی جنبه مهمی در پرستاری بالینی به شمار می‌آید. مراقبت تسکینی یک مراقبت کل نگر، انسانی و مشارکتی برای ارتقای کیفیت زندگی بیمار و خانواده وی محسوب می‌شود که با در نظر گرفتن جنبه‌های جسمی، روانی، معنوی، مذهبی، فرهنگی و اجتماعی بیماران به حمایت از ایشان اقدام می‌نماید و در همه بیماری‌ها و در تمام طول زندگی افراد حتی در شرایط دشوار زندگی مانند بروز قحطی‌ها ارائه می‌گردد و انحصاراً مراقبتی برای پایان زندگی نیست. 2 Background and purpose: Palliative care is an important concept in nursing practice and in literature several definitions are suggested for this concept. This study aimed at analyzing the concept of palliative care and identifying its features, antecedents and consequences within Iran’s cultural context. Materials and methods: Hybrid model of concept analysis was used to clarify the meaning of palliative care. The three phases of a hybrid concept analysis included theoretical, fieldwork, and final analysis. In theoretical phase different databases including PubMed, CINAHL, Science direct, Google scholar, SID and Magiran were searched for related articles (published in 2003-2013). The search keywords were palliative care and nursing care in the titles and abstracts. In the fieldwork phase semi-structured in-depth interviews were conducted through purposive sampling in eight nurses. In next step, by combining the two previous stages the final analysis was performed. Results: In final analytical phase, main themes were extracted including pain management, holistic care, spirituality based care and religious based care.  Conclusion: The findings showed that palliative care is an important aspect of clinical practice. It is a holistic, humanistic and corporative care for promoting the quality of life of patients and their families that support them while considering physical, psychological, spiritual, religious, cultural and social aspects. This type of care is beneficial throughout life and also in difficult situations such as famine and it should not be used just for end-stage patients. 40 51 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 رضا نگارنده Reza Negarandeh استاد، دانشکده پرستاری، مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران مرجان مردانی حموله Marjan Mardani Hamooleh . استادیار، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران mardanimarjan@gmail.com نسرین رضایی Nasrin Rezaee استادیار، دانشکده پرستاری، مرکز تحقیقات سلامت بارداری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران ایران Palliative care concept analysis hybrid model تحلیل مفهوم مراقبت تسکینی الگوی هیبرید 1. Alligood MR. Nursing theory: Utilization & application. 5th ed. St. Louis, MO: Mosby-Elsevier; 2010.##2. World Health Organization (WHO) definition of Palliative Care. (2002). Geneva: WHO. http://www.who.int/cancer/palliative/definition/en. Accessed 8 October, 2002.##3. Vliegar MD, Gorchs N, Larkin PJ, Porchet F. Palliative Nursing Education: Towards a Common Language. Palliat Med 2004; 18(5): 401-403.##4. Georges JJ, Grypdonck M, Dierckx de Casterlé B. Being a palliative care nurse in an academic hospital: a qualitative study about nurses\' perceptions of palliative care nursing. J Clin Nurs 2002; 11(6): 785-793.##5. Ablett JR, Jones RS. Resilience and well-being in palliative care staff: a qualitative study of hospice nurses\' experience of work. Psychooncology 2007; 16(8): 733-740.##6. Schneider N, Lueckmann SL, Kuehne F, Klindtworth K, Behmann M. Developing targets for public health initiatives to improve palliative care. BMC Public Health 2010; 10: 222.##7. Williams A, Monte pare W, Wilson S, Cheng S, Tremlling K, Wells C. An assessment of the utility of formalized Palliative Care Education. J of Hospice and Palliat Nurs 2002; 4(2): 103-110.##8. Yi M, Lee SW, Kim KJ, Kim MG, Kim JH, Lee KH, et al. A review study on the strategies for concept analysis. Taehan Kanho Hakhoe Chi 2006; 36(3):493-502.##9. Graneheim UH, Lundman B. Qualitative content analysis in nursing research: concepts, procedures and measures to achieve trustworthiness. Nurse Educ Today 2004; 24(2): 105-112.##10. Schneider N, Lueckmann SL, Kuehne F, Klindtworth K, Behmann M. Developing targets for public health initiatives to improve palliative care. BMC Public Health 2010; 10: 222.##11. Mok E, Chiu PC. Nurse-patient relationships in palliative care. J Adv Nurs 2004; 48(5): 475-483.##12. Edwards A, Pang N, Shiu V, Chan C.The understanding of spirituality and the potential role of spiritual care in end-of-life and palliative care: a meta-study of qualitative research. Palliat Med 2010; 24(8): 753-770.##13. McIlfatrick S, Hasson F, McLaughlin D, Johnston G, Roulston A, Rutherford L, et al. Public awareness and attitudes toward palliative care in Northern Ireland. BMC Palliat Care 2013; 12(1): 34.##14. Meghani SH. A concept analysis of palliative care in the United States. J Adv Nurs 2004; 46(2): 152-161.##15. Emmons KR, Lachman VD. Palliative wound care: a concept analysis. J Wound Ostomy Continence Nurs 2010; 37(6): 639-644; quiz 645-646.##16. Campbell LM, Amin N. A poststructural glimpse at the World Health Organization\'s palliative care discourse in rural South Africa. Rural Remote Health 2012; 12: 2059.##17. Shahid S, Bessarab D, van Schaik KD, Aoun SM, Thompson SC.Improving palliative care outcomes for Aboriginal Australians: service providers\' perspectives. BMC Palliat Care 2013; 12(1): 26.##18. Demiglio L, Williams AM. A qualitative study examining the sustainability of shared care in the delivery of palliative care services in the community. BMC Palliat Care 2013; 12(1): 32.##19. Walshe C, Todd C, Caress AL, Chew-Graham C. Judgements about fellow professionals and the management of patients receiving palliative care in primary care: a qualitative study. Br J Gen Pract 2008; 58(549): 264-272.##20. Munday D, Mahmood K, Dale J, King N. Facilitating good process in primary palliative care: does the Gold Standards Framework enable quality performance? Fam Pract 2007; 24(5): 486-494.##21. De Graaff FM, Francke AL, Van den Muijsenbergh ME, van der Geest S. Talking in triads: communication with Turkish and Moroccan immigrants in the palliative phase of cancer. J Clin Nurs 2012; 21(21-22): 3143-3152.##22. Selman L, Simms V, Penfold S, Powell RA, Mwangi-Powell F, Downing J, et al. \'My dreams are shuttered down and it hurts lots\'-a qualitative study of palliative care needs and their management by HIV outpatient services in Kenya and Uganda. BMC Palliat Care 2013; 12(1): 35.##23. Worth A, Boyd K, Kendall M, Heaney D, Macleod U, Cormie P, et al. Out-of-hours palliative care: a qualitative study of cancer patients, carers and professionals. Br J Gen Pract 2006; 56(522): 6-13.##24. Weibull A, Olesen F, Neergaard MA. Caregivers\' active role in palliative home care-to encourage or to dissuade? A qualitative descriptive study. BMC Palliat Care 2008; 7: 15.##25. Nelson JE, Puntillo KA, Pronovost PJ, Walker AS, McAdam JL, Ilaoa D, et al. In their own words: patients and families define high-quality palliative care in the intensive care unit. Crit Care Med 2010; 38(3): 808-818.##26. Ablett JR, Jones RS. Resilience and well-being in palliative care staff: a qualitative study of hospice nurses\' experience of work. Psychooncology 2007; 16(8): 733-740.##27. Valente SH, Teixeira MB. Phenomenological study about the nurse\'s home care for families of terminally ill patients. Rev Esc Enferm USP 2009; 43(3): 655-661.##28. Dunne K, Sullivan K, Kernohan G.Palliative care for patients with cancer: district nurses\' experiences. J Adv Nurs 2005; 50(4): 372-380.##29. Behmann M, Lückmann SL, Schneider N. Palliative care in Germany from a public health perspective: qualitative expert interviews. BMC Res Notes 2009; 2: 116.##30. Mahtani-Chugani V, González-Castro I, de Ormijana-Hernández AS, Martín-Fernández R, de la Vega EF. How to provide care for patients suffering from terminal non-oncological diseases: barriers to a palliative care approach. Palliat Med 2010; 24(8): 787-795.##31. Jünger S, Pastrana T, Pestinger M, Kern M, Zernikow B, Radbruch L. Barriers and needs in paediatric palliative home care in Germany: a qualitative interview study with professional experts. BMC Palliat Care 2010; 9: 10.##32. Lynch T, Clark D, Centeno C, Rocafort J, de Lima L, Filbet M, et al. Barriers to the development of palliative care in Western Europe. Palliat Med 2010; 24(8): 812-819.##33. Benzar E, Hansen L, Kneitel AW, Fromme EK. Discharge planning for palliative care patients: a qualitative analysis. J Palliat Med 2011; 14(1): 65-69.##34. Waterkemper R, Reibnitz KS. Palliative care: the nurses\' contributions in pain assessment. Rev Gaucha Enferm 2010; 31(1): 84-91.##35. Mehta A, Cohen SR, Ezer H, Carnevale FA, Ducharme F.Striving to respond to palliative care patients\' pain at home: a puzzle for family caregivers. Oncol Nurs Forum 2011; 38(1): E37-45.##36. Vallurupalli M, Lauderdale K, Balboni MJ, Phelps AC, Block SD, Ng AK, et al. The role of spirituality and religious coping in the quality of life of patients with advanced cancer receiving palliative radiation therapy. J Support Oncol 2012; 10(2): 81-87.## ##

اثربخشی درمان ذهن آگاهی بر اضطراب و افسردگی بیماران مبتلاء به سندرم روده تحریک‌پذیر Efficacy of Mindfulness on Anxiety and Depression in Patients with Irritable Bowel Syndrome 1 1 سابقه و هدف: اضطراب و افسردگی از جمله علایم شایع در اختلال سندرم روده تحریک‌پذیر به شمار می‌آید. هدف پژوهش حاضر تعیین میزان اثربخشی درمان ذهن‌آگاهی بر اضطراب و افسردگی بیماران مبتلاء به سندرم روده تحریک‌پذیر است. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع آزمایشی (طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل و انتساب تصادفی) می‌باشد. نمونه آماری پژوهش، شامل 30 بیمار مبتلاء به سندرم روده تحریک‌پذیر بود که از میان کلیه بیمارانی که در سال 1393 به مراکز درمانی شهر تبریز مراجعه کرده بودند و پس از مصاحبه، دریافت ملاک‌های تشخیصی Rome-III و تکمیل پرسشنامه اضطراب و افسردگی بک، با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده (15 نفر برای هر گروه) انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل قرار گرفتند. بعد از اتمام دوره 8 جلسه‌ای (هفته‌ای یک جلسه گروهی 90 دقیقه‌ای به مدت دو ماه) درمان ذهن‌آگاهی در گروه آزمایشی، مجدداً پرسشنامه اضطراب و افسردگی به عنوان پس‌آزمون در هر دو گروه تکمیل شد. سپس داده‌های جمع آوری شده با استفاده از آزمون آماری تحلیل کواریانس چند متغیره در نرم‌افزار SPSS نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: براساس یافته‌ها، درمان ذهن‌آگاهی در کاهش اضطراب و افسردگی بیماران مبتلاء به سندرم روده تحریک‌پذیر در گروه آزمایشی به طور معناداری مؤثر بوده است. استنتاج: درمان ذهن‌آگاهی به عنوان درمانی مؤثر در بهبود نشانه‌های اضطراب و افسردگی بیماران مبتلاء به سندرم روده تحریک‌پذیر کاربرد دارد و می‌توان با اجرای آن به بهبود وضعیت روانی آن‌ها کمک کرد. 2 Background and purpose: Anxiety and depressive symptoms are common in patients with irritable bowel syndrome. The aim of this study was to determine the efficacy of mindfulness on improving anxiety and depression in patients suffering from irritable bowel syndrome. Materials and methods: In an experimental study (pretest-posttest randomized experiment) we included 30 patients with irritable bowel syndrome attending Hospitals of Tabriz, 2014. Data was collected using the Rome-III diagnostic criteria and the Beck Anxiety Inventory. The participants were randomly selected and divided into control and experimental group (n=15 per group). In experimental group, the mindfulness therapy was performed in 8 sessions, once a week for 90 minutes. Beck Anxiety Inventory was readministered as post-test to both groups. Data was then collected in SPSS V.20 using Multivariate analysis of covariance. Results: In this study mindfulness was found to be significantly effective in reducing anxiety and depression in experimental group. Conclusion: Mindfulness therapy could be used as an effective treatment in improving anxiety and depression in patients suffering from irritable bowel syndrome. 52 61 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 جواد محمدی Javad Mohamadi . دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی عمومی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران ایران فضل اله میردریکوند Fazlollah Mir Drikvand استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران ایران امیر عزیزی Amir Azizi . دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی عمومی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران ایران amir28144@gmail.com Irritable bowel syndrome anxiety depression mindfulness سندرم روده تحریک‌پذیر اضطراب افسردگی درمان ذهن‌آگاهی ##1. Grundmann O, Yoon SL. Irritable bowel syndrome: epidemiology, diagnosis and treatment: an update for health- care practitioners. J Gastroenterol Hepatol 2010; 25(4): 691-699.##2. Ghadir M, Ghanoni A. A Review on Treatment of Irritable bowel syndrome. Journal of Ghoom University of Medical Sciences 2010; 4(2): 59-66 (Persian).##3. Ghannadi K, Emami R, Bashashati M, Tarrahi MJ, Attarian S. Irritable bowel syndrome: an epidemiological study from the west of Iran. Indian J Gastroenterol 2005; 24(5): 225-226.##4. Lovell RM, Ford AC. Global prevalence of and risk factors for irritable bowel syndrome: a meta-analysis. Clin Gastroenterol Hepatol 2012; 10(7): 712-721.##5. Sadock BJ, Sadock VA, Ruiz P. Kaplan and Sadock\'s Synopsis of Psychiatry: Behavioral Sciences/Clinical Psychiatry. Eleventh ed. LWW; 2014.##6. Son YJ, Jun EY, Park JH. Prevalence and risk factors of irritable bowel syndrome in Korean adolescent girls: a school-based study. Int J Nurs Stud 2009; 46(1): 76-84.##7. Posserud I, Svedlund J, Wallin J, Simren M. Hypervigilance in irritable bowel syndrome compared with organic gastrointestinal disease. J Psychosom Res 2009; 66(5): 399-405.##8. Kashani F, Behzadi S, Yari M. The efficacy of cognitive-behavior group therapy on quality of life and anxiety among patients with irritable bowel syndrome. Islamic Azad University of Medical Sciences 2013; 22(4): 306-301 (Persian).##9. Cooper, Valerie R. Diagnostic and Statisical Manual of Mental Disorders. 5th ed. London: Karnac; 2014.##10. Omidvari S, Azin A, Montazeri A, Sadighi J, Jahangiri K, Aeenparast A, et al. Treait anxiety among Iranians: a nationwide study. Payesh 2011; 10(3): 373-380 (Persian(.##11. Kamkar A, Golzary M, Farrokhi NA, Aghaee SH. The effectiveness of cognitive-behavioral stress management on symptoms of patients with irritable bowel syndrome. Armaghane-danesh 2011; 16(4): 300-310 (Persian).##12. Zare H, Zare M, khalegi Delavar F, Amirabadi F, SHahriari H. Mindfulness and diabetes: evaluation of effectiveness of mindfulness based stress reduction on glycemic control in diabetes. Razi Journal of Medical Seiences 2013; 20(108): 40-52 (Persian).##13. Segal ZV, Williams JMG, Teasdale JD. Mindfulness-based cognitive therapy for depression: A new approach to preventing relapse, 1st ed. New York, UK: Guilford Press; 2001.##14. Wells A. GAD, metacognition, and mindfulness: An information processing analysis. Clinical Psychology: Science and Practice 2002; 9(1): 95-100.##15. Ljotsson B, Andreewitch S, Hedman E, Ruck C, Andersson G, Lindefors N. Exposure and mindfulness based therapy for irritable bowel syndrome-an open pilot study. J Behav Ther Exp Psychiatry 2010; 41(3): 185-190.##16. Hanasab zadeh Esfahani M, Yekeh Yazdan Doost R, Gharayi B, Nejade Farid AA. Preliminary study of applicability of mindfulness based cognitive therapy protocol for depressed patients with suicidal thought: A case study. Journal of Clinical Psycology 2009; 1(1): 35-45 (Persian).##17. Beck AT, Steer RA, Brown GK. Manual for the Beck depression inventory-II. San Antonio, TX: Psychological Corporation. 1996. Available from: http: //www.nctsn.org/ content/ beck-depression-inventory-second-edition-bdi-ii. Accessed May 2, 2014.##18. Stefan-Dabson K, Mohammadkhani P, Massah- Choulabi O. Psychometrics Characteristic of Beck Depression Inventory-II in Patients with Magor Depressive Disorder. J Rrehab 2005; 8(29): 82-86 (Persian).##19. JafarTabatabaee T, Ahadi H, Khamesian A. The effect of optimism training on the anxiety and depression of students of psychology at the Azad University of Birjand (2012). Modern Care, Scientific Quarterly of Birjand Nursing and Midwifery Faculty 2013; 10(1): 34-42 (Persian(.##20. Beck AT, Epstein N, Brown G, Steer RA. ##An inventory for measuring clinical ##anxiety: Psychometric properties. Journal of Consulting and Clinical Psychology 1988; 56(6): 893-897.##21. Hossein Kaviani H, Mousavi AS. Psychometric properties of the Persian version of Beck Anxiety Inventory. Tehran Univ Med J 2008; 66(2): 136-140 (Persian(.##22. Baer RA. Mindfulness training as a clinical intervention: A conceptual and empirical review. Clinical Psychology: Science and Practice 2003; 10(2): 125-143.##23. Zernicke KA, Campbell TS, Blustein PK, Fung TS, Johnson JA, Bacon SL, et al. Mindfulness-Based Stress Reduction for the Treatment of Irritable Bowel Syndrome Symptoms: A Randomized Wait-list Controlled Trial. Int J Behav Med 2013; 20(3): 385-396.##24. Solati Dehkordi K, Nikfarjam M, Sanaei S.Effectiveness of mindfulness-based stress reduction training and drug therapy on quality of life in patients with irritable bowel syndrome in Shahrekord. Life Science Journal 2014; 11(9): 445-449.##25. Haghayegh SA, kalantari M, Molavi H, Talebi M. Efficacy of Cognitive-Behavior therapy on the Quality of Life of Patients Suffering from Irritable Bowel Syndrome with Predominant Pain and Diarrhea Types. Journal of Psychology 2010; 14(1): 95-110 (Persian).##26. Moghtadaei K, Kafi M, Afshar H, Ariapouran S, Dagha ghzadeh H, Pourkazem T. Effectiveness of mindfulness-based cognitivegroup therapy on somatic symptoms inwomen withirritable bowel syndrome. J Res Behav Sci 2013; 10(7): 698-708.##27. Kingston J, Chadwick P, Meron DT, Skinner TC. A pilot randomized control trial investigating the effect of mindfulness practice on pain tolerance, psychological well-being, and physiological activity. J Psychosom Res 2007; 62(3): 297-300.##28. Fjorback LO, Arendt M, Ørnbøl E, Fink ##P, Walach H. Mindfulness-Based Stress Reductionand Mindfulness-Based Cognitive Therapy-a systematic review of randomized controlled trials. Acta Psychiatrica Scandinavica 2011; 124(2): 102-119.##29. Bishop SR. What do we really know about mindfulness-based stress reduction? Psychosom Med 2002; 64(1): 71-83.##30. Grossman P, Niemann L, Schmidt S, Walach H. Mindfulness-based stress reduction and health benefits. A metaanalysis. J Psychosom Res 2004; 57(1): 35-43.##31. Brown KW, Ryan RM. The benefits of ##being present: mindfulness and its role in psychological well-being. J Pers Soc Psychol 2003; 84(4): 822-848.##32. Gaylord SA, Palsson OS, Garland EL, Faurot KR, Coble RS, Mann JD, et al. Mindfulness Training Reduces the Severity of Irritable Bowel Syndrome in Women: Results of a Randomized Controlled Trial. Am J Gastroenterol 2011; 106(9): 1678-1688.## ##

اثرتمرین درمانی چهار هفته ای بر عوارض ریوی پس از جراحی بای پس عروق کرونر در بیماران مبتلا به انسداد مزمن ریه Effect of Four-Week Exercise Therapy on Pulmonary Complications after Coronary Artery Bypass Surgery in Patients with Obstructive Pulmonary Disease 1 1 سابقه و هدف: پیشرفت عوارض ریوی بعد ازجراحی قلب دربیمار مبتلا به بیماری انسداد مزمن ریهCOPD)) وجود دارد و جهت کاهش عوارض از تمرینات متعدد استفاده می‌شودکه نتایج این برنامه ها ناقص است. هدف از مطالعه حاضر اجرای برنامه های تمرینی و ارزیابی آن با تست‌های عملکرد ریه در دو هفته قبل و پس از جراحی بای‌پس عروق کرونر بوده است. مواد و روش‌ها: در مطالعه کارآزمایی بالینی حاضر 40 بیمارمبتلابه COPD تحت جراحی پیوند عروق کرونر قلب CABG))، به طور تصادفی در دو گروه تجربی و شاهد 20 نفره، قرار گرفتند. گروه‌ها تمرینات روتین بیمارستان را انجام دادند و علاوه بر آن گروه تجربی از 2 هفته قبل در برنامه تمرینات تنفسی، ورزش دست در عرض شانه و استفاده از عضلات تنفسی و پیاده روی زودتر از موعد شرکت نمودند. دو هفته قبل و بعد از تمرینات، آزمون‌های عملکردی ریه در هر دو گروه و پس از بررسی توصیفی داده‌ها و نرمال بودن آن‌ها، آزمون‌های تی همبسته و آنکووا انجام گردید. یافته‌ها: تغییرات ظرفیت حیاتی اجباری (FVC) گروه تجربی03/1±34/3 و شاهد 79/0±2/2، حجم بازدمی اجباری در ثانیه اول (FEv1) گروه تجربی 81/0±98/2 و گروه شاهد 79/0±67/1 (0001/0p=)، FVC/FEv1 گروه تجربی 7/10±8/90 و شاهد 25/19±9/73 و حداکثر جریان دمی (PEF) گروه تجربی 17/2±66/5 و شاهد 62/1±68/3 (002/0p=) که در گروه تجربی معنی‌دار بود. استنتاج: برنامه‌های تمرین درمانی چهار هفته‌ای می‌تواند باعث بهبود عملکرد ریوی پس از CABG در بیماران COPD شود. 2 Background and purpose: Development of pulmonary complications after surgery is seen in patients with chronic obstructive pulmonary disease (COPD). Some exercises are used to reduce these effects, but the results of these programs are incomplete. The aim of this study was to perform training programs and evaluation of lung function tests in two weeks before and after coronary artery bypass surgery (CABG). Materials and methods: A clinical trial was performed in which 40 patients with COPD who were candidate for CABG were randomly divided into two groups (n= 20 per group). Both groups performed routine exercises. From two weeks earlier, patients in experimental group also performed some other exercises including breathing exercise, hand exercise at width of shoulder, breathing muscle exercise, and walking. Lung function tests were conducted two weeks before and after the exercises in both groups. Paired t-test and ANCOVA were applied for data analysis. Results: According to the study, forced vital capacity values (FVC) in experimental (3.34±1.03) and control group (2.2±0.79), forced expiratory volume in 1 second (FEV1) in experimental (2.98±0.81) and control group (1.67±0.79) (P =0.0001), the Values of FVC / FEV1 in experimental (90.8±10.7) and control group (73.9±19.25), and peak expiratory flow (PEF) values in experimental (5.66±2.17) and control group (3.68±1.62) (P =0.002) were significantly different in experimental group. Conclusion: Four-week exercise therapy in patients with COPD could improve lung function after CABG. 62 72 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 زهرا محمودی Zahra Mahmoodi کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، واحدرشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران ایران fzmahmoodi@yahoo.com زهرا حجتی ذی دشتی Zahra Hojjati Zidashti استادیار، گروه تربیت بدنی، واحدرشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران ایران Chronic obstructive pulmonary disease coronary artery bypass exercise therapy pulmonary function tests بیماری مزمن انسدادی ریه پیوند عروق شریان کرونر تمرین درمانی تست های عملکردی ریه ##1. Calverley PM, Walker P. Chronic obstructive pulmonary disease. Lancet 2003; 362(9389): 1053-1061##2. Vestbo J, Hurd SS, Agustí AG, Jones PW, Vogelmeier C, Anzueto A, et al. Global strategy for the diagnosis, management, and prevention of chronic obstructive pulmonary disease: GOLD executive summary. Am J Respir Crit Care Med 2013; 187(4): 347-365.##3. Rabe KF, Hurd S, Anzueto A, Barnes PJ, Buist SA, Calverley P, et al. Global strategy for the diagnosis, management, and prevention of chronic obstructive pulmonary disease: GOLD executive summary. Am J Respir Crit Care Med 2007; 176(6): 532-555.##4. Makwana N, Kamath A. Change in percentage of mortality after 4 weeks of pulmonary rehabilitation in patients with chronic obstructive pulmonary disease. Int J Physiother Res 2013; 1(4):138-142.##5. Sears MR.Smoking, asthma, chronic airflow obstruction and COPD. Eur Respir J 2015; 45(3): 586-588.##6. Fuster RG, Argudo JA, Albarova OG, Sos FH, López SC, Codoñer MB, et al. Prognostic value of chronic obstructive pulmonary disease in coronary artery bypass grafting. Eur J Cardiothorac Surg 2006; 29(2): 202-209.##7. Makhabah DN, Martino F, Ambrosino N. Peri-operative physiotherapy. Multidiscip Respir Med 2013; 8(1): 4. ##8. Sharafkhaneh A, Falk JA, Minai OA, ##Lipson DA. Overview of the perioperative management of lung volume reduction surgery patients. Proc Am Thorac Soc 2008; 5(4): 438-441.##9. Urell C. Lung Function, Respiratory Muscle Strength and Effects of Breathing Exercises in Cardiac Surgery Patients. 2013. 58p. Digital Comprehensive Summaries of Uppsala Dissertations from the Faculty of Medicine 857. Acta Universitatis Upsaliensis Uppsala 2013. http://acta.mamutweb.com/ Shop/List/-Dig-Comp-Sum-o-Upp-Diss-f-fac-Medic-1651-6206/28/43. ##10. Rahmanian PB, Adams DH, Castillo JG, Carpentier A, Filsoufi F. Predicting hospital mortality and analysis of long-term survival after major noncardiac complications in cardiac surgery patients. Ann Thorac Surg 2010; 90(4): 1221-1229.##11. Haeffener MP, Ferreira GM, Barreto SS, Arena R, Dall\'Ago P. Incentive spirometry with expiratory positive airway pressure reduces pulmonary complications, improves pulmonary function and 6-minute walk distance in patients undergoing coronary artery bypass graft surgery. Am Heart J 2008; 156(5): 900.e1-900.e8.##12. Myles PS, McIlroy D. Fast-track cardiac anesthesia: choice of anesthetic agents and techniques. Semin Cardiothorac Vasc Anesth 2005; 9(1): 5-16.##13. Staton GW, Williams WH, Mahoney EM, ##Hu J, Chu H, Duke PG, et al. Pulmonary outcomes of off-pump vs on-pump coronary artery bypass surgery in a randomized trial. Chest 2005; 127(3): 892-901.##14. Goksin I, Baltalarli A, Sacar M, Sungurtekin H, Ozcan V, Gurses E, et al. Preservation of pleural integrity in patients undergoing coronary artery bypass grafting: effect on postoperative bleeding and respiratory function. Acta Cardiol 2006; 61(1): 89-94.##15. Carone M, Patessio A, Ambrosino N, Baiardi P, Balbi B, Balzano G, et al. Efficacy of pulmonary rehabilitation in chronic respiratory failure (CRF) due to chronic obstructive pulmonary disease (COPD): The Maugeri Study. Respir Med 2007; 101(12): 2447-2453.##16. Douglas WW, Tazelaar HD, Hartman TE, Hartman RP, Decker PA, Schroeder DR, et al. Polymyositis-dermatomyositis-associated interstitial lung disease. Am J Respir Crit Care Med 2001; 164(7): 1182-1185.##17. Cazzola M, Donner CF, Hanania NA. One hundred years of chronic obstructive pulmonary disease (COPD). Respir Med 2007; 101(6): 1049-1065.##18. Urell C, Westerdahl E, Hedenström H, Janson C, Emtner M. Lung Function before and Two Days after Open-Heart Surgery. Crit Care Res Pract 2012; 2012: 291628.##19. Boutou AK, Shrikrishna D, Tanner RJ, Smith C, Kelly JL, Ward SP, et al. Lung function indices for predicting mortality in COPD. Eur Respir J 2013; 42(3): 616-625.##20. Scholes S, Moody A, Mindell JS. Estimating population prevalence of potential airflow obstruction using different spirometric criteria: a pooled cross-sectional analysis of persons aged 40-95 years in England and Wales. BMJ Open 2014; 4(7): e005685.##21. Crisafulli E, Venturelli E, Siscaro G, Florini F, Papetti A, Lugli D, et al. Respiratory muscle training in patients recovering recent open cardiothoracic surgery: a randomized-controlled trial. Biomed Res Int 2013; 2013: 354276.##22. Ambrosino N, Venturelli E, Vagheggini G, Clini E. Rehabilitation, weaning and physical therapy strategies in chronic critically ill patients. Eur Respir J 2012; 39(2): 487-492.##23. Havey R, Herriman E, O-Brien D. Guarding the gut: early mobility after abdominal surgery. Crit Care Nurs Q 2013; 36(1): 63-72.##24. Urell C, Emtner M, Hedenström H, Tenling A, Breidenskog M, Westerdahl E. Deep breathing exercises with positive expiratory pressure ##at a higher rate improve oxygenation in ##the early period after cardiac surgery--a randomised controlled trial. Eur J Cardiothorac Surg 2011; 40(1): 162-167.##25. Hopkinson NS, Polkey MI. Does physical inactivity cause chronic obstructive pulmonary disease? Clin Sci (Lond) 2010; 118(9): 565-572.##26. Valkenet K, de Heer F, Backx FJ, Trappenburg JC, Hulzebos EH, Kwant S, et al. Effect of inspiratory muscle training before cardiac surgery in routine care. Phys Ther 2013; 93(5): 611-619.##27. Snowdon D, Haines TP, Skinner EH. Preoperative intervention reduces postoperative pulmonary complications but not length of stay in cardiac surgical patients: a systematic review. J Physiother 2014; 60(2): 66-77.##28. Hulzebos EH, Helders PJ, Favié NJ, De Bie RA, Brutel de la Riviere A, Van Meeteren NL.Preoperative intensive inspiratory muscle training to prevent postoperative pulmonary complications in high-risk patients undergoing CABG surgery: a randomized clinical trial. JAMA 2006; 296(15): 1851-1857.##29. Battaglia E, Fulgenzi A, Ferrero ME. Rationale of the combined use of inspiratory and expiratory devices in improving maximal inspiratory pressure and maximal expiratory pressure of patients with chronic obstructive pulmonary disease. Arch Phys Med Rehabil 2009; 90(6): 913-918.##30. Shakuri SK, Salekzamani Y, Taghizadieh A, Sabbagh-Jadid H, Soleymani J, Sahebi L. Pulmonary physiotherapy effect on patients undergoing open cardiac surgery. Russ Open Med J 2014; 3(3): 0306.##31. Chen KH, Chen ML, Lee S, Cho HY, Weng LC. Self-management behaviours for patients with chronic obstructive pulmonary disease: a qualitative study. J Adv Nurs 2008; 64(6): 595-604.##32. Westerdahl E, Lindmark B, Bryngelsson I, Tenling A. Pulmonary function 4 months after coronary artery bypass graft surgery. Respir Med 2003; 97(4): 317-322.##33. Uzun A, Yener AÜ, Kocabeyoglu S, Ciçek ÖF, Yasar E, Yener Ö, et al. Effects of pleural opening on respiratory function tests in cardiac surgery: a prospective study. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2013; 17(17): 2310-2317.##34. Apostolakis E, Filos KS, Koletsis E, Dougenis D. Lung dysfunction following cardiopulmonary bypass. J Card Surg 2010; 25(1): 47-55.##35. Lunardi AC, Cecconello I, Carvalho CR. Postoperative chest physical therapy prevents respiratory complications in patients undergoing esophagectomy. Rev Bras Fisioter 2011; 15(2): 160-165.##36. Nydahl P, Ruhl AP, Bartoszek G, Dubb R, Filipovic S, Flohr HJ, et al. Early mobilization of mechanically ventilated patients: a 1-day point-prevalence study in Germany. Crit Care Med 2014; 42(5): 1178-1186.##37. Thomas AJ. Physiotherapy led early rehabilitation of the patient with critical illness. Phys Ther Rev 2011; 16(1): 46-57. ## ##

تاثیر اجرای برنامه اصلاح شده "آموزش جایگزین پرخاشگری" بر میزان هموگلوبین گلیکوزیله نوجوانان مبتلاء به دیابت تیپ یک The Effect of Modified Aggression Replacement Training on Glycosylated Hemoglobin Levels in Adolescents with Insulin-dependent Diabetes 1 1 سابقه و هدف: محدودیت‌های فراوان نوجوانان دیابتی موجب بروز واکنش‌های رفتاری منفی مانند پرخاشگری می‌شود که افزایش هموگلوبین گلیکوزیله آنان را در پی دارد. لذا بررسی مداخلاتی برای کاهش پرخاشگری و بهبود هموگلوبین گلیکوزیله این نوجوانان حایز اهمیت است. این مطالعه با هدف تعیین تاثیراجرای برنامه اصلاح شده آموزش جایگزین پرخاشگری (ART) بر میزان هموگلوبین گلیکوزیله نوجوانان مبتلا به دیابت وابسته به انسولین انجام گرفت. مواد و روش‌ها: طی یک کارآزمایی بالینی 70 نوجوان دیابتی وابسته به انسولین مراجعه‌کننده به مرکز دیابت پارسیان مشهد به صورت دردسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه مداخله (35 نفر) و کنترل (35 نفر) تقسم شدند. برنامه به مدت شش جلسه 5/1 تا دو ساعته در فواصل پنج روز از یکدیگر در گروه‌های 8 تا 10 نفره در محل دانشکده پرستاری و مامایی مشهد برگزار گردید. آزمایش هموگلوبین گلیکوزیله قبل از مداخله و دو ماه پس از اتمام مداخله انجام شد. داده‌ها با استفاده از نسخه 5/11 نرم افزارآماری SPSS و آزمون‌های آماری تی مستقل و تی زوجی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: در این مطالعه میزان هموگلوبین گلیکوزیله نوجوانان مبتلا به دیابت قبل از مداخله در دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت (457/0=p)، امادر مرحله بعداز مداخله میزان هموگلوبین گلیکوزیله به طورمعنی‌داری در گروه مداخله (8/7±1/4) نسبت به گروه کنترل (9/6±1/5) کاهش داشت (017/0 >p). استنتاج: برنامه اصلاح شده ART می‌تواند بر کاهش هموگلوبین گلیکوزیله نوجوانان دیابتی وابسته به انسولین اثربخش باشد. اجرای این برنامه به عنوان بخشی از درمان و مراقبت جامع دیابت توصیه می‌‌شود. 2 Background and purpose: Adolescents with diabetes are faced with some constraints and may show some negative reactions such as aggressive behavior. These behaviors increase the level of glycosylated hemoglobin in these patients. It is important to assess some interventions that reduce aggression and improve glycosylated hemoglobin level in diabetic adolescents. This study aimed at determining the effect of implementation of the modified aggression replacement training program (ART) on glycosylated hemoglobin levels in adolescents with insulin-dependent diabetes. Materials and methods: A clinical trial was conducted in 70 adolescents suffering insulin-dependent diabetes attending Parsian Diabetes clinic in Mashhad, 2014. They were divided into two groups: a control (n= 35) and intervention (n= 35) group. The intervention program comprised five sessions of 1.5-2 hours. The sessions were held at five days intervals and each group consisted of 8-10 individuals. Glycosylated hemoglobin tests were performed before the intervention and two months later. Data was analyzed in SPSS by student t-test and Chi-square test. Results: Before the intervention the glycosylated hemoglobin levels were not significantly different between the two groups (P=0.457). But in post-intervention phase, the glycosylated hemoglobin levels decreased significantly in intervention group (8.7±1.4) compared to the control group (9.6±1.5) (P<0.017). Conclusion: The modified ART could be effective in reducing glycosylated hemoglobin levels in adolescents with insulin-dependent diabetes. Therefore, it is recommended as part of a comprehensive treatment for diabetes. 73 86 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 سید جواد حسینی Seyed Javad Hoseini کارشناس ارشد آموزش پرستاری اطفال، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران hoseinij911@mums.ac.ir سیدرضا مظلوم Seyed Reza Mazlom دانشجوی دکترای پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران سید محسن اصغری نکاح Seyed Mohsen Asghari Nekah استادیار، گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ایران حمیدرضا بهنام وشانی Hamid Reza Behnam Vashani مربی، گروه کودک و نوزاد، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران محبوبه فیروز Mahbobeh Firooz کارشناس ارشد آموزش پرستاری داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران Aggression replacement training glycosylated hemoglobin adolescent insulin-dependent diabetes آموزش جایگزین پرخاشگری هموگلوبین گلیکوزیله نوجوان دیابت وابسته به انسولین ##1. Ghiasi G, Farshchi A, Pourmotabbed A, Bahrami Nedaee E. Effect of intrahippocampal CA1 injection of insulin on spatial learning and memory deficits in diabetic rats. Journal of Kermanshah University of Medical Sciences 2011; 15(1): 1-12 (Persian).##2. Moatari M, Ghobadi A, Beigi P, Pishdad GH. Impact of self-management on metabolic indicators in insulin-dependent diabetics. J Diabetes Metab Disord 2012; 11(1): 6 (Persian).##3. Rezaei J, Rezaie M, Ansary H, Khalid B, Teimoori B, Khatuni A, SafariY. Self-care observance rate of insulin therapy in diabetic patients referred to a diabetes research center in Kermanshah. Kermanshah University of Medical Sciences 2002; 4(15): 47-54 (Persian).##4. Imani Z, Ryani M, Borhani F, Dortaj I. Effects of empowerment program on attitude toward disease in. Journal of qualitative Research in Health Sciences 2011; 10(2): 1-8 (Persian).##5. Jahanlu A, Ghofranipour F, Vafaei M, Kimiagar M, Heidarnia A, Sobhani A. Assessment constructs of Health belief model on HbA1c in diabetic patients with good control and poor. Hormozgan Medical Journal 2008; 12(1): 37-42 (Persian).##6. Kermansaravi F, Navidian A, AnsaryMoghadam A. Quality of Life in Type 1 Diabetic Adolescents in Zahedan. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism (IJEM). 2011; 13(6): 651-657 (Persian).##7. Talakoob S, Gozi M, Ghazavi Z, Attari A. Check of effect relaxation on level blood glocose children with diabetes. J Nurs Midwifery 2005; 2(2): 63-69 (Persian).##8. Davazdah Emami MH, Rooshan R, Mehrabi A, Attari A. Effect training stress management cognitive-behavioral on blood glocose control and depression in type 2 diabetics patients. Iranian J Endocrinology and Metabolism 2009; 11(4): 385-392 (Persian).##9. Mehrabi A, Fata L, Davazdah-Emami MH, Rajab A. Efectiveness stress management cognitive-behavioral on control blood glocose and reduction of emotions problems in type one diabetics patients. J Diabetes Lipid Iran 2008; 8(2): 103-114 (Persian).##10. Asadi M, Tirgari A, Hassanzadeh R. Comparative Effectiveness of muscle relaxation training on anger reduction and glycemic control in patients with diabetes type one and two. Medical Journal of Mashhad 2011; 56(2): 104-112 (Persian).##11. Ziaee A, Mohammadi N, Sheikholeslami H, Yazdi Z. Effect of metformin on glycemic control in young patients with type I diabetes. Scientific Journal of Hamadan University of Medical Sciences and Health Services 2010; 17(2): 11-16 (Persian).##12. Delmater AM, Jacobson AM, Anderson B, Cox D, Fisher L, Lustman P, et al. Psychosocial Therapies in Diabetes: report of the Psychosocial Therapies Working Group. Diabetes Care 2001; 24(7): 1286-1292.##13. Zheng XP, Chen SH. Psycho-behavioral changes in children with type 1 diabetes ##mellitus. World J Pediat 2013; 9(3): 261-265.##14. McDonnell CM, Northman EA, Donath SM, Werther GA, Cameron FE. Hyperglycemia and externalizing behavior in children with type 1 diabetes. Diabetes Care 2007; 30(9): 2211-2215.##15. McNamara JP, Reid A, Righi AM, Freedland AR, Righi SE, Geffken G. Contributing factors to poor adherence and glycemic control in pediatric type 1 diabetes: facilitating a move toward telehealth. Type 1 diabetes-complications, pathogenesis-and alternative treatments 2011; 2(5): 141-159.##16. Pishdad Gh, Bagheri S, kalafi Y. Evaluation and comparison of behavioral patterns in patients with diabetes type 1 and 2. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism 2002; 4(2): 85-88 (Persian).##17. Haghighian HK, Farsad Naimi A, Pourghasem Gargari B, Ali-Asgharzadeh A, Nemati A. Effect of cinnamon on glycemic control and insulin resistance in type II diabetes patients: A randomized clinical trial. Journal of Ardabil University of Medical Sciences 2010; 10(4): 265-302 (Persian).##18. Rahmati M, Khurgami M, Anari SH, Rezaei A. Nelson essential of pediatrics. Tehran: Andisheh Rafi; 2006.##19. Mishali M, Omer H, Heymann AD. The importance of measuring self-efficacy in patients with diabetes. Fam Pract 2011; 28(1): 82-87.##20. Peyrot M, Rubin RR, Lauritzen T, Snoek FJ, Matthews DR, Skovlund SE. Psychosocial problems and barriers to improved diabetes management: results of the Cross-National Diabetes Attitudes, Wishes and Needs (DAWN) Study. Diabet Med 2005; 22(10): 1379-1385.##21. Glick B, Gibbs JC. Aggression Replacement Training: A Comprehensive Intervention for Aggressive Youth. 3rd ed. Ottawa: Research Press; 2010.##22. Zahedifar Sh, Najarian M, Shokrkon H. Construction and Validation of a Scale to Measure Aggression. Journal of Education and Psychology 2000; 7(2): 73-102 (Persian).##23. Koposov R, Gundersen KK, Svartdal F. Efficacy of Aggression Replacement Training among Children from North-West Russia. International Journal of Emotional Education 2014; 6(1): 14-24. ##24. Gundersen K, Svartdal F. Aggression replacement training in Norway: Outcome evaluation of 11 Norwegian student projects. Scandinavian Journal of Educational Research 2006; 50(1): 63-81.##25. Goldstein AP, Glick B. Aggression Replacement Training: Curriculumand Evaluation. Simulation Gaiming 1994; 25(1): 9-26.##26. Nodarse MV. The effects of “aggression replacement training” on adolescentswith an emotional handicap. Miami: Caribbean Center for Advanced Studies, Miami Institute of Psychology. 1997.##27. Nugent WR, Ely G. The Effects of Aggression Replacement Training on Periodicities in Antisocial Behavior in a Short-Term Shelter for Adolescents. Journal of the Society for Social Work and Research 2010; 1(3): 140-158.##28. Moynahan L. Enhanced aggression replacement training with children andyouth with Autism Spectrum Disorder. Reclaiming Children and Youth 2003; 12(3): 174-178.##29. Cleare MJ. Effects of social cognitive skills training with angry, aggressiveadolescent females. PhD, Thesis. Antioch University, 2000.##30. Oraki M, Zare H, Shirazi N, Hasanzade S. Effectiveness of cognitive-behavioral anger management training on treatment compliance and glycemic control in patients with type 2 diabetes. Health Psychology 2013; 1(4): 56-70 (Persian).##31. Ansari M, Shams esfandabad H, Hokmi M. Control anger and stress management skills training effects on blood glucose levels in diabetic patients. Health and Psychology Quarterly 2011; 1(3): 47-60 (Persian).##32. Asadi M, Tirgari AH, Hasanzade R. Comparison of muscle relaxation training in reducing anger and glycemic control In patients with diabetes type one and two. Medical Journal of Mashhad 2013; 2(56): 104-112 (Persian).##33. Davazdahemamy MH, Mehrabi A, Attari A, Roshan R. The Effectiveness of Cognitive-Behavioral Stress Management Training on Glycemic Control, Psychological Distress and Quality of Life in People with Type 2 Diabetes, Iranian Journal of Clinical Psychology 2012; 1(1): 57-64 (Persian).##34. Snoek FJ, van der Ven NC, Lubach C. Cognitive behavioral group training for poorly controlled type 1 diabetes patients: ##a psychoeducational approach, Diabetes Spectrum 1999; 12(3): 147-52.##35. Attari A, Sartippour M, Amini M, Haghighat S. Effect of stress management training onglycemic control in Patients with type 1 diabetes. Diabetes Res Clin Pract 2006; 73(1): 23-28.##36. Mehrabi A, Fata L, Davazdahemamy MH, Rajab A. Effectiveness of cognitive-behavioral based stress management training on glycemic control and reduction of emotional problems in type 1 diabetic patients, Iranian Journal of Diabetes and Lipid Disorders 2009; 8(2): 103-115 (Persian).##37. McGrady A, Gerstenmaier L. Effect of biofeedback assisted relaxation training on blood glucose levels in a type I insulin dependent diabetic: A case report, J Behav Ther Exp Psychiatry 1990; 21(1): 69-75.##38. Kazemzadeh Atoofi M. Application of relaxation in glucose metabolic control in insulin dependent diabetic patients. Thesis. Iran University of Medical Sciences, Tehran Psychiatric Institute. 1997 (Persian).##39. Foroughi Z. The Effect of Benson Relaxation Training on Diabetes Control of Diabetic Patients Referred to the Iranian Diabetes Society in year 1998. Thesis. TarbiatModares University, Faculty of Medical Sciences. 1999. (Persian)## ##

بررسی اکولوژیک خشونت علیه کودکان در استان های ایران: یک تحلیل خوشه ای Ecological Study of Violence against Children in Provinces of Iran: A Cluster Analysis 1 1 سابقه و هدف: امروزه خشونت علیه کودکان، یکی از مشکلات مهم اجتماعی و سلامت عمومی بوده که بر سلامت افراد در گروه‌های سنی، نژادی، فرهنگی یا مذهبی متفاوت تاثیر می‌گذارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین و مقایسه فراوانی خشونت علیه کودکان در استان‌های ایران انجام گرفته است. مواد و روش‌ها: اکولوژیک حاضر با استفاده ازتحلیل خوشه‌ای داده‌های مطالعه پیمایش سلامت و جمعیت سال 1389 در 31 استان ایران انجام گردید. یافته‌ها: پس از تجمیع نمودن بیانگرهای خشونت علیه کودکان، بیشترین مقدار میانگین در کل استان‌ها به شاخص تنبیه کلامی(99/76) و کم‌ترین آن به شاخص تنبیه بدنی (12/13) مربوط بود. در تحلیل خوشه‌ای نیز پنج خوشه شکل گرفت که بر اساس آن بدترین وضعیت را استان گلستان (خوشه 2) و بهترین وضعیت را استان‌های گیلان، خراسان جنوبی، یزد، ایلام، تهران، خراسان رضوی، اصفهان، سمنان، هرمزگان، خوزستان، البرز و خراسان شمالی (خوشه 1) داشتند. هم‌چنین بر اساس نتایج تحلیل واریانس، چهار شاخص خشونت علیه کودکان مانند مراقبت ناکافی، مواجهه با سیگار، کار کودک و اعتقاد به تنبیه در میان 5 خوشه به دست آمده تفاوت معنی‌دار نشان داد ولی در زمینه دو شاخص تنبیه بدنی و تنبیه کلامی تفاوت آماری معنی‌داری دیده نشد. استنتاج: یافته‌های مطالعه حاضر نشان داد که میزان کلی خشونت علیه کودک بالا بوده و تنوع گسترده‌ای از خشونت در جمعیت کودکان ایران مشاهده شد. 2 Background and purpose: Violence against children is one of the most important social and public health problems that affect people in different age, racial, cultural and religious groups. The aim of this study was to determine and compare the prevalence of violence against children in provinces of Iran. Materials and methods: This ecological study used the cluster analysis of data from Demographic and Health Survey (DHS) conducted in 2010 among 31 provinces of Iran. Results: After integration of indicators of violence against children, the highest and lowest mean values of indices in all provinces were verbal punishment (76.99) and corporal punishment (13.12), respectively. In cluster analysis five clusters were formed in which the worst was seen in Golestan province (cluster 2) and the best were observed in Guilan, South Khorasan, Yazd, Ilam, Tehran, Khorasan Razavi, Isfahan, Semnan, Hormozgan, Khoozestan, Alborz, and North Khorasan (cluster 1). According to the results of ANOVA, four indicators of violence against children including inadequate care, exposure to smoking, child labor and believe in disciplinary action against children showed significant differences, but no significant difference was found between corporal punishment and verbal punishment. Conclusion: This study showed that the overall rate of violence against children was high and a wide variety of violence is seen against Iranian children. 87 99 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 صلاح الدین کریمی Salah Eddin Karimi دانشجوی دکتری سلامت و رفاه اجتماعی، دانشکده علوم تربیتی و رفاه اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران سید حسین محققی کمال Seyed Hossein Mohaqeqi Kamal استادیار، گروه مدیریت رفاه اجتماعی، دانشکده علوم تربیتی و رفاه اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران غلامرضا قائد امینی هارونی Golamreza Ghaedamini Harouni دانشجوی دکتری سلامت و رفاه اجتماعی، دانشکده علوم تربیتی و رفاه اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران qaedamini@gmail.com سینا احمدی Sina Ahmadi دانشجوی دکتری سلامت و رفاه اجتماعی، دانشکده علوم تربیتی و رفاه اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران زهرا جرجران شوشتری Zahra Jorjoran Shushtari دانشجوی دکتری تعیین کننده های اجتماعی سلامت، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران Violence children cluster analysis Iran خشونت کودکان تحلیل خوشه ای ایران ##1. Danese A, Moffitt TE, Harrington H, Milne BJ, Polanczyk G, Pariante CM, et al. Adverse childhood experiences and adult risk ##factors for age-related disease: Depression, inflammation, and clustering of metabolic risk markers. Arch Pediatr Adolesc Med 2009; 163(12): 1135–1143.##2. Sapi MC, Vasconcelos JS, Silva FG, Damião R, Silva EA. Assessment of domestic violence against children and adolescents with enuresis. J Pediatr (Rio J) 2009; 85(5): 433-437.##3. Leavitt J. Child abuse and neglect: research and innovation. 1ST ed. Georgia: Springer; 2011.##4. Garcia-moreno C, Jasen H, Ellsberg M, Hesie L, Watts C. WHO Multi-country Study on Women\'s Health and Domestic Violence against Women: Initial Results on Prevalence, Health Outcomes and Women\'s Responses: World Health Organization, 2005, Geneva ISBN: 92 41 59358 X.##5. Boyd-Franklin N, Hafer Bry B. Reaching out in family therapy: Home based, school and community Interventions. 1ST ed. New York: Guilford Press; 2000.##6. Walker CE, Roberts MC. Handbook of clinical child psychology. 3th ed. London: John Wiley and Sons; 2001.##7. Szuchman LT, Muscarella F. Psychological Perspectives on Human Sexuality. 1st ed. New York: John Wiley and Sons; 2000.##8. Carlson BE. Children’s observations of interparental violence. In: Roberts AR, editor. Battered women and their families. New York: Springer; 1984. p. 147–167.##9. Faramarzi M, Esmailzadeh S, Mosavi S. Prevalence and Determinants of Intimate Partner Violence in Babol city, Islamic Republic of Iran. East Mediterr Health J 2005; 11(5-6): 870-879.##10. Ghazizadeh A. Domestic Violence: A Cross-Sectional Study in an Iranian City. East Mediterr Health J 2005; 11(5-6): 880-887.##11. Chandran A, Puvanachandra P, Hyder AA. Commentary: Prevention of violence against children: a framework for progress in low- and middle-income countries. J Public Health Policy 2011; 32(1): 121-134.##12. Ezazi S. Society Structure and Violence A gainst Women. Social Welfare 2005; 4(14): 59-96 (Persian). ##13. Wolfner GD, Gelles RJ. A profile of violence toward children: a national study. Child Abuse Negl 1993; 17(2): 197-212.##14. Gillham B, Tanner G, Cheyne B, Freeman I, Rooney M, Lambie A. Unemployment rates, Single Parent Density, and Indices of Child Poverty: their relationship to different categories of child abuse and neglect. Child Abuse Negl 1998; 22(2): 79-90.##15. Hemmati R. Factors Influencing Women Harassment: The Case Study of Tehran Family. Social Welfare 2004; 3(12): 227-256 (Persian).##16. Vameghi M, Feizzade A, Mirabzade A, Feizzade G. Exposure to Domestic Violence in Senior Secondary School Students of Tehran. Social Welfare 2007; 6(24): 305-326 (Persian).##17. Sriskandarajah V, Neuner F, Catani C. Predictors of violence against children in Tamil families in northern Sri Lanka. Soc Sci Med 2015 Oct 14. pii: S0277-9536(15) 30153-2.##18. Kocacik F, Dogan O. Domestic violence against women in Sivas, Turkey: Survey ##Study. Croat Med J 2006; 47(5): 742-749.##19. Mohammad khani P, Azadmehr H. Psychopathology and Personal-Relationship Problems of Female Victims of Family Violence. Social Welfare 2008; 7(27): 9-28 (Persian).##20. Can B. Human Rights, Humanitarianism, and State Violence: Medical Documentation of Torture in Turkey. Med Anthropol Q 2015; Oct 5. doi: 10.1111/maq.12259.##21. Zincir H, Yaghmur F, Kaya Z. the incidence of domestic violence, the causative factors and their effects on the family. Pak J Med Sci January 2010; 26(1): 201-205.##22. İçli1 TG, Pekkaya M, Sever H. The Evaluation of Domestic Violence: The Case of Zonguldak. Advances in Applied Sociology 2014; 4(1): 5-14. ##23. Revera-Rivera L, Lazcano-Ponce E, Salmerón- Castro J, Salazar-Martínez E, Castro R, Hernández-Avila M. Prevalence and Determinates of Male Partner Violence against Mexican Women: A population-based study. Salud Pública de México 2004; 46(2): 1-10.##24. Eftekhar H, Kakouei H, Setare forouzan A, Baradaran eftekhari M. Some Characters of Victims of Women Harassment who Refered to Tehran Forensic Medicine. Social Welfare 2004; 3(12): 257-270 (Persian).##25. Molnar BE, Browne A, Cerda M, Buka SL. Violent behavior by girls reporting violent victimization: a prospective study. Arch Pediatr Adolesc Med 2005; 159(8): 731–739.##26. Belsky J. Etiology of child maltreatment: A developmental-ecological analysis. Psychol Bull 1993; 114(3): 413–434.##27. Saile R, Neuner F, Ertl V, Catani C. Prevalence and predictors of partner violence against women in the aftermath of war: A survey amongcouples in Northern Uganda. Soc Sci Med 2013; 86: 17–25.##28. Kamrany Fakour S. Prevalence and Types of Experienced Family Violence among Runaway Children (Street Children, Runaway Girls) and Non- Runaway Children. Social Welfare 2006; 6(22): 197-218 (Persian).##29. Science, Technology and Society in Seventeenth Century England. In OSIRIS: Studies on the History and Philosophy of Science and on the History of Learning and Culture. Sarton G, Belgium B, (ed). The St.Catherine Press; 362-632 (Persian).##30. Park CI, Cohen LH. Religious & Nonreligious coping with the death of friend. Cognitive Therapy & Research 1993; 17(6): 561-577.##31. Naghdi A, Sadeghi R. Informal Settlement ##an Obstacle Against Urban Sustainable Development (Case Study of Hamedan Informal Settlements). Social Welfare 2006; 5(20): 213-234 (Persian).##32. Hejazi E, Salehi K. Exploring the Effective Factors Concerning without Breaking the Social Deviance. Social Welfare 2006; 6(22): 219-232 (Persian).##33. Elsan M. Criminology of Sexual Violence against Women. Social Welfare 2006; 5(21): 141-164 (Persian).##34. Yaghub dust M, Mohamadkhani P, Rezaei dogane E, Mohamadi M, Azadmehr H. Family Violence Pattern Prevalence, Enacting or Experiencing Violence in Men or Women. Social Welfare 2006; 5(21): 205-222 (Persian).##35. Jens L, Greg J, Paul H. Urban Poverty and Juvenile Crime: Evidence from a Randomized Housing-Mobility Experiment. Quarterly Journal of Economics 2001; 116(2): 655-679.##36. Raisdana F. The triangle of Economic Growth, Cultural Development and Social Justice. Social Welfare 2002; 2(5): 11-46 (Persian).##37. Fukuyama, F. 1999. Social Capital and Civil Society. Paper prepared for delivery at the IMF Conference on Second Generation Reforms, Washington, D.C. IMF Institute and the Fiscal Affairs Department, November ##8-9, 1999.##38. Coleman JS.Social Capital in the Creation of Human Capital. AJS 1988; 94: S95-S120.##39. Panebianco D, Gallupe O, Carrington PJ, Colozzi I. Personal support networks, social capital, and risk of relapse among individuals treated for substance use issues. Int J Drug Policy 2015 Sep 28. pii: S0955-3959(15) 00304-7.##40. Dinan BA, McCall GJ, Gibson D. Community Violence and PTSD in Selected South African Townships. J Interpers Violence 2004; 19(6): 727-742.##41. Reynolds AJ, Ou SR. Generative Mechanisms in Early Childhood Interventions: A Confirmatory Research Framework for Prevention. Prev Sci 2015 Oct 26. [Epub ahead of print].##42. Burazeri G, Qirjako G, Roshi E, Brand H. Determinants of witnessed parental physical violence among university students in transitional Albania. J Public Health (Oxf) 2011; 33(1): 22–30.##43. Cannon EA, Bonomi AE, Anderson ML, Rivara FP.The intergenerational transmission of witnessing intimate partner violence. Arch Pediatr Adolesc Med 2009; 163(8): 706–708.##44. Ghanei rad M. Uneven Development of Higher Education, Unemployment of Alummni and Elits Immigration. Social Welfare 2005; 4(15): 169-208.##45. Kaffashi M. THE EFFECT of the order and conflict in the family on violence against children, Social Research 2010; 3(6): 75-108.##46. Gelles RJ. Intimate Violence in Families. Thousand Oaks, London: Sage.## ##

ارائه روشی مبتنی بر یک الگوریتم تکاملی برای دستیابی به مدلی کارآمد از شبکه عصبی مصنوعی جهت پیش بینی وضعیت تومورهای پستان A Method Based on an Evolutionary Algorithm to Achieve an Efficient Artificial Neural Network Model for Prediction of Breast Tumors Status 1 1 سابقه و هدف: اخیراً روش های هوشمند نظیر شبکه‌های عصبی مصنوعی به عنوان یک مدل کارآمد جهت پیش‌بینی و طبقه‌بندی تومورها مورد استفاده قرار گرفته‌اند. تشخیص خوش خیمی و یا بدخیمی توده‌های پستانی بر اساس خصوصیات مورفولوژیک، بالینی و دموگرافیک و بدون استفاده از روش‌های تهاجمی پاراکلینیکی بسیار با اهمیت است. هدف این پژوهش ارائه یک مدل شبکه عصبی برای پیش‌بینی وضعیت تومورهای پستان و مقایسه کارآمدی آن با مدل رایج رگرسیونی می‌باشد. مواد و روش‌ها: Wisconsin Breast Cancer Database به عنوان مجموعه داده‌ای این تحقیق، مورد استفاده قرار گرفته است. این مجموعه، از طریق نتایج سیتولوژی تومورهای ناحیه پستان 683 بیمار مختلف به دست آمده است. ویژگی‌هایی هم‌چون ضخامت توده، یکنواختی اندازه و شکل سلول و ... به عنوان متغیرهای ورودی مدل پیشنهادی به کار رفته‌اند. از الگوریتم ژنتیک (GA) برای تعیین بهترین ساختار و نیز آموزش مدل شبکه عصبی چند لایه استفاده و پیاده سازی آن در نرم‌افزار MATLAB انجام گردیده است. کارایی مدل شبکه عصبی پیشنهادی با رگرسیون لجستیک مقایسه و برازش مدل رگرسیون لجستیک در نرم‌افزار SPSS انجام شده است. برای محاسبه دقیق کارایی مدل‌ها از تکنیک 5-fold cross validation استفاده شده است. یافته‌ها: نتایج نشان داد که GA توانایی تعیین بهترین ساختار برای یک شبکه چند لایه را دارد و شبکه را نیز به نحو مطلوب آموزش می‌دهد. بر اساس نتایج حاصله، پس از اجراهای مختلف، بهترین مدل شبکه عصبی با ساختار NN(9-8-6-1) به دست آمد که دقت، حساسیت، ویژگی و سطح زیر منحنیROC آن به‌طور میانگین به‌ترتیب971/0، 988/0و962/0 و 9955/0 بود. ضمن آن که مقادیر همین پارامترها برای رگرسیون لجستیک به ترتیب 968/0، 975/0، 964/0 و 9954/0 به دست آمد. استنتاج: بدین ترتیب مدل شبکه عصبی به دست آمده می‌تواند در کنار روش های تشخیصی غیر تهاجمی معمول، به عنوان یک سیستم پشتیبان تشخیص با حساسیت و ویژگی بالا، جهت شناسایی تومورهای خوش خیم و بدخیم پستان مورد استفاده قرار گیرد. 2 Background and purpose: Intelligent methods such as artificial neural networks (ANN) have been recently used as an efficient model for prediction and classification of tumors. Diagnosis of benign and malignant breast tumors based on morphological, clinical and demographic features without using invasive paraclinical methods is very important. The aim of this study was to provide a neural network model to predict the status of breast tumors and compare its efficacy with the common regression model. Materials and methods: In this study, Wisconsin breast cancer database was used. It was obtained from cytology results of the breast tumors of 683 patients. In the proposed model different features such as clump thickness, uniformity of cell size, uniformity of cell shape, etc. were used as input variables. We applied the genetic algorithm (GA) for determination of the best structure and training of multi-layer NN model was implemented in MATLAB. The performance of proposed NN model was compared appling logistic regression (LR) in SPSS. 5-fold cross validation was used for accurate calculation of the performance of the models. Results: The results found GA capable of determining the best structure for a multi-layer NN and train it properly. In different performances the best NN structure was NN(9-8-6-1) with an average accuracy, sensitivity, specificity, and AUC (area under ROC curve) of 0.971, 0.988, 0.962, and 0.9955, respectively, while the values of the corresponding parameters for LR were 0.968, 0.975, 0.964 and 0.9954, respectively. Conclusion: The achieved ANN model could be used as a method with high sensitivity and specificity alongside common non-invasive diagnostic methods as a diagnosis support system to identify benign and malignant breast tumors. 100 115 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 مهیار دارائی Mahyaar Daaraaee کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر، گروه مهندسی کامپیوتر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی، آمل، ایران ایران mahyar354@yahoo.com جواد وحیدی Javad Vahidi . استادیار، گروه ریاضی کاربردی، دانشکده ریاضی، دانشگاه علم و صنعت ایران، نور، ایران ایران عباس علی پور Abbas Alipour استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Invasive methods Cutoff prediction artificial neural network K-fold cross validation ROC curve روش‌های تهاجمی نقطه برش پیش‌بینی شبکه عصبی مصنوعی 5-fold cross validation منحنیROC ##1. Raneta O, Ondruš D, Bella V.Utilisation of electrical impedance tomography in breast cancer diagnosis. Klin Onkol 2012; 25(1): 36-41.##2. Yip CH, Taiba NA. Breast health in developing countries. Climacteric 2014; 17(2): 54-59.##3. Sedehi M, Amani F, Momeni Dehaghi F. Analysis of survival data of patient with breast cancer using artificial neural network and cox regression models. Journal of Zabol University of Medical Sciences and health services 2014, 5(4): 24-32.##4. Niroei M, Abdolmaleki P, Gitee M. Simmulation of a hybrid model using Genetic algorithm and neural network analysis for differentiation of malignant and benign patterns in breast cancer from mammographic findings. Iranian J of Medical Physcics 2007; 3(13): 67-80 (Persian). ##5. Salama GI, Abdelhalim M, Zeid MAE. Breast Cancer Diagnosis on Three Different Datasets. International Journal of Computer and Information Technology 2012; 1(1): 0764 –2277.##6. Karabataka M, Cevdet M. An expert system for detection of breast cancer based on association rules and neural network. Expert Systems with Applications 2009; 36(2): 3465-3469.##7. Maravalla D, De Lopeb J, Fuentesb JP. Fusion of probabilistic knowledge-based classification rules and learning automata for automatic recognition of digital images. Pattern Recognition Letters 2013; 34(14): 1719-1724.##8. Sánchez-Morillo D, López-Gordo MA , León A. Novel multiclass classification for home-based diagnosis of sleep apnea hypopnea syndrome. Expert Systems with Applications 2014; 41(4): 1654-1662.##9. Ryua YU, Chandrasekaranb R, Jacobc VS. Breast cancer prediction using the isotonic separation technique. European Journal of Operational Research 2007; 181(2): 842–854.##10. Dai K, Zhao J, Cao F. A novel algorithm of extended neural networks for image recognition. Engineering Applications of Artificial Intelligence 2015; 42: 57-66.##11. Sedehi M, Mehrabi Y, Kazemnejad A & Hadaegh F. Comparison of artificial neural network, logistic regression and discriminant analysis methods in prediction of metabolic syndrome. Iranian Journal of Endocrinology & Metabolism 2010; 11(6): 638-646 (Persian).##12. Menhaj MB. Fundamentals of Neural networks. 8rd ed. Tehran: Amir Kabir University Publishing; 2013. (Persian).##13. Mobley BA, Schechter E, Moore WE, McKee PA, Eichner JE. Predictions of coronary artery stenosis by artificial neural network. Artificial Intelligence in Medicine 2000; 18(3): 187-203.##14. Tahamtan RAM, Esmaeili MH, Ghaemian A, Esmaeili J. Application of artificial neural network for assessing coronary artery disease. J Mazandaran Univ Med Sci 2012; 22(86): 8-17.##15. Garg B, Sufian Beg MM, Ansari AQ. Optimizing number of inputs to classify breast cancer using artificial neural network. J Comput Sci Syst Biol 2009; 2: 247-254.##16. Hussein SE, Hassan OA, Granat MH. Assessment of the potential iridology for diagnosing kidney disease using wavelet analysis and neural networks. Biomedical Signal Processing and Control 2013; 8(6): 534-541.##17. Lancashire LJ, Rees RC, Ball GR. Identification of gene transcript signatures predictive for estrogen receptor and lymph node status using a stepwise forward selection artificial neural network modelling approach. Artif Intell Med 2008; 43(2): 99–111.##18. Karakis R, Tez M, Fatma Guler N. Classification the axillary lymph node status of breast cancer patients with the analysis of pattern recognition. In: Proceedings of the 19th IEEE Conference on Signal Processing and Communication Applications (SIU) 2011; IEEE 19th Conference on: 988–991. ##19. Salehi M, Gohari MR, Vahabi N, Zayeri F, Yahyazadeh SH, Kafashian MR. Comparison of Artificial Neural Network and Cox Regression Models in Survival Prediction of Breast Cancer Patients. Scientific Journal of Ilam University of Medical Sciences 2013; 21(2): 120-127 (Persian).##20. Cai B, Jiang X. A novel artificial neural network method for biomedical prediction based on matrix pseudo-inversion. Journal of Biomedical Informatics 2014; 48: 114–121.##21. Melanie M. An Introduction to Genetic Algorithms. 5rd ed. London; 1999.##22. Marchevsky AM, Shah S, Patel S. Reasoning with uncertainty in pathology: artificial neural networks and logistic regression as tools for prediction of lymph node status in breast cancer patients. Mod Pathol 1999; 12(5): 505–513.##23. Elveren E, Yumuşak N. Tuberculosis disease diagnosis using artificial neural network trained with genetic algorithm. Journal of Medical Systems 2011; 35(3): 329-332.##24. Karakış R, Tezb M, Kılıç YA, Kuru Y, Güler İ. A genetic algorithm model based on artificial neural network for prediction of the axillary lymph node status in breastcancer. Engineering Applications of Artificial Intelligence 2013; 26(3): 945-950.##25. Kohavi R. A study of cross-validation and bootstrap for accuracy estimation and model selection. In: Proceeding of the international joint conference on artificial intelligence 1995; 14(2): 1137-1145. ## ##

ساخت وهنجاریابی ابزار علل فرهنگی همبودی وسواس فکری و اختلال افسردگی عمده در جامعه ایرانی Construction and Standardization of a Questionnaire Investigating Cultural Reasons Causing Concurrent Obsession and Major Depressive Disorders in Iran 1 1 سابقه و هدف: نشانه های فرهنگی در میان کسانی ‌که به یک زبان محلی صحبت می‌کنند و یا در یک دوره تاریخی خاص و در یک جغرافیای معین زندگی می‌کنند دیده می‌شود. این نشانه های فرهنگی در بروز اسیب روانی اثر گذار است.  براساس این یافته، هدف مطاله، ساخت و هنجاریابی پرسشنامه عوامل فرهنگی موثر بر همبودی وسواس فکری و اختلال افسردگی عمده در جامعه ایران است. مواد و روش‌ها: ابزار پژوهش، یک پرسشنامه محقق ساخته، در مورد تشخیص علل فرهنگی همبودی وسواس فکری و اختلال افسردگی عمده در جامعه ایرانی می باشد. برای ساخت این پرسشنامه ابتدا از 10 روان شناس و روان پزشک عضو هیئت علمی دانشگاه در قالب پرسشنامه‌ای نظر خواهی شد، سپس جوابهای  پرسشنامه دسته بندی شد و براساس تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی تعداد 11عامل با 79 سئوال، پرسشنامه مورد تایید عاملی نهایی قرارگرفت. تجانس درونی  ابزار با  ضریب الفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: پس از تحلیل آماری الفای کرونباخ عامل های اول تا یازدهم، بالا ترین پایایی 90/0 و پایین‌ترین آن 42/0 به‌دست آمد. درتحلیل عامل های اکتشافی با استفاده از چرخش واریماکس، 11عامل استخراج شد که47/3 درصد ورایانس مقیاس مورد نظر را توضیح می دهد. باچرخش واریماکس 25 عامل به‌دست آمد که 14عامل کم‌تر از 3 گویه داشتند، و در نتیجه فاقد پایایی برای استفاده به‌عنوان زیر شاخه بودند وحذف گردیدند، بدین ترتیب پرسشنامه با 11عامل و 79 سئوال تدوین گردید. استنتاج: این ابزار توانایی تشخیص عوامل فرهنگی مرتبط با تجلی سازی و بروز همبودی  وسواس فکری و اختلال افسردگی عمده را دارد. 2 Background and purpose: Cultural signs may be found among people that speak a local dialect or live in a specific region or historical period. These cultural signs could influence psychopathology. The aim of this study was to design and validate a questionnaire that could evaluate the cultural factors causing concurrent obsessions and major depressive disorders in Iran. Materials and methods: To design the questionnaire, 10 psychologists and psychiatrists who were members of academic boards were questioned by an open questionnaire. Then, the answers to the questions were classified and based on exploratory factor analysis the questionnaire containing 11 factors and 79 questions was confirmed. Internal homogeneity was analyzed by Cronbach’s alpha. Results: The results of Cronbach’s alpha for all factors showed that the highest reliability was 0.90 and the lowest was 0.42. In exploratory factor analysis using Varimax rotation 11 factors were extracted that predict 47.3% of the scale variance. 25 factors were extracted of which14 had less than three items, therefore they were omitted because of not being able to acquire reliability as sub factors. Accordingly, a questionnaire containing 11 factors and 79 questions was constructed. Conclusion: The findings showed that the instrument could identify the cultural factors that cause concurrent obsession and major depressive disorders in Iran. 116 128 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 غلامعلی نیک پور Gholamali Nikpour دانشجوی دوره دکتری روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، تهران، ایران ایران nikpoor@yahoo.com احمد برجعلی Ahmad Borjali دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، تهران، ایران ایران علی دلاور Ali Delavar استاد، گروه سنجش و اندازه گیری، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، تهران، ایران ایران حسین اسکندری Hossein Eskandari استادیار، گروه روانشناسی بالینی ، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، تهران، ایران ایران مهران ضرغامی Mehran Zarghami استاد، گروه روانشناسی، مرکز تحقیقات روان پزشکی و علوم رفتاری، دانشکده پزشکی، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Simultaneity Cultural Signs Obsession Major Depression همبودی نشانه ها وسواس فکری افسردگی عمده 1. Diener E, Suh EM. Culture and subjective well-being. Cambridge: Mass, MIT Press; 2000.##2. Cherian AV, Narayanaswamy JC, Viswanath B, Guru N, George CM, Bada Math S. Gender differences in obsessive disorder: findings from a large Indian sample. Asian J Psychiatr 2014: 17-21.##3. Garyfallos G, Katsigiannopoulos K, Adamopoulou A, Papazisis G, Karastergiou A, Bozikas VP. Comorbidity of obsessive–compulsive disorder with obsessive–compulsive personality disorder: Does it imply a specific subtype of obsessive–compulsive disorder? Psychiatry Research 2010; 177(1-2): 156-160.##4. Aragona M. The concept of mental disorder and the DSM-V. Dial Phil Ment Neuro Sci 2009; 2(1): 1-14.##5. Zarghami MH. Study of applying network data analysis in investigations. 2014 (Persian).##6. Kring AM, Johnson SL, Davison GC, Neale JM. Abnormal Psychology. 10th ed. Hoboken NJ, John Wiley; 2007.##7. Ganji M. Abnormal psychology: Based on DSM-5. Tehran: Savalan Press; 2014. (Persian)##8. Kanner L. Child psychiatry. 3rd ed. Springfield, IL, Charles C Thomas; 1948.##9. Dadsetan P. Psychopathology from infancy through adulthood. 3th ed. Tehran: Samt Press; ##2011. (Persian).##10. Kessler RC CW, Demler O, Merikangas ##KR, Walters EE. Prevalence, severity, and comorbidity of 12-month DSM-IV disorders in the National Comorbidity Survey Replication. Arch Gen Psychiatry 2005; 62(6): 617-27.##11. Mendenhall E. Beyond Comorbidity: A Critical Perspective of Syndemic Depression and Diabetes in Cross-cultural Contexts. Med Anthropol Q, 2015.##12. Hinton DE, Lewis-Fernández R. The cross-cultural validity of posttraumatic stress disorder: implications for DSM-5. Depress Anxiety 2011; 28(9): 783-801.##13. Gotlib IH, Hammen CL. Handbook of depression. 2nd ed. New York: Guilford Press; 2008.##14. Khawaja NG, Bryden KJ. The development and psychometric investigation of the university student depression inventory. J Affect Disord 2006; 96(1-2): 21-29.##15. Delavar A. Educational and psychological research. Tehran: Virayesh Press; 2001(Persian).##16. Adams PL. Family characteristics of obsessive children. Am J Psych 1972; 128(11): 1414-1417.##17. Zeidi IM. Reliability and validity of persian version of the health promoting lifestyle profile. Mazandaran University Medical Science 2012; 21(86): 102-113. ##18. Karimi A. introduction to test construction and psychological tests. Tehran: Ravan Sanji; 2011. (Persian).##19. Haidarali H. Statistical Inference in Behaviorial Research. Tehran: Samt Press; 2004. (Persian).##20. Munro BH. Statistical methods for health care research. Lippincott Williams & Wilkins; 2005.##21. Arojin KJ. Confirmatory factor analysis revealed four factors: self-awareness, the importance of spiritual beliefs, spiritual. Philadelphia: Lippincott; 2005. p. 275-351.##22. Byrne BM. Structural equation modeling with LISREL, PRELIS, and SIMPLIS: basic concepts, applications, and programming. Erlbaum Associates 2006; xiii, p: 412.##23. Morrison JR. Diagnosis made easier: principles and techniques for mental health clinicians. New York: Guilford Press; 2007; xi, p. 316.##24. Salkovskis PMWA, Gledhill A, et al. Responsibility attitudes and interpretations are characteristic of obsessive compulsive disorder. Behav Res Ther 2000; 38(4): 347-372.##25. Sartorius N. Physical illness in people with mental disorders. World Psychiatry 2007; 6(1) : 3.## ##

بررسی پایایی نسخه فارسی «لیست ارزشیابی ناتوانی کودکان (PEDI) در کودکان فلج مغزی 3 تا 9 سال Reliability of the Persian Version of the Pediatric Evaluation of Disability Inventory in 3 to 9-year Old Children with Cerebral Palsy 1 1 سابقه و هدف: فلج مغزی یکی از اختلالات شایع در کودکان است که منجر به اختلال در کارکرد آن‌ها می‌شود. بنابراین برای ارائه برنامه درمانی مناسب به منظور بهبود کارکرد این کودکان به ابزار ارزیابی معتبر نیازمندیم. «لیست ارزشیابی ناتوانی کودکان (PEDI)» با هدف ارزیابی کارکرد کودکان ناتوان در سه حوزه مراقبت از خود، تحرک و کارکرد اجتماعی طراحی شده است. هدف این مطالعه بررسی پایایی نسخه فارسی PEDI در کودکان فلج مغزی 3 تا 9 ساله است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه، 75 شرکت‌کننده به روش غیر احتمالی در دسترس انتخاب شدند. اطلاعات لازم به وسیله پرسشنامه دموگرافیک و سیستم طبقه بندی عملکرد حرکتی درشت (GMFCS) گردآوری شد. PEDI طی مصاحبه با والدین تکمیل شد. به منظور بررسی پایایی آزمون- بازآزمون، پس از دو هفته، مصاحبه با 22 نفر از والدین تکرار شد. همخوانی درونی با محاسبه آلفای کرونباخ و پایایی آزمون- بازآزمون با محاسبه ضریب همبستگی درون رده‌ای (ICC) بررسی شد. یافته‌ها: در بررسی هم‌خوانی درونی، آلفای کرونباخ بالا (94/0-98/0) به دست آمد. نتایج پایایی آزمون- بازآزمون در مقیاس مهارت کارکردی و کمک مراقب، عالی (96/0-97/0) به دست آمد. نتایج پایایی آزمون- بازآزمون در مقیاس اصلاحات نیز در دو حوزه مراقبت از خود و کارکرد اجتماعی، عالی (به ترتیب 99/0 و 1) و در حوزه تحرک، خوب (66/0) به دست آمد. استنتاج: نتایج نشان داد نسخه فارسی PEDI به منظور بررسی کارکرد کودکان فلج مغزی فارسی زبان از همخوانی درونی و پایایی آزمون- بازآزمون برخوردار است. بنابراین می‌توان از PEDI به صورت پژوهشی و بالینی برای ارزیابی کودکان فلج مغزی در ایران استفاده کرد. 2 Background and purpose: Cerebral palsy is a common disorder in children leading to their dysfunction in many aspects. Therefore, to provide appropriate treatment plan that could improve the function of these children, a valid assessment tool is needed. Pediatric Evaluation Disability Inventory (PEDI) is designed to evaluate the performance of children with disabilities in three dimensions: self-care, mobility, and social function. The purpose of this study was to evaluate the reliability of the Persian version of PEDI in children with cerebral palsy aged 3 to 9 years old. Materials and methods: In this study, 75 participants were selected by convenience sampling. Information was collected using demographic questionnaire and Gross Motor Function Classification System (GMFCS). The parents were interviewed and PEDI was completed. After two weeks, in order to evaluate the reliability of the test-retest, 22 parents were re-interviewed. Internal consistency was examined by Cronbach;#39s alpha, and the reliability of the test-retest was assessed by intra-class correlation coefficient (ICC). Results: In examining the internal consistency, Cronbach;#39s alpha was found to be high (0.94-0.98).The results of test-retest reliability of the functional skills and caregiver assistance scale were excellent (0.96-0.97). Also, the results of test-retest reliability in modification scale were excellent in self-care and social performance (0.99 and 1, respectively) and good in mobility dimension (0.66). Conclusion: This study proved the internal consistency and test-retest reliability of the Persian version of PEDI in evaluating the performance of Persian-speaking children with cerebral palsy. Therefore, PEDI could be applied in research and clinical settings for evaluation of children with cerebral palsy in Iran. 129 137 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 مرضیه مرادی عباس آبادی Marziyeh Moradi Abbasabadi کارشناسی ارشد کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران نازیلا اکبرفهیمی Nazila Akbarfahimi استادیار، گروه آموزشی کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران fahimi1970@yahoo.com سید علی حسینی Seyed Ali Hosseini دانشیار، گروه آموزشی کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران پوریا رضا سلطانی Pouria Rezasoltani کارشناسی ارشد آمار، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران Cerebral palsy Pediatric Evaluation Disability Inventory function test-retest reliability internal consistency فلج مغزی کارکرد لیست ارزشیابی ناتوانی کودکان پایایی آزمون- بازآزمون همخوانی درونی ## ##1. Rosenbaum P, Paneth N, Leviton A, Goldstein M, Bax M, Damiano D, et al. A report: the definition and classification of cerebral palsy April 2006. Dev Med Child Neurol Suppl 2007; 109(Suppl 109): 8-14.##2. Joghataee MT, Kazem M, Rahgozar M, Siyadati S. Study the type of paralysis and amputation of limbs in Iran. J Rehab 2002; 3 (1,2): 7-16 (Persian).##3. Custers JW, Wassenberg-Severijnen JE, Van der Net J, Vermeer A, Hart HT, Helders PJ. Dutch adaptation and content validity of the \'Pediatric Evaluation of Disability Inventory (PEDI)\'. Disabil Rehabil 2002; 24(5): 250-258.##4. Vargus-Adams J. Understanding function and other outcomes in cerebral palsy. Phys Med Rehabil Clin N Am 2009; 20(3): 567-575.##5. Nichols DS, Case-Smith J. Reliability and validity of the Pediatric Evaluation of Disability Inventory. Pediatr Phy Ther 1996; 8: 15-24.##6. Ziviani J, Ottenbacher KJ, Shephard K, Foreman S, Astbury W, Irelandc P. Concurrent Validity of the Functional Independence Measure for Children (WeeFIM (™) and the Pediatric Evaluation of Disabilities Inventory in Children with Developmental Disabilities and Acquired Brain Injuries. Physical & Occupational Therapy in Pediatrics 2002; 21(2-3): 91-101.##7. Ketelaar M, Vermeer A, Helders PJ. Functional motor abilities of children with cerebral palsy: a systematic literature review of assessment measures. Clinical Rehabil 1998; 12(5): 369-380.##8. Chen KL, Hsieh CL, Sheu CF, Hu FC, Tseng ##MH. Reliability and validity of a Chinese version of the Pediatric Evaluation of Disability Inventory in children with cerebral palsy. J Rehabil Med 2009; 41(4): 273-278.##9. Custers JW, Wassenberg-Severijnen JE, Van der Net J, Vermeer A, Hart HT, Helders PJ. Dutch adaptation and content validity of the ‘Pediatric Evaluation of Disability Inventory’ (PEDI). Disabil Rehabil 2002; 24(5): 250-258.##10. Finch E, Brooks DE, Mayu N. Physical Rehabilitation Outcome Measure. Canadian: Canadian Physiotherapy Assocation; 2002.##11. Ostensjø S, Carlberg EB, Vøllestad NK. Everyday functioning in young children with cerebral palsy: functional skills, caregiver assistance, and modifications of the environment. Dev Med Child Neurol 2003; 45(09): 603-612.##12. Jiménez Buñuales MT, González Diego P, Martín Moreno JM. International classification of functioning, disability and health (ICF) 2001.##13. Moradi Abbasabadi M, Akbarfahimi N, Hosseini SA, Rezasoltani P. Content validity of the Persian version of the Pediatric Evaluation of Disability Inventory (PEDI). Journal of Research in Rehabilitation Science 2014; 10(1): 35-45 (Persian).##14. Haley SM, Coster WJ, Ludlow LH, Haltiwanger JT, Andrellos PJ. Pediatric evaluation of disability inventory (PEDI): Development, Standardization and Administration Manual. Boston: Boston University; 1998.##15. Berg M, Aamodt G, Stanghelle J, Krumlinde-Sundholm L, Hussain A. Cross-cultural validation of the Pediatric Evaluation of Disability Inventory (PEDI) norms in a randomized Norwegian population. Scand J Occup Ther 2008; 15(3): 143-152.##16. Dehghan L, Abdolvahab M, Bagheri H, Dalvand H, Faghih Zade S. Inter rater reliability of Persian version of Gross Motor Function Classification System Expanded and Revised in patients with cerebral palsy. Daneshvar Med 2010; 18(91): 37-44 (Persian).##17. Talley RC, Chwalisz K, Buckwalter KC. Rural Caregiving in the United States: Research, Practice, Policy. New York: Springer; 2011.##18. Cronbach LJ. Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika 1951; 16(3): 297-334.##19. Liu WY, Hou YJ, Liao HF, Lin YH, Chen YY, Wong AM. A Preliminary study of the development, validity, and reliability of a caregiver questionnaire for the health-related quality of life in children with cerebral palsy. Chang Gung Med J 2010; 33(6): 646-458.##20. Landis JR, Koch GG. The measurement of observer agreement for categorical data. Biometrics 1977; 33(1): 159-174.##21. Erkin G, Elhan AH, Aybay C, Sirzai H, Ozel S. Validity and reliability of the Turkish translation of the Pediatric Evaluation of Disability Inventory (PEDI). Disabil Rehabil 2007; 29(16): 1271-1279.##22. Wassenberg-Severijnen JE, Custers JW, Hox JJ, Vermeer A, Helders PJ. Reliability of the Dutch pediatric evaluation of disability inventory (PEDI). Clin Rehabil 2003; 17(4): 457-462.##23. Berg M, Jahnsen R, Frøslie KF, Hussain A. Reliability of the pediatric evaluation of disability inventory (PEDI). Physical & Occupational Therapy in Pediatrics 2004; 24(3): 61-77.## ##

معرفی یک وسیله جدید اندازه گیری طول کانال ران در جراحی های بازسازی رباط های متقاطع زانو Introducing a new Device to Measure Femoral Canal Length in Reconstructive Surgery of Cruciate Ligament of Knee 1 1 سابقه و هدف: تعیین محل و اندازه‌گیری طول کانال در دیستال ران برای جراحی بازسازی پارگی رباط‌های قدامی و خلفی صلیبی زانو، مرحله‌ای بسیار مهم در این جراحی می‌باشد که در بعضی بیماران، به دلایلی محاسبه این طول مشکل یا غیرممکن می‌باشد. برای رفع این مشکل، ابزار اندازه گیری به نام سیستم اندازه‌گیری طول کانال ران (ساطکر) طراحی و ثبت اختراع شد. هدف از طراحی این وسیله محاسبه طول کانال ران قبل از ایجاد هر کانالی در انتهای استخوان ران می‌باشد که در صورت مناسب نبودن، می‌توان مسیر و طول را تغییر داد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه به صورت مقایسه‌ای-مقطعی از دو ابزار متداول در جراحی بازسازی رباط های زانو (ریمر مدرج 5/4 و وسیله عمق سنج)، جهت قیاس با ابزار مورد مطالعه (ساطکر) استفاده شد. 50 بیمار از هر دو جنس مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس تکنیک عمل، طول کانال به طور جداگانه یاداشت و پس از جمع‌آوری داده‌ها، اختلاف های آماری به صورت دو طرفه ثبت گردید. یافته‌ها: داده‌ها نشان داد که بین نمرات به دست آمده میان ریمر مدرج و عمق سنج و ساطکر اختلاف معنی‌داری از نظر آماری وجود دارد (004/0= p). استنتاج: بر اساس نتایج به دست آمده، ساطکر نسبت به ریمر به طور معنی‌داری خطای کم‌تری داشته است که می‌توان بر اساس آن این ادعا را مطرح کرد که نتایج به دست آمده از ساطکر دقیق‌تر از سایر شیوه‌های اندازه‌گیری است. 2 Background and purpose: Locating and measuring the length of the distal femoral canal is a very important stage in reconstructive surgery of anterior and posterior cruciate ligament rupture in knee. Sometimes it is difficult or impossible to measure it in some patients. To resolve this problem, a measuring tool called the Measuring Instrument of the Length of the Femoral Canal (Satkr) was designed and registered in Iranian patent office. The instrument was designed to measure the length of the femoral canal before creating any canal in distal femur (therefore, enabling surgeons to change it if it was not calculated properly). Materials and methods: In this comparative cross sectional study, a part from Satkr, two other instruments which are commonly used in reconstructive surgery of knee ligaments including a 4.5 graded Reamer and a depth gauge that is the final confirming tool for measuring the length of the canal were applied to 50 patients of both sexes. According to the operating techniques, measures of the length of the canal were separately written and statistical differences were recorded in two-sided way. Results: Data indicated significant differences between the scores of Reimer, depth gauge and Satkr (P=0.004). Conclusion: According to this study, Satkr had significantly less errors compared to Reamer. Thus, it can be claimed that the measurements obtained by Satkr are more precise than measurements obtained by other measuring tools. 138 146 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 پیمان دهقانی راد Peyman Dehghanirad کارشناس اتاق عمل، مرکز تحقیقات ارتوپدی، بیمارستان حضرت رسول اکرم، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران iran peyman_rad0@yahoo.com سید پژمان نیرثابتی Seyed Pejhman Nayersabeti جراح و متخصص ارتوپدی، بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص)، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران iran احمدرضا میربلوک Ahmadreza Mirbolook استادیار، گروه ارتوپدی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران iran کامران ا اسدی Kamran Asadi دانشیار، گروه ارتوپدی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران iran علی شیخی Ali Sheykhi جراح و متخصص ارتوپدی، بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص)، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران iran لطف الله داوودی Lotfollah Davoodi استادیار، گروه عفونی، مرکز تحقیقات میکروبیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran بهاره موید احمدی Bahareh Moaydahmadi . پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran بنفشه موید احمدی Banafsheh Moayedahmadi کارشناس پرستاری، بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص)، رشت، ایران iran محمدصادق موسوی Mohamadsadegh Mousavi دانشجوی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران iran Anterior cruciate ligament posterior cruciate ligament reconstructive surgery depth رباط‌ صلیبی قدامی رباط‌ صلیبی خلفی جراحی بازسازی عمق سنج اندوباتون 1. Rezaei Y, Mirmohamad SM, Vaziri K, Fakhrejahani F, Rahim nia A. Sensitivity and specificity of MRI and Arthroscopy in knee Joint injuries. Tehran University Medical Journal 2007; 65(9): 47-52.##2. Rockwood ChA. Rockwood and Green’s Fractures in Adults. 6th ed. Philadelphia, Lippincott Williams & Wilkins; 2006.##3. Kirkley A, Litchfield R, Thain L, Spouge A. Agreement between magnetic resonance imaging and arthroscopic evauation of the shoulder joint in primary anterior dislocation of the shoulder. Clin J Sport Med 2003; 13(3): 148-151.##4. Bergfeld J, Glaser V, Lioyd M. Pinpointing the cause of acute knee pain. Patient Care 1997; 31(18): 100-117.##5. Calmbach WL, Hutchens M. Evaluation of patients presenting with knee pain: Part I. History, physical examination, radiographs, and laboratory tests. Am Fam Physiciam 2003; 68(5): 907-912.##6. Buoncristiani AM, Tjoumakaris FP, Starman JS, Ferretti F, Fu FH. Anatomic double-bundle anterior cruciate ligament reconstruction. Arthroscopy 2006; 22(9): 1000-1006.##7. Caborn DN, Chang HC. Single femoral socket double-bundle anterior cruciate ligament reconstruction using tibialis anterior tendon: description of a new technique. Arthroscopy 2005; 21(10): 1273.##8. Muneta T, Sekiya I, Ogiuchi T, Yagishita K, Yamamoto H, Shinomiya K. Effects of aggressive early rehabilitation on the outcome of anterior cruciate ligament reconstruction with multi-strand semitendinosus tendon. Int Orthop 1998; 22(6): 352–356.##9. Muneta T, Sekiya I, Yagishita K, Ogiuchi T, Yamamoto H, Shinomiya K. Two-bundle Reconstruction of the Anterior Cruciate Ligament Using Semitendinosus Tendon with EndoButton: Operative Technique and Preliminary Results. Arthroscopy 1999; 15(6): 618-624.##10. Alex NgW H, Griffith JF, Hung EHY, Paunipagar B, Law BKY, Yung PH. Imaging of the anterior cruciate ligament. World J Orthop 2011; 2(8): 75-84.##11. Radford WJ, Amis AA. Biomechanics of a double Prosthetic ligament in the anterior cruciate ligament. JBJS Br 1990; 72(6): 1038-1043.##12. Rosenberg TD, Graft B. Techniques for ACL Reconstruction with Multi-Trac Drill Guide, Mansfield, MA: Acufex Microsurgical Inc. 1994.##13. Dargel J, Gotter M, Mader K, Pennig D, Koebke J, Schmidt-Wiethoff R, Biomechanics of the anterior cruciate ligament and implications for surgical reconstruction. Strategies Trauma Limb Reconstr 2007; 2(1):1-12##14. Pastrone A, Ferro A, Bruzzone M, Bonasia DE, Pellegrino P, D\'Elicio D. Anterior cruciate ligament reconstruction creating the femoral tunnel through the anteromedial portal. Surgical technique. Curr Rev Musculoskelet Med 2011; 4(2): 52-56.##15. Inventors JL, Spenciner D. Acl reconstruction tunnel gauge and method Publication number: US20120330323 A1 Filing date: Jun 24, 2011 Application number: US 13/168,104.##16. Frank CB, Jackson DW. The science of reconstructionof the anterior cruciate ligament. J Bone Joint Surg Am 1997; 79(10): 1556-1576##17. Miyasaka KC, Daniel DM, Stone ML, Hirshman P. The incidence of knee ligament injuries in the general population. Am J Knee Surg 1991; 4(1): 3-8.## ## ##

بررسی فراوانی واریاسیون ها و پاتولوژی های حلقه ویلیس با استفاده Magnetic Resonance Angiogram مغزی بدون تزریق ماده حاجب Investigation of the Prevalence of Circle of Willis Variations Using Magnetic Resonance Angiography without Contrast Agent 1 1 سابقه و هدف: سیستم عروقی به ویژه حلقه ویلیس به علت پیچیدگی و گستردگی آناتومیک مستعد بروز واریاسیون است. هدف از پژوهش حاضر بررسی فراوانی واریاسیون‌ها و پاتولوژی‌های حلقه عروقی مغز (حلقه ویلیس) با روش (MRA) Magnetic Resonance Angiogram بدون تزریق ماده حاجب در بیماران مراجعه کننده به واحد ام آر ای بیمارستان امام خمینی (ره) ساری بوده است. مواد و روش‌ها: در این پژوهش که به صورت مقطعی انجام شد، 200 نفر از مراجعه‌کنندگان به واحد ام آر ای بیمارستان امام خمینی ساری با درخواست MRA مورد بررسی قرار گرفتند. متغیرهای مورد بررسی شامل هیپوپلازی، آژنزی، استنوز، آکلوژن، آنوریسم، دولیکواکتازی، فنستریشن، دوپلیکیشن و کویلنگ بوده است. مدل رگرسیون لجستیک جهت بررسی ارتباط بین ویژگی‌های حلقه ویلیس و متغیرهای افراد شرکت کننده مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌ها: شایع‌ترین واریاسیون، هیپوپلازی شریان رابط خلفی بود (118 مورد (3/59 درصد) در شاخه چپ و 107 مورد (54 درصد) در شاخه راست). تنگی و dolichoectasia به ترتیب در شریان‌های رابط قدامی و بازیلار بیش‌ترین فراوانی را داشتند. نتایج کلی بیان گر آن بود که از مجموع 200 شرکت‌کننده در پژوهش، 90 نفر (45 درصد) تنگی و 31 نفر (5/15 درصد) dolichoectasia داشتند. استنتاج: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که تنها 28 نفر (14 درصد) از افراد مراجعه‌کننده دارای حلقه ویلیس کلاسیک بوده‌اند و بقیه افراد دارای انواع واریاسیون‌ها و پاتولوژی‌ها بوده‌اند. بنابراین درخواست MRA در صورت نیاز می‌تواند در روند تشخیص، درمان و پیش اگهی کاربرد داشته باشد. 2 Background and purpose: The complexity of anatomical variation of Willis circle (CW) has made it susceptible to variation. The goal of this study was to determine the prevalence of the CW variations using magnetic resonance angiography (MRA) without contrast agent in patients attending Sari Imam Khomeini Hospital. Materials and methods: In a cross-sectional study, 200 subjects referring for MRA were analyzed. Variables included hypoplasia, agenesis, stenosis, aneurysm, dolichoectasia, fenestration and duplication. Logistic regression model was applied to estimate the association between variation states in CW and other variables. Results: The most common variation was hypoplasia in left and right posterior communicating arteries (n= 118 (59.3%) and n= 107 (54%), respectively). Stenosis and dolichoectasia were more prevalent in anterior cerebral artery and basilar artery, respectively. Among the participants 90 (45%) were diagnosed with stenosis and 31 (15.5%) were reported to have dolichoectasia. Conclusion: Typical circles were seen only in 28 (14%) individuals and the rest had other variations. Therefore, MRA could be beneficial for diagnosis, treatment and prognosis. 147 152 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 عبدالرسول علایی Abdoulrasol Alaei . استادیار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran عباس علیپور Abbass Alipour استاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran مریم برزین Maryam Barzin استاد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran سهراب اسدالله زاده کناری Sohrab Asdollahzadeh Kenari مربی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran Circle of Willis anatomical variations MRA حلقه ویلیس واریاسیون‌های آناتومیک ام آرآنژیوگرافی مغز 1. Van Overbeeke JJ, Hillen B, Tulleken CA. ##A comparative study of the circle of Willis ##in fetal and adult life. The configuration of the posterior bifurcation of the posterior communicating artery. J Anat 1991; 176: 45-54.##2. Altinörs N, Kars Z, Cerezci A, Oral N. CT and angiography in a patient with three intracranial giant aneurysms. Acta Radiol 1991; 32(3): 203-205.##3. Jamei S, Rahbar N, Sadeghi Y. Study of anatomical variations of willis circle throughout cerebral angiography. Razi J Med Sci 2002; 9(30): 305-314 (Persian).##4. Li Q, Li J, Lv F, Li K, Luo T, Xie P. A multidetector CT angiography study of variations in the circle of Willis in a Chinese population. J Clin Neurosci 2011; 18(3): 379-383.##5. Dadmehr M, Fattahzade A, Kamali Ardakani Sh, Bateni F, Nejat F, Ghodsi SM, et al. An anatomical study of normal variations of circle of Willis in 132 fetus, newborn and adult. Tehran Univ Med J 2009; 67(6): 399-407.##6. Jamie SB. 3D Angiography Atlas (Anatomy & Pathology). Tehran: Artin teb; 1390. p.52-54 (Persian).##7. Hoksbergen AW, Legemate DA, Ubbink DT, Jacobs MJ. Collateral variations in circle of willis in atherosclerotic population assessed by means of transcranial color coded duplex ultrasonography. Stroke 2000; 31(7): 1656-1660.##8. Karamouzian S, Ebrahimnejad ASM, Ohadi A, Shahsavarani Sh, Keykhosravi E. variathons of the circle of willis in 100 cadavers in kerman province. Journal of Kerman University of Medical Sciences 2012. 19(6): 551-561.##9. Ramak Hashemi M, Mahmoodi R. Assessment of the Prevalence of the Circle of Willis Variations, Based on the Medico-Legal Autopsies during a 3 Year Period (2006-2009). Iran J Surg 2010; 17(4): 33-40.##10. Miri SM, Heidarzadeh C, Fakhr Tabatabai SA, Ghanaati H. Angiographic Findings In Patients With Cerebral Aneurysm. Tehran Univ Med J 2004; 62(4): 310-314.##11. Arnold WH, Sperber GH, Machin GA. Anatomy of the circle of Willis in three cases of human fetal synophthalmic holoprosencephaly. Ann Anat. 1996; 178(6): 553-558.##12. Patrux B. Magnetic resonance angiography (MRA) of the circle of Willis: a prospective comparison with conventional angiography in 54 subjects. Neuroradiology 1994; 36(3): 193-197.## ##

تاثیر حمایت مداوم طی زایمان بر زمان شروع لاکتوژنز مرحله II در زنان نخست زا The Effect of Continuous Support during Labor on the Onset of Lactogenesis Stage II in Primiparas 1 1 سابقه و هدف: اضطراب و تنش‌های بیولوژیک ناشی از زایمان سبب تاخیر شروع مرحله دوم لاکتوژنز و قطع زودرس شیردهی می‌شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر حمایت مداوم طی زایمان بر زمان شروع لاکتوژنز مرحله II در زنان نخست‌زا نجام شد. مواد و روش‌ها: این پژوهش یک کارآزمایی بالینی تصادفی است که در آن 80 زن نخست باردار مراجعه کننده به بیمارستان ام‌البنین (س) شهر مشهد به طور تصادفی در دو گروه 40 نفره مداخله (مراقبت حمایتی) و کنترل (مراقبت معمول) قرار گرفتند. در هر دو گروه زمان شروع لاکتوژنز II پس از زایمان سنجیده شد. ابزار گردآوری داده‌ها فرم پرسشنامه، چک لیست و مقیاس اضطراب اشپیل برگر بود. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی، t-test، من ویتنی، و کای دو تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: میانگین زمان شروع لاکتوژنز II در گروه مراقبت حمایتی 96/0 ± 6/2 روز و در گروه مراقبت معمول 1/1 ±0/3 روز بود و بین دو گروه تفاوت آماری معنی‌داری وجود نداشت (870/0.(p= طول مدت اولین شیردهی پس از زایمان در گروه مراقبت حمایتی به طور معنی‌داری بیش‌تر از گروه مراقبت معمول بود (007/0p=). استنتاج: حمایت مادر طی زایمان بر زمان شروع لاکتوژنز مرحله II تاثیری ندارد اما طول مدت اولین شیردهی پس از زایمان را افزایش می‌دهد. 2 Background and purpose: The anxiety and birth-related biological stresses lead to delayed onset of lactogenesis stage II and early termination of breastfeeding. This study aimed to determine the effect of continuous support during labor on the onset of lactogenesis stage II in primiparas. Materials and methods This randomized clinical trial study included 80 primigravida women attending Mashahd Omlbanin Hospital who were  randomly allocated in to two groups ( n= 40 per group). The intervention group and the control group received supportive care and routine care, respectively. In both groups the onset of lactogenesis II were measured after delivery. Data was collected through a questionnaire, a checklist and Spielberger State-Trait Anxiety Inventory (STAI). Data was then analyzed using descriptive statistics, student’s t-test, Mann- Whitney U and Chi-Square test. Results: The mean onset of lactogenesis II was 2.6± 0.96 days in supportive care group and 3.0± 1.1 days in routine care group indicating no significant difference between the two groups (P=0.870). The first duration of breastfeeding postpartum in supportive care group was significantly higher than that in the routine care group. (P= 0.007). Conclusion: Supporting the mother during labor dose not effect the onset of lactogenesis stage II, but increases the first duration of breastfeeding postpartum. 153 158 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 محدثه بخشی مربی، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قوچان، قوچان، ایران iran معصومه کردی . استادیار، گروه مامایی، مرکز تحقیقات مبتنی بر شواهد، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران iran kordim@mums.ac.ir حبیب الله اسماعیلی دانشیار، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران iran Doula breastfeeding support حامی زایمان شیر دهی حمایت 1. Nommsen-Rivers LA, Chantry CJ, Peerson JM, Cohen RJ, Dewey KG. Delayed onset of lactogenesis among first-time mothers is related to maternal obesity and factors associated with ineffective breastfeeding. Am J Clin Nutr 2010; 92(3): 574-584.##2. Pérez-Escamilla R, Chapman DJ. Validity and public health implications of maternal perception of the onset of lactation: an international analytical overview. J Nutr 2001; 131(11): 3021S-3024S.##3. Brownell E, Howard CR, Lawrence RA, Dozier AM. Delayed onset lactogenesis II predicts the cessation of any or exclusive breastfeeding. J Pediatr 2012; 161(4): 608-614.##4. Salahudeen MS, Koshy AM, Sen S. Astudy of the factors affecting time to onset of lactogenesis-II after parturition. Journal of Pharamacy Research 2013; 6(1): 68-72.##5. Chapman DJ, Pérez-Escamilla R. Identification of risk factors for delayed onset of lactation. J Am Diet Assoc 1999; 99(4): 450-454; quiz 455-456.##6. Hruschka DJ, Sellen DW, Stein AD, Martorell R. Delayed onset of lactation and risk of ending full breast-feeding early in rural Guatemala. J Nutr 2003; 133(8): 2592-2599.##7. Arora S, McJunkin C, Wehrer J, Kuhn P. Major factors influencing breastfeeding rates: Mother\'s perception of father\'s attitude and milk supply. Pediatrics 2000; 106(5): E67.##8. Jones E, Spencer SA. The physiology of lactation. J Paediatrics and Child Health 2007; 17(6): 244-248.##9. Nommsen-Rivers LA, Dolan LM, Huang B. Timing of stage II lactogenesis is predicted by antenatal metabolic health in a cohort of primiparas. Breastfeed Med 2012; 7(1): 43-49.##10. Dewey KG. Maternal and fetal stress are associated with impaired lactogenesis in humans. J Nutr 2001; 131(11): 3012S-3015S.##11. Chapman DJ, Young S, Ferris AM, Pérez-Escamilla R. Impact of breast pumping on lactogenesis stage II after cesarean delivery: a randomized clinical trial. Pediatrics 2001; 107(6): E94.##12. Matias SL, Dewey KG, Quesenberry CP Jr, Gunderson EP. Maternal prepregnancy obesity and insulin treatment during pregnancy are independently associated with delayed lactogenesis in women with recent gestational diabetes mellitus. Am J Clin Nutr 2014; 99(1): 115-121.##13. Lind JN, Perrine CG, Li R. Relationship between use of labor pain medications and delayed onset of lactation. J Hum Lact 2014; 30(2): 167-173.##14. Omidvar AD, Jafarnezhad F, Norani SH, Esmaeeli H. Surveying and comparing the quality of physical and psychological intrapartum cares from primipara and multipara mother\'s point of view. Journal of Mashhad School of Nursing & Midwifery 2003; 5(15-16): 73-78 (Persian).##15. Zhang J, Bernasko JW, Leybovich E, Fahs M, Hatch MC.Continuous labor support from labor attendant for primiparous women: a meta-analysis. Obstet Gynecol 1996; 88(4 Pt 2): 739-744.##16. Gordon NP, Walton D, McAdam E, Derman J, Gallitero G, Garrett L. Effects of providing hospital-based doulas in health maintenance organization hospitals. Obstet Gynecol 1999; 93(3): 422-426.##17. Hodnett ED, Lowe NK, Hannah ME, Willan AR, Stevens B, Weston JA, et al. Effectiveness of nurses as providers of birth labor support in North American hospitals: a randomized controlled trial. JAMA 2002; 288(11): 1373-1381.##18. Nommsen-Rivers LA, Mastergeorge AM, Hansen RL, Cullum AS, Dewey KG. Doula care, early breastfeeding outcomes, and breastfeeding status at 6 weeks postpartum among low-income primiparae. J Obstet Gynecol Neonatal Nurs 2009; 38(2): 157-173.##19. Hartmann P, Cregan M. Lactogenesis and the effects of insulin-dependent diabetes mellitus and prematurity. J Nutr 2001; 131(11): 3016S-30120S.##20. Grajeda R, Pérez-Escamilla R. Stress during ##labor and delivery is associated with delayed onset of lactation among urban Guatemalan women. J Nutr 2002; 132(10): 3055-3060.##21. Chen DC, Nommsen-Rivers L, Dewey KG, Lönnerdal B. Stress during labor and delivery and early lactation performance. Am J Clin Nutr 1998; 68(2): 335-344.## ##

بررسی نیترات و نیتریت در چاه‌های آب شرب و کشاورزی روستاهای پایین دست شهرستان میاندورود در سال 1392 Concentrations of Nitrate and Nitrite in Agricultural and Drinking Water Wells in Downstream Villages of Miandoroud, Iran 1 1 سابقه و هدف: نیتریت و نیترات یکی از عوامل آلوده‌کننده آب‌های زیر‌زمینی هستند که موجب عوارض بهداشتی متعددی می‌شوند. با توجه به استفاده گسترده از کودهای کشاورزی نیترات دار در مناطق شمالی کشور، نتایج مطالعه حاضر می‌تواند به منظور پایش وضعیت کیفیت آب شهرستان میاندورود مورد استفاده قرار گیرد. مواد و روش‌ها: در این تحقیق تعداد 276 نمونه از 36 حلقه چاه آب شرب و کشاورزی از روستاهای توابع شهرستان میاندورود در طول شش ماه نخست سال 1392 گرفته شد. کلیه آزمایشات براساس کتاب استاندارد متد انجام گرفت. نتایج با نرم افزار Excel آنالیز گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که غلظت نیتریت در همه نمونه‌ها در محدوده استاندارد ملی ایران بود، درصورتی که تغییرات غلظت نیترات در مواردی از حد استاندارد تجاوز نموده بود. روند تدریجی افزایش غلظت نیترات در همه چاه‌ها مشاهده شد. هم‌چنین نتایج حاکی از آن بود که رابطه‌ای مستقیم بین تغییرات غلظت نیتریت و نیترات با عمق و دما وجود دارد. استنتاج: غلظت نیترات در تعدادی از چاه‌های مورد بررسی بیش از حد استاندارد بوده است که این موضوع مؤید این است که آلودگی به نیترات در آب‌های زیر زمینی منطقه باید مورد توجه قرار گیرد. 2 Background and purpose: Nitrite and nitrate are considered as pollutant agents of ground water resources that cause several hygienic complications. Agricultural fertilizers that contain nitrate are widely used in north of Iran. This study was carried out to determine the concentrations of nitrite and nitrate in agricultural and drinking water wells in rural areas in Miandoroud, Iran. Materials and methods: In this study, 276 samples were collected from 35 drinking water wells in Miandoroud (Mazandaran province, north of Iran) in March-September 2013. All experiments were performed according to the standard methods examination book. The results were analyzed in SPSS V.16 and Microsoft Excel. Materials and methods: In this study, 276 samples were collected from 36 drinking water and agricultuer wells in Miandoroud (Mazandaran province, north of Iran) in March-September 2013. All experiments were performed according to the standard methods examination book. The results were analyzed in Microsoft Excel. Results: According to the results, the concentration of nitrite was within standard levels established by national guidelines, while in some regions the nitrate concentration was found to be higher than standard levels. In all wells gradual increases were seen in nitrate concentrations. There was a direct relationship between nitrite and nitrate concentrations with depth and temperature. Conclusion: The nitrate concentrations in some wells were higher than standard levels, therefore, more attention should be paid to nitrate pollution in this region. 159 163 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 یحیی اسفندیاری Yahya Esfandyari کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran Esfandyari496@gmail.com رمضانعلی دیانتی تیلکی Ramzan Ali Dianati Tilaki دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran فاطمه کریمی نژاد Fatemeh Kariminejad دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran Nitrate nitrite drinking water Miandoroud نیترات نیتریت آب آشامیدنی میاندورود 1. Falah SH, Mehdinia SM, Hydarieh M, Abasi A. Survery the level of nitrite and nitrate in Semnan drinking water resources. Journal of Guilan University of medical Sciences 2007; 15(60): 1-6 (Persian).##2. Babaee Z, Bagheri GA, Salehifar E, Javadian B, Karimzadeh L. Determination of nitrate and nitrite residue in meat product produced in some city of Mazandaran in 2009. J Mazandaran Univ Med Sci 2012; 21(1): 228-233 (Persian).##3. Doyle MP, Buchanan RL. Food microbiology: fundamentals and frontiers. 4th ed. American Society for Microbiology publisher; 2013.##4. Naeej OB, Mohseni Bandpi A, Jonidi Jafari A, Esrafili A, Rezaei Kalantary R. Removal of Nitrate from Water using Supported Zero-Valent Nano Iron on Zeolite. Iranian Journal of Health & Environmental 2012; 5(3): 343-354 (Persian).##5. World health organization. Guildelines for drinking-water qyality, 4th ed. Geneva: WHO Library Cataloguing; 2011.##6. Yousefi Z, BarafrashtehPour M, Taghavi M, MashayekhSalehi A, Sedaghat F. Survey on Temporal and spatial variation of nitrate and nitrite in drinking water of Gachsaran by using Geographic Information System (GIS). J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(2): 158-162 (Persian).##7. Mesdaghi nia AR, Mahvi AH, Naseri S, Mohamadi AA, Shekarriz M. Study of Nitrate Reduction from Water Using Nanosized Iron. IJHE 2011; 4(3): 313-320 (Persian).##8. Nanbakhsh H. Evaluation of nitrate and nitrite concentration in drinking water wells in Urmia in 2001. Urmia Med J 2003; 14(2): 9-15 (Persian).##9. Dianati Tilaki R, Rasouli Z. Reviewing the Chemical Quality (Nitrate, Fluoride, Hardness, Electrical Conductivity) and Bacteriological Assessment of Drinking Water in Svadkooh, Iran, during 2010-2011. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(104): 51-55 (Persian).##10. Ahmadi Z, Balarak D, Esfandiari Y, Ahmadi M, Hasan Abadi M, Mojdeh R, et al. The amount of nitrate concentration in drinking water of Ghaemshahr and comparation with standards. Sixteenth National Conference of Environmental Health. Tabriz (Iran). 1-3 October, 2013.##11. Yousefi Z, Naeej O. Study on Nitrate Value in Rural Area in Amol City. J Mazandaran Univ Med Sci 2007; 17(61): 161-165 (Persian).##12. Alidadi H, Asadi B, Grayli A. The amount of nitrite and nitrate concentration in drinking water sources of Nishaboor in 2011. sixteenth National Conference of Environmental Health. Tabriz (Iran). 1-3 October, 2013.##13. Zazouli MA, Alam Gholilou M. Survey of chemical quality (Nitrate, Flouride, Hardness, Electrical Conductivity) of driking water in Khoy city. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(2): 80-84 (Persian).##14. Babaie AA, Alavi SN, N J. Chemistry for Environmental Enginering and Sciences.1eth. Andishe Rafie Publication; 2009. (Persian).##15. Zhang XL, Bing Z, Xing Z, Chen ZF, Zhang JZ, Liang SY, et al. Research and control of well water pollution in high esophageal cancer areas. World J Gastroenterol 2003; 9(6): 1187-1190.##16. Lashkaripour GR, Ghafouri M. Check the status of nitrate concentration in groundwater sources of Mashhad. Water and Wastewater Journal 2002; 41(1): 2-7 (Persian).##17. Zazouli MA, Barafrashteh Pour M, Barafrashteh Pour Z, Ghalandari V. Temporal and Spatial Variation of Nitrate and Nitrite Concentration in Drinking Water Resource in Kohgiluyeh County Using Geographic Information System. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 23(109): 258-263 (Persian).## ##

پیش بینی پرخاشگری کودکان براساس سلامت عمومی و ابعاد خشونت علیه مادران Predicting Aggression in Children According to Mental Health and Dimensions of Violence against Mothers 1 1 سابقه و هدف: پرخاشگری یکی از شایع‌ترین اختلالاتی است که باعث ارجاع کودکان و نوجوانان به مراکز مشاوره و روان درمانی می‌شود هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی پرخاشگری کودکان براساس سلامت عمومی و ابعاد خشونت علیه مادران بود. مواد و روش‌ها: جامعه آماری مورد بررسی کلیه مادران کودکان پیش دبستانی شهرستان دزفول بودند. نمونه‌ای 250 نفری به روش نمونه‌گیری چند مرحله‌ای انتخاب شد. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش حاضر، پرسشنامه سلامت عمومی، پرسشنامه سنجش خشونت نسبت به زنان و پرسشنامه مشکلات رفتاری کودکان پیش دبستانی بود. یافته‌ها: ضریب همبستگی بین سلامت روانی مادران با پرخاشگری کودکان 517/0- و ضرایب همبستگی خشونت روانی، فیزیکی، جنسی، و اقتصادی علیه مادران با پرخاشگری کودکان به ترتیب 647/0، 618/0، 360/0، و 344/0 بودند که در سطح آلفای 001/0 معنی‌دار بودند. سلامت روانی مادران و خشونت روانی و جنسی علیه مادران، پرخاشگری کودکان را پیش‌بینی می‌کنند. استنتاج: برای حل مشکلات پرخاشگری کودکان، باید به سیستم‌های بزرگ‌تر یعنی خانواده و ارتباطات افراد خانواده با یکدیگر توجه نمود. 2 Background and purpose: Aggressive behavior is one of the most common disorders in children that leads to consultation referral. The aim of this study was to predict aggression in children according to mental health and dimensions of violence against mothers. Materials and methods: The research population included 250 mothers of preschool children who were selected by multistage sampling in Dezful, Iran. Data was collected by General Health Questioner, Violence toward Women Inventory, and Child Behavior Checklist. Results: The results showed a significant negative correlation between mothers’ general health and children aggression (r= -0.517). But significant positive correlation was found between children aggression and mental, physical, sexual, and economic violence (0.647, 0.618, 0.360, and 0.344, respectively) against mothers (P= 0.001). Maternal mental health, and sexual and mental violence against mothers could predict aggression in children. Conclusion: To control aggression in children, great attention should be paid to other systems such as family and the relationships within a family. 164 168 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 خالد اصلانی Khaled Aslani استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران iran kh.aslany1356@gmail.com کوثر هاتف نیا Hatefnia Kosar دانش آموخته کارشناسی ارشد مشاوره خانواده دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران iran خدیجه شیرالی نیا Shiralinia Khadije استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران iran Violence against women child aggression general health خشونت علیه زنان پرخاشگری کودکان سلامت عمومی 1. Bornmann BA, Mitelman SA, Beer DA. Psychotherapeutic relaxation: How it relates to levels of aggression in a school within inpatient child psychiatry: A pilot study. The Arts in Psychotherapy 2007; 34(3): 216-222.##2. Yaghobi K, Sohrabi F, Mofidi F. The study and copmarisson between children aggression rate at normal and divorced families. J Psycho Study 2012; 7(1): 97-107 (Persian).##3. Plancherel B, Bolognini M. Coping and mental health in early adolescence. Journal of Adolescence 1995; 18(4): 459-474.##4. Anderson ML, Leigh IW. Internal consistency and factor structure of the Revised Conflict Tactics Scales in a sample of deaf female college students. J Fam Viol 2010; 25: 475-483.##5. Stein AL. Alcohol Use and Health Outcomes Among Women Victims of Intimate Partner Violence. University of Cincinnati, Arts and ##Sciences: Psychology 2010.##6. Plancherel B, Bolognini M. Coping and mental health in early adolescence. Journal of Adolescence 1995; 18(4): 459-574.##7. Holmes MR. Aggressive behavior of children exposed to intimate partner violence: An examination of maternal mental health, maternal warmth and child maltreatment. Child Abuse Negl 2013; 37(8): 520-530.##8. Yoo JA, Huang C-C. The effects of domestic violence on children\'s behavior problems: Assessing the moderating roles of poverty and marital status. Children and Youth Services Review 2012; 34(12): 2464-2473.##9. Yaghubi H, Karimi M, Omidi A, Barouti E, Abedi M. Validity and factor structure of the General Health Questionnaire (GHQ-12) in university students. J Behav Sci 2012; 6(2): 153-160.##10. Etesamipour R. Comparison of spouse abuse, low self- esteem and sexualdisorders in married women in city and village. J Research Health 2012; 2(2): 191-199 (Persian).##11. Shahim S, Yosefi F. The questionnaire of preschool children behavioral difficulties (parental form). J Human and Social Sciences 2000; 15 (1): 1-14 (Persian).##12. Ludermir AB, Schraiber LB, D\'Oliveira AF, França-Junior I, Jansen HA.Violence against women by their intimate partner and common mental disorders. Soc Sci Med 2008; 66(4): 1008-1018.##13. Lee KH, Baillargeon RH, Vermunt JK, Wu HX, Tremblay RE. Age differences in the prevalence of physical aggression among 5-11 year old Canadian boys and girls. Aggress Behav 2007; 33(1): 26-37.##14. Edleson JL. Children\'s witnessing of adult domestic violence. Journal of Interpersonal Violence 1999; 14(8): 839-870.## ##

خواص طبی- تغذیه‌ای انگور در منابع اسلامی، طب سنتی و طب جدید Medicinal and Nutritional Properties of Grapes in Islamic References, Traditional, and Modern Medicine 1 1 سابقه و هدف: انگور میوه‌ای است که در سرتاسر جهان گسترش‌ یافته و درصد بالایی از غذای مردم را به خود اختصاص می‌دهد. قرآن در بیش از هزار آیه به مطالب علمی اشاره دارد که برخی در حد اعجاز علمی قرآن به شمار می‌آیند. از این‌ رو در قرآن مجید یازده مرتبه نام این میوه آورده شده است. اشارات قرآن نظر بر این دارند که انسان از غذاهای نباتی و حیوانی استفاده کند. این مطالعه با هدف مروری بر خواص طبی و تغذیه‌ای انگور از منظر قرآن و طب اسلامی ایرانی انجام شده است. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مروری بوده که با استفاده از کلید واژه‌های انگور، قرآن، ترکیبات مغذی، گیاهان دارویی و واژه‌های Medicinal plant،Anticancer effect،Holy Quran، و Grape جستجو در منابع طی سال‌های 1994 تا2014 صورت گرفت. اطلاعات از بانک‌هایی نظیر Google scholar, Ovid, PubMed, ISI, Scopus و هم‌چنین قرآن کریم،کتب روایی و منابع طب سنتی استخراج گردید و سپس نتایج به‌صورت مفاهیم، جداول و اشکال ارائه شد. استنتاج: با توجه به سفارش قرآن در رابطه با انگور و هم چنین تأکید مصرف آن از دیدگاه ائمه، تحقیقات نشان می‌دهد که انگور به دلیل فعالیت زیاد آنتی‌اکسیدانی در درمان بسیاری از بیماری‌ها ازجمله آلزایمر، پارکینسون، آسم و انواع سرطان‌ها می‌تواند مؤثر واقع شود. این مطالعه می‌تواند گامی در راستای نشان دادن برخی از جنبه‌های اعجاز علمی قرآن به‌ویژه اسرار نهفته در میوه‌های قرآنی مانند انگور تلقی شود. 2 Background and purpose: Grapes are abundantly found and consumed by people all over the world. Holy Quran has more than a thousand verses about scientific facts and some of them are regarded as the scientific miracles of Quran. Holy Quran has mentioned grape 11 times. The holy book advises human to use both vegetables and animal source foods. This study aimed to review medicinal and nutritional properties of grapes from the Quran’s point of view and Iranian Islamic medicine. Materials and methods In this review study, some scientific databases such as Scopus, Google scholar, PubMed, Science Direct, and Ovid were used. Also, Holy Quran, Islamic narrations and hadith, books about traditional medicine and medicinal plants were studied. The findings were restricted to works published during 1994 to 2014. The keywords included medicinal plant, anticancer effect, Holy Quran, and grape. Finally, the data was categorized. Conclusion: Holy Quran mentioned consuming grapes several times. Also, Imams emphasized using this fruit. Researches have shown high antioxidant activity of grape in treatment of many diseases including alzheimer, parkinson, asthma and different cancers. The current study showed the scientific miracles of Quran about grapes and their known and unknown nutritional values.  169 190 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 طهورا موسوی Tahoora Mousavi دانشجوی دکترای بیولوژی سلولی و مولکولی، کمیته تحقیقات دانشجویی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran علیرضا رفیعی Alireza Rafiei . استاد، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran rafiei1710@gmail.com rafiei1710@gmail.com ام‌البنین امجدی سورکی Omolbanin Amjadi کارشناس ارشد سلولی و مولکولی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran محمد یوسف پور Mohammad Yoosefpour . استادیار، گروه طب سنتی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran علی‌اصغر زکوی Aliasghar Zakavi دانشیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران iran Hadith grapes nutrient compounds medicinal plant rsveratrol Holy Quran روایت انگور ترکیبات مغذی گیاهان دارویی رزرواترول قرآن ##1. Makarem Shirazi N. Examples Interpretation (tafsir Nemone), Dar Al-katb Al-islami, Tehran, 1997, V 4, P 424. 13. Al-hndi, Alaeddin, Kanz Al-emal, Dar Al-ketab Al-elmiht , Beirut, 1998, V11, P: 176.##2. Babamohamadi H, Sotodehasl N, Koenig HG, Jahani Ch, Ghorbani R. The Effect of Holy Qur’an Recitation on Anxiety in Hemodialysis Patients: A Randomized Clinical Trial. Journal of Religion and Health (2015): 1-10.##3. Khan MMn, Khan Al-H, Taqi-ud-Din M. Noble Quran. Dar-us-Salam Publications ISBN 978 (1999): 9960-740.##4. Holy Qur\'an, Al-Tin: 1-3. ##5. Qur\'an, Hadeeth, Fiqh,Usul-ul-Fiqh,Lugha, Tareekh. » Qur\'an & Tafsir Arabic » Ruh al-Ma\'ani fi Tafseer al-Quran al-\'Azim wa 7 Mathani Arabic, Allama al-Alusi Hanafi, HB 30 Volumes In 15 Books, Dar Ihya al-Turath al-Arabi pp: 15000.##6. Makarem Shirazi N. Examples Interpretation (tafsir Nemone), Dar Al-katb Al-islami, Tehran, 1997, V 4, P 424. 13. Al-hndi, Alaeddin, Kanz Al-emal, Dar Al-ketab Al-elmiht , Beirut, 1998, V27, P: 38-39.##7. Holy Qur\'an, Al- Naba: 31-33.##8. Makarem Shirazi, N Examples Interpretation (tafsir Nemone), Dar Al-katb Al-islami, Tehran, 1997, V 4, P 424. 13. Al-hndi, Alaeddin, Kanz Al-emal, Dar Al-ketab Al-elmiht , Beirut, 1998, V26, P: 149.##9. Qaraati M. Noor (Vol.1). Qom: Dar Rah-e- Haq; 1998. p. 316-317.##10. Holy Qur\'an, Ra’d:4.##11. Holy Qur\'an, Nahl:11.##12. Holy Qur\'an, Nahl: 14.##13. Holy Qur\'an, Momemun:19.##14. Holy Qur\'an, Asra: 91.##15. Holy Qur\'an, Kahf: 32.##16. Holy Qur\'an, Yasin: 34.##17. Makarem Shirazi N. Examples Interpretation (tafsir Nemone), Dar Al-katb Al-islami, Tehran, 1997, V 4, P 424. 13. Al-hndi, Alaeddin, Kanz Al-emal, Dar Al-ketab Al-elmiht , Beirut, 1998, V26, P: 49.##18. Holy Qur\'an,An;am:99.##19. Tafsir-e- Qaraati, M ,Noor(Vol.7).Qom:Dar Rah-e-1387. Haq,p.538.##20. (Vasayel Al-Shia; Shaikh Hor Aamoli, 1409 GH, V:2, P:11; Al-Mahasen; Barghi, 1371 GH, V:1; P:14.##21. Mohammadi MRN, Haji Y. Evaluating the Effect of Herbal Medicine in the Treatment of Depression, From the Viewpoint of Islam and Medical Sciences. Islamic Lifestyle Centered on Health 2013. 1(3).##22. Sabry Walaa M, Vohra A. Role of Islam in the management of Psychiatric disorders. Indian journal of psychiatry 2013; (55, no.) (Suppl 2): S205.##23. Kulayni M. Furu al-Kafi. Tehran: Darol al- Kotob al-Islamey Publication; 1980. p. 288-329.##24. Barqi H, Al-Mahasen Va Al-Adab. Dar AlkotobAl-eslameyyah Publication. (1972): 475.##25. Azarpour E. Maral Moraditochaee, and Hamid Reza Bozorgi. Study Quranic plants in Hadiths. Biol Forum-An Internat J 2015; 7(1): 119-125.##26. Heravi abunasri, Ghasem-e-bn-e- yusef. Ershado zerae heravi. vol 1. Tehran: amirkabir publication; 1977. ##27. Rypka J. History of Iranian literature. Springer Science & Business Media, 2013.##28. Manouchehri Damghani. [Divan e Manouchehri]. Corrected by Dei Siaghi M. Tehran: Zavar, 1991. (Persian) ##29. Adelazadeh P, Pashaei Fakhri K. Holy plants and flowers in people beliefs. Biological Forum Research Trend 2015; 7(1): 26.##30. Tonekaboni MM. Tohfatul Momineen. In Edited by Shams Ardakani MR, Rahimi R, Farjadmand F. Tehran: Nashre shahr; 2008. 13.##31. Aghili MH. Makhzan-al-Advia. Tehran: Tehran University of Medical Sciences; 2009. 328.##32. Antaki DZ. Tazkirah-ulil-Albab. Cairo, Egypt. Matba Aamirah Sharfyyah. 1930.##33. Heravi MAA. Alabnieh an-Haghayegh al-Advieh. Tehran: Tehran University Publications; 1967.##34. Zargaran A, Mehdizadeh A, Zarshenas MM, Mohagheghzadeh A. Avicenna (980–1037 AD). Journal of neurology 2012; 259(2): 389-390.##35. Nitsch JP, Pratt C, Nitsch C, Shaulis NJ. Natural growth substances in Concord and Concord Seedless grapes in relation to berry development. American Journal of Botany 1960: 566-576.##36. Fernández-Bañares F, Rosinach M, Esteve M, Forné M, Espinós JC, Maria Viver J. Sugar malabsorption in functional abdominal bloating: a pilot study on the long-term effect of dietary treatment. Clinical Nutrition 2006; 25(5): 824-831.##37. Said, Shaheed Hakim Mohammed. Kitab al-Jamahir fi Ma\'rifat al-Jawahir (Part-III). Journal of the Pakistan Historical Society 2008; 48(3): 1.##38. Sai Mrudula B, Devi NKD, Madhavi BR, Ravali PL, Manasa N. Fruits are the chokefull treasure of nutrition. RJPBCS 2010; 1(3): 353.##39. Hsu CP, Lin YH, Chou CC, Zhou SP, Hsu YC, Liu CL, et al. Mechanisms of grape seed procyanidin-induced apoptosis in colorectal carcinoma cells. Anticancer Research 2009; 29: 283-290.##40. Kaur M, Singh RP, Gu M, Agarwal R, Agarwal C. Grape seed extract inhibits in vitro and in vivo growth of human colorectal carcinoma cells.Clin Cancer Res 2006; 12(20 Pt 1): 6194-6202.##41. Engelbrecht AM, Mattheyse M, Ellis B, ##Loos B, Thomas M, Smith R, et al. Proanthocyanidin from grape seeds inactivates the PI3-kinase/PKB pathway and induces apoptosis in a colon cancer cell line. Cancer Lett 2007; 258(1): 144-153.##42. Bak MJ, Jun M, Jeong WS. Procyanidins from wildgrape (Vitis amurensis) seeds regulate ARE-mediated enzyme expression via Nrf2 coupled with p38 and PI3K/Akt pathwayin HepG2 cells. Int J Mol Sci 2012; 13(1): 801-818.##43. Agarwal C, Sharma Y, Agarwal R. Anticarcinogenic effect of a polyphenolic fraction isolated from grape seeds in human prostate carcinoma DU145 cells: modulation of mitogenic signaling and cell-cycle regulators and induction of G1 arrest and apoptosis. Mol Carcinog 2000; 28(3): 129-138.##44. Dhanalakshmi S, Agarwal R, Agarwal C. Inhibition of NFkappaBpathway in grape seed extract-induced apoptotic deathof human prostate carcinoma DU145 cells. Int J Oncol 2003; 23(3): 721-727.##45. Park SY, Lee YH, Choi KC, Seong AR, ##Choi HK, Lee OH, et al. Grape seed ##extract regulatesandrogen receptor-mediated transcription in prostate cancer cells through potent anti-histone acetyltransferaseactivity. J Med Food 2011; 14(1-2): 9-16.##46. Li Y, Cozzi PJ. Targeting uPA/uPAR in prostate cancer.Cancer Treat Rev 2007; 33(6): 521-527.##47. Uchino R, Madhyastha R, Madhyastha H, Dhungana S, Nakajima Y, Omura S, et al. NFkappaB-dependent regulation of urokinase plasminogen activator by proanthocyanidin-rich grape seed extract: effect on invasion by prostate cancer cells. Blood Coagul Fibrinolysis 2010; 21(6): 528-533.##48. Tyagi A, Agarwal R, Agarwal C. Grape seed extract inhibits EGF-induced and constitutively active mitogenic signaling but activates JNK in human prostate carcinoma DU145 cells: possible role in antiproliferation and apoptosis. Oncogene 2003; 22(9): 1302-1316.##49. Eng ET, Ye J, Williams D, Phung S, Moore RE, Young MK, et al. Suppression of estrogen biosynthesis by procyanidin dimers in red wine and grape seeds. Cancer Res 2003; 63(23): 8516-8522.##50. Lu J, Zhang K, Chen S, Wen W. Grape seed extract inhibits VEGF expression via reducing HIF-1alpha protein expression. Carcinogenesis 2009; 30(4): 636-644.##51. Mantena SK, Baliga MS, Katiyar SK. Grape seed proanthocyanidins induce apoptosis and inhibit metastasis of highly metastatic breast carcinoma cells. Carcinogenesis 2006; 27(8): 1682-1691.##52. Meeran SM, Katiyar SK. Grape seed proanthocyanidinspromote apoptosis in human epidermoid carcinoma A431 cellsthrough alterations in Cdki-Cdk-cyclin cascade, and caspase-3activation via loss of mitochondrial membrane potential. Exp Dermatol 2007; 16(5): 405-415.##53. Lin YS, Chen SF, Liu CL, Nieh S. The chemoadjuvant potential of grape seed procyanidins on p53-related cell death in oral cancer cells. J Oral Pathol Med 2012; 41(4): 322-331.##54. Rundhaug JE. Matrix metalloproteinases, angiogenesis, and cancer: commentary re: A.C. Lockhart et al. Reduction of wound angiogenesis in patients treated with ##BMS-275291, a broad spectrum matrix metalloproteinase inhibitor. Clin Cancer Res 2003; 9(2): 551-554.##55. Whitlock NC, Baek SJ. The anticancer effects of resveratrol-Modulation of transcription factors. Nutr Cancer 2012; 64(4): 493-502.##56. Dietrich C, Kaina B. The aryl hydrocarbon receptor (AhR) in the regulation of cell–cell contact and tumor growth. Carcinogenesis 2010; 31(8): 1319-1328.##57. Beedanagari SR, Bebenek I, Bui P, Hankinson O. Resveratrol inhibits dioxin-induced expression of human CYP1A1 and CYP1B1 by inhibiting recruitment of the aryl hydrocarbon receptor complex and RNA Polymerase II to the regulatory regions of the corresponding genes. Toxicol Sci 2009; 110(1): 61-67.##58. Kensler TW, Wakabayashi N. Nrf2: friend or foe for chemoprevention? Carcinogenesis 2010; 31(1): 90-99.##59. Kawai Y, Garduño L, Theodore M, Yang J, Arinze IJ. Acetylation-deacetylation of the transcription factor Nrf2 (nuclear factor erythroid 2-related factor 2) regulates its transcriptional activity and nucleocytoplasmic localization. J Biol Chem 2011; 286(9): 7629-7640.##60. Lu F, Zahid M, Wang C, Saeed M, Cavalieri EL, Rogan EG. Resveratrol prevents estrogen- DNA adduct formation and neoplastic transformation in MCF-10F cells. Cancer Prev Res 2008; 1(2): 135-145.##61. Kode A, Rajendrasozhan S, Caito S, Yang SR, Megson IL, Rahman I.Resveratrol induces glutathione synthesis by activation of Nrf2 and protects against cigarette smoke-mediated oxidative stress in human lung epithelial cells. Am J Physiol Lung Cell Mol Physiol 2008; 294(3): L478-488.##62. Hsieh Tc, Lu X, Wang Z, Wu JM. Induction of quinone reductase NQO1 by resveratrol in human K562 cells involves the antioxidant response element are and is accompanied by nuclear translocation of transcription factor Nrf2. Med Chem 2006; 2(3): 275-285.##63. Goodsell DS. The Molecular Perspective: p53 Tumor Suppressor.oncologist 1999; 4(2): 138-139.##64. Tyagi A, Singh RP, Agarwal C, Siriwardana S, Sclafani RA, Agarwal R. Resveratrol causes Cdc2-tyr15 phosphorylation via ATM/ATR–Chk1/2–Cdc25C pathway as a central mechanism for S phase arrest in human ovarian carcinoma Ovcar-3 cells. Carcinogenesis 2005; 26(11): 1978-1987.##65. Singh N, Nigam M, Ranjan V, Sharma R, Balapure AK, Rath SK. Caspase mediated enhanced apoptotic action of cyclophosphamide- and resveratrol-treated MCF-7 cells. J Pharmacol Sci 2009; 109(4): 472-485.##66. Fan E, Jiang S, Zhang L, Bai Y. Molecular mechanism of apoptosis induction by resveratrol, a natural cancer chemopreventive agent. Int J Vitam Nutr Res 2008; 78(1): 3-8.##67. Bishayee A, Dhir N. Resveratrol-mediated chemoprevention of diethylnitrosamine-initiated hepatocarcinogenesis: Inhibition of cell proliferation and induction of apoptosis. Chem Biol Interact 2009; 179(2-3): 131-144.##68. Madan E, Prasad S, Roy P, George J, Shukla Y. Regulation of apoptosis by resveratrol through JAK/STAT and mitochondria mediated pathway in human epidermoid carcinoma A431 cells. Biochem Biophys Res Commun 2008; 377(4): 1232-1237.##69. Shankar S, Siddiqui I, Srivastava RK. Molecular mechanisms of resveratrol (3,4,5-trihydroxy-transstilbene) and its interaction with TNF-related apoptosis inducing ligand (TRAIL) in androgeninsensitive prostate cancer cells. Mol Cell Biochem 2007; 304(1-2): 273-285.##70. Jazirehi AR, Bonavida B. Resveratrol modifies the expression of apoptotic regulatory proteins and sensitizes non-Hodgkin\'s lymphoma and multiple myeloma cell lines to paclitaxel-induced apoptosis. Mol Cancer Ther 2004; 3(1): 71-84.##71. Fu Z, Tindall DJ. FOXOs, cancer and regulation of apoptosis. Oncogene 2008; 27(16): 2312-2319.##72. Chen Q, Ganapathy S, Singh KP, Shankar S, Srivastava RK. Resveratrol induces growth arrest and apoptosis through activation of FOXO transcription factors in prostate cancer cells. PLoS ONE 2010; 5(12): e15288.##73. Ganapathy S, Chen Q, Singh KP, Shankar S, Srivastava RK. Resveratrol enhances antitumor activity of TRAIL in prostate cancer xenografts through activation of FOXO transcription factor. PLoS ONE 2010; 5: e15627.##74. Muriel P. NF-κB in liver diseases: a target for drug therapy. J Appl Toxicol 2009; 29(2): 91-100.##75. Estrov Z, Shishodia S, Faderl S, Harris D, Van Q, Kantarjian HM, et al. Resveratrol blocks interleukin-1{beta}-induced activation of the nuclear transcription factor NF-κB, inhibits proliferation, causes S-phase arrest, and induces apoptosis of acute myeloid leukemia cells. Blood 2003; 102(3): 987-995.##76. Yu H, Pan C, Zhao S, Wang Z, Zhang H, Wu W. Resveratrol inhibits tumor necrosis factor-α- mediated matrix metalloproteinase-9 expression and invasion of human hepatocellular carcinoma cells. Biomed Pharmacother 2008; 62(6): 366-372.##77. Bottone FG Jr, Moon Y, Kim JS, Alston-Mills B, Ishibashi M, Eling TE. The anti-invasive activity of cyclooxygenase inhibitors is regulated by the transcription factor ATF3 (activating transcription factor 3). Mol Cancer Ther 2005; 4(5): 693-703.##78. Fan F, Jin S, Amundson SA, Tong T, Fan W, Zhao H, et al. ATF3 induction following DNA damage is regulated by distinct signaling pathways and over-expression of ATF3 protein suppresses cell growth. Oncogene 2002; 21(49): 7488-7495.##79. Huang X, Li X, Guo B. KLF6 induces apoptosis in prostate cancer cells through up-regulation of ATF3. J Biol Chem 2008; 283(44): 29795-29801.##80. Whitlock NC, Bahn JH, Lee SH, Eling TE, Baek SJ. Resveratrol-induced apoptosis is mediated by early growth response-1, krüppel-like factor 4, and activating transcription factor 3. Cancer Prev Res (Phila) 2011; 4(1): 116-127.##81. Wang Y, Lee KW, Chan FL, Chen S, Leung LK. The red wine polyphenol resveratol displays bilevel inhibition on Aromatase in breast cancer cells. Toxicol Sci 2006; 92(1): 71-77.##82. Diaz MN, Frei B, Vita JA, Keaney JF Jr. Antioxidants and atheroscleroticheart disease. N Engl J Med 1997; 337(6): 408-416.##83. Yusuf S, Dagenais G, Pogue J, Bosch J, Sleight P. Vitamin E supplementation and cardiovascular events in high-risk patients. The Heart Outcomes Prevention Evaluation Study Investigators. N Engl J Med 2000; 342(3): 154-160.##84. Frankel EN, Waterhouse AL, Kinsella JE. Inhibition of human LDL oxidation by resveratrol. Lancet 1993; 341(8852): 1103-1104.##85. Deanfield JE, Halcox JP, Rabelink TJ. Endothelial function and dysfunction: testing and clinical relevance. Circulation 2007; 115(10): 1285-1295.##86. Rubbo H, Trostchansky A, Botti H, Batthyány C. Interactions of nitric oxide and peroxynitrite with low-density lipoprotein. BiolChem 2002; 383(3-4): 547-552.##87. Davignon J, Ganz P. Role of endothelial dysfunction in atherosclerosis. Circulation 2004; 109(23 Suppl 1): III27-III32.##88. Folts JD. Potential health benefits from the flavonoids in grape products on vascular disease. Adv Exp Med Biol 2002; 505: 95-111.##89. Aldini G, Carini M, Piccoli A, Rossoni G, Facino RM. Procyanidins from grape seeds protect endothelial cells from peroxynitrite damage and enhance endothelium-dependent relaxation in human artery: new evidences for cardio-protection. Life Sci 2003; 73(22): 2883-2898.##90. Woodward DL, Shanmuganayagam D, Folts JD. Grape extracts and risk factors for cardiovascular disease. USCardiol 2004; 18: 45-55.##91. Vitseva O, Varghese S, Chakrabarti S, Folts JD, Freedman JE. Grape seed and skin extracts inhibit platelet function and release of reactive oxygen intermediates. J Cardiovasc Pharmacol 2005; 46(4): 445-451.##92. Shanmuganayagam D, Beahm MR, Kuhns MA, Krueger CG, Reed JD, Folts JD. Differential effects of grape (Vitis vinifera) skin polyphenolics on human platelet aggregation and low-density lipoprotein oxidation. J Agric Food Chem 2012; 60(23): 5787-5794.##93. Hassan HMM. Hepatoprotective effect of red grape seed extracts against ethanol-induced cytotoxicity. GJBBR 2012; 7(2): 30-37.##94. Imlay JA, Linn S. DNA damage andoxygen radical toxicity. Science 1988; 240(4857): 1302-1309.##95. Anderson D, Phillips BJ. Comparative in vitro and in vivo effects of antioxidants. Food Chem Toxicol 1999; 37(9-10): 1015-1025.##96. Jang M, Cai L, Udeani GO, Slowing KV, Thomas CF, Beecher CW, et al. Cancer chemopreventive activity of resveratrol, a natural product derived from grapes. Science 1997; 275(5297): 218-220.##97. Park MK, Park JS, Cho ML, Oh HJ, Heo YJ, Woo YJ, et al. Grape seed proanthocyanidin extract (GSPE) differentially regulates Foxp(+) regulatory and IL-17(+) pathogenic T cell in autoimmune arthritis. Immunol Lett 2011 135(1-2): 50-58.##98. Ayori M, Hisada T, Suzukawa M, Yoshid H, Nishiwaki M, Ito T, et al. Plasma levels and redox status of ascorbic acid levels of lipid peroxidation products in active and passive smokers. Environ. Health Prospect 2000; 108(2): 105-108.##99. Chatzi L, Apostolaki G, Bibakis I, Skypala ##I, Bibaki-Liakou V, Tzanakis N, et al. Protective effect of fruits, vegetables and the Mediterranean diet on asthma and allergies among children in Crete. Thorax 2007; 62(8): 677-683.##100. Montealegre RR, Peces RR, Vozmediano JLC, Gascuena JM, Romero EG. Phenolic compounds in skins and seeds of ten grape. J Food Compost Anal 2006; 19(6-7): 687-693.##101. Kammerer D, Claus A, Carle R, Schieber A. Phenolic screening of pomace from red and white grape varieties (Vitis vinifera L.) by HPLC-DAD-MS/MS. J Agric Food Chem 2004; 52(14): 4360-4367.##102. Ko SungKwon. Effects of stilbene derivates from Rheum Undulatum on 5α–reductase activity. Korean J Pharmacogn 2000; 31(2): 245-248.##103. Pan MH, Chiou YS, Chen WJ, Wang JM, Badmaev V, Ho CT. Pterostilbene inhibited tumor invasion via suppressing multiple signal transduction pathways in human hepatocehhular carcinoma cells. Carcinogenesis, 2009; 30(7): 1234-1242.##104. Pereko T, Jancinova V, Drabikova K, Nosal R, Harmatha J. Structure-efficiency relationship in derivatives of stilbene. Comparison of resveratol, pinosylvin and pterostilbene. Neuro Endocrinol let 2008; 29(5): 802-805.##105. Rakic B, Sagan SM, Noestheden M, Bélanger S, Nan X, Evans CL, et al. Proxisome proliferator-activated receptor alpha antagonism inhibits hepatitic C virus replication. Chem Biol 2006;13(1): 23-30.##106. Ram MH, Chang YH, Badmaev V, Nagabhushanam K, Ho CT. Pterostilbene induces apoptosis and cell cycle arrest in human gastric carcinoma cells. J Agric Food Chem 2007; 55(19): 7777-7785.##107. Cichocki M, Paluszczak J, Szaefer H, Piechowiak A, Rimando AM, Baer-Dubowska W. Pterostilbene is equally potent as resveratol in inhibiting 12-o-tetradecanoylphorbol-13-acetate activated NF Kappa B, AP-1, COX-2 and iNOS in mouse epidermis. Mol Nutr Food Res 2008; 52(suppl 1): s62-70.##108. Ruch RJ, Cheng SJ, Klaunig JE. Prevention of cytotoxicity and inhibition of intercellular communication by antioxidant catechins isolated from Chinese green tea. Carcinogenesis 1989; 10(6): 1003-1008.##109. Zhao B, Guo Q, Xin W. Free radical scavenging by green tea polyphenols. Methods Enzymolol 2001; 335: 217-231.##110. Nanjo F, Mori M, Goto K, Hara Y. Radical scavenging activity of tea catechins and their related compounds. Biosci Biotechnol Biochem 1999; 63(9): 1621-1623.##111. Sawai Y, Sakata K. NMR analytical approach to clarify the antioxidative molecular mechanism of catechins using 1, 1diphenyl-2-picrylhydrazyl. J Agric Food Chem 1998; 46(1): 111-114.##112. Kelly MR, Geigerman CM, Loo G. Epigallocatechin gallate protects U937 cells against nitric oxide-induced cell cycle arrest and apoptosis. J Cell Biochem 2001; 81(4): 647-658.##113. Guo Q, Zhao B, Li M, Shen S, Xin W. Studies on protective mechanisms of four components of green tea polyphenols against lipid peroxidation in synaptosomes. Biochim Biophys Acta 1996; 1304(3): 210-222.##114. Koppenol WH, Moreno JJ, PryorWA, Ischiropoulos H, Beckman JS. Peroxynitrite, a cloaked oxidant formed by nitric oxide and superoxide. Chem Res Toxicol 1992; 5(6): 834-842.##115. Fraga CG, Actis-Goretta L, Ottaviani JI, Carrasquedo F, Lotito SB, Lazarus S, et al. Regular consumption of a flavanol-rich chocolate can improve oxidant stress in young soccer players. Clin Dev Immunol 2005; 12(1): 11-17.##116. Mackenzie GG, Delfino JM, Keen CL, Fraga CG, Oteiza PI. Dimeric procyanidins are inhibitors of NF-kappaB–DNA binding. Biochem Pharmacol 2009; 78(9): 1252-1262.##117. Terra X, Valls J, Vitrac X, Mérrillon JM, Arola L, Ardèvol A, et al. Grape-seed procyanidins act as antiinflammatory agents in endotoxin-stimulated RAW 264.7 macrophages by inhibiting NFkB signaling pathway. J Agric Food Chem 2007; 55(11): 4357-4365.##118. Rabinovitch A, Suarez-Pinzon WL, Strynadko K, Lakey JR, Rajotte RV. Human pancreatic islet beta-cell destruction by cytokines involves oxygen free radicals and aldehyde production. J Clin Endocrinol Metab 1996; 81(9): 3197-3202.##119. Maffei Facino R, Carini M, Aldini G, Bombardelli E, Morazzoni P, Morelli R. Free radicals scavenging action and antienzyme Activities of procyanidines from Vitis vinifera. A mechanism for their capillary protective action. Arzneimittelforschung 1994; 44(5): 592-601.##120. Bagchi D, Bagchi M, Stohs SJ, Das DK, ##Ray SD, Kuszynski CA, et al. Free radicals and grape seed proanthocyanidin extract: importance in human health disease and prevention. Toxicology 2000; 148(2-3): 187-197.##121. Fan PH, Lou HX. Isolation and structure identification of grape seed polyphenols and its effects on oxidative damage to cellular DNA. Yao Xue Xue Bao 2004; 39(11): 869-875.##122. Nam NH. Naturally occurring NF-kappaB inhibitors. Mini Rev Med Chem 2006; 6(8): 945-951.##123. Hamalainen M, Nieminen R, Vuorela P, Heinonen M, Moilanen E. Anti-inflammatory effects of flavonoids: genistein, kaempferol, quercetin, and daidzein inhibit STAT-1 and NF-kappaB activations, whereas flavones, isorhamnetin naringenin, and pelargonidin inhibit only NF-kappaB activation along with their inhibitory effect on iNOS expression and NO production in activated macrophages. Mediators Inflamm 2007; 2007: 45673.##124. Shin JC, Jung HY, Harikishore A, Kwon OD, Yoon HS, Kim KT, Choi BH. The flavonoid myricetin reduces nocturnal melatonin levels in the blood through the inhibition of serotonin N-acetyltransferase. Biochem Biophys Res Commun 2013; 440(2): 312-316.##125. Pekkarinen SS, Heinonen IM, Hopia AI. Flavonoids quercetin, myricetin, kaemferol and(+ )-catechin as antioxidants in methyl linleate. J Sci Food Agric 1999; 79(4): 499-506.##126. Laranjinha J, Vieria O, Madeira V, Almeida L. Two related phenolic antioxidants ##with opposite effects on vitamin E content ##in low density lipoproteins oxidized by ferrylmyoglobin: consumption vs regeneration. Arch Biochem Biophys 1995; 323(2): 373-381.##127. Zheng ZS, Xue GZ, Grunberger D, Prystowsky JH. Caffeic acid phenethyl ester inhibits proliferation of human keratinocytes and interferes with the EGF regulation of ornithine decarboxylase. Oncol Res 1995; 7(9): 445-452.##128. Natarajan K, Singh S, Burke TR Jr, Grunberger D, Aggarwal BB. Caffeic acid phenethyl ester is a potent and specific inhibitor of activation of nuclear transcription factor NF- kappaB. Proc Natl Acad Sci USA 1996; 93(17): 9090-9095.##129. Schubert SY, Lansky EP, Neeman I. Antioxidant and eicosanoid enzyme inhibition properties of pomegranate seed oil and fermented juice flavonoids. J Ethnopharmacol 1999; 66(1): 11-17.##130. Dell’Agli M, Galli GV, Vrhovsek U, ##Mattivi F, Bosisio E. In vitro inhibition of human cGMP-specific phosphodiesterase-5 by polyphenols from red grapes. J Agric Food Chem 2005; 53(6): 1960-1965.##131. Andreasen MF, Landbo AK, Christensen LP, Hansen A, Meyer AS. Antioxidant effects of phenolic rye (Secale cereale L.) extracts, monomeric hydroxycinnamates, and ferulic acid dehydrodimers on human low-density lipoproteins. J Agric Food Chem 2001; 49(8): 4090-4096.##132. Jin Y, Yan EZ, Fan Y, Zong ZH, Qi ZM, Li Z. Sodiumferulate prevents amyloid-beta-induced neurotoxicity throughsuppression of p38 MAPK andupregulation of ERK-1/2 and Akt/proteinkinase B in rat hippocampus. Acta Pharmacol Sin 2005; 26(8): 943-951.##133. Gélinas P, McKinnon CM. Effect of wheat variety, farming site, and bread-baking on total phenolics. Int J Food Sci Technol 2006; 41(3): 329-332.##134. Beejmohun V, Fliniaux O, Grand É, ##Lamblin F, Bensaddek L, Christen P, et al. Microwave-assisted extraction of the main phenolic compounds in flaxseed. Phytochem Anal 2007; 18(4): 275-282.##135. Quinde-Axtell Z, Baik BK. Phenolic compounds of barley grain and their implication in food product discoloration. J Agric Food Chem 2006; 54(26): 9978-9984.##136. Kaur M, Velmurugan B, Rajamanickam S, Agarwal R, Agarwal C. Gallic acid, an active constituent of grape seed extract, exhibits anti-proliferative, pro-apoptotic and anti-tumorigenic effects against prostate. carcinoma xenograft growth in nude Mice. Pharm Res 2009; 26(9): 2133-2140.##137. Agarwal C, Tyagi A, Agarwal R. Gallic acid, the major active constituent in grape seed extract, causes S phase arrest via activation of ATM-Chk1/2-Cdc25A/C-Cdc2 pathway, and leads to caspase-mediated apoptotic death of human prostate carcinoma DU145 cells. Cancer Res 2006; 66; 1318.##138. Chaudiere J, Ferrari-Iliou R. Intracellular antioxidants: from chemical to biochemical mechanisms. Food Chem Toxicol 1999; 37(9-10): 949-962.##139. Sujak A, Gabrielska J, Grudziński W, Borc R, Mazurek P, Gruszecki WI. Lutein and Zeaxanthin as Protectors of Lipid Membranes against Oxidative Damage: The Structural Aspects. Arch Biochem Biophys 1999; 371(2): 301-307.## ##

بررسی شیوع اسکولیوزیس و فاکتورهای خطر مرتبط با آن در کودکان و نوجوانان: مروری نظام مند بر مطالعات گذشته Prevalence of Scoliosis and Associated Risk Factors in Children and Adolescents: A Systematic Review 1 1 سابقه و هدف: اسکولیوز یکی از شایع‌ترین اختلالات ستون فقرات می‌باشد که در صورت عدم تشخیص و درمان به موقع می‌تواند مشکلاتی را در ظاهر فرد، شیوه نشستن وحتی در سیستم تنفسی ایجاد نماید. هدف از انجام این مطالعه، مروری نظاممند بر مقالات چاپ شده در رابطه با شیوع این بیماری و فاکتورهای خطر مرتبط با آن در کودکان و نوجوانان بوده است. مواد و روش ها: درمطالعه مروری سیستماتیک حاضر جستجو در بانک‌های اطلاعاتی PubMed،Scopus ،Elsevier ، Ovid و Science Direct به زبان انگلیسی با استفاده از کلید واژه‌های اسکولیوزیس، شیوع، اپیدمیولوژی، فاکتورهای خطر، کودکان و نوجوانان از سال 2000 تا 2014 انجام گرفت. به منظور یافتن مطالعات انجام شده در ایران نیز بانک های اطلاعاتی SID، Iran medex و magiran در سال‌های اشاره شده مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: از 15 مقاله دارای معیارهای ورود به مطالعه 3 مطالعه مربوط به ایران و 12 مطالعه مربوط به کشورهای دیگر بود. در 8 مطالعه فقط شیوع اسکولیوز و در 7 مطالعه علاوه بر شیوع اسکولیوز، فاکتورهای خطر مرتبط نیز مورد بررسی قرار گرفت. در یک مورد معیار ارزیابی فقط معاینه بالینی ، در 3 موردرادیوگرافی و یک مورد معاینه بالینی به همراه رادیوگرافی و بررسی دانسیته استخوانی و در بقیه موارد شامل معاینه بالینی و رادیوگرافی بود. 3 مطالعه فقط درمورد دختران و 12 مطالعه دیگر مربوط به هر دو جنس بوده است. شیوع اسکولیوز در کودکان و نوجوانان در مجموع بین 19/0 تا 03/11 درصد گزارش شده است که در دختران از پسران بیش‌تر بوده است. هم‌چنین جنس، زمان شروع انحراف، وزن، شاخص توده بدنی، سابقه فامیلی و دانسیته استخوانی به عنوان فاکتور های خطر مرتبط با شیوع اسکولیوز گزارش گردیده است. بحث: اسکولیوز در جوامع مختلف شیوع نسبتاً بالایی در کودکان و نوجوانان دارد. دختران، افراد دارای سابقه فامیلی و دانسیته استخوانی پایین دارای شیوع بالاتر و در معرض خطر بیش‌تری قرار دارند. 2 Background and purpose: Scoliosis is one of the most common spinal disorders and its delayed diagnosis and treatment may lead to complications in posture, sitting style and respiratory system. The purpose of this study was to systematically review previously published studies concerning the prevalence and associated risk factors of scoliosis among children and adolescents. Materials and methods: A literature search was performed using PubMed, Elsevier, Scopus, Ovid and Science Direct databases for studies published during 2000-2014. The search keywords were scoliosis, prevalence, epidemiology, risk factors, children and adolescents. Iranian indexing databases including SID, Iran medex and Magiran were also searched for studies published in Iran.  Results: Fifteen articles were selected according to the inclusion criteria of the study. Of all identified studies, three studies were performed in Iran and 12 studies were conducted in other countries. Eight studies investigated only the prevalence of scoliosis and 7 studies investigated both the risk factors and the prevalence rate. To assess the prevalence of scoliosis one study used clinical examination, three studies performed plain radiography, and in one study clinical examination and plain radiography and bone mineral densitometry were applied. In other studies, clinical examination and plain radiography were applied. Three studies investigated the prevalence among girls and 12 studies investigated the prevalence among both genders. The prevalence of scoliosis among children and adolescents varied from 0.19% to 11.03% and it was higher among girls. Gender, onset age of deviation, weight, body mass index, family history of scoliosis and bone mineral density were reported as associated risk factors. Conclusion: The results indicate a relatively high prevalence of scoliosis among children and adolescents. Prevalence rate is higher among girls and those with family history of scoliosis and decreased bone mineral density. 191 199 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 علیرضا کریمیان Alireza Karimian دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران ناهید رحمانی Nahid Rahmani استادیار، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران محمد علی محسنی بندپی Mohammad Ali Mohseni-Bandpei . استاد، مرکز تحقیقات سالمندی ایران، گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران و استاد مدعو، گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه لاهور، لاهور، پاکستان ایران mohseni_bandpei@yahoo.com سید علیرضا بصام پور Seyyed Alireza Bassampour استادیار، گروه ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران ایران علی کیانی Ali Kiani دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران Scoliosis prevalence epidemiology risk factors children adolescents اسکولیوزیس شیوع اپیدمیولوژی فاکتورهای خطر کودکان و نوجوانان 1. Freeman BL: Adolescent idiopathic scoliosis. In: Canale ST, (ed). Campbell’s operative orthopedics. 10th ed. St. Louis, USA: Mosby, 2003. p. 1757-1773.##2. Grivas TB, Vasiliadis E, Chatziargiropoulos T, Polyzois VD, Gatos K. The effect of a modified Boston brace with anti-rotatory blades on the progression of curves in idiopathic scoliosis: aetiologic implications. Pediatr Rehabil 2003; 6(3-4): 237-242.##3. Odermatt D, Mathieu PA, Beauséjour M, Labelle H, Aubin CE. Electromyography of scoliotic patients treated with a brace. J Orthop Res 2003; 21(5): 931-936.##4. Guth V, Abbink F, Theysohn H. Electromyographic investigations on gait. Methods and applications in orthopaedics. Electromyogr Clin Neurophysiol 1979; 19(4): 305-323.##5. Meier MP, Klein MP, Krebs D, Grob D, Müntener M. Fiber transformations in multifidus muscle of young patients with idiopathic scoliosis. Spine (Phila Pa 1976) 1997; 22(20): 2357-264.##6. Salter RB. Textbook of disorders and injuries of the musculoskeletal system. Third ed. Baltimore: Lippincott Williams & Wilkins; Md; 1999.##7. Kisner C, Brody LA. Exercicios terapeuticos. Fundamentos e tecnicas. 4th ed. Barueru, SP: Manole; 2005.##8. Cheung J, Veldhuizen AG, Halberts JP, Sluiter WJ, Van Horn JR. Geometric and electromyographic assessments in the evaluation of curve progression in idiopathic scoliosis. Spine (Phila Pa 1976) 2006; 31(3): 322-329.##9. Adams W. Lectures on the pathology and treatment of lateral and other forms of curvature of the spine. London: Churchill; 1865.##10. Côté P, Kreitz BG, Cassidy JD, Dzus AK, Martel J. A study of the diagnostic accuracy and reliability of the Scoliometer and Adam\'s forward bend test. Spine (Phila Pa 1976) 1998; 23(7): 796-802; discussion 803.##11. Campbell RM Jr, Hell-Vocke AK. Growth of the thoracic spine in congenital scoliosis after expansion thoracoplasty. J Bone Joint Surg Am 2003; 85-A(3): 409-420.##12. Coillard C, Circo AB, Rivard CH. SpineCor treatment for Juvenile Idiopathic Scoliosis: SOSORT award 2010 winner. Scoliosis 2010; 5: 25.##13. Mehta MH. The rib-vertebra angle in the early diagnosis between resolving and progressive infantile scoliosis. J Bone Joint Surg Br 1972; 54(2): 230-243.##14. Master Mc. Congenital scoliosis. In: Weinstein SL, (ed). The pediatric spine: principles and practices. Vol 2. New York: Raven Press; 1994. p. 227-244.##15. Reames DL, Smith JS, Fu KM, Polly DW Jr, Ames CP, Berven SH, et al. Complications in the surgical treatment of 19,360 cases of pediatric scoliosis: a review of the Scoliosis Research Society Morbidity and Mortality database. Spine (Phila Pa 1976) 2011; 36(18): 1484-1491.##16. Carter OD, Haynes SG. Prevalence rates for scoliosis in US adults: results from the first National Health and Nutrition Examination Survey. Int J Epidemiol 1987; 16(4): 537-544.##17. Willner S, Udén A. A prospective prevalence study of scoliosis in Southern Sweden. Acta Orthop Scand 1982; 53(2): 233-237.##18. Konieczny MR, Senyurt H, Krauspe R. Epidemiology of adolescent idiopathic scoliosis. J Child Orthop 2013; 7(1): 3-9.##19. Trobisch P, Suess O, Schwab F. Idiopathic scoliosis. Dtsch Arztebl Int 2010; 107(49): 875-883; quiz 884.##20. Nery LS, Halpern R, Nery PC, Nehme KP, Stein AT. Prevalence of scoliosis among school students in a town in southern Brazil. Sao Paulo Med J 2010; 128(2): 69-73.##21. McMaster MJ. Infantile idiopathic scoliosis: can it be prevented? J Bone Joint Surg Br 1983; 65(5): 612-617.##22. Soucacos PN, Zacharis K, Soultanis K, Gelalis J, Xenakis T, Beris AE. Risk factors for idiopathic scoliosis: review of a 6-year prospective study. Orthopedics 2000; 23(8): 833-838.##23. Sugita K. Epidemiological study on idiopathic scoliosis in high school students. Prevalence and relation to physique, physical strength and motor ability. Nihon Koshu Eisei Zasshi 2000; 47(4): 320-325.##24. Homayoni K, Ghavanini MR. The prevalence of idiopathic scoliosisamong 14-16 year-old female students in Shiraz. JMed Res 2002; 2(1): 13-18 (Persian). ##25. Mirzatoloei F, Aghazadeh J, Pourheidar B. The prevalence of scoliosisamong 11-14 year-old students in Urmia. Med J Tabriz Univ Med Sci 2003; 37(57): 65-71 (Persian). ##26. Yong F, Wong HK, Chow KY. Prevalence of adolescent idiopathic scoliosis among female school children in Singapore. Ann Acad Med Singapore 2009; 38(12): 1056-1063.##27. Arti HR, Abrishamkar S, Tavakoli AR, Javdan M, Ganji F. Evaluation of scoliosis screening results in 10-14 years old students of Shahrekord. J Shahrekord Univ Med Sci 2005; 7(3): 22-27 (Persian).##28. Hung VW, Qin L, Cheung CS, Lam TP, Ng BK, Tse YK, et al. Osteopenia: a new prognostic factor of curve progression in adolescent idiopathicscoliosis. J Bone Joint Surg Am 2005; 87(12): 2709-2716.##29. Wong HK, Hui JH, Rajan U, Chia HP. Idiopathic scoliosis in Singapore schoolchildren: a prevalence study 15 years into the screening program. Spine (Phila Pa 1976) 2005; 30(10): 1188-1196.##30. Cilli K, Tezeren G, Taş T, Bulut O, Oztürk H, Oztemur Z, et al. School screening for scoliosis in Sivas, Turkey. Acta Orthop Traumatol Turc 2009; 43(5): 426-430.##31. Ueno M, Takaso M, Nakazawa T, Imura T, Saito W, Shintani R, et al. A 5-year epidemiological study on the prevalence rate of idiopathic scoliosis in Tokyo: school screening of more than 250,000 children. J Orthop Sci 2011; 16(1): 1-6.##32. Adobor RD, Rimeslatten S, Steen H, Brox JI. School screening and point prevalence of adolescent idiopathic scoliosis in 4000 Norwegian children aged 12 years. Scoliosis 2011; 6: 23.##33. Suh SW, Modi HN, Yang JH, Hong JY. Idiopathic scoliosis in Korean schoolchildren: a prospective screening study of over 1 million children. Eur Spine J 2011; 20(7): 1087-1094.##34. de Souza FI, Di Ferreira RB, Labres D, Elias R, de Sousa AP, Pereira RE. Epidemiology of adolescent idiopathic scoliosis in students of the public schools in Goiânia-GO. Acta Ortop Bras 2013; 21(4): 223-225.##35. Lee JY, Moon SH, Kim HJ, Park MS, Suh BK, Nam JH, et al. The prevalence of idiopathic scoliosis in eleven year-old Korean adolescents: a 3 year epidemiological study. Yonsei Med J 2014; 55(3): 773-778.## ##

بررسی میزان رعایت اصول خود مراقبتی دربیماران مبتلا به نارسایی قلبی Investigating Self-care Behavior in Patients with Heart Failure 1 1 نارسایی قلبی(Heart Failure) یکی از شایع‌ترین اختلالات قلبی- عروقی است(1). خود مراقبتی توانایی افراد جهت انجام اعمال خود مراقبتی بر روی خودشان می‌باشد(2). هدف از این پژوهش توصیفی- مقطعی تعیین میزان رعایت اصول خود مراقبتی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی در مرکز قلب مازندران (ساری) در سال 1393 بوده است. نمونه‌های پژوهش شامل 47 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی بود. ابزار این پژوهش پرسشنامه اروپایی رفتارهای خود مراقبتی نارسایی قلبی بود. این پرسشنامه که شامل دوازده سوال مرتبط با توزین وزن روزانه، محدود کردن مایعات، غذاهای کم نمک و غیره می‌باشد. در این پژوهش، توان خود مراقبتی بیماران بر اساس نمره‌ی کسب شده به سه سطح خوب (1 الی 20 امتیاز)، متوسط (21 الی 40 امتیاز) و ضعیف (41 الی 60 امتیاز) تقسیم شد. از مجموع 47 بیمار شرکت کننده در این مطالعه، 8/73 درصد زن بودند که میانگین سنی افراد مورد مطالعه 27/1±64 سال بود. از بین دوازده سوال مربوط به سنجش توان خود مراقبتی بیماران نارسایی قلبی، بهترین رفتار به ترتیب شامل مصرف دارو طبق تجویز، استراحت کافی در طول روز، مصرف غذاهای کم نمک بود و ضعیف‌ترین رفتارها به ترتیب شامل: تزریق واکسن آنفولانزا و ورزش منظم بوده است. نتایج نشان داد که میانگین رفتارهای خود مراقبتی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی در حد متوسط (04/38) بوده است که این نتایج با نتایج مطالعه Koeling(3) هم‌خوانی دارد و با نتایج  Oksel(4) که در کشور ترکیه انجام شد، هم‌خوانی ندارد. عوامل زیادی بر انجام رفتارهای خودمراقبتی موثر هستند که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به مواردی نظیر کمبود اطلاعات، محدودیت‌های جسمی، عدم سازگاری با درمان‌های متعدد و مشکلات عاطفی اشاره کرد(5). لذا فرایند یاد دهی و یادگیری فعالیت‌های خود مراقبتی می‌تواند فرد را به سمت سلامتی، رفاه، سازگاری، افزایش توان مراقبت از خود، کاهش از کار افتادگی و روند تسریع و بهبودی خود سوق دهد. 200 201 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 2015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/42015/11/4 1394/8/13 سینا صبوریان جویباری Sina Sabourian Jouybari دانشجوی کارشناسی پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه ساری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران هدایت جعفری Hedayat Jafari استادیار، گروه پرستاری داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه ساری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران : Hedayat2003@yahoo.com سید حسام میرانی Seyyed Hessam Mirani دانشجوی کارشناسی پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه ساری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران فاطمه مطلق Fatemeh Motlagh دانشجوی کارشناسی پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه ساری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران امیرحسین گودرزیان Amir Hossin Goudarzian دانشجوی کارشناسی پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه ساری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ##1. Jackson SF, Cole DC. Graduate global public health education: activities and outcomes in relation to student prior experience. Glob J Health Sci 2013; 5(3): 54-63.##2. Sherina MS, Rampal L, Kaneson N. Psychological stress among undergraduate medical students. Med J Malaysia 2004; 59(2): 207-211.##3. Aghajanlou A, Haririan H, Ghafourifard M. Violence during clinical training among nursing students of Zanjan universities of medical sciences. Iran J Nurse Res 2010; 5(17): 46-54.##4. Crilly J, Chaboyer W, Creedy D. Violence towards emergency department nurses by patients. Accid Emerg Nurs 2004; 12(2): 67-73.##5. Riegel B, Carlson B. Facilitators and barriers to heart failure self-care. Patient Edu Couns 2002; 46(4): 287-295## ##