1394 25 132 0 392

تولید آنزیم ضد لوسمی ال-آسپاراژیناز توسط سویه ای از استافیلوکوکوس جداسازی شده از خاک کشاورزی Production of anti-leukemia L-Asparaginase by a strain of Staphylococcus Isolated from Agricultural Soil 1 1 سابقه و هدف: آنزیم ال- آسپاراژیناز به عنوان یکی از بهترین داروهای ضد سرطان خون شناخته می‌شود. با توجه به این که آسپاراژینازهای داروئی از منابع باکتریایی می‌باشند، هدف از این تحقیق یافتن باکتری‌های تولید کننده ال-آسپاراژیناز بومی بود. مواد و روش‌ها: جداسازی باکتری مولد آنزیم از خاک‌های کشاورزی جنوب تهران انجام شد. غربالگری اولیه بر روی نوترینت آگار و سپس روی محیط M9 آگار صورت گرفت. باکتری منتخب که بیش‌ترین فعالیت آنزیمی را داشت، توسط روش‌های بیوشیمیایی و فیلوژنی شناسایی شد. اندازه‌گیری فعالیت آنزیمی به روش نسلریزاسیون انجام شد. برای بهینه سازی تولید آنزیم فاکتورهایی چون منبع کربن، نیتروژن، میزان نمک، تاثیر pH محیط، دما و هوادهی مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: باکتری انتخاب شده یک سویه از استافیلوکوکوس بود که استافیلوکوکوس سویه MGM1 نامیده شد. شرایط بهینه فعالیت آنزیمی بدین صورت به دست آمد که گلوکز 1 درصد به عنوان منبع کربن، عصاره گوشت g/l 5/0 به عنوان منبع نیتروژن در غلظت صفر نمک با pH بهینه 7 تا 8 در غلظت نمک صفر با هوادهی rpm120 و دمای 35 درجه سانتی‌گراد بود. استنتاج: با توجه به این که شرایط بهینه فعالیت آنزیمی باکتری MGM1 مشابه با شرایط فیزیولوژیک بدن بوده، مطالعات بیش‌تر روی آنزیم تولید به دست آمده به منظور دستیابی به یک آسپاراژیناز موثر دارای اهمیت می‌باشد 2 Background and purpose: L-asparaginase is a well-known enzyme that is used as one of the most effective anti-leukemic drugs. Considering that the asparaginases used as antitumor are bacterial-based enzymes, the aim of this study was to find indigenous potential bacteria producing asparaginase. Materials and methods: The enzyme producing bacteria was isolated from the agricultural soils around Gharchak, Tehran province, Iran. Screenings were performed on nutrient agar and M9 agar, respectively. The most efficient bacterium having asparaginase activity was selected and identified by biochemical and phylogenetic methods. Asparaginase activity was assayed by Nesslerization method. Optimization of the enzyme production was conducted by assessment of some factors such as the effect of carbon and nitrogen sources, salt concentration, pH, temperature and agitation. Results: The selected bacterium was identified as a strain of staphylococcus that was named MGM1.The optimal conditions for enzyme activity was obtained at following conditions: 1% glucose as carbon source and 0.5 g/l beef extract as nitrogen source, without salt (NaCl) at pH range of 7-8 with shaking 120 rpm at 35 ◦C. Conclusion: The optimal activity for the enzyme produced by MGM1 was similar to physiological conditions of human body, therefore, further studies on this enzyme would be of great value in finding a new efficient asparginase enzyme. 1 12 2016/01/4 1394/10/14 2016/01/4 1394/10/14 مهتاب قربان موحد Mahtab Ghorbanmovahed کارشناسی ارشد میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، تهران، اوین ایران غلامحسین ابراهیمی پور Gholamhossein Ebrahimipour دانشیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، تهران، اوین ایران جواد اختری Javad Akhtari استادیار، گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی، مرکز تحقیقات ایمونوژنتیک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران عبدالرزاق مرزبان Abdolrazagh Marzban دانشجوی دکترا بیوتکنولوژی دارویی، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران marzban86@gmail.com L-asparaginase anticancer effect staphylococcus ال-آسپاراژیناز اثر ضد توموری استافیلوکوکوس 1. Ramya LN, Doble M, Rekha VPB, Pulicherla KK. L-Asparaginase as potent anti-leukemic agent and its significance of having reduced glutaminase side activity for better treatment of acute lymphoblastic leukaemia. Appl Biochem Biotechnol 2012; 167(8): 2144-2159.##2. Pradhan B, Dash SK, Sahoo S. Screening and characterization of extracelluar L-asparaginase producing Bacillus subtilis strain hswx88, isolated from Taptapani hotspring of Odisha, India. Asian Pacific J Trop Biomed 2013; 3(12): 936-941.##3. Kidd JG. Asparaginase and cancer—yesterday and today.in:Experimental and Clinical Effects of L-Asparaginase, Grundmann E, Oettgen HF(ed), Berlin, Springer, 1970: 3-14.##4. Broome J. Evidence that the L-asparaginase of guinea pig serum is responsible for its antilymphoma effects. I. Properties of the L-asparaginase of guinea pig serum in relation to those of the antilymphoma substance. J Exp Med. 1963;118:99-120.##5. Whelan HA, Wriston Jr JC. Purification and properties of asparaginase from Escherichia coli B. Biochemistry 1969; 8(6): 2386-2393.##6. Mashburn LT, Wriston JC. Tumor inhibitory effect of L-asparaginase. Biochem Bioph Res Co 1963; 12(1): 50-55.##7. El Shora HE, Ali AS. Enhancement the Activity of L-asparaginase and Antioxidant Enzymes in Cicer arietium L Cotyledons under Stress Conditions. Int J Agron Plant Prod 2013; 4: 3724-3735.##8. War Nongkhlaw FM, Joshi SR. L-Asparaginase and antioxidant activity of endophytic bacteria associated with ethnomedicinal plants. Indian J Biotechnol 2015; 15(1): 59-64.##9. Shukla D, Shrivastav VK, Jana A, Shrivastav A. Exploration of the potential L-asparaginase producing bacteria from the soil of Gwalior (India). Int J Curr Microbiol Appl Sci 2014; 3(5): 665-672.##10. Sherifah MW, Adesewa AA. Screening, Production and Optimization of L-Asparaginase From Soil Bacteria Isolated in Ibadan, South-western Nigeria. J Basic Appl Sci 2015; 11: 39-51.##11. Shrivastava A, Khan AA, Jain SK, Singhal PK. Bacterial asparaginase: A potential antineoplastic agent for treatment of acute lymphoblastic leukemia. Bacteria and Cancer. London-Springer, 2014.##12. Bhat MR, Badi RB, Dubey SD, Chande AC. L-asparaginase producing gordonia terrae from lonar lake. Res J Pharm Biol Chem Sci 2014; 5(4): 848-854.##13. Yazdani R, Mobini-Dehkordi M, Rastegari AA. Isolation and identification of native Iranian L-asparaginase producing bacteria. Journal of Microbial Wold 2012; 5(1&2): 36-39 (Persian) .##14. Mahajan RV, Saran S, Kameswaran K, Kumar V, Saxena RK.. Efficient production of l-asparaginase from Bacillus licheniformis with low-glutaminase activity: Optimization, scale up and acrylamide degradation studies. Bioresour Technol 2012; 125: 11-16.##15. Sharma A, Husain I, Mishra S. Evaluation of antitumor activity of glutaminase free L-asparaginase from indigenous bacterial strains for potential chemotherapeutic application. Int J Pharma Bio Sci 2014; 5(2): 16-26.##16. Pourhossein M, Korbekandi H. Cloning, expression, purification and characterisation of Erwinia carotovora L-asparaginase in Escherichia coli. Adv Biomed Res 2014; 3: 82.##17. Ghasemi Y, Ebrahiminezhad A, Rasoul-Amini S, Zarrini G, et al. An optimized medium for screening of L-asparaginase production by Escherichia coli. American J Biochem Biotechnol 2008; 4(4): 422-424.##18. Verma N, Kumar K, Kaur G, Anand S. L-asparaginase: A promising chemotherapeutic agent. Crit Rev Biotechnol 2007; 27(1): 45-62.##19. D'Iakov IN, Pokrovskiĭ VS, Sannikova EP, Bulushova NV, Pokrovskaia MV, Aleksandrova SS. Cross-immunogenicity of various bacterial L-asparaginases. Zh Mikrobiol Epidemiol Immunobiol 2014; 6: 100-104.##20. Keating MJ, Holmes R, Lerner S, Ho DH. L-asparaginase and PEG asparaginase-past, present, and future. Leuk Lymphoma 1993; 10(S1): 153-157.##21. Bisht SS, Praveen B, Panda A, Panda K, et al. Isolation, purification & characterization of asparginase from Eschereshia coli. Int J Pharma Bio Sci 2011; 2(4): 174-179.##22. Holt JG, Krieg NR, Sneath PHA, Staley JT, Williams ST. Bergey’s Manual of Determinative Bacteriology. 9th ed. Baltimore: Williams & Wilkins, 1994.##23. Gulati R, Saxena R, Gupta R. A rapid plate assay for screening L-asparaginase producing micro-organisms. Lett Appl Microbiol 1997; 24(1): 23-26.##24. Han SW,Jung J, Park WJ. Biochemical Characterization of L-Asparaginase in NaCl-Tolerant Staphylococcus sp. OJ82 Isolated from Fermented Seafood. J Microbiol Biotechnol 2014; 24(8): 1096-1104.##25. Prakasham RS, Rao CS, Rao RS, Lakshmi GS, Sarma PN. L-asparaginase production by isolated Staphylococcus sp. -6A: Design of experiment considering interaction effect for process parameter optimization. J Appl Microbiol 2007; 102(5): 1382-1391.##26. Howard JB, Carpenter FH. L-asparaginase from Erwinia carotovora substrate specificity and enzymatic properties. J Biol Chem 1972; 247(4): 1020-1030.##27. Narta UK, Kanwar SS, Azmi W. Pharmacological and clinical evaluation of L-asparaginase in the treatment of leukemia. Crit Rev Oncol Hematol 2007; 61(3): 208-221.##28. Graham ML. Pegaspargase: a review of clinical studies. Adv Drug Delivery Rev 2003; 55(10): 1293-1302.##29. Savitri AN, Azmi W. Microbial L-asparaginase: A potent antitumour enzyme. IJBT 2003; 2(2): 184-194.## ##

ویژگی‌های دموگرافیک و بالینی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروز Demographic and Clinical Characteristics of Multiple Sclerosis 1 1 سابقه و هدف: بیماری مالتیپل اسکلروزیس (MS) یکی از شایع‌ترین اختلالات عصبی و عامل غیر تروماتیک ناتوانی در جوانان اکثر کشورها می‌باشد. MS نوعی بیماری خود ایمنی است که با درگیری سیستم اعصاب مرکزی منجر به بروز علائم و عوارض گوناگونی می‌گردد. شیوع این علائم در مناطق مختلف و سن ابتلادر مبتلایان به این بیماری متغیر بوده است لذا این مطالعه با هدف ارزیابی وضعیت دموگرافیک، بالینی و فاکتورهای خطر بیماران مبتلا به MS انجام شده است. مواد و روش‌ها: مطالعه توصیفی- مقطعی حاضر روی 152 نفر از بیماران مبتلا به MS انجام شد که از اردیبهشت 92 13تا تیرماه 1393وارد مطالعه شدند. تشخیص بیماری MS بر اساس تست‌های آزمایشگاهی و علائم بالینی و تایید قطعی آن بر اساس کرایتریای مک دونالد انجام گرفت. اطلاعات به دست آمده در پرسش‌نامه ثبت گردید و مورد تجزیه وتحلیل آماری قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین سنی بیماران 3/7 ± 6/31 سال بود و نسبت فراوانی زنان به مردان بیش از 3 برابر بود و اکثر زنان مبتلا، متأهل بودند. بیش‌تر بیماران مبتلا به فرم خفیف بیماری بودند (4/86 درصد)، 2/21درصد سابقه خانوادگی درجه 1و2 بیماری MS و 94 درصد ضایعات پلاک در تصویر MRI داشتند. 7/45 درصد از مبتلایان علائم بی‌حسی و 8/43 درصد مشکلات بینایی داشتند اما افسردگی در 3/9درصد از مبتلایان دیده شد. اختلالات بینایی، اولین علامت بیماری در اکثر بیماران (3/41 درصد) است. از بین علائم مربوط به بیماری، تنها علامت ضعف و اختلالات جنسی در هر سه فرم بیماری (عود کننده- بهبود یابنده، پیشرونده اولیه و ثانویه) ازلحاظ آماری تفاوت معناداری داشت (به ترتیب 05/0p= و 02/0p=) که ضعف در بیماران با افزایش وخامت بیماری تشدید می‌گردد اما در سایر علائم تفاوت معنی‌داری میان سه فرم بیماری مشاهده نگردید. استنتاج: ویژگی‌های بالینی و اپیدمیولوژیکی MS در استان مازندران در مقایسه با جهان و سایر مراکز انجام‌گرفته مشابهت داشته است. راه‌اندازی ثبت نظام‌مند بیماری MS در کشور می‌تواند اطلاعات بیش‌تری در خصوص وضعیت این بیماران ازنظر دموگرافیک، بالینی، نوع درمان و پاسخ به درمان فراهم نماید اما با توجه به بالا بودن شیوع فامیلی بیماری MS در استان مازندران نسبت به سایر مناطق کشور، بررسی‌های بیش تر خصوصاً در زمینه ژنتیک ضرورت می‌یابد. 2 Background and purpose: Multiple sclerosis (MS) is one the most prevalent diseases associated with neurological and non-traumatic disability in adults. This autoimmune disease affects the central nervous system (CNS) and manifests different signs and symptoms. The prevalence of disease and age of onset varies considerably across the world. This study aimed at investigating demographic, clinical characteristics, and different risk factors in patients with MS. Materials and methods: The study was performed on 152 MS patients from May 2013-July 2014. McDonald diagnostic criteria were used for disease diagnosis. Data was recorded and analyzed in SPSS V.17. Results: The mean age of patients was 31.6 ± 7.3 and females were three times more likely to be afflicted with MS. Most of the female patients were married. The majority of patients had benign disease (86.4%), and positive family history of MS was found in 21.2%. Plaque lesions in MRI were seen in 94% of the patients. Sensory loss, visual impairment and depression were observed in 45.7%, 43.8%, and 9.2%, respectively. Visual impairment was the first sign of the disease that was observed in most of the patients (41.3%). Fatigue and sexual dysfunction were significantly different between relapse-remitting, primary progressive, and secondary progressive form of MS (P= 0.05 and P= 0.02, respectively). Fatigue was associated with disease progression but other symptoms were not significantly different between three forms of the disease. Conclusion: Demographic and clinical characteristics of MS in Mazandaran province were similar to those reported from other countries. MS registry is recommended to record all MS cases in order to increase knowledge on demographic and clinical characteristics, treatment options, and patient’s response to medications. Furthermore, high familial prevalence of multiple sclerosis in Mazandaran province compared with other regions in Iran calls for further genetic analyses. 13 22 2016/01/42016/01/4 1394/10/14 2016/01/42016/01/4 1394/10/14 محمود عابدینی Mahmoud Abedini استادیار، گروه اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران معصومه پاک سرشت Masumeh Paksersht دانشجوی کارشناس ارشد ایمونولوژی، کمیته تحقیقات دانشجوی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران علیرضا رفیعی Alireza Rafiei استاد، گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران : rafiei1710@gmail.com رضا ولدان Reza Valadan استادیار، گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ام البنین امجدی Omolbanin Amjadi کارشناس ارشد بیولوژی مولکولی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رضوان خواجوی Rezvan Khajavi کارشناس ارشد بیولوژی مولکولی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران سعید عابدیان کناری Saied Abediankenari دانشیار، گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات ایمونوژنتیک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رضا حبیبی ساروی Reza Habibi 7. دانشجوی دکترای نشخیص سلامت در بلایا و فوریت ها، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران multiple sclerosis risk factors clinical finding مالتیپل اسکلروزیس فاکتورهای خطر یافته های بالینی ##1. Das Sarma J. A mechanism of virus-induced demyelination. Interdiscip Perspect Infect Dis 2010; 2010: 109239.##2. Kakalacheva K, Munz C, Lunemann JD. Viral triggers of multiple sclerosis. Biochim Biophys Acta 2011; 1812(2): 132-140.##3. Abedidni M, Habibi Saravi R, Zarvani A, Farahmand M. Epidemiologic study of multiple sclerosis in Mazandaran. J Mazandaran Univ Med Sci 2008; 18(66): 82-86 (Persian).##4. MS international Federation (MSI). Atlas OF MS 2013. 2013.##5. Etemadifar M, Sajjadi S, Nasr Z, Firoozeei TS, Abtahi SH, Akbari M, Fereidan-Esfahani M. Epidemiology of multiple sclerosis in Iran: a systematic review. Eur Neurol 2013; 70(5-6): 356-363.##6. Rafiei A, Abedini M, Hosseini SH, Hosseini-Khah Z, Bazrafshan B, Tehrani M. Toll like receptor-4 896A/G gene variation, a risk factor for migraine headaches. Iran J Immunol 2012; 9(3): 159-167.##7. Mazaheri S, Hajilooi M, Rafiei A. The G-308A promoter variant of the tumor necrosis factor-alpha gene is associated with migraine without aura. J Neurol 2006; 253(12): 1589-1593.##8. Pakseresht M, Shobeyri S, Rafiei A, Amjadi O, Abedini M. The Role of Infectious Agents on Pathogenesis of Multiple Sclerosis. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 24 (122): 456-474 (Persian).##9. Nedjat S, Montazeri A, Mohammad K, Majdzadeh R, Nabavi N, Nedjat F, et al. Quality of Life in Multiple Sclerosis Compared to the Healthy Population in Tehran. Iranian Journal of Epidemiology 2006; 2(3): 19-24 (Persian).##10. Dehghani A, Shaygannejad V, Ferdosi F, Shayganfar A. Optic Neuritis as the First Attack of Multiple Sclerosis. Journal of Ophthalmology Bina 2005; 10(5): 544-547 (Persian).##11. Cosh A, Carslaw H. Multiple sclerosis: symptoms and diagnosis. InnovAiT 2014; 7(11): 651-657.##12. Haghjooy Javanmard S, Saadatnia MM, Homayouni VV, Nikoogoftar MM, Maghzi AH, Etemadifar M, et al. Interferon-beta-1b protects against multiple sclerosis-induced endothelial cells apoptosis. Front Biosci (Elite Ed) 2011; 4: 1368-1374.##13. Polman CH, Reingold SC, Banwell B, Clanet M, Cohen JA, Filippi M, et al. Diagnostic criteria for multiple sclerosis: 2010 revisions to the McDonald criteria. Ann Neurol 2011; 69(2): 292-302.##14. Zadeh H. Clinical and Epidemiological Features of Early and Adult Onset Multiple Sclerosis in Hamedan, Iran, 2004-2005. YAFT-E 2008; 9(4): 39-44 (Persian) .##15. Harrison T. Harrison\'s Principles of Internal Medicine. 16th ed. Kasper DL, Braunwald E, Hauser SL, Fauci AS, Longo DL, Jameson JL, )eds(. United States of America: McGraw- Hill-Medical Publishing Division; 2005.##16. Wasay M, Khatri IA, Khealani B, Sheerani M. MS in Asian countries. Int MS J 2006; 13(2): 58-65.##17. Ashtari F, Shaygannejad V, Heidari F, Akbari M. Prevalence of Familial Multiple Sclerosis in Isfahan, Iran. Journal of Isfahan Medical School 2011; 29(138): 555-561 (Persian).##18. Heydarpour P, Khoshkish S, Abtahi S, Moradi- Lakeh M, Sahraian MA. Multiple sclerosis epidemiology in Middle East and North Africa: a systematic review and meta-analysis. Neuroepidemiology 2015; 44(4): 232-244.##19. Kingwell E, Zhu F, Marrie RA, Fisk JD, Wolfson C, Warren S, et al. High incidence and increasing prevalence of multiple sclerosis in British Columbia, Canada: findings from over two decades (1991–2010). J Neurol 2015; 262(10): 2352-2363.##20. Al-Shammri SN, Hanna MG, Chattopadhyay A, Akanji AO. Sociocultural and demographic risk factors for the development of multiple sclerosis in Kuwait: a case-control study. PloS one 2015; 10(7): e 0132106.##21. Etemadifar M, Sajjadi S, Nasr Z, Firoozeei TS, Abtahi S-H, Akbari M, et al. Epidemiology of multiple sclerosis in Iran: a systematic review. Eur Neurol 2013; 70(5-6): 356-363.##22. Beladi Moghaddam N, Bakhshandeh Moghaddam E, Baghizadeh S, Amjadi H. Clinical response to interferon beta 1a in patients with in patients with relapsing-remitting multiple sclerosis. Research in Medicine 2011; 34(4): 239-243.##23. Kerbrat A, Hamonic S, Leray E, Tron I, Edan G, Yaouanq J. Ten year prognosis in multiple sclerosis: a better outcome in relapsing- remitting patients but not in primary progressive patients. Eur J Neurol 2015; 22(3): 507-e35.##24. Cossburn M, Ingram G, Hirst C, Ben-Shlomo Y, Pickersgill TP, Robertson NP. Age at onset as a determinant of presenting phenotype and initial relapse recovery in multiple sclerosis. Mult Scler 2012; 18(1): 45-54.##25. Mazdeh M, Jafari M. Prevalence of bladder and sexual dysfunctions in patients with multiple sclerosis. J Qazvin Univ Med Scie. 2009; 12(4): 27-32 (Persian) .##26. World Health Organization .Atlas: multiple sclerosis resources in the world 2008. World Health Organization, multiple sclerosis international federation, 2008.## ##

بررسی عملکرد پزشکان خانواده روستایی استان گلستان از دیدگاه مدیران، پزشکان خانواده و بیماران Assessing Rural Family Physicians Performance According to Healthcare Managers, Family Physicians, and Patients in Golestan Province, Iran 1 1 سابقه و هدف: پزشک خانواده به عنوان اولین سطح تماس با مردم و بیمار (بعد از بهورز) می‌باشد که باید توانمندی‌های لازم را جهت ارائه خدمات در سطح اول دارا باشد. هدف از انجام این مطالعه تعیین سطح عملکرد پزشکان خانواده بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی در استان گلستان، 1956 بیمار، 110 پزشک خانواده و 70 مدیر سلامت در مطالعه شرکت نمودند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات چک لیستی شامل ابعاد وضعیت آموزش، ارائه خدمات سلامت، مدیریت عملکرد، مشارکت جامعه، و پرسشنامه‌ای در زمینه ارتباط با بیمار و مدیریت سلامت منطقه تحت پوشش بود. تحلیل داده‌ها با آزمون‌های آماریt ، ANOVA و Pearson correlation و با استفاده از نسخه 18 نرم‌افزارSPSS انجام گرفت. یافته‌ها: از دیدگاه مدیران بهداشتی و پزشکان خانواده «مدیریت عملکرد» قوی‌ترین بعد و «مدیریت سلامت منطقه» ضعیف‌ترین بعد بود. 9/48 درصد بیماران وضعیت ارتباط پزشکان خانواده را با آن‌ها خیلی خوب عنوان نمودند. سن پزشکان خانواده با سطح مشارکت جامعه (044/0=p)، جنسیت پزشکان خانواده با آموزش (019/0=p) و مشارکت جامعه (02/0=p)، شهرستان محل خدمت پزشک خانواده با بعد ارائه خدمت (029/0=p)، و وضعیت استخدام پزشک خانواده با بعد مدیریت سلامت منطقه (001/0=p) ارتباط آماری معنی‌داری داشت. جنسیت مدیران مورد مطالعه با ابعاد مشارکت جامعه (001/0=p)، ارائه خدمات (008/0=p)، مدیریت عملکرد (006/0=p) و مدیریت سلامت (004/0=p) منطقه از نظر آماری ارتباط معنی‌داری داشت. وضعیت ارتباط پزشک با بیمار با سن (03/0=p) و تعداد مراجعات (001/0= p)، شهرستان محل سکونت (001/0=p) و سطح تحصیلات بیماران مراجعه‌کننده (009/0=p) از نظر آماری ارتباط معنی داشت. استنتاج: علی‌رغم این که ابعاد آموزش، ارائه خدمات، مدیریت عملکرد و ارتباط با بیمار وضعیت مناسبی دارد ولی ابعاد مشارکت جامعه و مدیریت سلامت منطقه ضعیف ارزیابی شده و نیاز به بهبود دارد. 2 Background and purpose: The family physician is the first point of contact between people and health system (after the health workers) that should be capable of providing first-class services. The aim of this study was to investigate the performance of family physicians. Materials and methods: A cross-sectional study was conducted in 1956 patients, 110 family physicians, and 70 health managers. Check lists and questionnaires were used to collect the data. The check list included different dimensions such as education, service delivery, performance management and community participation. Also, a questionnaire was used to study about the relationship with patients and health management of the region. Data was analyzed in SPSS V.18 applying ANOVA, T-Test and Pearson Correlation. Results: According to the family physicians and health managers, the strongest and weakest dimensions were performance management and health management of the region. Among the patients 48.9% reported a good physician-patient relationship. There were significant relationships between age of the family physicians and community participation (P=0.044), their sexuality and education (P=0.019) and community participation (P=0.02), the town where family physicians work and service delivery (P=0.029), and their employment statuses and the health management of the region (P=0.001). We found significant relationships between the sexuality of managers and community participation (P=0.001), services delivery (P=0.008), performance management (P=0.006) and health management of the region (P=0.004). Also, significant relationships were found between the physician-patient relationship and patient’s age (P=0.003) number of referrals (P=0.001), city (P=0.001) and level of education (P=0.009). Conclusion: Despite the fact that dimensions of training, service delivery, performance management, and physician-patient relationship were in appropriate levels but dimensions of community participation and health management of the region need to improve their performance. 23 32 2016/01/42016/01/42016/01/4 1394/10/14 2016/01/42016/01/42016/01/4 1394/10/14 اشرفی بابازاده گشتی Ashrafi Babazadeh Gashti کارشناس ارشد آموزش پزشکی، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران ناهید جعفری Nahid Jafari استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران محمد جواد کبیر Mohammad Javad Kabir . استادیار، گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران علیرضا حیدری Alireza Heidari دانشجوی دکترای تخصصی سیاستگذاری سلامت، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران heidari_ar_2000@yahoo.com ناصر بهنام پور Naser Behnampour استادیار، گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران محمدرضا هنرور Mohammad Reza Honarvar دانشجوی دکترای تخصصی تغذیه، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران محمدعلی پورعباسی Mohammad Ali Pourabbasi پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران مریم ایری Maryam Eri کارشناس ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران performance family physician healthcare team عملکرد پزشک خانواده تیم سلامت استان گلستان 1. Chaman R, Amiri M, Raei M, Alinejad M, Nasrollahpour Shirvani SD. National Family Physician Program in Shahroud: Assessing Quality of Implementation and Condition of Settings. Hakim 2011; 14(2): 123-129 (Persian).##2. Mohtasham Amiri Z, Taheri M, Rahimi H, Jalali M, Dadashi A, Ehsani M. Family physicians attitudes towards CME training electronic site in guilan-2010. Research in Medical Education 2011; 3(2):52-57 (Persian).##3. Torabian S, Cheraghi MA, Azarhomayoon A. Family physician program: physicians’ satisfactions in Hamadan, Iran. Payesh 2013; 12(3): 289-296 (Persian).##4. Alidoosti M, Tavassoli E, Delaram M, Najimi A, Sharifirad G. The relationship between satisfaction and knowledge about family-doctor program in Shahr-e-Kord. Zahedan J Res Med Sci 2011; 13(6): 36-39 (Persian).##5. Khosravi S, Asadi L, Amiresmaeili M, Jafari Sirizi M, Mirzaei S, Khosravi Sh. Study of satisfaction rate from family physicians performance in rural areas of bardsir in 2013: a short report. J Rafsanjan Univ Med Sci 2014; 15(3): 489-494 (Persian).##6. Motlagh ME, Nasrolahpour Shirvani SD, Ashrafian Amiri H, kabir MJ, Shabestani Monfared A, Nahvijoui A, et al. familiarity of rural people engaged in rural assurance towards principles, facilities, and conditions of rural assurance in family physician program in Northern provinces of iran-2008. Journal of North Khorasan University of Medical Sciences 2010; 2(2-3): 33-38.##7. Alipour A, Habibian N, Tabatabaee SHR. Evaluation the Impact of Family Physician Care Program on Family Planning in Sari from 2003 to 2007. Iranian Journal of Epidemiology 2009; 5(1): 47-55 (Persian).##8. Jannati A, Maleki M, Gholizade M, Narimani M, Vakeli S. Assessing the Strengths & Weaknesses of Family Physician Program. Knowledge & Health 2010; 4(4): 39-44 (Persian).##9. Motlagh E, Nasrollahpour Shirvani SD, Ashrafian Amiri H, Kabir MJ, Shabestani Monfared A, Nahvijoy A. Satisfaction of Family Physicians (FPs) about Effective Factors on Activation of FP Program in Medical Universities. Journal of Guilan University of Medical Sciences 2011; 19(76): 48-55 (Persian).##10. Moattari M, Fallahzade MH. Senior Medical Students' Self Evaluation of their Capability in General Competencies in Shiraz University of Medical Sciences. Iranian Journal of Medical Education 2008; 7(2): 371-377 (Persian).##11. Executive guideline of rural health insurance and Family physician plan in rural. Ministry of health, Islamic Republic of Iran, version 15; 2014.##12. Karimi M, Mirzaei M, Rahim Z. Educational needs of family physicians in Yazd province. The Journal of Medical Education and Development 2012; 6(1): 39-46.##13. Jabari A, Sharifirad Gh, Shokri A, Bahmanziari N, Kordi A. Overview of the Performance of Rural Family Physician in Iran. Health Inf Manage 2013; 9(7): 1132-1145 (Persian).##14. Hafezi Z, Asqari R, Momayezi M. Monitoring Performance of Family Physicians in Yazd. The Journal of Toloue Behdasht 2009; 6(26): 16-26.##15. Afkar A, Pourreza A, Khodabakhshinejad V, Mehrabian F. Family physician performance from the perspective of gilani customers. JHOSP 2013; 12(1): 39-48.##16. Joolaee H, Alizadeh M, Fallahzadeh MH, Baseri A, Sayadi M. Evaluation of Clinical Skills of Family Physicians in Fars Province by Means of Observed Structured Clinical Evaluation. Strides Dev Med Educ 2011; 7 (2):92-98.##17. Managheb SE, Jaafarian J, Firouzi H. The effect of communication skills training based on Calgary-Cambridge guideline on knowledge, attitude and practice of family physician of Jahrom University of medical sciences 2007. Journal of Jahrom University of medical Sciences 2008; 6(2): 74-84.##18. Tobayy Sh, dehbozorge Gh. Demands and expectations of patients investigated physicians of internal medicine, psychiatry and surgery. Med J Hormozgan 2004; 8(1): 41-47 (Persian).## ##

تاثیر بسته آموزشی سبک زندگی بر پیشگیری از مشکلات سلامتی پس از زایمان در مادران نخست زا: کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده Effect of Lifestyle Educational Package on Prevention of Postpartum Health Problems in Nulliparous Mothers: A Randomized Clinical Trial 1 1 سابقه و هدف: با توجه به آسیب‌پذیر بودن مادر در دوران پس از زایمان و ابتلا به برخی مشکلات سلامتی پس از زایمان که مرگ و میر و بیماری‌زایی بالایی به همراه دارد، مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر بسته آموزشی سبک زندگی بر پیشگیری از مشکلات سلامتی پس از زایمان در مادران نخست‌زا انجام گرفت. مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی، 220 مادر نخست‌زای بستری در بخش پس از زایمان با روش بلوک‌بندی تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص داده شدند. برای گروه مداخله، آموزش و مشاوره به صورت چهره به چهره، تلفنی، کتابچه و پیامک (هم برای مادران و هم برای پدران) ارائه شد و گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. رخداد مشکلات سلامتی در روز ترخیص و طی هفته دوم و ششم پس از زایمان در دو گروه با استفاده از آزمون رگرسیون لجستیک مورد مقایسه قرار گرفت. یافته‌ها: با تعدیل فراوانی مشکلات سلامتی در دوران بارداری، شانس ابتلا به یبوست، هموروئید، زخم مقعد، درد شکم، سردرد، درد محل بخیه‌ها، عفونت محل بخیه‌ها و مشکلات خواب در طی هفته‌های دوم و ششم پس از زایمان و نیز شانس سرماخوردگی و تب، کمردرد، گرفتگی پا، درد پستان، شقاق نوک پستان، ضعف یا خستگی، غم و ناراحتی و عفونت زنان در هفته ششم پس از زایمان در مادران گروه آموزش در مقایسه با مادران گروه کنترل بیش از 50 درصد کاهش یافته بود. استنتاج: در مطالعه حاضر، آموزش سبک زندگی پس از زایمان توانست شانس ابتلا به اکثریت مشکلات سلامتی دوران نفاس را کاهش دهد، لذا توصیه می‌شود برنامه‌های آموزشی جامع‌تر و کامل‌تری توسط مراقبین سلامت در طی دوران نفاس در بخش پس از زایمان و مراکز بهداشتی برای مادران و پدران ارائه شود. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 13N2013042110324IRCT 2 Background and purpose: Mothers are highly vulnerable during pregnancy and after childbirth. Some problems could even lead to mortality and morbidity after childbirth. Therefore, this study was carried out to evaluate the effect of lifestyle educational package on prevention of postpartum’s health problems in nulliparous mothers. Materials and methods: This randomized clinical trial was conducted on 220 nulliparous women in postpartum ward. The subjects were allocated into two groups using block randomization method. Intervention group received face to face training, telephone counseling, booklets and informative text messages (both fathers and mothers), while the control group had no education or training. Any health problem on the day of discharge and two and six weeks after delivery were compared between the two groups using logistic regression test. Results: By lowering the frequency of health problems during pregnancy, the chances of developing some complications including constipation, hemorrhoids, anal fissure, abdominal pain, headache, painful or infected suture, sleep problems during the second and sixth weeks postpartum as well as the chances of having cold and fever, backache, leg cramp, breast pain, nipple fissure, fatigue or weakness, sadness and discomfort and vaginal infection during the sixth weeks of postpartum decreased by more than 50% in educational group compared with the control group. Conclusion: In this study, postpartum lifestyle intervention reduced the chance of developing many health problems. Therefore, more comprehensive interventions should be carried out by healthcare providers during pureperium period in postpartum ward and the health centers for mothers and fathers. (Clinical Trials Registry Number: IRCT2013042110324N13) 33 48 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/4 1394/10/14 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/4 1394/10/14 مهین کمالی فرد Mahin Kamali fard . مربی، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران مژگان میرغفوروند Mojgan Mirghafourvand استادیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران سکینه محمد علیزاده چرندابی Sakineh Mohammad alizade charandabi دانشیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران فرزانه خدابنده Farzaneh Khodabandeh مربی، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران ایران Farzank1368@gmail.com محمد اصغری جعفرآبادی Mohammad Asghari JafarAbadi دانشیار، مرکز تحقیقات پیشگیری از مصدومیت‌ها‌ی ترافیکی جاده‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. ایران آمنه منصوری Ameneh Mansoori دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران lifestyle education postpartum health problems nulliparous mothers آموزشِ سبک زندگی مشکلات سلامتی پس از زایمان مادران نخست‌زا 1. Fikree FF, Ali T, Durocher JM, Rahbar MH. Health service utilization for perceived postpartum morbidity among poor women living in Karachi. Soc Sci Med 2004; 59(4): 681-694.##2. Razurel C, Bruchon-Schweitzer M, Dupanloup A, Irion O, Epiney M. Stressful events, social support and coping strategies of primiparous women during the postpartum period: a qualitative study. Midwifery 2011; 27(2): 237–242.##3. Ansara D, Cohen MM, Gallop R, Kung R, Schei B. Predictors of women's physical health problems after childbirth. J Psychosom Obstet Gynaecol 2005; 26(2): 115-125.##4. Nikpour M, Delavar MA, Abedian Z. Type of delivery and self-reported postpartum symptoms among Iranian women. Clin Exp Obstet Gynecol 2013; 40(1): 144-147.##5. Anderson A, MacFarlyn G. Translation of community health nursing. Translators: Givi M, Zoladle M, Tehran: Boshra Publication; 2001 (Persian).##6. Borders N. After the afterbirth: a critical review of postpartum health relative to method of delivery. J Midwifery Womens Health 2006; 51(4): 242-248.##7. Kabakian-Khasholian T, Shayboub R, Ataya A. Health after childbirth: Patterns of r eported postpartum morbidity from Lebanon. Women Birth 2014; 27(1): 15-20.##8. Zainur RZ, Loh KY. Postpartum morbidity what we can do. Med J Malaysia 2006; 61(5): 651-657.##9. Vermelis JM, Wassen MM, Fiddelers AA, Nijhuis JG, Marcus MA. Prevalence and predictors of chronic pain after labor and delivery. Curr Opin Anaesthesiol 2010; 23(3): 295-299.##10. Amorim Francisco A, Junqueira Vasconcellos de Oliveira SM, Barbosa da Silva FM, Bick D, Gonzalez Riesco ML. Women's experiences of perineal pain during the immediate postnatal period: A cross-sectional study in Brazil. Midwifery 2011; 27(6): 254-259.##11. Smith MP. Postnatal concerns of mothers: an update. Midwifery 1989; 5(4): 182-188.##12. Hung CH. Correlates of first-time mothers' postpartum stress. Kaohsiung J Med Sci 2006; 22(10): 500-507.##13. Li CY, Chen SC, Li CY, Gau ML, Huang CM. Randomised controlled trial of the effectiveness of using foot reflexology to improve quality of sleep amongst Taiwanese postpartum women. Midwifery 2011; 27(2): 181-186.##14. Mirmohammadali M, Ashrafinia F, Rajabi H, Amelvalizadeh M, Haghighi Kh, Sadeghniiat Kazemnejad A. Effect of exercise on Quality of sleep in post-partum women. Hayat 2012; 18(1): 20-29.##15. Insana SP, Montgomery-Downs HE. Sleep and sleepiness among first-time postpartum parents: a field-and laboratory-based multimethod assessment. Dev Psychobiol 2013; 55(4): 361–372.##16. Derbyshire EJ, Davies J, Detmar P. Changes in bowel function: pregnancy and the puerperium. Dig Dis Sci 2007; 52(2): 324–328.##17. Ege E, Akin B, Altuntuğ K, Benli S, Ariöz A. Prevalence of urinary incontinence in the 12-month postpartum period and related risk factors in Turkey. Urol Int 2008; 80(4): 355-361.##18. Alipour Z, Eskandari N, Ebrahimi Z, Bagheri A. Prevalence of urinary and intestinal incontinence in postpartum period and its related factors. Iran J Obstet Gynecol Infertil 2014; 16(86): 9-15 (Persian).##19. Kvisvik EV, Stovner LJ, Helde G, Bovim G, Linde M. Headache and migraine during pregnancy and puerperium: the MIGRA-study. J Headache Pain 2011; 12(4):443–451.##20. Condon J. What about dad? Psychosocial and mental health issues for new fathers. Aust Fam Physician 2006; 35(9): 690–692.##21. Fletcher RJ, Matthey S, Marley CG. Addressing depression and anxiety among new fathers. Med J Aust 2006; 185(8): 461-463.##22. Nikpour S, Javaheri I, Yadavar Nikravesh M, Jamshidi R. Study of sexual problems resulting from delivery in primiparous women referred to outpatient clinics in west of Tehran. RJMS 2006; 13(50): 189-196 (Persian).##23. WHO. Postpartum care of the mother and newborn: a practical guide: report of a technical working group. Geneva: World Health Organization; 1998 https://extranet. who.int/iris/restricted/handle/10665/66439. Accessed March 21, 2014.##24. Hill K, Thomas K, AbouZahr C, Walker N, Say L, Inoue M, et al. Estimates of maternal mortality worldwide between 1990 and 2005: an assessment of available data. Lancet 2007; 370(9595): 1311-1319.##25. Tajik P, Nedjat S, Afshar NE, Changizi N, Yazdizadeh B, Azemikhah A, et al. Inequality in maternal mortality in Iran: an ecologic ##study. Int J Prev Med 2012; 3(2): 116-121.##26. AbouZahr C, Wardlaw T, Hill K, Choi Y. Maternal mortality in 2000: Estimates developed by WHO, UNICEF and UNFPA. Geneva: World Health Organization; 2004. ##27. Hamadani JD, Tofail F, Hilaly A, Mehrin F, Shiraji S, Banu S, et al. Association of postpartum maternal morbidities with children’s mental, psychomotor and language development in rural bangladesh. J Health Popul Nutr 2012; 30(2): 193-204.##28. Jarrah S, Bond AE. Jordanian women's postpartum beliefs: An exploratory study. Int J Nurs Pract 2007; 13(5): 289-295.##29. Brown S, Lumley J. Maternal health after childbirth: results of an Australian population based survey. Br J Obstet Gynaecol 1998; 105(2): 156-161.##30. Rouhi M, Mohammad-alizadeh Charandabi S, Usefi H, Rouhi N. Postpartum morbidity and help-seeking behaviours in Iran. British Journal of Midwifery 2011; 19(3): 178-184.##31. Gennaro S, Thyangathyanga D, Kershbaumer R, Thompson J. Health promotion and risk reduction in Malawi, Africa, village women. J Obstet Gynecol Neonatal Nurs 2001; 30(2): 224-230.##32. Kalichman SC, Benotsch E, Suarez T, Catz S, Miller J, Rompa D. Health literacy and health-related knowledge among persons living with HIV/AIDS. Am J Prev Med 2000; 18(4): 325-331.##33. Asghar Nia M, HeidarZadeh A, Zahiri Z, Seyhani AR, Pormehr Yabandeh L, Oudi M. Assessment of women’s knowledge regarding postpartum complications and cares. Journal of Medical Faculty Guilan University of Medical Sciences 2005; 55(14): 56-62.##34. Martin A, Horowitz C, Balbierz A, Howell EA. Views of women and clinicians on postpartum preparation and recovery. Matern Child Health J 2014; 18(3): 707-713.##35. Khanum PA, Quaiyum MA, Islam A. Knowledge and use of essential obstetric care services in a rural NGO working area: a baseline report. ICDDR,B: Centre for Health and Population Research. Bangladesh 2001. ##36. Brodribb WE, Zakarija-Grkovic I, Hawley G, Mitchell B, Mathews A. Postpartum health professional contact for improving maternal and infant health outcomes for healthy women and their infants. Cochrane Database of Systematic Reviews 2013, Issue 12.##37. Rahman MM, Haque SE, Zahan MS. Factors affecting the utilisation of postpartum care among young mothers in Bangladesh. Health Soc Care Community 2011; 19(2): 138-147.##38. Duysburgh E, Kerstens B, Kouanda S, Kaboré CP, Belemsaga Yugbare D, Gichangi P, et al. Opportunities to improve postpartum care for mothers and infants: design of context-specific packages of postpartum interventions in rural districts in four sub-Saharan African countries. BMC pregnancy and childbirth 2015; 15(1): 131-141.##39. Shaw E, Levitt C, Wong S, Kaczorowski J, McMaster University Postpartum Research Group. Systematic review of the literature on postpartum care: Effectiveness of postpartum support to improve maternal parenting, mental health, quality of life and physical health. Birth 2006; 33(3): 210-220.##40. Huang TT, Yeh CY, Tsai YC. A diet and physical activity intervention for preventing weight retention among Taiwanese childbearing women: a randomised controlled trial. Midwifery 2011; 27(2): 257-264.##41. May Post, M.D. Key elements of postpartum care at the community level based on WHO guidelines: USAID Available from: www.pathfinder.org/publications-tools/pdfs/CATALYST-Key-Elements-of-Postpartum-Care-at-the-Community-Level-Basedon-WHO-Guidelines.pdf. Accessed March 21, 2014.##42. WHO. Safe Motherhood. Postpartum care of the mother and newborn: a practical guide. WHO Technical Report Series, WHO/ RHT/MSM/983 Geneva, Switzerland: World Health Organization. 1998.##43. WHO. WHO technical consultation on postpartum and postnatal care, Geneva, Switzerland: Publications of the World Health Organization can be obtained from WHO Press, WHO Document Production Services; 2012. ##44. Liu N, Mao L, Sun X, Liu L, Yao P, Chen B. The effect of health and nutrition education intervention on women's postpartum beliefs and practices: a random ized controlled trial. BMC Public Health 2009; 1; 9: 45.##45. Rouhi M, Heravi-Karimooi M, Usefi H, Salehi K, Habibzadeh S, Shojaee M. Prevalence and persistence of health problems after child birth and maternal correlations with parity. Journal Of Health Promotion Managment 2012; 1(4): 51-60 (Persian).##46. Uzma A, Underwood P, Atkinson D, Thackrah R. Postpartum health in a Dhaka slum. Soc Sci Med 1999; 48(3): 313-320.##47. Gunn J, Lumley J, Chondros P, Young D. Does an early postnatal check up improve maternal health: results from a randomised trial in Australian general practice. BJOG 1998; 105(9): 991-997.##48. Woolhouse H, Gartland D, Perlen S, Donath S, Brown SJ. Physical health after childbirth and maternal depression in the first 12 months post partum: Results of an Australian nulliparous pregnancy cohort study. Midwifery 2014; 30(3): 378-384.##49. Walton LM, Hernandez M, Krivak G, Buddy C, Vargas R. Effects of an 8 week nutrition and exercise program on urinary incontinence, pelvic pain and prolapse, colorectal distress, and nutritional status for prenatal and postpartum women. Social Science Research Network (SSRN). Available from: http:// ssrn.com/abstract=2412474. Accessed March 21, 2014.##50. Crepinsek MA, Crowe L, Michener K, Smart NA. Interventions for preventing mastitis after childbirth. Cochrane Database Syst Rev 2012; 10:CD007239.##51. Schmied V, Cooke M, Gutwein R, Steinlein E, Homer C. An evaluation of strategies to improve the quality and content of hospital based postnatal care in a metropolitan Australian hospital. J Clin Nurs 2009; 18(13): 1850-1861.##52. Imdad A, Yakoob MY, Bhutta ZA. Effect of breastfeeding promotion interventions on breastfeeding rates, with special focus on developing countries. BMC Public Health 2011; 11(3): 24.##53. Howell EA, Mora PA, Chassin MR, Leventhal H. Lack of preparation, physical health after childbirth, and early postpartum depressive symptoms. J Womens Health (Larchmt) 2010; 19(4): 703-708.##54. Lavender T, Walkinshaw SA. Can midwives reduce postpartum psychological morbidity? A randomized trial. Birth 1998; 25(4): 215-219.##55. Norman E, Sherburn M, Osborne RH, Galea MP. An exercise and education program improves well-being of new mothers: a randomized controlled trial. Phys Ther 2010; 90(3): 348-355.##56. Bang KS, Huh BY, Kwon MK. The Effect of a Postpartum Nursing Intervention Program for Immigrant Mothers. Child Health Nurs Res 2014; 20(1): 11-19.##57. MacArthur C, Winter HR, Bick DE, Knowles H, Lilford R, Henderson C, et al. Effects of redesigned community postnatal care on womens' health 4 months after birth: a cluster randomised controlled trial. Lancet 2002; 359(9304): 378-385.##58. Dritsa M, Da Costa D, Dupuis G, Lowensteyn I, Khalifé S. Effects of a home-based exercise intervention on fatigue in postpartum depressed women: results of a randomized controlled trial. Ann Behav Med 2008; 35(2): 179-187.##59. Haruna M, Watanabe E, Matsuzaki M, Ota E, Shiraishi M, Murayama R, et al. The effects of an exercise program on health-related quality of life in postpartum mothers: A randomized controlled trial. Health 2013; 5(3): 432-439.##60. Kane SL. Does exercise alleviate the symptoms of postpartum depression? Philadelphia College of Osteopathic Medicine. Available from: http://digitalcommons.pcom.edu/pa_systematic_reviews. Accessed December 16, 2011.##61. Ko YL, Yang CL, Fang CL, Lee MY, Lin PC. Community based postpartum exercise program. J Clin Nurs 2013; 22(15-16): 2122-2131.##62. Ashrafinia F, Mirmohammadali M, Rajabi H, Kazemnejad A, SadeghniiatHaghighi K, Amelvalizadeh M, et al. The effects of Pilates exercise on sleep quality in postpartum women. J Bodyw Mov Ther 2014; 18(2): 190-199.##63. Liamputtong P, Yimyam S, Parisunyakul S, Baosoung C, Sansiriphun N. Traditional beliefs about pregnancy and child birth among women from Chiang Mai, Northern Thailand. Midwifery 2005; 21(2): 139-153.##64. Geçkil E, Şahin T, Ege E. Traditional postpartum practices of women and infants and the factors influencing such practices in South Eastern Turkey. Midwifery 2009; 25(1): 62-71.##65. Leung SK, Arthur D, Martinson IM. Perceived stress and support of the Chinese postpartum ritual “doing the month”. Health Care Women Int 2005; 26(3): 212-224.##66. Wang X, Wang Y, Zanzhou S, Wang J, Wang J. A population-based survey of women's traditional postpartum behaviours in Northern China. Midwifery 2008; 24(2): 238-245.## ##

بررسی رفتارهای پرخطر و عملکرد افراد شاغل در صنعت دام و گوشت در رابطه با بیماری تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو در شهرستان نور، شمال ایران High Risk Behavior and Practice of Livestock and Meat Industry Employees regarding Crimean-Congo Hemorrhagic Fever in Nur County, Northern Iran 1 1 سابقه و هدف: تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو (Crimean-Congo Hemorrhagic Fever (CCHF)) بیماری ویروسی منتقله از کنه‌ها بوده که وقوع اولین موارد انسانی استان مازندران در شهرستان نور ما را بر آن داشت که جهت جلوگیری از طغیان احتمالی بیماری، میزان وفور رفتارهای پرخطر افراد شاغل در صنعت دام و گوشت شهرستان نور را بررسی نمائیم. مواد و روش‌ها: یک مطالعه توصیفی- مقطعی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته از تیر لغایت دی ماه 1391 در شهرستان نور بر روی 314 نفر دامدار، قصاب، کارگر کشتارگاه، آشپز و کارکنان دامپزشکی جهت سنجش رفتارهای پرخطر آن ها نسبت به بیماری CCHF طراحی شد و توسط آزمون‌های آماری مجذور کای و رگرسیون دوتایی در سطح معنی‌داری 0.05 مورد آنالیز قرار گرفت. یافته‌ها: 289 نفر از شاغلین صنعت دام وگوشت شهرستان نور وارد مطالعه شدند، به‌طوری‌که 84.4 درصد آن‌ها از جنس مذکر و میانگین سنی برابر با 14.4± 43.7 سال بود. رفتار پرخطر ذبح دام یا تماس با گوشت درمردان 3.53 برابر زنان بود (OR=3.35, CI:95% 1.37-6.47). در مقایسه با دیگر مناطق شهرستان نور، نواحی روستایی، کوهستانی و نیز بخش بلده تماس بیش‌تری با دام داشته و سابقه بیش‌تری در انجام رفتارهای پرخطر از قبیل ذبح دام و تماس با خون آن، خوردن جگر خام و جداسازی یا له‌کردن کنه از سطح دام با دست برهنه داشته‌اند(P<0.001). عدم استفاده از پوشش محافظتی درشاغلین منطقه کوهستانی (OR=9.24, CI:95% 2.66-31.13) و نیز بخش بلده به طور معنی داری بالاتر از بقیه نواحی و بخش‌های شهرستان نور بود (OR=9.80, CI:95% 2.78-34.53). استنتاج: مطالعه ما وفور رفتارهای پرخطر در بین مشاغل مرتبط با دام را نشان می‌دهد، لذا با توجه به کانون گزارش بیماری در غرب استان، تداوم این امر و عدم برنامه‌ریزی‌های کنترلی سبب افزایش احتمال وقوع اپیدمی بیماری CCHF در این مناطق می‌گردد. 2 Background and purpose: Crimean-Congo Hemorrhagic Fever (CCHF) is a tick-borne viral disease. In Iran human cases of the disease were reported in some regions including Nur County (Mazandaran Province, northern Iran). Therefore, this study investigated high risk behavior of people involved in meat industry and animal husbandry in different districts of Nur County. Materials and methods: A cross-sectional questionnaire-based study was conducted in 314 livestock and meat industry workers including shepherds and animal keepers, butchers, slaughters, chefs, veterinary physicians and veterinary staff to monitor their high risk behaviors regarding CCHF from July to December 2012 in Nur County. Statistical analyses were performed using Chi-square and binary regression test at 0.05 significance level. Results: Two hundred eighty nine individuals were interviewed and filled out the questionnaire with an average age of 43.7 ± 14.4 of whom 84.4% were male. Odds ratio (OR) of high risk practices including slaughtering and contact with fresh flesh and blood of livestock of males compared with females was 3.35 (OR = 3.35, CI 95%: 1.73-6.47). High risk individuals living in rural and mountainous areas of Baladeh had significantly longer history of contact with livestock and had more high risk behaviors including slaughtering and contact with fresh flesh and blood of livestock, eating raw liver, and removing ticks from animals' body or squashing them with unprotected hand (P < 0.001). Lack of protective clothing in high risk individuals in highland areas (OR = 9.24, CI 95%: 2.66-32.13) and Baladeh district (OR = 9.80, CI 95%: 2.78-34.53) was significantly higher than the rest of the studied areas. Conclusion: The results clearly showed extensive high risk practice in individuals involved in livestock in Nur County. Such behaviors and lack of management programs may increase the occurrence and epidemics of CCHF in the region especially in West of Mazandaran Province where current CCHF cases are reported. 49 61 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/5 1394/10/15 سید پیمان ضیاءپور Seyyed Payman Ziapour . دانشجوی دکتری تخصصی حشره شناسی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران 2. بخش انگل شناسی، پژوهشکده شمال کشور، انستیتو پاستور ایران، آمل، ایران ایران صادق خیری Sadegh Kheiri . بخش انگل شناسی، پژوهشکده شمال کشور، انستیتو پاستور ایران، آمل، ایران 3. دانشجوی کارشناسی ارشد میکروبشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ایران رضا علی محمدپور Reza Ali Mohammadpour استاد، گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران صادق چینی کار Sadegh Chinikar دانشیار، آزمایشگاه رفرانس کشوری آربوویروس‌ها و تب‌های هموراژیک ویروسی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران ایران فاطمه عسگریان Fatemeh Asgarian دانشجوی دکتری تخصصی انگل شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاهپور اهواز، اهواز، ایران ایران احسان مصطفوی Ehsan Mostafavi دانشیار، بخش اپیدمیولوژی و پایگاه تحقیقاتی بیماری‌های نوپدید و بازپدید، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران ایران فریبرز یزدی Fariborz Yazdi دانشجوی دکتری تخصصی سلامت در بلایا و فوریت ها؛ واحد پیشگیری و مبارزه با بیماریهای واگیر، شبکه بهداشت و درمان شهرستان نور، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، نور، ایران ایران جلال یزدانی Jalal Yazdani . دانشجوی کارشناسی بهداشت حرفه ای، واحد پیشگیری و مبارزه با بیماری‌ها، مرکز بهداشتی درمانی تاشکوه، شبکه بهداشت و درمان شهرستان نور، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، نور، ایران ایران محمد سرافرازی Mohammad Sarafrazi دکتری حرفه ای دامپزشکی، واحد بهداشت دام و مبارزه با بیماری‌های دامی، اداره کل دامپزشکی استان مازندران، ساری، ایران ایران محمود فاضلی دینان Mahmoud Fazeli-Dinan استادیار، گروه حشره شناسی پزشکی و مبارزه با ناقلین، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران سید حسن نیکوکار Seyed Hassan Nikookar دانشجوی دکتری تخصصی حشره شناسی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران فرزانه صحرائی رستمی Farzaneh Sahraei-Rostami کارشناس ارشد حشره شناسی پزشکی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محسن اعرابی Mohsen Aarabi استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران فرهنگ بابامحمودی Farhang Babamahmoodi . استاد، گروه بیماری های عفونی و طب گرمسیری، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمدرضا حق شناس Mohammad Reza Haghshenas دانشیار، گروه ویروس شناسی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh . استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران احمدعلی عنایتی Ahmadali Enayati . استاد، گروه حشره شناسی پزشکی و مبارزه با ناقلین، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی درمانی مازندران، ساری، ایران ایران aenayati@mazums.ac.ir Crimean-Congo Hemorrhagic Fever high risk occupational behavior tick Nur Iran تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو (CCHF) رفتارهای شغلی پرخطر کنه نور ایران 1. Chinikar S, Ghiasi SM, Naddaf S, Piazak N, Moradi M, Razavi MR, et al. Serological evaluation of Crimean-Congo hemorrhagic fever in humans with high-risk professions living in enzootic regions of Isfahan province of Iran and genetic analysis of circulating strains. Vector Borne Zoonotic Dis 2012; 12(9): 733-738.##2. Chinikar S, Ghiasi SM, Ghalyanchi-Langeroudi A, Goya MM, Shirzadi MR, Zeinali M, et al. An overview of Crimean-Congo Hemorrhagic Fever in Iran. Iran J Microbiol 2009; 1(1): 7-12 (Persian).##3. Hoogstraal H. The epidemiology of tick-borne Crimean-Congo haemorrhagic fever in Asia, Europe and Africa. J Med Entomol 1979; 15(4): 307-417.##4. Casals J. Antigenic similarity between the virus causing Crimean hemorrhagic fever and Congo virus. Proc Soc Exp Biol Med 1969; 131(1): 233-236.##5. Lwande OW, Irura Z, Tigoi C, Chepkorir E, Orindi B, Musila L, et al. Seroprevalence of Crimean Congo hemorrhagic fever virus in Ijara District, Kenya. Vector Borne Zoonotic Dis 2012; 12(9): 727-732.##6. Ceianu CS, Panculescu-Gatej RI, Coudrier D, Bouloy M. First serologic evidence for the circulation of Crimean-Congo hemorrhagic fever virus in Romania. Vector Borne Zoonotic Dis 2012; 12(9): 718-721.##7. Chinikar S, Ghiasi SM, Hewson R, Moradi M, Haeri A. Crimean-Congo hemorrhagic fever in Iran and neighboring countries. J Clin Virol 2010; 47(2): 110-114.##8. Tishkova FH, Belobrova EA, Valikhodzhaeva M, Atkinson B, Hewson R, Mullojonova M. Crimean-Congo hemorrhagic fever in Tajikistan. Vector Borne Zoonotic Dis 2012; 12(9): 722-726.##9. Mourya DT, Yadav PD, Shete AM, Gurav YK, Raut CG, Jadi RS, et al. Detection, isolation and confirmation of Crimean-Congo hemorrhagic fever virus in human, ticks and animals in Ahmadabad, India, 2010-2011. PLoS Negl Trop Dis 2012; 6(5): e1653.##10. Williams RJ, Al-Busaidy S, Mehta FR, Maupin GO, Wagoner KD, Al-Awaidy S, et al. Crimean-Congo haemorrhagic fever: a seroepidemiological and tick survey in the Sultanate of Oman. Trop Med Int Health 2000; 5(2): 99-106.##11. Vatansever Z, Uzun R, Estrada-Pena A. Crimean-Congo hemorrhagic fever in Turkey. in: Ergonul O, Whitehouse CA, (eds). Crimean-Congo hemorrhagic fever: AGlobal perspective. Dordrecht, Netherlands: Springer; 2007. p. 59-74.##12. Rai MA, Khanani MR, Warraich HJ, Hayat A, Ali SH. Crimean-Congo hemorrhagic fever in Pakistan. J Med Virol 2008; 80(6): 1004-1006.##13. Ölschläger S, Gabriel M, Schmidt-Chanasit J, Meyer M, Osborn E, Conger NG, et al. Complete sequence and phylogenetic characterisation of Crimean-Congo hemorrhagic fever virus from Afghanistan. J Clin Virol 2011; 50(1): 90-92.##14. Knust B, Medetov ZB, Kyraubayev KB, Bumburidi Y, Erickson BR, MacNeil A, ##et al. Crimean-Congo hemorrhagic fever, Kazakhstan, 2009-2010. Emerg Infect Dis 2012; 18(4): 643-645.##15. Meissner JD, Seregin SS, Seregin SV, Vyshemirskii OI, Samokhvalov EI, Lvov DK, et al. A variable region in the Crimean–Congo hemorrhagic fever virus L segment distinguishes between strains isolated from different geographic regions. J Med Virol 2006; 78(2): 223-228.##16. Majeed B, Dicker R, Nawar A, Badri S, Noah A, Muslem H. Morbidity and mortality of Crimean-Congo hemorrhagic fever in Iraq: cases reported to the National Surveillance System, 1990-2010. Trans R Soc Trop Med Hyg. 2012; 106(8): 480-483.##17. Khan AS, Maupin GO, Rollin PE, Noor AM, Shurie HH, Shalabi AG, et al. An outbreak of Crimean-Congo hemorrhagic fever in the United Arab Emirates, 1994-1995. Am J Trop Med Hyg 1997; 57(5): 519-525.##18. Fakoorziba MR, Golmohammadi P, Moradzadeh R, Moemenbellah-Fard MD, Azizi K, Davari B, et al. Reverse transcription PCR-based detection of Crimean-Congo hemorrhagic fever virus isolated from ticks of domestic ruminants in Kurdistan Province of Iran. Vector Borne Zoonotic Dis 2012; 12(9): 794-799.##19. Chinikar S, Ghiasi SM, Moradi M, Goya MM, Shirzadi MR, Zeinali M, et al. Phylogenetic analysis in a recent controlled outbreak of Crimean-Congo haemorrhagic fever in the south of Iran, December 2008. Euro Surveill 2010; 15(47): pii: 19720.##20. Turell MJ. Role of ticks in the transmission of Crimean-Congo hemorrhagic fever virus. in: Ergonul O,Whitehouse CA, (eds). Crimean- Congo hemorrhagic fever Dordrecht, Netherlands: Springer; 2007, p. 143-154.##21. Sharifinia N, Rafinejad J, Hanafi-Bojd AA, Chinikar S, Piazak N, Baniardalan M, et al. Hard ticks (Ixodidae) and Crimean-Congo hemorrhagic fever virus in south west of Iran. Acta Med Iran 2015; 53(3): 177-181.##22. Salim Abadi Y, Chinikar S, Telmadarraiy Z, Vatandoost H, Moradi M, Oshaghi MA, ##et al. Crimean–Congo hemorrhagic fever: a molecular survey on hard ticks (Ixodidae) in Yazd Province, Iran. Asian Pac J Trop Med 2011; 4(1): 61-63.##23. Whitehouse CA. Crimean-Congo hemorrhagic fever. Antivir Res 2004; 64(3): 145-160.##24. World Health Organization (WHO). Map of Geographic distribution of Crimean-Congo haemorrhagic fever (CCHF). 2008; Available from: URL: http://www.who.int/csr/disease/ crimean_congoHF/Global_CCHFRisk_20080918.png?ua=1. Assessed March 11, 2015.##25. Messina JP, Pigott DM, Golding N, Duda KA, Brownstein JS, Weiss DJ, et al. The global distribution of Crimean-Congo hemorrhagic fever. Trans R Soc Trop Med Hyg 2015; 109(8): 503-513.##26. Chinikar S, Ghiasi SM, Moradi M, Goya MM, Shirzadi MR, Zeinali M, et al. Geographical distribution and surveillance of Crimean-Congo hemorrhagic fever in Iran. Vector Borne Zoonotic Dis 2010; 10(7): 705-708.##27. Mostafavi E, Chinikar S, Esmaeili S, Amiri FB, Tabrizi AM, Khaki Firouz S. Seroepidemiological survey of Crimean-Congo hemorrhagic fever among sheep in Mazandaran province, northern Iran. Vector Borne Zoonotic Dis 2012; 12(9): 739-742.##28. Hassani Azad M, Abedi F, Chinikar S, Bojdy A. Effectiveness of safeguard measures in controlling a nosocomial outbreak of Crimean-Congo hemorrhagic fever. Med J Mashhad Univ Med Sci 2014; 57(4): 616-621 (Persian).##29. Naderi HR, Sheybani F, Bojdi. A, Khosravi N, Mostafavi I. Fatal nosocomial spread of Crimean-Congo hemorrhagic fever with very short incubation period. Am J Trop Med Hyg 2013; 88(3): 469-471.##30. Sadeghi M, Asgharzadeh SA, Bayani M, Alijanpour E, Javaniyan M, Jabbari A. Crimean congo hemorrhagic fever appearance in the north of Iran. Caspian J Intern Med 2013; 4(1): 617-620.##31. Shayeghi M, Piazak N, Yazdi F, Abolhasani M. Geographic distribution of soft and hard tick in Mazandaran Province. Journal of school of public health and institute of public health research 2005; 3(3): 49-56. (Persian).##32. Youssefi MR, Keighobadi M, Asnaashari MY. Ixodid tick species infesting sheep and cattle in Kelardasht part (Chaloos), Iran. J Entomol 2008; 5(1): 56-58.##33. Mesgari A, Pazoki-nejad E, Yesari N, Bakhshi F, Sadeghi Z. Mazandaran Province statistical yearbook, 2011. Sari, Iran: Mazandaran Governor-Deputy Planing; 2013 (Persian). Available from: URL: http://www.mbomz. org/uploads/salnameh90(1).rar. Accessed Jan 20, 2014.##34. Sharifinia N, Rafinejad J, Hanafi-Bojd AA, Biglarian A, Chinikar S, Baniardalani M, et al. Knowledge and attitudes of the rural population and veterinary and health personnel voncerning Crimean-Congo hemorrhagic fever in Western Iran in 2012. Fla Entomol 2013; 96(3): 922-928.##35. Randolph SE, Rogers DJ. Ecology of tick-borne disease and the role of climate. in: Ergonul O,Whitehouse CA, (Eds.), Crimean-Congo hemorrhagic fever. Dordrecht, Netherlands: Springer; 2007, p. 167-186.##36. Ziapour SP, Esfandiari B, Youssefi MR. Study of the prevalence of babesiosis in domesticated animals with suspected signs in Mazandaran Province, North of Iran, during 2008. J Anim Vet Adv 2011; 10(6): 712-714.##37. Hosseini-Vasoukolaei N, Oshaghi MA, Shayan P, Vatandoost H, Babamahmoudi F, Yaghoobi-Ershadi MR, et al. Anaplasma Infection in Ticks, Livestock and Human in Ghaemshahr, Mazandaran Province. Iran J Arthropod Borne Dis 2014; 8(2): 204-211.##38. Nalca A. Crimean-Congo hemorrhagic fever virus infection among animals. in: Ergonul O,Whitehouse CA, (eds.), Crimean-Congo hemorrhagic fever. Dordrecht, Netherlands: Springer; 2007. p. 155-165.##39. Ebadi Azar F, Esmaeil RA, Zohoor A. Epidemiological survey of Crimean Congo hemorrhagic fever in Khorasan Razavi (2009). Medical Sciences 2011; 21(1): 61-66 (Persian).##40. Fakoorziba MR, Neghab M, Alipour H, Moemenbellah Fard MD. Tick borne Crimean- Congo haemorrhagic fever in Fars Province, Southern Iran: epidemiologic characteristics and vector surveillance. Pakistan Journal of Biological Sciences 2006; 9(14): 2681-2684.##41. Saghafipour A, Norouzi M, Zia Sheikholeslami N, Mostafavi R. Epidemiologic status of the patients with Crimean Congo hemorrhagic fever and its associated risk factors. J Mil Med 2012; 14(1): 1-5 (Persian).##42. Izadi S, Holakouie Naieni K, Madjdzadeh SR, Nadim A. Crimean-Congo hemorrhagic fever in Sistan and Baluchestan Province of Iran, a case-control study on epidemiological characteristics. Int J Infect Dis 2004; 8(5): 299-306.##43. Arikan I, Kasifoglu N, Metintas S, Kalyoncu C. Knowledge, beliefs, and practices regarding tick bites in the Turkish population in a rural area of the Middle Anatolian Region. Trop Anim Health Prod 2010; 42(4): 669-675.##44. Heydari A, Movahed Danesh M. Crimean Congo hemorrhagic fever in the Razavi Khorasan Province of Iran. Med J Mashhad Univ Med Sci 2013; 56(2): 85-92 (Persian).##45. Sisman A. Epidemiologic features and risk factors of Crimean-Congo hemorrhagic fever in Samsun Province, Turkey. J Epidemiol 2013; 23(2): 95-102.##46. Terzi O, Şişman A, Canbaz S, Şişman Y. An evaluation of spatial distribution of Crimean-Congo hemorrhagic fever with geographical information systems (GIS), in Samsun and Amasya region. J Med Plant Res 2011; 5(5): 848-854.## ##

بهینه‌سازی بیان سم شقایق دریایی (فراگاسیاتوکسین C) در باکتری E.coli سویه BL21 Optimization of Sea Anemone Toxin (fragaceatoxin C) Expression in E.coli BL21 1 1 سابقه و هدف: شقایق دریایی از جنس اکتینیا در مناطق جزری سواحل صخره‌ای شمال اسپانیا بسیار متداول است. اکتینیا فراگاسیا یکی از گونه‌های مهم است که پروتئین سمی فراگاسیاتوکسین C را جهت دفاع و شکار ترشح می‌کند. هدف اصلی از این مطالعه، انتقال پلاسمید حاوی ژن کدکننده فراگاسیاتوکسین C به اشیرشیاکلی سویه BL21، بیان و یافتن شرایط مطلوب بیان می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی برای انتقال شیمیایی، باکتری‌ها جهت جذب پلاسمید حاوی ژن FraC به‌وسیله کلسیم کلراید سرد شسته و جهت اطمینان از انتقال پلاسمیدها، باکتری‌ها روی محیط حاوی آنتی‌بیوتیک مناسب (آمپی‌سیلین) کشت داده شدند. برای اطمینان بیش‌تر، استخراج پلاسمیدها در حجم کم با استفاده از کیت استخراج پلاسمید GF-1 صورت گرفت. سپس تحت برش آنزیم‌های NcoI وHind ІІІ  و هم‌چنین کنترل PCR قرار گرفتند. بعد از تأیید حضور پلاسمید حاوی ژن FraC در باکتری میزبان، باکتری‌ها جهت یافتن شرایط مطلوب بیان پروتئین FraC توسط IPTG 1mM در زمان‌های مختلف و دمای cº20 القا شدند. پس از جمع‌آوری باکتری‌های بیان‌کننده FraC در زمان‌های مختلف، بیان آن‌ها روی ژل سدیم دودسیل سولفات پلی‌آکریل آمید(SDS-PAGE)  مشهود بود. یافته‌ها: نتایج ما نشان داد که پلاسمید حاوی ژن FraC با موفقیت انتقال یافت. هم‌چنین نتایج SDS-PAGE نشان داد که FraC در زمان‌های 6 و 8 ساعت با استفاده از IPTG 1mM در دمای cº20 بیش‌ترین بیان را دارند. استنتاج: با توجه به نتایج، هر دو مرحله انتقال شیمیایی تأثیر قابل توجهی در کارایی انتقال دارند. رعایت اصول و دمای مطلوب می‌تواند ما را دریافتن شرایط مطلوب برای بیان هر پروتئین خاص در باکتری‌ها یاری کند. 2 Background and purpose: Sea anemones of the genus Actinia are commonly found in the intertidal zone of the northern rocky coast of Spain. Actinia fragacea is one of the most important species that secretes a toxic protein, fragaceatoxin C (FraC), for defense and hunting purposes. The aim of this study was transformation of plasmid containing the gene encoding the FraC to Escherichia coli bacterial strain BL21, and identifying optimum expression condition. Materials and methods: In this experimental study, chemical transformation was conducted by washing the bacteria with cold calcium chloride to take up the plasmid containing the FraC gene. To ensure the transformation of plasmids, bacteria were grown on a medium containing an appropriate antibiotic (ampicilin). For greater certainty, the minipreparation of transformed plasmids was done using GF-1 plasmid extraction Kit. The plasmids were then went under digestion check using NcoІ and Hind ІІІ enzymes and PCR check. After confirming the presence of a plasmid containing FraC in the host bacteria, the bacteria were induced by 1mM IPTG in different times at 20 ºC to find the optimum expression conditions. After collecting bacteria expressing FraC at different times, its expression was visualized on Sodium dodecyl sulfate-polyacrylamide gel (SDS-PAGE). Results: Our results showed that the plasmid containing the FraC was successfully transformed. Also SDS-PAGE results indicated that the FraC was successfully expressed at times of 6 and 8 h using 1mM IPTG at 20 ºC. Conclusion: According to the results, both steps of chemical transformation had significantly influenced the transformation efficiency. Following the principles and selecting optimum temperature could help us in finding the optimum conditions for expression of each specific protein in bacteria.   62 73 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/5 1394/10/15 بابک عبدی Babak Abdi دانشجوی کارشناسی ارشد بیوشیمی، گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ایران رشید جامعی Rashid Jamei دانشیار بیوشیمی، گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ایران مهدی ایمانی Mehdi Imani استادیار بیوشیمی، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ایران :m.imani@urmia.ac.ir Sea Anemones Fragaceatoxin C transformation expression E.coli شقایق دریایی فراگاسیا توکسین C انتقال بیان اشیرشیاکلی ##1. Iacovache I, van der Goot FG, Pernot L. Pore formation: an ancient yet complex form of attack. Biochimica et Biophysica Acta (BBA). Biomembranes et Biophysica Acta 2008; 1778(7-8): 1611-1623.##2. Bischofberger M, Gonzalez MR, van der Goot FG. Membrane injury by pore-forming proteins. Current Opinion in Cell Biology 2009; 21(4): 589-595.##3. Parker MW, Feil SC. Pore-forming protein toxins: from structure to function. Prog Biophys Mol Biol 2005; 88(1): 91-142.##4. Gouaux E. Channel-forming toxins: tales of transformation. Curr Opin Struct Biol 1997; 7(4): 566-573.##5. Iacovache I, Bischofberger M, van der Goot FG. Structure and assembly of pore-forming proteins. Curr Opin Struct Biol 2010; 20(2): 241-246.##6. Kristan KČ, Viero G, Dalla Serra M, Maček P, Anderluh G. Molecular mechanism of pore formation by actinoporins. Toxicon 2009; 54(8): 1125-1134.##7. Alegre-Cebollada J, Oñaderra M, Gavilanes JG, del Pozo AM. Sea anemone actinoporins: the transition from a folded soluble state to a functionally active membrane-bound oligomeric pore. Curr Protein Pept Sci 2007; 8(6): 558-572.##8. Carter MA, Thorpe JP. Reproductive, genetic and ecological evidence that Actinia equina var. mesembryanthemum and var. fragacea are not conspecific. Journal of the Marine Biological Association of the United Kingdom 1981; 61(01): 79-93.##9. Walton CL. Notes on various British Anthozoa. Journal of the Marine Biological Association of the United Kingdom (New Series) 1911; 9(02): 236-242.##10. Honma T, Shiomi K. Peptide toxins in sea anemones: structural and functional aspects. Marine Biotechnology 2006; 8(1): 1-10.##11. Anderluh G, Maček P. Cytolytic peptide and protein toxins from sea anemones (Anthozoa: Actiniaria). Toxicon 2002; 40(2): 111-124.##12. Álvarez C, Mancheño JM, Martínez D, Tejuca M, Pazos F, Lanio ME. Sticholysins, two pore-forming toxins produced by the Caribbean Sea anemone Stichodactyla helianthus: their interaction with membranes. Toxicon 2009; 54(8): 1135-1147.##13. Kristan K, Viero G, Macek P, Dalla Serra M, Anderluh G. The equinatoxin Nterminus is transferred across planar lipid membranes and helps to stabilize the transmembrane pore. FEBS J 2007; 274(2): 539-550.##14. Mancheño JM, Martı́n-Benito J, Martı́nez-Ripoll Mn, Gavilanes JG, Hermoso JA. Crystal and electron microscopy structures of sticholysin II actinoporin reveal insights into the mechanism of membrane pore formation. Structure 2003; 11(11): 1319-1328.##15. Potrich C, Tomazzolli R, Dalla Serra M, Anderluh G, Malovrh P, Macek P, et al. Cytotoxic activity of a tumor protease-activated pore-forming toxin. Bioconjug Chem 2005; 16(2): 369-376.##16. Panchal R, Smart M, Bowser D, Williams D, Petrou S. Pore-forming proteins and their application in biotechnology. Curr Pharm Biotechnol 2002; 3(2): 99-115.##17. Pastan I, Kreitman RJ. Immunotoxins for targeted cancer therapy. Adv Drug Deliv Rev 1998; 31(1-2): 53-88.##18. Tu Z, He G, Li KX, Chen MJ, Chang J, Chen L, et al. An improved system for competent cell preparation and high efficiency plasmid transformation using different Escherichia coli strains. Electronic Journal of Biotechnology 2005; 8(1): 113-120.##19. Moran Y, Gordon D, Gurevitz M. Sea anemone toxins affecting voltage-gated sodium channels–molecular and evolutionary features. Toxicon 2009; 54(8): 1089-1101.##20. Dubnau D. DNA uptake in bacteria. Annu Rev Microbiol 1999; 53(1): 217-244.##21. Takahashi R, Valeika SR, Glass KW. A simple method of plasmid transformation of E. coli by rapid freezing. Biotechniques 1992; 13(5): 711-715.##22. Ryu J, Hartin RJ. Quick transformation in Salmonella typhimurium LT2. Bio Techniques 1990; 8(1): 43-45.##23. Dagert M, Ehrlich SD. Prolonged incubation in calcium chloride improves the competence of Escherichia coli cells. Gene 1979; 6(1): 23-38.##24. Brian P, Heler M. High efficiency 5 min transformation of E. coli. Nucleic Acids Res 1996; 24(3): 536-537.##25. Löwenadler B, Nilsson B, Abrahmsen L, Moks T, Ljungqvist L, Holmgren E, et al. Production of specific antibodies against protein A fusion proteins. The EMBO journal 1986; 5(9): 2393-2398.##26. Schmidt FR. Recombinant expression systems in the pharmaceutical industry. Appl Microbiol Biotechnol 2004; 65(4): 363-372.##27. Georgiou G, Segatori L. Preparative expression of secreted proteins in bacteria: status report and future prospects. Curr Opin Biotechnol 2005; 16(5): 538-545.##28. De Boer HA, Comstock LJ, Vasser M. The tac promoter: a functional hybrid derived from the trp and lac promoters. Proc Natl Acad Sci USA 1983; 80(1): 21-25.##29. Bellomio A, Morante K, Barlič A, Gutiérrez-Aguirre I, Viguera AR, González-Mañas JM. Purification, cloning and characterization of fragaceatoxin C, a novel actinoporin from the sea anemone Actinia fragacea. Toxicon 2009; 54(6): 869-880.## ##

بررسی نتایج بالینی- جراحی رزکسیون رکتوم با استاپلر از راه آنال در بیماران مبتلا به اختلالات انسدادی دفع Clinical Outcomes of Stapled Transanal Rectal Resection Surgery in Patients with Obstructed Defecation Syndrome 1 1 سابقه و هدف: سندرم انسدادی دفع (ODS) (Obstructed Defecation Syndrome یک مشکل بالینی شایع است و رزکسیون رکتوم با استاپلر از راه آنال (Stapled Transanal Rectal Resection (STARR) روش جدیدی در درمان این اختلال به شمار می‌رود. هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی و عوارض این روش در درمان بیماران ایرانی با اختلال انسدادی دفع ناشی از انتوساسپشن و یا رکتوسل بوده است. مواد و روش‌ها: مطالعه مقطعی حاضر روی بیماران با علائم ODS ناشی از رکتوسل و یا انتوساسپشن مراجعه کننده به درمانگاه کولورکتال بیمارستان رسول اکرم تهران در طی سال‌های 1387 تا 1389صورت گرفته است. 150 بیمار با ODS ناشی از انتوساسپشن و یا رکتوسل در ابتدا تحت درمان نگهدارنده و بیوفیدبک قرار گرفتند. بیماران در موارد شکست درمان نگهدارنده کاندید جراحی شدند. 61 بیمار با ODS تحت عمل STARR قرار گرفتند. ارزیابی بالینی با سیستم امتیازبندی ODS و بی‌اختیاری انجام گردید. یافته‌ها: میانگین سنی بیماران 4/3 ±4/46 سال (22 تا 74 سال) بوده است. میانگین زمان جراحی 9±38 دقیقه بوده است. میانگین زمان پی‌گیری بیماران پس از عمل 4/2 ± 5/11 ماه بوده است. امتیاز ODS بیماران قبل عمل 9/0± 7/14 و پس از عمل 7/0 ± 3/4 بود که تفاوت معنی‌داری داشت (00/0= p). امتیاز بی اختیاری قبل از عمل 2/0 ± 6/0 و پس از عمل 3/0±2/1 بود که تفاوت معنی‌داری نداشت (1/0=p). 84 درصد بیماران از عمل رضایت داشتند و به دیگران نیز توصیه می‌کردند. استنتاج: STARR روش موثر و بی‌خطری در درمان اختلال انسدادی دفع ناشی از انتوساسپشن و یا رکتوسل می‌باشد. 2 Background and purpose: Obstructed Defecation Syndrome (ODS) is a common clinical problem. Stapled transanal rectal resection (STARR) is a relatively new technique in treating this disorder. The aim of this study was to evaluate the efficacy and complications of this technique in treating Iranian patients with ODS due to intussusception and/or rectocele Materials and methods: A cross-sectional study was conducted in patients with ODS caused by intussusception and/or rectocele attending Colorectal Clinic in Tehran Rasool Akram Hospital, 2008-2010. Hundred and fifty patients with ODS were treated by medical treatment and biofeedback. In case of treatment failure, the patient was considered as candidate for surgery. Finally STARR procedure was performed in 61 patients with ODS. Clinical evaluation was done by ODS and incontinence scoring system. Results: The mean age of the patients was 46.4±3.4 (range: 22-74 years) and the mean operation time was 38±9 minutes. Mean follow up time was 11.5±2.4 months. Mean ODS score improved from 14.7±0.9 preoperatively to 4.3±0.7 postoperatively (P=0.00). Mean pre and posoperative incontinence scores were 0.6±0.2 and 1.2±0.3, respectively (P=0.1). Among the subjects 84% were satisfied with operation and recommend the surgery to other patients. Conclusion: STARR is a safe and effective method in treating ODS due to intussusception or rectocele. 74 81 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 رسول عزیزی Rasul Azizi دانشیار، گروه جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران مینا الوندی پور Mina Alvandipour استادیار، گروه جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران minaalvh@yahoo.com سهراب صیادی Sohrab Sayadi استادیار، گروه جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران حامد خدابخش Hamed Khodabakhsh دستیار ارشد طب اورژانس، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمد یاسین کرمی Mohammad yasin Karami دستیار جراحی عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران Rectocele Intussusception Surgical Staplers انتوساسپشن رکتوسل استاپلر جراحی 1. Lembo A, Camilleri M. Chronic constipation. N Engl j Med 2003; 394(14): 1360-1368.##2. Ding JH, Zhang B, Bi LX, Yin SH, Zhao K. Functional and morphologic outcome after stapled transanal rectal resection for obstructed defecation syndrome. Dis Colon Rectum 2011; 54(4): 418-424.##3. Choi JS, Hwang YH ,Salum MR, Weiss EG, Pikarsky AJ, Nogueras JJ,et al. Outcome and management of patients with large rectoanal intussusception. Am J Gasteroenterol 2001; 96(3): 740-744.##4. Boccasanta P, Venturi M, Stuto A, Bottini C, Caviglia A, Carriero A, et al. Stapled transanal rectal resection for outlet obstruction: a prospective multicenter trial. Dis Colon Rectum 2004; 47(8):1285-1297.##5. Arroyo A, Pe´rez- Vicente F, Serrano P, Sanchez A, Miranda E, Navarro J, et al. Evaluation of the stapledtransanal rectal resection technique with two staplers in the treatment of obstructed defecation syndrome. J Am Coll Surg 2007; 204(1): 56-63.##6. Jayne DG, Schwandner O, Stuto A. Stapled transanal rectal resection for obstructed defecation syndrome: one-year results of the European STARR Registry. Dis Colon Rectum 2009; 52(7): 1205-1214.##7. Titu LV, Riyad K, Carter H, Dixon AR. Stapled transanal rectal resection for obstructed defecation: a cautionary tale. Dis Colon Rectum 2009; 52(10): 1716-1723.##8. Arroyo A, Gonza´lez-Argente´ FX, García-Domingo M, Espin-Basany E, De-la-Portilla F, Pérez-Vicente F. Prospective multicentre clinical trial of stapled transanal rectal resection for obstructive defaecation syndrome. Br J Surg 2008; 95(12): 1521-1527.##9. Evans RC, Kamm MA, Hinton JM, Lennard-Jones JE. The normal range and a simple diagram for recording whole gut transit time. Int J Colorect Dis 1992; 7(1): 15-17.##10. Dindo D, Demartines N, Clavien PA. Classification of surgical complications: a new proposal with evaluation in a cohort of 6336 patients and results of a survey. Ann Surg 2004; 240(2): 205-213.##11. Boccasanta P, Venturi M, Calabro G, Maciocco M, Roviaro GC. Stapled transanal rectal resection in solitary rectal ulcer associated with prolapse of the rectum: a prospective study. Dis Colon Rectum. Dis Colon Rectum 2008; 51(3): 348-354.##12. GagliardiG, PescatoriM, AltomareDF, Binda GA, Bottini C, Dodi G, et al. Results, outcome, predictors and complications after stapled transanal rectal resection. Dis Colon Rectum 2008; 51(2): 186-195.##13. Dodi G, Pietroletti R, Milito G, Binda G, Pescatori M. Bleeding, incontinence, pain and constipation after STARR transanal double stapling rectotomy for obstructed defecation.Tech Coloproctol 2003; 7(3): 148-153.##14. Schwandner O, Farke S, Bruch HP. Transanale Stapler Resection des distalen Rectums (STARR) bei Defäkation sobstruktioninfolgeventraler Rektocele und rectoanalerIntussuszeption. Viszeralchirurgie. 2005; 40: 331-341.##15. Ommer A, Albrecht K, Wenger F, Walz MK. Stapled transanal rectal resection (STARR) A new option in the treatment of obstructed defecation syndrome. Langenbeck’s Arch Surg 2006; 391(1): 32-37.##16. Petersen S, Hellmich G, Schuster A, Lehmann D, Albert W, Ludwig K. Stapled transanal resection under laparoscopic surveillance for rectocele and concomitant enterocele. Dis Colon Rectum 2006; 49(5): 685–689.##17. Jane DG, Finan PJ. Stapled transanal resection for obstructeddefaecation and evidence-based practice. Br J Surg 2005; 92(7): 793-798.##18. Pescatori M, Zbar AP. Reinterventions after complicated or failed STARR procedure. Int J Colorectal Dis 2009; 24(1): 87–95.##19. Binda GA, Pescatori M, Romano G. The dark side of double–stapled transanal resection. Dis Colon Rectum 2005; 48(9): 1830-1831.##20. Pescatori M, Dodi G, Salafia C. Rectovaginal fistulae after double-stapled transanal rectotomy (STARR) for obstructed defaecation. Int J Colorectal Dis 2005; 20(1): 83-85.##21. Bassi R, Rademacher J, Savoia A. Rectovaginal fistula after STARR procedure complicted by haematoma of the posterior vaginal wall: report of a case. Tech Coloproctol 2006; 10(4): 361-365.##22. Agachan F, Chen T, Pfeifer J, Reissman P, Wexner SD. A constipation scoring system to simplify evaluation and management of constipated patients. Dis Colon Rectum 1996; 39(6): 681-685.##23. Boccasanta P, Venturi M, Calabr `o G, Trompetto M, Ganio E, Tessera G, et al. Which surgicalapproach for rectocele? A multicentric report from Italian coloproctologists. Tech Coloproctol 2001; 5)3(: 149–156.##24. Van Dam JH, Hop WC, Schouten WR. Analysis of patients with poor outcome of rectocele repair. Dis Colon Rectum 2000; 43(11): 1556–1560.##25. Stuto A, Boccasanta P, Venturi M, et al. Stapled transanal rectal resection (STARR) for obstructed defecation. A prospective multicentric trial.Annual Meeting Abstracts of American Society of Colon and Rectal Surgeons.Diseases of the Colon & Rectum. 2000; 43, article A21.##26. Reboa G, Gipponi G, Logorio M, Marino P, Lantieri F. The impact of stapled transanal rectal resection on anorectal function in patients with obstructed defecation syndrome. Dis Colon Rectum 2009; 52(9): 1598–1604.##27. Corman M L, Carriero A, Hager T, Herold A, Jayne DG, Lehur PA, et al. Consensus conference on the stapled transanal rectal resection (STARR) for disordered defaecation. Colorectal Dis 2006; 8(2): 98–101.##28. Frascio M, Stabilini C, Ricci B, Marino P, Fornaro R, De Salvo L, et al. Stapled transanal rectal resection for outlet obstruction syndrome: results and followup.World J Surg 2008; 32(6): 1110–1115.## ##

ارزیابی ریسک نیمه کمی آلاینده‌های تولوئن دی ایزوسیانات و متیلن دی ایزوسیانات در کارگاه‌های نقاشی اتومبیل استان البرز Semi-quantitative Risk Assessment of TDI and MDI in Car Paint Shops in Alborz Province, Iran 1 1 سابقه و هدف: افراد در طی زندگی و به ویژه در محیط‌های کاری خود با مواد شیمیایی گوناگونی مواجهه دارند. برخی از این مواد شیمیایی خطرهای بهداشتی بالقوه زیادی برای سلامتی دارند. در ارزیابی ریسک مواد شیمیایی، میزان ریسک برای استفاده‌کننده‌گان مشخص شده و اقدامات لازم برای محافظت پرسنل در برابر مواد شیمیایی مخاطره‌آمیز پیشنهاد می‌گردد. بدین جهت پروژه حاضر با هدف ارزیابی ریسک نیمه کمی مواجهه با تولوئن دی ایزوسیانات و متیلن دی ایزوسیانات در کارگاه‌های نقاشی اتومبیل استان البرز تعریف و اجرا گردید. مواد و روش‌ها: این مطالعه‌ای مقطعی در سال 1392 انجام گرفته است. جهت ارزیابی ریسک آلاینده‌های تولوئن دی ایزوسیانات و متیلن دی ایزوسیانات در کارگاه‌های فوق از روش دپارتمان بهداشت حرفه‌ای سنگاپور استفاده گردید. نمونه‌ها از کارگاه‌های نقاشی اتومبیل در سطح شهرستان کرج به روش NIOSH 5522 جمع‌آوری و توسط دستگاه HPLC آنالیز گردید. یافته‌ها: درجه خطر تولوئن دی ایزوسیانات و متیلن دی ایزوسیانات به ترتیب برابر 3 و 2 است. درجه مواجهه برای مواد فوق در همه کارگاه‌ها برابر با 5 به‌دست آمد.ضریب ریسک برای تولوئن دی ایزوسیانات و متیلن دی ایزوسیانات به ترتیب 8/3 و 1/3 محاسبه گردید. رتبه ریسک برای تولوئن دی ایزوسیانات برابر سطح ریسک زیاد و برای متیلن دی ایزوسیانات برابر سطح ریسک متوسط به‌دست آمد. استنتاج: روش ارزیابی ریسک دپارتمان بهداشت حرفه‌ای سنگاپور جهت اولویت‌بندی اقدامات کنترلی به کار می‌رود. مهم‌ترین نقص این روش عدم انجام ارزشیابی ریسک (تعیین قابل قبول یا غیر قابل قبول بودن خطرات) و هم‌چنین عدم تاثیر میزان غلظت‌های بالا در محاسبه ضریب مواجهه می‌باشد. 2 Background and purpose: People are exposed to various chemicals during life especially in their working environment. Some of these chemicals have potential health risks. In risk assessment of chemicals, necessary actions are recommended to protect the involved people against hazardous chemicals. This study was designed to assess the semi quantities risk of TDI and MDI in car paint shops in Alborz province, Iran. Materials and methods: A cross-sectional study was performed in 2013. Singapore's Workplace Safety and Health framework was used for risk assessment of TDI and MDI in car paint shops. The samples were collected from car paint shops using NIOSH 5522 method and analyzed by HPLC. Results: Hazardous rate of TDI and MDI were 2 and 3 and the exposure rate of materials was 5. Risk factor of TDI and MDI were 3.8 and 3.1. Risk ratings for TDI and MDI were high and average, respectively. Conclusion: In risk assessment the Singapore's Workplace Safety and Health framework is used for prioritizing control actions. The main drawbacks of this method are lack of risk evaluation (determining acceptable or unacceptable risks) and not considering the effect of high concentrations in measuring the exposure rate. 82 90 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 سیده آذر موسوی فرد Seyedeh Azar Moosavifard مربی، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران ایران مژگان اردستانی Mozhgan Ardestani مربی، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران ایران فاطمه زارعی Fatemeh Zarei کارشناس بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران ایران z.karajuni@gmail.com محمود عسگریان زاده Mahmood Asgarianzadeh کارشناس بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران ایران risk assessment TDI MDI car paint shop ارزیابی ریسک دی ایزوسیانات متیلن دی ایزوسیانات کارگاه نقاشی اتومبیل 1. Allahyari T. Risk analysis and risk assessment in chemical processes. Qom: Publish by Nejabat; 2006. (Persian) ##2. Hatamei H. textbook of public health: safety chemicals. 2nd ed. Tehran: Arjomand; 2007 (Persian).##3. Marjan Bilban. Mutagenic Testing of Workers Exposed to Toluene-Diisocyanates During Plastics Production Process. American Journal of Industrial Medicine 2004; 45(5): 468-474.##4. Pinto D, Ceballos JM,Garcia G, Guzman P, Del Razo LM, Vara E, et al. Increased cytogenetic damage in outdoor painters. Mutat Res 2000; 467(2): 105-111.##5. Lee KH, Ichiba M, Zhang J, Tomokuni K, Hong YC, Ha M, et al. Multiple biomarkers study in painters in a shipyard in Korea. Mutat Res 2003; 540(1): 89-98.##6. Gajalakshmi P, Balasundaram A, Venkatesan P, Santhiya ST, Ramesh A. Cytogenetic studies on spray painters in south India. Mutat Res 2002; 514(1): 1-6.##7. Malakoti J, Rezazadeh Azari M, Farahani A. Occupational exposure risk assessment of researchers to harmful chemical agents. Journal of IRIAF Health Administration 2000; 13(3,4): 31-35 (Persian).##8. Golbabaie F, Eskandari D, Rezazade Azari M, Jahangiri M, Rahimi M, Shahtaheri J. Health risk assessment of chemical pollutants in a petrochemical complex. Iran Occupational Health 2012; 9(3): 11-21 (Persian).##9. Jalali M, Jalali S, Shafii motlagh M, Mardi H, Negahban SAR, Faraji tomarkandi V, et al. Health risk assessment of occupational exposure to BTEX compounds in petrol refueling stations in Mashhad. J Neyshabur Univ Med Sci 2014; 1(1): 19-27 (Persian).##10. Karimi A, Jamshidi Slukloei HR, Eslamizad S. Designing SQCRA as a Software to Semi-quantitative Chemical Risk Assessment in Workplace. Journal of Occupational Hygiene Engineering 2014; 1(2): 47-56 (Persian).##11. Jahangiri M, Jalali M, Saeidi CH, Mohammadpour H, Mardi H, Mehr Alipour J. Health Risk assessment of occupational harmful chemicals in order to provide Control guidelines: case study in a polyurethane foam industry. TKJ 2013; 5(4): 33-41 (Persian).##12. Mortasavi SB, Jabbari Gharabag M, Asilian H, Khavanin A, Solimanian A. Evaluation of 4,4-methylene diphenyl diisocyanate effects on foam producing workers of car manufacture. JQUMS 2005; 9(1): 43-50 (Persian).##13. Mirmohammadi ST, Hakimi E, Ab Kadir O, Mohamadian M, Kamel K. Evaluation Of Concentration Methylen DIiphenyl DIiisocyanate (MDI) in the polyurethane industries of iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2009; 18(63): 83-90 (Persian).##14. Jahangiri M, Motovagheh M. Health risk assessment of harmful chemicals: case study in a petrochemical industry. Iran Occupational Health 2011; 7(4): 4-0 (Persian).##15. Swaen GM, Meijers JM. Risk assessment of leukaemia and occupational exposure to benzene. Br J Ind Med 1989; 46(12): 826-830.## ##

بررسی اختلالات عضلانی اسکلتی در پرستاران و ارتباط آن با استرس شغلی Musculoskeletal Disorders in Nurses and their Relationship with Occupation-related Stress 1 1 سابقه و هدف: اختلالات عضلانی اسکلتی یکی از شایع‌ترین مشکلات سلامت شغلی گزارش شده که با صرف هزینه‌های زیاد و کاهش بهره‌وری در پرستاران همراه است. از سویی استرس شغلی نیز یکی از عوامل اساسی در کاهش بهره‌وری در سازمان ها و ایجاد عوارض جسمی و روانی در پرسنل است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اختلالات عضلانی اسکلتی در پرستاران و ارتباط آن با استرس شغلی انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع توصیفی تحلیلی بود که بر روی 940 نفر از پرستاران شاغل در کلیه بیمارستان‌های سطح شهر ساری به روش سرشماری انجام شد. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه اختلالات عضلانی اسکلتی نوردیک و استرس شغلی HSE بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آنالیز واریانس، تی تست و ضریب همبستگی پیرسون به وسیله نرم افزار SPSS.18 صورت گرفت. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که اختلالات ناحیه کمر با شیوع 9/60 درصد شایع ترین اختلال در بین پرستاران بود. بین دو بعد استرس شغلی (تقاضا و حمایت همکاران) با اختلالات عضلانی اسکلتی رابطه معنی‌داری وجود داشت (05/0p<). هم‌چنین بین سن، جنس، شاخص توده بدنی و سطح تحصیلات با اختلالات عضلانی اسکلتی و نیز بین سابقه کار، وضعیت تاهل و نظام کاری با استرس شغلی افراد ارتباط معنی‌دار آماری وجود داشت (05/0p<). استنتاج: با توجه به نتایج این مطالعه شیوع اختلالات عضلانی اسکلتی در پرستاران به نسبت بالاست. در اغلب پرستاران سطح استرس شغلی متوسطی مشاهده شد. بنابراین، هرگونه مداخله جهت پیشگیری از اختلالات عضلانی اسکلتی و کاهش استرس شغلی می‌بایست به ترتیب بر کاهش نیازهای فیزیکی، فشارهای روانشناختی و مشارکت پرسنل در تصمیم‌گیری‌ها و حمایت سرپرستی متمرکز شود. 2 Background and purpose: Musculoskeletal disorders (MSDs) are the most common occupational health problems that have high costs and lead to productivity loss in nurses. On the other hand, work-related stress is another important factor that could result in reduced productivity in organizations and may lead to physical and mental problems in personnel. This study aimed to evaluate the prevalence of MSDs among nurses and its relationship with occupation-related stress. Materials and methods: This descriptive-analytical study was performed in 940 nurses in Sari hospitals. Census sampling was used to select the subjects. Data was collected using Nordic Musculoskeletal Questionnaire (NMQ) and the HSE Indicator Tool. Data was then analyzed by ANOVA, t-test and Pearson's correlation in SPSS V.18. Results: The results showed low back disorders were the more prevalent (60.9%) disorders in nurses. Significant association was found between work-related stress and musculoskeletal disorders (P<0.05). MSDs were significantly associated with age, gender, body mass index, and educational level. Also, there was a significant relationship between work experience, marital status and working system (different shifts or stable hours) with occupation-related stress (P<0.05). Conclusion: In this study, nurses had a relatively high prevalence of musculoskeletal disorders. Most of them had moderate levels of work-related stress. So, any intervention for preventing MSDs and job stress should focus on reducing physical and psychological pressures and lead to involvement of nurses in decision-making processes. 91 102 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 داود نصیری زرین قبائی Davood Nasiry Zarrin Ghabaee دانشجوی کارشناسی ارشد علوم تشریح، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مهدی حارث آبادی Mahdi Haresabadi مربی، گروه پرستاری بهداشت جامعه، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران ایران معصومه باقری نسامی Masoumeh Bagheri Nesami دانشیار، گروه پرستاری داخلی- جراحی، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی اطفال، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران روانبخش اسماعیلی Ravanbakhsh Esmaeili استادیار، گروه پرستاری داخلی- جراحی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران فرشته طالب پور امیری Fereshteh Talebpour Amiri استادیار، گروه علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ftaleb2001@yahoo.co.uk musculoskeletal disorders occupation-related stress nurses اختلالات عضلانی اسکلتی استرس شغلی پرستاران 1. Munabi IG, Buwembo W, Kitara DL, Ochieng J, Mwaka ES. Musculoskeletal disorder risk factors among nursing professionals in low resource settings: a cross-sectional study in Uganda. BMC Nurs 2014; 13(1): 7.##2. Sharif Nia H, Doost H, Akbar A, Haji Hoseini F, Hojati H, Javan Amoli M. Effect of Occupational and Psychological Factors in Back Pain Nurses in AMOL City. J Rehabilitation 2012; 12(4): 93-101 (Persian).##3. Bernal D, Campos-Serna J, Tobias A, Vargas-Prada S, Benavides FG, Serra C. Work-related psychosocial risk factors and musculoskeletal disorders in hospital nurses and nursing aides: A systematic review and meta-analysis. Int J Nurs Stud 2015; 52(2): 635-648.##4. Arsalani N, Fallahi-Khoshknab M, Josephson M, Lagerström M. Musculoskeletal Disorders and Working Conditions Among Iranian Nursing Personnel. Int J Occup Saf Ergon 2014; 20(4): 671-680 (Persian).##5. Sharif nia SH, Haghdoost AA, Hajihosseini F, Hojjati H. Relationship between the musculoskeletal disorders with the ergonomic factors in nurses. Koomesh 2010; 12(4): 300-379 (Persian).##6. Arsalani N, Fallahi-Khoshknab M, Josephson M, Lagerstrom M. Iranian nursing staff's self-reported general and mental health related to working conditions and family situation. Int Nurs Rev 2012; 59(3): 416-423 (Persian).##7. Arsalani N, Fallahi-Khoshknab M, Ghaffari M, Josephson M, Lagerstrom M. Adaptation of questionnaire measuring working conditions and health problems among Iranian nursing personnel. Asian Nurs Res 2011; 5(3): 177-182 (Persian).##8. Abedini R, Choobineh A, Hasanzadeh J. Musculoskeletal Load Assessment in Hospital Nurses with Patient Transfer Activity. Int J Occup Hygiene 2013; 5(2): 39-45 (Persian).##9. Chung Y-C, Hung C-T, Li S-F, Lee H-M, Wang S-G, Chang S-C, et al. Risk of musculoskeletal disorder among Taiwanese nurses cohort: a nationwide population-based study. BMC Musculoskeletal Disorders 2013; 14(1): 144.##10. Hou RJ, Wong S-S, Yip B-K, Hung AT, Lo H-M, Chan PH, et al. The effects of mindfulness-based stress reduction program on the mental health of Family caregivers: A randomized controlled trial. Psychother Psychosom 2014; 83(1): 45-53.##11. Carugno M, Pesatori AC, Ferrario MM, Ferrari AL, Silva FJd, Martins AC, et al. Physical and psychosocial risk factors for musculoskeletal disorders in Brazilian and Italian nurses. Cad Saude Publica 2012; 28(9): 1632-1642.##12. Mohseni-Bandpei MA, Fakhri M, Bargheri-Nesami M, Ahmad-Shirvani M, Khalilian AR, Shayesteh-Azar M. Occupational back pain in Iranian nurses: an epidemiological study. Br J Nurs 2006; 15(17): 914-917 (Persian).##13. Kohestani HR, Baghcheghi N, Abedsaiidi J, Ghezelbash A, Alavimajd H. Determining the association between low back pain and occupational stress in nurses. Arak Medical University Journal (A.M.U.J). 2006; 9(3): 73-81.##14. Zarea K, Negarandeh R, Dehghan-Nayeri N, Rezaei-Adaryani M. Nursing staff shortages and job satisfaction in Iran: Issues and challenges. Nurs Health Sci 2009; 11(3): 326-331. (Persian).##15. Dadarkhah A, Azema K, Abedi M. Prevalence of musculoskeletal pains among nursing staff in AJA hospitals-Tehran. EBNESINA 2013; 15(3): 10-17. (Persian). ##16. Peilot B, Andréll P, Mannerkorpi K, Mannheimer C. Quality of life assessed with Short Form 36–a comparison between two populations with long-term musculoskeletal pain disorders. Disabil Rehabil 2010; 32(23): 1903-1909 (Persian).##17. Gerr F, Fethke NB, Anton D, Merlino L, Rosecrance J, Marcus M, et al. A Prospective Study of Musculoskeletal Outcomes Among Manufacturing Workers II. Effects of Psychosocial Stress and Work Organization Factors. Hum Factors 2014; 56(1): 178-190.##18. Nasiry Zarrin Ghabaee D, Saber Moghadam Ranjbar M, Bagheri Nesami M, M H. Relationship between Mental Health and Quality of Life in patients with heart failure. Iranian Journal of Rehabilitation Research in Nursing 2015; 1(4): 21-30. (Persian).##19. Barzideh M, Choobineh A, Tabatabaee H. Job stress dimensions and their relationship to musculoskeletal disorders in Iranian nurses. Work 2013; 4(7): 423-429 (Persian).##20. Lee SJ, Lee JH, Gillen M, Krause N. Job stress and work-related musculoskeletal symptoms among intensive care unit nurses: a comparison between job demand-control and effort-reward imbalance models. Am J Ind Med 2014; 57(2): 214-221.##21. Aminian O, Gh P, Shanbeh M. One year study of musculoskeletal disorders and their relation to occupational stress among office workers: a brief report. Tehran University Medical Journal 2012; 70(3): 194-199 (Persian).##22. Sharifnia SH, Haghdoost A-K, Qorbani M, Hajihoseini F, Nazari R, Hojati H, et al. The Relationship of Low Back Pain with Psychosocial Factors and Psychological Stress in Nurses in Amol Hospitals. Journal of Knowledge & Health 2010; 4(4): 27-33 (Persian).##23. Ozgoli G, Bathaiee AAS, MirmohamadAli H, Alavi Majd M. Musculoskeletal Symptoms Assessment Among Midwives, Hamedan, 2002. IRAN Occupational Health Journal 2006; 3(1-2): 37-42.##24. Cousins R, Mackay CJ, Clarke SD, Kelly C, Kelly PJ, McCaig RH. ‘Management standards’ work-related stress in the UK: Practical development. Work & Stress 2004; 18(2): 113-136.##25. Azad ME, gholami FM. Reliability and validity assessment for the HSE job stress questionnaire. Journal of Behavioral Sciences 2011; 4(4): 291-297 (Persian).##26. MacKay CJ, Cousins R, Kelly PJ, Lee S, McCAIG RH. ‘Management Standards’ and work-related stress in the UK: Policy background and science. Work & Stress 2004; 18(2): 91-112. ##27. Kerr R, McHugh M, McCrory M. HSE Management Standards and stress-related work outcomes. Occupational Medicine 2009; 59(8): 574-579.##28. Davis KG, Kotowski SE. Prevalence of Musculoskeletal Disorders for Nurses in Hospitals, Long-Term Care Facilities, and Home Health Care A Comprehensive Review. Human Factors 2015; 57(5): 754-792.##29. Ando S, Ono Y, Shimaoka M, Hiruta S, Hattori Y, Hori F, et al. Associations of self estimated workloads with musculoskeletal symptoms among hospital nurses. Occup Environ Med 2000; 57(3): 211-216.##30. Mehrdad R, Dennerlein JT, Haghighat M, Aminian O. Association between psychosocial factors and musculoskeletal symptoms among Iranian nurses. Am J Ind Med 2010; 53(10): 1032-1039 (Persian).##31. Reed LF, Battistutta D, Young J, Newman B. Prevalence and risk factors for foot and ankle musculoskeletal disorders experienced by nurses. BMC Musculoskeletal Disord 2014; 15(1): 196.##32. Bonzini M, Bertu L, Veronesi G, Conti M, Coggon D, Ferrario MM. Is musculoskeletal pain a consequence or a cause of occupational stress? A longitudinal study. Int Arch Occup Environ Health 2015; 88(5): 607-612.##33. Poulsen AA, Sharpley CF, Baumann KC, Henderson J, Poulsen MG. Evaluation of the effect of a 1‐day interventional workshop on recovery from job stress for radiation therapists and oncology nurses: A randomised trial. J Med Imaging Radiat Oncol 2015; 59(4): 491-498.##34. Roh H, Lee D, Kim Y. Prevalence of work-related musculoskeletal symptoms and their associations with job stress in female caregivers living in South Korea. J Phys Ther Sci 2014; 26(5): 665-669.##35. Murray E, Franche R-L, Ibrahim S, Smith P, Carnide N, Côté P, et al. Pain-related work interference is a key factor in a worker/ workplace model of work absence duration due to musculoskeletal conditions in Canadian nurses. J Occup Rehabil 2013; 23(4): 585-596.##36. Momeni H. hmra14.Blogfa.com. 2015. [cited 1 August 2015].##37. Ferguson SA, Marras WS. A literature review of low back disorder surveillance measures and risk factors. Clin Biomech (Bristol Avon) 1997; 12(4): 211-226.##38. Beaudoin LE, Edgar L. Hassles: their importance to nurses' quality of work life. Nurs Econ 2003; 21(3): 106-113.##39. Mostafazade F, Rostamzade M, Mashofi M, Afzalifard H. Assessing quality of life in low back pain admitted in Ardebil Physiography Center 2014. J Clin Nurs 2015; 3(4): 20-28 (Persian).##40. Choobineh A, Rajaeefard A, Neghab M. Association between perceived demands and musculoskeletal disorders among hospital nurses of Shiraz University of Medical Sciences: a questionnaire survey. Int J Occup Saf Ergon 2006; 12(4): 409-416 (Persian).##41. Salaffi F, De Angelis R, Stancati A, Grassi W. Health-related quality of life in multiple musculoskeletal conditions: a cross-sectional population based epidemiological study. II. The MAPPING study. Clin Exp Rheumatol 2005; 23(6): 829-839.##42. Hoogendoorn WE, Van Poppel MN, Bongers PM, Koes BW, Bouter LM. Systematic review of psychosocial factors at work and private life as risk factors for back pain. Spine 2000; 25(16): 2114-2125.##43. Mohammadian M, Hashemi Nejad N, Rahimi Moghadam S, Amiri F. The survey of musculoskeletal disorders of midwives and its relationship with job stress. Journal of Fundamentals of Mental Health. 2013; 3(59): 171-831 (Persian).## ##

بررسی ویژگی‌های روانسنجی نسخه فارسی پرسشنامه‌های فعالیت‌های روزانه زندگی و فعالیت‌های ابزاری زندگی در سالمندان Psychometric Properties of the Persian Version of the Activities of Daily Living Scale and Instrumental Activities of Daily Living Scale in elderly 1 1 سابقه و هدف: ابزارهای فعالیت‌های روزمره زندگی (ADL) و فعالیت‌های ابزاری زندگی (IADL) به عنوان آزمون‌هایی آسان و سریع جهت ارزیابی سالمندان از لحاظ وابستگی یا عملکرد مستقل آنان مورد تایید قرار گرفته‌اند. با توجه به جمعیت رو به رشد سالمندان ایران، بومی سازی این ابزارها امری ضروری است. مواد و روش‌ها: نسخه‌های فارسی ADL و IADL با روش forward-backward آماده گردیدند. جهت سنجش روایی محتوا از شاخص CVI استفاده شد. پرسشنامه‌ها در اختیار 300 نفر از سالمندان قرار گرفت. به منظور تعیین روایی ملاک، حساسیت و ویژگی ابزارها محاسبه گردید. در سنجش روایی سازه از روش همگرا و گروه‌های شناخته  شده استفاه شد و میانگین نمرات ADL و IADL در دو سطح از توانمندی‌های شناختی، مطلوب و نامطلوب (روایی همگرا) و نیز درگروه‌های سنی مختلف با هم مقایسه شدند (روایی گروه‌های شناخته شده). ثبات داخلی و پایایی ابزارهای مورد پژوهش از طریق آلفای کرونباخ و آزمون مجدد مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: شاخص روایی محتوا  برای هر دو ابزار بیش‌تر از 82/0 به دست آمد. نتایج روایی همگرا نشان داد که میانگین نمرات ADL و IADL در دو گروه سالمندان با وضعیت شناختی مطلوب و نامطلوب به طور معنی‌داری متفاوت است. نتایج روایی گروه‌های شناخته شده نیز نشان داد که ابزارهای مورد بررسی قادر به متمایز ساختن گروه های سنی مختلف می‌باشند. حساسیت و ویژگی برای ADL به ترتیب 75/0 و 96/0 و نیز برای IADL 71/0 و77/0 به دست آمد. آلفای کرونباخ و همبستگی درون طبقه ای برای هر دو پرسشنامه بیش‌تر از 75/0 بود. استنتاج: نسخه‌های ایرانی ADL و IADL از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار هستند و با توجه به سادگی به کارگیری آن ها توصیه می‌شود در پروژه‌های تحقیقاتی از این ابزارها استفاده گردد. 2 Background and purpose: The Activities of Daily Living scale (ADL) and instrumental activities of daily living scale (IADL) are two instruments that screen elderly respondents for physical functioning. They also assess whether they are dependent or independent in performing their activities. This study was conducted to investigate the reliability and validity of Iranian version of ADL and IADL. Materials and methods: ADL and IADL Persian versions were prepared by the forward-backward method. Content Validity Index (CVI) was also used. The questionnaire was given to 300 individuals. To determine the criterion validity, sensitivity and specificity of the ADL and IADL were calculated. To assess the construct validity convergent validity and known groups were used and ADL and IADL mean scores were compared using the Mini Mental State Examination (MMSE). Internal consistency and reliability was assessed by Cronbach's alpha and test-retest. Results: The content validity index was more than 0.82 for both ADL and IADL. Convergent validity showed that the mean scores of ADL and IADL in elderly individuals with normal and adverse normal cognitive ability were significantly different. Also, the studied instruments were able to differentiate between different age groups. The sensitivity and specificity of ADL and IADL were 0.75 and 0.96, respectively. Cronbach'salpha and ICC were more than 0.75. Conclusion: The Persian version of ADL and IADL were found to be consistent and valid measures for assessing daily activities and instrumental activities of Iranian elderly. They are also easy to use and are recommended for research projects. 103 112 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 پریسا طاهری تنجانی Parissa Taheri Tanjani1 استادیار، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران تهران، تهران، ایران ایران dr_parisa_taheri@yahoo.com مجتبی آزادبخت Mojtaba Azadbakht کارشناس ارشد آموزش بهداشت، دانشگاه علو پزشکی تهران، تهران، ایران ایران Elderly validity reliability ADL IADL سالمندان پایایی روایی فعالیت‌های روزمره زندگی فعالیت‌های ابزاری زندگی ##1. Nasser R, Doumit J. Validity and reliability of the Arabic version of Activities of Daily Living (ADL). BMC Geriatrics 2009; 9(1): 11. ##2. Doumit J, Nasser R. Quality of life and wellbeing of the elderly in Lebanese nursing homes. Int J Health Care Qual Assur 2010; 23(1): 72-93.##3. Heidari S, Gholizadeh LM, Asadolahi F, Abedini Z. Evaluation of health status of elderly in Qom city, 2011, Iran. J Qom Univ Med Sci 2013; 7(4): Pe71-Pe80, En10 (Persian).##4. Sadeghipour Roodsari M, Akbari Kamrani AA, Foroughan M, Mohammadi F, Karimloo M. Validity and Reliability of the Clock Drawing Test in older people. Salmand: Iranian Journal of Ageing 2013; 8(2): 48-53.##5. Kondo N, Kazama M, Suzuki K, Yamagata Z. Impact of mental health on daily living activities of Japanese elderly. Prev Med 2008; 46(5): 457-462.##6. Brunner LS, Smeltzer SCC, Bare BG, Hinkle JL, Cheever KH. Brunner & Suddarth's textbook of medical-surgical nursing: Lippincott Williams & Wilkins; 2010.##7. Mahoney FI, Barthel DW. Functional evaluation: the Barthel index. MِD State Med J 1965; 14: 61-65.##8. Schoening HA, Anderegg L, Bergstrom D, Fonda M, Steinke N, Ulrich P. Numerical scoring of self-care status of patients. Arch phys Med Rehabil 1965; 46(10): 689-697.##9. Jette AM. Functional capacity evaluation: an empirical approach. Arch Phys Med Rehabil 1980; 61(2): 85-89.##10. Pfeffer RI, Kurosaki TT, Chance JM, Filos S, Bates D. Use of the mental function index in older adults reliability, validity, and measurement of change over time. Am J Epidemiol 1984; 120(6): 922-935.##11. Katz S, Ford AB, Moskowitz RW, Jackson BA, Jaffe MW. Studies of illness in the aged: the index of ADL: a standardized measure of biological and psychosocial function. JAMA 1963; 185(12): 914-919.##12. Halter JB. Hazzard's geriatric medicine and gerontology, 6th ed. New York: McGraw-Hill Companies; 2009.##13. De Vet HC, Adèr HJ, Terwee CB, Pouwer F. Are factor analytical techniques used appropriately in the validation of health status questionnaires? A systematic review on the quality of factor analysis of the SF-36. Qual Life Res 2005; 14(5): 1203-1218.##14. Rouquette A, Falissard B. Sample size requirements for the internal validation of psychiatric scales. Int J Methods Psychiat Res 2011; 20(4): 235-249.##15. Jones RN, Gallo JJ. Education bias in the mini-mental state examination. Int Psychogeriatr 2001; 13(3): 299-310.##16. Foroughan MJZ, Shirin bayan P, Farahani Z, Rahgozar M. Psycometric of MMSE in iranian elderly. Advances in Cognitive Science 1997; 10(2): 29-37(Persian).##17. Meihan L, Chung-Ngok W. Validation of the psychometric properties of the health-promoting lifestyle profile in a sample of Taiwanese women. Qual Life Res 2011; 20(4): 523-528.##18. Lawshe CH. A quantitative approach to content validity1. Personnel Psychology 1975; 28(4): 563-575. ##19. Yaghmaie F. Content validity and its estimation. Journal of Medical Education 2003; 3(1): 25-27. ##20. Van Gelder BM, Tijhuis MA, Kalmijn S, Giampaoli S, Nissinen A, Kromhout D. Physical activity in relation to cognitive decline in elderly men The FINE Study. Neurology 2004; 63(12): 2316-2321.##21. Finlayson M, Mallinson T, Barbosa VM. Activities of daily living (ADL) and instrumental activities of daily living (IADL) items were stable over time in a longitudinal study on aging. J Clin Epidemiol 2005; 58(4): 338-349.##22. Bucks RS, Ashworth DL, Wilcock GK, Siegfried K. Assessment of activities of daily living in dementia: development of the Bristol Activities of Daily Living Scale. Age Ageing 1996; 25(2): 113-120.##23. Covinsky KE, Hilton J, Lindquist K, Dudley RA. Development and validation of an index to predict activity of daily living dependence in community-dwelling elders. Med Care 2006; 44(2): 149-157.##24. Simonsick EM, Lafferty ME, Phillips CL, Mendes de Leon C, Kasl SV, Seeman TE, et al. Risk due to inactivity in physically capable older adults. Am J Public Health 1993; 83(10): 1443-1450.## ##

بررسی اثرات درمانی عصاره شیرین بیان بر بلوغ و توان باروری اووسیت ها در موش های مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک Therapeutic Effects of Licorice Extract on In vitro Maturation and In vitro Fertilization in Mice Model of Polycystic Ovary Syndrome 1 1 سابقه و هدف: هدف از این مطالعه بررسی آثار دوزهای مختلف عصاره شیرین بیان بر بلوغ آزمایشگاهی اووسیت‌ها و توان باروری آزمایشگاهی در موش‌های مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS: Polycystic Ovary Syndrome) می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی 32 سر موش سفید آزمایشگاهی به طور تصادفی انتخاب و به چهارگروه مساوی تقسیم شدند.گروه یک گروه کنترل بود.گروه دو با دریافت 2/0 سی‌سی استرادیول والرایت، PCOS در آن‌ها برانگیخته شد. گروه سه و گروه چهار، موش‌های مبتلا به  PCOSبودند که عصاره شیرین بیان را به ترتیب با دوزهای 100 و mg/kg/day 150 به مدت 3 هفته دریافت کردند. بعد از 3 هفته از قلب موش‌ها خون‌گیری به عمل آمد و هورمون‌های تستوسترون و استروژن اندازه‌گیری شد. سپس تخمک‌های فاز ژرمینال وزیکول از تخمدان موش‌ها جداشده و در محیط کشت TCM199 کشت داده شد. پس از 24 ساعت تخمک‌ها به متافاز II رسیده و با اسپرم لقاح داده شدند و تکامل جنینی تا مرحله بلاستوسیست در زیر میکروسکوپ معکوس بررسی شد. یافته‌ها: میزان هورمون‌های تستوسترون و استروژن در گروه‌های درمانی نسبت به گروهPCOS  کاهش معنی‌دار داشت (05/0< p)، هم‌چنین اووسیت‌های بالغ، درصد لقاح، جنین‌های دوسلولی و تعداد بلاستوسیست‌ها در گروه‌های درمانی نسبت به PCOS افزایش معنی‌داری نشان داد (05/0< p). استنتاج: نتایج تحقیق نشان داد که شیرین‌بیان بر میزان هورمون‌های جنسی در موش‌های مبتلا به PCOS موثراست و هم‌چنین می‌تواند بلوغ آزمایشگاهی اووسیت‌ها (وتوان باروری آزمایشگاهی را در موش‌های مبتلا به PCOS را افزایش دهد. 2 Background and purpose: This study aimed at evaluating the effects of different doses of Licorice extract on in vitro maturation (IVM) and in vitro fertilization (IVF). Materials and methods: In this study 32 female adult mice were randomly assigned into four groups. Group I was the control, group II were estradiol valerate-induced PCOS mice (0.2cc), and groups III and IV were induced PCOS that received Licorice extract at 100mg/kg/day and 150 mg/kg/day dosage, respectively for 3 weeks. Afterwards, blood sample were taken and the testosterone and esteradiol levels were measured. GV oocytes were isolated from ovaries and cultured in TEM199. The oocytes (MII) were inseminated with sperm. Then, the fertilization and blastocyst stage development were investigated under inverted microscope. Results: The serum testosterone and estradiol levels significantly decreased in treatment groups compared with PCOS mice (P&le0.05). Also, the number of oocytes, fertilization, number of two-cell and blastocysts significantly increased in treatment groups compared to the PCOS group (P&le0.05). Conclusion: The results showed that licorice is effective on sex hormones in induced PCOS mice and also it could improve IVM and IVF in induced PCOS mice. 113 121 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 مریم شمسی Maryam Shamsi کارشناسی ارشد بافت شناسی و جنین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ایران shams_maryam20@yahoo.com وحید نجاتی Vahid Nejati دانشیار، گروه بافت شناسی و جنین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ایران غلامرضا نجفی Gholamreza Najafi . استادیار، گروه علوم آناتومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ایران PCOS Licorice IVM IVF سندروم تخمدان پلی‌کیستیک شیرین بیان بلوغ آزمایشگاهی اووسیت‌ها توان باروری آزمایشگاهی 1. Kim BK, Lee SC, Kim KJ, Han CH, Kim JH. In vitro maturation, fertilization, and development of human germinal vesicle oocytes collect from stimulated cycles. Fertile Sterill 2000; 74(6): 1153-1158.##2. Trounson A, Anderiesz C, Jones G. Maturation of human oocytes in vitro and their developmental competence. Reproduction 2001; 121(1): 51-75.##3. Bates RB, Haber WA, Setzer WN, Stessman CC. Cyclic Hemiacetals with Seven-Membered Rings from an Undescribed Salacia Species from Monteverde, Costa Rica. J Nat Prod 1999; 62(2): 340-341.##4. Zhou R, Bird IM, Dumesic DA, Abbott DH. Adrenal hyperandrogenism is induced by fetalandrogen excess in a rhesus monkey model of polycystic ovary syndrome. J Clin Endocrinol Metab 2005; 90(12): 6630-6637.##5. Amer SAK. Polycystic ovarian syndrome: diagnosis and management of related infertility. Obstet Gynaecol Reprod Med 2009; 19(10): 263-270.##6. Dunaif A. Drug insight: Insulin sensitizing drugs in the treatment of polycystic ovary syndrome--a reappraisal. Nat Clin Pract Endocrinol Metab 2008; 4(4): 272-283.##7. Fleming R, Hopkinson ZE, Wallace AM, Greere IA, Sattar N. Ovarian function and metabolic factors in women with oligomenorrhea treated with metformin in a randomized double blind placebo-controlled trial. J Clin Endocrinol Metab 2002; 87(2): 569-574.##8. Suzuki M, Misumi K, Ozawa M, Noguchi J, Kaneko H, Ohnuma K, et al. Successful piglet production by IVF of oocytes matured in vitro using NCSU-37 supplemented with bovine serum. Theriology 2006; 65(2): 374-386.##9. Takahashi K, Yoshino K, Shirai T, Nishigaki A, Araki Y, Kitao M. Effect of a traditional herbal medicine (Shakuyaku-kanzo-to) on testosterone secretion in patients with polycystic ovary syndrome detected by ultrasound. Nippon Sanka Fujinka Gakkai Zasshi 1988; 40(6): 789–792.##10. Dumesic DA, Padmanabhan V, Abbott DH. Polycystic ovary syndrome and oocyte developmental competence. Obst Gyn Surv 2008; 63(1): 39–48.##11. Baravelle C, Salvetti NR, Mira GA, Lorente JA, Ortega HH. The role of ACTH in the pathogenesis of polycystic ovarian syndrome in rats: hormonal profiles and ovarian morphology. Physiol Res 2007; 56(1): 67-78.##12. Sakamoto K, Wakabayashi K. Inhibitory effect of glycyrrhetinic acid on testosterone production in rat gonads. Endocrinol Jpn 1988; 35(2):333-342.##13. Allahbadia GN, Merchantb R. Polycystic ovary syndrome and impact on health. Middle East Fertility Society Journal 2011; 16(1): 19-37.##14. Brock B, Smidt K, Ovesen P, Schmitz O, Rungby J. Is metformin therapy for Polycystic Ovary Syndrome safe during pregnancy? Basic & Clinical Pharmacology and Toxicology 2005; 96(6): 410-412.##15. Tamir S, Eizenberg M, Somjen D, Izrael S, Vaya J. Estrogenlikeactivity of glabrene and other constituents isolated from licorice root. J Steroid Biochem Mol Biol 2001; 78(3): 291-298.##16. Vaya J, Belinky PA, Aviram M. Antioxidant constituents from licorice roots: isolation, structure elucidation and antioxidative capacity toward LDL oxidation. Free Radic Biol Med 1997; 23(2): 302-313.##17. Trounson A, Anderiesz C, Jones G. Maturation of human oocytes in vitro and their developmental competence. Reproduction 2001; 121(1): 51-75.##18. Kim BK, Lee SC, Kim KJ, Han CH, KimJH. Invitro maturation, fertilization, and development ofh human germinal vesicle oocytes collected from stimulated cycles. Fertil Steril 2000; 74(6): 1153-1158.##19. Patua MB, Tekin S, Spencer TE, Hansen PJ. Action of progesterone on uterine immunosupperssion and endometrial gland development in the uterine gland Knockout (UGKO) ewe. Mol Reprod Dev 2005; 71(3): 347-357.##20. Peters H. The development of the mouse ovary from birth to maturity. Acta endocrinol (Copenh) 1996; 62(1): 98-116.##21. Aaltonen J, Laitinen MP, Voujolainen K, Jaatinen R, Horelli- Kuitunen N, Seppä L, et al. Human growth differentiation factor ##9 (GDF-9) and its novel homolog GDF-9B are expressed in oocytes during early folliculogenesis. J Clin Endocrinol Metab 1999; 84(8): 2744-2750.##22. Tamaya T, Sato S, Okdan HH. Possible mechanism of steroid action of the plant herb extracts glycyrrhizin, glycyrrhetinic acid and paeoniflorin: inhibition by plant herb extracts of steroid protein banding in the rabbit. Am J Obestet Gynecol 1986; 155(5): 1134-1139.##23. Gonzalez F, Thusu K, Abdel-Rahman E, Prabhala A, Tomani M, Dandona P. Elevated serum levels of tumor necrosis factor alpha in normal-weight women with polycystic ovary syndrome. Metabolism 1999; 48(4): 437-441.##24. Jones RE, Duvall D, Guillette JR LJ. Rat ovarian mast cells: Distribution and cyclic changes. Anat Rec 1980; 197(4): 489-493.##25. Stadtmauer LA, Toma SK, Riehl RM, Talbert LM. Metformin treatment of patients with polycystic ovary syndrome undergoing in vitro fertilization improves outcomes and is associated with modulation of the insulin-like growth factor. Fertility and Sterility 2001; 75(3): 505-509.##26. Armanini D, Castello R, Scaroni C, Bonanni G, Faccini G, Pellati D, et al. Treatment of polycystic ovary syndrome with spironolactone plus licorice. European Journal of Obstetrics & Gynecology and Reproductive Biology 2007; 131(1): 61-67.##27. Batth BK, Parshad RK. Mast cell dynamics in the house rat (Rattus rattus) ovary during estrus cycle, pregnancy and lactation. Eur J Morphol 2000; 38(1): 17-23.## ##

حذف دی اتیل فتالات از محلول های آبی با فرایند اکسیداسیون پیشرفته بر پایه پرسولفات ) UV/Na2S2O8/Fe2+ ( Removal of Diethyl phthalate from Aqueous Solution Using Persulfate-based (UV / Na2S2O8 / Fe2+) Advanced Oxidation Process 1 1 سابقه و هدف: استرهای فتالات(Phthalate esters: PEs)  خانواده‌ای بزرگ از مواد شیمیایی صنعتی هستند که به طور گسترده به عنوان روان کننده در صنعت پلاستیک استفاده می‌شوند. فتالات‌ها می‌توانند موجب اختلال در غدد درون‌ریز و بروز سرطان‌ گردند. استرهای فتالات به مقدار زیاد در صنایعی نظیر تولیدات لوازم آرایشی و بهداشتی، چسب‌سازی، تولید اسباب بازی مصرف شده و به آسانی وارد آب‌های سطحی و زیرزمینی می‌گردند. هدف از این تحقیق ارزیابی کارایی فرآیند UV/Na2S2O8/Fe2+ در حذف دی اتیل فتالات از محلول‌های آبی بوده است. مواد و روش‌ها: در مطالعه حاضر اثر متغیرهای pH، غلظت پرسولفات، غلظت Fe2+ و زمان تماس روی حذف دی اتیل فتالات در مقیاس آزمایشگاهی توسط یک دستگاه راکتور استوانه‌ای شکل حاوی یک عدد لامپ UV-C با قدرت 16 وات و به روش ناپیوسته مورد مطالعه قرار گرفت. غلظت باقیمانده) (DEP  Diethyl phthalate توسط دستگاه HPLC تعیین شد. تاثیر پارامترهای مستقل بر درصد حذف DEP با روش مولتی سیمپلکس و سطح پاسخ (روش باکس بانکن) مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: در این مطالعه pH برابر با 11، غلظت پرسولفات برابر 4/0 میلی مول بر لیتر، غلظت آهن 07/0 میلی‌مول بر لیتر و زمان 90 دقیقه، به عنوان شرایط بهینه به دست آمد. نتایج نشان داد که حذف DEP به وسیله فرآیند UV/Na2S2O8/Fe2+ از سینتیک درجه اول تبعیت می‌نماید. استنتاج: فرآیند UV/Na2S2O8/Fe2+ برای حذف DEP از محیط‌های آبی، بازده بالایی (95 درصد حذف در شرایط بهینه) دارد. راندمان به دست آمده نشان دهنده این است که این روش در حذف DEP در مقیاس صنعتی قابل قبول می‌باشد. 2 Background and purpose: Phthalate esters (PEs) are a large family of industrial chemicals widely used as plasticizers. Phthalates can cause endocrine disruption and cancers. Nowadays, phthalate esters are commonly used in cosmetics, adhesives and toy industries and simply get into the surface water and groundwater. The aim of this study was to evaluate the performance of UV / Na2S2O8 / Fe2+ in DEP removal from aqueous solution. Materials and methods: In this study the effect of pH, concentration of persulfate, Fe2+ concentration and contact time on removal of diethyl phthalate were studied in laboratory scale using a cylindrical-shaped reactor containing a UV-C lamp (16 watts) by batch method. The residual concentrations of Diethyl phthalate )DEP( were determined by HPL. The effects of independent parameters on DEP removal were evaluated by Multi simplex and the response surface method (box Behnken method). Results: In this study the optimum condition was obtained at pH = 11, persulfate concentration of 0.4 Mmol/L, 0.07 Mmol/L Fe2+ and 90 minutes contact time. The results showed that the DEP removal by UV / Na2S2O8 / Fe2+ process followed a first-order reaction kinetic. Conclusion: The results indicated high efficiency of UV / Na2S2O8 / Fe2+ process (95% removal under optimal condition) in removal of DEP from aqueous solutions. This efficiency demonstrates that this method is acceptable in DEP removal on industrial scale. 122 135 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 مجتبی یگانه بادی Mojtaba Yegane badi دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران علی اسرافیلی Ali Esrafili استادیار، گروه مهندسی بهداشت، دانشکده بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران روشنک رضایی کلانتری Roshanak Rezaei Kalantary3 دانشیار، گروه مهندسی بهداشت، دانشکده بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران علی آذری Ali Azari دانشجوی دکترا مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ، تهران، ایران ایران احسان احمدی Ehsan Ahmadi دانشجوی دکترا مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ، تهران، ایران ایران میترا غلامی Mitra Gholami استاد، گروه مهندسی بهداشت، دانشکده بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران gholamimitra32@gmail.com Diethyl phthalate advanced oxidation process persulfate radical Fe (II) دی اتیل فتالات اکسیداسیون پیشرفته رادیکال پر سولفات آهن (ll) ##1. Ahmadi E, Gholami M, Farzadkia M, Nabizadeh R, Azari A. Study of moving bed biofilm reactor in diethyl phthalate and diallyl phthalate removal from synthetic wastewater. Bioresour Technol 2015; 183: 129-135.##2. Psillakis E, Mantzavinos D, Kalogerakis N. Monitoring the sonochemical degradation of phthalate esters in water using solid-phase microextraction. Chemosphere 2004; 54(7): 849-857.##3. Cases V, Alonso V, Argandoña V, Rodriguez M, Prats D. Endocrine disrupting compounds: A comparison of removal between conventional activated sludge and membrane bioreactors. Desalination 2011; 272(1-3): 240-245.##4. Liao CS, Chen LC, Chen BS, Lin SH. Bioremediation of endocrine disruptor di-n-butyl phthalate ester by Deinococcus radiodurans and Pseudomonas stutzeri. Chemosphere 2010; 78(3): 342-346.##5. Ahel M, Mikac N, Cosovic B, Prohic E, Soukup V. The impact of contamination from a municipal solid waste landfill (Zagreb, Croatia) on underlying soil. Water Science and Technology 1998; 37(8): 203-210.##6. Özer ET, Osman B, Kara A, Beşirli N, Gücer Ş, Sözeri H. Removal of diethyl phthalate from aqueous phase using magnetic poly (EGDMA–VP) beads. J Hazard Mater 2012; 229-230: 20-28.##7. Pirsaheb M, Mesdaghinia AR, Shahtaheri SJ, Zinatizadeh AA. Kinetic evaluation and process performance of a fixed film bioreactor removing phthalic acid and dimethyl phthalate. J Hazard Mater 2009; 167(1-3): 500-506.##8. Yuan SY, Liu C, Liao CS, Chang BV. Occurrence and microbial degradation of phthalate esters in Taiwan river sediments. Chemosphere 2002; 49(10): 1295-1299.##9. Xu B, Gao NY, Sun XF, Xia SJ, Rui M, Simonnot MO, et al. Photochemical degradation of diethyl phthalate with UV/H 2O2. J Hazard Mater 2007; 139(1): 132-139.##10. Asl FB, Kermani M, Farzadkia M, Esrafili A, Arian SS, Zeynalzadeh D, et al. Removal of Metronidazole from Aqueous Solution Using Ozonation Process. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(121): 131-140 (Persian).##11. Sun DD, Yan XX, Xue WP. Oxidative degradation of dimethyl phthalate (DMP) by persulfate catalyzed by Ag+ combined with microwave irradiation. Advanced Materials Research 2013; 610-613: 1209-1212.##12. Huang KC, Zhao Z, Hoag GE, Dahmani A, Block PA. Degradation of volatile organic compounds with thermally activated persulfate oxidation. Chemosphere 2005; 61(4): 551-560.##13. Tsitonaki A, Petri B, Crimi M, Mosbæk H, Siegrist RL, Bjerg PL. In situ chemical oxidation of contaminated soil and groundwater using persulfate: a review. Critical Reviews in Environmental Science and Technology 2010; 40(1): 55-91.##14. Zhao L, Hou H, Fujii A, Hosomi M, Li F. Degradation of 1, 4-dioxane in water with heat-and Fe2+-activated persulfate oxidation. Environ Sci and Pollut Res 2014; 21(12): 7457-7465.##15. Samarghandi MR, Leili M, Harati R, Tarlani Azar M, Maleki S. Efficiency of Electro/ persulfate Process by Iron Electrode in Removing Furfural from Aqueous Solution. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 24(119): 95-108 (Persian).##16. Yegane badi M, Azari A, Esrafili A, Ahmadi E, Gholami M. Performance Evaluation of Magnetized Multiwall Carbon Nanotubes by Iron Oxide Nanoparticles in Removing Fluoride from Aqueous Solution. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(124): 128-142 (Persian).##17. Zazouli MA, Ebrahimzadeh MA, Yazdani Charati J, Shiralizadeh Dezfoli A, Rostamali E, Veisi F. Effect of Sunlight and Ultraviolet Radiation in the Titanium Dioxide (TiO2) Nanoparticles for Removal of Furfural from Water. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(107): 126-138 (Persian).##18. zazouli MA, Veisi F, Veisi A. Modeling Bisphenol A Removal from Aqueous Solution by Activated Carbon and Eggshell. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(2): 129-138 (Persian).##19. Asgari G, Chavoshani A, Seid-Mohammadi A, Rahmani AR. Removal of Pentachlorophenol Using Microwave Assisted Persulfate from Synthetic Wastewater. 2013; 25(3): 29-137 (Persian).##20. Yang S,Wang P, Yang X, Wei G, Zhang W, Shan L. A novel advanced oxidation process to degrade organic pollutants in wastewater microwave-activated persulfate oxidation. J Environment Sci 2009; 21(9): 1175-1180.##21. Guo Y, Zhou J, Lou X, Liu R, Xiao D, Fang C, et al. Enhanced degradation of Tetrabromobisphenol A in water by a UV/base/persulfate system: Kinetics and intermediates. Chemical Engineering Journal 2014; 254(15): 538-544.##22. Lin YT, Liang C, Chen JH. Feasibility study of ultraviolet activated persulfate oxidation of phenol. Chemosphere 2011; 82(8): 1168-1172.##23. Ai Z, Yang P, Lu X. Degradation of 4-chlorophenol by an assisted microwave photocatalysis method. J Hazard Mater 2005; 124(1-3): 147-152.##24. Wang C-W, Liang C. Oxidative degradation of TMAH solution with UV persulfate activation. Chemical Engineering Journal 2014; 254(15): 472-478.##25. Watts R, Teel A. Practice Periodical of Hazardous, Toxic, and Radioactive Waste Management. Treatment of contaminated soils and groundwater using ISCO 2006; 10(1): 2-9.##26. Chu W, Wang YR, Leung HF. Synergy of sulfate and hydroxyl radicals in UV/ S2O82/H2O2oxidation of iodinated X-ray contrast medium iopromide. Chem Eng J 2011; 178: 154-160.##27. Saxena V, Sadoqi M, Shao J. Degradation kinetics of indocyanine green in aqueous solution. Journal of Pharmaceutical Sciences 2003; 92(10): 2090-2097.##28. Na S, Ahn Y-G, Cui M, Khim J. Significant diethyl phthalate (DEP) degradation by combined advanced oxidation process in aqueous solution. Journal of Environmental Management 2012; 101: 104-110.##29. Mansouri L, Bousselmi L. Degradation of diethyl phthalate (DEP) in aqueous solution using TiO2/UV process. Desalination and Water Treatment 2012; 40(1-3): 63-68.## ##

ارزیابی ریسک بهداشتی ناشی از فلزات سنگین موجود در ذرات معلق در هوای محوطه دانشگاه علوم پزشکی کردستان Health Risk Assessment of Heavy Metals in Atmospheric PM10 in Kurdistan University of Medical Sciences Campus 1 1 سابقه و هدف: رویدادهای گرد و غبار طی سال‌های اخیر مناطق زیادی از کشور ایران از جمله استان کردستان را تحت تاثیر قرار داده است. همراه با گرد و غبارها، آلاینده‌های مختلفی از جمله فلزات سنگین انتقال خواهند یافت و لذا می‌توانند یک خطر بالقوه برای سلامت انسان باشند. بنابراین، هدف از این مطالعه تعیین غلظت فلزات سنگین در ذرات معلق در اتمسفر شهر سنندج و ارزیابی ریسک بهداشتی این فلزات بر سلامتی کارمندان و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کردستان است. مواد و روش‌ها: محل نمونه‌برداری دانشگاه علوم پزشکی کردستان بود و نمونه‌ها به‌طور معمول هر شش روز یک بار و هم‌چنین در روزهای گرد و غباری با استفاده از دستگاه نمونه‌بردار هوا (Omni Air Sampler) به منظور تعیین غلظت فلزات سنگین شامل آرسنیک، کادمیوم، کروم، کبالت، روی، آهن، مس، منگنز و نیکل از فروردین تا شهریور 1392 برداشت شد. ارزیابی ریسک سلامت برای بیماری های سرطانی و غیر سرطانی ناشی از تنفس هوای آلوده به فلزات سنگین برای سه گروه کارمندان، دانشجویان خوابگاهی و غیر خوابگاهی با استفاده از دستورالعمل‌های سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا انجام گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بیش‌ترین غلظت فلزات چه در روزهای گردوغباری و چه غیر گردوغباری مربوط به فلز آهن و در تیر ماه بوده است. کم‌ترین غلظت فلزات در روزهای گرد و غباری مربوط به کادمیوم و در اردیبهشت بوده و هم‌چنین کم‌ترین میزان آن‌ها در روزهای غیر گردو غباری مربوط به کادمیوم و در شهریور بوده است. ریسک کلی سرطان برای تمام فلزات و برای هر سه گروه در روزهای گرد و غباری بیش‌تر از روزهای غیرگرد و غباری است و مقدار آن کم‌تر از دو نفر در هر یک میلیون نفر می‌باشد. میزان خطر کلی غیر سرطانی حاد و مزمن این فلزات نیز برای هر سه گروه کم‌تر از یک است. استنتاج: مطابق مقادیر پایه ارائه شده توسط سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا، به نظر می‌رسد هیچ کدام از فلزات مذکور در خلال دوره بررسی باعث افزایش خطر بیماری‌های سرطانی و غیر سرطانی برای ساکنان دانشگاه علوم پزشکی کردستان نخواهند شد. 2 Background and purpose: In recent years, dust storms have affected many regions in Iran including Kurdistan province. Along with dust other pollutants such as heavy metals may also be transferred which pose a risk to human health. The purpose of this study was to determine heavy metals concentrations in atmospheric PM10 in Sanandaj, Iran and also assessing their health risk on the staff and students in Kurdistan University of Medical Sciences (KUMS). Materials and methods: KUMS was chosen as the sampling site and the samples were taken every six days and also on dusty days. Omni air sampler was used to determine the concentration of heavy metals, including arsenic, cadmium, chromium, cobalt, zinc, iron, copper, manganese, and nickel in PM10, from April to September 2013. Health risk assessment of cancerous and noncancerous diseases caused by these heavy metals was carried out using the guideline of United States Environmental Protection Agency (USEPA) for three groups including the staff, students using KUMS accommodation and students resident in other places. Results: The heavy metal with highest concentration was iron which was seen in both dusty and ordinary days. In dusty and ordinary days cadmium was found to have the least concentration in May and September, respectively. The overall risk of cancer for all the studied metals and for the three groups in dusty days was higher than non-dusty days (less than two per one million). Acute and chronic non-cancer risks of studied metals for the three studied groups were less than one. Conclusion: According to the baseline values of cancerous and noncancerous risks provided by the USEPA, it seems that, during the investigation period, the studied metals do not increase the risk of cancer and non-cancer diseases among individuals working and studying in KUMS. 136 146 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 گیلاس حسینی Gilas Hosseini کارشناس ارشد بهداشت محیط ، مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ایران پری تیموری Pari Teymouri کارشناس ارشد بهداشت محیط ، مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ایران امید گیاهی Omid Giahi دانشیار، گروه طب کار، مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ایران افشین ملکی Afshin Maleki استاد، گروه بهداشت محیط، مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ایران maleki43@yahoo.com Air pollution particles matter risk assessment heavy metals آلودگی هوا ذرات معلق ارزیابی ریسک فلزات سنگین ##1. WHO. Air quality guidelines for Europe. 2nd ed. World Health Organization, Regional Office for Europe, Copenhagen, 2000.##2. WHO. Air quality guidelines, global update 2005. Particulate matter, ozone, nitrogen dioxide and sulfur dioxide. World Health Organization; Regional Office for Europe, Copenhagen, 2005.##3. WHO. Health and Environment in Europe: Progress Assessment, World Health Organization; WHO Regional Office Europe, Copenhagen, 2010. ##4. Franklin M, Schwartz J. Differential effects of PM2.5 species on acute mortality. Epidemiology 2007; 18 (5): S175. ##5. Quiterio SL, Sousa da Silva SCR, Arbilla G, Escaleira V. Metals in airborne particulate matter in the industrial district of Santa Cruz, Rio deJaneiro, in an annual period. Atmospheric Environment 2004; 38(2): 321–331.##6. Pérez N, Pey J, Querol X, Alastuey A, López JM, Viana M. Partitioning of major and trace components in PM10–PM2.5–PM1 at an urban site in Southern Europe. Atmospheric Environment 2008; 42(8): 1677–1691.##7. Johansson C, Norman C, Burnan L. Road traffic emission factors for heavy metals. Atmos Environ 2009; 43(31): 4681-4688. ##8. Shah MH, Shaheen N, Jaffar M, Khalique A, Tariq SR, Manzoor S. Spatial variations in selected metal contents and particle size distribution in an urban and rural atmosphere of Islamabad, Pakistan. J Environ Manage 2006; 78(2): 128-137.##9. Xue YH, Wu JH, Feng YC, Dai L, Bi XH, Li X, et al. Source characterization and apportionment of PM10 in Panzhihua, China. Aerosol Air Quality Research 2010; 10: 367-377.##10. Cheung K, Daher N, Kam W, Shafer MM, Ning Z, Schauer JJ, et al. Spatial and temporal variation of chemical composition and mass closure of ambient coarse particulate matter (PM10–2.5) in the Los Angeles area. Atmospheric Environment 2011; 45(16): 2651-2662.##11. Absalon D, Slesak B. The effects of changes in cadmium and lead air pollution on cancer incidence in children. Sci Total Environ 2010; 408(20): 4420-4428.##12. Cheng S. Effects of heavy metals on plants and resistance mechanisms. A state-of-the-art report with special reference to literature published in Chinese journals. Environ Sci Pollut Res Int 2003; 10(4): 256-64. ##13. Chelani AB, Gajghate DG, Hasan MZ. Bull Environ Contam Toxicol 2001; 66(2): 196-205. ##14. Ahmadi H, Ahmadi T, Shahmoradi B, Mohamadi Sh, Kohzadi Sh. The effect of climatic parameters on air pollution in Sanandaj, Iran. J Adv Environ Health Res 2015; 3(1): 49-61. ##15. Rajabi M, Souri B. Evaluation of heavy metals among dustfall particles of Sanandaj, Khorramabad and Animeshk cities in western Iran 2012-2013. Health and Environ 2015; 8(1): 11-22.##16. Hosseini G, Maleki A, Amini H, Mohammadi SH, Hassanvand MS, Giahi O, Gharibi F. Health impact assessment of particulate matter in Sanandaj, Kurdistan, Iran. J Adv Environ Health Res 2014; 2(1): 54-62. ##17. Goudie A, Middleton N. Saharan dust storms: nature and consequences. Earth Sci Rev 2001; 56(1-4): 179-204.##18. Draxler RR, Gillette DA, Kirkpatrick JS, Heller J. Estimating PM10 air concentrations from dust storms in Iraq, Kuwait and Saudi Arabia. Atmospheric Environment 2001; 35(25): 4315-4330.##19. Environmental Protection Agency. SLAMS/ NAMS/PAMS network review guidance. Report No: EPA-454/R 98-003, U.S. Environmental Protection Agency 1998.##20. The United State Environmental Protection Agency (USEPA). Alternate 1 in 3 sampling and return shipping schedule [online]. Available from: http://wwwepagov//ttn/atm ic/files/ambient/ pm25/2006. Accessed May 2, 2014.##21. Shahsavani A, Naddafi K, Jafarzade Haghighifard N, Mesdaghinia A, Yunesian M, Nabizadeh R, et al. The evaluation of PM10, PM2.5 and PM1 concentrations during the Middle Eastern Dust (MED) events in Ahvaz, Iran, from april through september 2010. J Arid Environ 2012; 77: 72-83. ##22. Herner JD, Green PG, Kleeman MJ. Measuring the trace elemental composition of size-resolved airborne particles. Environ Sci Technol Lett 2006; 40(6): 1925-1933.##23. Celo V, Dabek-Zlotorzynska E, Mathieu D, Okonskaia I. Validation of a simple microwave-assisted acid digestion method using microvessels for analysis of trace elements in atmospheric PM2.5 in monitoring and fingerprinting studies. Open Chem Biomed Meth J 2010; 3: 143-152. ##24. The United State Environmental Protection Agency. Risk Assessment Forum. Guidelines for Carcinogen Risk Assessment, EPA/630/ P-03/001B, Washington DC 2005.##25. The United State Environmental Protection Agency. Risk Assessment Guidance for Superfund. Supplemental Guidance for Inhalation Risk Assessment. EPA/540/R-070-002/ OSWER 9285.7-82, Washington DC2009.##26. Wang Y, Zhuang G, Sun Y. Water-soluble part of the aerosol in the dust storm season evidence of the mixing between mineral and pollution aerosols. Atmos Environ 2005; 39(37): 7020-7029.##27. Sun Y, Zhuang G, Wang Y, Zhao X, Li J, Wang Z, et al. Chemical composition of dust storms in Beijing and implications for the mixing of mineral aerosol with pollution aerosol on the pathway. J Geophys Res 2005; 110:(D24).##28. Jing C, Min L, XianHua L, Xiao L, LiLi W, Lei G. primary research on health risk assessment of heavy metals in road dust of Shanghai. China Environ Sci 2009; 29(5): 548-554.##29. Maa J, Singhirunnusorn W. Distribution and health risk assessment of heavy metals in surface dusts of Maha Sarakham Municipality. Procedia Soc Behav Sci 2012; 50: 280-293.##30. Zheng L, Tang Q, Fan J, Huang X, Jiang C, Cheng H. Distribution and health risk assessment of mercury in urban street dust from coal energy dominant Huainan City, China. Environ Sci Pollut Res 2015; 22(12): 9316-9322.##31. Noorpoor AR. Sadri Jahanshahi A. Evaluation of health risk assessment by heavy metals in the ambient air of Tehran. J Environ Stud 2014; 39(68): 181-192.##32. Ferreira-Baptista L, De Miguel E. Geochemistry and risk assessment of street dust in Luanda, Angola: A tropical urban environment. Atmos Environ 2005; 39(25): 4501-4512.## ##

بررسی تاثیر نوع زایمان و زمان غربالگری بر نتایج آزمون غربالگری شنوایی نوزادان با استفاده از آزمون گسیل های صوتی گوش Effect of Mode of Delivery and Screening Age on Result of Newborn Hearing Screening Test Using Otoacoustic Emissions 1 1 سابقه و هدف: موارد مثبت کاذب در غربالگری شنوایی نوزادان هزینه‌ها را افزایش داده و نگرانی و استرس در والدین را موجب می‌گردد. هدف این مطالعه بررسی نقش نوع زایمان و سن غربالگری شنوایی نوزادان بر میزان موارد مثبت کاذب در اولین آزمون غربالگری می‌باشد. شناسایی این فاکتورها و کنترل آن‌ها می‌تواند میزان موارد مثبت کاذب را کاهش دهد. مواد و روش‌ها: درکل 2784 نوزاد قبل ترخیص از بیمارستان تحت آزمون غربالگری با استفاده از آزمون‌گسیل‌های صوتی گوش قرارگرفتند. میزان موارد مثبت کاذب در دو گروه زایمان طبیعی و سزارین براساس سن انجام غربالگری مقایسه شدند. یافته‌ها: میزان مثبت کاذب در اولین آزمون غربالگری در گروه زایمان طبیعی به طور معنی‌داری بیش‏تر از گروه زایمان سزارین بود و به طور کلی با افزایش سن غربالگری، میزان موارد مثبت کاذب به صورت معنی‌داری کاهش نشان داد. این کاهش در میزان موارد مثبت کاذب با افزایش سن غربالگری، فقط در گروه سزارین دیده شد. استنتاج: با تعویق انجام آزمون غربالگری در گروه زایمان سزارین تا زمان ترخیص نوزاد از بیمارستان، می‌توان میزان موارد مثبت کاذب را حدود 6 برابر کاهش داده و از این طریق هزینه‌ها و نگرانی‌های تحمیل شده ناشی از موارد مثبت کاذب را به حداقل رساند. 2 Background and purpose: False positive in newborn hearing screening increases cost and maternal anxiety. We aimed to evaluate the effect of mode of delivery and screening age on false positive result of first screening test. Identifying and controlling these factors could reduce the rate of false positive tests. Materials and methods: In this study, 2784 infants were evaluated by otoacoustic emissions test. The test was performed before hospital discharge. Then, the rates of false-positive were compared in infants born by vaginal delivery and cesarean section based on the screening age. Results: False positive rate in the first screening test in neonates born through vaginal delivery was significantly higher than that of the newborns delivered by cesarean section. The rate of false positive significantly decreased with increase of screening age in infants born by cesarean delivery. Conclusion: Hearing screening test in neonates born through cesarean section should be conducted just prior to hospital discharge. In this way, false positive results could be reduced by about 6 times and the cost and concerns caused by the rate of false positives are also minimized. 147 154 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 فرهاد فراهانی Farhad Farahani دانشیار، گروه گوش و حلق و بینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران مرتضی حمیدی نهرانی Morteza Hamidi Nahrani مربی، گروه شنوایی شناسی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران m.hamidi@umsha.ac.ir محمدعلی سیف ربیعی Mohamad Ali Seif-Rabiee دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران شنو مرادی Sheno Moradi کارشناس شنوایی شناسی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران Neonatal screening hearing otoacoustic emissions false positive غربالگری نوزادان شنوایی گسیل‌های صوتی گوش مثبت کاذب 1. Mehra S, Eavey RD, Keamy DG Jr. The epidemiology of hearing impairment in the United States: newborns, children, and adolescents. Otolaryngol Head Neck Surg 2009; 140(4): 461-472.##2. Firoozbakht M, Mahmoudian S, Alaeddini F, Esmaeilzadeh M, Rafiei M, Firouzbakht A, et al. Community-based newborn hearing screening programme for early detection of permanent hearing loss in Iran: An eight-year cross-sectional study from 2005 to 2012. J Med Screen 2014; 21(1): 10-17. ##3. Jakubíková J, Kabátová Z, Pavlovčinová G, Profant M. Newborn hearing screening and strategy for early detection of hearing loss in infants. Int J Pediatr Otorhinolaryngol 2009; 73(4): 607-612.##4. Davis A, Bamford J, Wilson I, Ramkalawan T, Forshaw M, Wright S. A critical review of the role of neonatal hearing screening in the detection of congenital hearing impairment. Health Technol Assess 1996; 1(10): 1-176.##5. Patel H, Feldman M. Universal newborn hearing screening. Paediatr Child Health 2011; 16(5): 301-310.##6. Vos B, Lagasse R, Levêque A. Main outcomes of a newborn hearing screening program in Belgium over six years. Int J Pediatr Otorhinolaryngol 2014; 78(9): 1496-1502.##7. Mohd Khairi MD, Rafidah KN, Affizal A, Normastura AR, Suzana M, Normani ZM. Anxiety of the mothers with referred baby during Universal Newborn Hearing Screening. Int J Pediatr Otorhinolaryngol 2011; 75(4): 513-517.##8. Sato M, Suzuki S. Referral rates and costs of our modified two-step newborn hearing screening program at a Japanese perinatal center. Int J Clin Pediatr 2014; 3(2): 35-39.##9. Smolkin T, Mick O, Dabbah M, Blazer S, Grakovsky G, Gabay N, et al. Birth by Cesarean delivery and failure on first otoacoustic emissions hearing test. Pediatrics 2012; 130(1): e95-100.##10. Smolkin T, Awawdeh S, Blazer S, Mick O, Makhoul IR. Delayed first otoacoustic emissions test decreases failure on neonatal hearing screening after caesarean delivery. Acta Paediatr 2013; 102(5): e194-199.##11. Khoza-Shangase K, Joubert K. The influence of epidural anesthesia on new-born hearing screening: A pilot study. J Pharm Bioallied Sci 2011; 3(1): 135-141.##12. Olusanya BO, Bamigboye BA. Is discordance in TEOAE and AABR outcomes predictable in newborns? International Journal of Pediatric Otorhinolaryngology 2010; 74(11): 1303-1309.##13. Akinpelu OV, Peleva E, Funnell WR, Daniel SJ. Otoacoustic emissions in newborn hearing screening: A systematic review of the effects of different protocols on test outcomes. Int J Pediatr Otorhinolaryngol 2014; 78(5): 711-717.##14. Farhadi M, Mahmoudian S, Mohammad K, Daneshi A. The pilot study of a nationwide neonatal hearing screening in Iran: Akbarabadi and Mirzakouchak-Khan hospitals in Tehran (June 2003-October 2004). Hakim Research Journal 2006; 9(3): 65-75.##15. Doyle KJ, Burggraaff B, Fujikawa S, Kim J, Macarthur CJ. Neonatal hearing screening with otoscopy, auditory brain stem response, and otoacoustic emissions. Otolaryngol Head Neck Surg 1997; 116(6 Pt 1): 597-603.##16. Torrico P, Gómez C, López-Ríos J, de Cáceres MC, Trinidad G, Serrano M. Age influence in otoacoustic emissions for hearing loss screening in infants. Acta Otorrinolaringol Esp 2004; 55(4): 153-159.##17. Lupoli Lda M, Garcia L, Anastasio AR, Fontana AC. Time after birth in relation to failure rate in newborn hearing screening. Int J Pediatr Otorhinolaryngol 2013; 77(6): 932-935.##18. Ribas A, Cabral J, Gonçalves V, Gonçalves C. Newborn hearing screening program: the influence of the lifespan of newborns in the research of transient otoacoustic emissions. Rev CEFAC 2013; 15(4): 773–777.##19. Clemens CJ, Davis SA, Bailey AR. The false-positive in universal newborn hearing screening. Pediatrics 2000; 106(1): E7.## ##

بررسی تنوع قارچی هوا و فیلترهای سیستم های تهویه مطبوع دانشکده های دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال 1393 Fungal Diversity of Air and Air-conditioning Systems in Different Schools of Mazandaran University of Medical Sciences 1 1 سابقه و هدف: آلودگی بیولوژیکی در هوای فضاهای بسته بیش‌تر از طریق باکتری‌ها و قارچ‌ها ایجاد می‌شود که می‌توانند برای سلامت انسان مضر باشند. از این رو مطالعه حاضر با هدف تعیین قارچ‌های موجود در هوا و فیلترهای سیستم‌های تهویه مطبوع دانشکده‌های دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه هوا و سطوح اتاق‌های دانشکده‌های دانشگاه علوم پزشکی مازندران واقع در شهر ساری در بهار و تابستان سال 1393 نمونه‌برداری گردید. نمونه‌برداری از هوا توسط دستگاه نمونه‌بردار Quick Take 30 (SKC انگلستان( و از سطوح فیلترهای سیستم‌های تهویه توسط موکت استریل انجام شد. جهت شناسایی قارچ‌ها از روش‌های معمول تشخیصی قارچ‌شناسی استفاده شد. یافته‌ها: آسپرژیلوس بیش‌ترین فراوانی را در نمونه‌های هوا (408 کلنی - 26/28 درصد) و هم‌چنین سطوح (347 کلنی-89/24 درصد) داشت. بیش‌ترین میزان تراکم قارچی مربوط به آسپرژیلوس با 1152 CFU/m3 از دانشکده پزشکی بود. از بین گونه‌های مختلف آسپرژیلوس، بیش‌ترین درصد فراوانی از هوا مربوط به آسپرژیلوس نیجر (2/43درصد) و آسپرژیلوس فلاووس (8/34 درصد) از سطوح بود. استنتاج: نتایج این تحقیق نشان داد که بیش‌ترین آلودگی قارچی مربوط به دانشکده پزشکی در هر دو روش نمونه‌برداری بود. آلودگی قارچی هوا با سطوح بالا می‌تواند سبب افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قارچی تنفسی به وسیله قارچ‌ها شود. آسپرژیلوس که شایع‌ترین قارچ در بررسی حاضر بود، علاوه بر ارتباط با بیماری‌های آلرژیک نظیر آسم از تولید کننده‌های اصلی سموم قارچی در طبیعت می‌باشد. 2 Background and purpose: Biological pollution in indoor air is mostly created through bacteria and fungi which are harmful to human health. In the present study we evaluated the fungal diversity of air and air-conditioning systems in different schools of Mazandaran University of Medical Sciences. Materials and methods: The samples were collected from some rooms in different schools of Mazandaran University of Medical Sciences during spring and summer, 2014. The Quick Take 30 Pump-air sampler and carpet sterile fragments were applied for sampling of air and filter surfaces of air conditioners, respectively. The grown fungi were identified by routine mycological methods. Results: Aspergillus was the most frequently species isolated from air samples (408 colonies, 28.26%) and surface samples (347 colonies, 24.89%). The highest fungal concentration level was reported from School of Medicine with Aspergillus (1152 CFU/m3). Among the Aspergillus species, A. niger (43.2%) and A. flavus (34.8%) were the most frequent species from the air and surface samples, respectively. Conclusion: Both sampling methods showed that the School of Medicine had the highest level of fungal contamination over the study period. The high concentration levels of airborne fungi may increase the risk of respiratory diseases. Aspergillus which was commonly found in this study is one of the main mycotoxin producers in nature and is strongly associated with allergic respiratory disease, especially asthma. 155 165 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/4 1394/10/14 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/4 1394/10/14 معصومعلی موحدی Masomali Movahedi کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ایمان حقانی Iman Haghani کارشناس ارشد قارچ شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران 3. دانشجوی دکترای قارچ شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ایران رضاعلی محمدپور Rezaali Mohammadpour دانشیار، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران سیدخلیل اکبری محمدی Seyed Khalil Akbarimohammadi کارشناس ارشد بیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمدتقی هدایتی Mohammad Taghi Hedayati استاد، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، مرکز تحقیقات قارچ های تهاجمی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران hedayatimt@gmail.com fungi air air-conditioning systems Mazandaran University of Medical Sciences قارچ هوا سیستم‌های تهویه مطبوع دانشکده‌های دانشگاه علوم پزشکی مازندران 1. Ghosh D, Dhar P, Chakraborty T, Naim U, Das AK. Study of aeromycoflora in indoor and outdoor environment of national library, Kolkata. Int J Plant Animal Environ Sci 2014; 4(3): 663-672.##2. Kalbende S, Dalal L, Bhowal M. The monitoring of airborne mycoflora in the indoor air quality of library. J Nat Prod Plant Resour 2012; 2(6): 675-679.##3. Foladi S, Hedayati MT, Shokohi T, Mayahi S. Study on fungi in archives of offices, with a particular focus on Stachybotrys chartarum. J Mycol Med 2013; 23(4): 242-246.##4. Hedayati M, Shokohi T, Mayahi S, Bahoosh M, Haghani E, Saltanatpori Z, et al. A survey on myco-flora of air, book and cabinet of Mazandaran University of Medical Sciences libraries. J Mazandaran Univ Med Sci 2008; 18(67): 107-110.##5. Kruczek A. Mycological analysis of air in selected rooms of the University of Szczecin- A pilot project. Acta Agrobotanica 2014; 67(2): 51–56.##6. Kik P, Ruzek L, Popelarova E. Air-conditioning and microbiological environment in the lecture room. Scientica Agriculturae Bohemica 2014; 45(2): 104-109.##7. Hayleeyesus SF, Manaye AM. Microbiological quality of indoor air in university libraries. Asian Pac J Trop Biomed 2014; 4(Suppl 1): S312-317.##8. Stryjakowska-Sekulska M, Piotraszewska-Pająk A, Szyszka A, Nowicki M, Filipiak M. Microbiological quality of indoor air in university rooms. Polish J Environ Stud 2007; 16(4): 623-632.##9. Âghili S, Shokohi T, Khosravi A, Salmanian B. Mycoflora contamination of consumed rice in Mazandaran. J Mazand Univ Med Sci 2012; 21(86): 280-286.##10. Amirinia F, Shokohi T, Nowroozpoor Dailami K, Haghani I. Mycotic Keratitis: An overview on diagnosis and treatment with a focus on epidemiology of the disease in Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 24(119): 235-259.##11. Bush RK, Portnoy JM. The role and abatement of fungal allergens in allergic diseases. J Allergy Clin Immunol 2001; 107(3Supp): 430–440.##12. Chapman MD. Challenges associated with indoor moulds: Health effects, immune response, and exposure assessment. Med Mycol 2006; 44(Suppl): S 29–32.##13. Hedayati MT, Mayahi S, Denning DW. A study on Aspergillus species in houses of asthmatic patients from Sari City, Iran and a brief review of the health effects of exposure to indoor Aspergillus. Environ Monit Assess 2010; 168(1-4): 481-487.##14. Gołofit-Szymczak M, Górny RL. Bacterial and fungal aerosols in air-conditioned office buildings in Warsaw, Poland-the winter season. Int J Occup Saf Ergon 2010; 16(4): 465-476.##15. Mihinova D, Pieckova E. Moldy buildings, health of their occupants and fungal prevention. Bratisl Lek Listy 2012; 113(5): 314-318.##16. Gutarowska B, Jakubowska A. The estimation of moulds air pollution in university settings. In: Problems of indoor air quality in Poland’2001, 103-112, ed. T. Jędrzejewska-Ścibak, J. Sowa, Publishing House of Warsaw University of Technology. Warsaw 2002, [In Polish].##17. Mortiz M, Peters H, Nipoko B, Ruden H. Capability of air filters to retain airborne bacteria and molds in heating ,ventilating and air-conditioning (HVAC) systems. Int J Hyg Environ Health 2001; 203(5-6): 401-409.##18. Straus DC. The possible role of fungal contamination in sick building syndrome. Front Biosci (Elite Ed). 2011; 3: 562-580.##19. Laumbach RJ, Kipen HM. Bioaerosols and sick building syndrome: particles, inflammation, and allergy. Curr Opin Allergy Clin Immunol 2005; 5(2): 135-139.##20. Zaini F, Hedayati M.T. Study of airborne fungi in the wards of 3 Tehran hospitals. J Med Council Islamic Rep Iran 1995; 13(3): 208-215.##21. Hedayati MT, Mohammadpour RA. A survey on the mycological contamination of the air and the equipment of operating rooms of 17 hospitals. J Medical faculty Guilan University of Medical Sciences 1999; 8(19): 56-61 (Persian).##22. Ajodanifar H, Hedayati MT, Mayahi S, Khosravi AR, Mousavi B. Volumetric assessment of airborne indoor and outdoor of poultry and cattle houses from Mazandaran Province, Iran. Arh Hig Rada Toksikol 2011; 62(3): 243-248.##23. Andersen A. New sampler for the collection sizing, and enumeration of viable airborne particles. J Bacteriol 1958; 76(5): 471-484.##24. Reboux G, Bellanger AP, Roussel S, Grenouillet F, Sornin S, Piarroux R, et al. Indoor mold concentration in Eastern France. Indoor Air 2009; 19(6): 446-453.##25. Alborzi S, Karbasi A. Fungal contamination in UF cheese factory. Iranian J Infect Dis Trop Med 2005; 10(28): 15-18.##26. Chiller K, Selkin BA. Murakawa GJ. Skin microflora and bacterial infections of the skin. J Investig Dermatol Symp Proc 2001; 6(3): 170-174.##27. Underhill DM, Iliev ID. The mycobiota: interactions between commensal fungi and the host immune system. Nat Rev Immunol 2014; 14(6): 405-416.##28. Daisey JM, Angell WJ, Apte MG. Indoor air quality, ventilation and health symptoms in schools: an analysis of existing information. Indoor Air 2003; 13(1): 53-64##29. Wojcik-Stopczynska B, Flakowski J, Jakubowska B. Microflora of university canteen air. Roczn PZH 2003; 54(3): 321-328.##30. Hedayati MT, Mayahi S, Movahedi M, Shokohi T. A study on fungal flora of tap water as a potential reservoir of fungi in hospitals from Sari city, Iran. J Mycol Méd 2011; 21(1): 10-14.##31. Mayahi S, Mosavi B, Hedayati MT, Movahedi M, Shokohi T. Mycoflora assessment in drinking tap water (Sari, Iran). J Gorgan Univ Med Sci 2012; 13(4): 114-118(Persian).##32. Kosmidis C, Denning DW. The clinical spectrum of pulmonary aspergillosis. Thorax 2015; 70(3): 270-277.##33. Kelkar US, Kulkarni SS. Contaminated air conditioners as potential source for contaminating operation theatre environment. International Journal of Infection Control 2011; 8(1): 45-48 (Persian).##34. Klepeis NE, Nelson WC, Ott WR, Robinson JP, Tsang AM, Switzer P, et al. The National Human Activity Pattern Survey (NHAPS): a resource for assessing exposure to environmental pollutants. J Expo Anal Environ Epidemiol 2001; 11(3): 231-252.## ##

مقایسه کارایی فرایندهای فنتون و ازن زنی با فنتوازن زنی در کاهش لجن مازاد Comparing the Efficiency of Fenton and Ozonation with Fento-ozonation Process in Excess Sludge Reduction 1 1 سابقه و هدف: در فرایند لجن فعال مقدار زیادی لجن تولید می‌شود که مدیریت و دفع آن به دلایل زیست‌محیطی، اقتصادی، اجتماعی و حقوقی به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها تبدیل‌شده است. به همین دلیل انتخاب روش مناسب کاهش لجن می‌تواند در حل این مشکل بسیار مؤثر باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی کارایی سه فرآیند فنتون، ازن زنی و ترکیبی از فنتون و ازن زنی (فنتوازن زنی) بر کاهش لجن فعال مازاد است. مواد و روش‌ها: دراین مطالعه راندمان کاهش جامدات خشک و حجم لجن بر نمونه لجن فعال مازاد تصفیه خانه فاضلاب، توسط سه فرآیند فنتون، ازن زنی و فنتوازن زنی و تأثیر فاکتورهای pH، زمان واکنش و دوز ازن مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: با توجه به نتایج، حداکثر راندمان کاهش جامدات خشک و حجم لجن در فرآیند ازن زنی با غلظت gO3gTSS-114/0 به ترتیب 32/79 و 67/87 درصد به دست آمد. هم‌چنین تأثیر زمان واکنش بر کاهش حجم لجن در هر سه فرآیند و افزایش دوز ازن از 07/0 تا gO3gTSS-114/0 بر راندمان کاهش جامدات خشک و حجم لجن در فرآیند ازن زنی و فنتوازن زنی معنی‌دار گردید (05/0p <). استنتاج: کارایی فرآیند ازن زنی در کاهش لجن نسبت به دو فرآیند دیگر بالاتر  بوده و ترکیب دو فرآیند فنتون و ازن زنی منجر به کاهش بیشتر لجن نمی‌شود. 2 Background and purpose: In activated sludge process large amounts of sludge are produced. The disposal and management of this sludge remains a big challenge due to environmental, economic, social and legal factors. Thus, selecting an appropriate process that could reduce sludge would be of great help in solving this problem. The aim of present research was to determine the effects of three processes including Fenton, ozonation and Fento-ozonation on excess sludge reduction in activated sludge process. Materials and methods: A bench scale study was conducted on three processes including Fenton, ozonation, and Fento-ozonation for reduction of dry solids (DS) and sludge volume (SV). The effects of pH, time and ozone dosage were also studied. Results: The results indicated that in ozonation process (ozone dose of 0.14 gO3gTSS-1) the maximum efficiency of dry solids and sludge volume reduction were 79.32% and 87.67%, respectively. The results also showed that the effect of reaction time on reduction of sludge volume was significant in all three processes. Moreover, significant effect of increase in ozone dosage (from 0.07 to 0.14 gO3gTSS-1) was observed on reduction of all parameters in ozonation and Fento-ozonation processes (P<0.05). Conclusion: Ozonation alone was found to be more efficient than Fenton and Fento-ozonation in sludge treatment. However, the combination of Fenton and ozonation processes did not improve sludge reduction. 166 176 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/9 1394/10/19 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/9 1394/10/19 محمدباقر میران زاده Mohammad Bagher Miranzadeh استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران اشرف مظاهری تهرانی Ashraf MazaheriTehrani مربی، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران زهرا توکلی Zahra Tavakoli کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران zahratavakoli1390@yahoo.com حمیدرضا گیلاسی Hamidreza Gilasi استادیار، گروه آمار زیستی و بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران sludge Fenton's reagent ozone hydroxyl radical لجن فعال مازاد فرآیند اکسیداسیون پیشرفته فنتون ازن زنی ##1. Zhang G, Zhang P, Yang J, Chen Y. Ultrasonic reduction of excess sludge from the activated sludge system. J Hazard Mater 2007; 145(3): 515-519.##2. Liu Y. Chemically reduced excess sludge production in the activated sludge process. Chemosphere 2003; 50(1): 1-7.##3. Tchobanoglous G, Burton FL, Stensel HD, Metcalf E. Wastewater Engineering: Treatment and Reuse: McGraw-Hill Education; 2003.##4. Wei Y, Van Houten RT, Borger AR, Eikelboom DH, Fan Y. Minimization of excess sludge production for biological wastewater treatment. Water Res. 2003; 37(18): 4453-4467.##5. Uggetti E, Ferrer I, Arias C, Brix H, García J. Carbon footprint of sludge treatment reed beds. Ecological Engineering 2012; 44: 298-302.##6. Pang L, Ni J, Tang X. Fast characterization of soluble organic intermediates and integrity of microbial cells in the process of alkaline anaerobic fermentation of waste activated sludge. Biochem Eng J 2014; 86: 49-56.##7. Lasaridi KE, Stentiford EI. A simple respirometric technique for assessing compost stability. Water Res 1998; 32(12): 3717-3723.##8. Gómez X, Cuetos MJ, García AI, Morán A. Evaluation of digestate stability from anaerobic process by thermogravimetric analysis. Thermochim Acta 2005; 426(1–2): 179-184.##9. Pilli S, Bhunia P, Yan S, LeBlanc RJ, Tyagi RD, Surampalli RY. Ultrasonic pretreatment of sludge: A review. Ultrason Sonochem 2011; 18(1): 1-18.##10. Wang W, Hou H, Hu S, Gao X. Performance and stability improvements in anaerobic digestion of thermally hydrolyzed municipal biowaste by a biofilm system. Bioresour Technol 2010; 101(6): 1715-1721.##11. Zhang Y, Zhang P, Zhang G, Ma W, Wu H, Ma B. Sewage sludge disintegration by combined treatment of alkaline + high pressure homogenization. Bioresour Technol 2012; 123: 514-519.##12. Tomei MC, Rita S, Mininni G. Sequential anaerobic/aerobic digestion of waste activated sludge: analysis of the process performance and kinetic study. N biotechnol 2011; 29(1): 17-22.##13. Zazouli MA, Yousefi Z, Eslami A, Bagheri Ardebilian B. Municipal solid waste landfill leachate treatment by fenton, photo-fenton and fenton-like processes: Effect of some variables. Iranian J Environ Health Sci Eng 2012; 9(1): 3.##14. Zhang J, Li J, Thring R, Liu L. Application of Ultrasound and Fenton's Reaction Process for the Treatment of Oily Sludge. Procedia Environ Sci 2013; 18: 686-693.##15. Tokumura M, Sekine M, Yoshinari M, Znad HT, Kawase Y. Photo-Fenton process for excess sludge disintegration. Process Biochem 2007; 42(4): 627-633.##16. Barbusiński K, Filipek K. Aerobic sludge digestion in the presence of chemical oxidizing agents part II. Fenton's reagent. Pol J Environ Stud 2000; 9(3): 145-149.##17. Chakinala AG, Bremner DH, Gogate PR, Namkung K-C, Burgess AE. Multivariate analysis of phenol mineralisation by combined hydrodynamic cavitation and heterogeneous advanced Fenton processing. Appl Catal B-Environ 2008; 78(1–2): 11-18.##18. Doong R-a, Chang W-h. Photodegradation of parathion in aqueous titanium dioxide and zero valent iron solutions in the presence of hydrogen peroxide. J Photochem Photobiol A: Chem 1998; 116(3): 221-228.##19. Lücking F, Köser H, Jank M, Ritter A. Iron powder, graphite and activated carbon as catalysts for the oxidation of 4-chlorophenol with hydrogen peroxide in aqueous solution. Water Res 1998; 32(9): 2607-2614.##20. Namkung KC, Burgess AE, Bremner DH. A Fenton-like oxidation process using corrosion of iron metal sheet surfaces in the presence of hydrogen peroxide: a batch process study using model pollutants. Environ Technol 2005; 26(3): 341-352.##21. Pignatello JJ, Oliveros E, MacKay A. Advanced oxidation processes for organic contaminant destruction based on the Fenton reaction and related chemistry. Crit Rev Environ Sci Technol 2006; 36(1): 1-84.##22. Neyens E, Baeyens J. A review of classic Fenton’s peroxidation as an advanced oxidation technique. J Hazard Mater 2003; 98(1-3): 33-50.##23. Pham TT, Brar SK, Tyagi RD, Surampalli RY. Influence of ultrasonication and Fenton oxidation pre-treatment on rheological characteristics of wastewater sludge. Ultrason Sonochem 2010; 17(1): 38-45.##24. Li Y, Zhang A. Removal of steroid estrogens from waste activated sludge using Fenton oxidation: Influencing factors and degradation intermediates. Chemosphere 2014; 105: 24-30.##25. Asgari Gh, Almasi H, Fardmal J, Ghanbari F, Daraie Z, Akbari S. Optimization of Catalytic Ozonation Process for Removal of Reactive Black 5 dye Using Bone Char Ash Modified by Magnesium Oxide and Applying Taguchi Design. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 24(122): 252-262.##26. Böhler M, Siegrist H. Partial ozonation of activated sludge to reduce excess sludge, improve denitrification and control scumming and bulking. Water Sci Technol 2004; 49(10): 41-49.##27. Müller J. Pretreatment processes for the recycling and reuse of sewage sludge. Water Sci Technol 2000; 42(9): 167-174.##28. Chu L, Wang J, Wang B, Xing X-H, Yan S, Sun X, et al. Changes in biomass activity and characteristics of activated sludge exposed to low ozone dose. Chemosphere 2009; 77(2): 269-272.##29. Zhang G, Yang J, Liu H, Zhang J. Sludge ozonation: disintegration, supernatant changes and mechanisms. Bioresour Technol 2009; 100(3): 1505-1509.##30. Jamal A, Asilian H. Effect of Pretreating Waste Activated Sludge with Ozone on the Performance of Aerobic Digestion Process. IJHE 2009; 1(2): 89-98.##31. Park KY, Ahn K-H, Maeng SK, Hwang JH, Kwon JH. Feasibility of sludge ozonation ##for stabilization and conditioning. Ozone: Science & Engineering: The Journal of the International Ozone Association 2003; 25(1): 73-80.##32. Deleris S, Geauge V, Camacho P, Debellefontaine H, Paul E. Minimization of sludge production in biologicalprocesses: an alternative solution for the problem of sludge disposal. Water Sci Technol 2002; 46(10): 63-70.##33. Pawlowski L. Standard methods for the examination of water and wastewater. Sci Total Environ 1994; 142(3): 227-228. ##34. Wu Y, Zhou S, Qin F, Peng H, Lai Y, Lin Y. Removal of humic substances from landfill leachate by Fenton oxidation and coagulation. Process Saf Environ Prot 2010; 88(4): 276-284.##35. Ning X-a, Chen H, Wu J, Wang Y, Liu J, Lin M. Effects of ultrasound assisted Fenton treatment on textile dyeing sludge structure and dewaterability. Chem Eng J 2014; 242: 102-108.##36. Am Water Works Res F, Langlais B, Reckhow DA, Brink DR. Ozone in water treatment: application and engineering: CRC press; 1991.##37. Abu Amr SS, Aziz HA. New treatment of stabilized leachate by ozone/Fenton in the advanced oxidation process. Waste Manage 2012; 32(9): 1693-1698.##38. Tizaoui C, Bouselmi L, Mansouri L, Ghrabi A. Landfill leachate treatment with ozone and ozone/hydrogen peroxide systems. J Hazard Mater 2007; 140(1-2): 316-324.##39. Manterola G, Uriarte I, Sancho L. The effect of operational parameters of the process of sludge ozonation on the solubilisation of organic and nitrogenous compounds. Water Res 2008; 42(12): 3191-3197.##40. Goi A, Veressinina Y, Trapido M. Combination of ozonation and the Fenton processes for landfill leachate treatment: evaluation of treatment efficiency. Ozone: Science & Engineering: The Journal of the International Ozone Association 2009; 31(1): 28-36.##41. Qiang Z, Nie Y, Ben W, Qu J, Zhang H. Degradation of endocrine-disrupting chemicals during activated sludge reduction by ozone. Chemosphere 2013; 91(3): 366-373.##42. Li M, Zeng Z, Li Y, Arowo M, Chen J, Meng H, et al. Treatment of amoxicillin by O 3/Fenton process in a rotating packed bed. J Environ Manage 2015; 150: 404-411.##43. Beltran-Heredia J, Torregrosa J, Dominguez JR, Peres JA. Comparison of the degradation of p-hydroxybenzoic acid in aqueous solution by several oxidation processes. Chemosphere 2001; 42(4): 351-359.##44. Bober B, Pudas K, Lechowski Z, Bialczyk J. Degradation of microcystin-LR by ozone in the presence of Fenton reagent. J Environ Sci Health A Tox Hazard Subst Environ Eng 2008; 43(2): 186-190.##45. Durán-Moreno A, García-González SA, Gutiérrez-Lara MR, Rigas F, Ramírez-Zamora RM. Assessment of Fenton's reagent and ozonation as pre-treatments for increasing the biodegradability of aqueous diethanolamine solutions from an oil refinery gas sweetening process. J Hazard Mater 2011; 186(2-3): 1652-1659.##46. Zhang H, Choi HJ, Huang CP. Optimization of Fenton process for the treatment of landfill leachate. J Hazard Mater 2005; 125(1-3): 166-174.## ##

ارتباط تولیدات علمی علوم پزشکی کشور در پایگاه اسکوپوس با بار بیماری های ایران The Relation between Iranian Medical Science Research in Scopus Database and Burden of Disease in Iran 1 1 سابقه و هدف: با توجه به روند پر شتاب تولید علم در حوزه علوم پزشکی در کشور، این سوال پیش می‌آید که آیا این روند در راستای مشکلات بهداشتی، درمانی می‌باشد. هدف از این پژوهش بررسی ارتباط تولیدات حوزه علوم پزشکی کشور در پایگاه اسکوپوس طی سال‌های 2010 تا 2014 با بار بیماری‌ها در ایران می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه علم سنجی از طریق مشاهده مستقیم و فیش‌برداری الکترونیکی گردآوری شد. جامعه آماری، تولیدات علمی موجود در موضوعات مورد نظر این پژوهش که توسط پژوهشگران ایرانی در طی سال‌های 2010 تا 2014 در پایگاه‌های اطلاعاتی Scopus نمایه‌سازی شده ‌است، در نظر گرفته شد و با استفاده از فیلدAffiliation  دایره جستجو به کشور ایران محدودگردید. به منظور استخراج داده‌ها، کلیدواژه‌های مرتبط با حوادث ترافیکی، بیماری‌های ایسکمیک قلب، اختلال افسردگی اساسی، اعتیاد و بیماری‌های عروقی مغز که بیش‌ترین بار بیماری‌های را دارند، در پایگاه اسکوپوس جستجو گردید و خروجی‌های علم سنجی نیز ثبت گردید و ارتباط تولیدات علمی با بار بیماری‌ها بررسی گردید. یافته‌ها: در مجموع، 2824 رکورد بازیابی شد که بالاترین رکورد با 1530 عنوان به اختلال افسردگی و کم‌ترین رکورد با 62 عنوان به اعتیاد تعلق داشت. بیش‌ترین h-index مربوط به اختلال افسردگی اساسی و بیش‌ترین درصد تولیدات با حداقل یک ارجاع مربوط به اعتیاد بود. همبستگی ضعیفی بین شاخص سال‌های از دست رفته‌ عمر در اثر مرگ زود هنگام (2/0= p، 8/0= r) و شاخص سال‌های سپری شده با ناتوانی ناشی از بیماری‌ها و صدمات (8/0= p، 2/0= r) و هم‌چنین همبستگی مثبت قوی بین شاخص مورتالیتی مربوط به بیماری (205/0= p، 9/0= r) با تولیدات علمی مربوطه وجود داشت. استنتاج: تولیدات علمی محققان و پژوهشگران ایرانی در پایگاه اسکوپوس در راستای بار بیماری‌های کشور نبوده است ولی در راستای بیماری هایی که مورتالیتی بالایی دارند، بود. 2 Background and purpose: Scientific productions have been accelerated in Iran in past decades but their association with health problems and disease burden is doubtful. The aim of this study was to assess the relationship between Iranian scientific productions (published in 2010-2014) with disease burden in Iran using Scopus database. Materials and methods: Data was collected using Scientometric indicators, direct observation, and notetaking. The current research included all articles written by Iranian researchers during 2010 to 2014 which were published in Scopus- indexed journals. The search was limited to the affiliation ‘Iran’ and was performed using different keywords including road accident, ischemic heart diseases, major depression disorders, and cerebral vascular diseases. These were believed to have the highest disease burden. Then, the scientometric outputs were recorded and the relationship between scientific productions with disease burden was investigated.   Results: In total, 2824 articles had been published in Scopus-indexed journals. Among them depression disorders and addiction had the highest (1530 records) and lowest (62 records) records, respectively. Major depression disorders were found to have the greatest h-index and the highest percentage of scientific productions with at least one citation was associated with addiction. There was a direct correlation between years of life lost due to premature mortality (r=0.8, P=0.2), years lived with disability (r=0.2, P=0.8), and mortality rate (r=0.9, P=0.205) with scientific productions. Conclusion: According to our results, Iranian scientific productions in Scopus database are not related to disease burden in Iran however, they reflect high mortality diseases. 177 185 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/9 1394/10/19 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/9 1394/10/19 زهرا فروغی Zahra Foroughi دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت اطلاعات، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران 2. مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران z_foroughi@yahoo.com حسن صیامیان Hasan Siamian استادیار، گروه مدارک پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران scientific products Iran burden of disease medical science scientometric Scopus تولیدات علمی کشور ایران بار بیماری علم سنجی علوم پزشکی Scopus ##1. Sharifi V, Rahimi-Movaghar A, Mohammadi MR, Goodarzi RR, Izadian ES, Farhoudian A, et al. Analysis of mental health research in the Islamic Republic of Iran over 3 decades: a scientometric study. East Mediterr Health J 2008; 14(5): 1060-1069.##2. Bazrafshan A, Mostafavi E. A Scientometric Overview of 36 Years of Scientific Productivity by Pasteur Institute of Iran in ISI SCIE. J Health Adm 2011; 14(45): 7-10.##3. Biglu MH, chakhmach N. A decade of scientific publications in the Web of Science in Psychology. Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences 2013; 22(97): 294-295.##4. Biglu MH, Movahedian Gh, Ghojazadeh M, Shahmohammadi G. Exploration of Iranian Scientific Productions on Biomarkers in Medline 2000-2011. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(107): 140-145. ##5. Riahi A, Siamian H, Zareh A, Alizadeh Navaei R, Haghshenas MR. Quantitative Evaluation of Scientific Productions in Iran in Immunology and Microbiology Indexed in Scopus Database (2000-2012). J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 24(118): 205-213.##6. Naghavi M, Abolhassani F, Pourmalek F, Lakeh M, Jafari N, Vaseghi S, et al. The burden of disease and injury in Iran 2003. Popul Health Metr 2009; 7: 9. ##7. Heravi Karimooi K, Aein F, Ahmadi F, Tootoonchi M. Are Nursing Students’ Thesis Topics in Accordance with Burden of Diseases as Disability Adjusted Life Years in Iran? Iran J Med Edu 2006; 6(1): 117-124.##8. Lascurain-Sánchez ML, García-Zorita C, Martín-Moreno C, Suárez-Balseiro C, Sanz-Casado E. Impact of health science research on the Spanish health system, based on bibliometric and healthcare indicators. Scientometrics 2008; 77(1): 131-46. ##9. Mathers CD, Loncar D. Projections of global mortality and burden of disease from 2002 to 2030. PLoS Med 2006; 3(11): e442. ##10. Mathers CD, Fat DM, Inoue M, Rao C, Lopez AD. Counting the dead and what they died from: an assessment of the global status of cause of death data. Bull World Health Organ. 2005; 83(3): 171-177. ##11. Aeen F, Heravi M, Ahmadi F, Tootoonchi M. Baccalaureate Nursing Curriculum: Its Adjustment with Burden of Diseases as “Disability Adjusted Life Years” in Iran. Iranian Journal of Medical Education 2006; 6(2): 8-16.##12. Gross CP, Anderson GF, Powe NR. The relation between funding by the National Institutes of Health and the burden of disease. N Engl J Med 1999; 340(24): 1881-1887. ##13. Groneberg-Kloft B, Klingelhoefer D, Zitnik SE, Scutaru C. Traffic medicine-related research: a scientometric analysis. BMC Public Health 2013; 13: 541. ##14. Amin Esmaeili M, Sardarpour Gudarzi S. Bibliometric Analysis of Research on Mood Disorders in Iran. Iran J Psychiatry Clin Psychol 2009; 15(2): 159-167.## ##

اثر عصاره Viola odorata(گل بنفشه) بر میزان بقای رده سلولی MDA-MB-468 سه گانه منفی سرطان سینه Effect of Viola odorata Extract on Cell Survival of Triple Negative Breast Cancer MDA-MB-468 Cells 1 1 چکیده سابقه و هدف: مطالعات اخیر نشان داده‌اند که ترکیب اصلی گیاه بنفشه (سیکلوتایدها) اثر مهاری بر تکثیر سلول‌های سرطانی دارد. ملاتونین نیز موجب کاهش اندازه و رشد سلول‌های توموری می‌شود. هدف اصلی این مطالعه مقایسه اثر مهاری عصاره هیدروالکلی گل بنفشه و ملاتونین بر رشد سلول‌های MDA-MB-468 بوده است. مواد و روش‌ها: در مطالعه تجربی حاضر سلول‌های سه گانه منفی سرطان سینه انسانی (MDA-MB-468) در پلیت‌های 96 تایی کشت داده شدند و به مدت 24 ساعت با غلظت‌های مختلف از عصاره هیدروالکلی گل بنفشه و ملاتونین تیمار شدند. میزان تکثیر سلولی توسط تکنیک MTT assay مورد ارزیابی قرار گرفت. در مطالعه in vivo موش‌های Balb/c (6گروه 6تایی) lµ 100 از سوسپانسیون سلولی (4T1 cell) را با تزریق زیرپوستی در سمت چپ دریافت کردند. حیوانات با دوزهای مختلف عصاره (mg/kg 250،150،50) و ملاتونین (mg/kg40) به مدت سه هفته تیمار شدند. تغییرات حجم به صورت هفتگی و تغییرات وزن در روز 21 مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: در مطالعه in vitro غلظت‌های مختلف عصاره (30، 40، 60، 80، 100، 150 و 200 میکروگرم بر میلی‌لیتر) باعث کاهش معنی‌داری در بقای سلولی شدند (05/0p<). غلظت 1 میلی‌مولار ملاتونین نیز موجب کاهش معنی‌داری در بقای سلول‌های سرطانی شد (05/0p<). در مطالعه in vivo دوز mg/kg250 عصاره و mg/kg40 ملاتونین، افزایش حجم تومور در مقایسه با گروه کنترل را در روز 21 تیمار مهار کرد. استنتاج: تیمار ملاتونین و عصاره موجب کاهش چشمگیری در بقای سلولی و حجم تومور می‌شود. 2 Background and purpose: Recently studies have shown that main compound (Cyclotides) of Viola odorata has an inhibitory effect against proliferation of cancer cells. Also, melatonin reduces size and growth of tumor cells. The main purpose of this study was to compare the inhibitory effect of Viola odorata and melatonin on MDA-MB-468 cells proliferation. Materials and methods: In this exprimental study, triple negative human breast cancer cells (MDA-MB-468) were cultured in 96-well plates and incubated with different concentrations of Viola odorata hydroalcoholic extract and melatonin for 24h. Cell viability was measured using MTT assay. In the in vivo study Balb/c mice (6 group, n=6) received subcutaneous injection of 100 µl of cell suspension (4T1 cells) in the left hind flank. The animals were treated with different concentrations of Viola odorata extract (50, 150, 250, and mg/kg) and melatonin (40 mg/kg) for three weeks. Tumor volume changes were measured weekly and weight changes were measured at day 21. Results: The in vitro study showed that different concentrations (30, 40, 60, 80,100,150, and 200 µg/ml) of Viola odorata significantly decreased cell survival in cancer cells (P<0.05). Also, melatonin at concentration of 1mM significantly decreased cell viability (P<0.05). The in vivo study found that melatonin (40 mg/kg) and Viola odorata at 250 mg/ml concentration inhibited increasing of tumor volume after 21 days compared with control group. Conclusion: Treatment with melatonin and Viola odorata extract was found effective in reducing cell survival and tumor volume. 186 199 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/5 1394/10/15 هیوا علی پناه Hiva Alipanah دانشجو دکترا فیزیولوژی جانوری، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ایران محمد رضا بیگدلی Mohammad Reza Bigdeli دانشیار، مرکز تحقیقات سرطان، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران 3. دانشیار، گروه علوم جانوری، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ایران mohammadrezabigdeli@yahoo.com محمد علی اسماعیلی Mohamma Ali Esmaeili استادیار، گروه بیولوژی، پژوهشکده گیاهان دارویی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ایران محمد اسماعیل اکبری Mohammad Esmaeil Akbari استاد، مرکز تحقیقات سرطان، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران Viola melatonin breast neoplasms cell survival بنفشه ملاتونین سرطان سینه بقای سلولی ##1. Mousavi SM, Montazeri A, Mohagheghi MA, Jarrahi AM, Harirchi I, Najafi M, et al. Breast cancer in Iran: an epidemiological review. Breast J 2007; 13(4): 383-391.##2. BesharatiSeidani A, Jabbari A, Yamini Y, Saharkhiz MJ. Rapid extractionand analysis of volatile organic compounds of Iranian feverfew (Tanacetum parthenium) using headspace solvent microextraction (HSME), and gas chromatography/mass spectrometry. Flavour and Fragrance Journal 2006; 21(3): 502-509.##3. Ansari M, Rafiee Kh, Yasa N, Vardasbi S, Naimi SM, Nowrouzi A. Measurement of melatonin in alcoholic and hot water extracts of Tanacetum parthenium, Tripleurospermum disciforme and Viola odorata. DARU Journal of Pharmaceutical Sciences 2010; 18(3): 173-178.##4. Elhassaneen Y, Sabry S, Musalum T, El-Eskafy A, El-Fatah AA. Effect of sweet violet (Viola odorata L.) blossoms powder on liver and kidney functions as well as serum lipid peroxidation of rats treated with carbon tetrachloride. J Am Sci 2013; 9(5): 88-95.##5. Barekat T, Otroshy M, Samsam-Zadeh B, Sadrarhami A, Mokhtari A. A novel approach for breaking seed dormancy and germination in Viola odorata (A medicinal plant). J Nov Appl Sci 2013; 2(10): 513-516.##6. Saether O, Craik DJ, Campbell ID, Sletten K, Juul J, Norman DG. Elucidation of the primary and three-dimensional structure of the uterotonic polypeptide kalata B1. Biochemistry 1995; 34(13): 4147-4158.##7. Gerlach SL, Rathinakumar R, Chakravarty G, Göransson U, Wimley WC, Darwin SP, et al. Anticancer and chemosensitizing abilities of cycloviolacin O2 from Viola odorata and psyle cyclotides from Psychotria leptothyrsa. Biopolymers 2010; 94(5): 617-625.##8. Batra P, Sharma AK. Anti-cancer potential of flavonoids: recent trends and future perspectives. 3 Biotech 2013; 3(6): 439-459.##9. Stojković D, Glamočlija J, Ćirić A, Šiljegović J, Nikolić M, Soković M. Free radical scavenging activity of Viola odorata water extracts. Journal of Herbs, Spices & Medicinal Plants 2011; 17(3): 285-290.##10. Oprea-Ilies G, Haus E, Sackett-Lundeen L, Liu Y, McLendon L, Busch R, et al. Expression of melatonin receptors in triple negative breast cancer (TNBC) in African American and Caucasian women: relation to survival. Breast cancer research and treatment 2013; 137(3): 677-687.##11. Cos S, González A, Martínez-Campa C, Mediavilla MD, Alonso-González C, Sánchez- Barceló EJ. Estrogen-signaling pathway: a link between breast cancer and melatonin oncostatic actions. Cancer Detect Prev 2006; 30(2): 118-128.##12. LeonBlanco MM, Guerrero JM, Reiter RJ, Calvo JR, Pozo D. Melatonin inhibits telomerase activity in the MCF7 tumor cell line both in vivo and in vitro. Journal of Pineal Research 2003; 35(3): 204-211.##13. Dai M, Cui P, Yu M, Han J, Li H, Xiu R. Melatonin modulates the expression of VEGF and HIF1α induced by CoCl2 in cultured cancer cells. Journal of Pineal Research 2008; 44(2): 121-126.##14. Mediavilla MD, Sanchez-Barcelo EJ, Tan DX, Manchester L, Reiter RJ. Basic mechanisms involved in the anti-cancer effects of melatonin. Curr Med Chem 2010; 17(36): 4462-4481.##15. Sørlie T, Tibshirani R, Parker J, Hastie T, Marron JS, Nobel A, et al. Repeated observation of breast tumor subtypes in independent gene expression data sets. Proc Natl Acad Sci USA 2003; 100(14): 8418-8423.##16. Pulaski BA, OstrandRosenberg S. Mouse 4T1 breast tumor model. Curr Protoc Immunol 2001; Chapter 20: Unit 20.2.##17. Jonkers J, Derksen PW. Modeling metastatic breast cancer in mice. J Mammary Gland Biol Neoplasia 2007; 12(2-3): 191-203.##18. Holliday DL, Speirs V. Choosing the right cell line for breast cancer research. Breast Cancer Res 2011; 13(4): 215.##19. Oliveras-Ferraros C, Vazquez-Martin A, López-Bonet E, Martín-Castillo B, Del Barco S, Brunet J, et al. Growth and molecular interactions of the anti-EGFR antibody cetuximab and the DNA cross-linking agent cisplatin in gefitinib-resistant MDA-MB-468 cells: new prospects in the treatment of triple-negative/basal-like breast cancer. Int J Oncol 2008; 33(6): 1165-1176.##20. Reiter RJ, Tan DX, Manchester LC, Simopoulos AP, Maldonado MD, Flores LJ, et al. Melatonin in edible plants (phytomelatonin): identification, concentrations, bioavailability and proposed functions. World Rev Nutr Diet 2007; 97: 211-230.##21. Hardeland R. Atioxidative protection by melatonin: multiplicity of mechanisms from radical detoxification to radical avoidance. Endocrine 2005; 27(2): 119-130.##22. Sakarkar DM, Deshmukh VN. Ethnopharmacological review of traditional medicinal plants for anticancer activity. International Journal of PharmTech Research 2011; 3(1): 298-308.##23. Kolář J, Macháčková I. Melatonin in higher plants: occurrence and possible functions. Journal of Pineal Research 2005; 39(4): 333-341.##24. Mortazavian SGA, Ghorbani Hesari T. The effect of violet extract and its fractions on the proliferation of cervical cancer cells. Women, Gynecology and Infertility 1931; 15(22): 9-16.##25. Perwaiz S, Sultana S. Antitumorigenic effect of crude extract of Viola odorata on DMBA-induced two stage skin carcinogenesis in the Swiss albino mice. Asia Pacific Journal of Pharmacology 1998; 13(1): 43-50.##26. Lindholm P, Göransson U, Johansson S, Claeson P, Gullbo J, Larsson R, et al. Cyclotides: A Novel Type of Cytotoxic Agents. Molecular Cancer Therapeutics 2002; 1(6): 365-369.##27. Svangård E, Göransson U, Hocaoglu Z, Gullbo J, Larsson R, Claeson P,et al. Cytotoxic Cyclotides from Viola tricolor. J Nat Prod 2004; 67(2): 144-147.##28. González A, Martinez-Campa C, Mediavilla MD, Alonso-González C, Sánchez-Mateos S, Hill SM, et al. Effects of MT1 melatonin receptor overexpression on the aromatase-suppressive effect of melatoninin MCF-7 human breast cancer cells. Oncology Reports 2007; 17(4): 947-953.##29. Jardim-Perassi BV, Arbab AS, Ferreira LC, Borin TF, Varma NR, Iskander AS, et al. Effect of melatonin on tumor growth and angiogenesis in xenograft model of breast cancer. PloS One 2014; 9(1): e85311.##30. Liu H, Xu L, Wei JE, Xie MR, Wang SE, Zhou RX. Role of CD4+ CD25+ Regulatory T Cells in MelatoninMediated Inhibition of Murine Gastric Cancer Cell Growth In Vivo and In Vitro. Anat Rec (Hoboken) 2011; 294(5): 781-788.##31. Sadeghnia HR, Ghorbani Hesari T, Mortazavian SM, Mousavi SH, Tayarani-Najaran Z, Ghorbani A. Viola tricolor induces apoptosis in cancer cells and exhibits antiangiogenic activity on chicken chorioallantoic membrane. BioMed Res int 2014; 2014: 625792.##32. Li P, Nijhawan D, Budihardjo I, Srinivasula SM, Ahmad M, Alnemri ES, et al. Cytochrome c and dATP-dependent formation of Apaf-1/caspase-9 complex initiates an apoptotic protease cascade. Cell 1997; 91(4): 479-489.##33. Bos R, Zhong H, Hanrahan CF, Mommers ECM, Semenza GL, Pinedo HM, et al. Levels of hypoxia-inducible factor-1α during breast carcinogenesis. J Nati Cancer Inst (JNCI) 2001; 93(4): 309-314.##34. Guo S, Colbert LS, Fuller M, Zhang Y, Gonzalez-Perez RR. Vascular endothelial growth factor receptor-2 in breast cancer. Biochim Biophys Acta 2010; 1806(1): 108-121.##35. Chen G, Huo Y, Tan DX, Liang Z, Zhang W, Zhang Y. Melatonin in Chinese medicinal herbs. Life Sci 2003; 73(1): 19-26.##36. Blask DE, Dauchy RT, Sauer LA, Krause JA. Melatonin uptake and growth prevention in rat hepatoma 7288CTC in response to dietary melatonin: melatonin receptor-mediated inhibition of tumor linoleic acid metabolism to the growth signaling molecule 13-hydroxyoctadecadienoic acid and the potential role of phytomelatonin. Carcinogenesis 2004; 25(6): 951-960.## ##

تعیین روایی و پایایی مقیاس خواب وران اشنایدر هالپرن در جمعیت ایرانی Validity and Reliability of the Verran and Snyder-Halpern Sleep Scale in Iranian population 1 1 سابقه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی روایی، پایایی و ساختار عاملی نسخه فارسی مقیاس دیداری خواب وران اشنایدر هالپرن Verran and Snyder-Halpern Sleep Scale (VSH Sleep Scale) انجام گردید. این مقیاس جهت ارزیابی خواب در بیماران بستری مورد استفاده قرار می‌گیرد و درک شرکت‌کننده را از خواب شب قبل اندازه‌گیری می‌نماید. مواد و روش‌ها: نخست نسخه فارسی VSH به روش ترجمه رو به جلو تهیه شد، سپس 220 نفر از بیماران بستری که به صورت تصادفی ساده انتخاب شده بودند مقیاس را تکمیل کردند. پس از تأیید روائی صوری با استفاده از نظرات کارشناسان، به ترتیب روایی محتوا با استفاده از فرمول CVR و روایی سازه با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و در نهایت پایایی گویه‌های معرفی شده با استفاده از آزمون ضریب آلفای کرونباخ و روش تنصیف محاسبه گردید. یافته‌ها: ضریب آلفای کرونباخ و پایایی کل مقیاس قبل از تحلیل برابر با 43/0 به‌دست آمد. تحلیل عامل اکتشافی با روش مولفه‌های اصلی و چرخش واریماکس به استخراج سه عامل منتهی گردید. عامل اول اختلال شامل 6 آیتم از 7 آیتم مقیاس اصلی خواب VSH بود. عامل دوم خواب اضافی که شامل 3 آیتم از 4آیتم اصلی بوده و در نهایت عامل سوم اثربخشی که شامل یک آیتم از 5 آیتم بود که به‌دلیل منفرد بودن حذف شد. در نهایت دو عامل باقی مانده روی هم رفته 31/55 درصد واریانس کل را تبیین کردند. در ادامه ضریب آلفای کرونباخ کلی سؤالات جدید برابر با 83/0 و مقدار ضریب همبستگی در آزمون تنصیف برابر با 7/0 گزارش گردید. استنتاج: خصوصیات پایایی و روایی این ابزار در جمعیت ایرانی بیانگر آن است که فرم فارسی این ابزار با گویه‌ها و سوالات نهایی شده، دارای روایی و پایایی مناسبی در جمعیت ایرانی است. 2 Background and purpose: The aim of the present study was to examine the validity, reliability and factor structure analysis of the Persian version of the Verran and Snyder-Halpern Sleep Scale (VSH). This scale is used to evaluate sleep quality in hospitalized patients and their perception of sleep for the preceding night. Materials and methods: The Persian version of the scale was provided using forward translation. Then, 220 hospitalized patients were randomly selected to complete the approved version of the VSH sleep scale.  Face validity was confirmed by experts, and content validity and construct validity were confirmed by CVR and exploratory factor analysis, respectively. The reliability of the items was determined by Cronbach's alpha coefficient and bisection method. Results: Cronbach's alpha coefficient and reliability of the scale was 0.43 before the analysis. Exploratory factor analysis with principal components and varimax rotation led to the extraction of three factors. The first was sleep disturbance that included 6 items of the 7 items in VSH sleep scale. The second was sleep supplementation that included 3 items of the 4 items in the scale. The last factor was sleep effectiveness which included only a single item from 5 items thereby, being removed from the scale. The remaining two factors explained 55.31% of the total variance. Cronbach's alpha coefficient of the new questions was 0.83 and using Bisection test the correlation coefficient was 0.7. Conclusion: Reliability and validity of the Persian form of the VSH sleep scale proves that this version is appropriate for measuring the quality of sleep in Iranian hospitalized population. 200 209 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/10 1394/10/20 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/10 1394/10/20 فاطمه مشایخی Fatemeh Mashayekhi کارشناس ارشد پرستاری ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جیرفت، جیرفت، ایران ایران رضا میرزایی سیف آباد Reza Mirzai Saifabad استادیار، گروه آموزش پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی جیرفت، جیرفت، ایران ایران پژمان باقری Pezhman Baghery . کارشناس ارشد اپیدمیولوژی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جیرفت، جیرفت، ایران ایران : bpegman@yahoo.com visual analog scale reliability validity sleep quality مقیاس دیداری خواب روایی پایایی کیفیت خواب 1. Oei TP, Dingle G. The effectiveness of group cognitive behaviour therapy for unipolar depressive disorders. J Affect Disord 2008; 107(1-3): 5-21.##2. Sejnowski TJ, Destexhe A. Why do we sleep? Brain Research 2000; 886(1): 208-223.##3. Nunns H. Sleep deprivation in intensive care units. Anaesthesia 2014; 69(11): 1296.##4. Freedman NS, Gazendam J, Levan L, Pack AI, Schwab RJ. Abnormal sleep/wake cycles and the effect of environmental noise on sleep disruption in the intensive care unit. Am J Respir CritCare Med 2001; 163(2): 451-457.##5. Gaidzinski RR, Soares AVN, Costa Lima AF, Gutierrez AOB, de Almeida D, da Cruz LM, et al. Diagnóstico de enfermagem na prática clínica. Ampliar Imagem 2008: 101.##6. Mashayekhi F, Arab M, Pilevarzadeh M, Amiri M, Rafiei H. The effect of eye mask on sleep quality in patients of coronary care unit. Sleep sci 2013; 6(3): 108-111.##7. Frank-Stromborg M, Olsen SJ. Instruments for clinical health care research. 3rd ed. Jones and Bartlett Series in Oncology; 2004.##8. Verran JA, Snyder-Halpern R. Do patients sleep in the hospital? Applied Nursing Research 1988; 1(2): 95-100.##9. Snyder-Halpern R, Verran JA. Instrumentation to describe subjective sleep characteristics in healthy subjects. Research in Nursing & Health 1987; 10(3): 155-163.##10. Khabir L, Mohamadi N, Rahimi CH. The Validation of Eating Disorder Diagnostic Scale (EDDS). J Kermanshah Univ Med Sci 2014; 18(2): 100-107.##11. Bergamasco EC, da Cruz DdA. Adaptation of the visual analog sleep scales to Portuguese. Revista Lat Am Enfermagem 2007; 15(5): 998-1004.##12. Oh J, Song M, Kim S. Development and validation of Korea sleep scale. Journal of Korean Academy of Nursing 1998; 28(3): 563-572.##13. Shang T. Social support related to sleep pattern in Taiwanese hospitalized adults. Unpublished: The University of Arizona; 1988.##14. Verran JA, Snyder- Halpern R, Duffy P. Comparison of subjective sleep characteristics of adults hospitalized in three hospitals. Unpublished: The University of Arizona; 1989.## ##

بررسی میزان رضایتمندی و عوامل مرتبط با آن از خدمات درمانی در بیماران مراجعه کننده به کلینیک فوق تخصصی طوبی ساری با استفاده از آزمون 2T- هتلینگ Patients’ Satisfaction Level from Services Provided in Sari Tooba Clinic and Associated Factors Using Hotelling's T2 1 1 سابقه و هدف: سطح رضایت‌مندی، یﮏ ﺷﺎﺧﺺ مهم در ﺳﻨﺠﺶ ﮐﯿﻔﯿﺖ ارایه ﺧﺪﻣﺎت است و ارﺗﻘﺎء ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺧﺪﻣﺎت ارایه ﺷﺪه در بخش‌های مختلف یک کلینیک فوق تخصصی، ﻧﯿـﺎز ﺑـﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺻﺤﯿﺢ وﺿﻌﯿﺖ ﻣﻮﺟﻮد و ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﺸﮑﻼت ﺑﺨﺶ‌ﻫـﺎ دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین کاربرد آزمون T2- هتلینگ در بررسی میزان رضایتمندی و عوامل مرتبط با آن در بیماران مراجعه کننده از خدمات درمانی کلینیک طوبی ساری در سال 1394 می باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت توصیفی- تحلیلی در سال 1394 در بین 603 مراجعه‌کننده به کلینیک فوق تخصصی طوبی شهرستان ساری انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن سنجیده شد. جهت دستیابی به نتایج و یافته‌ها، اطلاعات در برنامه نرم‌افزاری SPSS نسخه 20 درج و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: سطح کلی رضایتمندی افراد پایین، متوسط و خوب به ترتیب 20، 27 و 53 درصد می‌باشد. بین ابعاد رضایت و محل سکونت، پوشش بیمه‌ای، وضعیت تاهل و شغل رابطه معنی‌داری دیده نشد. در مورد سازه‌ها نیز تنها سازه مربوط به پزشک از وضعیت مطلوبی برخوردار بوده است و سایر سازه با وضعیت مطلوب تفاوت معنی‌داری داشته‌اند. استنتاج: در حالی که خدمات ارائه شده به مراجعین کلینیک فوق تخصصی طوبی ساری به طور نسبی رضایت بخش گزارش شد، در بعد داروخانه (مدت زمان انتظار برای تحویل دارو) و امکانات رفاهی (سکوت و آرامش محوطه) میزان نارضایتی بالا بود، بنابراین پیشنهاد می‌شود این کلینیک جهت ایجاد فضای آرام و امکانات رفاهی برای بیمار تلاش کند و هم چنین با افزایش تعداد نیروی کار در داروخانه، مدت زمان انتظار را برای تحویل دارو کم کرده تا میزان رضایتمندی از بخش داروخانه افزایش یابد. 2 Background and purpose: Satisfaction is an important indicator in measuring the quality of services. Improving the quality of services provided in subspecialized clinics requires an appropriate understanding of the situation and the problems that different sectors are faced with. This study aimed to determine the patients’ satisfaction level from services provided in Sari Tooba Clinic and associated factors using Hotelling's T2. Materials and methods: This analytical cross-sectional study was performed in 603 patients attending Sari Tooba clinic in 2015. The research instrument was a researcher-made questionnaire. The reliability and validity of the questionnaire was determined. Data analysis was conducted in SPSS V.20.  Results: The overall levels of satisfaction were found to be poor (20%), moderate (27%), and good (52%). No significant relationship was found between patients’ satisfaction levels and place of residence, insurance, marital status, and age. Among five investigated dimensions, the patients were only satisfied with physicians and demonstrated significantly poor levels of satisfaction in other dimensions. Conclusion: The services provided to patients in Sari Tooba clinic was found to be relatively satisfactory, however, in the pharmacy (waiting time) and amenities (quiet area) high levels of dissatisfaction were observed. Therefore, more measurements should be taken to make a more relaxed environment. Also, increasing the number of staff in pharmacy could shorten the waiting time, thus increasing patients’ satisfaction. 210 218 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/5 1394/10/15 جمشید یزدانی چراتی Jamshid Yazdani Charati دانشیار گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران ایران ابوالفضل نیک پور Abolfazl Nikpour دانشجوی کارشناسی ارشد آمار زیستی،عضو کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی مازندران ایران nikpour.abolfazl@gmail.com عیسی نظر Isa Nazar دانشجوی کارشناسی ارشد آمار زیستی،عضو کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی مازندران ایران patient satisfaction health care Hotelling's T2 رضایتمندی بیماران خدمات درمانی 2T-هتلینگ 1. Sandin-Bojo AK, Kvist LJ, Berg M, Larsson BW. What is could be better: Swedish womans perceptions of their intrapartal care during planned vaginal birth. Int J Health Care Qual Assur 2011; 24(1): 81-95.##2. Naghizadeh S, Sehhati F, Barjange SA, Ebrahimi H. Comparing mothers’ satisfaction from ethical dimension of care provided in labor, delivery, and postpartum phases in educational and non-educational hospitals. J Research and Health 2012; 1(1): 25-33 (Persian).##3. Hajian K. Evaluation of patients' satisfaction with hospital care in Shahid Beheshti and Yahyanejad hospitals (Babol; 2005). J Babol Univ Med Sci 2007; 9(2): 51-60 (persian).##4. Ware JE. What information do consumers want and how will they use it ? Med care 1995; 33 (1 Suppl): 25-30.##5. Bentur N, Gross R. The reform of the Israeli health care system : a comparision between older and younger consumers one year and three years after its implementation. J Am Geriatr Soc 2001; 46(1): 56-64.##6. Ofovwe CE, Ofili AN. Indices of patient satisfaction in an African population. Public Health 2005; 119(2): 582-586.##7. Kolta T. The determination of patient satisfaction as a part of quality management in the hospital. Dtsch Med Wochenschr 1996; 121(28-29): 889-895.##8. Rao JK, Weinberger M, Kroenke K. Visit-Specific expectation and patient-centered outcome: a literature review. Arch Fam Med 2000; 9(10): 1148-1156.##9. Ansari H, Ebadi F, Molla Sadeghi GM. Satisfaction of patients in hospitals covered by university Iran. Journal of Iran University of Medical Sciences 2004; 11(3): 38-46 (Persian).##10. Omidvari S, Shahidzadeh Mahani A, Montazeri A, Azin S, Harirchi AM, Sori H, et al. Patient satisfaction of hospital Tehran University of Medical Sciences. Journal of Tehran University of Medical Sciences (Payesh) 2008; 7(2): 141-152 (Persian) .##11. Mason RL, Chou Y-M, Young JC. Applying hotelling's T (2) statistic to batch processes. Journal of Quality Technology 2001; 33(4): 466-479.##12. Uebersax JS. Likert scales: dispelling the confusion. Statistical methods for rater agreement. 2006; 31.##13. Genovese CR, Wasserman L. false discovery rates. Technical Report, Department of statistics: Carnegie Mellon; 2001.##14. Hall MF, Press I. Keys to patient satisfaction in the emergency department: results of a multiple facility study. Hosp Health Serv Adm 1996; 41(4): 515-532.##15. Ebadi A, Mohamadian M. Comparison of the satisfaction of patients admitted to hospital discharge and two weeks later Najmieh (research project). Tehran, Health Research Center, Military Medicine Institute of Medical Sciences in combat. 1383. (Persian).##16. Bourk L. Do people prefer general practitionersof the same sex? Aust Fam Physician 2002; 31(10): 974-976.##17. bafghi MA. Evaluation of satisfaction with hospital discharge in Yazd (MS Thesis). Tehran: Islamic Azad University, Science and Research; 1999. (Persian).##18. nejad MM. Evaluation of satisfaction with the services of hospitals affiliated with the Khkloueh and Boyer Ahmad University of Medical Sciences (Ms Thesis). Tehran, Faculty of Management and Information Sciences, University of Medical Sciences. 1998. (Persian).##19. Demir C, Celik Y. Determinants of patient satisfaction in a military teaching hospital. J Healthc Qual 2002; 24(2): 30-34.##20. Tehrani MH. Measuring patient satisfaction with hospital services, public education Hotelling School of Medical Sciences (MS Thesis). Tehran. Faculty of Management and Information Sciences, Tehran University of Medical Sciences. 1997. (Persian).##21. AtarHa S. Evaluation of patient satisfaction in hospitals Ministry of Health(MS Thesis). Tehran, faculty of Health, Tehran University of Medical Sciences. 1979. (Persian).##22. Misevicine I, Milasauskiene Z. Patient satisfaction with the work of the hospital medical personnel. Medicina (Kaunas) 2002; 38(5): 559-565.##23. Gotlieb JB. Understanding the effects of nurseson the process by which patients develop hospital satisfaction. Holist Nurs Pract 2002; 17(1): 49-60.##24. Seyf Rabiei MA, SHahidzade Mahani A. Satisfaction of patients admitted to government hospitals covered by the Hamedan University of Medical Sciences and the factors affecting it. Payesh 2006; 5(4): 271-799. (Persian).##25. Besharati R. Evaluation of patient satisfaction with the services provided in hospitals (Ms Thesis). Tehran, Islamic Azad University, Science and Research. 1999. (Persian).##26. Saffari R. Satisfaction with inpatient hospital wards in Tehran government elected (MS Thesis). College of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences; 1986. (Persian).##27. Glick P. How reliable are surveys of client satisfaction with healthcare services? Evidence from matched facility and household data in Madagascar. Soc Sci Med 2009; 68(2): 368-379.##28. Clever SL, Jin L, Levinson W, Meltzer DO. Does doctor-patient communication affect patient satisfaction with hospital Care? Results of an analysis with a novel instrumental variable. Health Serv Res 2008; 43(5p1): 1505-1519.## ##

شناسایی سریع پاتوژن‌های قارچی در نمونه‌های کشت خون بیماران سوختگی شدید با روش Panfungal PCR Rapid Detection of Fungal Pathogens in Blood Cultures of Severely Burned Patients Using Panfungal PCR Assay 1 1 سابقه و هدف: عفونت قارچی خون یکی از علل مرگ و میر بیماران دچار ضعف ایمنی از جمله بیماران دچار سوختگی وسیع محسوب می‌شود. از آن‌جا که روش‌های کشت خون و شناسایی عوامل قارچی عفونت‌های خون حساسیت پایینی داشته و به زمان زیادی نیز احتیاج دارند، این تحقیق با هدف شناسایی پاتوژن‌های قارچی در نمونه‌های کشت بیماران سوختگی شدید مشکوک به بیماری‌های قارچی تهاجمی با روش Panfungal PCR طراحی گردید. مواد و روش‌ها: تعداد 400 نمونه کشت خون مربوط به 112 بیمار سوختگی شدید مشکوک به بیماری قارچی تهاجمی وارد مطالعه شد. پس از استخراج DNA ناحیه ژنی 18SrRNA با واکنش‌های زنجیره‌ای پلیمراز تکثیر گردید. محصول PCR با استفاده از برنامه مرکز اطلاعات بین‌المللی بیو تکنولوژی تعیین توالی و شناسایی شدند. یافته‌ها: تعداد 44 (2/39 درصد) نمونه کشت خون 112بیمار مثبت گردید. ) میانگین سنی بیماران PCR مثبت 7/14± 9/31 سال و طول مدت بستری 3/10± 8/21 روز وکل سوختگی 19± 6/42 درصد بود. محصول PCR 20 بیمار PCR مثبت، به‌طور تصادفی تعیین توالی گردید و گونه‌های آسپرژیلوس فومیگاتوس (11 مورد؛ 55 درصد)، کاندیدا تروپیکالیس (5 مورد؛ 25 درصد)، کاندیدا آلبیکنس (1 مورد؛ 5 درصد)، کاندیدا پاراپسیلوزیس (1 مورد؛ 5 درصد)، آگاریکومایکوتینا (1 مورد؛ 5 درصد) و پنیسیلیوم (1 مورد؛ 5 درصد) شناسایی شدند. در سه بیمار گونه‌های شناسایی شده از کشت خون مثبت با روش روتین وروش مولکولی تطابق داشتند. استنتاج: روش مولکولی Panfungal PCR در تشخیص سریع قارچ‌های پاتوژن در کشت خون بیماران در معرض خطر بیماری‌های قارچی تهاجمی سودمند و نویدبخش است. 2 Background and purpose: Fungemia is a significant cause of morbidity and mortality among immunocompromised patients such as severe burns. Due to low sensitivity and long turnaround time of the traditional biphasic BHI blood culture to detect fungemia we aimed to detect fungal elements in blood culture of these patients suspected with invasive fungal disease (IFDs) using panfungal PCR assay. Materials and methods: Four hundred blood cultures were obtained from 112 severely burned patients suspected with IFDs. DNA was extracted and a pair of fungal universal primers was used to amplify the 18SrRNA gene. The PCR product was sequenced and identified using the nucleotide Basic Local Alignment Search Tool (BLAST). Results: 44(39.2%) Blood culture of 112 patients (mean age: 31.9±14.7 years) were positive. In PCR positive patients, mean burn size was 42.6±19 % of total body surface area and average hospital length of stay was 21.8 ±10.3 days. In three patients, same species of fungi were determined in both sequencing of PCR products and the classical procedures of blood culture. Randomly sequencing of 20 PCR products revealed Aspergillus fumigatus (n=11 55%), Candida tropicalis (n=5 25%), C. albicans (n=1 5%), C. parapsilosis (n=1 5%), Agaricomycotina (n=1 5%), and Penicillium (n=1 5%) as causative agents. Conclusion: Panfungal PCR assay on blood culture seems to be a promising method for rapid detection of fungi in blood culture of patients at risk for IFDs. 219 228 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/10 1394/10/20 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/10 1394/10/20 اکرم عبداللهی Akram Abdollahi دانشجوی کارشناسی ارشد قارچ شناسی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران طاهره شکوهی Tahereh Shokohi استاد، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، مرکز تحقیقات قارچ های تهاجمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Shokohi.tahereh@gmail.com محمد تقی هدایتی Mohamad Taghi Hedayati استاد، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، مرکز تحقیقات قارچ های تهاجمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مجتبی نبیلی Mojtaba Nabili . دانشجوی دکتری قارچ شناسی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران 4. سازمان تامین اجتماعی، مازندران، ایران ایران نازنین لطفی Nazanin Lotfi کارشناس ارشد میکروبیولوژی، مرکز تحقیقات قارچ های تهاجمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران invasive fungal disease burn fungemia Candida Aspergillus بیماری قارچی تهاجمی سوختگی فونجمی کاندیدا آسپرژیلوس 1. Annane D, Bellissant E, Cavaillon JM. Septic shock. Lancet 2005; 365(9453): 63-78.##2. Edmond MB, Wallace SE, McClish DK, Pfaller MA, Jones RN, Wenzel RP. Nosocomial bloodstream infections in United States hospitals: a three-year analysis. Clin Infect Dis 1999; 29(2): 239-244.##3. Chen S, Slavin M, Nguyen Q, Marriott D, Playford EG, Ellis D, et al. Active Surveillance of Candidemia, Australia. Emerg Infect Dis 2006; 12(10): 1508-1516.##4. Fluit AC, Jones ME, Schmitz F-J, Acar J, Gupta R, Verhoef J. Antimicrobial susceptibility and frequency of occurrence of clinical blood isolates in Europe from the SENTRY antimicrobial surveillance program, 1997 and 1998. Clin Infect Dis 2000; 30(3): 454-460.##5. Horvath EE, Murray CK, Vaughan GM, Chung KK, Hospenthal DR, Wade CE, et al. Fungal wound infection (not colonization) is independently associated with mortality in burn patients. Ann Surg 2007; 245(6): 978-985.##6. Harbarth S, Garbino J, Pugin J, Romand JA, Lew D, Pittet D. Inappropriate initial antimicrobial therapy and its effect on survival in a clinical trial of immunomodulating therapy for severe sepsis. Am J Med 2003; 115(7): 529-535.##7. Kang CI, Kim SH, Park WB, Lee KD, Kim HB, Kim EC, et al. Bloodstream infections caused by antibiotic-resistant gram-negative bacilli: risk factors for mortality and impact of inappropriate initial antimicrobial therapy on outcome. Antimicrob Agents Chemother 2005; 49(2): 760-766.##8. Kumar A, Roberts D, Wood KE, Light B, Parrillo JE, Sharma S, et al. Duration of hypotension before initiation of effective antimicrobial therapy is the critical determinant of survival in human septic shock. Crit Care Med 2006; 34(6): 1589-1596.##9. Micek ST, Lloyd AE, Ritchie DJ, Reichley RM, Fraser VJ, Kollef MH. Pseudomonas aeruginosa bloodstream infection: importance of appropriate initial antimicrobial treatment. Antimicrob Agents Chemother 2005; 49(4): 1306-1311.##10. Borst A, Leverstein-Van Hall MA, Verhoef J, Fluit AC. Detection of Candida spp. in blood cultures using nucleic acid sequence-based amplification (NASBA). Diagn Microbiol Infect Dis 2001; 39(3): 155-160.##11. Gebert S, Siegel D, Wellinghausen N. Rapid detection of pathogens in blood culture bottles by real-time PCR in conjunction with the pre-analytic tool MolYsis. J Infect 2008; 57(4): 307-316.##12. Maaroufi Y, De Bruyne J-M, Duchateau V, Georgala A, Crokaert F. Early detection and identification of commonly encountered Candida species from simulated blood cultures by using a real-time PCR-based assay. J Mol Diagn 2004; 6(2): 108-114.##13. Iwen PC, Freifeld AG, Bruening TA, Hinrichs SH. Use of a panfungal PCR assay for detection of fungal pathogens in a commercial blood culture system. J Clin Microbiol 2004; 42(5): 2292-2293.##14. Nabili M, Shokohi T, Hashemi Soteh M, Jan Babaie G, Âghili S, Hoseinikhah Z. Quantification and optimization of detection Aspergillus fumigatus DNA in blood sample using Real Time PCR. J Mazandaran Univ Med Sci 2011; 20(80): 34-43.##15. Ramírez M, Castro C, Palomares JC, Torres MJ, Aller AI, Ruiz M, et al. Molecular detection and identification of Aspergillus spp. from clinical samples using real-time PCR. Clin Microbiol Infect. 2009;52(2):129-134 (Persian).##16. Lotfi N, Shokohi T, Nouranibaladezaei SZ, Nasrollahi Omran A, Kondori N. High recovery rate of non-albicans Candida species isolated from burn patients with candidemia in Iran. Jundishapour J Microbiol 2015; 8(10): e22929 (Persian).##17. Pfaller MA, Diekema DJ. Rare and emerging opportunistic fungal pathogens: concern for resistance beyond Candida albicans and Aspergillus fumigatus. J Clin Microbiol 2004; 42(10): 4419-4431.##18. Andres LA, Ford RD, Wilcox RM. Necrotizing colitis caused by systemic aspergillosis in a burn patient. J Burn Care Res 2007; 28(6): 918-921.##19. Sarabahi S, Bajaj S. Step by step management of burns. 1st ed. New Delhi: Jaypee Import; 2009.##20. Capoor MR, Sarabahi S, Tiwari VK, Narayanan RP. Fungal infections in burns: Diagnosis and management. Indian J plast Surg 2010; 43(Suppl): S37-S42.##21. Bruck HM, Nash G, Foley D, Pruitt BA. Opportunistic fungal infection of the burn wound with phycomycetes and aspergillus: a clinical-pathologic review. Arch Surg 1971; 102(5): 476-482.##22. Moore EC, Padiglione AA, Wasiak J, Paul E, Cleland H. Candida in burns: risk factors and outcomes. J Burn Care Res 2010; 31(2): 257-263.##23. Rosanova MT, Basilico H, Villasboas M, Finquelievich J, Monaco A, Pérez G, et al. [Fungal infections in a pediatric burn care]. Arch Argent Pediatr. 2011;109(5):441-444.##24. Taira CL, Okay TS, Delgado AF, Ceccon ME, de Almeida MT, Del Negro GM. A multiplex nested PCR for the detection and identification of Candida species in blood samples of critically ill paediatric patients. BMC Infect Dis. 2014;14:406.##25. Sabeeh S, Al-Attraqhchi AA, Al-Aswad E. PCR in Comparison with Culture Methods for The Diagnosis of Candida albicans Responsible for Candidemia in Leukemic Patients. Doyala Journal of Medicine 2013; 5(2): 29-35.##26. Lamoth F, Jaton K, Prod'hom G, Senn L, Bille J, Calandra T, et al. Multiplex blood PCR in combination with blood cultures for improvement of microbiological documentation of infection in febrile neutropenia. J Clin Microbiol 2010; 48(10): 3510-3516.##27. von Lilienfeld-Toal M, Lehmann LE, Raadts AD, Hahn-Ast C, Orlopp KS, Marklein G, et al. Utility of a commercially available multiplex real-time PCR assay to detect bacterial and fungal pathogens in febrile neutropenia. J Clin Microbiol 2009; 47(8): 2405-2410.##28. El-Sayed ZA, Hasan ZE, Nasr RA. Real-Time PCR in the early detection of invasive fungal infection in immunodeficient infants and children. Egyptian J Pediatr Allergy and Immunol 2014; 10(2): 67-74.##29. Nabili M, Shokohi T, Jan Babaei G, Hashemi Soteh MB, Ali Moghaddam K, Aghili R. Detection of invasive aspergillosis in patients with hematological malignancy and bone marrow transplant recipients using Real-Time PCR 2009-10. J Global infect Dise. 2013;5(2):33-40.##30. Ashrafi M, Nabili M, Shokohi T, Janbabaie G, Hedayati T, Ali-Moghaddam K. A real time PCR assay for diagnosis of invasive Candidiasis in immunocompromised patient. Current Medical Mycology 2015; 1(1): 35-41.##31. Badiee P, Kordbacheh P, Alborzi A, Zakernia M, Haddadi P. Early detection of systemic candidiasis in the whole blood of patients with hematologic malignancies. Jpn J Infect Dis 2009; 62(1): 1-5.##32. Ballard J, Edelman L, Saffle J, Sheridan R, Kagan R, Bracco D, et al. Positive fungal cultures in burn patients: a multicenter review. J Burn Care Res 2008; 29(1): 213-221.##33. Sarabahi S, Tiwari V, Arora S, Capoor MR, Pandey A. Changing pattern of fungal infection in burn patients. Burns 2012; 38(4): 520-528.##34. Capoor MR, Gupta S, Sarabahi S, Mishra A, Tiwari VK, Aggarwal P. Epidemiological and clinico-mycological profile of fungal wound infection from largest burn centre in Asia. Mycoses 2012; 55(2): 181-188.## ##

بررسی نتایج تیمپانومتری و لزوم گذاشتن لوله تهویه گوش میانی در کودکان مبتلا به شکاف کام Evaluation of Tympanometry Results and the Need for Ventilation Tube Placement in Children with Cleft Palate 1 1 سابقه و هدف: شکاف کام از ناهنجاری های شایع صورت می‌باشد. از مهم‌ترین عوارض آن اختلالات شنوایی انتقالی است. در این مطالعه بر آنیم تا وضعیت تیمپانومتری و لزوم گذاشتن لوله تهویه (VT) را بررسی نماییم. مواد و روش‌ها: در یک مطالعه توصیفی یازده ساله که روی کودکان در محدوده سنی یک تا دو سال انجام گرفت، تیمپانومتری قبل از عمل جراحی بر روی کودکان مراجعه کننده جهت ترمیم شکاف کام انجام شد و نتایج آن به شکل سه گروه استاندارد A، B و C ثبت شد. در صورتی که نتیجه تیمپانومتری نوع B یا C بود، جهت بیمار VT تعبیه شد. مشاهدات جراحی از نظر وجود ترشحات سروزی، چسبنده یا چرکی ثبت گردید. نهایتاً این مشاهدات با نتایج تیمپانومتری و نوع شکاف کام مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: در مجموع 48 بیمار وارد مطالعه ما شدند که از این تعداد 22 نفر پسر و 26 نفر دختر با میانگین سنی 15 ماه بودند. در تیمپانومتری قبل از عمل بیماران، 21 گوش نوع A، 68 گوش نوع B و بقیه نوع C بوده است. در واقع در 5/87 درصد افراد حداقل یک گوش تیمپانوگرام غیر طبیعی را نشان می‌داد که نیاز به VT داشت. در 3/93 درصد موارد گوش میانی حاوی ترشح بود که در 80 درصد موارد این ترشحات از نوع غلیظ یا چرکی بوده است و بین نوع ترشحات و نتایج تیمپانومتری ارتباط معنی‌داری وجود داشت. استنتاج: از آن‌جایی‌که اکثریت بیماران مبتلا به شکاف کام، تیمپانوگرام ناهنجار دارند، به نظر می‌رسد در همه بیماران حتی بدون ارزیابی اولیه با تیمپانومتری می‌توان  VTگذاشت. 2 Background and purpose: Cleft palate is one of the most common anomaly of face and hearing loss is one of its main complications. In this study, we evaluated the status of tympanometry and the need for ventilation tube (VT) in patients with cleft palate. Materials and methods: A descriptive study (during 11 years) was done in children between one to two years of age referring for cleft palate repair. Before operation, tympanometry was performed in all patients and results were recorded in the form of standard groups A, B, and C. If the tympanogram had shown type B or C, VT was placed in tympanic membrane. The type of middle ear discharge in the form of serosa, glue or purulent were recorded. Finally, these observations were compared with the results of tympanometry and type of cleft palate. Results: A total of 48 patients entered the study, of whom 22 were boys and 26 were girls. The mean age of the subjects was 15 months. Tympanometry before surgery had shown type A in 21 ears, type B in 68 ears and type C in others. In fact, 87.5% of patients had shown at least one abnormal ear that needed VT insertion. Middle ear effusion was seen in 93.3% of cases. The effusions were viscous or purulent in 80% of the cases, and there was a significant relationship between the type of discharge and tympanometry results. Conclusion: The majority of patients with cleft palate have impaired tympanogram, therefore, insertion of VT is acceptable even without performing initial evaluation by tympanometry. 229 234 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/5 1394/10/15 سید عبداله موسوی Seyed Abdollah Mousavi دانشیار، گروه جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dr.a.mosavi@gmail.com مهدی نیکخواه Mahdi Nikkhah استادیار، گروه گوش، حلق و بینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رستم پورموسی Rostam Poormoosa استادیار، گروه گوش، حلق و بینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران سید جابر موسوی Seyed Jaber Mousavi استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران اعظم آهنگر دارابی Azam Ahangar Darabi دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران cleft palate tympanometry otitis ventilation tube شکاف کام تیمپانومتری اوتیت لوله تهویه 1. Craig A, Vander K. Cleft palate. Plastic surgery. ST Louis: Mosby. 2001; 799-807.##2. Wyszynski DF. Cleft Lip & Palate: from origin to treatment, 1ST ed. New York: Oxford. University Press; 2002.##3. Rohrich RJ, Rowsell AR, Johns DF, Drury MA, Grieg G, Watson DJ, et al. Timing of hard palatal closure: Acritical long-term analysis. Plast. Reconstr. Surg 1996; 98(2): 236-246.##4. Rohrich RJ, Byrd HS. Optimal timing of cleft palate closure. Speech, facial growth, and hearing considerations. Clin Plast Surg 1990; 17(1): 27-36.##5. Josephson G, Wohl D. Complications in Pediatric Otolaryngology. Chap 30, New York: Taylor & Francis 2005; 501-513.##6. Paul WF, Bruce HH, Valerie JL, John KN, Richardson MA, et al. Cummings Otolaryngology Head & Neck Surgery. Los Angeles: Mosby; 2010. p. 2674: 2675.##7. Amaral MI, Martins JE, Santos MF. A study on the hearing of children with non-syndromic cleft palate/lip. Braz J Otorhinolaryngol 2010; 76(2). ##8. Holte LA, Margolis RH. Contemporary research in tympanometry. Curr Opin Otolaryngol Head Neck Surg 2002; 10(5): 387-391.##9. Broen PA, Moller KT, Carlstrom J, Doyle SS, Devers M, Keenan KM. Comparison of the hearing histories of children with and without cleft palate. Cleft Palate Craniofac J 1996; 33(2):127-133.##10. Chen YW, Chen KT, Chang PH, Su JL, Huang CC, Lee TJ. Is otitis media with effusion almost always accompanying cleft palate in children? the experience of 319 Asian patients. Laryngoscope 2012; 122(1): 220-224.##11. Feniman MR, Souza AGD, Jorge JC, Lauris JRP. Otoscopic and tympanometric findings in infants with cleft lip and palate. Rev Bras Otorrinolaringol 2008; 74(2): 248-252.##12. Yang FF, McPherson B, Shu H. Evaluation of an Auditory Assessment Protocol for Chinese Infants with Nonsyndromic Cleft Lip and/or Palate. Cleft Palate Craniofac J 2012; 49(5): 566-573.##13. Zingade ND, Sanji RR. The prevalence of otological manifestations in children with cleft palate. Indian J Otolaryngol Head Neck Surg 2009; 61(3): 218-222.##14. Narayanan DS, Pandian SS, Murugesan S, Kumar R.The Incidence of Secretory Otitis Media in Cases of Cleft Palate. J Clin Diagn Res 2013; 7(7): 1383-1386.##15. Amaral MI, Martins JE, Santos MF. A study on the hearing of children with non-syndromic cleft palate/lip. Braz J Otorhinolaryngol 2010; 76(2): 164-171.## ##

کیفیت زندگی و عوامل مرتبط با آن در بیماران مبتلا به سل ریوی Quality of Life and Related Factors in Patients with Pulmonary Tuberculosis 1 1 سابقه و هدف: بیماری سل از شایع‌ترین بیماری‌های عصر حاضر است که کیفیت زندگی بیماران را تحت تاثیر قرار می‌دهد. مطالعه حاضر با هدف بررسی کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سل ریوی مراجعه کننده به مرکز مبارزه با سل در شهرستان زابل انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: مطالعه توصیفی مقطعی حاضر بر روی 168 بیمار مبتلا به سل ریوی در سال 1393 انجام پذیرفت. داده‌های مورد نیاز به وسیله پرسش‌نامه‌ای حاوی 40 سوال گردآوری و پس از ورود به نرم افزار SPSS-v21 به کمک آزمون مجذور کای، آنایز واریانس و t در سطح معنی‌دار 05/0< p تحلیل شد. یافته‌ها: اکثر بیماران مورد مطالعه را زنان تشکیل می‌دادند (35/55 درصد). میانگین سنی بیماران 93/15±58/45 سال بود. میانگین نمره کیفیت زندگی بیماران 84/8±88/84 به دست آمد. آزمون t اختلاف معنی‌داری را بین کیفیت زندگی بیماران و وضعیت تاهل (000/0= p)، وضعیت اشتغال (000/0= p) و سابقه مصرف دخانیات (039/0= p) نشان داد. هم‌چنین آزمون آنالیز واریانس اختلاف معنی‌داری را بین کیفیت زندگی بیماران و سطح تحصیلات نشان داد (000/0= p). اما بین کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سل در متغیرهای جنسیت، محل سکونت بیماران و سابقه بیماری سل در خانواده اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد. هم‌چنین آزمون کای دو رابطه معنی‌داری را بین کیفیت زندگی بیماران و سن آنان نشان نداد. استنتاج: علی‌رغم توانایی درمان بیماری سل، این کسالت تاثیرات مهمی بر ابعاد مختلف کیفیت زندگی بیماران دارد. اعضای خانواده و تیم درمانی با شناخت عوامل تاثیرگذار بر کیفیت زندگی می‌توانند در راستای ارائه برنامه‌های مراقبتی و حمایتی از این اطلاعات استفاده کرده و بیماران را در سازگاری با بیماری و بهبود کیفیت زندگی یاری نمایند. 2 Background and purpose: Tuberculosis (TB) is one of the most common diseases in this era that affect the quality of life (QOL). This study aimed to evaluate the QOL in patients with pulmonary tuberculosis attending Anti-TB Centre in Zabol, Iran. Materials and methods: In a cross-sectional descriptive research, 168 TB patients were selected through simple random sampling in 2015. Data was collected by a questionnaire including 40 items. It was then analyzed in SPSS V.21 applying Chi-square, ANOVA and t-test. Probability values less than 0.05 were considered as significant. Results: The majority of patients were female (55.35%). The mean age of the study group was 45.58±15.93. The mean score for QOL for all patients was 84.88±8.84. The t-test showed a significant difference between the QOL mean score and marital status (P=0.000), employment status (P=0.000) and history of smoking (P= 0.039). Also, the ANOVA test showed a significant difference between the QOL mean score and educational level (P=0.000). But no significant difference was found between the mean score for QOL and sex, place of residence and family history of the disease. Moreover, the Chi-square test showed no significant relationship between the quality of life and age in patients with pulmonary tuberculosis. Conclusion: Despite the treatment of tuberculosis, the disease leaves a negative impact on patients’ QOL. Family members and health care team can help the patients in coping with the disease and improving their quality of life by recognizing the factors influencing the QOL. 235 247 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/5 1394/10/15 زهره سادات هاشمی بنجار Zohre Sadat Hashemi Bonjar مربی، گروه مامایی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران ایران لیلا میرشکاری Leila Mirshekari کارشناسی ارشد پرستاری، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران ایران رضا ایمانخواه Reza Imankhah کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران ایران شیما نادری Shima Naderi دانشجوی دکتری مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان، سمنان، ایران ایران shima.naderi68@gmail.com Quality of life pulmonary tuberculosis کیفیت زندگی سل ریوی ##1. Robabi H, Navidian A, Pishkar Mofrad Z. Quality of Life of Patients with Pulmonary Tuberculosis during the Course of Treatment. J Mazandaran Univ Med Sc 2012; 22(93): 104-113 (Persian).##2. Asadi M, Shiralipur A, Ghanad F, Nazary A. Meta-analysis of Effective Factors in Life Quality of Special Patients. Bimonthly Journal of Hormozgan University of Medical Sciences 2012; 16(1): 25-33(Persian).##3. Pishnamazi Z, Kiani Asiabar A, Heravi Karimavi M, Zaeri F, Norooz Zadeh R. Quality of life in burn patients. Payesh 2012; 11(1):103-110 (Persian).##4. Monjamed Z, Varaei Sh, Kazemnejad A, Razavian F. Quality of Life in Rheumatoid Arthritis Patients. Journal of Hayat 2007; 13(3): 57-66 (Persian).##5. Namadi M, Movahdpour A. quality of life in patients after renal transplantation in comparison with intermittent hemodialysis. J Ardabil Univ Med Sci 2009; 9(2): 171-179 (Persian).##6. Farazi AA, Sofian M, Jabbariasl M. Improving the quality of life in tuberculosis patients with N-acetylcysteine. AMUJ 2014; 17(84): 47-55 (Persian).##7. Darvishpour Kakhki A, Etaati Z, Mirsaedi M, Masjedi MR, Velayati AA. Quality of life of tb patients referred to masih daneshvary hospital in 2005. Iranian Journal of Infectious Diseases and Tropical Medicine 2006; 11(32): 49-56.##8. Darvishpoor Kakhki A, Abed Saeedi J, Masjedi MR, Askari H. Comparison of life quality of diabetic patients with tb patients. Knowledge and Health Journal 2013; 8(2): 71-75.##9. Atif M, Sulaiman SA, Shafie AA, Asif M, Sarfraz MK, Low HC, et al. Impact of tuberculosis treatment on health-related quality of life of pulmonary tuberculosis patients: a follow-up study. Health Qual Life Outcomes 2014; 12: 19.##10. Louw J, Peltzer K, Naidoo P, Matseke G, Mchunu G, Tutshana B. Quality of life among tuberculosis (TB), TB retreatment and/or TB-HIV co-infected primary public health care patients in three districts in South Africa. Health Qual Life Outcomes 2012; 10: 77.##11. Aggarwal AN. Health-related quality of life: A neglected aspect of pulmonary tuberculosis. Lung India 2010; 27(1): 1-3.##12. Kruijshaar ME, Lipman M, Essink-Bot ML, Lozewicz S, Creer D, Dart S, et al. Health status of UK patients with active tuberculosis. Int J Tuberc Lung Dis 2010; 14(3): 296-302. ##13. Tarverdizadeh Y, Imani Fooladi AA. Investigation of Predisposing and Environmental Factors in Tuberculosis (TB). Journal of Medical Council of IRI 2013; 30(4): 335-340 (Persian).##14. Jamshidi K, Peyman H, Pakzad I, Delpisheh A. Trends And Some Risk Factors for Incidence of Tuberculosis in Ilam Province (Western Iran). Scientific Journal of Ilam University of Medical Sciences 2011; 19(3): 32-40 (Persian).##15. Sharafkhani R, Ahmadi N, Salarilak Sh, Rahimirad MH, Rahimirad MH, Khashabi J. Prevalence of tuberculosis infection in health and office workers at Urmia University of Medical Sciences. J Urmia Univ Med Sci 2011; 22(2): 119-22 (Persian).##16. Shoraka H, Hosseini SH, Alizadeh H, Alavinia SM. Epidemiology of tuberculosis and other related factors in the province of north khorasan, Iran, 2005-2010. Journal of North Khorasan University of Medical Sciences 2011; 3(3): 43-50 (Persian).##17. Hosseini SMJ, Morovati S, Ghadiani MH, Ranjbar R, Farnia M. Epidemiologic study of TB in Iranian prisons during April-September 2004. Scientific Journal of Forensic Medicine 2007; 13(1): 7-10 (Persian).##18. Jahani S, Elahi N, Shahinzade A, Hakim A, Latifi M. Related of knowledge and attitude with medication control of tuberculosis patients reffering to ahwaz anti T.B center. IJNR 2011; 5(19): 52-57 (Persian).##19. Alavi S, Sefidgaran GH, Karami F. Comparative study on knowledge about tuberculosis in two cities with different tuberculosis epidemiological index in Khuzestan, 2004. Jundishapur Scientific Medical Journal 2009; 8(1): 64-69 (Persian).##20. Jadgal KhM, Zareban I, Alizadeh-Siuki H, Izadirad H. The Impact of Educational Intervention Based on Health Belief Model on Promoting Self-Care Behaviors in Patients with Smear-Positive Pulmonary TB. Journal of Health Education and Health Promotion 2014; 2(2): 143-152 (Persian).##21. Metanat M, Sharifi-Mood B, Alavi-Naini R, Aminianfar M. The epidemiology of tuberculosis in recent years: Reviewing the status in south-eastern Iran. ZJRMS 2012; 13(9): 1-7 (Persian).##22. Afhami Sh, Hamidi Farahani R, Rasoolinejad M, Emadi Khochak H, kheiltash A, Madjidian S, et al. Evaluation of treatment effect of anti-tuberculosis drugs on the quality of life among tuberculosis patients admitted in Imam Khomeini hospital in Tehran. Annals of Military and Health Sciences Research 2012; 10(4): 306-314 (Persian).##23. Koosha S, Mirshekari L, Mohammadnezhad E. Comparing quality of life of patients with pulmonary tuberculosis and controls. ZJRMS 2012; 13(10): 57-57 (Persian).##24. Faisal Al-Qahtani M, El.Mahalli AA, Al Dossary N, Al Muhaish A, Al Otaibi S, Al Baker F. Health-related quality of life of tuberculosis patients in the Eastern Province, Saudi Arabia. Journal of Taibah University Medical Sciences 2014; 9(4): 311-317.##25. Karami O, Falahat-pisheh F, Jahani Hashemi H, Beyraghdar N. Quality of life in cancer patients in Qazvin (2007). J Qazvin Univ Med Sci 2010; 14(3): 80-86 (Persian).##26. Giacomuzzi SM, Riemer Y, Ertl M, Kemmler G, Rossler H, Hinterhuber H. Gender differences in Health-related quality of life on admission to a maintenance treatment program. Eur Addict Res 2005; 11(2): 69-75.##27. Hadi N, Montazer Ali, Behboodi E. Assessment of health related quality of life in chronic Liver disease patients. Journal of Iranian Institute for Health Science Research (Payesh) 2010; 9(2): 165-172 (Persian).##28. Namdar A, Beigizadeh S, Najafipour S. Health- related quality of life in dialysis patients. J Jahrom Univ Med Sci 2013; 10(4): 19-27 (Persian).##29. Masroor DD, Rafii F, Fadaeeaghdam N, Hoseini AF. Health-Related Quality of Life in Patients with Chronic Obstructive Pulmonary Disease. IJN 2012; 25(76): 19-27 (Persian).##30. Rasouli D, Nasiriziba F, Nabiamjad R, Haghani H. Comparison of life quality in men and women with diabetic foot ulcer in selected hospitals of Tehran Universities, 2007. PARS Journal of Medical Sciences (Jahrom Medical Journal) 2011; 9(1): 38-45 (Persian).##31. Hadipour M, Abolhasani F, Molavi-e Vardanjani H. Health related quality of life in patients with of type II diabetes in Iran. Journal of the Iranian Institute for Health Sciences Research (PAYESH) 2013; 12: 135-141 (Persian).##32. Taylor WJ, Myers J, Simpson RT, McPherson KM, Weatherall M. Quality of life of people with Rheumatoid Arthritis as measured by the World Health Organization Quality of Life Instrument, short form (WHOQOL-BREF): score distributions and psychometric properties. Arthritis Care & Research 2004; 51(3): 350-357.##33. Tayyebi A, Salimi S, Mahmoudi H, Tadrisi SD. Comparison of quality of life in hemodialysis and renal transplantation patients. Iranian Journal of Critical Care Nursing 2010; 3(1): 19-22.##34. Saadatjoo SA, Rezvanee MR, Tabyee Sh, Oudi D. Life quality comparison in type 2 diabetic patients and none diabetic persons. Modern Care, Scientific Quarterly of Birjand Nursing and Midwifery Faculty 2012; 9(1): 24-31 (Persian).##35. Monjamed Z, Aliasgharpour M, Mehran A, Peimani T. the quality of life in diabetic patients with chronic complications. Journal of Hayat 2006; 12(1): 55-66.##36. Babikako HM, Neuhauser D, Katamba A, Mupere E. Feasibility, reliability and validity of health-related quality of life questionnaire among adult pulmonary tuberculosis patients in urban Uganda: cross-sectional study. Health Qual Life Outcomes 2010; 8: 93.##37. Sadegie Ahari S, Arshi S, Iranparvar M, Amani F, Siahpoush H. The effect of complications of type II diabetes on patients' quality of life. J Ardabil Univ Med Sci 2009; 8(4): 394-402 (Persian).##38. Safaee A, Zeighami B, Tabatabaee HR, Moghimi Dehkordi B. Quality of life and related factors in breast cancer patients under chemotherapy. IRJE 2008; 3(3-4): 61-66 (Persian).##39. Duyan V, Kurt B, Aktas Z, Duyan GC, Kulkul DO. Relationship between quality of life and characteristics of patients hospitalized with tuberculosis. Int J Tuberc Lung Dis 2005; 9(12): 1361-1366.##40. Unalan D, Soyuer F, Ceyhan O, Basturk M, Ozturk A. Is the quality of life different in patients with active and inactive tuberculosis? Indian J Tuberc 2008; 55(3): 127-137.##41. Dujaili JA, Sulaiman SA, Hassali MA, Awaisu A, Blebil AQ, Bredle JM. Health-related quality of life as a predictor of tuberculosis treatment outcomes in Iraq. Int J Infect Dis 2015; 31: 4-8.##42. Mir Bagheri N, Memarian R, Mohammadi A. Effects of regular walking programme on quality of life of elderly patients with moderate COPD. Iranian Journal of Nursing Research 2008; 2(6): 19-27.##43. Baghestani SH, Mazloomi S. Quality of life in Alopecia Areata patients. Medical Journal of Hormozgan University 2011; 14(4): 271-280 (Persian).##44. Martin A, Rodriguez-Gonzalez Moro JM, Izquierdo JL, Gobartt E, de Lucas P, VICE Study Group. Health-related quality of life in outpatients with COPD in daily practice: the VICE Spanish Study. Int J Chron Obstruct Pulmon Dis 2008; 3(4): 683-692.##45. Rueda S, Raboud J, Mustard C, Bayoumi A, Lavis JN, Rourke SB. Employment status is associated with both physical and mental health quality of life in people living with HIV. AIDS Care 2011; 23(4): 435-443.## ##

اثرات عصاره هیدروالکلی گیاه چایل اوتی بر روی سیمای بیوشیمیایی و ارتشاح لکوسیتی لوزالمعده در دیابت تجربی خود ایمن در موش های C57BL/6 Effect of Hydroalcoholic Extract of Cynodon Dactylon on Clinical and Histopathological Aspects and Leukocyte Infiltrations of Pancreas in Experimental Autoimmune Diabetes in C57BL/6 Mice 1 1 سابقه و هدف: دیابت نوع1 یک بیماری خودایمن می‌باشد. امروزه توجه عموم به استفاده ازترکیبات طبیعی جهت درمان دیابت افزایش یافته است. مطالعه حاضر به‌منظور ارزیابی اثرات عصاره هیدروالکلی‌گیاه چایل اوتی (Cynodon dactylon) بر روی سیمای بیوشیمیایی و تغییرات هیستوپاتولوژیک پانکراس در دیابت تجربی خود ایمن در موش‌های C57BL/6 انجام شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی پس از القای دیابت خود ایمن، موش‌ها به سه گروه درمانی(تعداد موش‌ها در هر گروه10 عدد بود) تقسیم شده و به مدت دو هفته عصاره هیدروالکلی چایل اوتی (mg/kg100،200،400) را (روزانه- خوراکی) دریافت کردند. چهارده روز پس از آخرین دوز تجویزی استرپتوزوتوسین، موش‌ها نخاعی شده و پانکراس آن‌ها برای ارزیابی‌های هیستوپاتولوژیک جمع‌آوری شدند. اندازه‌گیری قند خون ناشتا، کلسترول و تری گلیسیرید هم در هفتمین و چهاردهمین روز پس از آخرین دوز تجویزی استرپتوزوتوسین انجام شد. جهت مقایسه داده‌های ناپارامتری (Nonparametric) مرتبط با یافته های هیستوپاتولوژیک از آزمون  Kruskal-Wallisاستفاده گردید. هم‌چنین به منظور مقایسه سایر داده‌ها از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه (ANOVA) و Tukey’s test استفاده شد. یافته‌ها: نتایج به دست آمده حاکی از کاهش معنی‌دار قندخون ناشتا، کلسترول و تری‌گلیسیرید در سرم موش‌های گروه تیمار نسبت به گروه کنترل بود. به علاوه، شدت فیلتراسیون لکوسیتی در گروه‌هایی که عصاره هیدروالکلی چایل اوتی را دریافت کرده بودند، نسبت به گروه درمان نشده، کاهش یافته بود. استنتاج: به نظر می‌رسد که عصاره هیدروالکلی چایل اوتی ممکن است اثر درمانی مقابله کننده با تخریب سلول‌های بتا و انسولیت در مدل موشی دیابت نوع 1 را داشته باشد و ممکن است به عنوان یک استراتژی درمانی مفید در دیابت نوع 1 انسانی مد نظر قرار گیرد. 2 Background and purpose: Type I diabetes is an autoimmune disease. Nowadays, there is increasing interest in natural products for the treatment of diabetes. This study was done to investigate the effect of hydroalcholic extract of Cynodon dactylon on the biochemical aspects and histopahtological changes of pancreas in experimental autoimmune diabetes in C57bl/6 mice. Materials and methods: After stabilization of diabetes, mice were allocated in three therapeutic groups (n=10 per group) and orally treated with hydroalcholic extract of C. dactylon (100, 200 and 400 mg/Kg) for two constitutive weeks. The mice were euthanized at day 14 post streptozotocin administration and pancreases were collected and applied for histopathology. Furthermore, the levels of serum fasting blood sugar, triglyceride and cholesterol level were measured in 7 and 14 days after final streptozotocin dose. Nonparametric data (histopathological scores) were compared by Mann-Whitney U-test. Other parametric data were analyzed using the one-way ANOVA and Tukey’s post-hoc test. Results: The results indicated a significant decrease in the levels of fasting blood glucose, triglyceride and cholesterol compared to control group. Moreover, treatment with C. dactylon significantly decreased the levels of leukocyte infiltration in the treatment group compared to diabetes mice without treatment. Conclusion: It seems that hydroalcholic extract C. dactylon may have a therapeutic effect against destruction of &betaeta cells and insulitis in the animal model of type I diabetes. Thus, it may be a promising strategy to control this disease in human. 248 257 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 صمد زارع Samad Zare استاد، گروه زیست شناسی، دانشگاه آفاق، ارومیه، ایران ایران s.zare@urmia.ac.ir سید میثم ابطحی فروشانی Seyyed Meysam Abtahi Froushani استادیار، گروه میکروب شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ایران هادی اسمعیلی گورچین قلعه Hadi Esmaeili Gouvarchin Ghaleh دانشجوی دکتری ایمنی شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ایران بهمن منصوری مطلق Bahman Mansori Motlagh کارشناسی ارشد ایمنی شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ایران Cynodon dactylon diabetes C57Bl/6 گیاه چایل اوتی دیابت خود ایمن موش C57BL/6 ##1. Roep BO. The role of T-cells in the pathogenesis of Type 1 diabetes: from cause to cure. Diabetologia 2003; 46(3): 305-321.##2. Tzaneva V, Iotova V, Yotov Y.Significant urban/rural differences in the incidence of type 1 (insulin-dependent) diabetes mellitus among Bulgarian children (1982-1998). Pediatr Diabetes 2001; 2(3): 103-108.##3. Carter D. Diabetes Mellitus-an Update for Healthcare Professionals, British Medical Association Board of Science and Education: BMA, 2004.##4. Rabinovitch A. An update on cytokines in the pathogenesis of insulin-dependent diabetes mellitus. Diabetes Metab Rev 1998; 14(2): 129-151.##5. Amirshahrokhi K, Dehpour AR, Hadjati J, Sotoudeh M, Ghazi-Khansari M. Methadone ameliorates multiple- low- dose streptozotocin- induced type 1 diabetes in mice. Toxicol Appl Pharmacol 2008; 232(1): 119-124.##6. Mahady GB. Global harmonization of herbal health claims. J Nutr 2001; 131: 1120-1123.##7. Mehta P, Shah R, Lohidasan S, Mahadik KR. Pharmacokinetic profile of phytoconstituent(s) isolated from medicinal plants-A comprehensive review. J Tradit Complement Med 2015; 5(4): 207-27.##8. Siegfried NL, Hughes G. Herbal medicine, randomised controlled trials and global core competencies. S Afr Med J 2012; 102(12): 912-913.##9. Murali KS, Sivasubramanian S, Vincent S, Murugan SB, Giridaran B, Dinesh S, et al. Anti-chikungunya activity of luteolin and apigenin rich fraction from Cynodon dactylon. Asian Pac J Trop Med 2015; 8(5): 352-358.##10. Kumar H, Song SY, More SV, Kang SM, Kim BW, Kim IS, Choi DK. Traditional Korean East Asian medicines and herbal formulations for cognitive impairment. Molecules 2013; 18(12): 14670-14693.##11. Yesilada E, Sezik E, Honda G, Takaishi Y, Takeda Y, Tanaka T. Traditional medicine in Turkey IX: folk medicine in north-west Anatolia. J Ethnopharmacol 1999; 64(3): 195-210.##12. Asthana A, Kumar A, Gangwar S, Dora J. Pharmacological Perspectives of Cynodon dactylon. RJPBCS 2012; 3(2): 1135-1147.##13. Kowsalya R, Kaliaperumal J, Vaishnavi M, Namasivayam E. Anticancer activity of Cynodon dactylon L. root extract against diethyl nitrosamine induced hepatic carcinoma. South Asian J Cancer 2015; 4(2): 83-87.##14. Santhi R, Kalaiselvi K, Annapoorani S. Aanti-lipid peroxideative activites of Cynodon dactylon and Moringa oleifera against ELA induced mice. Pharmacologyonline 2009; 3: 544-549.##15. Najafi M, Nazemiyeh H, Ghavimi H, Gharakhani A, Garjani A. Effects of hydroalcoholic extract of Cynodon dactylon (L.) pers. on ischemia/reperfusion-induced arrhythmias. DARU 2008; 16(4): 233-238.##16. King AJ. The use of animal models in diabetes research. Br J Pharmacol 2012; 166(3): 877-894.##17. King AJ. The use of animal models in diabetes research. Br J Pharmacol 2012; 166(3): 877-894.##18. Jantan I, Ahmad W, Bukhari SN. Plant-derived immunomodulators: an insight on their preclinical evaluation and clinical trials. Front Plant Sci 2015; 25(6): 655.##19. Uncini Manganelli RE, Tomei PE. Ethnopharmacobotanical studies of the Tuscan Archipelago. J Ethnopharmacol 1999; 65(3): 181–202.##20. Singh SK, Kesari AN, Gupta RK, Jaiswal D, Watal G. Assessment of antidiabetic potential of Cynodon dactylon extract in streptozotocin diabetic rats. J Ethnopharmacol 2007; 114(2): 174-149.##21. Ramiraz GR, Aguilera Gonzalez JC, Garcia Diaz G, Nunez Gonzalez AM. Effect of urea treatment on chemical composition and digestion of cenchrus ciliaris and Cynodon dactylon hays and zea mays residues. Journal of Animal and Veterinary Advances 2007; 6(8): 1036-1041.##22. Mangathayarua K, Umadevi M, Reddy CU. Evaluation of the immunomodulatory and DNA protective activities of the shoots of Cynodon dactylon .J Ethnopharmacol 2009; 123(1): 181-184.##23. Van Bremen T, Drömann D, Luitjens K, Dodt C, Dalhoff K, Goldmann T, et al. Triggering receptor expressed on myeloid cells-1 (Trem-1) on blood neutrophils is associated with cytokine inducibility in human E.coli sepsis. Diagn Pathol 2013; 8: 24.##24. Garg VK, Khosa RL. Analgesic and Anti-Pyretic activity of aqueous extract of Cynodon dactylon. Pharmacologyonline 2008; 3: 12-18.##25. Seven A, Guzel S, Seymen O, Civelek S, Bolayirli M, Uncu M, et al. Effect of vitamin E supplementation on oxidative stress in streptozotocin induced diabetic rats: investigation of liver and plasma. Yonsei Med J 2004; 45(4): 703-710.##26. Agarwal A, Saleh RA, Bedaiwy MA. Role of reactive oxygen species in the pathophysiology of human reproduction. Fertil Steril 2003; 79(4): 829-843.##27. Draper HH, Hadley M. Malondialdehyde determination as index of lipid peroxidation. Methods Enzymol 1990; 186: 421-431.##28. Stefano GB, Scharrer B, Smith EM, Hughes TK, Magazine HI, Bilfinger TV, et al. Opioid and opiate immunoregulatory processes. Crit Rev Immunol 1996; 16(2): 109-144.##29. Singh SK, Rai PK, Mehta S, Singh RK, Watal G. Curative effect of Cynodon dactylon against STZ induced hepatic injury in diabetic rats. Indian J Clin Biochem 2009; 24(4): 410-413.##30. Vincent AM, Russell JW, Low P, Feldman EL. Oxidative stress in the pathogenesis of diabetic neuropathy. Endocr Rev 2004; 25(4): 612-628.##31. Najafi M, Nazemiyeh H, Garjani A, Ghavimi H, Gharekhani A. Cardioprotective effects ##of Cynodon dactylon against ischemia/ reperfusion-induced arrhythmias. Journal of Molecular and Cellular Cardiology 2007; 42: S12-S12 (Persian).##32. Abdelmeguid NE, Fakhoury R, Kamal SM, Al, Wafai RJ. Effects of Nigella sativa and thymoquinone on biochemical and subcellular changes in pancreatic β-cells of streptozotocin-induced diabetic rats. J Diabetes 2010; 2(4): 256-266.##33. Fararh KM, Atoji Y, Shimizu Y, Takewaki T. Isulinotropic properties of Nigella sativa oil in streptozotocin plus nicotinamide diabetic hamster. Res Vet Sci 2002; 73(3): 279-282.##34. Karthik D, Ravikumar S. A Study on the Protective Effect of Cynodon dactylon Leaves Extract in Diabetic Rats. Biomed Environ Sci 2011; 24(2): 190-199.## ##

اثرمحافظتی نانوسریا در کاهش آسیب میتوکندریایی بافت کلیه در موش های سوری نر دیابتی شده با استرپتوزوسین Protective Effect of Nanoceria against Renal Mitochondrial Damage in Streptozocine-induced Diabetic Mice 1 1 سابقه و هدف: دیابت نوع دویکی ازبزرگ‌ترین اپیدمی‌های قرن حاضر می‌باشد. یکی ازشایع‌ترین عوارض میکروواسکولار در دیابت ملیتوس، نفروپاتی است. دیابت ملیتوس با استرس اکسیداتیو و آسیب به میتوکندری ارتباط مستقیم دارد که در نهایت می‌تواند منجر به آسیب بافتی در کلیه شود. در این مطالعه، اثرات نانوسریا بر جلوگیری از آسیب اکسیداتیو در میتوکندری‌های ایزوله از بافت کلیه موش‌های سوری دیابتی شده با استرپتوزوسین مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، حیوانات در 5 گروه 6 تایی قرار گرفتند. دیابت با تزریق استرپتوزوسین (65mg/kg,IP) در موش‌ها القاء گردید و موش‌هایی که قندخون بالاتر از 200 mg/dl داشتند، به‌عنوان دیابتی در نظر گرفته شدند و پس از تایید دیابتی شدن، نانوسریا و vit E را به مدت 4 هفته دریافت کردند. سپس بافت کلیه موش‌های سوری از گروه‌های مختلف جدا شده و میتوکندری آن‌ها با روش سانتریفیوژ متعدد جداسازی و عملکرد میتوکندری‌ها با تست MTT و پارامترهای استرس اکسیداتیو شامل گلوتاتیون (GSH)، میزان گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) و لیپید پراکسیداسیون (LPO) ارزیابی شد. یافته‌ها: کاهش قابل توجه (05/0< p) در فعالیت میتوکندری و هم‌چنین غلظت GSH در میتوکندری‌های ایزوله از کلیه موش‌های گروه دیابتی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد. هم‌چنین افزایش معنی‌داری (05/0< p) را در سطوح LPO و ROS در گروه دیابتی شاهد بودیم که پس از تجویز نانوسریا به موش‌های دیابتی، بهبودی نسبتاً معنی‌داری (05/0< p) در فاکتورهای استرس اکسیداتیو و عملکرد میتوکندری‌های ایزوله از کلیه موش‌های دیابتی حاصل گردید. استنتاج: نتایج مطالعه ما نشان می‌دهد که نانوسریا اثرات محافظتی در کاهش آسیب میتوکندریایی بافت کلیه دارد و می‌توان آن را به‌عنوان درمانی مکمل درکنار سایر داروهای پایین‌آورنده قندخون درکنترل عوارض دیابت استفاده کرد. 2 Background and purpose: Diabetes is a health problem worldwide with increasing prevalence in most countries. Nephropathy is a common microvascular complication of diabetes. Diabetes is directly associated with oxidative stress and mitochondrial damage that result in renal tissue damage. This study evaluated the efficiency of nanoceria in attenuation of oxidative damage in renal isolated mitochondria of STZ-induced diabetes mice. Materials and methods: In an experimental study, the mice were divided into five groups (n=6 per group). Diabetes was induced by a single dose of streptozocin (65mg/kg body wt, IP) and the mice with glucose concentrations exceeding 200 mg/dl were considered diabetic and were treated with nanoceria and vit E for 4 weeks. Afterwards, the animals were anaesthetized and kidney tissues were excised at 4°C and mitochondrial fraction was separated by different centrifuge technique. Finally, oxidative stress markers including measuring glutathione (GSH) content, lipid peroxidation (LPO), reactive oxygen species (ROS) and MTT test were assayed in isolated kidney mitochondria. Results: The level of GSH and mitochondrial function significantly decreased in diabetic mice compared to those in control group (P<0.05). Also, significant increase in LPO and ROS formation were observed (P<0.05) in the renal mitochondria of diabetic mice that decreased significantly after nanoceria administration (P<0.05). Conclusion: Our findings showed the protective effects of nanoceria against renal mitochondria damage. Therefore, it could be used as a complementary therapy alongside other blood glucose-lowering drugs to reduce the rate of complications resulting from diabetes.     258 269 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 محمد شکرزاده Mohammad Shokrzadeh دانشیار، فارماکولوژی و سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازنداران، ساری، ایران 2. مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازنداران، ساری، ایران ایران منیره جهانی Monireh Jahani کارشناسی ارشد سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندارن، ساری، ایران ایران زینب وفایی پور Zeinab Vafaeipour کارشناسی ارشد سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندارن، ساری، ایران ایران فاطمه شکی Fatemeh Shaki مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازنداران، ساری، ایران. استادیار، فارماکولوژی و سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازنداران، ساری، ایران ایران fshaki.tox@gmail.com nanoceria diabetes nephropathy oxidative stress streptozocin نانوسریا دیابت میتوکندری نفروپاتی استرس اکسیداتیو 1. Kataoka S, Satoh J, Fujiya H, Toyota T, Suzuki R, Itoh K, Kumagai K. Immunologic aspects of the nonobese diabetic(NOD) mouse. Abnormalities of cellular immunity. Diabetes1983; 32(3): 247-253##2. Ramachandran V, Saravanan R. Asiatic acid prevents lipid peroxidation and improves antioxidant status in rats with streptozotocin-induced diabetes. Funct Foods 2013; 5(3): 1077-1087.##3. Fowler MJ. Microvascular and Macrovascular Complications of Diabetes. Clinic Al Diabetes 2008: 26(2): 77-82.##4. Battisti WP, Palmisano J, Keane WE. Dyslipidemia in patients with type 2 diabetes. relationships between lipids, kidney disease and cardiovascular disease. ClinChem Lab Med 2003; 41(9): 1174-1181.##5. Tai TY, Tseng CH, Sung SM, Huang RF, Chen CZ, Tsai SH. Retinopathy, neuropathy and nephropathy in non-insulin-dependent diabetic patients. J Formos Med Assoc 1991; 90(10): 936-940.##6. Farokhi F, Kafash-Farkhad N, Asadi-Samani M. Preventive effects of hydroalcoholic extract of Prangosferulacea(L.) Lindl.on kidney damages of diabetic rats induced by alloxan. J Sharekord Univ Med Sci 2013; 14(6): 72-81.##7. Sklavos MM, Bertera S, Hubert MT, Bottino R, He J, Beilke JN, et al. Redox Modulation Protects Islets From Transplant-Related Injury. Diabetes 2010; 59(7): 1731–1738.##8. Girard D, Rondeau P, Catan A, Planesse C, Giraud P, Bourdon E. Oxidative damage in diabetics: Insights from a graduate study in La Re::union:: University. Biochem Mol Biol Educ 2014; 42(5): 435-442.##9. Das J, Sil PC. Taurine ameliorates alloxan-induced diabetic renal injury, oxidative stress-related signaling pathways and apoptosis in rats. Amino Acids 2012; 43(4): 1509-1523.##10. Furukawa S, Fujita T, Shimabukuro M, Iwaki M, Yamada Y, Nakajima Y, et al. Increased oxidative stress in obesity and its impact on metabolic syndrome. J Clin Invest 2004; 114(12): 1752-1761. ##11. Jang YY, Song JH, Shin YK, Han ES, Lee CS. Protective effect of boldine on oxidative mitochondrial damage in streptozotocin-induced diabetic rats. Pharmacol Res 2000; 42(4): 361-362.##12. Sun LQ, Zhao J, Zhang TT, Qu L, Wang X, Xue B, et al. Protective effects of Salvianolic acid B on Schwann cells apoptosis induced by high glucose. Neurochem Res 2012; 37(5): 996-1010.##13. Krishan P, Chakkarwar VA. Diabetic nephropathy: Aggressive involvement of oxidative stress. J Pharm Educ Res 2011; 2(1): 35-41.##14. Zhang Y, Liu D. Flavonolkaempferolimproves chronic hyperglycemiaimpaired pancreatic beta-cell viability and insulin secretory function. Eur J Pharmacol 2011; 670(1): 325-332.##15. Kapoor R, Kakkar P. Protective Role of Morin, a Flavonoid, against High Glucose Induced Oxidative Stress Mediated Apoptosis in Primary Rat Hepatocytes. Plos One 2012; 7(8): e41663.##16. Zhou X, Wong LL, Karakoti AS, Seal S, McGinnis JF. Nanoceria Inhibit the Development and Promote the Regression of Pathologic Retinal Neovascularization in the Vldlr Knockout Mouse. Plos One 2011; 6(2): e16733.##17. Nair M. Diabetes mellitus, Part 1: physiology and complications. Br J Nurs 2007; 16(3): 184-188.##18. Koya D, Hayashi K, Kitada M, Kashiwagi A, Kikkawa R, Haneda M. Effects of antioxidants in diabetes-induced oxidative stress in the glomeruli of diabetic rats. J Am Soc Nephrol 2003; 14(8 Suppl): S250–S253.##19. Shaki F, Hosseini MJ, Ghazi-khansari M, Pourahmad J. Toxicity of depleted uranium on isolated rat kidney mitochondria. Biochim Biophys Acta 2012; 1820(12): 1940-1950.##20. Bradford MM. A rapid and sensitive method for the quantitation ofmicrogram quantities of protein utilizing the principle of protein-dy binding. Anal Biochem 1976; 72: 248-254.##21. Gao X, Zheng CY, Yang L, Tang XC, Zhang HY. Huperzine A protects isolated rat brain mitochondria against β-amyloid peptide. Free Radical Bio Med 2009; 46(11): 1454-1462.##22. Mosmann T. Rapid colorimetric assay for cellular growth and survival: application to proliferation and cytotoxicity assays.J Immunol Methods 1983; 65(1-2): 55–63.##23. Zhang F, Xu Z, Gao J, Xu B, Deng Y. In vitro effect of manganese chloride exposure on energy metabolism and oxidative damage of mitochondria isolated from rat brain. Environ Toxicol Pharmacol 2008; 26(2): 232-236.##24. Sadegh C, Schreck RP. The Spectroscopic Determination of Aqueous Sulfite Using Ellman’s Reagent. MURJ .2003; 8:39-43.##25. Charles AT, Frazier JM. In vitro biological system.In Methods in Toxicology.NewYork: Academic press. 1983.##26. Mosmann T. Rapid colorimetric assay for cellular growth and survival: application to proliferation and cytotoxicity assays. J Immunol Methods 1983; 65(1-2): 55–63.##27. Sameni H, Ramhormozi P, Bandegi A, Taherian A, Safari M, Tabriziamjad M. Effects of hydroalcoholic extract of Iranian propolis on blood serum biochemical factors in streptozotocin-induced diabetic rats. Koomesh 2014; 15(3): 388-395.##28. Roghani M, Malayeri O, Malayeri S. Effect of Ttibylus Terrestris Oral Feeding On Learning and Memory in Streptozotocin-diabetic Rats: Investigating the Role of lipid Proxidation. J Guilan Univ Med Sci 2011; 85: 88-95.##29. Reutens AT. Epidemiology of diabetic kidney disease. Med Clin N Am 2013; 97: 1-18.##30. Wallace DC. Mitochondrial diseases in man and mouse. Science 1999; 283(5407): 1482-1488.##31. Detmer SA, Chan DC. Functions and dysfunctions of mitochondrial dynamics. Nat Rev Mol Cell Biol 2007; 8(11): 870-879.##32. Camara AK, Lesnefsky EJ, Stowe DF. Potential therapeutic benefits of strategies directed to mitochondria. Antioxid Redox Signal 2010; 13(3): 279-347.##33. Pourahmad J, Hosseini MJ. Application of Isolated Mitochondria in Toxicological and Clinical Studies.Iran J Pharm Res 2012; 11(3): 703-704.##34. SAYED AA. Thymoquinone and proanthocyanidin attenuation of diabetic nephropathy in rats. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2012; 16(6): 808-815.##35. Tayarani-Najaran Z, Parsaee H, Mousavi SH. Study of High Glucose-Induced Toxicity and Reactive Oxygen Species Production and the Protective Effect of Saffron Extract in PC12 Cells. The Scientific Journal of ZUMS 2010; 18(72): 42-51.##36. Mosmann T. Rapid colorimetric assay for cellular growth and survival: application to proliferation and cytotoxicity assays. J Immumol Methods 1983; 65(1-2): 55-63.##37. Mahboob M, Rahman M F, Grover P. Serum lipid peroxidation and antioxidant enzyme levels in male and female diabetic patients. Singapore Med J 2005; 46(7): 322-324.##38. Forman HJ, Azzi A.On the virtual existence of superoxide anions in mitochondria: thoughts regarding its role in pathophysiology. Faseb J 1997; 11(5): 374–375.##39. Zhong Q, Putt DA, Xu F, Lash LH. Hepatic mitochondrial transport of glutathione: Studies in isolated rat liver mitochondria and H4IIE rat hepatoma cells. Archives of Biochemistry and Biophysics 2008; 474(1): 119-127.##40. Hosseini MJ, Shaki F, Ghazi-Khansari M, Pourahmad J. Toxicity of Arsenic (III) on Isolated Liver Mitochondria: A New Mechanistic Approach. Iran J Pharm Res 2013; 12(Suppl): 121-138.##41. Hosseini MJ, Shaki F, Ghazi-Khansari M, Pourahmad J. Toxicity of vanadium on isolated rat liver mitochondria: a new mechanistic approach. Metallomics 2013 5(2): 152-166.##42. Ueno Y, Kizaki M, Nakagiri R, Kamiya T, Sumi H, Osawa T. Dietary Glutathione Protects Rats from Diabetic Nephropathy and Neuropathy. J Nutr 2002; 132(5): 897–900.##43. Garcia-Estrada J, Gonzalez-Perez O, Gonzalez- Castaneda RE, Martinez-Conteras A, Luquin S, de La Mora PG, et al. An alpha-lipoic acid-vitamin E mixture reduces post-embolism lipid peroxidation, cerebral infarction, and neurological deficit in rats. Neurosci Res 2003; 47(2): 219-224.##44. Green K, Brand MD, Murphy MP. Prevention of Mitochondrial Oxidative Damage as a Therapeutic Strategy in Diabetes. Diabetes 2004; 53(Suppl 1): 110-118.##45. Estevez AY, Pritchard S, Harper K, Aston JW, Lynch A, Lucky JJ, et al. Neuroprotective mechanisms of cerium oxide nanoparticles in a mouse hippocampal brain slice model of ischemia. Free Radical Bio Med 2011; 51(6): 1155–1163.##46. Pourkhalili N, Hosseini A, Nili-Ahmadabadi A, Hassani S, Pakzad M, Baeeri M, et al. Biochemical and cellular evidence of the benefit of a combination of cerium oxide nanoparticles and selenium to diabetic rats. World J Diabetes 2011; 2(11): 204-210.##47. Navaei-Nigjeh M, Rahimifard M, Pourkhalili N, Nili-Ahmadabadi A, Pakzad M, Baeeri M, et al. Multi-organ Protective Effects of Cerium Oxide Nanoparticle/Selenium in Diabetic Rats: Evidence for More Efficiency of Nanocerium in Comparison to Metal Form of Cerium. Asian Journal of Animal and Veterinary Advances 2012; 7(7): 605-612.##48. Xu C, Qu X. Cerium oxide nanoparticle: a remarkably versatile rare earth nanomaterial for biological applications Open. NPG Asia Materials 2014; 6.##49. Pirmohamed T, Dowding JM, Singh S, Wasserman B, Heckert E, Karakoti AS, et al. Nanoceria exhibit redox state-dependent catalase mimetic activity. Chem Commun (Camb) 2010; 46(16): 2736–2738.##50. Estevez AY, Erlichman JS. The potential of cerium oxide nanoparticles (nanoceria) ##for neurodegenerative disease therapy. Nanomedicine (lond) 2014; 9(10): 1437–1440.##51. Ivanov VK, Shcherbakov AB, Ryabokon IG, Usatenko AV, Zholobak NM,Tretyakov YD. Inactivation of the nitroxyl radical by ceria nanoparticles. Dokl Chem 2010; 430(5): 639-642.## ##

اپیدمیولوژی ژن های اشریشیاکلی مولد بتالاکتاماز وسیع الطیف در عفونت های ادراری کودکان در شمال ایران Epidemiology of Extended Spectrum Beta Lactamases Producing E. coli Genes in Strains Isolated from Children with Urinary Tract Infection in North of Iran 1 1 سابقه و هدف: مقاومت به باکتری‌های Extended Spectrum Beta Lactamases (ESBLs) به عنوان یکی از اصلی‌ترین مشکلات درمانی مطرح می‌باشد. با توجه به اهمیت یوروپاتوژن ها در بروز عفونت‌های تهدید کنده حیات در اطفال، هدف از انجام این مطالعه بررسی اپیدمیولوژی ژن های مقاومت  CTX, TEM و VEB در عفونت ادراری اطفال می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی نمونه‌های ادراری کودکان مراجعه کننده به بیمارستان بوعلی سینا ساری در طول 6 ماه جمع‌آوری شد. بعد از تشخیص باکتری اشریشیاکلی براساس تست‌های استاندار، تست حداقل غلظت مهاری (MIC) برای چهارده آنتی‌بیوتیک معمول با استفاده از روش رقیق‌سازی میکرو در آگار انجام شد. در صورت مقاومت به دو آنتی بیوتیک سفوتاکسیم و سفتازیدیم،  باکتری مولد ESBL در نظر گرفته شد. سپس استخراج DNA و PCR بر روی باکتری‌های ESBL انجام شد و بیان سه ژن CTX, TEM و VEB مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: از مجموع 327 پاتوژن اشریشیاکلی، 100 (5/30 درصد) مورد از آن‌ها مولد ESBL شناخته شدند. بالاترین حساسیت آنتی‌بیوتیکی نسبت به کارباپنم ها (66 درصد) و آمیکاسین (58 درصد) وجود داشت. TEM (49 درصد) شایع‌ترین ژن مولد ESBL شناخته شد و شیوع CTX و VEB به ترتیب 28 و 8 درصد بود. در ESBL های فاقدTEM، مقاومت نسبت به سفوتاکسیم، آمیکاسین و سفتریاکسون به صورت معنی‌داری بیش‌تر به دست آمد (05/0< p). در سوش‌های مولد VEB مقاومت به سفتازیدیم به صورت معنی‌داری بیش‌تر بود (05/0< p). در مجموع حضور ژن‌های مولد ESBL همراه با مقاومت بالا به سفیکسیم، کلستین و سفپیم بود. استنتاج: با توجه به میزان بالای مقاومت به کارباپنم‌ها و آنتی بیوتیک های وسیع الطیف، تجویز منطقی‌تر، ارزیابی درمان‌های تجربی و مانیتورینگ سطح خونی آنتی بیوتیک‌های وسیع الطیف در مراکز آموزشی- درمانی توصیه می‌گردد. 2 Background and purpose: Extended Spectrum Beta Lactamases (ESBLs) are one of the most important health care issues all over the world. Uropathogenesis are responsible for life threatening infections in children. In this study we aimed at investigating the epidemiology of CTX, TEM and VEB genes in pediatric UTI. Materials and methods: Urine samples were collected during six months in Sari Bou Alisina Hospital. The samples were inoculated onto 5% blood agar and MacConkey’s agar and the E. coli isolates were identified by standard methods. Minimum inhibitory concentration (MIC) of fourteen routine antibiotics was determined by agar dilution method. Resistance to Cefotaxime and ceftazidime was considered as ESBL producing bacteria. These isolates were then tested by Polymerase Chain Reaction (PCR) for the presence or absence of CTX, TEM and VEB beta-lactamase genes. Results: Of 327 E. coli uropathogen, 100 (30.5%) were identified as ESBL producer. The ESBL-producing E. coli isolates were susceptible to carbapenems (66%) and amikacin (58%). The most prevalent ESBL genes were TEM (49%) following CTX (28%) and VEB (8%). TEM negative ESBL, were significantly more resistant to cefotaxime, ceftriaxone and amikacin (P< 0.05). VEB-producing strains were significantly more resistant to ceftazidime (P< 0.05). ESBLs were associated with resistance to cefixime, colistin and cefepime. Conclusion: Regarding the high level of resistance to broad-spectrum antibiotics, more rational prescribing, empiric therapy assessment and TDM of broad-spectrum antibiotics are recommended. 270 279 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 گوهر اسلامی Gohar Eslami دانشیار، مرکز تحقیقات قلب و عروق، گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمدصادق رضایی Mohammad Sadegh Rezaie دانشیار، مرکزتحقیقات عفونی با گرایش عفونت های بیمارستانی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ابراهیم صالحی فر Ebrahim Salehifar استاد، گروه داروسازی بالینی، دانشکده دروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Salehifare@yahoo.com علیرضا رفیعی Alireza Rafiei استاد، گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران تیمور لنگایی Teymor Langaie استادیار، گروه فارماکوتراپی، دانشگاه فلوریدا، امریکا ایران محمدرضا رافتی Mohammad Reza Rafati دانشیار، گروه داروسازی بالینی، دانشکده دروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران خیرالنسا شفاهی Kheyronesa Shafahi کارشناسی ارشد میکربیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران E. coli ESBL children TEM carbapenem اشریشیاکلی مولد بتالاکتاماز وسیع الطیف اطفال ژن TEM کارباپنم 1. Girish N, Saileela K, Mohanty SK. Extended Spectrum beta-Lactamase Producing Klebsiella pneumoniae and Escherichia coli in Neonatal Intensive Care Unit. J Bacteriol Parasitol 2012; 3(4):1-3.##2. Bhat MA, Sageerabanoo S, Kowsalya R, Sarkar G. The Occurrence of CTX-M3 Type Extended Spectrum Beta Lactamases among Escherichia Coli Causing Urinary Tract Infections in a Tertiary Care Hospital in Puducherry. J Clin Diag Res 2012; 6(7): 1203-1206.##3. Bhattacharjee A, Sen MR, Prakash P, Gaur A, Anupurba S. Increased prevalence of extended spectrum β lactamase producers in neonatal septicaemic cases at a tertiary referral hospital. Indian J Med Microbiol 2008; 26(4): 356-360.##4. Bradford PA. Extended-spectrum β-lactamases in the 21st century: characterization, epidemiology, and detection of this important resistance threat. Clin Microbiol Rev 2001; 14(4): 933-951.##5. Paterson DL, Hujer KM, Hujer AM, Yeiser B, Bonomo MD, Rice LB. Extended-spectrum β-lactamases in Klebsiella pneumoniae bloodstream isolates from seven countries: dominance and widespread prevalence of SHV-and CTX-M-type β-lactamases. Antimicrob Agents Chemother 2003; 47(11): 3554-3560.##6. Lal P, Kapil A, Das BK, Sood S. Occurrence of TEM & SHV gene in extended spectrum b-lactamases (ESBLs) producing Klebsiella sp. isolated from a tertiary care hospital. Indian J Med Res 2007; 125(2): 173-178.##7. Rodríguez-Bano J, Navarro MD, Romero L, Muniain MA, Perea EJ, Pérez-Cano R, et al. Clinical and molecular epidemiology of extended-spectrum β-lactamase—producing Escherichia coli as a cause of nosocomial infection or colonization: implications for control. Clin Infect Dis 2006; 42(1): 37-45.##8. Jemima SA, Verghese S. Multiplex PCR for blaCTX-M & blaSHV in the extended spectrum beta lactamase (ESBL) producing gram-negative isolates. Indian Med Res 2008; 128(3): 313-317.##9. Ruppà E, Hem S, Lath S, Gautier V, Ariey F, Sarthou JL, et al. CTX-M β-lactamases in Escherichia coli from community-acquired urinary tract infections, Cambodia. Emerging Infectious Diseases 2009; 15(5): 741.##10. Shukla I, Tiwari R, Agrawal M. Prevalence of extended spectrum-lactamase producing Klebsiella pneumoniae in a tertiary care hospital. Indian J Med Microbiol 2004; 22(2): 87-91.##11. Liem TBY, Filius PMG, Linden VD, Janknegts R, Natsch S, Vulto AG. Changes in antibiotic use in Dutch hospitals over a 6-year period: 1997-2002. Antimicrobial drug use in hospitalized children 2011; 63(9): 60.##12. Oteo Js, Bautista V, Lara N, Cuevas O, Arroyo M, Fernández S, et al. Parallel increase in community use of fosfomycin and resistance to fosfomycin in extended-spectrum β-lactamase (ESBL (producing Escherichia coli. J Antimicrob Chemother 2010; 65(11): 2459-2463.##13. Falagas ME, Karageorgopoulos DE. Extended-spectrum β-lactamase-producing organisms. J Hosp Infect 2009; 73(4): 345-354.##14. Askarian M, Maharlouie N. Irrational antibiotic use among secondary school teachers and university faculty members in Shiraz, Iran. Int J Prev Med 2012; 3(12): 839-845.##15. Bazzaz BS, Naderinasab M, Mohamadpoor AH, Farshadzadeh Z, Ahmadi S, Yousefi F. The prevalence of extended-spectrum beta-lactamase-producing Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae among clinical isolates from a general hospital in Iran. Acta Microbiol Immunol Hung 2009; 56(1): 89-99.##16. Representatives L. Practice Parameter: The Diagnosis, Treatment, and Evaluation of the Initial Urinary Tract Infection in Febrile Infants and Young Children. American Academy of Pediatrics. Committee on Quality Improvement. Subcommittee on Urinary Tract Infection. Pediatrics 1999; 103(4): 843-856.##17. Cockerill FR. Performance Standards for Antimicrobial Susceptibility Testing: Twenty-first Informational Supplement. 2011: Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI(.##18. Wayne P. Performance standards for antimicrobial susceptibility testing. Twenty- first informational supplement. Clinical and Laboratory Standards Institute, CLSI document. M100-S21; 2011; 32(1).##19. Kochaksaraii B, Nasrolahiomran A, Javid N, Yazdi M, Ghaemi EA. Extended spectrum beta lactamase producing E.coli isolated from Gorgan, North of Iran. Medical Laboratory Journal 2012; 6(1).##20. Moosavian M, Deiham B. Distribution of TEM, SHV and CTX-M Genes among ESBL-producing Enterobacteriaceae isolates in Iran. Afr J Microbiol Res 2012; 6(26): 5433-5439.##21. Manoharan A, Premalatha K, Chatterjee S, Mathai D; SARI Study Group. Correlation of TEM, SHV and CTX-M extended-spectrum beta lactamases among Enterobacteriaceae with their in vitro antimicrobial susceptibility. Indian J Med Microbiol 2012 ; 29(2): 161-164.##22. Arbabi L, Rahbar M, Jabbari M, Mohammad zadeh M, Azimi L, Ebrahimzadeh Namvar A. Extended-spectrum beta-lactamase-producing E.coli and Klebsiella pneumoniae isolated from urinary tract infections in Milad Hospital, Tehran, Iran. Health Med 2012; 6(11): 2818-2822.##23. Shahcheraghi F, Nikbin VS, Feizabadi MM. Prevalence of ESBLs genes among multidrug- resistant isolates of Pseudomonas aeruginosa isolated from patients in Tehran. Microb Drug Resist 2009; 15(1): 37-39.##24. Ananthan S, Subha A. Cefoxitin resistance mediated by loss of a porin in clinical strains of Klebsiella pneumoniae and Escherichia coli. Indian J Med Microbiol 2005; 23(1): 20-23.##25. Mirzaee M, Pourmand MR, Chitsaz M, Mansouri S. Antibiotic resistance to third generation cephalosporins due to CTX-M-type extended-spectrum β-lactamases in clinical isolates of Escherichia coli. Iranian Journal of Public Health 2009; 38(1): 10-17.##26. Nakhaei Moghaddam, Forghanifard MM, Moshrefi S. Prevalence and Molecular Characterization of Plasmid-mediated Extended- Spectrum β-Lactamase Genes (balaTEM, blaCTX and blASHV) Among Urinary Escherichia coli Clinical Isolates in Mashhad, Iran. Iran J Basic Med Sci 2012; 15(3): 833-839.##27. Branger C, Zamfir O, Geoffroy S, Laurans G, Arlet G, Thien HV, et al. Genetic background of Escherichia coli and extended-spectrum β-lactamase type. Emerg Infect Dis 2005; 11(1): 54.-61##28. Babypadmini S, Appalaraju B. Extended spectrum-lactamases in urinary isolates of Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae-Prevalence and susceptibility pattern in a tertiary care hospital. Indian J Med Microbiol 2004; 22(3): 172-174.##29. Lim TL, Yasin R, Yeo CC, Puthucheary S, Thong KL. Characterization of multidrug resistant ESBL-producing Escherichia coli isolates from hospitals in Malaysia. Journal of biomedicine and biotechnology, 2009.##30. Oteo J1, Lázaro E, de Abajo FJ, Baquero F, Campos J. Antimicrobial-resistant invasive Escherichia coli, Spain. Emerg Infect Dis 2005; 11(4): 546-553.##31. Ku YH, Lee MF, Chuang YC, Chen CC, Yu WL. In vitro activity of colistin sulfate against Enterobacteriaceae producing extended- spectrum beta lactamases. J Microbiol Immunol Infec 2013; S1684-1182.##32. Benenson S, Navon-Venezia S, Carmeli Y, Adler A, Strahilevitz J, Moses AE, et al. Carbapenem-resistant Klebsiella pneumoniae endocarditis in a young adult: Successful treatment with gentamicin and colistin. Int J Infect Dis 2009; 13(5): e295-e298.##33. Walkty A, DeCorby M, Nichol K, Karlowsky JA, Hoban DJ, Zhanel GG. In vitro activity of colistin (polymyxin E) against 3,480 isolates of gram-negative bacilli obtained from patients in Canadian hospitals in the CANWARD Study, 2007-2008. Antimicrob Agents Chemother 2009; 53(11): 4924-4926.##34. Manoharan A, Premalatha K, Chatterjee S, Mathai D. Correlation of TEM, SHV and CTX-M extended-spectrum beta lactamases among Enterobacteriaceae with their in vitro antimicrobial susceptibility. Indian J Med Microbiol 2011; 29(2): 161-164.##35. Rezai MS, Salehifar E, Rafiei A, Langaee T, Rafati M, Shafahi K, et al. Characterization of Multidrug Resistant Extended-Spectrum Beta-Lactamase-Producing Escherichia coli among Uropathogens of Pediatrics in North of Iran. Biomed Research International 2015.##36. Kader AA, Kumar AK. Prevalence of extended spectrum beta-lactamase among multidrug resistant gram-negative isolates from a general hospital in Saudi Arabia. Saudi Med J 2004; 25(5): 570-574.##37. Salehifar E, Nasehi M, Eslami G, Sahraei S3, Alizadeh Navaei R4. Determination of antibiotics consumption in Buali-Sina Pediatric Hospital, Sari 2010-2011. Iran J Pharm Res 2014; 13(3): 995-1001.##38. Edelstein M, Pimkin M, Palagin I, Edelstein I, Stratchounski L. Prevalence and molecular epidemiology of CTX-M extended-spectrum β-lactamase-producing Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae in Russian hospitals. Antimicrob Agents Chemother 2003; 47(12): 3724-3732.##39. Mendonca N, Leitao J, Manageiro V, Ferreira E. Spread of extended-spectrum β-lactamase CTX-M-producing Escherichia coli clinical isolates in community and nosocomial environments in Portugal. Antimicrob Agents Chemother 2007; 51(6): 1946-1955.##40. Baraniak A, Fiett J, Sulikowska A, Hryniewicz W, Gniadkowski M. Countrywide spread of CTX-M-3 extended-spectrum β-lactamase-producing microorganisms of the family Enterobacteriaceae in Poland. Antimicrob Agents Chemother 2002; 46(1): 151-159.##41. Eslami G, Ebrahim Salehifar E, Behbudi M, Rezai MS. Rational Use of Amikacin in Buali-Sina Hospital in Sari 2011. J Mazand Univ Med Sci 2013; 23(100): 2-9 (Persian).## ##

اثر ال-کارنیتین بر صلاحیت تکوینی جنین ‌های حاصل از تخمک‌ های موش سوری انتخاب شده با رنگ آمیزی brilliant cresyl blue بعد از پارتنوژنز Effect of L- carnitine on Developmental Competence of Mouse Oocytes Selected by Brilliant Cresyl Blue Staining after Parthenogenesis 1 1 سابقه و هدف: جنین‌‌های آزمایشگاهی حاصل از تکنیک‌ های کمک باروری (ART) مانند پارتنوژنز صلاحیت تکوینی پایین‌تری نسبت به جنین‌های تولید شده در محیط in vivo دارند. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر تیمار با ال-کارنیتین طی IVM بر بلوغ تخمک‌ های نابالغ انتخاب شده توسط رنگ آمیزی brilliant cresyl blue (BCB) و شایستگی تکوینی بعدی آن‌ ها بعد از پارتنوژنز طراحی شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، تخمک‌های نارس از تخمدان موش‌های سوری نژاد NMRI جمع‌‌آوری و با رنگ BCB به‌ مدت 90 دقیقه رنگ‌آمیزی شدند. سپس تخمک‌‌های نارس BCB+ (با سیتوپلاسم آبی رنگ) به محیط کشت بافت 199TCM حاوی غلظت‌‌های مختلف ال-کارنیتین (mg/ml 6/0، 3/0 ، 0) منتقل و در انکوباتور ˚C 37 و CO2 5 درصد قرار داده شدند. پس از 24 ساعت، میزان بلوغ هسته‌ای (با استفاده از رنگ‌آمیزی هوخست) و بلوغ سیتوپلاسمی (با استفاده از اندازه‌گیری میزان گلوتاتیون از طریق رنگ آمیزی مونوکلروبیامین) در تخمک‌های متافاز II بررسی گردید. هم‌چنین میزان کلیواژ، میزان تکوین بلاستوسیست (BDR) و تعداد کل سلول‌ های بلاستوسیست‌ بعد از پارتنوژنز محاسبه شد. یافته‌ها: تیمار با هر دو غلظت ال-کارنیتین باعث افزایش میزان گلوتاتیون (01/0>p)، بلوغ تخمک‌ها (01/0>p) و BDR (05/0>p) در مقایسه با گروه کنترل شد. با این وجود تیمار با ال-کارنیتین بر میزان کلیواژ و تعداد کل سلول‌‌های بلاستوسیست تاثیر آماری معنی داری نداشت. استنتاج: یافته‌های مطالعه حاضر نشان داد که تیمار تخمک‌‌های نابالغ BCB+ موش سوری با ال-کارنیتین طی IVM، احتمالاً با بهبود بلوغ هسته‌ای و سیتوپلاسمی تخمک‌ ها باعث افزایش صلاحیت تکوینی جنین‌‌های حاصل از پارتنوژنز می‌شود. 2 Background and purpose: Embryos produced from in vitro assisted reproductive technologies (ART) manipulations, such as parthenogenesis, are less developmentally competent than in vivo-derived embryos. This study was designed to evaluate the effect of L-carnitine treatment during IVM on maturation of immature oocytes selected by Brilliant Cresyl Blue (BCB) staining, and their subsequent developmental competence after parthenogenesis. Materials and methods: Immature oocytes collected from NMRI mice ovaries were stained with BCB for 90 min. BCB+ oocytes (with blue color cytoplasm) were then cultured in tissue culture medium (TCM) 199 with 0.0, 0.3 and 0.6 mg/ml L-carnitine at 37 °C and 5% CO2 under maximum humidity. After 24 hours, nuclear maturation (using Hoechst staining) and cytoplasmic maturation (by measuring the intracellular glutathione (GSH) concentration with monochlorobimane) were recorded in metaphase II oocytes. Cleavage rate, blastocyst development rates (BDR) and total cell number of blastocyst were also determined after parthenogenesis. Results: Both L-carnitine concentrations significantly increased GSH (P<0.01), nuclear maturation (P<0.01) and BDR (P<0.05) compared with those in the control group. L-carnitine had no significant effect on cleavage rate and total blastocyst cell numbers. Conclusion: These results demonstrated that L-carnitine supplementation during IVM of immature BCB+ oocytes could increase developmental competence of oocytes after parthenogenesis, possibly by improvement of nuclear and cytoplasmic maturation of oocytes. 280 290 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/9 1394/10/19 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/9 1394/10/19 زهره زارع Zohreh Zare استادیار، گروه علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رضا ماستری فراهانی Reza Masteri Farahani دانشیار، گروه بیولوژی و علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران مسلم محمدی Moslem Mohammadi استادیار، گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Mohammadimo@yahoo.com Brilliant Cresyl Blue staining L- carnitine mice oocyte parthenogenesis رنگ آمیزی BCB ال- کارنیتین تخمک موش سوری پارتنوژنز 1. Polejaeva IA, Chen SH, Vaught TD, Page RL, Mullins J, Ball S, et al. Cloned pigs produced by nuclear transfer from adult somatic cells. Nature 2000; 407(6800): 86-90.##2. Staunstrup NH, Madsen J, Primo MN, Li J, Liu Y, Kragh PM, et al. Development of transgenic cloned pig models of skin inflammation by DNA transposon-directed ectopic expression of human beta1 and alpha2 integrin. PLoS One 2012; 7(5): e36658.##3. Zhou C, Dobrinsky J, Tsoi S, Foxcroft GR, Dixon WT, Stothard P, et al. Characterization of the altered gene expression profile ##in early porcine embryos generated from parthenogenesis and somatic cell chromatin transfer. PLoS One 2014; 9(3): e91728.##4. Koh CJ, Delo DM, Lee JW, Siddiqui MM, Lanza RP, Soker S, et al. Parthenogenesis-derived multipotent stem cells adapted for tissue engineering applications. Methods 2009; 47(2): 90-97.##5. Espejel S, Eckardt S, Harbell J, Roll GR, McLaughlin KJ, Willenbring H. Brief report: Parthenogenetic embryonic stem cells are an effective cell source for therapeutic liver repopulation. Stem Cells 2014; 32(7): 1983-1988.##6. Paffoni A, Brevini TA, Gandolfi F, Ragni G. Parthenogenetic activation: biology and applications in the ART laboratory. Placenta 2008; 29(SupB): 121-125.##7. Whitworth KM, Li R, Spate LD, Wax DM, Rieke A, Whyte JJ, et al. Method of oocyte activation affects cloning efficiency in pigs. Mol Reprod Dev 2009; 76(5): 490-500.##8. Mizutani E, Ohta H, Kishigami S, Van Thuan N, Hikichi T, Wakayama S, et al. Developmental ability of cloned embryos from neural stem cells. Reproduction 2006; 132(6): 849-857.##9. Roca J, Martinez E, Vazquez JM, Lucas X. Selection of immature pig oocytes for homologous in vitro penetration assays with the brilliant cresyl blue test. Reprod Fertil Dev 1998; 10(6): 479-485.##10. Rodriguez-Gonzalez E, Lopez-Bejar M, Izquierdo D, Paramio MT. Developmental competence of prepubertal goat oocytes selected with brilliant cresyl blue and matured with cysteamine supplementation. Reprod Nutr Dev 2003; 43(2): 179-187.##11. Alm H, Torner H, Lohrke B, Viergutz T, Ghoneim IM, Kanitz W. Bovine blastocyst development rate in vitro is influenced by selection of oocytes by brillant cresyl blue staining before IVM as indicator for glucose-6-phosphate dehydrogenase activity. Theriogenology 2005; 63(8): 2194-2205##12. Manjunatha BM, Gupta PS, Devaraj M, Ravindra JP, Nandi S. Selection of developmentally competent buffalo oocytes by brilliant cresyl blue staining before IVM. Theriogenology 2007; 68(9): 1299-1304.##13. Wu YG, Liu Y, Zhou P, Lan GC, Han D, Miao DQ, et al. Selection of oocytes for in vitro maturation by brilliant cresyl blue staining: a study using the mouse model. Cell Res 2007; 17(8): 722-731.##14. Guerin P, El Mouatassim S, Menezo Y. Oxidative stress and protection against reactive oxygen species in the pre-implantation embryo and its surroundings. Hum Reprod Update 2001; 7(2): 175-189.##15. Abdelrazik H, Sharma R, Mahfouz R, Agarwal A. L-carnitine decreases DNA damage and improves the in vitro blastocyst development rate in mouse embryos. Fertil Steril. 2009; 91(2): 589-596.##16. Cavallini G, Ferraretti AP, Gianaroli L, Biagiotti G, Vitali G. Cinnoxicam and L-carnitine/acetyl-L-carnitine treatment for idiopathic and varicocele-associated oligoasthenospermia. J Androl 2004; 25(5): 761-770.##17. Gülcin I. Antioxidant and antiradical activities of L-carnitine. Life Sci 2006; 78(8): 803-811.##18. Bressler R, Katz RI. The effect of carnitine on the rate of incorporation of precursors into fatty acids. J Biol Chem 1965; 240(2): 622-627.##19. Giorgi VS, Da Broi MG, Paz CC, Ferriani RA, Navarro PA. N-acetyl-cysteine and L-carnitine prevent meiotic Oocyte damage induced by follicular fluid from infertile women with mild endometriosis. Reprod Sci 2015, pii: 1933719115602772.##20. Mansour G, Abdelrazik H, Sharma RK, Radwan E, Falcone T, Agarwal A. L-carnitine supplementation reduces oocyte cytoskeleton damage and embryo apoptosis induced by incubation in peritoneal fluid from patients with endometriosis. Fertil Steril 2009; 91(5 Suppl): 2079-2086.##21. Hashimoto S. Application of in vitro maturation to assisted reproductive technology. J Reprod Dev 2009; 55(1): 1-10.##22. Cook JA, Pass HI, Iype SN, Friedman N, DeGraff W, Russo A, et al. Cellular glutathione and thiol measurements from surgically resected human lung tumor and normal lung tissue. Cancer Res 1991; 51(16): 4287-4294.##23. Bavister BD. Early history of in vitro fertilization. Reproduction 2002; 124(2): 181-196.##24. Cha KY, Han SY, Chung HM, Choi DH, Lim JM, Lee WS, et al. Pregnancies and deliveries after in vitro maturation culture followed by in vitro fertilization and embryo transfer without stimulation in women with polycystic ovary syndrome. Fertil Steril 2000; 73(5): 978-983.##25. Opiela J, Lipinski D, Slomski R, Katska-Ksiazkiewicz L. Transcript expression of mitochondria related genes is correlated with bovine oocyte selection by BCB test. Anim Reprod Sci 2010; 118(2-4): 188-193.##26. Minami N, Suzuki T, Tsukamoto S. Zygotic gene activation and maternal factors in mammals. J Reprod Dev 2007; 53(4): 707-715.##27. Luberda Z. The role of glutathione in mammalian gametes. Reprod Biol 2005; 5(1): 5-17.##28. Rausell F, Pertusa JF, Gomez-Piquer V, Hermenegildo C, Garcia-Perez MA, Cano A, et al. Beneficial effects of dithiothreitol on relative levels of glutathione S-transferase activity and thiols in oocytes, and cell number, DNA fragmentation and allocation at the blastocyst stage in the mouse. Mol Reprod Dev 2007; 74(7): 860-869.##29. Hu YC, Wang PH, Yeh S, Wang RS, Xie C, Xu Q, et al. Subfertility and defective folliculogenesis in female mice lacking androgen receptor. Proc Natl Acad Sci USA 2004; 101(31): 11209-11214.##30. Yoshida M, Ishigaki K, Nagai T, Chikyu M, Pursel VG. Glutathione concentration during maturation and after fertilization in pig oocytes: relevance to the ability of oocytes to form male pronucleus. Biol Reprod 1993; 49(1): 89-94.##31. Vanella A, Russo A, Acquaviva R, Campisi A, Di Giacomo C, Sorrenti V, et al. L -propionyl-carnitine as superoxide scavenger, antioxidant, and DNA cleavage protector. Cell Biol Toxicol 2000; 16(2): 99-104.##32. Dunning KR, Cashman K, Russell DL, Thompson JG, Norman RJ, Robker RL. Beta-oxidation is essential for mouse oocyte developmental competence and early embryo development. Biol Reprod 2010; 83(6): 909-918.##33. Dunning KR, Russell DL, Robker RL. Lipids and oocyte developmental competence: the role of fatty acids and beta-oxidation. Reproduction 2014; 148(1): R15-27.##34. Somfai T, Kaneda M, Akagi S, Watanabe S, Haraguchi S, Mizutani E, et al. Enhancement of lipid metabolism with L-carnitine during in vitro maturation improves nuclear maturation and cleavage ability of follicular porcine oocytes. Reprod Fertil Dev 2011; 23(7): 912-920.##35. Wu GQ, Jia BY, Li JJ, Fu XW, Zhou GB, Hou YP, et al. L-carnitine enhances oocyte maturation and development of parthenogenetic embryos in pigs. Theriogenology 2011; 76(5): 785-793.##36. Sirard MA, Richard F, Blondin P, Robert C. Contribution of the oocyte to embryo quality. Theriogenology 2006; 65(1): 126-136.##37. Catala MG, Izquierdo D, Uzbekova S, Morato R , Roura M, Romaguera R, et al. Brilliant Cresyl Blue stain selects largest oocytes with highest mitochondrial activity, maturation-promoting factor activity and embryo developmental competence in prepubertal sheep. Reproduction 2011; 142(4): 517-527.##38. Mohammadi-Sangcheshmeh A, Soleimani M, Deldar H, Salehi M, Soudi S, Hashemi SM, et al. Prediction of oocyte developmental competence in ovine using glucose-6-phosphate dehydrogenase (G6PDH) activity determined at retrieval time. J Assist Reprod Genet 2012; 29(2): 153-158.##39. Mohammadi-Sangcheshmeh A, Veshkini A, Hajarizadeh A, Jamshidi-Adegani F, Zhandi M, Abazari-Kia AH, et al. Association of glucose-6-phosphate dehydrogenase activity with oocyte cytoplasmic lipid content, developmental competence, and expression of candidate genes in a sheep model. J Assist Reprod Genet 2014; 31(8): 1089-1098.##40. You J, Lee J, Hyun SH, Lee E. L-carnitine treatment during oocyte maturation improves in vitro development of cloned pig embryos by influencing intracellular glutathione synthesis and embryonic gene expression. Theriogenology 2012; 78(2): 235-243.##41. Phongnimitr T, Liang Y, Srirattana K, Panyawai K, Sripunya N, Treetampinich C, et al. Effect of L-carnitine on maturation, cryo-tolerance and embryo developmental competence of bovine oocytes. Anim Sci J 2013; 84(11): 719-725.##42. Macháty Z, Day BN, Prather RS. Development of early porcine embryos in vitro and in vivo. Biol Reprod 1998; 59(2): 451-455.##43. Hao Y, Lai L, Mao J, Im GS, Bonk A, Prather RS. Apoptosis in parthenogenetic preimplantation porcine embryos. Biol Reprod 2004; 70(6): 1644-1649.##44. Su J, Wang Y, Li R, Peng H, Hua S, Li Q, et al. Oocytes selected using BCB staining enhance nuclear reprogramming and the in vivo development of SCNT embryos in cattle. PLoS One 2012; 7(4): e36181.##45. Chankitisakul V, Somfai T, Inaba Y, Techakumphu M, Nagai T. Supplementation of maturation medium with L-carnitine improves cryo-tolerance of bovine in vitro matured oocytes. Theriogenology 2013; 79(4): 590-598.## ##

الگوی جغرافیایی روند سالخوردگی جمعیت استان مازندران طی سال های 1365 تا 1390 با استفاده از تحلیل خوشه ای سلسله مراتبی Geographic Pattern of Population Aging in Mazandaran Province during 1986-2011 Using Hierarchical Cluster Analysis 1 1 سابقه و هدف: سالخوردگی جمعیت یکی از مهم‌ترین موضوعات جمعیتی جهان است که در زمان حاضر توجهات زیادی را معطوف خود کرده است. کشور ما در حال گذر از یک ساختار سنی کاملاً جوان به ساختاری سالخورده است و با توجه به سرعت این گذر، ضرورت بررسی وضع موجود در کل کشور و البته به تفکیک استان‌ها به شدت احساس می‌شود. این مطالعه با هدف بررسی روند سالخوردگی جمعیت با هدف شناسایی ساختار جمعیتی مناطق مختلف استان مازندران انجام پذیرفته است. مواد و روش‌ها: با استفاده از منابع سرشماری‌های عمومی نفوس و مسکن سال‌های ٩٠-١٣٦٥شاخص‌های سالخوردگی جمعیت، میانه سنی، نرخ باروری عمومی و نرخ مرگ و میر محاسبه شد. به منظور گروه بندی شهرستان‌ها بر مبنای ارتباط میان متغیرهای ذکر شده، تحلیل خوشه ای سلسله مراتبی با استفاده از نرم افزار R 3.1.2 صورت گرفته و هم چنین امکان بررسی جغرافیایی تغییرات شاخص سالخوردگی شهرستان‌های استان با به کارگیری ابزار نقشه بندی محقق گردید. یافته‌ها: تعداد خوشه‌های شهرستانی که با محوریت شاخص سالخوردگی جمعیت و هم‌چنین لحاظ کردن شاخص‌های میانه سنی، نرخ‌های باروری عمومی و مرگ و میر به دست آمده بودند، در دو سرشماری 1365 و 1375 برابر با 6 و در سرشماری‌های بعدی برابر با 5 شده است. در هر چهار دوره، مقدار شاخص سالخوردگی استان و نیز کم ترین مقدار شاخص خوشه، بیش تر از مقدار شاخص سالخوردگی کشوری به دست آمده‌اند. هم‌چنین نمودار میله‌ای شاخص محوری مطالعه، روند افزایشی این شاخص را طی سرشماری سال‌های 90-1365 نشان داده است. استنتاج: : بررسی روند سالخوردگی جمعیت در استان در سال‌های مورد مطالعه نشان داد که شاخص سالخوردگی به طور افزایش چشمگیری افزایش داشته است. این افزایش در کل استان ممکن است علل متفاوتی داشته باشد و تنها ناشی از کاهش باروری نبوده و در بعضی از شهرستان‌ها نظیر سوادکوه ناشی از مهاجرت می‌باشد و یا ناشی از افزایش امید به زندگی باشد. بنابراین بایستی در این زمینه برنامه ریزی مناسبی صورت پذیرد. 2 Background and purpose: Population aging is one of the most important issues in demography that has attracted much attention. In Iran, the population is changing from young structure to an old structure. This fast transition calls for designing studies about population ageing in all provinces. This study was conducted to determine the population structure in Mazandaran province.  Materials and methods: Four census data sources (1986 to 2011) were used and population ageing index was calculated by median age, fertility and mortality rates. Hierarchical cluster analysis which is an unsupervised classification method was used for grouping the cities in R package version 3.1-2 and thematic mapping was prepared using GIS software 10. Results: The number of clusters of cities considering population aging index, median age of the indices, general fertility and mortality rates in the census of 1986 and 1996 was 6 and in next censuses was 5. In all four censuses the highest aging index and the least number of cluster index were greater than the value of country’s old population. Bar graph indicator of the aging population showed a significant increase in the index during the 1986-2011 censuses. Conclusion: According to the results, population aging was found to have a dramatic increase in Mazandaran province during the censuses. This increase may have different reasons and could not be only due to decline in fertility rate. In some towns such as Savadkuh emigration from the region could be responsible for the increase of ageing population. Another cause of this increase in the province could be increase of life expectancy. Therefore, appropriate planning is required on this subject.   291 299 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/10 1394/10/20 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/10 1394/10/20 سیده زهرا فغانی Seyedeh Zahra Faghani دانشجوی کارشناس ارشد آمار زیستی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران جمشید یزدانی چراتی Jamshid Yazdani دانشیار، گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران jamshid.charati@gmail.com ابوالفضل حسین نتاج Abolfazl Hosennataj کارشناس ارشد آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ابوالفضل نیک پور Abolfazl Nikpour دانشجوی کارشناسی ارشد آمار زیستی،عضو کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی مازندران ایران population aging hierarchical cluster analysis geographic pattern Mazandaran province سالخوردگی جمعیت خوشه بندی سلسله مراتبی الگوی جغرافیای استان مازندران 1. Department of Economic and Social Affairs. World Population Ageing. United Nations: New York Population Division ; 2013.##2. Zarghami H. An review of ageing dynamics in iran 2011. p: 15. (Persian) . Available at: http://population-studies.blogfa.com. Accessed June 2, 2015. ##3. Swanson D, Jacobs S. The method and materials of demography. 2nd ed. 2004.##4. Lee R, Manson A, Edward E. Population aging and the generational economy: A global perspective, ronald lee and andrew mason, eds. public transfer flows between generations in uruguay. Buchieli: Marisa and Cicilia Gonzalea 2011. p.435-445.##5. Mesgari A, Yasari N, Bakhshi F. Statistical year book province of mazandaran. Mazandaran governor: deputy planning press; 2013 (Persian) .##6. Shakeri MT, Sabaghian E, Esmaeili H. Comparison of the results of clustering of gene experssion data. J North Khorasan Univ Med Sci 2011; 3(5): 67-78.##7. Fanni Z, Razavi M. level city of khorasan razavi province, based on the information society by clustering method. Journal of Humanisties Teacher (and Spatial Planing) 2013; 18(1)(83): 53-75.##8. Radmehr F, Alamolhodaei H. Who should be interviewed? A response from cluster analysis. Boards & Committees 2014; 15: 143.##9. Abbasi Sahvazi MJ, Hosseini CHavoshi M. Population trends and policies in iran: the necessity for comprehtion plan. Journal of Population Association of Iran 2012; 7(13): 177-196.##10. Motih Haghshenas N. Sociological aspects of aging populations and active aging challenges in Iran. J Sociological Studies 2011; 1(2): 133-147 (Persian) .##11. Silverman M. Median age of the resident population of the United States from 1960 to 2014. Available from: http://www.statista. com/statistics/241494/median-age-of-the-us-population. Accessed September 12, 2015.##12. Khaksar S, Yazdani Charati J. Life Expectancy Trends in Mazandaran Province, 2005-2011. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(128): 91-96.## ##

بررسی میزان شیوع انواع مال اکلوژن های دندانی در دختران 13 تا15 ساله Prevalence of Dental Malocclusion among 13-15 year Old Girls 1 1 سابقه و هدف: در دهه‌های اخیر شیوع مال اکلوژن و اثرات پر خطر متعاقب آن بر روی سلامت دهان رو به افزایش بوده است. از این‌رو، مطالعه حاضر به بررسی شیوع انواع مال اکلوژن دندانی در دختران 13 تا 15 ساله شهر ساری می‌پردازد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه 485 دانش آموز دختر 13 تا 15 ساله از 11 مدرسه دو منطقه مختلف شهر ساری به طور تصادفی انتخاب شدند. مطالعه از شهریور 1393 تا اسفند 1393 به طول انجامید. افرادی که سابقه درمان ارتودنسی یا اکسترکشن دندان دائمی داشتند و افراد با سیستم دندانی مختلط و ناهنجاری‌های کرانیوفاسیال از مطالعه خارج شدند. شیوع انواع مال اکلوژن‌های دندانی در جامعه تحت مطالعه بر اساس طبقه‌بندی انگل تخمین زده شد. یافته‌ها: اکلوژن نرمال تنها در 12 درصد افراد مورد مطالعه یافت شد، در حالی که مال اکلوژن کلاس I در 53 درصد افراد، مال اکلوژن کلاس II در 4/19 درصد افراد، و مال اکلوژن کلاس III در 6/15 درصد افراد مورد مطالعه مشاهده گردید. استنتاج: مال اکلوژن کلاس I بیش‌ترین شیوع و مال اکلوژن کلاس III کم‌ترین شیوع را در بین دختران 13تا 15 ساله شهر ساری دارد. :blackmso-ansi-language:EN-USmso-fareast-language:EN-USmso-bidi-language: FA'>III کم‌ترین شیوع را در   2 Background and purpose: Malocclusion which has great hazardous effects on oral function seems to have become more prevalent in recent years therefore, the present study was carried out to assess the prevalence of different malocclusions among 13-15 year-old female adolescents in Sari, Iran. Materials and methods: This study was conducted in September 2014 to March 2015. A total of 485 school girls aged 13-15 were randomly selected from 11 schools to determine the status of their occlusion. Students who had previous orthodontic treatment or extraction of any permanent teeth and craniofacial syndrome and mixed dentition were excluded from the study. Angle's classification was used to describe the type of malocclusion. Results: According to the results, only 12% of studied adolescents had normal occlusion, whereas 53% had Class I, 19.4% had Class II and 15.6 % had Class III malocclusion. Conclusion: Class I malocclusion was the most prevalent, while Class III malocclusion was the least prevalent among female students in Sari. 300 303 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/5 1394/10/15 فرهاد ثبوتی Farhad Sobouti . استادیار، گروه ارتودنتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مهتاب ابراهیمی نژاد Mahtab Ebrahimi nezhad . دانشجوی دندانپزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران پرستو نامدار Parastoo Namadar . استادیار، گروه ارتودنتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران یاسمن بهزادی Yasaman Behzadi . دانشجوی دندانپزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران سپیده متولی Sepideh Motevalli . دانشجوی دندانپزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مهران آرمین Mehran Armin . استادیار، گروه ارتودنتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران farhad_sobouti@yaho.com Malocclusion prevalence مال اکلوژن‌های دندانی شیوع 1. Proffit WR, Fields HW, Sarver DM. Contemporary orthodontics. chapter 1: Malocclusion and dentofacial deformity in contemporary society. Sarver D. 5th ed. St Louis: Elsevier; 2013: 23-27.##2. Thilander B, Pena L, Infante, Parada SS, de Mayorga C. Prevalence of malocclusion and orthodontic treatment need in children and adolescents in Bogota, Colombia. An epidemiological study related to different stages of dental development. Eur J Orthod 2001; 23(2): 153-167.##3. Ramzanzadeh BA, Hosseiny SH. Evaluation of prevalence of dental malocclusion in student of junior high school student in the city of Neishabour in year 2002-2003. Journal of Dentistry Mashhad University of Medical Sciences 2005; 29(1-2): 57-66 (Persian).##4. Borzabadi-Farahani A, Borzabadi-Farahani A, Eslamipour F. Malocclusion and occlusal trait in an urban Iranian population. An epidemiological study of 11-14 year old children. Eur J Orthod 2009; 31(5): 477-484##5. Hedayati Z, Taheri Zadeh H, Mohammadi Darabi S. Evaluation of malocclusion prevalence between 13-15 years old students in Shiraz. J Mashhad Univ Med Sci 2005; 22: 85-97.##6. Ravanmehr H, Rashid Birgani M. A Study on prevalence of dentofacial anomalies in 12 to 14 years old students inTehran. JDM 1998; 11(3): 38-45 (Persian).##7. Ahangar Atashi MH. Prevalence of Malocclusion in 13-15 year-old Adolescents in Tabriz. J Dent Res Dent Clin Dent Prospects 2007; 1(1): 13-18.## ##

بررسی تولید پسماندهای بیمارستانی در بیمارستان های شهر گرگان، سال 1393 Medical Waste Generation in Gorgan Hospitals, 2014 1 1 سابقه و هدف: بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی و درمانی یکی از منابع تولید پسماند خطرناک، می‌باشند. این نوع پسماند‌ها باید تحت شرایط خاصی جمع‌آوری، بی‌خطر و دفع گردند لذا هدف از این مطالعه بررسی تولید پسماندهای بیمارستانی در بیمارستان‌های شهر گرگان در سال 1393 می‌باشد. مواد و روش‌ها: این تحقیق در8 بیمارستان شهرگرگان شامل 3 بیمارستان آموزشی و 5 غیرآموزشی انجام گرفت. نمونه‌برداری در 4 ماه متوالی به صورت سه مرتبه در هفته انجام شد. از هر بیمارستان 48 مرتبه و در مجموع 384 مرتبه عمل‌ نمونه‌برداری و توزین صورت پذیرفت. برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آماری من ویتنی و ضریب همبستگی ناپارامتریک اسپیرمن استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که27/40 و 73/59 درصد از پسماند‌های بیمارستانی به ترتیب خطرناک و معمولی می‌باشد. میانگین نرخ تولید کل پسماند و پسماند خطرناک به ترتیب 63/2 و 03/1 کیلوگرم به ازای هر تخت در روز بود. سرانه تولید پسماند در بیمارستان‌های آموزشی و غیرآموزشی به ترتیب 75/3 و 96/1 کیلوگرم به ازای هر تخت در روز به‌دست آمد. استنتاج: نسبت تولید پسماندهای خطرناک در بیمارستان‌های گرگان زیاد است. هم‌چنین سرانه تولید پسماند در بیمارستان آموزشی بیش ازغیرآموزشی است لذا لازم است تدابیر لازم جهت کاهش تولید پسماند و به‌خصوص پسماند خطرناک به‌عمل آید. 2 Background and purpose: Hospitals and health-care centers are the major sources of hazardous waste generation. Hospital wastes should be collected and disposed under certain conditions. The aim of this study was to investigate hospitals waste generation in Gorgan, Iran. Materials and methods: The study was performed in 8 hospitals including 3 educational hospitals and 5 non-educational hospitals in Gorgan, 2014. Waste generation was investigated in 4 consecutive months, three times a week. Weighting was performed 384 times (48 times in each hospital). Mann-Whitney and nonparametric correlation test were used for data analysis. Results: The results showed 40.27% hazardous and 59.73% general wastes were generated in hospitals. The mean rates of waste general and hazardous generation were 2.63 and 1.03 kg/bed/day, respectively. These rates in educational and non-educational hospitals were 3.75 and 1.96 kg/bed/day, respectively. Conclusion: Generation of hazardous waste was found to be high in Gorgan hospitals. Also, the educational hospitals generated more waste than non-educational hospitals. Therefore, necessary measures should be taken to reduce the generation of waste, especially hazardous waste. 304 308 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/5 1394/10/15 محمدعلی ززولی Mohammad Ali Zazouli . استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران سید محسن علوی‌نیا Seyed Mohsen Alavinia دانشجوی کارشناسی ارشد بهداشت محیط، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mohsenalavinia@yahoo.com ابوطالب بای Abotaleb Bay MPH و کارشناسی ارشد بهداشت محیط، مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران medical waste hazardous waste hospital waste پسماند پزشکی پسماند خطرناک پسماند بیمارستانی 1. Zazouli MA, Belarak D, Mahdavi Y, Barafrashtehpour M. A Quantitative and Qualitative Investigation of Tabriz Solid Waste. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(2): 86-90 (Persian) .##2. Bazrafshan E, Mohammadi L, Mostafapour FK, Moghaddam AA. Dental solid waste characterization and management in Iran: a case study of Sistan and Baluchestan Province. Waste Manag Res 2014; 32(2): 157-164.##3. Farzadkia M, Ansari A, Emamjomeh M. Review of hospital waste management in one of the highly specialized hospitals. J Qazvin Univ Med Sci 2013; 16(4): 106-109 (Persian).##4. Bazrafshan E, Kord-Mostafapoor F. Survey of quantity and quality of hospital wastes in Sistan and Balouchestan Province, 1387-1388. Zahedan Journal of Research in Medical Sciences 2010; 12(1): 26-32 (Persian).##5. Shahryari A, Nooshin S, Borghei PS. Medical Waste Management in Gorgan Hospitals. Journal of Health & Hygiene 2011; 2(1):4 9-55 (Persian).##6. Zazouli MA, Fazeli Farsani S, BarafrashtehPour M, Alinejad A. Quantitative, Qualitative Analysis and Solid Waste Disposal Method in Health Care Centers in Gachsaran. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 24(122): 328-332 (Persian).##7. Alavi N, Mohammadi MJ, Vosoughi Niri M, Salimi J, Ahmadi Angaly K, Ghaffari Zadeh F, et al. Survey of Quantity and Quality of Medical Waste during 2009-2011 in Razi Hospital of Torbat-e-Hydareih, Iran. Journal of Torbat Heydariyeh University of Medical Sciences 2014; 1(4): 32-40 (Persian).##8. Masoumbeigi H, Karimi Zarchi A, Tjik J. Survey of Solid Waste Situation in the Specialist Hospital in Tehran with ‎Emphasize on Quantity of Waste Production. Journal of Military Medicine 2007; 9(2): 129-138 (Persian).##9. Birpınar ME, Bilgili MS, Erdoğan T. Medical waste management in Turkey: A case study of Istanbul. Waste Management 2009; 29(1): 445-448.##10. Yong Z, Gang X, Guanxing W, Tao Z, Dawei J. Medical waste management in China: A case study of Nanjing. Waste Manag 2009; 29(4): 1376-1382.## ##

آنالیز مکانی و توزیع جغرافیایی مننژیت باکتریال در ایران با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی Spatial Analysis of Bacterial Meningitis in Iran Using Geographical Information System 1 1 سابقه و هدف: مننژیت یک بیماری عفونی می‌باشد که در صورت همه‌گیری در میان افراد جامعه به‌خصوص در خوابگاه‌ها، آسایشگاه‌ها و مدارس، مرگ و میر زیادی را سبب می‌شود. این مطالعه با هدف تعیین الگوی توزیع مکانی مننژیت در ایران با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه به‌صورت توصیفی بر اساس دادهای موجود می‌باشد. ابتدا داده های بروز مننژیت باکتریال مربوط به سال 1392 از 30 استان، در فرم های استاندارد بررسی اپیدمیولوژیک موارد بیماری از مرکز مدیریت بیماری‌ها اخذ شد و میزان بروز کشوری بیماری محاسبه گردید پس از ورود داده‌ها در صفحات اکسل و پردازش در بانک اطلاعاتی مکان- مرجع در نرم افزار 3/9 ArcGIS، نقشه های توزیع استانی بیماری به صورت خروجی از سیستم گرفته شد. یافته‌ها: موارد مننژیت باکتریال گزارش شده طی سال 1392 از تمام استان‌های کشور 8411 نفر بوده است. از این تعداد 3 درصد قطعی، 22 درصد محتمل و 75 درصد مظنون بودند. از میان مواردگزارش شده7/40 درصد مونث و بقیه مذکر بودند. از نظر پراکندگی جغرافیایی بیش‌ترین موارد گزارش شده مننژیت از استان‌های قزوین، مازندران (بابل) و کردستان بوده است. استنتاج: بر اساس نقشه‌ها به نظر می‌رسد استان های قزوین، مازندران و کردستان یا بیش‌تر در معرض خطر مننژیت باکتریال قرار دارند یا این‌که نظام مراقبت بیماری در این استان‌ها پویاتر بوده و گزارش‌دهی بیماری به طور کامل‌تر به مرکز مدیریت بیماری‌ها و اداره بیماری‌های قابل پیشگیری با واکسن انجام می‌شود. 2 Background and purpose: Meningitis is an infectious disease which could lead to mortality in case of outbreak in society, especially in dormitories, schools and resting houses. The aim of this study was to assess the geographical distribution of meningitis in Iran by Geographic Information System. Materials and methods: In a cross-sectional study all cases of bacterial meningitis in 30 provinces in Iran during 2013 were investigated using existing data. Initially, the national data from meningitis was collected from the disease management offices. The incidence of meningitis in each province was calculated by epidemiologic forms. Then, these data were arranged in a geo-referenced database at provincial level in the Arc-GIS software. Results: In 2013, 8411cases with bacterial meningitis were reported in Iran. In 250 cases (3%) meningitis was confirmed, in 1823 (22%) the disease was detected as probable and 6338 cases (75%) were suspected to have meningitis. The patients were 40.7% female. Most of the infected individuals were reported from Qazvin, Mazandaran and Kurdestan provinces. Conclusion: Based on maps, it seems that Qazvin, Mazandaran and Kurdestan provinces have either increased risk of meningitis or have a dynamic care system in which reports to the Centers for Disease Control and vaccine-preventable diseases management offices are fully made. 309 314 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 ناهید جسری Nahid Jesri فوق لیسانس آبخیزداری، پژوهشگر مرکز تحقیقات آلاینده های محیطی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران ایران فاطمه رضایی Fatemeh Rezaei کارشناس ارشد اپیدمیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم ، ایران ایران عابدین ثقفی پور Abedin Saghafipour مربی، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران ایران abed.saghafi@yahoo.com حبیب اله اصغری Habib Asghari مربی، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران ایران مهدی نوروزی Mehdi Noroozei دانشجوی دکتری تخصصی اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران Meningitis Epidemiology Spatial analysis GIS مننژیت اپیدمیولوژی آنالیز مکانی سیستم اطلاعات جغرافیایی 1. Tabatabaei SM, Zahraei M, Ahmadnia H, Ghotbi M, RahimiF, Gooya MM. Principles of prevention and surveillance of diseases. Tehran: Rooh-e- Ghalam Publisher; 2006. (Persian).##2. Abdulrab A, Algobaty F, Salem AK, Mohammed YA. Acute bacterial meningitis in adults: a hospital based study in Yemen. Jpn J Infect Dis 2010; 63(2): 128-131.##3. World Health Organization. Recommended standards for surveillance of selected vaccine-preventable diseases. Available at: www.who.int/vaccines-documents. 2003.##4. Ramakrishnan M, Ulland AJ, Steinhardt LC, Moïsi JC, Were F, Levine OS. Sequelae due to bacterial meningitis among African children: a systematic literature review. BMC Med 2009; 7(47).##5. Esteghamati A, Asgari F, Goudarzi N. Guideline of Meningitis surveillance. 3thed. Tehran: Chakameh-e- Ava Publisher; 2005. (Persian).##6. Racloz VN, Luiz SJ. The elusive meningococcal meningitis serogroup: a systematic review of serogroup B epidemiology. BMC Infect Dis 2010; 10: 175.##7. Zimba TF, Nota DT, Langa JC. The etiology of acute community acquired bacterial meningitis in children and adults in Maputo, Mozambique. J Infect Dev Ctries 2009; 3(9): 723-726.##8. Kennedy WA, Chang SJ, Purdy K, Le T, Kilgore PE, Kim JS, et al. Incidence of bacterial meningitis in Asia using enhanced CSF testing: polymerase chain reaction, latex agglutination and culture. Epidemiol Iinfect 2007; 135(7): 1217-1226.##9. Mehrabi Tavana A, Ataee RA. Meningococcal Meningitis Control in Iran: Five Year Comparative Study 2000-2004. J Med Sci 2004; 9(1): 51-54.##10. Haghdoost AA, Kawaguchi L, Mirzazadeh A, Rashidi H, Sarafinejad A, Baniasadi AR, Davies C. Using GIS in Explaining Spatial Distribution of Brucellosis in anEndemic District in Iran. Iranian J Publ Health 2007; 36(1): 27-34.##11. Hanafi-Bojd AA, Vatandoost H, Oshaghi MA, Charrahy Z, Haghdoost AA, Zamani G, et al. Spatial analysis and mapping of malaria risk in an endemic area, south of Iran: A GIS based decision making for planning of control. Acta Trop 2012; 122(1): 132–137.## ## ##

بررسی قصورات در اقدامات متخصصین زنان و ماماها و عوامل ایجاد کننده آن در پرونده های ارجاعی به نظام پزشکی و پزشکی قانونی کل استان خوزستان در سال های 1391-1385 Malpractice Claims against Gynecology and Midwifery Staff in Medical Council and Forensic Centre in Khosezstan Province and Related Factors, 2006-2012 1 1 سابقه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین خطاهای مامایی و زنان در پرونده‌های ارجاعی به پزشکی قانونی و نظام پزشکی شهر اهواز جهت پیشگیری از بروز خطاهای مشابه طراحی و اجرا گردید. مواد و روش‌ها: تمامی پرونده‌های شکایات ارجاعی به سازمان نظام پزشکی و پزشکی قانونی اهواز توسط بیماران از متخصصان زنان، پرسنل مامایی و زنان شاغل بین سال های 1385 تا 1391 مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بیش‌ترین میزان قصور مربوط به متخصصین زنان و زایمان واز نوع بی مبالاتی است و بیش‌ترین میزان قصورات در رابطه با زمان قصور در شیفت شب بوده است. استنتاج : با توجه به نتایج به نظر می‌رسد که با افزایش تعداد متخصصین زنان و مامایی، کاهش زمان شیفت و هم‌چنین آموزش شاغلین این رشته‌ها با قوانین و مقررات پزشکی بتوان میزان قصورات را کاهش داد.   2 Background and purpose: This research was carried out to investigate the obstetrics, gynecology and midwifery malpractices reported to Ahvaz forensic center and medical council in order to reduce such incidences. Materials and methods: This study was performed on patients’ claims against obstetrics, gynecology and midwifery staff in Ahvaz hospitals, clinics, and health centers, 2006-2012. Results: The results revealed that most claims were due to gynecologists’ negligence, and the majority of malpractices occurred during night shifts. Conclusion: According to the findings, increasing the number of gynecologists and reducing the shift lengths along with more training on enhancing the awareness regarding official rules can reduce the incidence of malpractices. 320 323 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 میترا تدین Mitra Tadayon مربی، گروه مامایی، مرگز تحقیقات یائسگی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ایران فاطمه کامیاب , Fatemeh Kamiab کارشناسی ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ایران fakamiab@yahoo.com پوراندخت افشاری Pourandokht Afshari مربی، گروه مامایی، مرگز تحقیقات یائسگی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ایران بیژن کیخایی Bijan Keikhahi دانشیار، گروه همانولوزی، مرکز تحقیقات تالاسمی و هموگلوبینوپاتی، دانشکده یزشکی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ایران تورج وهابی شکرلو Touraj Vahabi Shekarloo پزشک عمومی، پزشکی قانونی اهواز، اهواز، ایران ایران محمد حسین حقیقی زاده Mohammad Hossein Haghighizadeh مربی، گروه آمار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندیشابور اهواز، اهواز، ایران ایران Midwifery obstetrics gynecology malpractice مامایی زنان و زایمان قصور 1. Ayoubian A, MahmoodAbadi HB, Dehaghi ZH. Midwifery Errors: a Descriptive Study in Isfahan Forensic Medicine General Department. Mater Sociomed 2013; 25(3): 175-177.##2. Haghshenas MR, Amiri A, Vahidshahi K, Rezaee MS, Rahmani N, Pourhossen M, et al. The Frequency of Malpractice Lawsuits Referred to Forensic Medicine Department and Medical Council, Sari 2006-2011. J Mazandaran Univ Med Sci 2012; 22(86): 244-251.##3. Nakata A, Ikeda T, Takahashi M, Haratani T, Fujioka Y, Fukui S, et al. Sleep-related risk of occupational injuries in Japanese small and medium-scale enterprises. Ind Health 2005; 43(1): 89-97.##4. Mahmoodabadi HB, Setareh M, Nejadnick M, Niknamian M, Ayoobian A. The Frequency and Reasons of Medical Errors in Cases Referred to Isfahan Legal Medicine Center. Health Information Management 2012; 9(1): 101.##5. Foruzesh M, Ghorbani A, Vosugh M, Mohammadi J, editors. Survey on Medical Errors in Zanjan from 2005 to 2009. Proceedings of the 3rd International Congress of Patient Rights; 2011 . Kish, Iran.##6. Adibzadeh A, Ghadipasha M, Pouramiri A, Nakhaei N, Samadi B, Bastani B. Investigation of medical malpractice leading to the death and disability that are discussed in Commission of Kerman medical system during 2002 to 2006. Medical Rights 2012; 6(20): 141-154 (Persian).##7. Tofighi H, Shirzad J, Ghadi Pasha M. Survey on Medical Errors reduced to Death Referred the Commission of National Legal Medicine Center from 1995 to 1999. Forensic Med Spicialists 2002; 8(27): 5-8 (Persian).##8. Akhlaghi M, Tofighi Zavare H, Samadi F. The Sues of Gynecoobstetrics Referred to the Commission of National Legal Medicine Center at 2001-2002; Reasons and Methods of Prevention from these. Forensic Medicine Specialists 2009;10(34): 70-74 (Persian).##9. Darabi F, Amolaee K, Assarezadegan M, Seifi F, Razlansari H, Darestani K, et al. Frequency of nursing and midwifery errors in referred cases to the Iranian medical council and Imam Reza training hospital in Kermanshah. Journal of Kermanshah University of Medical Sciences (Behbood) 2009; 13(3): 261-266.##10. Büken E, Örnek Büken N, Büken B. Obstetric and gynecologic malpractice in Turkey: incidence, impact, causes and prevention. J Clin Forensic Med 2004; 11(5): 233-247.## ## ##

بررسی وضوح گفتار کودکان فلج مغزی اسپاستیک 8 تا 12 ساله Speech Intelligibility in 8-12 Year Old Children with Spastic Cerebral Palsy 1 1 سابقه و هدف: وضوح گفتار به قابلیت فهم گفتار برای شنوندگان اشاره می‌کند. این مطالعه با هدف بررسی وضوح گفتار کودکان فارسی زبان 8 تا 12 ساله فلج مغزی اسپاستیک انجام شده است. مواد و روش‌ها: مطالعه توصیفی تحلیلی حاضر به صورت مقطعی روی 31 کودک (12 دختر و 19 پسر) 8 تا 12 ساله فلج مغزی اسپاستیک شهر تهران در سال 1393 انجام شد. فهرستی از کلمات و جملات تهیه و روایی محتوایی آن‌ها محاسبه شد. نمونه‌ گفتاری 31 دانش آموز دختر و پسر مبتلا به فلج مغزی به صورت تکرار کلمات و جملات بعد از آزمون گرضبط شد. نمونه‌ها توسط دو نوع شنونده آشنا و ناآشنا (62 نفر) نوشته شد. سپس نمرات وضوح کلمات و جملات در دو نوع شنونده محاسبه و با یکدیگر مقایسه گردید. یافته‌ها: میانگین نمره وضوح کلمه وجمله در شنونده آشنا به ترتیب 25/64 و 9/74  و در شنونده ناآشنا 51/64 و 03/79 به دست آمد. نمرات وضوح در شنوندگان ناآشنا به طور معنی‌داری بالاتر از شنوندگان آشنا بود (001/0< p). جملات به طور معنی‌داری نمرات وضوح بالاتری کسب کردند (001/0< p). استنتاج: وضوح گفتار در کلمات بالاتر از متوسط و در جملات نسبتاً واضح است. شنوندگان ناآشنا دقت بیش‌تری در تشخیص کلمات و جملات داشتند. در جملات، شنوندگان از بافت جمله برای تشخیص استفاده کردند.     2 Background and purpose: Speech intelligibility refers to how speech is understandable by listeners.  This study examined speech intelligibility in children (Persian native speakers) with spastic cerebral palsy aged 8-12 years old. Materials and methods: A cross-sectional study was performed in 31dysarthric students (….. boys and …..girls)  in Tehran, 2014. A list of words and sentences were prepared and its content validity was examined. Speech samples were recorded when the participants repeated the words and sentences. The speech samples were transcribed by two groups of familiar and unfamiliar listeners (n=62). Results: The mean scores for word and sentence intelligibility in familiar listeners were 64.25 and 74.9, respectively and 64.51 and 79.3 in unfamiliar listeners, respectively. The mean intelligibility scores were significantly higher in familiar listeners compared with unfamiliar listeners (P<0.001). Average sentence intelligibility score was found to be significantly higher compared with words (P<0.001).  Conclusion: Intelligibility of the words was higher than moderate and sentences intelligibility was fair. Unfamiliar listeners were more precise in words and sentences detection. Listeners used context for better detection. 324 328 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 سمیرا مظاهری Samira Mazaheri استادیار، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران زهرا سلیمانی Zahra Soleymani استادیار، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران soleymaniz@sina.tums.ac هوشنگ دادگر Hooshang Ddgar استادیار، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران speech intelligibility cerebral palsy Spastic وضوح گفتار فلج مغزی فلج مغزی اسپاستیک کودکان 1. Hood JD, Poole JP. Influence of the speaker and other factors affecting speech intelligibility. Int J Audiol 1980; 19(5): 434-455.##2. Pascoe M, Stackhouse, J, Wells, B. Persisting speech difficulties in children: Children's Speech and Literacy Difficulties. Book 3New York: John Wiley & Sons; 2006. p. 462.##3. Dadd B, Bradford A. A comparison of three therapy methods for children with different types of developmental phonological disorder. Int J lang Commun Disord 2000; 35(2): 189-209.##4. Ertmer David J. Assessing Speech Intelligibility in Children with Hearing Loss: Toward Revitalizing a Valuable Clinical Tool. Lang Speech Hear Serv Sch 2011; 42(1): 52-58.##5. Hunter, L, Pring T, and Martin S. The use of strategies to increase speech intelligibility in cerebral palsy: An experimental evaluation. Br J Disord Commun 1991; 26(2): 163-174.##6. Javadipour Sh, Ghorbani A, Moradi N, Nourallahi Moghadam H, Biglarian A. Investigation acoustic intelligibility of high and low vowels in healthy adults and those with Parkinson’s disease. Aud 2013; 22(3): 83-88 (Persian).##7. Beukelman DR, Yorkston KM. Influence of passage familiarity on intelligibility estimates of dysarthric speech. J Commun Disord 1980; 13(1): 33-41.##8. Walshe M, Miller N, Leahy M, Murray A. Intelligibility of dysarthric speech: perceptions of speakers and listeners. Int J Lang Commun Disord 2008; 43(6): 633-648.##9. McGarr NS. The intelligibility of deaf speech to experienced and inexperienced listeners. J Speech Hear Res 1983; 26(3): 451-458.##10. Ellis LW, Fucci DJ. Magnitude-estimation scaling of speech intelligibility: effects of listeners' experience and semantic-syntactic context. Percept Mot Skills 1991; 73(1): 295-305.##11. Keintz CK, Bunton K, Hoit JD. Influence of visual information on the intelligibility of dysarthric speech. Am J Speech Lang Pathol. 2007; 16 (3):222-234.##12. Hustad KC. Effects of Speech Stimuli and Dysarthria Severity on Intelligibility Scores and Listener Confidence: Ratings for Speakers with Cerebral Palsy. Folia Phoniatr Logop. 2007; 59(6): 306–317.##13. Barreto Sdos S, Ortiz KZ. Intelligibility: effects of transcription analysis and speech stimulus. Pro Fono 2010; 22(2): 125-32.## ##

ارتباط خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مبتلا به ناتوانی یادگیری Relationship between Self-efficacy, Achievement Motivation and Academic Achievement in Students with Learning Disabilities 1 1 سابقه و هدف: خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت از مهم‌ترین عوامل پیش‌بینی‌کننده پیشرفت تحصیلی است. هدف از این پژوهش، بررسی ارتباط باورهای خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت با پیشرفت تحصیلی در دانش‌آموزان با ناتوانی یادگیری می‌باشد. مواد و روش‌ها: 32 دانش‌آموز با ناتوانی یادگیری به پرسشنامه‌های خودکارآمدی Sherer و انگیزه پیشرفت Hermans پاسخ دادند. نمره توصیفی ترم اول دانش‌آموزان به عنوان مقیاس پیشرفت تحصیلی در نظر گرفته شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های همبستگی و رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: 4/79 درصد از آزمودنی‌ها پسر بودند. دانش‌آموزان در پایه تحصیلی دوم تا پنجم ابتدایی بوده‌اند و میانگین سنی دانش‌آموزان 889/ ±9 سال بود. خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت ارتباط معنی‌داری با پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان داشت (001/0< p، 05/0< p). انگیزه پیشرفت موثرین مولفه در پیشرفت تحصیلی آنان بود (001/0< p). استنتاج: براساس یافته‌ها خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت از عوامل موثر در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان با ناتوانی یادگیری می‌باشد. 2 Background and purpose: Self-efficacy and achievement motivation are amongst the most important predictors of academic achievement. The aim of this study was to investigate the relationship between self-efficacy and achievement motivation and academic achievement in students with learning disabilities. Materials and methods: The research population included 32 students with learning disabilities and the Self-efficacy Scale (Sherer et al) and Herman’s Questionnaire Measure of Achievement Motivation were completed by the participants. The descriptive results of the first semester were considered as a criterion for academic achievement. Data was analyzed using correlation and regression analysis. Results: The participants were 79.4% male and the mean age of students was 9 + 0.899. Most of them were grade two to five. Self-efficacy and achievement motivation were significantly correlated with academic achievement (P<0.05 and P<0.001, respectively). Achievement motivation was the most effective component in academic achievement (P<0.001) Conclusion: According to these results, self-efficacy and achievement motivation were the main factors affecting the academic achievement of students with learning disabilities. 329 333 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 فاطمه مطهری نژاد Fatemeh Motaharinezhad کارشناس ارشد کاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی عصبی عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران ایران سپیده سید Sepideh Seyed کارشناس ارشد روانشناسی، مرکز تحقیقات توانبخشی عصبی عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران ایران seyed sepideh@yahoo.com علی محمد رضایی Alimohammad Rezaye . استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران ایران سیده مرضیه حیدریه Seyedeh Marzieh Heidarieh کارشناس ارشد روانشناسی، مرکز تحقیقات توانبخشی عصبی عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران ایران ریحانه نوروزی Reyhaneh Noruzi کارشناس ارشد گفتاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی عصبی عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران ایران learning disability self-efficacy achievement motivation academic achievement ناتوانی یادگیری خودکارآمدی انگیزه پیشرفت پیشرفت تحصیلی 1. Jungert T, Andersson U. Self-efficacy Beliefs in Mathematics, Native Language Literacy and Foreign Language Amongst Boys and Girls with and without Mathematic Difficulties. Scandinavian Journal of Educational Research 2013; 57(1): 1-15.##2. Muhammed Y. The impact of self-efficacy, achievement motivation, and self regulated learning strategies on students’ academic achievement. Procedia-Social and Behavioral Sciences 2011; 15: 2623–2626.##3. Tsang SK, Hui EK, Law BC. Self-efficacy as a Positive Youth Development Construct: A Conceptual Review. Scientific World Journal 2012; 2012: 452327.##4. AlaeiKharaem R, Narimani M, Alaeikharaem S. A comparison of self-efficacy beliefs and achievement motivation in students with and without learning disability. Journal of Learning Disabilities 2012; 1(3): 85-104 (Persian).##5. Najafi M, Fooladjang M. The relationship between self-efficacy and mental health among high school students. CPAP 2007; 1(22): 69-83 (Persian).##6. Abolghasemi A. the relationship of resilience, self efficacy and stress with life satisfaction in the students with high and low educational achievement. Psychological Studies 2011; 7(3): 131-151 (Persian).##7. Sherer M, Maddux JE, Mercandante B, Prentice-dunn S, Jacobs B, Rogers RW. The self-efficacy scale: construction and validation. Psychological Reports 1982; 51(2): 663-671.##8. Hermans HJ. A questionnaire measure of achievement motivation. Journal of Applied Psychology 1970; 54(4): 353-363.##9. Sivandani A, Ebrahimi Koohbanani Sh, Vahidi T. The Relation Between Social Support and Self-efficacy with Academic Achievement and School Satisfaction among Female Junior High School Students in Birjand. Procedia-Social and Behavioral Sciences 2013; 84(9): 668–673.##10. Meral M, Colak E, Zereyak E. The relationship between self-efficacy and academic performance. Procedia-Social and Behavioral Sciences 2012; 46: 1143–1146.##11. Pajares F. Gender and perceived self-efficacy in self-regulated learning. Theory into Practice 2002; 41(2):116-125.##12. Mohammadzade Admolaie R, Shehni Yailagh M, Mehrabizadeh Honarmand M. The comparison of personality traits, achievement motivation and academic performance of male university student with different learning style. Journal of Psychological Achievements (Journal of Education & Psychology) 2009; 4(1): 125-154 (Persian).##13. Abbasianfard M, Bahrami H, Ahghar Gh. Relationship between self-efficacy with achievement motivation in pre-university girl students. Journal of Applied Psychology 2010; 4(1): 95-109 (Persian).## ## ##

بررسی وابستگی به اینترنت و علائم اختلال بیش فعالی کم توجهی در دانشجویان Interment Addiction and Symptoms of Attention-deficit Hyperactivity Disorder in University Students 1 1 سابقه و هدف: باتوجه به پژوهش‌های پیشین که نشانگر رابطه بین تکانشگری واعتیاد به اینترنت بوده است، مطالعه حاضر با هدف مقایسه نشانه‌های اختلال نقص توجه- بیش‌فعالی بین دانشجویان معتاد و غیر معتاد به اینترنت انجام شده است. مواد و روش‌ها: در مطالعه تحقیقات مقایسه‌ای حاضر 311 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و برای گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه اعتیاد به اینترنت یانگ و پرسش‌نامه تشخیصی کوتاه اختلال نقص توجه- بیش‌فعالی کانرز استفاده شد. هم‌چنین برای تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس یک راهه (ANOVA) و نرم‌افزار آماری spss16 استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج نشان دادند که نمره‌های دانشجویان معتاد به اینترنت در متغیر نقص توجه- بیش‌فعالی، بیش از دانشجویان غیر معتاد و در معرض خطر اعتیاد به اینترنت است (001/0= p). استنتاج: نتایج این مطالعه با یافته‌های پیشین منطبق بوده و افراد معتاد به اینترنت نسبت به افراد غیر معتاد دارای سطح بالاتری از نشانه‌های اختلال نقص توجه- بیش‌فعالی هستند. 2 Background and purpose: Previous researches indicated a relationship between impulsivity and Internet addiction. This study was conducted to compere the symptoms of attention deficit-hyperactivity disorder (ADHD) in Internet addicted and non-addicted university students. Materials and methods: This comparatevi study was performed in 311 individuals who were selected by convenience sampling. Data was collected using the Young’s Internet addiction test and Conners' Adult ADHD Rating Scales (CAARS). Data was analysed applying ANOVA in SPSS V.16. Results: The results showed higher scores of ADHD in Internet-addict students compared with students not addicted to Internet (P=0.001). Conclusion: Current results are consistent with previous findings proving that individuals addicted to Internet have more ADHD symptoms than those not addicted to Internet. 334 337 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 فاروق وطنی Farough Vatani کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ایران farooghvatani@gmail.com پگاه آزادی منش Pegah Azadimanesh کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران ایران حمید پورشریفی Hamid Poursharifi دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ایران میعاد عصفوری Miad Osfoori کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ایران Attention Deficit Hyperactivity Disorder Internet addiction impulsive behaviour اختلال نقص توجه- بیش فعالی اعتیاد به اینترنت تکانشگری 1. Javanmard S, Poorabadi P, Akrami N. Predicting the role of Biological Vulnerabilities on Internet Addiction: Brain-Behavioral Systems and Gender. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(2): 40-51 (Persian).##2. Caplan SE. Relations among loneliness, social anxiety, and problematic Internet use. Cyberpsychology Behavior 2007; 10(2): 234-242.##3. Yoon SY, Jain UR, Shapiro CM. sleep and dytime function in adult with attention deficit/ hyperactivity disorder: subtype differences. Sleep Med 2013; 14(7): 648-655.##4. Ko CH, Yen JY, Yen CF, Chen CS, Chen CC. The association between Internet addiction and psychiatric disorder: a review of the literature. Eur Psychiatry 2012; 27(1): 1-8.##5. Yoo HJ, Cho SC, Ha J, Yune SK, Kim SJ, Hwang J, et al. Attention deficit hyperactivity symptoms and Internet addiction. Psychiatry Clin Neurosci 2004; 58(5): 487-494.##6. Dalbudak E, Evren C. The relationship of internet addiction severity with attention deficit-hyperactivity disorder symptoms in Turkish university students; impact of personality traits, depression anxiety. Compr psychiatry 2014; 55(3): 497-503.##7. Solhi M, Farhandi H, Armoon B. Internet addiction among B.SC. students in Health Faculty, Tehran university of Medical Sciences. Razi J Med Sci (RJMS) 2013; 20(106): 40-47 (Persian).##8. Bayrami M, Hashemi T, Alizadeh Goradel J. Survey comparing the attention deficit-hyperactivity Disorder symptoms (ADHD) in smoker and nonsmoker Students. Q Med J Tabriz med Sci 2012; 34(4): 31-37(Persian).##9. Fathi M, Sohrabi F, Saidian M. Comparison of the characteristics and identity style of Internet addicts and non-addicts students. J Res Behav Sci 2013; 11(2): 90-9 (Persian). ##10. Maslow AH. A theory of human motivation. Psycholo Rev 1943; 50(4): 370-396. ## ##

گزارش یک مورد نادر بی اختیاری ادراری به دنبال مصرف تک دوز پره گابالین Urinary Incontinence Following a Single Dose of Pregabalin: A Case Report 1 1 پره‌گابالین (Pregabalin) به عنوان داروی جدید مورد استفاده در درمان دردهای نوروپاتیک می‌تواند عوارض جانبی مانند سرگیجه، خواب آلودگی و ادم محیطی ایجاد نماید. سایر عوارض جانبی به ندرت گزارش می‌شود که در مقاله حاضر عارضه جانبی بی‌اختیاری ادراری به دنبال مصرف تک دوز آن معرفی می‌شود. خانم 72 ساله مبتلا به افسردگی و تحت درمان از 2 سال قبل، طی ویزیت دوره‌ای، از دردهای منتشر در نواحی مختلف بدن شکایت داشت. پس از بررسی‌های به عمل آمده، با تشخیص فیبرومیالژیا تحت درمان با پره گابالین روزانه 75 میلی‌گرم قرار گرفت که بلافاصله با مصرف اولین دوز، دچار علائم آب ریزش از چشم، کاهش توجه و تمرکز و بی‌اختیاری ادراری شد. این علائم طی 4 تا 5 ساعت برطرف گردید و روز بعد، مصرف دارو قطع شد. براساس الگوریتم نارنجو احتمال دخالت داروی پره‌گابالین در بروز عارضه "ممکن" (possible) بود. لازم است تجویز این دارو به خصوص در افراد مسن با احتیاط صورت گیرد. 2 Pregabalin is used as a new drug in relieving neuropathic pain but it could have some side effects such as dizziness, drowsiness and peripheral edema. Other side effects are rarely reported. We report a patient who developed urinary incontinence following a single dose of Pregabalin. A 72 year old woman was diagnosed with depression and received treatment from two years ago but complained of scattered body pains. After further investigations she was diagnosed with fibromyalgia and was given Pregabalin75 mg daily. After a single dose of Pregabalin the following symptoms were presented: tearing, impaired concentration, and urinary incontinence. The symptoms were resolved within 4-5 hr and Pregabalin was stopped the next day.  According to the Naranjo probability scale these symptoms were probably due to Pregabalin. Therefore, it should be prescribed cautiously in older adults. 338 342 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 سید حمزه حسینی Seyed Hamzeh Hosseini استاد، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران ایران عاتکه هادی نژاد ماکرانی Atekeh Hadinezhad Makrani پزشک عمومی، معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران atekehhadinezhad@yahoo.com urinary incontinence single dose Pregabalin بی اختیاری ادراری تک دوز پره گابالین 1. Gajraj NM. Pregabalin: its pharmacology and use in pain management. Anesth Analg 2007; 105(6): 1805-1815.##2. Naderi Nabi B, Haghighi M, Sedighinejad A, Palizkar M, Fathi A, Pourreza M, et al. The effect of Premedication with 300 mg Pregabalin on Postoperative Pain and opioid consumption in Patients undergoing elective orthopedic surgery. Journal Anesthesiology and Pain (JAP) 2014; 5(1): 29-35 (Persian).##3. Eftekharian H, Arbiyun H, Eghbali L, Hoseininejad L. Clinical effect of premedication with single-dose oral Pregabalin on pain perception and hemodynamic variations after surgical removal of impacted molars. J Isfahan Dent Sch 2014; 10(4): 237-248 (Persian). ##4. Zhang J, Ho KY, Wang Y. Efficacy of pregabalin in acute postoperative pain: a meta-analysis. Br J Anaesth 2011; 106(4): 454-462. ##5. Baidya DK, Agarwal A, Khanna P, Arora MK. Pregabalin in acute and chronic pain. J Anaesthesiol Clin Pharmacol 2011; 27(3): 307-314. ##6. Baron R, Freynhagen R, R Tolle Th, Cloutier Ch, Leon T, Murphy T K ,et al. The efficacy and safety of pregabalin in the treatment of neuropathic pain associated with chronic lumbosacral radiculopathy. PAIN 2010; 150 (3): 420–427.##7. Zaccara G, Gangemi P, Perucca P, Specchio L. The adverse event profile of pregabalin: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Epilepsia 2011; 52(4): 826-836. ##8. Haddad F, Jammal M, Chehwane D, Abi Saleh R, Koussa S. Gait instability revealing a syndrome of inappropriate antidiuretic hormone secretion associated to pregabalin. Rev Med Interne 2012; 33(11): e49-51. ##9. Naranjo CA, Busto U, Sellers EM, Sandor P, Ruiz I, Roberts EA, et al. A method for estimating the probability of adverse drug reactions. Clin Pharmacol Ther 1981; 30(2): 239-245.##10. Shimizu T, Yoshida T, Kitamura K, Hamada O. Disturbance of consciousness and involuntary movements caused by pregabalin. BMJ Case Rep 2012. pii: bcr2012007559. doi: 10.1136/bcr-2012-007559. ##11. Hounnou P, Nicoucar K. Delayed onset of rotatory self-motion perception, dysdiadochokinesia and disturbed eye pursuit caused by low-dose pregabalin. BMJ Case Rep. 2014. pii: bcr2013201282. doi: 10.1136/bcr-2013-201282.## ##

درمان غیر جراحی تحلیل داخلی همراه با پرفوریشن توسط MTA : گزارش مورد Nonsurgical Management of a Perforative Internal Root Resorption Using Mineral Trioxide Aggregate: A Case Report 1 1 سابقه و هدف: تحلیل داخلی ریشه دندان، یک ضایعه غیرمعمول در دندان‌های دایمی می‌باشد که در صورت عدم درمان، تخریب ساختار دندان و بافت سخت اطراف آن رخ می‌دهد. این مقاله درمان یک مورد تحلیل داخلی شدید همراه با پرفوریشن ریشه توسط MTA را شرح می‌دهد. گزارش مورد: پس از پاک‌سازی شیمیایی و مکانیکی کانال و لاکونای تحلیلی، کلسیم هیدروکساید به عنوان پانسمان داخل کانال گذاشته شد. در جلسه بعد، فضای کانال و منطقه تحلیل با MTA پر شد. بعد از یک روز، حفره دسترسی با آمالگام ترمیم شد. پس از دو سال معاینات پیگیری رادیوگرافیک و بالینی، دندان در فانکشن بود و ترمیم استخوان رخ داد. استنتاج: بر اساس نتایج این مطالعه، درمان موفقیت‌آمیز تحلیل داخلی شدید همراه با پرفوریشن با MTA و بدون نیاز به جراحی امکان پذیر می‌باشد.  2 Background and purpose: Internal inflammatory root resorption (IIRR) is an uncommon lesion in permanent tooth that could lead to destruction of root and the surrounding dental hard tissues if it is left untreated. This article describes treatment of an extensive perforating internal root resorption in a maxillary second premolar using mineral trioxide aggregate (MTA). Case report: After chemomechanical cleaning of the root canal and the resorption lacuna, calcium hydroxide was placed as an intracanal dressing. At next visit, the root canal and defect space were filled by MTA. After one day, coronal access was restored by amalgam. Radiography and clinical examination at the two year follow up showed that the tooth was in function and bone repair occurred. Conclusion: According to these findings, it is possible to have a successful treatment of extensive perforative internal root resorption by MTA without surgery. 343 349 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 سلما امیدی Salma Omidi درمان غیر جراحی تحلیل داخلی همراه با پرفوریشن توسط MTA : گزارش مورد ایران salmaomidi@yahoo.com mineral trioxide aggregate internal root resorption perforation مینرال تری اکساید اگریگیت تحلیل داخلی ریشه پرفوریشن ریشه 1. Patel S, Ricucci D, Durak C, Tay F. Internal root resorption: a review. J Endod 2010; 36(7): 1107-1121.##2. Hargreaves KM, Cohen S. internal resorption. Pathways of pulp. 10 ed. USA: Elsevier; 2011. p. 643-646.##3. Gabor C, Tam E, Shen Y, Haapasalo M. Prevalence of Internal Inflammatory Root Resorption. J Endod 2012; 38(1): 24-27.##4. Bendyk-Szeffer M, Lagocka R, Trusewicz M, Lipski M, Buczkowska-Radlinska J. Perforating internal root resorption repaired with mineral trioxide aggregate caused complete resolution of odontogenic sinus mucositis: a case report. J Endod 2015; 41(2): 274-278.##5. Meire M, De Moor R. Mineral Trioxide Aggregate Repair of a Perforating Internal Resorption in a Mandibular Molar. J Endod 2008; 34(2): 220-203.##6. Kerner S, Bronnec F. Conservative treatment of a large facial midroot perforation. Case Rep Dent 2015; 2015: 326302.##7. Altundasar E, Demir B. Management of a Perforating Internal Resorptive Defect with Mineral Trioxide Aggregate: A Case Report. J Endod 2009; 35(10): 1441-1444.##8. Esnaashari E, Pezeshkfar A, Fazlyab M. Nonsurgical management of an extensive perforative internal root resorption with calcium-enriched mixture cement. Iran Endod J 2015; 10(1):75-78.##9. Mohammadi Z, Yazdizadeh M, Shalavi S. Non-Surgical Repair of Internal Resorption with MTA: A Case Report. Iran Endod J 2012; 7(4): 211-214.##10. Hsien HC, Cheng YA, Lee YL, Lan WH, Lin CP. Repair of Perforating Internal Resorption with Mineral Trioxide Aggregate: A Case Report. J Endod 2003; 29(8): 538-539.##11. Brito-Júnior M, Quintino AF, Camilo CC, Normanha JA, Faria-e-Silva AL. Nonsurgical endodontic management using MTA for perforative defect of internal root resorption: report of a long term follow-up. Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol Endod 2010; 110(6): 784-788.##12. Tawil PZ, Duggan DJ, Galicia JC. Mineral trioxide aggregate (MTA): its history, composition, and clinical applications. Compend Contin Educ Dent 2015; 36(4): 2472-52; quiz 254, 264.##13. Azim AA, Lloyd A, Huang GT. Management of longstanding furcation perforation using a novel approach. J Endod 2014; 40(8): 1255-1259.##14. Sari Ş, Sönmez D. Internal Resorption Treated with Mineral Trioxide Aggregate in a Primary Molar Tooth: 18-Month Follow-Up. J Endod 2006; 32(1): 69-71.##15. Parirokh M, Torabinejad M. Mineral trioxide aggregate: a comprehensive literature review--Part III: Clinical applications, drawbacks, and mechanism of action. J Endod 2010; 36(3): 400-413.##16. Parirokh M, Torabinejad M. Mineral Trioxide Aggregate: A Comprehensive Literature Review Part I: Chemical, Physical, and Antibacterial Properties. J Endod 2010; 36(1): 16-27.##17. Heward S, Sedgley CM. Effects of Intracanal Mineral Trioxide Aggregate and Calcium Hydroxide During Four Weeks on pH Changes in Simulated Root Surface Resorption Defects: An In Vitro Study Using Matched Pairs of Human Teeth. J Endod 2011; 37(1): 40-44.##18. Abuabara A, Costa RG, Morais EC, Furuse AY, Gonzaga CC, Filho FB. Prosthetic rehabilitation and management of an MTA-treated maxillary central incisor with root perforation and severe internal resorption. J Prosthodont 2013; 22(5): 413-418.##19. Al-Momani Z, Nixon PJ. Internal and external root resorption: aetiology, diagnosis and treatment options. Dent Update 2013; 40(2): 102-104, 107-108, 111-112.##20. Asgary S, Nosrat A, Seifi A. Management of Inflammatory External Root Resorption by Using Calcium-enriched Mixture Cement: A Case Report. J Endod 2011; 37(3): 411-413.##21. Gayathri P, Pandey RK, Jain E. Management of internal resorption of central incisor using hybrid technique. BMJ Case Rep 2014; 2014.##22. Silveira FF, Nunes E, Soares JA, Ferreira CL, Rotstein I. Double 'pink tooth' associated with extensive internal root resorption after orthodontic treatment: a case report. Dent Traumatol 2009; 25(3): e43-47.##23. Nunes E, Silveira FF, Soares JA, Duarte MA, Soares SM. Treatment of perforating internal root resorption with MTA: a case report. J Oral Sci 2012; 54(1): 127-131.## ##

روش های رایج و نوین تشخیص آزمایشگاهی و شناسایی عوامل لیشمانیوز پوستی Current and Novel Laboratory Diagnostic Methods and Identification of Causative Agents for Cutaneous Leishmaniasis 1 1 بیما‌‌‌‌ری لیشمانیوز پوستی سالیانه عوارض اقتصادی- اجتماعی بسیاری برجوامع بشری تحمیل می‌کند. در میان روش‌های تشخیصی، روش‌های میکروسکوپی و یا کشت به عنوان روش‌های استاندارد طلایی مطرح هستند که هرچند ویژگی بالایی دارند اما از حساسیت متفاوتی برخوردارند. در حال حاضر روش معمول میکروسکوپی به عنوان معتبرترین و در دسترس‌ترین روش برای تشخیص لیشمانیوز پوستی در نظر گرفته می‌شود. روش‌های مختلفی با حساسیت بالاتر برای تشخیص این بیماری معرفی شده‌اند. در این میان می‌توان به روش میکروکالچر اصلاح شده اشاره نمود که دارای حساسیت 4/98 درصد و ویژگی 100 درصد می‌باشد. در میان سایر روش‌ها، روش‌های مولکولی و بیوشیمیایی متنوعی برای شناسایی و تعیین هویت (تایپینگ) انگل لیشمانیا طراحی شده‌اند که روش بررسی الگوهای ایزوآنزیمی (زایمودم‌ها) به عنوان استاندارد طلایی تایپینگ و روش جایگزین آن روش میکروستلایت پیشنهاد شده است. اخیرا روش‌های نوینی مانند روش‌های تک دمایی LAMP با ویژگی بالا و یا NASBA و HRM نیز مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند. در مقاله حاضر، روش‌های تشخیصی رایج و نوین لیشمانیوز پوستی با جزئیات بیشتر مرورشده‌اند. 2 Cutaneous leishmaniasis (CL) annually imposes high socio-economic burdens on societies. Although among diagnostic methods, microscopic and or culture methods are considered as golden standard due to their high specificity, but their sensitivities are variable. Today, present microscopic method is considered as the most valid and available method for diagnosis of CL. However, different methods with higher sensitivities are introduced for diagnosis of this disease amongst which improved micro culture has high specificity (100%) and sensitivity (98.4%). Moreover, among other diagnostic methods, various molecular and biochemical methods are developed for detection and characterization (typing) of Leishmania spp. Study of isoenzyme profiles (zymodemes) is considered as golden standard for typing and microsatellite is suggested as an alternative method.  Recently, novel methods such as LAMP isothermal technique with high specificity, NASBA and HRM are also evaluated. The current study provides a more detailed overview of novel and routine diagnostic methods for cutaneous leishmaniasis. 350 366 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 حسین پازوکی قوهه Hossein Pazoki-ghohe . کارشناس ارشد انگل شناسی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران بهشته حق پرست کناری Beheshteh Haghparast-kenari . کارشناس ارشد انگل شناسی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مهدی فخار Mahdi Fakhar دانشیار، گروه انگل شناسی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mahdif53@yahoo.com cutaneous leishmaniasis microscopic methods microculture molecular methods zymodem لیشمانیوز پوستی روش های میکروسکوپی میکروکالچر مولکولی زایمودم ##1. Galluzzo C, Eperon G, Mauris A, Chappuis F. Old World cutaneous leishmaniasis. Rev Med Suisse 2013; 9(385): 990-995.##2. Blonski KM, Blödorn-Schlicht N, Falk TM, Faye RS, Clausen OP. Increased detection of cutaneous leishmaniasis in Norway by use of polymerase chain reaction. Apmis 2012; 120(7): 591-596.##3. Fakhar M, Motazedian M, Daly D, Lowe C, Kemp S, Noyes H. An integrated pipeline for the development of novel panels of mapped microsatellite markers for Leishmania donovani complex, Leishmania braziliensis and Leishmania major. Parasitology 2008; 135(05): 567-574.##4. Yaghoahi-Ershadi M. Rodent control operations against zoonotic cutaneous leishmaniasis in rural Iran. Ann Saudi Med 2005; 25(4): 309-312.##5. Shirian S, Oryan A, Hatam G-R, Panahi S, Daneshbod Y. Comparison of Conventional, Molecular, and Immunohistochemical Methods in Diagnosis of Typical and Atypical Cutaneous Leishmaniasis. Arch Pathol Lab Med 2014; 138(2): 235-240.##6. Pagheh AS, Fakhar M, Sharif M, Danesh V, Ahmadi Z. Epidemiological Survey of Cutaneous Leishmaniasis due to Leishmania tropica in a New Focus in Khorasan Razavi Province. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(103): 46-52.##7. Singh S. New developments in diagnosis of leishmaniasis. Indian J Med Res 2006; 123(3): 311-330.##8. Masmoudi A, Hariz W, Marrekchi S, Amouri M, Turki H. Old World cutaneous leishmaniasis: diagnosis and treatment. J Dermatol Case Rep 2013; 7(2): 31-41.##9. Yücel A, Günaşti S, Denli Y, Uzun S. Cutaneous leishmaniasis: new dermoscopic findings. Int J Dermatol 2013; 52(7): 831-837.##10. Swick B L. Polymerase chain reaction-based molecular diagnosis of cutaneous infections in dermatopathology. Semin Cutan Med Surg 2012; 31(4): 241-246.##11. Navin TR, Arana FE, de Mérida AM, Arana BA, Castillo AL, Silvers DN. Cutaneous leishmaniasis in Guatemala: comparison of diagnostic methods. Am J Trop Med Hyg 1990; 42(1): 36-42.##12. Pagheh A, Fakhar M, Mesgarian F, Gholami S, Ahmadpour E. An improved microculture method for diagnosis of cutaneous leishmaniasis. J Parasit Dis 2014; 38(4): 347-351.##13. Ranawaka R, Abeygunasekara P, Weerakoon H. Correlation of clinical, parasitological and histopathological diagnosis of cutaneous leishmaniasis in an endemic region in Sri Lanka. Ceylon Med J 2013; 57(4): 149-152.##14. Alarcon I, Carrera C, Puig S, Malvehy J. In vivo Confocal Microscopy Features of Cutaneous Leishmaniasis. Dermatology 2014; 228(2): 121-124.##15. Pourmohammadi B, Motazedian M, Hatam G, Kalantari M, Habibi P, Sarkari B. Comparison of three methods for diagnosis of cutaneous leishmaniasis. Iran J Parasitol 2010; 5(4): 1-8.##16. Kheirandish F, Sharafi AC, Kazemi B, Bandehpour M, Khamesipour A. First molecular identification of Leishmania species in a new endemic area of cutaneous leishmaniasis in Lorestan, Iran. Asian Pac J Trop Med 2013; 6(9): 713-717.##17. Leishmaniasis (Cutaneous and Visceral). Avalable from. http://www.cfsph.iastate.edu/ Factsheets/pdfs/leishmaniasis.pdf. Accessed October, 2009.##18. Habibi P, Motazdian MH, Esfandiari F, Fakhar M. Introduction a simple and rapid modified blood agar media for mass cultivation of Leishmania Spp. Armaghane-Danesh 2006; 10(4): 47-54.##19. Sharquie KE, Hassen AS, Hassan SA, Al-Hamami IA. Evaluation of diagnosis of cutaneous leishmaniasis by direct smear, culture and histopathology. Saudi Med J 2002; 23(8): 925-928.##20. Allahverdiyev AM, Uzun S, Bagirova M, Durdu M, Memisoglu HR. A sensitive new microculture method for diagnosis of cutaneous leishmaniasis. Am J Trop Med Hyg 2004;70(3): 294-297.##21. Nadim A, Mohebali M, Javadian I. Leishmania and leishmaniasis. First ed, Tehran, Iran, Center for Academic Publication, 2009.##22. Uthman MA, Satir AA, Tabbara KS. Clinical and histopatho- logical features of zoonotic cutaneous leishmaniasis in Saudi Arabia. J Eur Acad Dermatol Venereol 2005; 19(4): 431-436.##23. Hosseinzadeh M, Omidifar N, Lohrasb MH. Use of fine needle aspiration cytology in the diagnosis of cutaneous leishmaniasis: a comparison with the conventional scraping method. Trop Doct 2012; 42(2): 112-113.##24. Reis Lde C, Brito ME, Almeida EL, Félix SM, Medeiros AC, Silva CJ, et al. Clinical, epidemiological and laboratory aspects ##of patients with American cutaneous leishmaniasis in the State of Pernambuco. Rev Soc Bras Med Trop 2008; 41(5): 439-443.##25. Vidigal Cde P, Marcussi VM, Marcussi LM, Mikcha JM, Arraes SM, Lonardoni MV, et al. Enzyme immunoassay using Leishmania (Viannia) braziliensis antigens for laboratorial diagnosis of American cutaneous leishmaniasis. Acta Trop 2008; 107(2): 208-212.##26. Skraba CM, Pedroso RB, Fiorini A, Rosado FR, Aristides SMA, Lonardoni MVC, et al. Diagnosis of American cutaneous leishmaniasis by enzyme immunoassay using membrane antigens of Leishmania Viannia braziliensis. Diagn Microbiol Infect Dis 2014; 78(4): 411-417.##27. Celeste BJ, Sanchez MC, Ramos-Sanchez EM, Castro LGM, Costa FAL, Goto H. Recombinant Leishmania infantum Heat Shock Protein 83 for the Serodiagnosis of Cutaneous, Mucosal, and Visceral Leishmaniases. Am J Trop Med Hyg 2014; 90(5): 860-865.##28. Pereira VR, Reis Lde C, Souza Mde A, de Oliveira AP, de Brito ME, Lage PS, et al. Evaluation of anti-lived and anti-fixed Leishmania Viannia braziliensis promastigote IgG antibodies detected by flow cytometry for diagnosis and post-therapeutic cure assessment in localized cutaneous leishmaniasis. Diagn Microbiol Infect Dis 2012; 74(3): 292-298.##29. Pomares C, Despierres L, del Giudice P, Delaunay P, Michel G, Ferrua B, et al. Western blot analysis as an aid for the diagnosis of cutaneous leishmaniasis due to Leishmania major. Trans R Soc Trop Med Hyg 2012; 106(7): 452-454.##30. Longoni SS, Marín C, Sánchez-Moreno M. Excreted Leishmania peruviana and Leishmania amazonensis iron–superoxide dismutase purification: Specific antibody detection in Colombian patients with cutaneous leishmaniasis. Free Radic Biol Med 2014; 69: 26-34.##31. Fakhar M, Mohebali M, Ahmadpoor E. Visceral Leishmaniosis (kala-azar). First ed Gorgan, Iran, Nouroozi Publisher, 2014. ##32. Hashemi SN, Mohebali M, Mansouri P, Bairami A, Hajjaran H, Akhoundi B, et al. Comparison of leishmanin skin test and direct smear for the diagnosis of cutaneous leishmaniasis. Acta Med Iran 2011; 49(3): 136-141. ##33. Bensoussan E, Nasereddin A, Jonas F, Schnur LF, Jaffe CL. Comparison of PCR assays for diagnosis of cutaneous leishmaniasis. J Clin Microbiol 2006; 44(4): 1435-1439.##34. Motazedian M, Fakhar M, Motazedian MH, Hatam G, Mikaeili F. A urine-based polymerase chain reaction method for the diagnosis of visceral leishmaniasis in immunocompetent patients. Diagn Microbiol Infect Dis 2008; 60(2): 151–154.##35. Shahbazi F, Shahabi S, Kazemi B, Mohebali M, Abadi AR, Zare Z. Evaluation of PCR assay in diagnosis and identification of cutaneous leishmaniasis: a comparison with the parasitological methods. Parasitol Res 2008; 103(5): 1159-1162.##36. Karamian M, Motazedian MH, Fakhar M, Pakshir K, Jowkar F, Rezanezhad H. Atypical presentation of Old-World cutaneous leishmaniasis, diagnosis and species identification by PCR. J Eur Acad Dermatol Venereol 2008; 22(8): 958-962.##37. Pagheh AS, Fakhar M, Mesgarian F, Gholami Sh, Badiee F. Detection and identification of causative agent of cutaneous leishmaniasis in referred patients to the Health center of Gonbade-Qabus from Golestan Province using specific PCR. J Mazandaran Univ Med Sci 2012; 21(86): 84–92.##38. Fakhar M, Mikaeili F, Hatam GR, Habibi P, Karamian M, Motazedian MH, et al. Molecular epidemiology survey of cutaneous leishmaniasis in referral patients to Parasitology lab at Shiraz‘s School of Medicine and importance application of PCR for diagnosis of disease. J Jahrom Univ Med Sci 2010; 8(10): 1-6.##39. Veland N, Espinosa D, Valencia BM, Ramos AP, Calderon F, Arevalo J, et al. Polymerase chain reaction detection of Leishmania kDNA from the urine of Peruvian patients with cutaneous and mucocutaneous leishmaniasis. Am J Trop Med Hyg 2011; 84(4): 556-561.##40. Mimori T, Matsumoto T, Calvopina M, Gomez E, Saya H, Katakura K, et al. Usefulness of sampling with cotton swab for PCR-diagnosis of cutaneous leishmaniasis in the New World. Acta trop 2002; 81(3): 197-202.##41. Kato H, Cáceres AG, Mimori T, Ishimaru Y, Sayed AS, Fujita M, et al. Use of FTA cards for direct sampling of patients' lesions in the ecological study of cutaneous leishmaniasis. J Clin Microbiol 2010; 48(10): 3661-3665.##42. Miranda A, Saldaña A, González K, Paz H, Santamaría G, Samudio F, et al. Evaluation of PCR for cutaneous leishmaniasis diagnosis and species identification using filter paper samples in Panama, Central America. Trans R Soc Trop Med Hyg 2012; 106(9): 544-548.##43. da Silva ES, Gontijo CM, Pacheco Rda S, Brazil RP. Diagnosis of human visceral leishmaniasis by PCR using blood samples spotted on filter paper. Genet Mol Res 2004; 30(2): 251-257.##44. Foulet F, Botterel F, Buffet P, Morizot G, Rivollet D, Deniau M, et al. Detection and identification of Leishmania species from clinical specimens by using a real-time PCR assay and sequencing of the cytochrome B gene. J Clin Microbiol 2007; 45(7): 2110-2115.##45. Gangneux J-P, Menotti J, Lorenzo F, Sarfati C, Blanche H, Bui H, et al. Prospective value of PCR amplification and sequencing ##for diagnosis and typing of old world Leishmania infections in an area of nonendemicity. J Clin Microbiol 2003; 41(4): 1419-1422.##46. Pizzuto M, Piazza M, Senese D, Scalamogna C, Calattini S, Corsico L, et al. Role of PCR in diagnosis and prognosis of visceral leishmaniasis in patients coinfected with human immunodeficiency virus type 1. J Clin Microbiol 2001; 39(1): 357-361.##47. Wortmann G, Sweeney C, Houng H-S, Aronson N, Stiteler J, Jackson J, et al. Rapid diagnosis of leishmaniasis by fluorogenic polymerase chain reaction. Am J Trop Med Hyg 2001; 65(5): 583-587.##48. Vega-López F. Diagnosis of cutaneous leishmaniasis. Curr Opin Infect Dis 2003; 16(2): 97-101.##49. Lavergne R, Iriart X, Martin-Blondel G, Chauvin P, Menard S, Fillaux J, et al. Contribution of molecular diagnosis to the management of cutaneous leishmaniasis in travellers. Clin Microbiol Infect 2014; 20(8): O528-O530.##50. Azmi K, Nasereddin A, Ereqat S, Schnur L, Schonian G, Abdeen Z. Methods incorporating a polymerase chain reaction and restriction fragment length polymorphism and their use as a ‘gold standard’in diagnosing Old World cutaneous leishmaniasis. Diagn Microbiol Infect Dis 2011; 71(2): 151-155.##51. Hajjaran H, Vasigheh F, Mohebali M, Rezaei S, Mamishi S, Charedar S. Direct diagnosis of Leishmania species on serosity materials punctured from cutaneous leishmaniasis patients using PCR-RFLP. J Clin Lab Anal 2011; 25(1): 20-24.##52. Bousslimi N, Ben AbdaI, Ben Mously R, Siala E, Harrat Z, Zallagua N, et al. Contribution of leishmania identification using polymerase chain reaction-restriction fragment length polymerase for epidemiological studies of cutaneous leishmaniasis in Tunisia. Pathol Biol (Paris) 2014; 62(1): 30-33.##53. Tomás-Pérez M, Fisa R, Riera C. The Use of Fluorescent Fragment Length Analysis (PCR-FFL) in the Direct Diagnosis and Identification of Cutaneous Leishmania Species. The Am J Trop Med Hyg 2013; 88(3): 586-591.##54. Cruz I, Millet A, Carrillo E, Chenik M, Salotra P, Verma S, et al. An approach for interlaboratory comparison of conventional and real-time PCR assays for diagnosis of human leishmaniasis. Exp Parasitol 2013; 134(3): 281-289.##55. Azizi Koroush, Soltani Aboozar, Alipour Hamzeh. Molecular detection of<i> Leishmania isolated from Cutaneous leishmaniasis patients in Jask County, Hormozgan Province, Southern Iran, 2008. Asian Pac J Trop Med 2012; 5(7): 514-517.##56. Bordbar A, Parvizi P. High infection frequency, low diversity of Leishmania major and first detection of Leishmania turanica in human in northern Iran. Acta Trop 2014; 133: 69-72.##57. World Health Organization (WHO). Control of the leishmaniases: report of a meeting of the WHO Expert Commitee on the Control of Leishmaniases, Geneva, 22-26 March 2010. ##58. Notomi T, Okayama H, Masubuchi H, Yonekawa T, Watanabe K, Amino N, et al. Loop-mediated isothermal amplification of DNA. Nucleic Acids Res 2000; 15.28(12): E63.##59. Adams ER, Schoone GJ, Ageed AF, Safi SE, Schallig HD. Development of a reverse transcriptase loop-mediated isothermal amplification (LAMP) assay for the sensitive detection of Leishmania parasites in clinical samples. Am J Trop Med Hyg 2010; 82(4): 591-596.##60. Mugasa CM, Laurent T, Schoone GJ, Basiye FL, Saad AA, El Safi S, et al. Simplified molecular detection of Leishmania parasites in various clinical samples from patients with leishmaniasis. Parasit Vectors 2010; 3(1): 13.##61. Saad AA, Ahmed NG, Osman OS, Al-Basheer AA, Hamad A, Deborggraeve S, et al. Diagnostic accuracy of the Leishmania OligoC-TesT and NASBA-Oligochromatography for diagnosis of leishmaniasis in Sudan. PLoS Negl Trop Dis 2010; 4(8): e776.##62. Deborggraeve S, Laurent T, Espinosa D, Van der Auwera G, Mbuchi M, Wasunna M, et al. A simplified and standardized polymerase chain reaction format for the diagnosis of leishmaniasis. J Infect Dis 2008; 198(10): 1565-1572.##63. Van der Meide WF, Schoone GJ, Faber WR, Zeegelaar JE, de Vries HJ, Özbel Y, et al. Quantitative nucleic acid sequence-based assay as a new molecular tool for detection and quantification of Leishmania parasites in skin biopsy samples. J Clin Microbiol 2005; 43(11): 5560-5566.##64. Martín ME, García-Hernández M, García-Recio EM, Gómez-Chacón GF, Sánchez-López M, González VM. DNA Aptamers Selectively Target Leishmania infantum H2A Protein. PloS One 2013; 8(10): e78886.##65. Fakhar M, Mikaeili F, Hatam GHR, Motazedian MH, Habibi P, Fallah E. Application of superior enzymatic systems for characterization of causative agents of visceral leishmaniasis (kala-azar) in Iran using isoenzyme electrophoresis. J Mazandaran Univ Med Sci 2009; 19(70): 41-48.##66. Ceccarelli M, Galluzzi L, Migliazzo A, Magnani M. Detection and Characterization of Leishmania (Leishmania) and Leishmania (Viannia) by SYBR Green-Based Real-Time PCR and High Resolution Melt Analysis Targeting Kinetoplast Minicircle DNA. PloS One 2014; 9(2): e88845.##67. Nasereddin A, Jaffe CL. Rapid diagnosis of Old World Leishmaniasis by high-resolution melting analysis of the 7SL RNA gene. J Clin Microbiol 2010; 48(6): 2240-2242.##68. Talmi-Frank D, Nasereddin A, Schnur LF, Schönian G, Töz SÖ, Jaffe CL, et al. Detection and identification of old world Leishmania by high resolution melt analysis. PLoS Negl Trop Dis 2010; 4(1): e581.##69. Hernández C, Alvarez C, González C, Ayala MS, León CM, Ramírez JD. Identification of Six New World Leishmania species through the implementation of a High-Resolution Melting (HRM) genotyping assay. Parasit Vectors 2014; 7(1): 501.##70. Hatam G, Riyad M, Bichichi M, Hejazi S, Guessous-Idrissi N, Ardehali S. Isoenzyme characterization of Iranian Leishmania isolates from cutaneous leishmaniasis. Iran J Sci Technol 2005; 29(1): 65-70.##71. Awadalla H, Mansour N, Mohareb E. Further characterization of Leishmania isolates from children with visceral infection in Alexandria area, Egypt. Trans R Soc Trop Med Hyg 1987; 81(6): 915-917.##72. Okot-Kotber BM, Mutinga MJ, Kaddu JB. Biochemical characterization of Leishmania spp. isolated from man and wild animals in kenya. Int J Parasitol 1989; 19(6): 657-663.##73. Hatam GR, Rezanezhad H, Motazedian MH, Sarkari B. In Vitro Infectivity of Leishmania major Isolated from Patients with Different Clinical Forms of Cutaneous Leishmaniasis and Its Association with Parasite Zymodems. Iran J Parasitol 2009; 4(3): 52-60.##74. Mohajeri M, Hatam GR, Shamsin A, Javaheri A. Isolation and characterization of L.major in Mashhad, J Mashhad Univ Med Sci 2005; 88(2): 177-184.##75. Mikhail E, Mansour N, Mohareb E, Francies W. Identification of a misleading trypanosomatid parasite from Gerbillus pyramidum and G. andersoni in a Leishmania major endemic area in north Sinai. J Parasitol 1996; 82(3): 400-404.## ##

آلودگی به انگل دیکروسلیوم دندریتیکوم در دام های اهلی ایران : مرور سیستماتیک و متاآنالیز Dicrocoelium Dentriticum Infection among Domestic Animals in Iran: A systematic Review and Meta-analysis 1 1 سابقه و هدف: دیکروسلیازیس بیماری شایع در نشخوارکنندگان است که توسط گونه‌های مختلف دیکروسلیوم ایجاد می‌شود. این انگل در مجاری صفراوی و کیسه صفرای نشخوارکنندگان و گاهی به طور تصادفی در انسان دیده می‌شود. اهمیت اقتصادی و دامپزشکی دیکروسلیازیس به علت خسارت مستقیم به کبد و در نتیجه از دست دادن مقادیر قابل توجهی از مواد پروتئینی با ارزش از رژیم غذایی انسان به علت حذف کبدهای آلوده در کشتارگاه ها می‌باشد. با توجه به شیوع این انگل در کشورمان، مطالعه حاضر به منظور آگاهی از وضعیت دیکروسلیازیس در ایران و تعیین میزان شیوع این انگل در کشورمان می‌باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه که از نوع مطالعات مروری سیستماتیک است، کلیه مقالات ارائه شده در مورد انگل دیکروسلیوم و اپیدمیولوژی آن در ایران از پایگاه های اطلاعاتی مختلف مانند Scopus ، IranMedex ، ScienceDirect ، PubMed ، Google Scholar، SID، IranDoc و Magiran در فاصله سال های 2015- 2000 میلادی جمع‌آوری شد. یافته ها: در جستجوی ما 15 مقاله به شیوع دیکروسلیوم در ایران پرداخته بودند. آنالیز آماری نتایج با استفاده از مدل تاثیر تصادفی انجام گرفت. درصد شیوع نسبی دیکروسلیوم در گوسفندان ایران حدود 1/3 درصد (2/4-2/2 درصد)، در جمعیت بزهای کشتار شده 3/1 درصد (9/1-9/0 درصد) و در گاوهای مورد مطالعه ½ درصد (5/3-1/1 درصد) در کشور برآورد شده است. استنتاج: این مطالعه بیانگر شیوع نسبتاً بالای دیکروسلیوم در دام‌های ایران بوده و لزوم توجه بیش‌تر به رعایت نکات بهداشتی در شستشوی سبزیجات و نظارت کافی در حذف کبدهای آلوده در کشتارگا‌ه‌های ایران را می‌طلبد. 2 Background and purpose: Dicroceliasis is a common disease in ruminants caused by various species of Dicrocoelium. This parasite is seen communally in bile ducts and gallbladder of ruminants and sometimes accidentally in humans. The parasite is considered to be important from both economic and veterinary aspects since it has a direct impact on liver damage and results in significant loss of protein in human diet because infected livers are removed in slaughterhouses. This parasite is prevalent in Iran, so, this study was performed to determine the rate of dicrocoeliasis infection in Iran. Materials and methods: We sought to conduct a systematic review of articles published on some databases such as Google Scholar, PubMed, Science Direct, IranMedex, Scopus, SID, IranDoc and Magiran, between 2000-2015. Results: Our search resulted in a total of 15 reports published about the prevalence of dicrocoeliasis infection. The random effect model was used for this meta-analysis. The relative prevalence rate of dicrocoelium was 3.1% (2.2-4.2%) in sheeps, 1.3% (0.9-1.9%) in goats, and 2.1% (1.1-3.5%) in cows. Conclusion: This study revealed high prevalence of dicrocoelium dentriticum infection among domestic animal in Iran, therefore, it is necessary to follow hygiene procedures in washing vegetables and adequate monitoring are also needed in Iranian abattoirs to ensure the infected livers are removed. 367 375 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 سیمین باری Simin Bari 1. دانشجوی کارشناسی ارشد انگل شناسی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران شهاب الدین سروی Shahabeddin Sarvi استادیار، مرکز تحقیقات توکسوپلاسوز، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران احمد دریانی Ahmad Daryani . استاد، مرکز تحقیقات توکسوپلاسوز، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران هاجر ضیایی هزارجریبی Hajar Ziaeei Hezarjaribi استادیار، گروه انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محسن اربابی Mohsen Arbabi استادیار، گروه انگل شناسی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران مجید پیرستانی Majid Pirestani دانشجوی دکتری انگل شناسی، مرکز تحقیقات توکسوپلاسوز، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران آزاده میزانی Azadeh Mizani دانشجوی دکتری انگل شناسی، مرکز تحقیقات توکسوپلاسوز، دانشکده انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Dicrocoelium prevalence Iran systematic review دیکروسلیوم شیوع ایران مرور سیستماتیک 1. Meshgi B , Khodaveisi M. Determination of Immunodominant Antigens of Dicrocoelium Dendriticum by Hyperimmune Sera. Immunology and Infectious Diseases 2014; 2(1): 4-8.##2. Khanjari A, Bahonar A, Fallah S, Bagheri M, Alizadeh A, fallah M, et al. Prevalence of fasciolosis and dicrocoeliosis in slaughtered sheep and goats in Amol Abattoir, Mazandaran, northern Iran. Asian Pac J Trop Dis 2014; 4(2): 120-124##3. Arbabi M, Dalimi A, Ghaffarifar F, Foorozandeh Moghadam M. Morphological and molecular characterization of Dicrocoelium isolated from sheep in the north and center of Iran. KAUMS Journal(Feyz) 2012; 16(2): 135-145.##4. Sandoval H, Manga-González MY,Castro JM. A tool for diagnosis of Dicrocoelium dendriticum infection: hatching eggs and molecular identification of the miracidium. Parasitol Res 2013; 112(4): 1589–1595.##5. Rack J, Adusu E, Jelinek T. Human infection with Dicrocoelium dendriticum. Dtsch Med Wochenschr 2004; 129(47): 2538–2540.##6. Rojo-Vazquez FA, Meana A, Valcarcel F, Martinez-Valladares M. Update on trematode infections in sheep. Vet Parasitol 2012; 189(1): 15–38.##7. Colwell DD, Goater Cp. Dicrocoelium dendriticum in cattle from Cypress Hills, Canada: Humoral response and preliminary evaluation of an ELISA. Vet Parasitol 2010; 174(1): 162–165.##8. Manga-González MY, Quiroz-Romero H, Gonzalez-Lanza C, Minambres B, Ochoa P. Strategic control of Dicrocoelium dendriticum (Digenea) egg excretion by naturally infected sheep.Vet Med-us 2010; 55(1): 19–29.##9. Arfa F. Medical Helminthology: roundworms, 2nd ed., Scholar Press; 1986.##10. Ansari-Lari M, Moazzeni M. A retrospective survey of liver fluke disease in livestock based on abattoir data in Shiraz, south of Iran. Prev Vet Med 2006; 73(1): 93–96.##11. Daryani A, Alaei R, Arab R, Sharif M, Dehghan MH, Ziaei H. Prevalence of liver fluke infections in slaughter animals in Ardabil province, northwestern Iran. Journal of Animal Veterinary Advances 2006; 5(5): 408-11.##12. Ahmadi MT, Chiniforosh M, Alavi S, Azhdarnezhad Sh.The Surveys of prevalence of fascioloiasis and dicrocoeliosis infestation in slaughterhouse animal in Ardabil with correlation with Pathologic liver effects. Proceedings of the 6th. Iranian national Congress of Parasitology. 2008; May 27-29; Karaj. Iran.##13. Movassaghi-Ghazvini MH, Valilou MR, Ahmadzadeh AR, Karimi AR, Zirak K. The Prevalence of Sheep Liver Trematodes in the Northwest Region of Iran. Turk J Vet Anim Sci 2008; 32(4): 305-307.##14. Khanjari A, Partovi R, Abbaszadeh S, Nemati G, Bahonar A, Misaghi A, et al. A retrospective survey of fasciolosis and dicrocoeliosis in slaughtered animals in Meisam Abattoir, Tehran, Iran (2005-2008). Veterinary Research Forum 2010; 1(3): 174-178.##15. Ahmadi NA, Meshkehkar M. Prevalence and long term trend of liver fluke infections in sheep, goats and cattle slaughtered in Khuzestan, southwestern Iran. Journal of Paramedical Sciences (JPS) 2010; 1(2): 26-31 (Persian).##16. Fallah M, Matini M, Kia E, Mobedi A. Study of Zoonotic Tissue Parasites (Hydatid Cyst, Fasciola, Dicrocoelium and Sarcocystis) in Hamadan Abattoir. Sci J Hamadan Univ Med Sci 2010, 17(3): 5-12.##17. Ahmadi R, Sikejor EM, Maleki M. Prevalence of Dicroelium dendriticum infection in cattle, sheep and goat in Gilan province, Northern Iran. J Anim Vet Adv 2010; 9(21): 2723-2724.##18. Talari SA, Vakily Z, Talari MR, Baghbani A, Targh H, Matini A, et al. Prevalence of liver flukes infections in slaughtered animals in Kashan, Isfahan province, central Iran. IIOAB J 2011; 2(5): 14-18 (Persian).##19. Arbabi M, Dalimi A, Ghafarifar F, Froozandeh Moghadam M. Prevalence and intensity of Dicrocoelium dendriticum in sheep and goats of Iran. Res J Parasitol 2011; 6(5): 160-167.##20. Oryan A, Mansourian M, Moazeni M, Nikahval B, Barband S. Liver distomatosis in cattle, sheep and goats of northeastern Iran. Global Veterinary 2011; 6(3): 241-246.##21. Ahmadi M, Varshoi H. A Survey of sheep liver flukes in Sari industrial slaughter house, Mazandaran province, Iran. 2011: Animal hygiene and sustainable livestock production. Proceedings of the XVth International Congress of the International Society for Animal Hygiene, 2011, 3-7 July; Vienna, Austria 2011.##22. Sadeghi-dehkordi Z, Yaeghoubi H. The survey of Prevalence of dicrocoeliosis in slaughtered sheep and goat in Pouria Abattoir, Tehran. Journal of veterinary Laboratory Research 2012 4(1): 187 (Persian).##23. Ezatpour B, Hasanvand A, Azami M, Mahmoudvand H, Anbari Kh. A slaughterhouse study on prevalence of some helminths of cattle in Lorestan provience, west Iran. Asian Pacific Journal of Tropical Disease 2014; 4(5): 416-420.##24. Daryani A, Sarvi SH, Aarabi M, Mizani A, Ahmadpour A, Shokri A, et al. Seroprevalence of Toxoplasma gondii in the Iranian general population: A systematic review and meta-analysis. Acta Trop 2014; 137: 185–194.##25. Gargili A, Tüzer E, Gülanber A, Toparlak M, Efil I, Keles V, et al. Prevalence of Liver Fluke Infections in Slaughtered Animals in Trakya (Thrace), Turkey. Turk J Vet Anim Sci 1999; 23(2): 115-116.##26. Kara M, Gicik Y, Sari B, Bulut H, Arslan MO. A Slaughterhouse Study on Prevalence of Some Helminths of Cattle and Sheep in Malatya Province, Turkey. J Anim Vet Adv 2009; 8(11): 2200-2205.##27. Nasher AK. Parasites of livestock in Asir Province, southwestern Saudi Arabia. Vet Parasitol 1990; 37(3-4): 297-300.##28. Jithendran KP, Bhat TK. Prevalence of dicrocoeliosis in sheep and goats in Himachal Pradesh, India. Vet Parasitol 1996; 61(3): 265–271.##29. Beiramvand M, Akhlaghi L, Fattahi Massom SH, Meamar AR, Motevalian A, Oormazdi H, et al. Prevalance of zoonotic intestinal in domestic and stray dogs in rural area of iran. Prev Vet Med. 2013; 109(1-2): 162-167.##30. Shanazi M, Jafari- sabet M. Prevalance of parasitic contamination of raw vegetables in villages of Qazvin Province, Iran. Foodborne Pathog Dis. 2010; 7 (9): 1025-1030.##31. Tavalla M, Oormazdi H, Akhlaghi L, Razmjou E, Lakeh MM, Shojaee S, et al. Prevalence of parasites in soil samples in Tehran public places. Afr J Biotechnol 2012; 11(20): 4575-4578.##32. Zali MR, Mehr AJ, Rezaian M, Meamar AR, Vaziri S, Mohraz M. Prevalence of intestinal parasitic pathogens among HIV–positive individuals inIran. Jap J Infect Dis 2004; 57(6): 268–270.## ##

مروری بر روش های کمک بینایی به منظور بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به دژنراسیون وابسته به سن ماکولا Using Low Vision Aids in Improving the Quality of Life in Patients with Age Related Macular Degeneration: A Review of the Literature 1 1 سابقه و هدف: دژنراسیون وابسته به سن ماکولا دلیل اصلی نابینایی در جمعیت بالای 65 سال در کشورهای توسعه یافته می‌باشد. هدف از این مطالعه، مروری بر روش‌های کمک بینایی در بیماران دژنراسیون ماکولا و بررسی تاثیر این بیماری و روش‌های درمان آن در کیفیت زندگی این بیماران می‌باشد. مواد و روش ها: به منظور پیدا کردن مقالات مرتبط با موضوع، چاپ شده تا آوریل 2015، جستجو در بانک‌های اطلاعاتی Pub Med، Scopus و Ovid با استفاده از کلیدواژه‌های "Age related macular degeneration" در ترکیب با  "optical low vision aids"، "non optical low vision aids"، "quality of life"، "preferred retinal locus"، "Telescope" و "microscope" انجام شد و در نهایت تعداد 76 مقاله مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: بررسی نتایج مطالعات نشان داد که دژنراسیون وابسته به سن ماکولا به دلیل تاثیر بر فعالیت‌های روزمره بیماران از جمله تشخیص چهره افراد آشنا، مطالعه و رانندگی بر کیفیت زندگی و سلامت روانی آن‌ها تاثیر می‌گذارد. اگرچه درمان‌هایی برای برخی از انواع این بیماری وجود دارد ولی اکثر بیماران درمان شده دید از دست رفته شان را به دست نمی‌آورند و عملکرد بینایی شان مختل می‌شود. لذا وسایل کمک بینایی یک روش جایگزین برای کمک به این افراد در بهبود عملکرد بینایی شان می‌باشد. وسایل کمک بینایی مختلفی از جمله تلسکوپ‌های داخل چشمی برای کمک به این بیماران طراحی شده است. استنتاج: مطالعات در زمینه بررسی کارایی این سیستم‌ها همگی تاییدکننده بهبود کیفیت زندگی و افزایش رضایت‌مندی این بیماران می‌باشد. 2 Background and purpose: Age related macular degeneration is the most common cause of sever visual impairment and blindness among adults over the age of 65 years in developed countries. The purpose of this study was to review the literature on using low vision aids in age related macular degeneration and their effects on their quality of life. Materials and methods: A comprehensive search of PubMed, Scopus and Ovid databases was conducted to identify suitable articles published until April 2015. The search keywords included: age related macular degeneration combined by optical low vision aids, non-optical low vision aids, quality of life, preferred retinal locus, telescope, and microscope. Finally 76 articles were selected. Results: Previous studies showed that age related macular degeneration can have profound effect on an individual’s quality of life, psychological wellbeing and ability to carry out daily tasks such as driving, face recognition, reading and so on. Although new medical treatments have improved AMD’s prognosis, but vision related disability remains a major problem and the majority of the treated patients do not regain their lost vision. So, optical devices could be used as alternative treatments to help these patients and improve their visual performance. Different low vision aids such as Implantable Miniature Telescopes are designed to help the involved patients. Conclusion: Many studies that were conducted to evaluate the efficacy of these systems indicated the potential benefit of optical devices for patients with age related macular degeneration in improving their quality of life. 376 392 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 2016/01/42016/01/42016/01/42016/01/42016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/42016/01/92016/01/92016/01/52016/01/102016/01/52016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/92016/01/102016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/52016/01/5 1394/10/15 جواد هرویان Javad Heravian . استاد، گروه اپتومتری، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران سمیرا حیدریان Samira Heydarian دانشجوی دکتری تخصصی اپتومتری، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران heidarians921@mums.ac.ir منیره محجوب Monireh Mahjoob دانشجوی دکتری تخصصی اپتومتری، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران مسعود صادقی Masoud Sadeghi دانشجوی دکتری تخصصی اپتومتری، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران سید محمد مومنی Seyed Mohammad Momeni کارشناس اپتومتری، ساری، ایران ایران macular degeneration low vision telescopes quality of life دژنراسیون وابسته به سن ماکولا وسایل کمک بینایی تلسکوپ کیفیت زندگی 1. Klein R, Klein BE, Linton Kl. Prevalence of age related maculopathy. The Beaver Dam Eye Study. Ophthalmology 1992; 99: 933-493.##2. Klein R, Wang Q, Klein BEK, Moss SE, Meuer SM. The relationship of age-related maculopathy, cataract, and glaucoma to visual acuity. Invest Ophthalmol Vis Sci 1995; 36(1): 183–191.##3. Attebo K, Mitchell P, Smith W. Visual acuity and the causes of visual loss in Australia: the Blue Mountains Eye Study. Ophthalmology 1996; 103(3): 357–364.##4. Klaver CC, Wolfs RC, Vingerling JR, Hofman A, deJong PT. Age-specific prevalence and causes of blindness and visual impairment in an older population: the Rotterdam Study. Arch Ophthalmol 1998;116(5): 653–658.##5. Friedman DS, O’Colmain BJ, Mun˜oz B, Tomany SC, McCarty C, de Jong PT, et al. Prevalence of age-related macular degeneration in the United States. Arch Ophthalmol 2004; 122(4): 564–572.##6. United Nations Population Division. World Population Prospects: The 2008 Revision Population Database. Panel 2: Detailed Data. Available at:http://esa.un.org/unpp/index. asp? panel2. Accessed May 25, 2009.##7. Kawasaki R, Yasuda M, Song SJ, Chen SJ, Jonas JB, Wang JJ, et al. The prevalence of age-related macular degeneration in Asians: a systematic review and meta-analysis. Ophthalmology 2010; 117(5): 921-927.##8. Prasad PS, Schwartz SD, Hubschman JP. Age-related macular degeneration: Current and novel therapies. Maturitas 2010; 66(1): 46–50.##9. Ke KM. The direct, indirect and intangible costs of visual impairment caused by neovascular age-related macular degeneration. Eur J Health Econ 2010; 11(6): 525–531.##10. Lim LS, Mitchell P, Seddon JM, Holz FG, Wong TY. Age-related macular degeneration. The Lancet 2012; 379(9827): 1728–1738.##11. Gopinath B, Liewn G, Burlutsky G, Mitchell P. Age related macular degeneration and 5-year incidence of impaired activities of daily living. Maturitas 2014;77(3): 263–266.##12. Jager RD, Mieler WF, Miller JW. Age-related macular degeneration. N Engl J Med 2008; 358(24): 2606–2617.##13. Slakter JS, Stur M. Quality of life in patients with age-related macular degeneration: impact of the condition and benefits of treatment. Surv Ophthalmol 2005; 50(3): 263-273.##14. Cahill MT, Banks AD, Stinnett SS, Toth ##CA. Vision related quality of life in patients with bilateral severe age-related macular degeneration. Ophthalmology 2005; 112(1): 152–158.##15. Soubrane G, Cruess A, Lotery A, Pauleikhoff D, Monès J, Xu X, et al. Burden and health care resource utilization in neovascular age-related macular degeneration: findings of a multicountry study. Arch Ophthalmol 2007; 125(9): 1249–1254.##16. Williams RA, Brody BL, Thomas RG, Kaplan RM, Brown SI. The psychosocial impact of macular degeneration. Arch Ophthalmol 1998; 116(4): 514 –520.##17. Lotery A, Xu X, Zlatava G, Loftus J. Burden of illness, visual impairment and health resource utilization of patients with neovascular age-related macular degeneration: results from the UK cohort of a five-country cross-sectional study. Br J Ophthalmol 2007; 91(10): 1303–1307##18. Brown MM, Brown GC, Sharma S, Landy J, Bakal J. Quality of life with visual acuity loss from diabetic retinopathy and age-related macular degeneration. Arch Ophthalmol 2002; 120(4): 481– 484.##19. Mackenzie PJ, Chang TS, Scott IU, Linder M, Hay D, Feuer WJ,et al. Assessment of vision-related function in patients with age-related macular degeneration. Ophthalmology 2002; 109(4): 720 –729.##20. Hassell JB, Lamoureux EL, Keeffe JE. Impact of age related macular degeneration on quality of life. Br J Ophthalmol 2006; 90(5): 593–596.##21. Coleman AL, Yu F, Ensrud KE, Stone KL, Cauley JA, Pedula KL, etal. Impact of age-related macular degeneration on vision-specific quality of life: Follow-up from the 10-year and 15-year visi of the Study of Osteoporotic Fractures. Am J Ophthalmol ##2010; 150(5): 683-691.##22. Mangione CM, Lee PP, Gutierrez PR, Spritzer K, Berry S, Hays RD, et al. Development of the 25-item National Eye Institute Visual Function Questionnaire. Arch Ophthalmol 2001; 119(7): 1050 –1058.##23. Fukuhara S, Wakita T, Yamada M, Hiratsuka Y, Green J, Oki K. Development of a Short Version of the Visual Function Questionnaire Using Item-Response Theory. PLoS ONE 2013; 8(9): e73084.##24. Mangione CM, Phillips RS, Seddon JM, Lawrence MG, Cook EF, Dailey R, et al. Development of the “Activities of Daily Vision Scale.” A measure of visual function status. Med Care 1992; 30(12): 1111–1126.##25. Wong TY, Chakravarthy U, Klein R, Mitchell P, Zlateva G, Buggage R, et al. The natural history and prognosis of neovascular age-related macular degeneration: a systematic review of the literature and meta-analysis. Ophthalmology 2008; 115(1): 116–126.##26. Rovner BW, Casten RJ, Hegel MT, Massof RW, Leiby BE, Tasman WS. Improving function in age-related macular degeneration: design and methods of a randomized clinical trial. Contemp Clin Trials 2011; 32(2): 196-203.##27. Heravian J, Mahjoob M, Manavifar L, Mosavi M, Nejati J, Mahjoob F. The relation between serum Cobalamine, Folate, Photostress recovery time and age related exudative macular degeneration. J Gorgan Uni Med Sci 2009; 11(3): 27-30 (Persian).##28. Wysong A, Lee PP, Sloan FA. Longitudinal incidence of adverse outcomes of age-related macular degeneration. Arch Ophthalmol 2009; 127(3): 320–327.##29. Koziol J, Peyman GA, Cionni R, Chou JS, Portney V, Sun R, et al. Evaluation and Implantation of a teledioptric lens system ##for cataract and age-related macular degeneration. Ophthalmic Surg 1994; 25(10): 675–684.##30. Birriliant RL. Essentials of low vision practice. UK, Butterworth-Heinemann, 1999.##31. Bowers AR, Meek C, Stewart N. Illumination and reading performance in age-related macular degeneration. Clin Exp Optom. 2001; 84(3): 139-147.##32. Fosse P, Valberg A. Lighting needs and lighting comfort during reading with age related macular degeneration. JVIB 2004; 98(7): 389.##33. Frennesson IC, Nilsson UL. Contrast sensitivity peripheral to an absolute central scotoma in age-related macular degeneration and the influence of a yellow or an orange filter. Doc Ophthalmol 1993; 84(2): 135-144.##34. Wolffsohn JS, Dinardo C, Vingrys AJ. Benefit of coloured lenses for age-related macular degeneration. Ophthalmic Physiol Opt 2002; 22(4): 300-311.##35. Eperjesi F, Fowler CW, Evans BJ. Effect of light filters on reading speed in normal and low vision due to age-related macular degeneration. Ophthalmic Physiol Opt 2004; 24(1): 17-25.##36. Eperjesi F, Fowler CW, Evans BJ. Do tinted lenses or filters improve visual performance in low vision? A review of the literature. Ophthalmic Physiol Opt 2002 ; 22(1): 68-77##37. Mahjoob M, Heravian J, Validad M, Momeni Moghadam H, Hosini T, Tavakoli R. The Effect of Color Filters on the Visual Acuity and Contrast Sensitivity in Low Vision Patients. JBUMS 2010; 11(6): 53-57 (Persian).##38. Mahjoob M, Azimi A, Heravian J, Momeni Moghaddam H, Mahjoob F. The effect of various colors of sunglasses in visual function. JKUMS 2012; 16(1): 10-15 (Persian).##39. Timberlake GT, Mainster MA, Peli E, Augliere RA, Essock EA, Arend LE. Reading with a macular scotoma. I. Retinal location of scotoma and fixation area. Invest Ophthalmol Vis Sci 1986; 27(7): 1137–1147.##40. Stelmack JA, Massof RW, Stelmack TR. Is there a standard of care for eccentric viewing training? J Rehabil Res Dev 2004; 41(5): 729–738.##41. Markowitz SN, Reyes SV, Sheng L. The use of prisms for vision rehabilitation after macular function loss: an evidence-based review. Acta Ophthalmol 2013: 91(3): 207–211.##42. Smith H, Dickinson C, Cacho I, Reeves B, Harper R. A randomized controlled trial to determine the effectiveness of prism spectacles for patients with age-related macular degeneration. Arch Ophthalmol 2005; 123(8): 1042–1050.##43. Rosenberg R, Faye E, Fischer M, Budick D. Role of prism relocation in improving visual performance of patients with macular dysfunction. Optom Vis Sci 1989; 66(11): 747-750.##44. Parodi MB, Toto L, Mastropasqua L, Depollo M, Ravalico G. Prismatic correction in patients affected by age-related macular degeneration. Clin Rehabil 2004; 18(7): ##828–832.##45. Al-Karmi R, Markowitz SN. Image relocation with prisms in age-related macular degeneration. Can J Ophthalmol 2006; 41(3): 313–318.##46. Verezen CA, Meulendijks CF, Hoyng CB, Klevering BJ. Long-term evaluation of eccentric viewing spectacles in patients with bilateral central scotomas. Optom Vis Sci 2006; 83(2): 88-95.##47. Vettard S, Dubois E, Quaranta M, Mauget-Faÿsse M. Prismatic treatment in low-vision rehabilitation of patients with age-related macular degeneration. J Fr Ophtalmol 2004; 27(6pt1): 589–596.##48. Virgili G, Acosta R. Reading aids for adults with low vision. Cochrane Database Syst Rev 2006 ; 18(4): CD003303.##49. Virgili G, Acosta R. Reading aids for adults with low vision. Cochrane Database Syst Rev 2006; 18(4): CD003303.##50. Bowers AR, Lovie-Kitchin JE, Woods RL. Eye movements and reading with large print and optical magnifiers in macular disease. Optom Vis Sci 2001; 78(5): 325-334.##51. Lovie-Kitchin JE, Whittaker SG. Relative size magnification versus relative distance magnification: effect on reading performance of adults with normal and low vision. J Vis Impairment Blind 1998; 92: 433–446.##52. Demer JL, Porter FI, Goldberg J, Jenkins HA, Schmidt K. Adaptation to telescopic spectacles: vestibulo-ocular reflex plasticity. Invest Ophthalmol Vis Sci 1989; 30(1): 159–170.##53. Peli E. Vision multiplexing: an engineering approach to vision rehabilitation device development. Optom Vis Sci 2001; 78(5): 304–315.##54. Tejeria L, Harper RA, Artes PH, Dickinson CM. Face recognition in age related macular degeneration: perceived disability, measured disability, and performance with a bioptic device. Br J Ophthalmol 2002; 86(9): 1019-1026.##55. Spitzberg LA, Jose RT, Kuether CL. Behind the lens telescope: a new concept in bioptics. Optom Vis Sci 1989; 66(9): 616–620.##56. Berg RV, Jose RT, Carter K. Distance learning techniques. In: Understanding Low Vision, Jose RT, ed. New York: American Foundation for the Blind; 1983. p. 277-316.##57. Gauthier GM, Robinson DA. Adaptation of the human vestibulo ocular reflex to magnifying lenses. Brain Res 1975; 92(2): 331–335.##58. Peli E, Fine E, Labianca A. The detection of moving features on a display: the interaction of direction of motion, orientation, and display rate. In: SID-98: Technical Digest of Papers 1998(29): 1033–1036.##59. Dallos J. Contact glasses, the invisible eye glasses. Arch Ophthalmol 1936; 15(4): 617–623.##60. Bailey IL. Critical view of an ocular telephoto system. CLAO J 1987; 13(4): 217–221.##61. TEN Doesschate J . A method of obtaining the image of a light source on a fixed spot of the retina, independent of fixation movements. Ophthalmologica 1949; 117(6): 65–73.##62. Drasdo N. The effect of high-powered contact lenses on the visual fixation reflex. Br J Physiol Opt 1970; 25(1): 14–22.##63. Filderman IP. The telecon lens for the partially-sighted. Am J Optom Arch Am Acad Optom 1959; 36(3): 135–136.##64. Donn A, Koester CJ. An ocular telephoto system designed to improve vision in macular disease. CLAO J 1986; 12(2): 81–85.##65. Koziol JE, Peyman GA, Cionni R, Chou JS, Portney V, Sun R, et al. Evaluation and implantation of a teledioptric lens system for cataract and age-related macular degeneration. Ophthalmic Surg 1994; 25(10): 675–84.##66. Willis TR, Portney V. Preliminary evaluation of the Koziol-Peyman teledioptric system for age-related macular degeneration. Eur J Implant Refract Surg 1989; 1(4): 271–276.##67. Lipshitz I, Loewenstein A, Reingewirtz M, Lazar M. An intraocular telescopic lens for macular degeneration. Ophthalmic Surg Lasers 1977; 28(6): 513–517.##68. Hudson HL, Lane SS, Heier JS, Stulting RD, Singerman L, Lichter PR, et al. Implantable miniature telescope for the treatment of visual acuity loss due to end-stage age-related macular degeneration: one-year results. Ophthalmology 2006; 113(11): 1987-2001.##69. Alio J, Mulet EM, Ruiz-Moreno JM, Sanchez MJ, Galal A. Intraocular telescopic lens evaluation in patients with age-related macular degeneration. J Cataract Refract Surg 2004; 30(6): 1177–1189.##70. Pelli E. The Optical functional advantages of an intraocular low-vision telescope. Optom Vis Sci 2002; 79(4): 225-233.##71. Colby KA, Chang DF, Stulting RD, Lane SS. Surgical Placement of an Optical Prosthetic Device for End-Stage Macular Degeneration: The Implantable Miniature Telescope. Arch Ophthalmol 2007; 125(8): 1118-1121.##72. Lane SS, Kuppermann BD, Fine IH, Hamill MB, Gordon JF, Chuck RS, et al. A prospective multicenter clinical trial to evaluate the safety and effectiveness of the implantable miniature telescope. Am J Ophthalmol 2004; 137(6): 993-1001.##73. Rosner M, Ben-Simon G, Sachs D. Feasibility and safety of laser treatments in eyes with an intraocular implantable miniature telescope. J Cataract Refract Surg 2003; 29(5): 1005–1010.##74. Agarwal A, Lipshitz I, Jaccob S, Lamba M, Tiwari R, Kumar DA, et al. Mirror telescopic intraocular lens for age-related macular degeneration: Design and preliminary clinical results of the Lipshitz macular implant. J Cataract Refract Surg 2008; 34(1): 87–94.##75. Orzalesi N, Pierrottet C, Zenoni S, Savaresi C. The IOL-Vip System: a double Intraocular lens implant for visual rehabilitation of patients with macular disease. Ophthalmology 2007; 114(5): 860 – 865.##76. Bourne RR, Minassian DC, Dart JK, Rosen P, Kaushal S, Wingate N. Effect of cataract surgery on the corneal endothelium : modern phacoemulsification compared with extracapsular cataract surgery. Ophthalmology 2004; 111(4): 679-685.## ##