1395 26 135 0 188

مقایسه تأثیر دریافت وعده های غذایی دارای بار گلیسمی (GL) بالا یا پایین، قبل از ورزش استقامتی بر پاسخ گلیسمیک در خانم های ورزشکار: یک کارآزمایی غذادهی متقاطع Comparing the Effect of High and Low Glycemic Load Meals before Endurance Exercise on Glycemic Response in Female Athletes: A Cross-Over Feeding Trial 1 1 سابقه و هدف: اهمیت مصرف کربوهیدرات به میزان کافی قبل از ورزش برای انجام یک عملکرد ورزشی خوب از قبل شناخته شده است، ولی تغییر در نمایه گلیسمی و بار گلیسمی وعده غذایی قبل از ورزش هم ممکن است بر عملکرد ورزشی و الگوی بهره برداری از سوبستراها در طول ورزش تأثیر داشته باشد. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه اثر دو وعده غذایی دارای بار گلیسمی مختلف، 3 ساعت قبل از ورزش بر عملکرد ورزشی و پاسخ گلیسمیک در خانم‌های ورزشکار است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، تعداد 36 خانم ورزشکار غیر حرفه ای با دامنه سنی 19-24 سال در یک کارآزمایی بالینی دو سوکور متقاطع وارد شدند. شرکت کنندگان در هر گروه، وعده غذایی دارای بار گلیسمی بالا یا پایین را به عنوان صبحانه دریافت کردند. سپس 7 روز به عنوان دوره پاکسازی (wash out) در نظر گرفته شد. میزان گلوکز و انسولین سرم قبل و بعد از هر فاز از مداخله اندازه‌گیری شد. 3 ساعت پس از مصرف وعده غذایی، افراد در تست ورزشی دو shuttle run pacer وارد شدند و تا زمان رسیدن به خستگی دویدند. 7 روز به عنوان دوره پاکسازی (wash out) در نظر گرفته شد و سپس جای دوگروه عوض شد. یافته‌ها: دریافت وعده های غذایی دارای بار گلیسمی پایین یا بالا 3 ساعت قبل از انجام ورزش باعث ایجاد تفاوت معنی دار در عملکرد ورزشی افراد نشد، ولی میانگین تغییرات غلظت گلوکز و انسولین سرم در اثر وعده غذایی دارای بار گلیسمی بالا، بیش تر از وعده غذایی دارای بار گلیسمی پایین بود. استنتاج: مصرف وعده غذایی دارای بار گلیسمی بالا، 3 ساعت قبل از انجام دو shuttle run pacer، باعث افزایش غلظت گلوکز و انسولین سرم حین ورزش در مقایسه با وعده غذایی دارای بار گلیسمی پایین شد. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 9N201508185062IRCT 2 Background and purpose: The importance of adequate dietary carbohydrate for optimal physical performance has long been recognized, but changes in glycemic index and glycemic load of pre-exercise meal might also influence physical exercise and the pattern of substrate utilization during exercise. The aim of this study was to compare the effect of two meals with high or low glycemic load 3 hour preexercise on exercise performance and glycemic response in female athletes. Materials and methods: Thirty six non-professional female athletes, aged 19-24 years old were enrolled in a cross-over double-blind randomized clinical trial. Participants in each group received breakfast meal with high or low glycemic load, and 7-day wash out period was determined. Serum glucose and insulin measurements were performed before and after each phase of the intervention. Three hours after ingestion of meal, the subjects ran up to exhaustion in a 20-m shuttle run pacer. 7-days wash out period was determined and then changed the two groups. Results: The ingestion of a high or low glycemic load meal three hours before exercise did not lead to significant difference in exercise performance. But mean changes in serum glucose and insulin in the group who had a meal with high glycemic load was higher than those who had had meals with low glycemic load. Conclusion: Consumption of a meal with high glycemic load, three hours before a 20-m shuttle run pacer, increased serum glucose and insulin levels during exercise compared to a meal with low glycemic load. (Clinical Trials Registry Number: IRCT201508185062N9) 1 9 2016/04/12 1395/1/24 2016/04/12 1395/1/24 زینت شریف حسین Zinat Sharifhosein کارشناس ارشد علوم بهداشتی در تغذیه، گروه تغذیه جامعه، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران رضا غیاثوند Reza Ghiasvand دانشیار، گروه تغذیه جامعه، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران، ایران ghiasvand@hlth.mui.ac.ir آوات فیضی Awat Feizi دانشیار، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران محمد مرندی Mohammad Marandi دانشیار، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ایران پرستو توسلی Parastoo Tavasoli کارشناس ارشد بیوشیمی بالینی، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران glycemic load glycemic index feeding athletic performance blood glucose بارگلیسمی نمایه گلیسمی غذادهی عملکرد ورزشی گلوکز خون 1. Cook CM, Haub MD. Low-carbohydrate diets and performance. Curr Sports Med Rep 2007; 6(4): 225-229.##2. Lima-Silva A, De-Oliveira F, Nakamura F, Gevaerd M. Effect of carbohydrate availability on time to exhaustion in exercise performed at two different intensities. Braz J Med Biol Res 2009; 42(5): 404-412.##3. Wallis GA, Yeo SE, Blannin AK, Jeukendrup AE. Dose-response effects of ingested carbohydrate on exercise metabolism in women. Med Sci Sports Exerc 2007; 39(1): 131-138.##4. O’Reilly J, Wong SH, Chen Y. Glycaemic index, glycaemic load and exercise performance. Sports Med 2010; 40(1): 27-39.##5. Van Proeyen K, Szlufcik K, Nielens H, Ramaekers M, Hespel P. Beneficial metabolic adaptations due to endurance exercise training in the fasted state. J Appl Physiol 2011; 110(1): 236-245.##6. Peters SJ, LeBlanc PJ. Metabolic aspects of low carbohydrate diets and exercise. Nutr Metab 2004; 1(1): 7.##7. Wu C, Williams C. A low glycemic index meal before exercise improves endurance running capacity in men. Int J Sport Nutr Exerc Metab 2006; 16(5): 510-527##8. Mondazzi L, Arcelli E. Glycemic index in sport nutrition. J Am Coll Nutr 2009; 28(sup4): 455S-463S.##9. Febbraio MA, Chiu A, Angus DJ, Arkinstall MJ, Hawley JA. Effects of carbohydrate ingestion before and during exercise on glucose kinetics and performance. J Appl Physiol 2000; 89(6): 2220-2226.##10. Karelis AD, Smith JEW, Passe DH, Péronnet F. Carbohydrate administration and exercise performance. Sports Med 2010; 40(9): 747-763.##11. Lyons PM, Truswell A. Serotonin precursor influenced by type of carbohydrate meal in healthy adults. Am J Clin Nutr 1988; 47(3): 433-439.##12. Siu PM, Wong SH. Use of the glycemic index: effects on feeding patterns and exercise performance. J Physiol Anthropol Appl Human Sci 2004; 23(1): 1-6.##13. Stevenson EJ, Williams C, Mash LE, Phillips B, Nute ML. Influence of high-carbohydrate mixed meals with different glycemic indexes on substrate utilization during subsequent exercise in women. Am J Clin Nutr 2006; 84(2): 354-360.##14. Cocate PG, Pereira LG, Marins JC, Cecon PR, Bressan J, Alfenas RC. Metabolic responses to high glycemic index and low glycemic index meals: a controlled crossover clinical trial. Nutr J 2011; 10(1).##15. Venn B, Green T. Glycemic index and glycemic load: measurement issues and their effect on diet–disease relationships. Eur J Clin Nutr 2007; 61: S122-S131.##16. Brand-Miller J, Thomas M, Swan V, Ahmad Z, Petocz P, Colagiuri S. Physiological validation of the concept of glycemic load in lean young adults. J Nutr 2003; 133(9): 2728-2732.##17. Scaglioni S, Stival G, Giovannini M. Dietary glycemic load, overall glycemic index, and serum insulin concentrations in healthy schoolchildren. Am J Clin Nutr 2004; 79(2): 339-340.##18. Mahar MT, Guerieri AM, Hanna MS, Kemble CD. Estimation of aerobic fitness from 20-m multistage shuttle run test performance. Am J Prev Med 2011; 41(4): S117-S123.##19. Febbraio MA, Keenan J, Angus DJ, Campbell SE, Garnham AP. Preexercise carbohydrate ingestion, glucose kinetics, and muscle glycogen use: effect of the glycemic index. J Appl Physiol 2000; 89(5): 1845-1851.##20. Chen YJ, Wong SH, Wong CK, Lam CW, Huang YJ, Siu PM. Effect of preexercise meals with different glycemic indices and loads on metabolic responses and endurance running. Int JSport Nutr Exerc Metab 2008; 18(3): 281-300##21. Wong SH, Siu PM, Lok A, Chen Y, Morris J, Lam C. Effect of the glycaemic index of pre-exercise carbohydrate meals on running performance. Eur J Sport Sci 2008; 8(1): 23-33.##22. Jamurtas AZ, Tofas T, Fatouros I, Nikolaidis MG, Paschalis V, Yfanti C, et al. The effects of low and high glycemic index foods on exercise performance and beta-endorphin responses. J Int Soc Sports Nutr 2011; 8(15): 1300-1304.##23. Moore LJ, Midgley AW, Thurlow S, Thomas G, Mc Naughton LR. Effect of the glycaemic index of a pre-exercise meal on metabolism and cycling time trial performance. J Sci Med Sport 2010; 13(1): 182-188.##24. Moore L, Midgley AW, Thomas G, Thurlow S, McNaughton LR. The effects of low-and high-glycemic index meals on time trial performance. Int J Sports Physiol Perform. 2009; 4(3): 331-344.##25. Donaldson CM, Perry TL, Rose MC. Glycemic index and endurance performance. Int J Sport Nutr Exerc Metab 2010; 20(2): 154-165.##26. Kirwan JP, Cyr-Campbell D, Campbell WW, Scheiber J, Evans WJ. Effects of moderate and high glycemic index meals on metabolism and exercise performance. Metabolism 2001; 50(7): 849-855.##27. Karamanolis I, Laparidis K, Volaklis K, Douda H, Tokmakidis S. The effects of pre-exercise glycemic index food on running capacity. Int J Sports Med 2011; 32(9): 666-671.## ##

بررسی رابطه جریان خون اندومتریال و ساب اندومتریال و شاخص های داپلر با پیش آگهی سیکل های درمان IVF Relationship between Endometrial and Subendometrial Blood Flow and Doppler Indices with Prognosis of IVF Treatment Cycles 1 1 سابقه و هدف: کیفیت جنین و پذیرش اندومتر دو تا از پارامترهایی هستند که نتیجه لقاح آزمایشگاهی را تعیین می‌کنند. هدف از این مطالعه بررسی رابطه جریان خون اندومتریال و ساب اندومتریال و شاخص‌های داپلر با پیش‌آگهی سیکل‌های درمان IVF است. مواد و روش‌ها: این مطالعه تحلیلی از نوع آینده‌نگر تاریخی بود. زنانی که برای درمان نازایی در سیکل‌های IVF قرار گرفتند، وارد مطالعه شدند. اندازه‌گیری‌های داپلر شریان‌های اندومتریال و ساب اندومتریال در سه مقطع زمانی در هر سیکل درمانی انجام گردید. سپس بر اساس نتیجه درمان زنان به دو گروه موفقیت در باروری و عدم موفقیت در باروری تقسیم شدند. یافته‌ها: ارتباط معنی‌داری بین وضعیت جریان خون اندومتریال و ساب اندومتریال در زنان تحت درمان نازایی در دو گروه با نتایج موفقیت در باروری و عدم موفقیت در باروری دیده شد (012/0p=). در مقاطع زمانی شروع درمان و هم‌چنین زمان تزریقHCG  تفاوت معنی‌داری بین میانگین مقادیر شاخص PI در دو گروه موفقیت در باروری و عدم موفقیت در باروری دیده شد (001/0p= و 006/0p=). در مقطع زمانی تزریق HCG، تفاوت معنی‌داری بین میانگین مقادیر شاخص S:D در دو گروه دیده شد (032/0p=). استنتاج: در این مطالعه، می‌توان گفت که عدم وجود جریان خون اندومتریال و ساب اندومتریال با عدم بارداری همراه است. مقادیر پایین‌تر PI در مقطع زمانی شروع درمان و زمان تزریق HCG و مقدار پایین‌تر S:D در روز تزریق HCG در سیر درمان ناباروری با نتیجه موفقیت در بارداری همراه است. 2 Background and purpose: Embryo quality and endometrial receptivity are two parameters that determine the In Vitro Fertilization (IVF) results. This study aimed at investigating the relationship between endometrial and sub endometrial blood flow with prognosis of IVF treatment cycles. Materials and methods: An analytical historical cohort study was conducted in which women undergoing IVF cycles were recruited. Doppler ultrasound for endometrial and sub endometrial arteries were performed three times in each treatment cycle. Then, the participants were divided into fertile and infertile groups according to treatment results. Results: Significant relation was found in endometrial and sub endometrial blood flow between the two groups (P=0.012). In initiation of treatment and HCG administration there were significant differences in mean PI values between the fertile group and infertile group (P=0.001 and P=0.006, respectively). On the day of HCG administration, significant differences were observed in mean SD index between the two groups (P=0.032). Conclusion: In this study absence of endometrial and sub endometrial blood flow was found to be correlated with infertility. Lower PI values in initiation of treatment and time of HCG administration and lower SD values on HCG administration are correlated with successful pregnancy. 10 19 2016/04/122016/04/12 1395/1/24 2016/04/122016/04/12 1395/1/24 الهام شبیری Elham Shobeiri دانشیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران سمیه جودکی Somayye Joodaki دستیار رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران joodaki88@gmail.com محمد غریب صالحی Mohammad Gharib Salehi استادیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران منصور رضایی Mansour Rezaei دانشیار، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقای سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران Endometr infertility fertilization in vitro جریان خون داپلر ناباروری لقاح آزمایشگاهی 1. Geelhoed DW, Nayembil D, Asare K, Schagen van Leeuwen JH, Van Roosmalen J. Infertility in rural Ghana. Int J Gynaecol Obstet 2002; 79(2): 137-142. ##2. Goswamy RK, Williams G, Steptoe PC. Decreased uterine perfusion--a cause of infertility. Hum Reprod 1988; 3(8): 955-959. ##3. Yang JH, Wu MY, Chen CD, Jiang MC, Ho ##HN, Yang YS. Association of endometrial blood flow as determined by a modified colour Doppler technique with subsequent outcome of in-vitro fertilization. Hum Reprod 1999; 14(6): 1606-1610.##4. Rogers PA. Structure and function of endometrial blood vessels. Hum Reprod Update 1996; 2(1): 57-62. ##5. Chien LW, Au HK, Chen PL, Xiao J, Tzeng CR. Assessment of uterine receptivity by the endometrialsubendometrial blood flow distribution pattern in women undergoing in vitro fertilization-embryo transfer. Fertil Steril 2002; 78(2): 245-251. ##6. Sterzik K, Grab D, Sasse V, Hütter W, Rosenbusch B, Terinde R. Doppler sonographic findings and their correlation with implantation in an in vitro fertilization program. Fertil Steril 1989; 52(5): 825-828. ##7. Steer CV, Campbell S, Tan SL, Crayford T, Mills C, Mason BA, et al. The use of transvaginal color flow imaging after in vitro fertilization to identify optimum uterine conditions before embryo transfer. Fertil Steril 1992; 57(2): 372-376.##8. Zaidi J, Pittrof R, Shaker A, Kyei-Mensah A, Campbell S, Tan SL. Assessment of uterine artery blood flow on the day of human chorionic gonadotropin administration by transvaginal color Doppler ultrasound in an in vitro fertilization program. Fertil Steril 1996; 65(2): 377-381. ##9. Gorokhovsky R, Tal J, Leibovitz Z, Degani S, Shapiro I, Calderon I, et al. Subendometrial arterial spectral doppler assessment during IVF cycles and its correlation with treatment outcome. Ultrasound Med Biol 2006; 32(2): 157-162.##10. Schild RL, Knobloch C, Dorn C, Fimmers R, Van der Ven H, Hansmann M. Endometrial receptivity in an in vitro fertilization program as assessed by spiral artery blood flow, endometrial thickness, endometrial volume, and uterine artery blood flow. Fertil Steril 2001; 75(2): 361-366.##11. Wang Jh, Men Dx, Yu Zf, Yan F, Li Cm, Xiao WL, et al. Transvaginal color Doppler ultrasonic measurement of endometrial and subendometrial vascularity in the prediction of receptivity during in Vitro fertilization embryo transfer treatment. Chinese Journal of Medical Imaging Technology 2010; 26(10): 1930-1932.##12. Verma S, Sahni R. Predictive value of transvaginal colour and power doppler ultrasound during in-vitro-fertilization treatment. Apollo Medicine 2009; 6(3): 264-270.##13. Gao MZ, Zhao XM, Li WY, Liu GM, Jia XF, Zhang HQ. Assessment of Uterine Receptivity by Endometrial and Subendometrial Blood Flows Measured by Vaginal Color Doppler Ultrasound in Women Undergoing IVF Treatment. Journal of Reproduction and Contraception 2007; 18(3): 71-97.##14. Yuval Y, Lipitz S, Dor J, Achiron R. The relationships between endometrial thickness, and blood flow and pregnancy rates in in-vitro fertilization. Hum Reporod 1999; 14(4): 1067-1071.## ##

تشخیص مولکولی و ارزیابی جنبه های اپیدمیولوژیکی دایروفیلاریا ایمی تیس در سگ های شهرستان تبریز و حومه Molecular Detection and Epidemiological Aspects of Dirofilaria immitis in Dogs in Tabriz and Suburbs 1 1 سابقه و هدف: دایروفیلاریا ایمی‌تیس یکی از مهم‌ترین نماتودهای بیماری‌زای مشترک بین انسان و گوشتخواران، به ویژه سگ، بوده و باعث بیماری زئونوز دایروفیلاریازیس در انسان و سگ می‌شود. تشخیص آلودگی عمدتاً از طریق روش‌های مختلف میکروسکوپی و سرولوژیکی و اخیراً به روش مولکولی انجام می‌شود. هدف از مطالعۀ حاضر برآورد دقیق آلودگی انواع سگ‌ها در شهرستان تبریز و حومه به دایروفیلاریا ایمی‌تیس با استفاده از روش مولکولی و تعیین فاکتورهای خطر اپیدمیولوژیکی مؤثر در شیوع آلودگی بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی، در مجموع 121 قلاده سگ شامل سگ‌های گله، خانگی، نگهبان، تجاری و ولگرد با گروه‌های سنی زیر 2 سال، 4-2 سال و بالای 4 سال از مناطق مختلف شهرستان تبریز برای نمونه‌گیری انتخاب و از ورید سفالیک آن ها نمونۀ خون اخذ گردید. پس از استخراج DNA، برای تشخیص و برآورد آلودگی قطعه‌ای به طول 432 جفت باز از ژن 18s rRNA انتخاب و با استفاده از پرایمرهای اختصاصی تکثیر شد. یافته‌ها: از 121 نمونه خون اخذ شده، 14 نمونه (6/11 درصد) (عمدتاً سگ گله) از نظر دایروفیلاریا ایمی‌تیس مثبت بودند. در آنالیز آماری داده‌ها، صرفاً شیوع آلودگی بر اساس مناطق مختلف جغرافیائی (036/0= p) دارای اختلاف معنی‌دار بود. استنتاج: علی‌رغم پیشرفت‌های چشمگیر در کنترل و پیشگیری بیماری‌های انگلی، آلودگی به دایروفیلاریا ایمی‌تیس در جمعیت سگ­های استان آذربایجان‌شرقی هم چنان وجود دارد و توصیه می‌شود یک توجه ویژه توسط صاحبان دام و مسئولین بهداشتی در ارتباط با حفاظت سگ‌ها در برابر آلودگی به این انگل مهم و احیاناً انتقال آن به جوامع انسانی مبذول شود. 2 Background and purpose: Dirofilaria immitis is one of the most important pathogenic Nematoda for humans and carnivores, especially dogs. It causes a zoonotic disease, namely dirofilariasis in hosts with a wide variety of manifestations. The detection of infection is commonly carried out by different microscopic and serologic methods and recently by molecular techniques. This aim of this research was to provide an accurate assessment of the D. immitis infection rates in dogs in Tabriz and its suburbs using molecular technique and determination of the influence of epidemiological factors on infection rates. Materials and methods: A descriptive study was performed in which a total of 121 dogs including sheepdogs, house dogs, guard dogs, commercial dogs and stray dogs (aged <2, 2-4 and 4< years old) were randomly selected from different areas in Tabriz, Iran. Blood samples were taken from the cephalic vein. To detect and assess the infection rates, after DNA extraction, a fragment of 432bp related to 18srRNA region was selected and amplified using specific primers. Results: Fourteen blood samples (11.6%, mainly of sheepdogs) were found to be positive for D. immitis. The prevalence rates of infection showed significant differences between geographical areas (P= 0.36). Conclusion: Despite great progress in prevention and control of parasitic diseases, dirofilariasis still occurs in canine community in East Azarbaijan province. Dog owners and veterinary services are recommended to pay ample attention to protect dogs against D. immitis infection and prevent subsequent transmission of infection to humans. 20 31 2016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 2016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 مهدی حسین زاده ورجوی Mahdi Hosseinzadeh Varjoy دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ایران جواد اشرفی هلان Javad Ashrafi Helan استاد، گروه آموزشی پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ایران نسرین صالحی Nasrin Salehi استادیار، گروه آموزشی پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ایران احد بازمانی Ahad Bazmani کارشناسی ارشد انگل شناسی، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری تبریز، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران احمد نعمت اللهی Ahmad Nematollahi استاد، گروه آموزشی پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ایران عباس ایمانی باران Abbas Imani Baran استادیار، گروه آموزشی پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ایران a.imani@tabrizu.ac.ir Dirofilaria immitis dirofilariasis molecular prevalence dog Tabriz دایروفیلاریا ایمی‌تیس دایروفیلاریازیس شیوع مولکولی سگ تبریز 1. Maxie MG. Jubb, Kennedy & Palmer's Pathology of Domestic Animals. 5th ed. US: Saunders Ltd; 2007.##2. Shaw SE, Day MJ. Arthropod-borne Infectious Diseases of Dog and Cat. Manson Press; 2005.##3. Dillion R. Dirofilariasis in Dogs and Cats. In: Ettinger S, Feldman EC (Eds). Text book of Small Animal Internal Medicine. Philadelphia: WB Saunders; 2000.##4. Knight DH. Heartworm Heart Disease. Adv Vet Sci Comp Med 1977; 21: 107-149.##5. Waren WA. Heartworm disease in small Animal Internal Medicine. 3rd ed. Nelson RW, Couto CG, (ed). US: Mosby; 2003.##6. Morchon R, Simon F, Gonzalez-Miguel J, Mellado I. Relationship Dirofilaria/Host: Cellular and molecular mechanisms of the heartworm disease vascular pathology, in proceeding of Second European Dirofilaria Days, 16-18 September. Morchon R, Simon F, Montoya JA, Genchi C, (Eds). Salamanca, Spain. 2009.##7. Vieira AL, Vieira MJ, Oliveira JM, Simoes AR, Diez-Banos P, Gestal J. Prevalence of canine heartworm (Dirofilaria immitis) disease in dogs of central Portugal. Parasite 2014; 21(5): 1-7.##8. Tylor MA, Coop RL, Wall RL. Veterinary Parasitology. 3thed. New jersey: Blackwell; 2001.##9. Robinson NB, Chavez CM, Conn JH. Pulmonary Dirofilariasis in Man. A case report and review of the literature. J Thoracic Cardiovascul Surg 1977; 74(3): 403-408.##10. Echeverri A, Long RF, Check W, Burnett CM. Pulmonary dirofilariasis. Ann Thoracic Surg 1999; 67(1): 201-202.##11. Montoya-Alonso JA, Mellado I, Carretón E, Cabrera-Pedrero ED, Morchón R, Simón F. Canine dirofilariosis caused by Dirofilaria immitis is a risk factor for the human population on the island of Gran Canaria, Canary Islands, Spain. Parasitol Res 2010; 107(5): 1265-1269.##12. Simón F, Siles-Lucas M, Morchón R, ##González-Miguel J, Mellado I, Carretón E, et al. Human and Animal Dirofilariasis: the Emergence of a Zoonotic Mosaic. Clin Microbiol Rev 2012; 25(3): 507-544.##13. Ciferri F. Human pulmonary dirofilariasis in the United States: a critical Review. Am J Trop Med Hyg 1982; 31(2): 302-308.##14. Etinger S, Feldman CE. Text book of Small Animal internal medicine. WB Saunders Company 2000, 5th ed. Philadelphia: WB Saunders Company; 2000.##15. Kronefeld M, Kampen H, Sassnau R, Werner D. Molecular detection of Dirofilaria immitis, Dirofilaria repens and Setaria tundra in mosquitoes from Germany. Parasit Vectors 2014; 7: 30.##16. Zarif-Fard M. Survey of Canine Helminth Parasites in East Azerbaijan with emphasis on Echinococcus multilocularis and their importance in public health. (Thesis PhD) Parasitology Department, Faculty of Medicine, University of Tehran, 1994. (Persian).##17. Meshgi B, Eslami A, Ashrafi-Helan J. Epidemiological survey of blood filariae in rural and urban dogs of Tabriz. J Fac Vet Med Tehran Univ 2002; 57(4): 59-63 (Persian).##18. Nematollahi A, Javidi-Barazandeh MA. A Survey on Occurrence Dirofilaria immitis in Stray Dogs of Tabriz, Iran. Acta Vet Brno 2010; 79: 449-451 (Persian).##19. Razmaraii N, Sadegh-Eteghad S, Babaei ##H, Paykari H, Esmaeilnia K, Froghy L. Molecular Survey of Canine Microfilariae Species in East-Azerbaijan Province of Iran. Archiv Razi Inst 2013; 68(2): 125-129 (Persian).##20. Aryamanesh M. Study of Stray Dogs Infection to Dirofilaria immitis in Urmia City. 4th National Congress of the transition between human and animal diseases. Tehran; 2000 (Persian).##21. Javadi Sh, Hanifeh M, Tavassoli M, Dalir-Naghadeh B, Khezri A, Hadian M. Dirrofilariasis in Shepherd Dogs of High Altitudes Areas in West Azerbaijan-Iran. Vet Res Forum 2011; 2(1): 53-57 (Persian).##22. Bokai S, Moobedi A, Mohebali M, Hoseini H, Nadim A. Study on prevalence of dirofilariosis in Meshkinshahr-Northwest of Iran. J Fac Vet Med Univ Tehran 1998; 53(1-2): 23-26 (Persian).##23. Ranjbar-Bahadori SH, Veshgini A, Shirani D, Eslami A, Mohieddin H, Shemshadi B, Masoole R. Epidemiological Aspects of Canine Dirofilariasis in the North of Iran. Iranian J Parasitol 2011; 6(1): 73-80.##24. Malmasi A, Hosseini SH, Aramoon M, Bahonar A, Seifi HA. Survey of canine Dirofilaria immitis infection in Caspian provinces of Iran. Iranian J Vet Res 2011; 12(4): 344-348 (Persian).##25. Sadighian A. Helminth Parasites of stray Dogs and Jackals in Shahsavar area, Caspian Region, Iran. J Parasitol 1969; 55(2): 372-374.##26. Meshgi B, Eslami A. Study on filariosis of sheepdogs around of Tehran. J Fac Vet Med Tehran Univ 2001; 55(4): 53-57 (Persian).##27. Ranjbar-Bahadori Sh, Hekmatkhah A. A study on filariasis of stray dogs in Garmsar. J Vet Res 2007; 62(4): 73-76 (Persian).##28. Razmi Gh. Study on situation of infection to dogs of Mashhad to types of filaria. J Fac Vet Med Tehran Univ 1999; 54(1): 5-7 (Persian).##29. Bohloli Oskoii S, Sadeghi E, Hashemian AH, Ghaffari Khaligh S. Study on Shepherd Dog Dirofilariosis in Kermanshah province in 2011-2012. J Vet Lab Res 2013; 5: 47-54.##30. Farahnak A, Mobedi I, Mohammadi F. Study of Zoonotic Helminthes of Carnivores in Khuzestan, Iran. Iranian J Publ Health 1998; 27(3,4): 15-20.##31. Ranjbar-Bahadori SH, Eidi-Delvarzadeh M, Shemshadi B. Dirofilaria immitis infection in stray dogs of Khuzestan, a province in South-Western Iran. Int J Vet Res 2009; 3(2): 133-136.##32. Razi-Jalali MH, Alborzi AR, Avizeh R, Mosallanejad B. A study on Dirofilaria immitis in healthy urban dogs from Ahvaz, Iran. Iranian J Vet Res 2010; 11(33): 357-362 (Persian).##33. Jafari S, Gaur, SNS, Khaksar ZA. Prevalence of Dirofilaria immitis in dogs of Fars province of Iran. J Appl Anim Res 1996; 9(1): 27-31 (Persian).##34. Sadjjadi SM, Mehrabani D, Oryan A. Dirofilariosis of Stray Dogs in Shiraz, Iran. J Vet Parasitol 2004; 18(2): 181-182 (Persian).##35. Akhtardanesh B, Radfar MH, Voosough ##D, Darijani N. Seroprevalence of canine heartworm disease in Kerman, southeastern Iran. Comp Clin Pathol 2011; 20: 573-577.##36. Khedri J, Radfar MH, Borji H, Azizzadeh M, Akhtardanesh B. Canine Heartworm in Southeastern of Iran with Review of disease distribution. Iran J Parasitol 2014; 9(4): 560-567 (Persian).##37. Salahi-Moghadam A, Moobedi A, Bani Hashemi SJ. Case report of Dirofilaria in Hydrocoel of a child with 5 years old age, 3rd National Congress of Parasitilogy. Mazandaran university of medical sciences. sari, Iran. 2000.##38. Mobedi I, Javadian E, Ebaei MR. Introduction of Zoonosis Focus of canine Heartworm (Nematoda, Filarioidae, Dirofilaria immitis) in Meshkin-Shahr Region. Proceeding of National Congress of Iranian Veterinary Students, Tehran, 2000.##39. Azari-Hamidian SH, Yaghoubi Ershadi MR, Javadian E, Moubedi I, Abai MR. Review of Dirofilariasis in Iran. J Med Fac Guilan Univ Med Sci 2007; 15(60): 102-113 (Persian).##40. Nuchprayoon S, Junpee A, Poovorawan Y, Scoot AL. Detection and differentiation of filarial parasites by universal primer and polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism analysis. Am J Trop Med Hyg 2005; 73(5): 895-900.##41. Rishniw M, Barr SC, Simpson KW, Frongillo MF, Franz M, Dominguez-Alpizar JL. Description between six species of canine microfilariae by a single polymerase chain reaction. Vet Parasitol 2006; 135(3-4): 303-314.##42. Simsek S, Utuk AE, Koroglu E, Rishniw M. Serological and molecular studies on Dirofilaria immitis in dogs from Turkey. J Helminthol 2008; 82(2): 181-186.##43. Simon F, Morchon R, Gonzalez-Migoel J, Marcos-Atxutegi C, Siles-Lucas M. What is new about animal and human dirofilariasis? Trends Parasitol 2009; 25(9): 404-409.##44. Hou H, Shen G, Wu W, Gong P, Liu Q, You J, et al. Prevalence of dirofilaria immitis infection in dogs from Dandong, China. Vet Parasitol 2011; 183(1-2): 189-193.##45. Furtado AP, Do Carmo ES, Giese EG, Vallinoto ACR, Lanfred RM, Santos JN. Detection of dog filariasis in Marajo Island, Brazil by classical and molecular methods. Parasite Res 2009; 105(6): 1509-1515.##46. Ciocan R, Darabus Gh, Jacsó O, Fok E. Detection of Dirofilaria spp. in Dogs by PCR. Bulletin UASVM Vet Med 2010; 67(2): 40-44.##47. Song KH, Lee SE, Hayasaki M, Shiramizu K, Kim DH, Cho KW. Seroprevalence of canine dirofilariosis in South Korea. Vet ##Parasitol 2003; 114(3): 231-236.##48. Ranjbar-Bahadori Sh, Eslami A, Meshgi B, Mohtasham MR. Study on blood filaria of dogs in Tonekabon. J Fac Vet Med Tehran Univ 2005; 60(4): 353-356 (Persian).##49. Ranjbar-Bahadori Sh, Eslami A. Prevalence of blood filaria of dogs in Golestan province and determining of its periodicity. J Fac Med Vet Univ Tehran 2006; 62(1): 11-14 (Persian).##50. Oncel T, Vural G. Seroprevalence of Dirofilaria immitis in stray dogs in Istanbul and Izmir. Turk J Vet Anim Sci 2005; 29(3): 785-789.##51. Duran-Struck R, Jost C, Hernandez AH. Dirofilaria immitis prevalence in a canine population in the Samana Peninsula (Dominican Republic)-June 2001. Vet Parasitol 2005; 133(4): 323-327.##52. Montoya JA, Morales M, Juste MC, Banares A, Simon F, Genchi C. Seroprevalence of canine heartworm disease (Dirofilaria immitis) on Tenerife Island: an epidemiological update. Parasitol Res 2006; 100(1): 103-105.##53. Yildirim A, Ica A, Atalay O, Duzlu O, Inci A. Prevalence and epidemiological aspects of Dirofilaria immitis in dogs from Kayseri Province, Turkey. Res Vet Sci 2007; 82(3): 358-363.##54. Boonyapakorn C, Srikitjakarn L, Morakote N, Hoerchner F. The epidemiology of Dirofilaria immitis infection in outpatient dogs at Chiang Mai University Small Animal Hospital, Thailand. Southeast Asian J Trop Med Public Health 2008; 39(1): 33-38.##55. Tasić A, Rossi L, Tasić S, Miladinović-Tasić N, Ilić T, Dimitrijević S. Survey of canine dirofilariasis in Vojvodina, Serbia. Parasitol Res 2008; 103(6): 1297-1302.##56. Furtado AP, Do Carmo ES, Giese EG, Vallinoto AC, Lanfredi RM, Santos JN. Detection of dog filariasis in Marajo Island, Brazil by classical and molecular methods. Parasitol Res 2009; 105(6): 1509-1515.##57. Byeon KH, Kim BJ, Kim SM, Yu HS, Jeong HJ, Ock MS. A serological survey of Dirofilaria immitis infection in pet dogs ##of Busan, Korea, and effects of chemoprophylaxis. Korean J Parasitol 2007; 45(1): 27-32.##58. Cringoli G, Rinaldi L, Veneziano V, Capelli G. A prevalence survey and risk analysis of filariasis in dogs from the Mt. Vesuvius area of southern Italy. Vet Parasitol 2001; 102(3): 243-252.##59. Souza NF, Benigno RNM, Figueiredo M, Salim SK, Silva D, Goncalves R, et al. (1997) Prevalence of in dogs in the city of Belm, Para, assessed on the basis of microfilaraemia. Rev Brasil de Parasitol Vet 1997; 6(1): 83-86.## ##

بررسی تاثیر عصاره های متانولی گیاه Avicennia marina بر رشد و تکثیر لنفوسیت و جهش زایی آن ها با استفاده از آزمون ایمز و روش های بیوانفورماتیکی Activity of Avicennia marina Methanol Extracts on Proliferation of Lymphocytes and their Mutagenicity Using Ames Test and In Silico Method 1 1 سابقه و هدف: گیاه حرا با نام علمی Avicennia marina متعلق به خانواده آکانتاسه می‌باشد که در گذشته برای درمان بیماری‌های مختلفی نظیر زخم معده، آبله، روماتیسم و سوختگی‌ها به کار می‌رفته است و در سال‌های اخیر اثرات مطلوب درمانی آن در بررسی‌های متعددی به اثبات رسیده است. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر عصاره متانولی اندام‌های مختلف این گیاه بر تکثیر لنفوسیت‌های انسانی و پتانسیل جهش زایی آن در شرایط in vitro و in silico می‌باشد. مواد و روش‌ها: دراین بررسی تجربی، نمونه‌های مورد نظر پس ازجمع‌آوری، خشک و آسیاب شدند. سپس عصاره‌های متانولی تهیه شده از بخش‌های مختلف گیاه با روش غوطه‌ور سازی، به وسیله روتاری در دمای 40 درجه سانتی‌گراد تغلیظ و با استفاده از PBS استریل به غلظت‌های 50، 100، 500، 1000 و 1500 میکروگرم بر میلی‌لیتر رقیق گردید. تاثیر عصاره‌های ذکر شده بر رشد و تکثیر سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی با آزمون MTT و قابلیت جهش‌زایی آن با استفاده از آزمون ایمز بررسی شد. هم چنین پیش بینی جهش‌زایی 15 ترکیب غالب این گیاه با نرم افزار Toxtree2.6.6 انجام گردید. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد از بین عصاره‌های بخش‌های مختلف گیاه حرا، برگ و ریشه به ترتیب بیش‌ترین و کم‌ترین اثر تحریک کنندگی بر رشد و تکثیر لنفوسیت‌ها دارند. هم‌چنین برگ و ساقه گیاه حرا فاقد پتانسیل جهش‌زایی در غلظت‌های مختلف می‌باشند. نتایج حاصل از پیش‌بینی جهش‌زایی 15 ترکیب گیاه حرا نشان داد 4 تری ترپنوئید تاراکسرول، بتولین، گوزیپول و لوپئول در سطح ضعیف جهش‌زایی قرار می‌گیرند. استنتاج: با توجه به اثرات مطلوب عصاره متانولی برگ و ساقه گیاه حرا بر تکثیر و رشد لنفوسیت‌ها و عدم جهش‌زایی آن‌ها می‌توان نتیجه گرفت که برگ و ساقه این گیاه می‌تواند کاندید مناسبی جهت بررسی‌های بیش‌تر برای ساخت داروهایی با منشأ گیاهی در درمان بیماری‌های نقص ایمنی باشد. 2 Background and purpose: Avicennia marina (family Acanthaceae) has been used as traditional medicine in Iran to treat some diseases such as ulcers, rheumatism and burns. The present study investigated the in silico and in vitro mutagenicity of the fruit, leaf, seed and stem extracts of Avicennia marina and their effects on human peripheral blood mononuclear cells (PBMC) proliferation. Materials and methods: In this experimental study, air dried and powdered plant materials were extracted by methanol using maceration. The extracts were evaporated to dryness by rotary evaporator at 40°C and were diluted using different PBS concentrations (50, 100, 500, 1000, and 1500 µg/ml). The effect of the methanol extract of this plant on lymphocyte proliferation was measured using MTT assay. The mutagenicity of these extracts was also investigated using Ames test. In silico analysis of 15 dominant compounds of the plant was performed by Toxtree 2.6.6 software. Results: The methanol extracts of the leaf and root had the highest and lowest inducing effect on lymphocyte proliferation, respectively. Leaf and stem extracts of Avicennia marina did not show any mutagenicity on this strain. In silico analysis demonstrated that among 15 compounds, four triterpenoids (Taraxerol, Betulin, Lupeol, and Gossypol) had weak mutagenicity. Conclusion: Avicennia marina showed positive effects on proliferation of lymphocytes and their mutagenicity, therefore, it could be considered as a good candidate in treatment of immunodeficiency diseases. 32 42 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 سارا خواجه زاده Sara Khajehzadeh دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده علوم و فن آوری های نوین، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ایران ماندانا بهبهانی Mandana Behbahani دانشیار، گروه بیوتکنولوژی میکروبی، دانشکده علوم و فناوری های نوین، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ایران Ma_behbahani@yahoo.com Avicennia lymphocytes methanolic extract MTT assay mutagenicity آزمون MTT جهش‌زایی گیاه حرا عصاره متانولی لنفوسیت 1. Philippi ME, Duarte BM, Da Silva CV, De Souza MT, Niero R, Cechinel Filho V, et al. Immunostimulatory activity of Calophyllum brasilianse,ipomoea pes-caprae and matatba elaeagnoides demonstrated by human peripheral blood mononuclear cells prolipheration. Acta Pol Pharm 2010; 67(1): 69-73.##2. Calixto JB. Twenty-five years of research on medicinal plant in Latin America: a personal view. J Ethnopharmacol 2005; 100(1-2): 131-134.##3. Tan BK, Vanitha J. Immunomodulatory and antimicrobial effects of some traditional Chinese medicinal herbs: a review. Curr Med Chem 2004; 11(11): 1423-1430.‌##4. Song JY, Han SK, Son EH, Pyo SN, Yun YS, Yi SY. Induction of secretory and tumoricidal activities in peritoneal macrophages by ginsan. Int immunopharmacol 2002; 2(7): 857-865.‌##5. Abeysinghe PD, Pathirana RN, Wanigatunge RP. Evaluation of antibacterial activity of different mangrove plant extracts. RJS 2006; 1(1): 104-112.##6. Bobbarala V, Vadlapudi VR, Naidu KC. Antimicrobial potentialities of Mangrove plant Avicennia marina. JPR 2009; 2(6): 1019-1021.##7. Ravikumar S, Gnanadesigan M, Suganthi P, Ramalakshmi A. Antibacterial potential of chosen mangrove plants against isolated urinary tract infections bacterial pathogens. Int J Med Med Sci 2010; 2(3): 94-99.‌##8. Behbahani M. Evaluation of anti-HIV-1 activity of a new iridoid glycoside isolated from Avicenna marina, in vitro. Int Immunopharmacol 2014; 23(1): 262-266.‌##9. Alizadeh Behbahani B, Shahidi F, Tabatabaei Yazdi F, Mohebbi M. Antifungal effect of aqueous and ethanolic mangrove plant extract on pathogenic fungus “in vitro”. I J A P P 2013; 4(7): 1652-1658.##10. Beula JM, Gnanadesigan M, Rajkumar ##PB, Ravikumar S, Anand M. Antiviral, antioxidant and toxicological evaluation of mangrove plant from South East coast of India. Asian Pacific J Tropical Biomed 2012; 2(1): 352-357.‌##11. Zamani Gandomani M, Forouzandeh Molaali E, Zamani Gandomani Z, Madani H, Moshtaghian SJ. Evaluation of Anti-Inflammatory Effect of Hydroalcoholic Extract of Mangrove (Avicennia Marina) Leaves in Male Rats. MJTUMS 2012; 34(4): 80-85 (Persian).‌##12. Momtazi-borojeni AA, Behbahani M, Sadeghi-aliabadi H. Antiproliferative activity and apoptosis induction of crude extract and fractions of Avicennia marina. Iran J Basic Med Sci 2013; 16(11): 1203-1208.##13. Fathi Moghaddam H, Mokhtari M, Kamaei L, Ahangarpour A. Effects of Avicennia Marina Leaves Aqueous and Hydro Alcoholic Extract on Streptozotocin-Induced Diabetic Male Rats. J Rafsenjan Univ Med Sci 2011; 10(4): 245-254 (Persian).‌‌##14. Karami L, Majd A, Mehrabian S, Nabiuni M, Salehi M and Irian S. Antimutagenic and anticancer effects of Avicennia marina leaf extract on Salmonella typhimurium TA100 bacterium and human promyelocytic leukaemia HL-60 cells. Sci Asia 2012; 38(4): 349-355.‌##15. McCann J, Ames BN. Detection of carcinogens as mutagens in the Salmonella/ microsome test: Assay of 300 chemicals: Discussion. Precede Nat Acad Sci 1976; 73(3): 950-954.‌##16. Khafagi I, Gab-Alla A, Salama W, Fouda, M. Biological activities and phytochemical constituents of the gray mangrove Avicennia marina (Forssk.) Vierh. EBB Soc 2003; 5: 62-69.‌##17. Maron DM, Ames BN. Revised methods for the Salmonella mutagenicity test. Mutat Res 1983; 113(3-4): 173-215.##18. Ame BN. The detection of chemical mutagens with enteric bacteria. In Chemical Mutagens, Principles and Methods 1971; 267-282.##19. Rezai-Basiri M, Samini M, Ghazi-Khansari M, Sahebgharani M, Partoazar A. Monitoring Ames assay on urine of clinical pathology laboratories technicians. J Pharmacol Toxicol 2008; 3(3): 230-235.##20. Feng Y, Li XM, Duan XJ, Wang BG. Irridoid glucosides and flavones from the aerial parts of Avicennia marina. Chem biodivers 2006; 3(7): 799-806.‌##21. Han L, Huang X, Dahse HM, Moellmann U, Fu H, Grabley S, et al. Unusual naphthoquinone derivatives from the twigs of Avicennia marina. J Nat Prod 2007; 70(6): 923-927.##22. Tajbakhsh S, Mahmudpur M, Haghighi MA. Antibacterial activity of Avicennia marina leaves extract on Staphylococcus aureus, Escherichia coli and Pseudomonas aeruginosa. ISMJ 2005; 8(1): 1-7.##23. Zandi K, Taherzadeh M, Yaghoubi R, Tajbakhsh S, Rastian Z, Fouladvand M, et al. Antiviral activity of Avicennia marina against herpes simplex virus type 1 and vaccine strain of poliovirus (An in vitro study). JMPR 2009; 3(10): 771-775.##24. Namazi R, Zabihollahi R, Behbahani M, Rezaei A. Inhibitory Activity of Avicennia marina, a Medicinal Plant in Persian Folk Medicine, against HIV and HSV. Iran J Pharm Res 2013; 12(2): 435-443.##25. Chiang LC, Ng LT, Chiang W, Chang MY, Lin CC. Immunomodulatory activities of flavonoids, monoterpenoids, triterpinoids, iridoid glycosides and phenolic compounds of Plantago species. Planta med 2003; 69(7): 600-604.##26. Tan BK and Vanitha J. Immunomodulatory and antimicrobial effects of some traditional Chinese medicinal herbs: a review. Current Med Chem 2004; 11(11): 1423-1430.‌##27. Fang X, Chen X. Structure elucidation and ##immunological activity of a novel pectic polysaccharide from the stems of Avicennia marina. Eur Food Res Tec 2013; 236(2): 243-248.##28. Chiou WF, Chen CF, Lin JJ. Mechanisms of suppression of inducible nitric oxide synthase (iNOS) expression in RAW 264.7 cells by andrographolide. Br J Pharmacol 2000; 129(8): 1553-1560.‌##29. Phapale R, Mirsa-Thakur S. Antioxidant activity and antimutagenic effect of phenolic compounds in Feronia limonia (L) Swingle Fruit. Int J Pharm Sci 2010; 2(4): 68-73.‌##30. Resende FA, Munari CC, de Azevedo Bentes Monteiro Neto M, Tavares DC, Bastos JK, da Silva Filho AA, et al. Comparative studies of the (Anti) mutagenicity of Baccharis dracunculifolia and artepillin C by the bacterial reverse mutation test. Molecules 2012; 17(3): 2335-2350.##31. Eren Y, Özata A. Determination of mutagenic and cytotoxic effects of Limonium globuliferum aqueous extracts by Allium, Ames, and MTT tests. Rev Bras Farmacogn 2014; 24(1): 51-59.## ##

ارتباط پلی مورفیسم کدون V57I ژن AURKA با سرطان پستان در بیماران شهر سبزوار Relationship between Allelic Polymorphism Codon V57I of AURKA Gene and Breast Cancer 1 1 سابقه و هدف: تومورهای بدخیم غده پستان دومین عامل کشنده در خانم‌ها می‌باشند. در مورد نقش سرطان‌زایی پلی‌مورفیسم هموزیگوتی و هترزیگوتی اگزون 4 کدون V57I والین/ ایزولوسین (Val/Ile) ژن AURKA در سرطان پستان اطلاعات متفاوتی گزارش شده است. هدف از این مطالعه مشخص کردن ژنوتیپ‌های کدون V57I ژن AURKA در بیماران مبتلا به سرطان بدخیم پستان در مقایسه با نمونه شاهد در شهرستان سبزوار می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه شاهدی- موردی بوده و بر روی ۲۰۰ نمونه شامل یک صد نمونه مبتلا به سرطان غده پستان و یک صد نمونه سالم (شاهد) انجام شد. DNA نمونه‌ها به وسیله کیت استاندارد استخراج شد و با استفاده از پرایمر اختصاصی کدون V57I ژن AURKA تکثیرگردید و با روش (PCR-RFLP) و با استفاده از آنزیم BstUI ژنوتیپ‌های کدون V57I ژن AURKA تعیین شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-16 و آزمون هاردی- واینبرگ کای دو تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: فراوانی ژنوتیپی هموزیگوتی والین/ والین (Val/Val) در بیماران بدخیم و سالم به ترتیب 76 (38 درصد) و 68 (30 درصد) بود. فراوانی ژنوتیپی هتروزیگوتی والین/ ایزولوسین (Val/Ile) در بیماران مبتلا به سرطان بدخیم پستان و سالم به ترتیب 17 (5/8 درصد) و 30 (15 درصد) بود و فراوانی ژنوتیپی هموزیگوتی ایزولوسین/ ایزولوسین (Ile/ Ile) در نمونه‌های سرطانی و شاهد به ترتیب 7 (5/3 درصد) و 2 (1 درصد) مشاهده شد. بین نوع ژنوتیپ در نمونه‌های بدخیم (مورد) و سالم شاهد تفاوت معنی‌دار آماری مشاهده شد (03/0< p). استنتاج: فرم هموزیگوتی ژن V57I AURKA در نمونه‌های بدخیم بیش‌تر از نمونه‌های شاهد مشاهده شد، بنابراین احتمال داده می‌شود که تعیین ژنوتیپ ژن AURKA بتواند در پیش‌آگهی و ارزیابی روند درمانی سرطان پستان کمک‌کننده باشد. 2 Background and purpose: Malignant breast cancer is the second cause of death in women in the world. Studies revealed different controversial results regarding the carcinogenesis role of allelic polymorphism of codon V57I of AURKA gene. The present study aimed to determine the genotypic polymorphisms in codon V57I of AURKA gene in women with invasive carcinoma compared to those in healthy controls in Sabzevar, Iran. Materials and methods: A case-control study was conducted in 200 individuals with invasive breast carcinoma (n=100) and healthy women (n=100). DNA samples were extracted and the codon V57I of AURKA gene was amplified by PCR. The different genotypes were analyzed by restriction fragment length polymorphism (PCR-RFLP) using BstUI enzyme. Data was analyzed in SPSS V.16, applying Hardy-Weinberg and chi-squares test. Results: The frequencies of the homozygote valine/valine (Val/Val) in patients and controls were 76(38%) and 68(30%), respectively. The heterozygote valine/isoleucine (Val/Ile) frequencies were 17(8.5%) and 30(15%) in patients and controls, respectively. The frequency of homozygote isoleucine/isoleucine (Ile/ Ile) was 7(3.5%) in patients and 2(1%) in healthy samples. A significant difference was found between patients with malignancy and healthy controls (P<0.03). Conclusion: The homozygote forms of codon V57I in AURKA gene were more prevalent compared to heterozygote genotypes. Therefore, identification of genotypes and polymorphisms in AURKA gene could be of great benefit in prognosis, diagnosis and treatment of breast cancer.  43 50 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 رحیم گل محمدی Rahim Golmohammadi دانشیار، گروه علوم تشریحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران ایران rahimgolmohammadi@yahoo.com محمدجواد نمازی Mohammdjavad Namazi استادیار، گروه ایمینولوژی میکروب و انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران ایران breast neoplasm V57I codon AURKA gene سرطان پستان کارسینوم مهاجم مجرایی کدون V57I AURKA 1. Abdulrahman GO Jr, Rahman GA. Epidemiology of breast cancer in europe and Africa. J Cancer Epidemiol 2012; 2012: 915610.##2. Lam WW, Fielding R, Ho EY. Predicting psychological morbidity in Chinese women after surgery for breast carcinoma. Cancer 2005; 103(3): 637-646.##3. Golmohammadi R, Pejhan A. The prognostic value of the P53 protein and the Ki67 marker in breast cancer patients. J Pak Med Assoc 2012; 62(9): 871-875.##4. Longley DB, Johnston PG. Molecular mechanisms of drug resistance. J Pathol 2005; 205(2): 275-292.##5. Michor F, Nowak MA, Iwasa Y. Evolution of resistance to cancer therapy. Curr Pharm Des 2006; 12(3): 261-271.##6. Abba MC, Lacunza E, Butti M, Aldaz CM. Breast Cancer Biomarker Discovery in the Functional Genomic Age: A Systematic Review of 42 Gene Expression Signatures. Biomarker Insights 2010; 5: 103-118.##7. Kollareddy M, Dzubak P, Zheleva D, Hajduch M. Aurora kinases: structure, functions and their association with cancer. Biomed Pap Med Fac Univ Palacky Olomouc Czech Repub 2008; 152(1): 27-33.##8. Liu C. The association between AURKA T91A polymorphism and breast cancer risk. Breast Cancer Res Treat 2011; 129(1): 281-283.##9. Yang F, Guo X, Yang G, Rosen DG, Liu J. AURKA and BRCA2 expression highly correlate with prognosis of endometriofid ovarian carcinoma. Mod Pathol 2011; 24(6): 836-845.##10. Chou CH, Yang NK, Liu TY, Tai SK, Hsu DS, Chen YW, et al. Chromosome instability modulated by BMI1-AURKA signaling drives progression in head and neck cancer. Cancer Res 2013; 73(2): 953-966.##11. Jiang S, Katayama H, Wang J, Li SA, Hong Y, Radvanyi L, et al. Estrogen-induced aurora kinase-A (AURKA) gene expression is activated by GATA-3 in estrogen receptor-positive breast cancer cells. Horm Cancer 2010; 1(1): 11-20.##12. Staff S, Isola J, Jumppanen M, Tanner M. Aurora-A gene is frequently amplified in basal-like breast cancer. Oncol Rep 2010; 23(2): 307-312.##13. Giacomazzi J, Aguiar E, Palmero EI, Schmidt AV, Skonieski G, Duarte Filho D, et al. Prevalence of the STK15 F31I polymorphism and its relationship with mammographic density. Braz J Med Biol Res 2011; 44(4): 291-296.##14. Cox DG, Hankinson SE, Hunter DJ. Polymorphisms of the AURKA (STK15/Aurora Kinase) Gene and Breast Cancer Risk (United States). Cancer Causes Control 2006; 17(1): 81-83.##15. Kimura M, Okano Y. Aurora kinases and cancer. Gan To Kagaku Ryoho 2005; 32(1): 1-5.##16. Vidarsdottir L, Bodvarsdottir SK, Hilmarsdottir H, Tryggvadottir L, Eyfjord JE. Breast cancer risk associated with AURKA 91T-->A polymorphism in relation to BRCA mutations. Cancer Lett 2007; 250(2): 206-212.##17. Sun H, Bai J, Chen F, Jin Y, Yu Y, Fu S. Lack of an association between AURKA T91A polymorphisms and breast cancer: a meta-analysis involving 32,141 subjects. Breast Cancer Res Treat 2011; 125(1): 175-179.##18. Pickhard A, Siegl M, Baumann A, Huhn M, Wirth M, Reiter R, et al. The response of head and neck squamous cell carcinoma to cetuximab treatment depends on Aurora kinase A polymorphism. Oncotarget 2014; 5(14): 5428-5438.##19. Golmohammadi R, Namazi MJ, Nikbakht M, Salehi M, Derakhshan MH. Characterization and Prognostic Value of Mutations in Exons 5 and 6 of the p53 Gene in Patients with Colorectal Cancers in Central Iran. Gut Liver 2013; 7(3): 295-302.##20. Golmohammadi R, Namazi MJ, Nikbakht, Salehi M. Missense and Nonsense Mutations of P53 Gene in Patients with Colorectal Adenocarcinoma in Isfahan, Central Iran. Iran Red Crescent Med J 2011; 13(3): 215-216.##21. Egan KM, Newcomb PA, Ambrosone CB, Trentham-Dietz A, Titus-Ernstoff L, Hampton JM, et al. STK15 polymorphism and breast cancer risk in a population-based study. Carcinogenesis 2004; 25(11): 2149-2153.##22. Qin K, Wu C, Wu X. Two nonsynonymous polymorphisms (F31I and V57I) of the STK15 gene and breast cancer risk: a meta-analysis based on 5966 cases and 7609 controls. J Int Med Res 2013; 41(4): 956-963.##23. Nikonova AS, Astsaturov I, Serebriiskii IG, Dunbrack RL Jr, Golemis EA. Aurora A kinase (AURKA) in normal and pathological cell division. Cell Mol Life Sci 2013; 70(4): 661-687.##24. Staff S, Isola J, Jumppanen M, Tanner M. Aurora-A gene is frequently amplified in basal-like breast cancer. Oncol Rep 2010; 23(2): 307-312.##25. Zou Z, Yuan Z, Zhang Q, Long Z, Chen J, Tang Z, et al. Aurora kinase A inhibition-induced autophagy triggers drug resistance in breast cancer cells. Autophagy 2012; 8(12): 1798-1810.##26. Dai Q, Cai QY, Shu XO, Ewart-Toland A, Wen WQ, Balmain A, Gao YT, et al. Synergistic effects of STK15 gene polymorphisms and endogenous estrogen exposure in the risk of breast cancer. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 2004; 13(12): 2065-2070.##27. Ruan Y, Song AP, Wang H, Xie YT, Han JY, Sajdik C, et al. Genetic polymorphisms in AURKA and BRCA1 are associated with breast cancer susceptibility in a Chinese Han population. J Pathol 2011; 225(4): 535-543.##28. Li Y, Tang K, Zhang H, Zhang Y, Zhou W, Chen X. Function of Aurora kinase A in Taxol-resistant breast cancer and its correlation with P-gp. Mol Med Rep 2011; 4(4): 739-746.##29. Fletcher O, Johnson N, Palles C, dos Santos Silva I, McCormack V, Whittaker J, et al. Inconsistent association between the STK15 F31I genetic polymorphism and breast cancer risk. J Natl Cancer Inst 2006; 98(14): 1014-1018.##30. Guo XG, Zheng L, Feng WB, Xia Y. The AURKA gene rs2273535 polymorphism contributes to breast carcinoma risk-meta-analysis of eleven studies. Asian Pac J Cancer Prev 2014; 15(16): 6709-6714.## ##

نقش سلول های گلیا در پاسخ سیناپسی پایه و شکل پذیری سیناپسی کوتاه مدت ناحیه CA1 هیپوکمپ The Role of Glial Cells in Baseline Synaptic Response and Short Term Synaptic Plasticity of CA1 Area of the Hippocampus 1 1 سابقه و هدف: با توجه به توانایی سلول‌های گلیا در آزادسازی فاکتورهای تغذیه ای و گلیوترانسمیتر و نیز پاسخ‌دهی به میانجی‌های عصبی آزاد شده توسط نورون‌ها و نقش آن‌ها در هومئوستاز فضای سیناپسی، به نظر می‌رسد این سلول ها در شکل‌پذیری سیناپسی نقش دارند. در این مطالعه به بررسی نقش سلول‌های گلیای هیپوکمپ در پاسخ سیناپسی پایه و شکل‌پذیری سیناپسی کوتاه مدت این ناحیه پرداختیم. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع تجربی می‌باشد. جهت مهار سلول‌های گلیای هیپوکمپ، فلوئوروسیترات، مهارکننده این سلول‌ها، (μl5/0nmol/1) به صورت دو طرفه در داخل هیپوکمپ پشتی تزریق شد. پاسخ سیناپسی پایه و شکل‌پذیری سیناپسی کوتاه مدت با تکنیک ثبت پتانسیل میدانی بررسی گردید. مسیر Schaffer Collateral تحریک و fEPSP از CA1 ثبت شد. پس از تهیه نمودار Input/output، از تحریکات زوج پالس (Paired pulse) برای القای شکل‌پذیری سیناپسی کوتاه مدت استفاده شد. یافته‌ها: مهار سلول‌های گلیای توسط ریز تزریق فلوئوروسیترات در ناحیه CA1، پاسخ سیناپسی پایه را متأثر نکرد (05/0> p). مهار این سلول ها سبب افزایش معنی دار شاخص زوج پالس (کنترل: 48/5±80/62 درصد، دریافت کننده فلوئوروسیترات: 11/12±19/87 درصد) در فاصله بین پالسی 20 میلی‌ثانیه گردید (05/0< p). اما بر این شاخص در فواصل بین پالسی 80 و 200 میلی ثانیه تأثیری نداشت (05/0> p). استنتاج: نتایج پیشنهاد می کند عملکرد سلول های گلیا هیپوکمپ بر پاسخ سیناپسی پایه اثری ندارد، اما شکل پذیری سیناپسی کوتاه مدت در ناحیه CA1 هیپوکمپ را متأثر می کند. 2 Background and purpose: Glial cells seem to play role in synaptic plasticity because they have the ability to release trophic factors and gliotransmitters and respond to neurotransmitters. They also play important role in synaptic space homeostasis. In this study, the role of hippocampal glial cells in baseline synaptic response and short term synaptic plasticity were investigated.  Materials and methods: In this experimental study, flourocitrate, glia inhibitor (1nmol/0.5μl), was microinjected intrahippcampally for inhibition of hippocampal glial cells. Baseline synaptic response and short term synaptic plasticity were evaluated by field potential recording. fEPSP was recorded from CA1 following Schaffer collaterals stimulation. After Input/Output curve construction, short term synaptic plasticity was induced by paired pulse stimulations.    Results: Inhibition of glial cells by flourocitrate microinjection in CA1 did not have any effect on baseline synaptic response (P>0.05). Flourocitrate increased paired pulse index (PPI, control: 62.80%±5.48; flourocitrate treated: 87.19%±12.11) at 20 ms inter pulse interval (P0.05). Conclusion: The results suggest that hippocampal glial cells functions did not influence the baseline synaptic response but affected short term synaptic plasticity in CA1 area of the hippocampus. 51 61 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 آزاده الهی ماهانی Azadeh Elahi-Mahani کارشناسی ارشد فیزیولوژی، مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران نرگس حسین مردی Narges Hosseinmardi استادیار، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران nargeshosseinmardi@yahoo.com مهیار جان احمدی Mahyar Janahmadi استاد، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران فاطمه سادات سیدآقامیری Fatemehsadat Seyedaghamiri کارشناسی ارشد فیزیولوژی، مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران مهدی هوشمندی Mehdi Hooshmandi کارشناسی ارشد فیزیولوژی، مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران hippocampus Gglial cells synaptic plasticity هیپوکمپ سلول های گلیا شکل پذیری سیناپسی 1. Todd KJ, Serrano A, Lacaille JC, Robitaille R. Glial cells in synaptic plasticity. J Physiol Paris 2006; 99(2): 75-83.##2. Parpura V, Heneka MT, Montana V, Oliet SH, Schousboe A, Haydon PG, et al. Glial cells in (patho) physiology. J Neurochem 2012; 121(1): 4-27. ##3. Allen NJ, Barres BA. Neuroscience: Glia-more than just brain glue. Nature 2009; 457(7230): 675-677. ##4. Allen NJ, Barres BA. Signaling between glia and neurons: focus on synaptic plasticity. Curr Opin Neurobiol 2005; 15(5): 542-548.##5. Nedergaard M, Ransom B, Goldman SA. New roles for astrocytes: redefining the functional architecture of the brain. Trends Neurosci 2003; 26(10): 523-530. ##6. Fiacco TA, Agulhon C, McCarthy KD. Sorting out astrocyte physiology from pharmacology. Annu Rev Pharmacolo Toxicol 2009; 49: 151-174. ##7. Hutchinson MR, Bland ST, Johnson KW, Rice KC, Maier SF, Watkins LR. Opioid-induced glial activation: mechanisms of activation and implications for opioid analgesia, dependence, and reward. Scientific World Journal 2007; 7: 98-111. ##8. Barres BA. The mystery and magic of glia: a perspective on their roles in health and disease. Neuron 2008; 60(3): 430-440. ##9. O Dowd BS, Gibbs ME, Sedman GL, Ng KT. Astrocytes implicated in the energizing of intermediate memory processes in neonate chicks. Brain Res Cogn Brain Res 1994; 2(2): 93-102.##10. Andersen P, Morris R, Amaral D, Bliss T, O'Keefe J. The hippocampus book: Oxford University Press; 2006. ##11. Torregrossa MM, Corlett PR, Taylor JR. Aberrant learning and memory in addiction. Neurobiol Learn Mem 2011; 96(4): 609-623. ##12. Kuffler SW, Nicholls JG. The physiology of neuroglial cells. Ergeb Physiol 1966; 57(1): 1-90. ##13. Vijayaraghavan S. Glial–neuronal interactions— implications for plasticity and drug addiction. AAPS J 2009; 11(1): 123-32. ##14. Allen NJ, Barres BA. Signaling between glia and neurons: focus on synaptic plasticity. Curr Opin Neurobiol 2005; 15(5): 542-548. ##15. Yang Y, Ge W, Chen Y, Zhang Z, Shen W, Wu C, et al. Contribution of astrocytes to hippocampal long-term potentiation through release of D-serine. Proc Natl Acad Sci USA 2003; 100(25): 15194-15199. ##16. Shepherd GM. The synaptic organization of the brain. 5th ed. Oxford University Press: New York; 2004.##17. Paxinos G, Watson C. The rat brain in stereotaxic coordinates: hard cover edition: Access Online via Elsevier; 2006. ##18. Fonnum F, Johnsen A, Hassel B. Use of Fluorocitrate and Fluoroacetate in the Study of Brain Metabolism. Glia 1997; 21(1): 106-113.##19. Zhang LH, Xu L, Xu TL. Glycine receptor activation regulates short-term plasticity in CA1 area of hippocampal slices of rats. Cold Spring Harbor Perspec Biol 2014; 7(3): 1-16.##20. Haydon P, Nedergaard M. How Do Astrocytes Participate in Neural Plasticity? Cold Spring Harbor Perspectives Biology 2014; 7(3): a020438.##21. Bonansco C, Couve A, Perea G, Ferradas CÁ, Roncagliolo M, Fuenzalida M. Glutamate released spontaneously from astrocytes sets the threshold for synaptic plasticity. Eur J Neurosci 2011; 33(8): 1483-1492. ##22. Araque A, Sanzgiri RP, Parpura V, Haydon PG. Calcium elevation in astrocytes causes an NMDA receptor dependent increase in the frequency of miniature synaptic currents in cultured hippocampal neurons. J Neurosci 1998; 18(17): 6822-6829.##23. Sibille J, Zapata J, Teillon J, Rouach N. Astroglial calcium signaling displays short-term plasticity and adjusts synaptic efficacy. Front Cell Neurosci 2015; 9: 189. ##24. Kravchenko MO, Moskalyuk AO, Fedulova SA, Veselovsky NS. Calcium-dependent changes of paired-pulse modulation at single GABAergic synapses. Neurosci Lett 2006; 395(2): 133-137. ##25. Davies C, Davies S, Collingridge G. Paired-pulse depression of monosynaptic GABA-mediated inhibitory postsynaptic responses in rat hippocampus. J Physiol 1990; 424(1): 513-531. ##26. Yoon BE, Lee CJ. GABA as a rising gliotransmitter. Front Neural Circuits 2014; 141(8): 1-8. ##27. Navarrete M., Araque A. Endocannabinoids mediate neuron- astrocyte communication. Neuron 2008; 57(6): 883-893. ##28. Angulo MC, Le Meur K, Kozlov AS, Charpak S, Audinat E. GABA, a forgotten gliotransmitter. Prog Neurobiol 2008; 86(3): 297-303. ##29. Serrano A, Haddjeri N, Lacaille JC, Robitaille R. GABAergic network activation of glial cells underlies hippocampal heterosynaptic depression. J Neurosci 2006; 26(20): 5370-5382. ##30. Shigetomi E, Tong X, Kwan KY, Corey DP, Khakh BS. TRPA1 channels regulate astrocyte resting calcium and inhibitory synapse efficacy through GAT-3. Nat Neurosci 2011; 15(1): 70-80.##31. Santschi LA, Stanton PK. A paired-pulse facilitation analysis of long-term synaptic depression at excitatory synapses in rat hippocampal CA1 and CA3 regions. Brain Res 2003; 962(1-2): 78-91. ##32. Wang L, Li CC, Wang GW, Cai JX. The effects of centrally administered fluorocitrate via inhibiting glial cells on working memory in rats. Sci China C Life Sci 2009; 52(8): 701-709. ## ##

بررسی ترکیب بدن سالمندان شهر تهران و ارتباط آن با الگوی فعالیت فیزیکی سال 1393 Body Composition among Elderly and Its Relationship with Physical Activity Pattern 1 1 سابقه و هدف: سالمندی با تغییراتی در ترکیب بدن همراه می‌باشد که این تغییرات می‌توانند منجر به سوء تغذیه و ناتوانی سالمند گردد. یکی از مهم‌ترین عواملی که می‌تواند بر این تغییرات تاثیرگذار باشد، فعالیت فیزیکی است. هدف از این مطالعه، بررسی ترکیب بدن سالمندان و ارتباط آن با الگوی فعالیت فیزیکی اندازه‌گیری شده به روش عینی می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه بر روی 368 سالمند منطقه 5 شهر تهران انجام شد. ترکیب بدن با روش Bioelectrical Impedance Analysis اندازه‌گیری شد و دستگاه اکتی‌گراف برای ارزیابی الگوی فعالیت فیزیکی استفاده شد. یافته‌ها: 41 درصد افراد اضافه وزن داشته و 3/19 درصد چاق بودند. 22/62 درصد افراد چاقی شکمی از نظر دور کمر داشتند که چاقی و چاقی شکمی در زنان بیش‌تر از مردان بوده است (001/0< p). نمایه توده چربی در 4/59 درصد از افراد بالا (مردان:2/8-2/5، زنان: 7/11-2/8)، و 8/18 درصد افراد خیلی بالا (مردان: ≥ 3/8 و زنان: ≥8/11) بود. درصد چربی بدن با سن ارتباط مستقیم و معنادار داشت (001/0>p)، در حالی‌که BMI و دور کمر با سن ارتباط معکوس و معنی‌دار داشت (001/0>p). میزان فعالیت فیزیکی با درصد چربی بدن (001/0›p)، نمایه توده چربی بدن (004/0=p) و BMI (03/0=p) ارتباط معکوس و معنی‌دار داشت. استنتاج: شیوع اضافه وزن، چاقی و چربی بدنی در سالمندان مورد مطالعه بالا بود. با توجه به ارتباط معنی‌دار فعالیت فیزیکی با BMI، دورکمر و درصد چربی بدن، توصیه می‌شود سالمندان به داشتن فعالیت فیزیکی بیش‌تر تشویق شوند. 2 Background and purpose: Aging is associated with changes in body composition which could lead to malnutrition and disability in elderly people. Physical activity is one of the most important factors that can affect changes in body composition in this population. The purpose of this study was to investigate body composition in elderly and its relationship with pattern of objectively measured physical activity. Materials and methods: This cross-sectional study was conducted in 368 elderly in Tehran, 2014. Body composition was measured by Bioelectrical Impedance Analysis, and the ActiGraph was used to assess physical activity patterns. Results: Among the participants 41% were overweight and 19.3% were obese. Abdominal obesity (associated with waist circumference) was seen in 62.22%. The prevalence of obesity and abdominal obesity were higher in women (P<0.001). Fat mass index was high in 59.4% (FMI for men: 5.2-8.2, for women: 8.2-11.7), and very high in 18.8% (FMI for men: ≥ 8.3, for women: ≥11.8). Body fat percentage had direct significant correlation with age (P<0.001), while BMI and waist circumference were found to have significant inverse association with age (P<0.001). The level of physical activity had a significant negative correlation with the percentage of body fat (P<0.001), body fat mass index (P=0.004) and BMI (P=0.03). Conclusion: Body fat percentage and prevalence of overweight and obesity was high in elderly. The significant association between physical activity and BMI, waist circumference and body fat percentage calls for more attention to adequate levels of physical activity in elderly. 62 74 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 فهیمه زینلی Fahime Zeinali کارشناس ارشد علوم بهداشتی در تغذیه، دانشکده تغذیه و رژیم شناسی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران مهنوش صمدی Mehnoosh Samadi دانشجوی دکترای تخصصی علوم تغذیه، مرکز تحقیقات تغذیه و بیماریهای متابولیک، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ایران کمال اعظم Kamal Azam دانشیار گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران کوروش جعفریان Kurosh Djafarian دانشیار، گروه تغذیه بالینی، دانشکده تغذیه و رژیم شناسی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران kdjafarian@tums.ac.ir aging body composition physical activity ActiGraphy bioelectrical impedance analysis سالمندی ترکیب بدن فعالیت فیزیکی اکتی گراف آنالیز ایمپدانس بیوالکتریک 1. Hatami H, Eftekhar Ardebili H, Majlesi F, Sayed Nozadi M, Parizadeh SMJ. Persian Textbook of Public Health. Tehran: Arjmand; 2004.##2. Department of Economic and Social Affairs, United State: World Population Prospects, 2006. Revision Population Database.##3. Lang T, Streeper T, Cawthon P, Baldwin K, Taaffe DR, Harris, TB. Sarcopenia: etiology, clinical consequences, intervention, and assessment. Osteoporos Int 2010; 21(4): 543-559.##4. Schuit A. Physical activity, body composition and healthy ageing. Science & sports 2006; 21(4): 209-213.##5. Doherty TJ. Invited review: aging and sarcopenia. J Appl Physiol 2003; 95(4): 1717-1727.##6. Visser M, Harris TB. The Epidemiology of Aging: Body Composition and Aging. Springer: 2012. p. 275-292.##7. Yao M, Mc Crory MA, Ma G, Tucker KL, Gao S, Fuss P, et al. Relative influence of diet and physical activity on body composition in urban Chinese adults. Am J Clin Nutr 2003; 77(6): 1409-1416.##8. Arnardottir NY, Koster A, Van Domelen DR, Brychta RJ, Caserotti P, Eiriksdottir G, et al. Objective measurements of daily physical activity patterns and sedentary behaviour ##in older adults: Age, Gene/Environment Susceptibility-Reykjavik Study. Age Ageing 2013; 42(2): 222-229.##9. U.S. Department of Health and Human Services. Physical activity and Health: A report of the surgeon general, Hyattsville, MD: US. 1996. p. 1-278.##10. Pate RR, Pratt M, Blair SN, Haskell WL, Macera CA, Bouchard C, et al. Physical activity and public health: a recommendation from the Centers for Disease Control and Prevention and the American College of Sports Medicine. JAMA 1995; 273(5): 402-407.##11. Salehi L, Taghdisi MH, Ghasemi H, Shekarvash B. Evaluation of facilitating and preventing factors in physical activity among the elderly in Tehran. Iranian Journal Of Epidemioly 2011; 6(2): 7-15.##12. Whitt M, Kumanyika S, Bellamy S. Amount and bouts of physical activity in a sample of African-American women. Med Sci Sports Exerc 2003; 35(11): 1887-1893.##13. Gaba A, elclova J, Pridalova M, Riegerova J, Dostalova I, Engelova L. The evaluation of body composition in relation to physical activity in 56–73 yearold women: a pilot study. Acta Universitatis Palackianae Olomucensis. Acta Gymnica 2009; 39(3): 21-30.##14. Mortazavi SS, Eftekhar Ardebili H, Eshaghi SR, Dorali Beni R, Shahsiah M, Botlani S. The effectivness of regular physical activity on mental health in elderly. Journal of Isfahan Medical School (JIMS) 2012; 29(161): 1519-1528.##15. Eshaghi SR, Shahsanai A, Mellat Ardakani M. Assessment of the Physical Activity of Elderly Population of Isfahan, Iran. J Isfahan Med Sch (I.U.M.S) 2011; 29(147): 939-946.##16. Kyle UG, Bosaeus I, De Lorenzo AD, Deurenberg P, Elia M, Gomez JM, et al. Bioelectrical impedance analysis—part I: review of principles and methods. Clin Nutr 2004; 23(5): 1226-1243.##17. Rothney MP, Brychta RJ, Schaefer EV, Chen KY, Skarulis MC. Body Composition Measured by Dualenergy x ray Absorptiometry Half body Scans in Obese Adults. Obesity 2009; 17(6): 1281-1286.##18. Heyward VH, Stolarczyk LM. Applied body composition assessment. Champaign: Human Kinetics; 1996.##19. Colombo O, Villani S, Pinelli G, Trentani C, Baldi M, Tomarchio O, et al. To treat or not to treat: comparison of different criteria used to determine whether weight loss is to be recommended. Nutr J 2008; 7(5): 1-7.##20. Kyle UG, Schutz Y, Dupertuis YM, Pichard C. Body composition interpretation: contributions of the fat-free mass index and the body fat mass index. Nutrition 2003; 19(7): 597-604.##21. Lohman TG, Roche AF, Martorell R. Anthropometric standardization reference manual. Champaign, IL: Human Kinetics, 1988: 28-80.##22. WHO Expert Consultation. Appropriate body-mass index for Asian populations and its implications for policy and intervention strategies. Lancet 2004; 363: 157-163.##23. Patry-Parisien J, Shields M, Bryan S. Comparison of waist circumference using the World Health Organization and National Institutes of Health protocols. Health Rep 2012; 23(3): 53-60.##24. National Institutes of Health. Clinical Guidelines on the Identification, Evaluation, and Treatment of Overweight and Obesity in Adults-The Evidence Report. National Institue of Health (NIH). 1998.##25. Harris TJ, Owen CG, Victor CR, Adams R, Cook DG. What factors are associated with physical activity in older people, assessed objectively by accelerometry? Br J Sports Med 2009; 43(6): 442-450.##26. Sasaki JE, John D, Freedson PS. Validation and comparison of ActiGraph activity monitors. J Sci Med Sport , 2011; 14(5): 411-416.##27. Freedson PS, Melanson E, Sirard J. Calibration of the Computer Science and Applications, Inc. accelerometer. Med Sci Sports Exerc 1998; 30(5): 777-781.##28. Azadbakht L, Mirmiran P, Azizi F. Prevalence and determinants of obesity in adults: Tehran Lipid and Glucose Study. Iran J Endocrinol Metab 2003; 5(4): 379-387.##29. Alavi Naeini AM, Dorosty AR, Aghdak P. Survey of obesity, underweight and associated factors in elderly people, using some of anthropometric indices in Esfahan city. J Mazandaran Univ Med Sci 2006; 16(52): 117-125.##30. Nematy M, Sakhdari A, Ahmadi-Moghaddam P, Aliabadi M, Kimiagar M, Ilaty AA, et al. Prevalence of obesity and its association with socioeconomic factors in elderly Iranians from Razavi-Khorasan province. Scientific World Journal 2009; 9: 1286-1293.##31. Hammami S, Barhoumi A, Kammoun M, Turki D, Hajem S. Prevalence of obesity in elderly Tunisian population. European Journal of Internal Medicine 2009; 20(suppl 1): S13.##32. GutierrezFisac JL, Lopez E, Banegas JR, Graciani A. Rodriguez-Artalejo F. Prevalenceof overweight and obesity in elderly people in Spain. Obes Res 2004; 12(4): 710-715.##33. Perissinotto E, Pisent C, Sergi G, Grigoletto F, Enzi G. Anthropometric measurements in the elderly: age and gender differences. Br J Nutr, 2002; 87(2): 177-186.##34. Fidanza F, Coli R, Fiorucci G, Coli AM, Sarchielli P. Nutritional status of the elderly V. Dietary and biochemical data and anthropometry of noninstitutionalized elderly in Perugia at the eleventh year follow-up. Int J Vitam Nut Res. 1990; 61(4): 346-355.##35. Bjorntorp P. Obesity. Lancet 1997; 350(9075): 423-426.##36. Ramachandran A, Snehalatha C, Vinitha R, Thayyil M, Kumar CK, Sheeba L, et al. Prevalence of overweight in urban Indian adolescent school children. Diabetes Res Clin Pract 2002; 57(3): 185-190.##37. Damirchi A, Mehrabani J, Mousavi F. The Relationship between Obesity, Overweight and Demographic Factors with Physical Activity in 18-69 Year-Old Adults in Rasht city. Iran J Endocrinol Metab 2013; 15(4): 378-386.##38. Sardinha LB, Santos DA, Silva AM, Coelho-e-Silva MJ, Raimundo AM, Moreira H, et al. Prevalence of overweight, obesity, and abdominal obesity in a representative sample of Portuguese adults. PloS One 2012; 7(10): e47883.##39. Abolfotouh MA, Daffallah AA, Khan MY, Khattab MS, Abdulmoneim I. Central obesity in elderly individuals in south-western Saudi Arabia: prevalence and associated morbidity. East Mediterr Health J 2001; 7(4-5): 716-724.##40. Pasdar Y, Gharetapeh A, Pashaie T, Alghasi S, Niazi P, Haghnazari L. Nutritional status using multidimensional assessment in Iranian elderly. J Kermanshah Univ Medi Sci 2011; 15(3): 178-185.##41. McIntosh EI, Smale KB, Vallis LA. Predicting fat-free mass index and sarcopenia: A pilot study in community-dwelling older adults. Age(Dordr) 2013; 35(6): 2423-2434.##42. Konijn NP, Tuyl LH, Bultink IE, Lems WF, Earthman CP, Schueren M. Making the invisible visible: bioelectrical impedance analysis demonstrates unfavourable body composition in rheumatoid arthritis patients in clinical practice. Scand J Rheumatol 2014; 43(4): 273-278.##43. Atlantis E, Martin SA, Haren MT, Taylor AW, Wittert GA. Lifestylefactors associated with age-related differences in body composition: the Florey Adelaide Male Aging Study. Am J Clin Nutr 2008; 88(1): 95-104.##44. Genton L, Karsegard VL, Chevalley T, Kossovsky MP, Darmon P, Pichard C. Body composition changes over 9 years in healthy elderly subjects and impact of physical activity. Clin Nutr 2011; 30(4): 436-442.##45. Hughes VA, Frontera WR, Roubenoff R, Evans WJ, Singh MAF. Longitudinal changes in body composition in older men and women: role of body weight change and physical activity. Am J Clin Nutr 2002; 76(2): 473-481.##46. Baumgartner RN, Stauber PM, McHugh D, Koehler KM, Garry PJ. Cross-sectional age differences in body composition in persons 60+ years of age. J Gerontol A Biol Sci Med Sci 1995; 50(6): M307-M316.##47. Martin SB, Morrow JR, Jackson AW, Dunn AL. Variables related to meeting the CDC/ACSM physical activity guidelines. Med Sci Sports Exerc 2000; 32(12): 2087-2092.##48. Elia M. Obesity in the elderly. Obes Res 2001; 9(S11): 244S-248S.##49. Chastin SF, Ferriolli E, Stephens NA, Fearon KC, Greig C. Relationship between sedentary behaviour, physical activity, muscle quality and body composition in healthy older adults. Age Ageing 2012; 41(1): 111-114.##50. Kyle UG, Genton L, Gremion G, Slosman DO, Pichard C. Aging, physical activity ##and height-normalized body composition parameters. Clin Nutr 2004; 23(1): 79-88.##51. Koster A, Visser M, Simonsick EM, Yu B, Allison DB, Newman AB. Association between fitness and changes in body composition and muscle strength. J Am Geriatr Soc 2010; 58(2): 219-226.##52. Bennett GG, Wolin KY, Viswanath K, Askew S, Puleo E, Emmons KM. Television viewing and pedometer-determined physical activity among multiethnic residents of low-income housing. Am J Public health 2006; 96(9): 1681-1685.##53. Huang JH, Cheng FC, Tsai LC, Lee NY, Lu YF. Appropriate physical activity and dietary intake achieve optimal metabolic control in older type 2 diabetes patients. J Diabetes Investig 2014; 5(4): 418-427.##54. Aliabadi M, Kimiagar M, Ghayour-Mobarhan ##M, Shaker MT, Nematy M, Ilaty AA, et al. Prevalence of malnutrition in free living elderly people in Iran: a cross-sectional study. Asia Pac J Clin Nutr 2008; 17(2): 285-289.## ##

اثر مشاهده حرکت بر تقارن توزیع وزن و پایداری شبه دینامیک در افراد مسن سالم Effect of Action Observation on Symmetry of Weight Distribution and Stability Indices In Semi-Dynamic Stability among Healthy Older People 1 1 سابقه و هدف: اثر مشاهده حرکت بر تقارن توزیع وزن و پایداری شبه دینامیک در افراد مسن غیر ورزشکارمشخص نیست. هدف این مطالعه، بررسی اثر مشاهده حرکت بر تقارن توزیع وزن و پایداری شبه دینامیک در افراد سالم مسن غیر ورزشکار بود. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع تجربی بود که بر روی 72 مرد و زن داوطلب سالم مسن غیر ورزشکار در محدوده سنی 75 تا 55 سال انجام گرفت. نمونه‌ها به صورت تصادفی در دو گروه اصلی مشاهده کننده فیلم فانکشنال و مشاهده کننده سمبل‌ها تقسیم شدند. اطلاعات فردی، بالینی و آزمایشگاهی گروه‌ها (قدرت عضلات اندام تحتانی، میزان بینایی، قرینگی توزیع وزن و شاخص های ثبات دینامیک) اخذ و اندازه‌گیری شد. برای تحلیل داده‌ها از نرم افزار 16 SPSS و سطح معنی‌داری 05/0 p<استفاده گردید. یافته‌ها: متغیر درصد توزیع وزن، اختلاف معناداری در دو گروه نشان نداد. مقایسه درصد تغییرات دو گروه اصلی، بهبود معنادار شاخص‌های کلی (004/0 p=)، قدامی- خلفی (015/0p=) و داخلی- خارجی (023/0p=) تعادل در سطح پایداری 5، در گروه مشاهده کننده فیلم را نشان داد. بهبود معنی‌دار شاخص‌های کلی تعادل، قدامی- خلفی و داخلی- خارجی سطح پایداری 5 بین زنان دو گروه مشاهده شد (001/0p=). درصد تغییرات شاخص‌های تعادل در مردان دو گروه اختلاف معنی‌داری نشان نداد. استنتاج: نتایج این مطالعه نشان داد که مشاهده حرکت می تواند تاثیر مثبتی در بهبود شاخص‌های تعادل افراد مسن سالم (مخصوصاً در سطح ناپایدارتر) داشته باشد. بهبود معنی‌دار شاخص‌های تعادل در زنان می‌تواند موید حساسیت عملکرد بیش‌تر نورون‌های آئینه ای در آن‌ها باشد. 2 Background and purpose: The effect of action observation on symmetry of weight distribution and stability indices in semi-dynamic stability in healthy older people is not identified yet. The aim of this study was to investigate the effect of action observation on the symmetry of weight distribution in lower limbs and stability indices in semi-dynamic stability among healthy non-athlete older people. Materials and methods: An experimental study was performed in 72 healthy male and female volunteers aged 55 to 75 years old. The subjects were randomly divided into two groups of functional film observation and symbols. Demographic, clinical and laboratory information of the groups (lower extremity muscle strength, the vision, symmetry weight distribution, and dynamic stability indices) were collected and measured. Data was analyzed in SPSS V.16. Results: Percentage of weight distribution showed no significant difference between the two groups. The comparison of changes between the two groups showed that observation of the film significantly improved total index (P =0.004), antero-posterior index (P =0.015), and medio-latral index (P =0.023) in stability of level 5. There was a significant improvement between the females of both groups in total, antero-posterior, and medio-latral balance index in stability of level 5 (P =0.001). The percentage changes of balance indices showed no significant differences among males. Conclusion: The results showed that the action observation could have a positive effect on improvement of balance in healthy older people (especially in unstable levels). Significant improvement of stability indices in women after watching the film, may suggest greater sensitivity of women's mirror neurons. 75 86 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 علی غنجال Ali Ghanjal استادیار، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت، گروه طب فیزیکی و توانبخشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، تهران، ایران ایران ghanjala@yahoo.com منیره متقی Monireh Motaqhey استادیار، گروه علوم پایه ، دانشکده توانبخشی ، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران بشری هاتف Boshra Hatef استادیار، مرکز تحقیقات علوم اعصاب؛ دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج) ، تهران، ایران ایران احمد رضا عسگری آشتیانی Ahmadreza Askari Ashtiani استادیار، مرکز تحقیقات سلامت، گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران ایران action observation weight distribution stability older adults مشاهده حرکت توزیع وزن پایداری شبه دینامیک افراد مسن 1. Harris JE, Eng JJ, Marigold DS, Tokuno CD, Louis CL. Relationship of balance and mobility to fall incidence in people with chronic stroke. Phys Ther 2005; 85(2): 150-158.##2. Howe TE, Rochester L, Neil F, Skelton DA, Ballinger C. Exercise for improving balance in older people. Cochrane Database Syst Rev 2011; 9 (11): CD004963.##3. Wang CC, Yang WH. Using detrended fluctuation analysis (DFA) to analyze whether vibratory insoles enhance balance stability for elderly fallers. Arch Gerontol Geriatr 2012; 55(3): 673-676.##4. Maki BE, McIlroy WE. Clin Geriatr Med 1996; 12(4): 635-658.##5. Genthon N, Rougier P, Gissot AS, Froger J, Pélissier J, Pérennou D.Contribution of each lower limb to upright standing in stroke patients. Stroke 2008; 39(6): 1793-1799.##6. Pereira LC, Botelho AC, Martins EF. Relationships between body symmetry during weight-bearing and functional reach among chronic hemiparetic patients. Rev Bras Fisioter 2010; 14(3): 229-266.##7. Regrain E, Boyer F, Chays A. Rehabilitation of balance disorders for elderly. Rev Prat 2011; 61(6): 836-7.##8. Jamet M, Deviterne D, Gauchard GC, Vançon G, Perrin PP. Higher visual dependency increases balance control perturbation during cognitive task fulfilment in elderly people. Neurosci Lett 2004; 359(1-2): 61-64.##9. Ertelt D, Small S, Solodkin A, Dettmers C, McNamara A, Binkofski F. Action observation has a positive impact on rehabilitation of motor deficits after stroke. Neuroimage 2007; 36 (Suppl 2): T164-173.##10. Cattaneo L, Rizzolatti G. The mirror neuron system. Annu Rev Neurosci 2009; 66(5): 557-560.##11. Buccino G, Binkofski F, Riggio L. The mirror neuron system and action recognition. Brain Lang 2004; 89(2): 370-376.##12. Jang SH, Kim YH, Cho SH, Lee JH, Park JW, Kwon YH. Cortical reorganization induced by task-oriented training in chronic hemiplegic stroke patients. Neuroreport 2003; 14(1): 137-141.##13. Nedelko V, Hassa T, Hamzei F, Weiller C, Binkofski F, Schoenfeld MA, et al. Age-independent activation in areas of the mirror neuron system during action observation and action imagery. A fMRI study. Restor Neurol Neurosci 2010; 28(6): 737-747.##14. Cheng Y, Chou KH, Decety J, Chen IY, Hung D, Tzeng OJ, et al. Sex differences in the neuroanatomy of human mirror-neuron system: a voxel-based morphometric investigation. Neuroscience 2009; 158(2): 713-720.##15. Garrison KA, Aziz-Zadeh L, Wong SW, Liew SL, Winstein CJ. Modulating the Motor System by Action Observation After Stroke. Stroke 2013; 44(8): 2247-2253.##16. Holmes P. Evidence from cognitive neuroscience supports action observation as part of an integrated approach to stroke rehabilitation. Man Ther 2011; 16(1): 40-41.##17. Gatti R, Tettamanti A, Gough PM, Riboldi E, Marinoni L, Buccino G. Action observation versus motor imagery in learning a complex motor task: A short review of literature and a kinematics study. Neurosci Lett 2013; 540: 37-42.##18. Celnik P, Webster B, Glasser DM, Cohen LG.Effects of action observation on physical training after stroke. Stroke 2008; 39(6): 1814-1820.##19. Lin CC, Chung KC, Chang CH. Gait evaluation of biofeedback balance training for chronic stroke patients. Journal of the Chinese Institute of Engineers 2003; 26 (6): 845-852.##20. Pérennou D. Weight bearing asymmetry in standing hemiparetic patients. J Neurol Neurosurg Psychiatry 2005; 76(5): 621.##21. Kendall FP, McCreary EK, Provance PG, Rodgers MM, Romani WA. Muscles Testing and Function with Posture and Pain. 5th ed. Lipincott: Williams & Wilkins; 2005. Chapter ##7; p. 399-439.##22. Ghanjal A, Torkaman G, Ghabaee M, Ebrahimi E. The effect of action observation on the symmetry of weight distribution and stability indices in semi-dynamic stability in healthy men and women. Journal of Modern Rehabilitation 2013; 7(4): 57-66.##23. Oberman LM, Pineda JA, Ramachandran VS. The human mirror neuron system: a link between action observation and social skills. Soc Cogn Affect Neurosci 2007; 2(1): 62-66.##24. Ahmed AA, Wolpert DM. Transfer of dynamic learning across postures. J Neurophysiol 2009; 102(5): 2816-224. ##25. Stefan K, Cohen LG, Duque J, Mazzocchio R, Celnik P, Sawaki L, et al.Formation of a motor memory by action observation. J Neurosci 2005; 12; 25(41): 9339-9346.##26. Boutin A, Fries U, Panzer S, Shea CH, Blandin Y. Role of action observation and action in sequence learning and coding. Acta Psychol (Amst) 2010; 135(2): 240-251.##27. Calvo-Merino B, Glaser DE, Grèzes J, Passingham RE, Haggard P. Action observation and acquired motor skills: an FMRI study with expert dancers. Cereb Cortex. 2005; 15(8): 1243-1249.## ##

بررسی اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر سلامت روان و باورهای غیرمنطقی مادران دارای فرزند مبتلا به اوتیسم Efficacy of Cognitive Behavioral Therapy on Mental Health and Irrational Beliefs of Mothers with Autistic Children 1 1 سابقه و هدف: اختلال طیف اوتیسم با مشکلات در زمینه عملکرد اجتماعی، ارتباطات و وجود رفتارهای تکراری و قالبی مشخص شده است. به خاطر مشکلات فراوان این کودکان، خانواده ها و به خصوص مادران، از تنش‌ها و فشارهای روانی زیادی رنج می برند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر سلامت روان و باورهای غیرمنطقی مادران دارای فرزند مبتلا به اوتیسم است. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی بود که در آن از طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنتـرل استفاده شد. در ابتدا نمونه‌ای به حجم 30 نفر زن که دارای فرزندان اوتیسمی بودند، انتخاب و مورد آزمون قرار گرفتند. در مرحله پیش آزمون، پرسشنامه‌های سلامت روانی و باورهای غیر منطقی به صورت انفرادی بر روی دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) اجرا شد. سپس بر روی گروه آزمایش، ده جلسه درمان به شیوه شناختی- رفتاری و هر جلسه 75 دقیقه به صورت هفتگی انجام گرفت در حالی که گروه کنترل هیچ‌گونه آزمایش یا مداخله‌ای دریافت نکردند. پس از خاتمه جلسات مداخله درمانی پرسشنامه‌ها مجدداً توسط گروه آزمایش و کنترل تکمیل شد. یافته‌ها: نتایج آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره نشان داد که بین دو گروه در پیش آزمون تفاوت معنی‌دار وجود ندارد، اما آموزش شناختی رفتاری در گروه آزمایش، نمرات سلامت روان را افزایش (92/10±06/36) (0001/0p<) و باورهای غیرمنطقی (64/20±45/179) (0001/0p<) را کاهش داد. استنتاج: مداخله شناختی رفتاری می‌تواند در بهبود سلامت روان و باورهای غیر منطقی مادران کودکان مبتلا به اوتیسم موثر باشد. 2 Background and purpose: Autism spectrum disorder (ASD) is characterized by difficulty in social functioning, communication, and the presence of stereotypic and repetitive behaviors. Due to various problems of these children, their families, especially their mothers experience extreme stress. The purpose of this study was to evaluate the efficacy of cognitive behavioral therapy on mental health and irrational beliefs of mothers with autistic children. Materials and methods: In this study a quasi-experimental design including pre-test, post-test and control group was used. First, a sample size of 30 women with autistic children were selected and tested. In pre-test, the Goldberg General Health Questionnaire (GHQ-28) and Jones Irrational Beliefs Test (IBT) were administered individually to experimental group (n = 15) and control group (n = 15). Then, cognitive behavioral therapy (consisting of ten weekly 75-minute sessions) was conducted in experimental group whereas no intervention was done in control group. After the intervention, the general health and irrational beliefs were measured again. Results: The MANCOVA analysis showed that cognitive behavioral therapy was effective in reducing irrational beliefs in experimental group (179.45±20.64) (P<0.0001). Also, the intervention improved the scores for general health among experimental group (36.06±10.92) (P<0.0001). Conclusion: Cognitive behavioral therapy as a useful therapeutic intervention could be of benefit in improving mental health and irrational beliefs in mothers with autistic children. 87 98 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 یوسف دهقانی Yousef Dehghani استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس بوشهر، بوشهر، ایران ایران ydehghani@yahoo.com cognitive behavioral therapy irrational beliefs autism spectrum disorder mental health درمان شناختی- رفتاری باورهای غیر منطقی اختلال طیف اوتیسم سلامت روان 1. Gebauer L, Foster N, Vuust P, Hyde KL. Is there a bit of autism in all of us? Autism spectrum traits are related to cortical thickness differences in both autism and typical development. Research in Autism Spectrum Disororders 2015; 13-14: 8-14. ##2. Leonard HC, Bedford R, Pickles A, Hill EL. Predicting the rate of language development from early motor skills in at-risk infants who develop autism spectrum disorder. Research in Autism Spectrum Disorders 2015; 13-14: 15-24. ##3. McCarthy J, Underwood L, Tsakaniko E, Craig T, Howlin P, Bouras N. Predictors of challenging behaviour among mental health service users with intellectual disability and autism spectrum disorders. Europian Psychiatry 2014; 29(suppl 1): 1-7. ##4. Nomi JS, Uddin LQ. Face processing in autism spectrum disorders: From brain regions to brain networks. Neuropsychologia 2015; 71(2): 201-216. ##5. Mohammadi-Zade A, Pooretemad H, Maleck- Khosravi G. The primary examination of effect of guided imagination by music on reduction of depression, anxiety, & stress in mothers with autistic children. Journal of Research Family 2005; 2(3): 289-292 (Persian). ##6. Hobart HM. Autism and family in the People’s Republic of China: Learning from parents\' perspectives. Research and Practice Person with Severe Disabililities 2008; 33(1-2): 37-47.##7. Smith E, Couteur AL. Approach to managing mental health issues in children and young people with Autism Spectrum Disorders. Paediatrics and Childld Health 2014; 24(5): 221-222. ##8. McCarthy J, Underwood LISA, Hayward H, Chaplin E, Forrester A, et al. Autism Spectrum Disorder and Mental Health Problems Among Prisoners. Euroropean Psychiatry 2015; 30(suppl 1): 864-869. ##9. Suckling J. Structural Abnormalities in Autism Spectrum Disorder. Brain Map 2015; 3(1): 1031-1036. ##10. Derguy C, Bouvard M, Michel G, M’Bailara K. The gap between parents’ knowledge and causal beliefs about etiology of autism: A key variable to understand parents’ anxiety. European Psychiatry 2014; 29(8): 598-599.##11. Dardennes RM, Al Anbar NN, Prado-Netto A, Kaye K, Contejean Y, Al Anbar NN. Treating the cause of illness rather than the symptoms: Parental causal beliefs and treatment choices in autism spectrum disorder. Res Dev Disabil 2011; 32(3): 1137-1146.##12. Stephanie D, Julie F. Exploring links between language and cognition in autism spectrum disorders: Complement sentences, false belief, and executive functioning. J Commun Disord 2015; 54: 15-31.##13. Girli A, Tekin D. Investigating false belief levels of typically developed children and children with autism. Procedia-Social and Behavioral Sciences 2010; 2(2): 1944-1950.##14. Rafei T. Autism: Evaluation & treatment. Tehran: Danjeh; 2008. (Persian). ##15. Turnball AP, Turnball HR. Families, professional and exceptionality: A special partnership. Columbus: Merrill; 1997. ##16. Harris S, Dryden W. An Experimental Test up a Core REBT Hypothesis. Journal of Rational-Emotive and Cognitive-Behaviour Therapy, 2006; 24(2): 124-129.##17. Mak WW, Kwok TY. Internalization of stigma for parents of children with autism spectrum disorders in Hong Kong. Soc Sci Med 2010; 70(12): 2045-2051.##18. Dryden W, Neenan M. Rational emotive behavior therapy: 100 key points & techniques. Translated by Hosseini Almadani SA, Katoziyan H. Tehran: Safire Ardehal; 2009. (In Persian).##19. Gaviţa OA, David D, Bujoreanu S, Tiba A, Ionutiu DR. The efficacy of a short cognitive– behavioral parent program in the treatment of externalizing behavior disorders in Romanian foster care children: Building parental emotion-regulation through unconditional self-and child-acceptance strategies. Child Youth Serv Rev 2012; 34(7): 1290-1297.##20. Gumport NB, Williams JJ, Harvey AG. Learning cognitive behavior therapy. J Behav Ther Exp Psychiatry 2015; 48: 164-169.##21. Hamedi A. The investigation of reason for divorce in Boushehr city. (Project). Bousher: Persian Gulf University, 2014. (Persian) ##22. Sarmad Z, Bazargan A, Hejazi E. Research Methods in the Behavioral Sciences. Tehran: Agah publication; 2011. p.118-123 (Persian). ##23. Adham D, Salem Safi P, Amiri M, Dadkhah B, Mohammadi M, Mozafari N, et al. The examination of mental health of students in medical sciences university of Ardebil. J Med Sciences Univers Ardebil 2007; 8(3): 229-234.##24. Zargar Y, Davoudi I, Masjedizadeh AR, Fatahinia M. Comparison of personality traits of irritable bowel syndrome (IBS) patients and healthy population with control of mental health in Ahvaz. Scintific Medical Journal 2011; 10(2): 131-139 (Persian).##25. Callahan S, Denis A. Irrational beliefs and motherhood: “Hot cognitions” and their relationship to perinatal psychopathology. Journal De Therapie Comportementale et Cogitive 2013; 23(1): 3-8.##26. Soudani M, Sanaii Zaker B. Comparing effect of individual and group counseling by method of rational emotive behavior therapy on reduction of irrational believes in single and male students of education & basic sciences majors 18-24 ages in Ahvaz (Project). Tehran: Tarbiyat Moallem University, 1996. (Persian).##27. Taghi poor M. The examination of comparing of irrational believes in psychosomatic disorders and normal individuals with 20-50 ags. (Project). Tehran: Allame Tabatabai University, 1997. (Persian).##28. Wild J. Relationship between Cognitive Distortions and Anger. J Ration Emotion Behav Ther 2004; 11(1):125-132.##29. Calvete E, Lolga C. Self-Talk in Adolescents: Dimensions, States of Mind, and Psychological Maladjustment. Cognitive Ther Res 2002; 26(4): 473-492.##30. Siklos S, Kerns KA. Assessing need for social support in parents of children with autism and Downsyndrome. J Autism Dev Disord 2006; 36(7): 921-933.##31. Kuhn JC, Carter AS. Maternal self-efficacy and associated parenting cognitions among mothers of children with autism. Am J Orthopsychiatry 2006; 76(4): 564-575.##32. Hastings RP, Kovshoff H, Ward NJ, Espinosa FD, Brown T, Remington B. Systems analysis of stress and positive perceptions in mothers and fathers of pre-school children with autism. J Autism Dev Disord 2005; 35(5): 635-644.##33. Myers BJ, Mackintosh VH, Goin-Kochel RP. My greatest joy and my greatest heart ache: Parents’ own words on how having a child in the autism spectrum has affected their lives and their families lives. Research in Autism Spectrum Disorders 2009; 3(3): 670-684.##34. Meirsschaut M, Roeyers H, Warreyn P. Parenting in families with autism spectrum disorder and a typically developing child: Mothers\' experiences and cognitions. Research in Autism Spectrum Disorders 2010; 4(4): 661-669.##35. Vanegas SB, Davidson D. Investigating distinct and related contributions of Weak Central Coherence, Executive Dysfunction, and Systemizing theories to the cognitive profiles of children with Autism Spectrum Disorders and typically developing children. Research in Autism Spectrum Disororders 2015; 11(2): 77-92.##36. Lum M, Garnett M, O’Connor E. Health communication: A pilot study comparing perceptions of women with and without high functioning autism spectrum disorder. Research in Autism Spectrum Disorers 2014; 8(12): 1713-1721.##37. Romano M, Truzoli R, Osborne LA, Ree P. The relationship between autism quotient, anxiety, and internet addiction. Research in Autism Spectrum Disorers 2014; 8(11): 1521-1526.## ##

بررسی پایایی اندازه‌گیری ابعاد عضله مالتی فیدوس کمری در نوجوانان پسر سالم با استفاده از سونوگرافی Reliability of Measuring Lumbar Multifidus Muscle Size in Male Adolescents Using Ultrasonography 1 1 سابقه و هدف: عضلات عمقی کمر، نقش ویژه‌ای در ثبات ستون فقرات دارند و عملکرد این عضلات خصوصاً مالتی فیدوس در کمر درد مختل می‌گردد. لذا اندازه‌گیری ابعاد این عضله در افراد سالم و بیماران می‌تواند به روشن‌تر شدن نقش این عضله در ثبات ستون فقرات کمری بیانجامد. مطالعه حاضر به منظور بررسی پایایی اندازه‌گیری ابعاد عضله مالتی فیدوس کمری با استفاده از دستگاه سونوگرافی در نوجوانان پسر سالم انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه متدولوژیک بر روی 20 نوجوان پسر سالم (15 تا 17 ساله) انجام گردید. ابعاد عضله مالتی فیدوس در سطح مهره پنجم کمری با استفاده از دستگاه سونوگرافی اندازه‌گیری شد. دو بار اندازه‌گیری در یک روز با فاصله یک ساعت برای بررسی پایایی درون روز (within day) و اندازه‌گیری سوم، یک هفته بعد برای بررسی پایایی بین روز (between days) انجام گردید. در هر تصویر، محیط، قطر قدامی– خلفی و قطر داخلی- خارجی اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: ICC مربوط به پایایی درون روز و بین روز در اندازه‌گیری محیط عضله 76/0-72/0، برای قطر قدامی– خلفی 89/0-79/0 و برای قطر داخلی– خارجی 84/0-79 /0 به دست آمد. استنتاج: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که دستگاه سونوگرافی در اندازه‌گیری ابعاد عضله مالتی فیدوس کمری در نوجوانان دارای پایایی بالایی می ‌باشد، بنابراین می ‌توان از این روش غیر تهاجمی جهت ارزیابی عضله مالتی فیدوس در نوجوانان و هم‌چنین پیگیری اثر مداخلات درمانی استفاده نمود. 2 Background and purpose: Deep lumbar muscles have a major role in lumbar stabilization and evidence suggests that these muscles especially multifidus muscle becomes dysfunctional in the presence of low back pain. Therefore, measurement of these muscles in healthy subjects and patients may be of great value to understand the stabilization function of the muscles. The purpose of this study was to assess the reliability of lumbar multifidus muscle size measurement using ultrasonography (US) in healthy adolescent males. Materials and methods: This methodological research was performed in 20 healthy boys (15-17 years of age). Lumbar multifidus muscle size was measured at the level of L5 using a real time US device. Two images were taken on the same day with an hour interval to assess the within- day reliability and the third image was taken one week later to determine between- days reliability. Cross sectional area (CSA), anterior posterior dimension (APD), and lateral dimension (LD) were measured in each image. Results: The Intraclass Correlation Coefficient for within day and between days reliability in healthy adolescents varied, ranging between 0.72 to 0.76 for CSA, 0.79 to 0.89 for APD, and 0.79 to 0.84 for LD. Conclusion: The results indicated that US could be considered as a reliable tool to measure the muscle thickness in children. Therefore, this non-invasive method can be used in the assessment of lumbar multifidus muscle and also to monitor the effect of different interventions in this population. 99 106 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 علی کیانی Ali Kiani دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران محمد علی محسنی بندپی Mohammad Ali Mohseni-Bandpei استاد، مرکز تحقیقات سالمندی، گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران و استاد مدعو، گروه فیزیوتراپی دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه لاهور، لاهور، پاکستان ایران ناهید رحمانی Nahid Rahmani استادیار، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران nahrah2005@yahoo.com ایرج عبداللهی Iraj Abdollahi دانشیار، گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران ایران ultrasonography paraspinal muscles multifidus adolescent reliability low back pain اولترا سونوگرافی عضله مالتی فیدوس کمری مالتی فیدوس نوجوان ابعاد عضله کمردرد 1. Andersson GB. Epidemiological features of chronic low back pain. Lancet 1999; 354(9178): 581-585##2. Walker BF, Muller R, Grant WD. Low back pain in australian adults: health provider utilization and care seeking. J Manipulative Physiol Ther 2004; 27(5): 327-335.##3. Rubin DI. Epidemiology and risk factors for spine pain. Neurol Clin 2007; 25(2): 353-371.##4. Hart LG, Deyo RA, Cherkin DC. Physician office visits for low back pain: frequency, clinical evaluation, and treatment patterns from a US national survey. Spine 1995; 20(1): 11-19. ##5. Mohseni Bandpei MA, Bagheri Nessami M, Shayesteh Azar M. Nonspecific low back pain in 5000 iranian school age children. J Pediatr Orthop 2007; 27(2): 126-129.##6. Mohseni Bandpei MA, Ehsani F, Behtash H, Ghanipour M. Occupational low back pain in primary and high school teachers: prevalence and associated factors. J Manipulative Physiolo Ther 2014; 37(9): 702-708.##7. Mohseni Bandpei MA, Fakhri M, Shirvani M, Bagheri Nesami M, Khalilian AR, Shayesteh Azar M. Occupational low back pain in iranian nurses: an epidemiological study. Br J Nurs 2006; 15(17): 914-917.##8. Mohseni Bandpei MA, Fakhri M, Ahmad Shirvani M, Bagheri Nessami M, Khalilian A, Shayesteh Azar M. Low back pain in 1100 iranian pregnant women: prevalence and risk factors. Spine J 2009; 9(10): 795-801.##9. Mohseni Bandpei MA, Shirvani M, Golbabaei N, Behtash H, Shahinfar Z, Fernandez de las penas C. Prevalence and risk factors associated with low back pain in iranian surgeons. J Manipulative Physiol Ther 2011; 34(6): 362-370.##10. Bergmark A. Stability of the lumbar spine, A study in mechanical engineering. Acta Orthop Scand 1989; 230: 20-24.##11. Schellenberg KL, Lang JM, Chan KM, Burnham RS. A clinical tool for office assessment of lumbar spine stabilization endurance. Am J Phys Med Rehabil 2007; 86(5): 380-386.##12. Mohseni Bandpei MA, Rahmani N, Majdoleslam B, Abdollahi I, Ali SS, Ahmad A. Reliability of surface electromyography in the assessment of paraspinal muscle fatigue: an updated systematic review. J of Manipulative Physiol Ther 2014; 37(7): 510-521.##13. Mohseni Bandpei MA, Watson MJ, Richardson B. Application of surface electromyography in the assessment of low back pain: a literature review. Physical Therapy Reviwes. 2000; 5(2): 93-105.##14. Brown SH, McGill SM. A comparison of ultrasound and electromyography measures of force and activation to examine the mechanics of abdominal wall contraction. Clin Biomech 2010; 25(2): 115-123.##15. McMeeken JM, Beith ID, Newham DJ, Milligan P, Critchley DJ. The relationship between EMG and change in thickness of transversus abdominis. Clin Biomech 2004; 19(4): 337-342.##16. Hides J, Wilson S, Stanton W, McMahon S, Keto H, McMahon K, et al. An MRI investigation into the function of the transversus abdominis muscle during “drawing-in’’ of the abdominal wall. Spine 2006; 31(6): E175-E178.##17. Hides JA, Belavy DL, Stanton W, Wilson SJ, Rrittweger J, Felsenberg D, et al. Magnetic resonance imaging assessment of trunk muscles during prolonged bed rest. Spine 2007; 32(15): 1687-1692.##18. Hides JA, Boughen CL, Stanton WR, Strudwick MW, Wilson SJ. A magnetic resonance imaging investigation of the transversus abdominis muscle during drawing-in of the abdominal wall in elite australian football league players with and without low back pain. J Orthop Sports Phys Ther 2010; 40(1): 4-10.##19. Nabavi N, Mosallanezhad Z, Haghighatkhah HR, Mohseni Bandpeid MA. Reliability of rehabilitative ultrasonography to measure transverse abdominis and multifidus muscle dimensions. Iran J Radiol 2014; 11(3): e21008.##20. Zandi S, Mohseni Bandpei MA, Rahmani N. Ultrasonographic assessment of transverse abdominal muscle in healthy subjects and patients with chronic low back pain: a systematic review. J Gorgan Univ Med Sci 2013; 14(4): 1-9 (Persian). ##21. Pulkovski N, Mannion AF, Caporaso F, Toma V, Gubler D, Helbling D, Sprott H. Ultrasound assessment of transversus abdominis muscle contraction ratio during abdominal hollowing: a useful tool to distinguish between patients with chronic low back pain and healthy controls? Eur Spine J. 2012; 21 (6): S750-S759.##22. Teyhen DS, Bluemle LN, Dolbeer JA, Baker SE, Molloy JM, Whittaker J, et al. Changes in lateral abdominal muscles thickness during the abdominal drawing-in maneuver in those with lumbopelvic pain. J Orthop Sports Phys Ther 2009; 39(11): 791-798.##23. Whittaker JL. Ultrasound imaging of the lateral abdominal wall muscles in individuals with lumbopelvic pain and signs of concurrent hypocapnia. Man Ther 2008; 13(5): 404-410.##24. Langevin HM, Stevens-Tuttle D, Fox JR, Badger GJ, Bouffard NA, Krag MH, et al. Ultrasound evidence of altered lumbar connective tissue structure in human subjects with chronic low back pain. BMC Musculoskelet Disord. 2009; 10: 151.##25. Javanshir K, Amiri M, Mohseni Bandpei MA, Rezasoltani A, Fernández-de-las-Peñas C. Ultrasonography of the cervical muscles: a critical review of the literature. J Manipulative Physiol Ther 2010; 33(8): 630-637.##26. Ghamkhar L, Emami M, Mohseni Bandpei MA, Behtash H. Application of rehabilitative ultrasound in the assessment of low back pain: a literature review. J Bodyw Mov Ther 2011; 15(4): 465-477.##27. Mohseni Bandpei MA, Nakhaee M, Mousavi ME, Shakourirad A, Safari MR, Vahab Kashani R. Application of ultrasound in the assessment of plantar fascia in patients with plantar fasciitis: a systematic review. Ultrasound Med Biol 2014; 40(8): 1737-1754.##28. Hides J, Gilmore C, Stanton W and Bohlscheid E. Multifidus size and symmetry among chronic LBP and healthy asymptomatic subjects. Man Ther 2008; 13(1): 43-49.##29. Wallwork TL, Stanton WR, Freke M, Hides JA. The effect of chronic low back pain on size and contraction of the lumbar multifidus muscle. Man Ther 2009; 14(5): 496-500.##30. Scholten RR, Pillen S, Verrips A, Zwarts MJ. Quantitative ultrasonography of skeletal muscles in children: Normal values. Muscle Nerve 2003; 27(6): 693-698.##31. Maurits NM, Beenakker EAC, Schaik DEC, Fock JM, Hoeven JH. Muscle ultrasound in children: Normal values and application to neuromuscular disorders. Ultrasound Med Biol 2004; 30(8): 1017-1027.##32. Rosner B. Fundamental of biostatics, 6th ed. Thomson Brooks, Belmont CA. 2006; p: 223.##33. Huang Q, Li D, Zhang Y, Hu A, Huo M, Maruyama H. The reliability of rehabilitative ultrasound imaging of the cross-sectional area of the lumbar multifidus muscles in the PNF pattern. J Phys Ther Sci 2014; 26(10): 1539-1541.##34. Wong AY, Parent EC, Kawchuk GN. Reliability of 2 ultrasonic imaging analysis methods in quantifying lumbar multifidus thickness. J Orthop Sports Phys Ther 2013; 43(4): 251-262.##35. Koppenhaver SL, Hebert JJ, Fritz JM, Parent EC, Teyhen DS, Magel JS. Reliability of rehabilitative ultrasound imaging of the transversus abdominis and lumbar multifidus muscles. Arch Phys Med Rehabil 2009; 90(1): 87-94.##36. Wallwork TL, Hides JA, Stanton WR. Intrarater and interrater reliability of assessment of lumbar multifidus muscle thickness using rehabilitative ultrasound imaging. J Orthop Sports Phys Ther 2007; 37(10): 608-612.##37. Pressler JF, Heiss DG, Buford JA, Chidley JV. Between-day repeatability and symmetry of multifidus cross-sectional area measured using ultrasound imaging. J Orthop Sports Phys Ther 2006; 36(1): 10-18.## ##

اثر حفاظتی مومنایی در مسمومیت کلیوی القاء شده با جنتامایسین در موش های صحرایی Protective Effect of Mummy on Gentamicin Induced Nephrotoxicity in Rats 1 1 سابقه و هدف: جنتامایسین و آنتی‌بیوتیک‌های آمینوگلیکوزیدی برای درمان عفونت‌های باکتریایی گرم منفی استفاده می‌شود. با این حال مفید بودن آن به علت سمیت کلیوی محدود شده است. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی اثرات حفاظتی مومنایی (Mummy) و ویتامین E در سمیت کلیوی القاء شده با جنتامایسین است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، سی و شش سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار به شش گروه تقسیم شدند. گروه اول (گروه شاهد) دریافت کننده 1 میلی‌لیتر سرم فیزیولوژی به صورت داخل صفاقی، گروه دوم (گروه تجربی) درمان شده با جنتامایسین با دوز 100 میلی گرم/کیلوگرم به صورت داخل صفاقی، گروه سوم: گروه دریافت کننده ویتامین E با دوز 250 میلی گرم/کیلوگرم به صورت داخل عضلانی و جنتامایسین با دوز 100 میلی‌گرم/کیلوگرم به صورت داخل صفاقی. گروه های چهارم، پنجم و ششم به ترتیب مومنایی با دوزهای 1000، 500 و 250 میلی‌گرم/کیلوگرم به صورت خوراکی و جنتامایسین با دوز 100 میلی گرم/کیلوگرم. هر گروه روزانه به مدت 28 روز تحت درمان بودند. در پایان دوره درمان بعد از اخذ خون، میزان کراتینین سرم، نیتروژن اوره خون، آلبومین، الکترولیت ها، مالون دی آلدئید و ظرفیت آنتی‌اکسیدان پلاسما با استفاده از روش های استاندارد اندازه گیری شد. هم چنین کلیه راست برای ارزیابی هیستوپاتولوژیک برداشته شد. یافته‌ها: مومنایی با دوز 1000 و 500 میلی‌گرم/کیلوگرم و ویتامین E با دوز 250 میلی‌گرم/کیلوگرم به طور معنی‌داری میزان نیتروژن اوره خون و مالون دی آلدئید را کاهش داده و تغییرات پاتولوژیک ناشی از جنتامایسین را بهبود بخشید. هم‌چنین مومنایی با دوز 1000 میلی‌گرم / کیلوگرم باعث افزایش ظرفیت آنتی اکسیدان پلاسما نسبت به سایر گروه‌ها شد. استنتاج: نتایج ما نشان می‌دهد، مومنایی و ویتامین E آسیب‌های کلیوی القاء شده با جنتامایسین را از طریق ممانعت از لیپید پراکسیداسیون بهبود بخشیده است. 2 Background and purpose: Gentamicin, an aminoglycoside antibiotic, is used in treatment of Gram-negative infections. However, its usefulness is restricted by its nephrotoxicity. The present study aimed to evaluate the potential protective effects of mummy and Vit E against gentamicin-induced nephrotoxicity in rats. Materials and methods: In this experimental study, 36 adult albino Wistar rats were divided into six groups: Group 1 received 1 ml normal saline intra-peritoneal once daily. Group 2 was treated with gentamicin 100mg/kg daily IP and served as experimental group. Group 3 received Vit E 250 mg/kg/day IM and gentamicin 100 mg/kg/day IP. Groups 4, 5 and 6 were treated with gentamicin 100 mg/kg and mummy at daily dosages of 1000, 500 and 250 mg/kg orally, respectively. All groups had daily treatments for 28 days. At the end of treatment, blood samples were taken for measurement of serum creatinine, blood urea nitrogen (BUN), albumin, electrolytes, malondialdehyde (MDA) and ferric reducing antioxidant power (FRAP) using standard methods. Also, right kidneys were removed for histological evaluation. Results: Mummy at 1000 and 500 mg/kg and Vit E (250 mg/kg) significantly reduced gentamicin-induced increases in BUN, MDA and histological changes. Furthermore, mummy at 1000 mg/kg increased FRAP compared to other concentrations. Conclusion: Our results suggest that mummy and Vit E therapy improved gentamicin induced nephrotoxicity via inhibition of lipid peroxidation. 107 118 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 هانی بهالو Abdul Rasool Namjoo دکترای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران ar.namjo72@gmail.com عبدالرسول نامجو Hani Bahalo دانشیار، گروه پاتولوژی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران اسفندیار حیدریان Esfandiar Heidarian استاد، مرکز تحقیقات بیوشیمی بالینی،دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران ابراهیم رحیمی Ebrahim Rahimi استاد، گروه بهداشت و مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران gentamicin nephrotoxicity Vitamin E malondialdehyde ferric reducing antioxidant power جنتامایسین سمیت کلیوی ویتامین E مالون دی آلدئید ظرفیت آنتی اکسیدان پلاسما 1. Hur E, Garip A, Camyar A, Ilgun S, Ozisik M, Tuna S, et al. The effects of vitamin D on gentamicin-induced acute kidney injury in experimental rat model. Int J Endocrinol 2013; Article ID 313528 , 7 pages.##2. Kore KJ, Shete RV, Kale BN, Borade ##AS. Protective role of hydroalcoholic extract of Ficuscarica in gentamicin induced nephrotoxicity in rats. Int J Pharm & Life Sci (IJPLS) 2011; 2(8): 978-982.##3. Ali BH, Al Zaabi M, Blunden G, Nemmar A. Experimental gentamicin nephrotoxicity and agents that modify it: a mini-review of recent research. Basic Clin Pharmacol Toxicol 2011; 109(4): 225-232. ##4. Chambers HF. The amino glycosides. In: HardmanJ G, Limbird LE. Goodman and Gilman’s the Pharmcological basis of therapeutics. 10th ed. Newyork: McGraw-Hill Book Company Inc; 2001. p. 1219-1231.##5. Servais H, Ortiz A, Devuyst O, Denamur S, Tulkens PM, Mingeot-Leclercq MP. Renal cell apoptosis induced by nephrotoxic drugs: cellular and molecular mechanisms and potential approaches to modulation. Apoptosis 2008; 13(1): 11-32.##6. Sayarifard A, Javadilarijani F, Mousavimovahhed SM, Moghtaderi M, Javadilarijani F. Amikacin-induced Nephrotoxicity in a Child with Idiopathic Nephrotic Syndrome in Iran: A Case Report. J Ped Nephrology 2015; 3(1): 31-34.##7. Anderson N, Borlak J. Drug-induced phospholipidosis. FEBS Lett 2006; 580(23): 5533-5540.##8. El Mouedden M, Laurent G, Mingeot-Leclercq MP, Taper HS, Cumps J, Tulkens PM. Apoptosis in enal proximaltubules of rats treated with low doses of aminoglycosides. Antimicrob Agents Chemother 2000; 44(3): 665-75. ##9. Abdel-latif RG, Morsy MA, El-Moselhy MA, Khalifa MA. Sildenafil protects against nitric oxide deficiency-related nephrotoxicity in cyclosporine A treated rats. Eur J Pharmacol 2013; 705(1-3): 126-134. ##10. El Badwi SMA, Bakhiet AO, Abdel Gadir EH. Haemato biochemical of aqueous extract of khaya senegalensis stem bark on gentamicin induced nephrotoxicity in wistar rats. J Biol Sci 2012; 12(6): 361-366.##11. Rahman MH, Hossain MZ, Rahman MA, Khan MI. Effect of captopril on gentamicin induced nephrotoxicity in rats. J Dhaka Med Coll 2009; 18(1): 3-7. ##12. Shahbazi P, Maleknia N. General Biochemistry. Vol 2. 27th ed. Tehran: University of Tehran press; 2008. p. 80-83.##13. Wahba HMA, Thanaa EAA. Protective effect of flaxseed oil and vitamin E on potassium Bromate- induced oxidative stress in male rats. Int J Curr Microbiol App Sci 2013; 2(9): 299-309.##14. Moein M. Farhang-e Farsi-ye Moein. Vol 4. 25th ed. 2008. p. 4451-52 (Persian). ##15. Rezvanipour M, Pourzadehhosseini F, Malekpour R, Zarabi A. The Effect of Mummy on Some Indices of Wound Healing in Mice. J Kerman Univ Med Sciences 2007; 14(4): 267-77 (Persian).##16. Allah Tavakoli M, Khaksari Haddad M, Assar Sh. Comparison of topical application of Mummify and Phenytoin cream on skin wound healing in rat. J Babol Univ Med Sci 2003; 5(2): 7-13 (Persian). ##17. Namjoo A, Heidarian E, Rafieian-Kopaei M, Jafarian-Dehkordi M. Effect of chronic oral administration of garlic aqueous extract on tissue changes, some blood and enzymatical parameters in male rats. J Shahrekord Univ Med Sci 2013; 15(1): 103-113 (Persian).##18. Molyneux P. The use of the stable free radical diphenylpicrylhydrazyl (DPPH) for estimating antioxidant activity. Songklanakarin J Sci Technol 2004; 26(2): 211-219.##19. Ohkawa H, Ohishi N, Yagi K. Assay for lipid peroxides in animal tissues by thiobarbituric acid reaction. Analytical Biochemistry 1979; 95(2): 351-358. ##20. Priyamvada S, Priyadarshini M, Arivarasu NA, Farooq N, Khan S, Khan SA, et al. Studies on the protective effect of dietary fish oil on gentamicin-induced nephrotoxicity and oxidative damage in rat kidney. Prostaglandins Leukot Essent Fatty Acids, 2008; 78(6): 369-381.##21. Ali Bh, Ben Ismail Th, Basheer AA. Sex difference in the susceptibility of rats to gentamicin nephrotoxicity: Influence of gonadectomy and hormonal replacement therapy. Indian J Pharmacol 2001; 33(5): 369-373.##22. Morsy MA, Ibrahim SA, Amin EF, Kamel MY, Rifaai RA, Hassan MK. Sildenafil ameliorates gentamicin-induced nephrotoxicity in rats: role of iNOS and eNOS. J Toxicol 2014; 2014: 489382. ##23. Alarifi S, Al-Doaiss A, Alkahtani S, Alkahtani S, Al-farraj SA, Al-Eissa MS, et al. Blood chemical changes and renal histological alterations induced by gentamicin in rats. Saudi Journal of Biological Sciences 2012; 19(1): 103-110.##24. Polat A, Parlakpinar H, Tasdemir S, Colak C, Vardi N, Ucar M, et al. Protective role of aminoguanidine on gentamicin-induced acute renal failure in rats. Acta Histochem 2006; 108(5): 365-371.##25. Khan SA, Priyamvada S, Farooq N, Khan S, Khan MW, Yusufi ANK. Protective effect of green tea extract on gentamicin-induced nephrotoxicity and oxidative damage in rat kidney. Pharmacol Res 2009; 59(4): 254-262.##26. Muthuraman A, Singla SK, Rana A, Singh A, Sood S. Reno protective role of flunarizine (mitochondrial permeability transition pore inactivator) against gentamicin induced nephrotoxicity in rats. Yakugaku Zasshi 2011; 131(3):437-43.##27. Abdel–Rahim IT, Abdel-GHany AA, Mohamed G. Protective Effect of Quercetin against Gentamicin- Induced Nephrotoxicityin. Biol Pharm Bull 2009; 32(1): 61-67.##28. Ajami M, Eghtesadi S, Pazoki-Toroudi H, Habibey R, Ebrahimi SA. Effect of crocus sativus on gentamicin induced nephrotoxicity. Biol Res 2010; 43(1): 83-90. ##29. Abdel–Gayoum AA, Bashir AA, el-Fakhri MM. Effects of fish oil supplementation on gentamicin–induced nephrotoxicity in rat. Hum Exp Toxicol 1995; 14(11): 884-888.##30. Silan C, Uzun O, Comunoğlu NU, Gokçen S, Bedirhan S, Cengiz M. Gentamaicin induced nephrotoxicity in rats ameliorateed and healing effects of reveratrol. Biol Pharm Bull 2007; 30(1): 79-83.##31. Derakhshanfar A, Bidadkosh A, Hashempour Sadeghian M. L-methionine attenuates gentamicin nephrotoxicity in male Wistar rat, pathological and biochemical findings. Iranian Journal of Veterinary Research Shiraz University 2009; 10(4): 323-328 (Persian).##32. Karahan I, Atessahin A, Yilmaz S, Cerbisat AO, Sakin F. Protective effect of lycopene in induced oxidative stress and nephrotoxicity in rats. Toxicology 2005; 215(3): 198-204. ##33. Fukuda Y, Eklof AC, Malmborg AS, Aperia A. Calcium supplementation and thyroid hormone protect against gentamicin-induced inhibition of proximal tubular Na+, K(+)-ATPase activity and other renal functional changes. Acta Physiol Scand 1992; 145(2): 93-98. ##34. Du X, Yang CL. Mechanism of gentamicin nephrotoxicity in rats and the protective effect of zinc-induced metallothionein synthesis Nephrol Dial Transplant 1994; 9(Suppl 4): 135-140. ##35. Zorov DB. Amelioration of aminoglycoside nephrotoxicity requires protection of renal mitochondria. Kidney Int, 2010; 77(10): 841-3. ## ##

جذب 2و4 دی نیتروفنل از محلول های آبی با استفاده از نانوحفره کربنی CMK-3 Adsorption of 2, 4 dinitrophenol from Aqueous Solutions Using Ordered Mesoporous Carbon CMK-3 1 1 سابقه و هدف: 2و4 دی نیتروفنل به طور گسترده برای تولید رنگ، چسب و مواد نگهدارنده چوب، حلال‌ها، مواد قابل انفجارو آفت‌کش‌ها استفاده می‌شود. به دلیل سمیت زیاد و عدم تجزیه پذیری زیستی آن باید نسبت به حذف آن و عدم ورود به منابع آبی اقدام کرد. هدف این تحقیق استفاده از نانوحفره کربنی CMK-3 به عنوان جاذب در حذف 2و 4 دی نیتروفنل از محلول‌های آبی است. مواد و روش‌ها: این پژوهش یک مطالعه تجربی است. ابتدا نانوحفره سیلیسی SBA-15 سنتز شد وجهت سنتز نانو حفره کربنی CMK-3 مورد استفاده قرار گرفت و از آن برای مطالعات جذب 2و 4 دی نیتروفنل از محلول‌های آبی در یک رآکتور ناپیوسته استفاده گردید. برای تعیین مشخصات ساختاری ترکیبات سنتز شده از روش‌های BET،XRD  و TEM استفاده شد. تاثیر پارامترهای pH (3-11) ، زمان تماس (20-180 دقیقه)، غلظت اولیه2و4 دی نیتروفنل (10 تا 500 میلی‌گرم در لیتر) و دوز جاذب (2/0 تا 2/1گرم در لیتر) مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد با کاهش pH و غلظت اولیه 2و4 دی نیتروفنل و افزایش زمان تماس و دوز جاذب، کارایی حذف افزایش پیدا می‌کند. pH بهینه در فرایند جذب، 5 تعیین گردید و زمان تعادل در این مطالعه 100 دقیقه محاسبه شد. دوز بهینه جاذب 4/0 گرم در لیتر محاسبه گردید و در شرایط بهینه ظرفیت جذب 2و4 دی نیتروفنل توسط CMK-3، 194 میلی‌گرم بر گرم محاسبه شد. استنتاج: به طور کلی نانو حفره کربنی CMK-3 از ظرفیت جذب بالایی در حذف 2و4 دی نیتروفنل از محلول‌های آبی برخوردار است. در صورت تولید این ماده در سطح تجاری، تولید می‌توان از آن در تصفیه کامل پساب‌های آلوده به نیتروفنل استفاده کرد. 2 Background and purpose: 2, 4 dinitrophenol is the most important nitrophenol compound that is widely used in paints, adhesives, wood preservatives, solvents, pesticides, and explosive materials. Because of the high toxicity and non-biodegradability of 2, 4 DNP, must be prevented from entering the water body. The aim of this study was to evaluate the performance of ordered mesoporous carbon CMK-3 in adsorption of 2, 4 dinitrophenol from aqueous solutions and the effect of various parameters on the performance of this process. Materials and methods: In this experimental study, mesoporous carbon, CMK-3 was prepared using hexagonal SBA-15 mesoporous silica in a batch reactor. The synthesized materials were characterized by XRD, BET and TEM. After Synthesis of CMK-3, the effect of different parameters were investigated on adsorption process including pH (3-11), contact time (20 -180 min) initial concentration of 2, 4 dinitrophenol (10-500mg/L), and adsorbent dose (0.2-1.2 gr/L). Results: Removal efficiency increased when pH and initial concentration of 2, 4-dinitrophenol decreased and contact time and adsorbant doze increased. The optimum pH was 5 and the equilibrium time was 100 minutes. The optimal dose of CMK-3 was 0.4 g/L and the adsorption capacity of 2, 4 dinitrophenol by CMK-3 was 194 mg/g. Conclusion: In general, mesoporous carbon CMK-3 showed high capacity in removal of 2,4 dinitrophenol from aqueous solutions. Therefore, it can be used in the treatment of wastewater containing 2,4 dinitrophenol. 119 129 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/12 1395/1/24 هادی رحیم زاده برزکی Hadi Rahimzadeh Barzoki کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران علیرضا رحمانی Alireza Rahmani استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران یوسف دادبان شهامت Yousef Dadban Shahamat استادیار، مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران ydadban@gmail.com سمیه بیرامی Somayeh Beirami کارشناس ارشد شیمی تجزیه، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران 2 4 dinitrophenol adsorption aqueous solutions carbon mesoporous CMK-3 نانوحفره کربنی CMK-3 2و4 دی نیتروفنل جذب محلول های آبی 1. Shiyun Z, Xuesong Z, Daotang L. Ozonation of naphthalene sulfonic acids in aqueous solutions. Part I: elimination of COD, TOC and increase of their biodegradability. Water Res 2002; 36(5): 1237-1243.##2. Dadban Shahamat Y, Sadeghi M, Shahryari A, Okhovat N, Bahrami Asl F, Baneshi MM. Heterogeneous catalytic ozonation of 2, 4-dinitrophenol in aqueous solution by magnetic carbonaceous nanocomposite: catalytic activity and mechanism. Desalination Water Treat 2015; 1-10.##3. Shabani M. Study of groundwater quality variation in arsanjan plain. Journal of Physical Geography 2007; 1(3): 71-82 (Persian).##4. Agency for Toxic Substances and Disease Registry. Addendum to the Toxicological Profile for Dinitrophenols. Atlanta: Public Health Service, U.S. Department of Health and Human Services, 1995.##5. Ahmadimoghaddam M, Mesdaghinia A, Naddafi K, Nasseri S, Mahvi A, Vaezi F, et al. Degradation of 2, 4-dinitrophenol by photo fenton process. Asian J Chem 2010; 22(2): 1009-1016.##6. Zazouli MA, Veisi F, Veisi A. Modeling Bisphenol A Removal from Aqueous Solution by Activated Carbon and Eggshell. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(2): 129-138 (Persian).##7. Dyanati-Tilaki R-A, Zazooli M-A, Yazdani J, Alam-Ghaliloo M, Rostamali E. Degradation of 4-chlorophenol by sunlight using catalyst of zinc oxide. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 23(2): 196-201 (Persian).##8. Solaimani-Sardo M, Vali AA, Ghazavi R, Saidi-Goraghan HR. Trend Analysis of Chemical Water Quality Parameters; Case study Cham Anjir River. Irrigation & Water Engineerin 2013; 3(12): 95-106.##9. Mukherjee S, Kumar S, Misra AK, Fan M. Removal of phenols from water environment by activated carbon, bagasse ash and wood charcoal. Chem Eng J 2007; 129(1): 133-142.##10. Nakagawa K, Namba A, Mukai SR, Tamon H, Ariyadejwanich P, Tanthapanichakoon W. Adsorption of phenol and reactive dye from aqueous solution on activated carbons derived from solid wastes. Water Res 2004; 38(7): 1791-1798.##11. Førland GM, Blokhus AM. Adsorption of phenol and benzyl alcohol onto surfactant modified silica. J Colloid Interf Sci 2007; 310(2): 431-435.##12. Yapar S, Yilmaz M. Removal of phenol by using montmorillonite, clinoptilolite and hydrotalcite. Adsorption 2005; 10(4): 287-298.##13. Navarro AE, Cuizano NA, Lazo JC, Sun-Kou MR, Llanos BP. Comparative study of the removal of phenolic compounds by biological and non-biological adsorbents. J Hazard Mater 2009; 164(2): 1439-1446.##14. Boyd SA, Shaobai S, Lee J-F, Mortland MM. Pentachlorophenol sorption by organo-clays. Clays Clay Miner 1988; 36(2): 125-130##15. Anbia M, Lashgari M. Synthesis of amino-modified ordered mesoporous silica as a ##new nano sorbent for the removal of chlorophenols from aqueous media. Chem Eng J 2009; 150(2-3): 555-560.##16. Simpson NJK. Solid-Phase Extraction: Principles, Techniques, and Applications. Florida: CRC Press; 2000.##17. Zhao D, Feng J, Huo Q, Melosh N, Fredrickson GH, Chmelka BF, et al. Triblock copolymer syntheses of mesoporous silica with periodic 50 to 300 angstrom pores. Scienc 1998; 279(5350): 548-552.##18. Jun S, Joo SH, Ryoo R, Kruk M, Jaroniec M, Liu Z, et al. Synthesis of new, nanoporous carbon with hexagonally ordered mesostructure. J Am Chem Soc 2000; 122(43): 10712-10713.##19. Safari N, MeftahHlghy M. Review and zoning basingroundwater quality Gorgan-Gharehsou to devote to agriculture. Proceedings of the 1thed National Conference on Modern Agricultural Sciences & Technologies (MAST); 2011, Sep 10-12; Iran, Zanjan.##20. Carvajal-Bernal AM, Gómez F, Giraldo L, ##Moreno-Piraján JC. Adsorption of phenol and 2, 4-dinitrophenol on activated carbons with surface modifications. Microporous Mesoporous Mater 2015; 209: 150-156.##21. Lee JS, Joo SH, Ryoo R. Synthesis of mesoporous silicas of controlled pore wall thickness and their replication to ordered nanoporous carbons with various pore diameters. J Am Chem Soc 2002; 124(7): 1156-1157.##22. Kruk M, Jaroniec M, Ryoo R, Joo SH. Characterization of ordered mesoporous carbons synthesized using MCM-48 silicas as templates. J Phys Chem B 2000; 104(33): 7960-7968.##23. Fuertes AB, Nevskaia DM. Control of mesoporous structure of carbons synthesised using a mesostructured silica as template. Micropor Mesopor Mat 2003; 62(3): 177-190.##24. Saini VK, Andrade M, Pinto ML, Carvalho AP, Pires J. How the adsorption properties get changedwhen going from SBA-15 to its CMK-3 carbon replica. Sep Purif Technol 2010; 75(3): 366-376.##25. Fuertes AB. Synthesis of ordered nanoporous carbons of tunable mesopore size by templating SBA-15 silica materials. Microporous Mesoporous Mater 2004; 67(2): 273-281.##26. Peng X, Hu F, Lam FL, Wang Y, Liu Z, Dai H. Adsorption behavior and mechanisms of ciprofloxacin from aqueous solution by ordered mesoporous carbon and bamboo-based carbon. J Colloid Interface Sci 2015; 460: 349-60.##27. Rahmani A, Gh A, Barjasteh Asgari F, Hedayati Kamran E, Alijani F. Investigation of Phenol Removal from Aqueous Solutions Using Copper-Impregnated Pumice. J Hamadan Univ Med Sci 2011; 17(4): 50-56 (Persian).##28. Wei X, Zhou Z, Hao T, Li H, Zhu Y, Gao L, et al. A novel molecularly imprinted polymer thin film at surface of ZnO nanorods for selective fluorescence detection of para-nitrophenol. RSC Advances 2015; 5(55): 44088-44095.##29. Lazo-Cannata JC, Nieto-Márquez A, Jacoby A, Paredes-Doig AL, Romero A, Sun-Kou MR, et al. Adsorption of phenol and nitrophenols by carbon nanospheres: Effect of pH and ionic strength. Sep Purif Technol 2011; 80(2): 217-224.##30. Peng X, Huang D, Odoom-Wubah T, Fu D, Huang J, Qin Q. Adsorption of anionic and cationic dyes on ferromagnetic ordered mesoporous carbon from aqueous solution: Equilibrium, thermodynamic and kinetics. J Colloid Interface Sci 2014; 430: 272-282.##31. Kim SJ, Shim WG, Kim TY, Moon H, ##Kim SJ, Cho SY. Adsorption equilibrium characteristics of 2, 4-dichlorophenoxyacetic acid and 2, 4-dinitrophenol on granular activated carbons. Korean J Chem Eng 2002; 19(6): 967-977.##32. Chaara D, Pavlovic I, Bruna F, Ulibarri M, Draoui K, Barriga C. Removal of nitrophenol pesticides from aqueous solutions by layered double hydroxides and their calcined products. Appl Clay Sci 2010; 50(3): 292-298.## ##

بررسی کارائی نانوذرات اکسید آهن جهت تصفیه پیشرفته پساب تصفیه خانه فاضلاب شهری Efficiency of Iron Oxide Nanoparticles in Advanced Treatment of Secondary Effluent of Municipal Wastewater Treatment Plant 1 1 سابقه و هدف: یکی از منابع عظیم آبی قابل استفاده، پساب تصفیه خانه فاضلاب شهری است. استفاده مجدد از این پسآب نیازمند استانداردهایی فراتر از استانداردهای ثانویه می‏باشد و نیاز است تا آلاینده‏های آلی و بعضی از ترکیبات مانند نیترات و فسفات موجود در پسآب به میزان بیشتری حذف گردند. در این تحقیق حذف این ترکیبات از پساب ثانویه با استفاده از جاذب نانو ذرات اکسید آهن (مگنتیت) مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر در سیستم آزمایشگاهی و روی پسآب واقعی یکی از تصفیه خانه‏های فاضلاب شهری انجام گرفت و نانو ذرات اکسید آهن برای حذف آلاینده‏های مورد نظر استفاده شد و اثر pH، زمان تماس و غلظت جاذب روی حذف این آلاینده ها به روش بهینه سازی عامل در واحد زمان مورد بررسی قرار گرفت. سپس ایزوترم و کینتیک جذب در شرایط بهینه متغییرها تعیین گردید. یافته‌ها: میانگین ( Biochemical oxygen demand (BOD5، chemical oxygen demand (COD)، نیترات و فسفات در پسآب تصفیه‏‏خانه به ترتیب برابر با 25، 43، 63 و 6/8 میلی‏گرم بر لیتر اندازه‏گیری شد. شرایط بهینه برای جذب این آلاینده‏ها توسط جاذب ‌نانو ذرات اکسید آهن در pH برابر 3، زمان تماس 15 دقیقه و دوز جاذب g/l1 به‏دست آمد. در شرایط بهینه میزان حذف فسفات، نیترات، BOD5 وCOD به ترتیب 54، 5/11، 56 و 75 درصد و ظرفیت جذب به ترتیب (mg/g) 7/4، 6/1، 14و32 به دست آمد. نتایج نشان داد جذب توسط  Fe3O4از مدل فروندلیج و کینتیک درجه اول برای COD و فسفات و برای BOD5  و نیترات از کینتیک درجه دوم پیروی می‏کند. استنتاج: نانوذرات اکسید آهن پتانسیل نسبتاً مناسبی برای حذف فسفر، BOD5 وCOD از پساب تصفیه ثانویه دارد ولی جهت حذف نیترات کارائی مناسب ندارد. 2 Background and purpose: Municipal wastewater treatment plant effluents are amongst the main available water sources. Reuse of these effluents requires further standards beyond secondary standards. Therefore, removal of organic pollutants and some compounds such as nitrate and phosphate from effluents should be done at a greater extent. In this study, removal of these compounds from secondary effluent was examined using an absorbent of iron oxide nanoparticles (MNPs Fe3O4). Materials and methods: The research was carried out using actual effluent of urban wastewater treatment plant in laboratory scale. The iron oxide nanoparticles (MNPs Fe3O4) was used for removal of target pollutants by investigating different parameters such as pH, initial concentration, contact time, and adsorbent dosage using optimization of one factor at a time. Afterwards, the optimum condition was determined by adsorption and kinetic isotherms. Results: The average BOD5, COD, nitrogen, and phosphorus in wastewater treatment plant effluent were found to be 25, 43, 63 and 8.6 mg /L, respectively. The optimum conditions for adsorption of these pollutants by Fe3O4MNPs were obtained at pH 3, 15 min contact time and absorbent dosage of 1 g/l. Removal of PO43-, NO-3, BOD5 and COD in the optimum condition was obtained to be 54, 11.5, 56, and 75%, respectively, and the maximum adsorption capacities for target pollutants were 4.7, 1.6, 14, and 32 mg/g.  The results showed the adsorption by Fe3O4 followed the Freundlich model and pseudo first-order kinetic for COD and PO43- and pseudo second-order kinetic for BOD5 and NO-3 removal. Conclusion: Iron oxide nanoparticles (MNPs Fe3O4) is suitable for removal of some pollutants (COD, BOD5 and PO43-) from the secondary effluent, but this absorbent is not effective for nitrate removal. 130 143 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/13 1395/1/25 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/13 1395/1/25 مصطفی قارلقی Mostafa Gharloghi کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، تهران ایران احمد رضا یزدانبخش Ahmadreza Yazdanbakhsh استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، تهران ایران yazdanbakhsh@sbmu.ac.ir اکبر اسلامی Akbar Eslami استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، تهران ایران احسان آقایانی Ehsan Aghayani دانشجوی دکترای مهندسی بهداشت محیط، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ایران Fe3O4MNPs organic compound COD BOD5 nitrate phosphate advanced treatment effluent Fe3O4MNPs تر کیبات آلی (COD BOD5) NO-3و PO43- تصفیه پیشرفته پساب 1. Lakshmanan R, Sanchez-Dominguez M, Matutes- Aquino JA, Wennmalm S, Kuttuva Rajarao G. Removal of Total Organic Carbon from Sewage Wastewater Using Poly (ethylenimine)-Functionalized Magnetic Nanoparticles. Langmuir 2014; 30(4): 1036-1044.##2. Zazouli MA, Alam Gholilou M. Survey of chemical quality (Nitrate, Flouride, Hardness, Electrical Conductivity) of driking water in Khoy city. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(2): 80-84.##3. Islamic Republic of Iran, Ministry of Energy, Vice Presidency for strategic planning and supervision, Brureau of water and wastewater, Criteria of treated wastewater and return flow reuse, 2006, No. 535 (Persian). Available from: http://bpms.mporg.ir/tecfiles/Code535.pdf. Acessed May 2, 2015.##4. deVicentea I, Merino-Martos A, Guerreroc F, Amoresa V, Vicented Jd. Chemical interferences when using high gradient magnetic separation for phosphate removal: Consequences for lake restoration. J Hazard Mater 2011; 192(3): 999-1001.##5. Panasiuk O. Phosphorus Removal and Recovery from Wastewater using Magnetite. Master of Science Thesis, STOCHOLM, Royal Institute of Technology, 2010.##6. Mažeikiene A, Valentukevičiene M, Rimeika M, Matuzevičius AB, Dauknys R. Removal of nitrates and ammonium ions from water using natural sorbent zeolite (clinoptilolite). Journal of Environmental Engineering and Landscape Management 2008; 16(1): 38-44.##7. Liu H, Peng S, Shu L, Chen T, Bao T, Frost RL. Effect of Fe3O4 addition on removal ##of ammonium by zeolite NaA. J Colloid Interface Sci 2013; 390(1): 204-210.##8. Drenkova-Tuhtan A, Mandel K, Paulus A, ##Meyer C, Hutter F, Gellermann C, et al. Phosphate recovery from wastewater using engineered superparamagnetic particles modified with layered double hydroxide ion exchangers. Water research. 2013; 47(15): 5670-5677.##9. Rybicki SM. New technologies of phosphorus removal from wastewater. Proc Of a Polish-Swedish Seminar, Joint Polish Swedish Reports, Report, No3; 1998.##10. Stone V, Nowack B, Baun A, van den ##Brink N, Kammer F, Dusinska M, et al. Nanomaterials for environmental studies: classification, reference material issues, and strategies for physico-chemical characterisation. Sci Total Environ 2010; 408(7): 1745-1754.##11. Zhang L, Fang M. Nanomaterials in ##pollution trace detection and environmental improvement. Nano Today 2010; 5(2): 128-142.##12. Mohanraj V, Chen Y. Nanoparticles-a review. Tropical Journal of Pharmaceutical Research 2007; 5(1): 561-73.##13. Gombos E, Barkács K, Felföldi T, Vértes C, Makó M, Palkó G, et al. Removal of organic matters in wastewater treatment by ferrate (VI)-technology. Microchemical Journal 2013; 107: 115-120.##14. Yegane badi M, Azari A, Esrafili A, Ahmadi E, Gholami M. Performance Evaluation of Magnetized Multiwall Carbon Nanotubes by Iron Oxide Nanoparticles in Removing Fluoride from Aqueous Solution. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(124): 128-142.##15. Borghi CC, Fabbri M, Fiorini M, Mancini M, Ribani PL. Magnetic removal of surfactants from wastewater using micrometric iron oxide powders. Sep Purif Technol 2011; 83: 180-188.##16. Rand M, Greenberg AE, Taras MJ. Standard methods for the examination of water ##and wastewater. 14th ed. Washington DC, American Public Health Association, American Water Works Association, Water Pollution Control Federation. 1976.##17. Smiciklas I, Milonjic S, Pfendt P, Raicević S. The point of zero charge and sorption of cadmium (II) and strontium (II) ions on synthetic hydroxyapatite. Separation and Purification Technology 2000; 18(3): 185-194.##18. Zazouli MA, Belarak D, Karimnezhad F, Khosravi F. Removal of Fluoride from Aqueous Solution by Using of Adsorption onto Modified Lemna Minor: Adsorption Isotherm and Kinetics Study. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 23(109): 195-204.##19. Mesdaghi nia A, Mohammadi AA, Mahvi AH, Naseri S, Shekarriz M, AliMohammadi M. Study of Nitrate Reduction from Water Using Nanosized Iron. Iranian Journal of Health and Environment 2011; 4(3): 313-320 (Persian).##20. Rima J, Aoun E, Hanna K, Li Q. Degradation of phenol, into mineral compounds, in aqueous solutions using Zero-Valent Iron Powder (ZVIP). J Phys IV 2005; 124: 81-89.##21. Alpat SK, Özbayrak Ö, Alpat Ş, Akçay H. The adsorption kinetics and removal of cationic dye, Toluidine Blue O, from aqueous solution with Turkish zeolite. J Hazard Mater 2008; 151(1): 213-220.##22. Zhang G, Liu H, Liu R, Qu J. Removal of phosphate from water by a Fe–Mn binary oxide adsorbent. J Colloid Interface Sci 2009; 335(2): 168-174.##23. Foroughi M, Hajian Nejad M, Mehdi Amin M, Pourzamani HR, Vahid Dastjerdi M. Urban runoff treatment using sand columns coated with magnetic iron oxide nanoparticles with and without magnetic field. Health Sysrem Research 2010; 7(6): 1-13 (Persian).##24. Naeej O, Mohseni Bandpi A, Jonidi Jafari A, Esrafili A, Kalantary R. Removal of Nitrate from Water using Supported Zero-Valent Nano Iron on Zeolite. IJHE 2012; 5(3): 343-354 (Persian).##25. de Vicente I, Merino-Martos A, Cruz-Pizarro L, de Vicente J. On the use of magnetic nano and microparticles for lake restoration. J Hazard Mater 2010; 181(1): 375-381.##26. Kallel M, Belaid C, Mechichi T, Ksibi M, Elleuch B. Removal of organic load and phenolic compounds from olive mill wastewater by Fenton oxidation with zero-valent iron. Chem Eng J 2009; 150(2): 391-395.##27. Consultants I, Code. American Water Works Association (AWWA). Fire Flow Water Consumption in Sprinklered and Unsprinklered Buildings, An Assessment of Community Impacts. Philadelphia, Springer Science & Business Media. 2012.##28. Metcalf L, Eddy HP, Tchobanoglous G. Wastewater engineering: treatment, disposal, and reuse. New York: McGraw-Hill; 1972.##29. Foo K, Hameed B. Insights into the modeling of adsorption isotherm systems. Chem Eng J 2010; 156(1): 2-10.##30. Fan X, Guan X, Ma J, Ai H. Kinetics and corrosion products of aqueous nitrate reduction by iron powder without reaction conditions control. J Environ Sci 2009; 21(8): 1028-1035.##31. Huang YH, Zhang TC. Kinetics of nitrate reduction by iron at near neutral pH. J Environ Eng 2002; 128(7): 604-611.##32. Hwang YH, Kim DG, Shin HS. Mechanism study of nitrate reduction by nano zero valent iron. J Hazard Mater 2011; 185(2): 1513-1521.##33. Zheng H1, Liu D, Zheng Y, Liang S, Liu Z. Sorption isotherm and kinetic modeling of aniline on Cr-bentonite. J Hazard Mater 2009; 167(1): 141-147.##34. Choy KK, McKay G. Sorption of cadmium, copper, and zinc ions onto bone char using Crank diffusion model. Chemosphere 2005; 60(8): 1141-1150.##35. Rahmani AR, Ghafari HR, Samadi MT, Zarabi M. Synthesis of Zero Valent Iron Nanoparticles (nZVI) and its Efficiency in Arsenic Removal from Aqueous Solutions. Water and Wastwater 2011; 22(77): 35-41 (Persian).##36. Ma L, Zhang W-x. Enhanced biological treatment of industrial wastewater with bimetallic zero-valent iron. Environ Sci Technol 2008; 42(15): 5384-5389.##37. Saha B, Das S, Saikia J, Das G. Preferential and enhanced adsorption of different dyes on iron oxide nanoparticles: a comparative study. J Phys Chem C 2011; 115(16): 8024-8033.##38. Liao C-H, Kang S-F, Hsu Y-W. Characteristics of reductive removal of nitrate by suspended zero-valent iron powder. J Chin Inst Environ Eng 2003; 13(4): 251-261.##39. Kakavandi B, Jafari AJ, Kalantary RR, Nasseri S, Ameri A, Esrafily A. Synthesis and properties of Fe3O4-activated carbon magnetic nanoparticles for removal of aniline from aqueous solution: equilibrium, kinetic and thermodynamic studies. Iranian J Environ Health Sci Eng 2013; 10(1): 10-19 (Persian).##40. Khodabakhshi A, Amin M, Mozaffari M. Synthesis of magnetite nanoparticles and evaluation of its efficiency for arsenic removal from simulated industrial wastewater. Iranian J Environ Health Sci Eng 2011; 8(3): 189-200 (Persian).## ##

بررسی میزان ید موجود در نمک های عرضه شده در شهر کرمانشاه، سال 92- 1391 Iodine Content in Salt Used in Kermanshah, 2013-2014 1 1 سابقه و هدف: ید یکی از ریز مغذی‌های مهم و مورد نیاز بدن انسان است که نقش بسیار مؤثری در ساخت هورمون‌های غده تیروئید دارد. اختلالات ناشی از کمبود ید به عنوان بزرگ‌ترین علت قابل پیشگیری عقب ماندگی ذهنی و جسمی مطرح هستند. هدف از این مطالعه تعیین میزان ید موجود در نمک‌های عرضه شده در شهر کرمانشاه بود. مواد و روش‌ها: از 39 مارک عرضه شده در مراحل مختلف تولید در فروشگاه‌های سطح شهر، 300 نمونه جمع‌آوری و به آزمایشگاه منتقل شد. برای بررسی میزان ید نمک‌های مورد استفاده در خانوارها از آشپزخانه 100 خانوار در مناطق مختلف به طور تصادفی 30 گرم نمونه نمک جمع‌آوری شد. برای اندازه‌گیری میزان ید از روش‌های استاندارد توصیه شده استفاده شد. آزمون آماری برای تحلیل داده‌ها آنالیز واریانس کروسکال والیس بود. یافته‌ها: میانگین ید در نمک‌های عرضه شده در سطح شهر کرمانشاه ppm 8/14±3/28 بود که در بیش از 50 درصد نمونه‌ها کم‌تر از استاندارد ایران است. تنها 8 مارک از 39 مارک مورد بررسی در حد قابل قبول بودند و 80 درصد مارک‌ها از ید کافی برخوردار نبودند. 1/3 درصد  نمک‌ها دارای ناخالصی بوده و با گذشت زمان از تاریخ تولید نمک‌ها میزان ید آن‌ها تقریباً کاهش یافته بود(14/0=p). استنتاج: اغلب نمک‌های توزیع شده در شهر کرمانشاه از استاندارد لازم برخوردار نبوده و میانگین ید آن‌ها در محدوده قابل قبول نمی‌باشد. بنابراین پایش مستمر کارخانجات تولیدکننده نمک‌های یددار، کنترل دقیق میزان ید آن‌ها درمراحل تولید و توزیع در بازار توصیه می‌گردد. 2 Background and purpose: Iodine is a trace element that has a major role in function of thyroid hormones. Disorders caused by iodine deficiency are the main preventable reasons for mental and physical problems. The purpose of this study was to determine the content of iodine in salt used in Kermanshah, Iran. Materials and methods: Three hundred samples from 39 food suppliers were collected in various stages of production. Also, 100 salt samples (30 gr) from kitchens were randomly obtained. Standard methods were used for measuring the iodine level. Data was then analyzed using Kruskal-Wallis test. Results: The mean content of iodine in salt samples supplied in Kermanshah was 28.3 ± 14.8 ppm, which was 50% less than the recommended level in Iran. The iodine level was within the standard range in only eight brands and 80% did not contain suggested level of iodine. Impurities were found in 3.1% of the samples. The iodine content reduced in salts as more time passed from production date (P= 0.14). Conclusion: Most of the salts used in Kermanshah did not meet quality standards, therefore, continuous monitoring of iodine content in salt in production and distribution stages are recommended. 144 148 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/13 1395/1/25 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/13 1395/1/25 یحیی پاسدار Yahya Pasdar استادیار، گروه تغذیه، مرکز تحقیقات عوامل محیطی مؤثر بر سلامت دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران قباد محمدی Ghobad Mohammadi استادیار، گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران امیرمحمد منصوری Amirmohammd Mansouri دانشجوی دکترای شیمی، مرکز تحقیقات عوامل محیطی مؤثر بر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران شکوفه القاصی Shokofeh Alghasi کارشناس بهداشت عمومی، مرکز تحقیقات عوامل محیطی مؤثر بر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران میترا دربندی Mitra Darbandi کارشناس بهداشت عمومی، مرکز تحقیقات عوامل محیطی مؤثر بر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران mitra.darbandi@yahoo.com مجید محمودی Majid Mahmoodi دکترای داروسازی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران پریسا نیازی Parisa Niazi کارشناس تغذیه،گروه تغذیه، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران iodized salt iodine Kermanshah نمک یددار اختلالات ناشی از کمبود ید پایش ید کرمانشاه 1. Rameshkumar Chandwani H, Dahyabhai Shroff B. Prevalence of Goiter and Urinary Iodine Status in Six-Twelve-Year-Old Rural Primary School Children of Bharuch District, Gujarat, India. Int J Prev Med 2012; 3(1): 54-59.##2. Ross CA, Caballero B, Cousins RJ, Turner KL, Zieger TR. Modern Nutrition in Health and Disease.10th ed. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2014. p. 300-311. ##3. WHO-UNICEF-ICCIDD. Joining hands to end hidden hunger a call to action micronutrient initiative. 1st ed. Jeneva: WHO. [Unicff and ICC IDD], 1997. p 14.##4. Delshad H, Amouzgar A, Mehrabi Y, Hedayati M, Mirmiran P, et al. Goiter and urinary iodine excretion survey of 8-10 years old school children in Tehran province, 17 years after universal salt iodisation (2007). Research in Medicine 2009; 33(1): 13-20.##5. Delshad H. History of the Iodine Deficiency in the World and Iran. Iranian J of Endocrine & Metabolism 2007; 9(4): 439-453.##6. Malaya University. Titration Methods For Salt Iodine Analysis. Monitoring Universal Salt lodization Programmes. 2014. Available from: http://hatnim.co.kr/new/data/titration.pdf Accessed November 4, 2014. ##7. Hasan Zadeh Khayat M, Jalali Moghadam A. Determination of the amounts of Iodine in various Sodium Chloride salts containing Iodine. Iranian Journal of Basic Medical Sciences 2000; 2(3): 146-171. ##8. Mehdinia S, Nasehinia H, Gharib-Bolok R, Azizi R, Rezai M. A Survey of iodine concentration in the iodine salts distributed in the province of Semnan in autumn 2004. Koomesh 2005; 6(4): 285-290.##9. Azizi A, Almasi A, Fakhri M. Survey of Iodine in the consuming dietary salt in Kermanshah (Winter 1999). J Kermanshah Univ Med Sci (Behbood) 2001; 5((2)(10)): 13-19.##10. Fallah SH, Kalantari N, Mehdinia SM, Taheri Roosbahani N, Babai N. A Survey of Stability of Iodine in Iodized Salt Against of Light and Humidity in Damghan, 2005. Research and Scientific Journal Ardabil university of medical sciences 2008; 8(1): 72-76.##11. Li M, Eastman CJ, Waite KV, Ma G, Zacharin MR, Topliss DJ, et al. Are Australian childreniodine deficient? Results of the Australian NationalIodine Nutrition Study. Med J Aust 2006; 184(4): 165-169.##12. Skeaff SA, Thomson CD, Wilson N, Parnell WR. A comprehensive assessment of urinary iodine concentration and thyroid hormones ##in New Zealand schoolchildren: a cross-sectional study. Nutr J 2012; 11: 31.##13. world Healt organization (WHO). Iodine status Worldwide. World Health Organization. Global Database on Iodine Deficiency, 2004. 2014.## ##

بررسی همبستگی سبک‌های دلبستگی و هوش معنوی با رضایت زناشویی در معلمان زن متاهل Relationship between Attachment Styles and Spiritual Intelligence and Marital Satisfaction in Married Female Teachers 1 1 سابقه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی همبستگی سبک‌های دلبستگی و هوش معنوی با رضایت زناشویی در معلمان زن متاهل در دبستان‌های دولتی شهر خرم آباد انجام شد. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی بود که به روش همبستگی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه معلمان زن متاهل دبستان‌های دولتی شهر خرمآباد در سال 1394 بود و با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای تعداد 260 نفر انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه دلبستگی بزرگسال، هوش معنوی کینگ و رضایت زناشویی اینریچ استفاده شد. داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و آمار استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: براساس یافته‌ها، بین هوش معنوی با رضایت زناشویی و از میان سبک‌های دلبستگی بین دلبستگی ایمن با رضایت زناشویی همبستگی مثبت وجود دارد (001/0 p=). نتایج رگرسیون نیز نشان داد که سبک‌های دلبستگی و هوش معنوی به ترتیب حدود 40 و 45 درصد واریانس مربوط به رضایت زناشویی را تبیین می‌کنند. استنتاج: به نظر می‌رسد نتایج این پژوهش تلویحات مهمی در زمینه ارتقای رضایت زناشویی معلمان با در نظر گرفتن سبک‌های دلبستگی و آموزش هوش معنوی به همراه دارد. 2 Background and purpose: This study aimed to investigate the relationship between attachment styles and spiritual intelligence and marital satisfaction in married female teachers in government primary schools in Khorramabad, Iran. Materials and methods: A descriptive cross-sectional study was performed in all married female teachers in primary schools in 2014.  Stratified random sampling was used and 260 individuals were selected. Data was collected using the Adult Attachment Scale, Spiritual Intelligence Self Report Inventory, and Marital Satisfaction Scale. Data analyses were done in SPSS V. 20 using descriptive and inferential statistics. Results: Positive correlations were found between spiritual intelligence and marital satisfaction and secure attachment and marital satisfaction (P= 0.001). According to regression analysis, attachment styles and spiritual intelligence explained 40% and 45% of the variance in satisfaction, respectively. Conclusion: This study indicates the need for improving marital satisfaction in teachers considering their attachment styles and spiritual intelligence. 149 152 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/132016/04/13 1395/1/25 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/132016/04/13 1395/1/25 حدیث بیرانوند Hadis Beyranvand کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی خمین، خمین، ایران ایران امیر عزیزی Amir Azizi دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران ایران سید مسعود دهقان منشادی Seyed Masoud Dehghan Manshadi دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران ایران attachment spiritual intelligence marital satisfaction teachers دلبستگی هوش معنوی رضایت زناشویی معلمان 1. Korporaal M, Broese van Groenou MI, van Tilburg TG, Health problems and marital satisfaction among older couples. J Aging Health 2013; 25(8): 1279-1298.##2. Eidi R, Khanjani Z. Investigation the influence of attachment styles on the rate of marital satisfaction between couples. Journal of psychology of Tabriz University 2006; 1(2-3): 175-201 (Persian).##3. Young J, Klosko J, Weishaar M. Schema therapy: A practitioner’s guide. Iran: Arjomand Publications; 2th ed. 2012. p. 1-62 (Persian). ##4. King DB. Rethinking claims of spiritual intelligence: a definition, model and measure Applications of modeling in the Natural and social sciences program. Trent university Canada. 2008.##5. Hossein Dokht A, Fathi Ashtiani A, Taghizadeh MA. The relationship between spiritual intelligence and spiritual well-being Quality of life and marital satisfaction. Ravanshenasi-va Din 2013; 6(2): 57-74 (Persian).##6. Olson DH, Fournier DG, Druckman JM. ENRICH: Enriching and nurturing relationship issues, communication, and happiness. Family inventories, Minneapolis, Enrich Inc, 1992.##7. Besharat MA. andardization of Adult Attachment Inventory. Tehran: Research Department of Tehran University; 2005. P: 65-152 (Persian).##8. Pajer D. Intimacy and female friendship: The role of attachment style, interpersonal trust and negative mood regulation. California State University, 2006.##9. Harms PD. Adult attachment styles in the workplace. Human Resource Management Review 2011; 21(4): 285-296.##10. Özmena O, Atikb G. Attachment styles and marital adjustment of Turkish married individuals. Procedia Social and Behavioral Sciences 2010; 5: 367-371.##11. Soleymanian AA, Mohammadi A. A study of the relationship between emotional intelligence and marital satisfaction. Pajhouhesh Nameye Tarbiati 2009; 5(19), 131-150 (Persian).##12. Smith L, Ciarrochi J, Heave PC. The stability and change of trait emotional intelligence, conflict communication patterns, and relationship satisfaction: A one-year longitudinal study. Personality and Individual Differences 2008; 45(8): 738-743.##13. Amram J Y. The contribution of emotional & spiritual intelligence to effective business leadership. Institute of transpersonal psychology pal alto, USA: California; 2009.## ##

بررسی فراوانی و الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی سالمونلا در سگ های روستایی Frequency and Antimicrobial Resistance Pattern of Salmonella Spp in Asymptomatic Rural Dogs 1 1 سابقه و هدف: بیماری سالمونلوز با گسترش بالای جهانی، یکی از مهم‌ترین بیماری‌های زئونوتیک انسان و حیوانات می‌باشد. سگ‌های روستایی ممکن است به مدت طولانی بدون بروز هیچ علائمی حامل سروتیپ های مختلف سالمونلا باشند. هدف مطالعه حاضر بررسی آلودگی نمونه مدفوع سگ‌های روستایی به سالمونلا در 2 استان گلستان و مازندران و مطالعه میزان مقاومت آنتی‌بیوتیکی سالمونلاهای جدا شده بود. مواد و روش‌ها: سوآب‌های رکتال به دست آمده از 210 سگ روستایی به ظاهر سالم از 2 استان شمالی، گلستان و مازندران (1394-1392) کشت داده شدند و با استفاده از روش مولکولی PCR با پرایمرهای عمومی ST 11 و ST 15 در سطح جنس مورد شناسایی قرار گرفتند. سروتایپینگ و مقاومت آنتی‌بیوتیکی سالمونلاهای جدا شده بر اساس روش‌های استاندارد صورت گرفت. یافته‌ها: باکتری سالمونلا در 40 نمونه از 210 (04/19 درصد) مورد بررسی شناسایی شد. 3 سروتیپ شناسایی شده در این تحقیق شامل سالمونلا اینتریتیدیس (50 درصد)، سالمونلا تیفی موریوم (35 درصد) و سالمونلا دابلین (15 درصد) بود. جداسازی سالمونلاها در فصل پانیز بالاتر از سایر فصول بود (05/0< p). بیش‌ترین مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های استرپتومایسین، نئومایسین، آمپی‌سیلین مشاهده شد. استنتاج: جداسازی سویه‌های زئونوتیک سالمونلا از سگ‌های فاقد علائم بالینی، آن‌ها را به عنوان یکی از خطرناک‌ترین عوامل انتشار باکتری سالمونلا در محیط و خطرناک برای بهداشت عمومی و سلامت حیوانات معرفی می‌کند. 2 Background and purpose: Salmonellosis is one of the most important zoonotic diseases with global distribution. Rural dogs may not show clinical signs of salmonella infection. But could remain the bacteria carrier for a long period. The aim of this study was to assess the potential role of rural dogs in epidemiology of salmonellosis in Golestan and Mazandaran provinces. Materials and methods: Rectal swabs of 210 asymptomatic rural dogs from Golestan and Mazandaran provinces (2013-2015) were cultured and evaluated by PCR using universal primers ST 11 and ST 15 at the genus level. Salmonella isolates were serotyped and tested for antimicrobial susceptibility applying standard methods. Results: Salmonella spp. were isolated from 40 (19.4%) samples. Three salmonella serotypes were observed including S. enteritidis (50%), S. typhymurium (35%), and S. dublin (15%). Salmonellosis was more prevalent in autumn (P<0.05). Highest antimicrobial resistance was found against streptomycin, ampicillin, and neomycin. Conclusion: Isolation of Salmonella spp. from asymptomatic dogs makes them dangerous source of Salmonella and a treat for human and animal health. 153 157 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/132016/04/132016/04/13 1395/1/25 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/132016/04/132016/04/13 1395/1/25 سمیه نمرودی Somayeh Namroodi استادیار، گروه محیط زیست، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران ایران snamroodi2000@yahoo.com حمید استاجی Hamid Estaji استادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران ایران میلاد دهمرده Milad Dehmordeh دانشجوی کارشناسی محیط زیست دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران ایران Salmonella dogs North Iran سالمونلا شمال ایران ##1. Gas RK, Saif YM, Fadly AM, Glisson JR, McDougald LR, Nolan LK, Swayne DE. Salmonella infection. 12th ed. USA: Blackwell Publishing, Iowa; 2008.##2. Fukata T, Naito F, Youshida N, Yamaguchi T, Mizumura Y, Hirai K.Incidence of Salmonella infection in healthy dos in Gifu prefecture, Japan. J Vet Med Sci 2002; 64(11): 1079-1080.##3. Waltman WD, Gast R K, Mallinson ET. Salmonellosis. In: Swayne DE, Glisson JR, Jackwood MM, Pearson JE, Read W M (eds). A laboratory manual for the isolation and identification of avian pathogens. 4th ed. American Association of Avian Pathologists, Pennsylvania, USA; 1998. p. 4-13.##4. Markey B, Finola L, Archambault M, Cullinane A. Clinical Veterinary Microbiology. 2nd ed. US. Missouri: Mosby ;2013.##5. Soumet C, Ermel G, Rose V, Rose N, Drouin P, Salvat G, et al. Identification by a multiplex PCR based assay of Salmonella typhimurium and Salmonella enteritidis strains from environmental swabs of poultry houses. Lett Appl Microbiol 1999; 29(1): 1-6.##6. Rastegar M, Ghahraman MH, Nishaboori SH, Jalali M. Isolation of Salmonella typhymorium in milks by microbial culture and PCR. Nut Sci Fo Tech 2009; 3(3): 45-52.##7. Bagcigil AF, Ikiz S, Dokuzeylul B, Basaran B, Or E, Ozgur NY. Fecal shedding of Salmonella spp. In dogs. J Vet Med Sci. 2007; 69(7): 775-777. ##8. Shimi A, Keyhani M, Blurchi M. Salmonellosis in apparently healthy dogs. Vet Rec 1976; 98(6): 110-111.##9. Jalali P A, Beygi M D, Asadpoor L. Isolation and antibiotic resistance of Salmonella from dogs with hemorrhagic enteritis. J Azad University 2010; 9(3): 12-17.##10. Zahrai-Salehi T, Askari-Badouei M, Madadgar O, Ghiasi S R, Ahrafi-Tamai I. Shepherd dogs as common source for Salomonella enterica serovar Reading in Garmsar, Iran. Tur J Vet Ani Sci 2013; 37(1): 102-105.##11. Kocabiyik AL, Cetin C, Dedicova D. Detection of Salmonella spp. in stray dogs in Bursa Province, Turkey: first isolation of Salmonella Corvallis from dogs. J Vet Med B Infect Dis Public Health 2006; 53(4): 194-196.##12. Nastasi A, Massenti MF, Scarlata G, Mammina C, Calco C, Villafrate MR. Salmonella and Yersinia enterocolitica in soil and dog faeces. Boll Ist Sieroter Milan 1986; 65(2): 150-152.##13. Kozak M, Horosova K, Lasanda V, Bilek J, Kyselova J. Do dogs and cats present a risk of transmition of salmonellosis to humans? Brastisl Lek Listy 2003; 104(10): 323-328.##14. Roholamin R, Ghazi Saidi K. Survey of salmonelaa in dogs and it’s public health importance. Journal of Veterinary Research 1991; 1(10): 38-56.##15. Morse EV, Duncan MA. Canine salmonellosis: prevalence, epizootiology, signs, and public health significance. Am Vet Med Assoc 1975; 167(9): 817-820.##16. Emaddi Chashni SH, Hassanzadeh M., Bozorgmehri Fard MH, Mirzaie S. Characterization of the Salmonella Isolates from Backyard Chickens in North of Iran, by Serotyping, Multiplex PCR and Antibiotic Resistance Analysis. Archives of Razi Institute 2009; 64(2): 77-83.## ##

بررسی یافته های هیستروسالپنگوگرافی زنان نابارور Hysterosalpingography Findings in Infertile Women 1 1 سابقه و هدف: هیستروسالپنگوگرافی معاینه رادیولوژیک سیستم تولید مثل است که با استفاده از مواد کنتراست زا اطلاعات دقیقی از حفره‌‎ رحم، لوله‏های رحمی و ناهنجاری‏های رحم فراهم می‏سازد. این مطالعه با هدف بررسی یافته‏های هیستروسالپنگوگرافی در زنان نابارور در شهر اهواز انجام شده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی طی سال‏های 1388 تا 1392 روی 2025 زن نابارور مراجعه‏کننده به کلینیک‏های رادیولوژی منتخب شهر اهواز انجام گرفت. بیماران با استفاده از ماده حاجب محلول در آب اوروگرافین در روز6 تا 12سیکل قاعدگی خود تحت آزمون هیستروسالپنگوگرافی قرار گرفتند و سپس نتایج به دست آمده ثبت و بررسی شد. یافته‌ها: از2025 زن مورد مطالعه 65درصد (1316 نفر)  نازایی اولیه و35درصد (708 نفر) نازایی ثانویه داشتند. نتایج هیستروسالپنگوگرافی در62درصد (1255مورد ) از موارد کاملاً طبیعی بود و 38درصد (769 مورد) دارای یافته غیرطبیعی بودند. فراوانی ناهنجاری‏های مادرزادی رحم 8درصد (62 مورد) بود. شیوع ناهنجاری رحم دوتایی که شدیدترین نوع ناهنجاری مادرزادی است 2درصد (16 مورد) و شایع‏ترین نوع ناهنجاری در 4 درصد (32 مورد) موارد رحم کمانی بود. استنتاج: نتایج این مطالعه نشان داد که عمده‏ترین دلیل نازایی عوامل اکتسابی می‏باشد و عوامل آناتومیک مانند ناهنجاری‏های مادرزادی سهم کم‏تری از علل نازایی را به خود اختصاص می‏دهند. میزان نازایی ثانویه در این مطالعه بیش‏تر از برآورد سازمان جهانی بهداشت برای آسیا می‏باشد. 2 Background and purpose: Hysterosalpingography is a radiologic examination to visualize reproductive system using contrast media. This provides us with significant information of reproductive system and its anomalies. The aim of this study was to survey the hysterosalpingography findings in infertile women in Ahvaz, Iran Materials and methods: A descriptive study was performed during 2009 to 2014 among 2025 infertile women attending selected radiologic clinics. The patients underwent hysterosalpingography examination during the day 6-12 of their menstrual cycle. Results: The results showed that 65% (n=1316) had primary infertility and 35% (n=708) had secondary infertility. Normal cases included 62% (n=1255) while 38% (n=769) were abnormal. Congenital uterus anomalies comprised 8% (n=62) of the causes of infertility. The prevalence of uterus didelphis which is the most sever uterus malformation was 2% (n=16). The most common uterus anomaly was uterus arcuatus 4% (n=32). Conclusion: In this study the most common causes of infertility were acquired causes rather than anatomical reasons. Secondary infertility in our study was greater than the value published by WHO for Asia. 158 161 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/13 1395/1/25 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/13 1395/1/25 حمید بهروزی Hamid Behroozi استادیار، گروه پرتو شناسی ، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور، جندیشاپور، ایران ایران hamidbeh2001@yahoo.co.uk رضوان افکنده Rezvan Afkandeh کارشناس تکنولوژی پرتو شناسی، گروه پرتو شناسی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور، جندیشاپور، ایران ایران سکینه ابوالحسنی Sakineh Abolhassni کارشناس تکنولوژی پرتو شناسی، گروه پرتو شناسی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور، جندیشاپور، ایران ایران infertility female hysterosalpingography uterine anomalies ناباروری زنان هیستروسالپنگوگرافی ناهنجاری‏های رحمی 1. Rutstein SO, Shah IH. Infecundity infertility and childlessness in developing countries. Geneva ,ORC Macro, MEASURE DHS,2004##2. Irvine DS. Epidemiology and aetiology of male infertility. Hum Reprod 1998; 13(suppl 1): 33-44.##3. Meirow D, Schenker J. The link between female infertility and cancer: epidemiology and possible aetiologies. Human Reproduction Update 1996; 2(1): 63-75.##4. Karimpour A, Esmaeelnezhad MA, Moslemizadeh N, Mousanezhad N, Peyvandi S, Gahandar M. Incidence and main causes of infertility in patients attending the infertility center of Imam khomeini hospital in 2002-2004. J Mazandaran Univ Med Sci 2005; 15(49): 44-49.##5. Speroff L, Fritz MA. Clinical gynecologic endocrinology and infertility. 8th ed. Philadelphia: Lippincott Williams & wilkins; 2005.##6. Barzin M, Aminzadeh P. Evaluation of Hysterosalpingography in Infertile Women Referred to a Private Radiology Clinic (SARI; 1999-2007). J Babol Univ Med Sci 2009; 11(3): 67-73 (Persian).##7. Sakar MN, Gul T, Atay AE, Celik Y. Comparison of hysterosalpingography and laparoscopy in the evaluation of infertile women. Saudi Med J 2008; 29(9): 1315-1318.##8. Rohani Z, Naroienejad M. Evaluation of the Prevalence of Fallopian Tube Abnormality ##in Primary and Secondary Infertility Based on Hysterosalpingography Findings. RJMS 2007; 13(53): 105-111 (Persian).##9. Raga F, Bauset C, Remohi J, Bonilla-Musoles F, Simón C, Pellicer A. Reproductive impact of congenital Müllerian anomalies. Hum Reprod 1997; 12(10): 2277-2281.##10. Sciarra J. Infertility: an international health problem. Int J Gynaecol Obstet 1994; 46(2): 155-163.##11. Esmaeilzadeh S, Farsi M, Nazari T. The cause of infertility frequency in the patients referring to Babol township Fatemeh Zahra Infertility Center from May 1996 to May 1998. J Mazandaran Univ Med Sci 2002, 12(35): 29-34 (Persian).## ##

گزارش یک مورد با دو مثانه و دو مجرای ادرار کامل Complete Duplication of Bladder and Urethra: A Case report 1 1 وجود مثانه و مجرای ادرار دو قسمتی، ناهنجاری مادرزادی بسیار نادری است که در هنگام تولد یا در اوایل دوران کودکی تشخیص داده می‏شود. این ناهنجاری اغلب با ناهنجاری در سایر ارگان‏ها به‏ویژه در ناحیه تناسلی، روده بزرگ و سیستم اسکلتی همراه می‏باشد. مثانه دو قسمتی اغلب در سطح ساژیتال یا کرونال رخ می‏دهد و ممکن است به‏صورت کامل یا ناکامل پدیدار گردد. بیمار دختر 6 ساله‏ای بود که به علت عفونت ادراری به بیمارستان واسعی سبزوار در سال 1393 مراجعه کرده بود. در معاینه به علت وجود دو مجرای ادراری در ناحیه ژنیتال با شک به وجود ناهنجاری مادرزادی سیستم ادراری تحت معاینات تشخیصی بیش‏تری قرار گرفت. سونوگرافی انجام شده، توده‏ای کیستیک را در مجاورت مثانه در سمت چپ نشان داد که وجود مثانه دو قسمتی در تشخیص افتراقی بود. اسکن کامپیوتری با ماده حاجب وریدی وجود مثانه دو قسمتی که حالب چپ به مثانه سمت چپ و حالب راست به مثانه سمت راست اتصال داشت را نشان داد. تاکنون هیچ بیمار مونثی با مثانه و مجرای ادرار دو قسمتی در ایران گزارش نشده است و بیمار معرفی شده هم از نظر جنسیت و هم از نظر مثانه دو قسمتی کامل، قابل توجه و منحصر به فرد می‏باشد. 2 Complete duplication of the bladder and urethra is a very rare congenital anomaly which is diagnosed either shortly after birth or during early childhood. These rare malformations are usually seen by other concomitant anomalies, especially in the genital area, large intestine and skeletal system. Complete duplication often occurs in the coronal and sagittal planes and may emerge as complete or incomplete. We present a 6-year-old female patient who was admitted to Vasei Hospital in sabzevar, Iran (in 2015) with a urinary tract infectionin. Because of double urethra in the genital area, more diagnostic tests were conducted due to suspicion of congenital abnormalities of the urinary system. Sonography showed cystic mass on the left adjacent to the bladder. Computer scan with IV contrast showed duplication of the bladder connected to left ureter and the right ureter. To the best of our knowledge, so far, no female case is being reported with complete duplication of the bladder and urethra in Iran. The case of this patient is remarkable and unique both in terms of gender and complete bladder duplication. 162 168 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/13 1395/1/25 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/13 1395/1/25 لیلا علیخواه Leila Alikhah دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران ایران نرجس حشمتی فر Narjes Heshmatifar مربی، گروه اتاق عمل و هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران ایران nheshmatifar@yahoo.com مسلم منصوری Moslem Mansouri دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران ایران علی بسکابادی Ali Boskabadi جراح و متخصص بیماریهای کلیه و مجاری ادرار، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران ایران آرش خامنه باقری Arash Khamene Bagheri متخصص رادیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران ایران bladder urethra duplication مثانه مجرای ادرار دو قسمتی 1. Mensah JE, Ampadu KN, Kyei MY, Edusie B. Bladder exstrophy associated with complete urethral duplication: Bladder can be augmented with dorsal urethral mucosa. African Journal of Urology 2013; 19(2): 99-101.##2. Coker AM, Allshouse MJ, Koyle MA. Complete duplication of bladder and urethra in a sagittal plane in a male infant: case report and literature review. J Pediatr Urol 2008; 4(4): 255-259.##3. Karpathakis N, Vasileiou G, Fasoulakis K, Heretis I. First Case of Complete Bladder Duplication in the Coronal Plane with Concomitant Duplication of the Urethra in an Adult Male. Case reports in urology. 2013.##4. Gearhart JP. Duplication, in Walsh PC, Retik AB, Vaughan ED Jr, et al, (eds). Campbell’s Urology, 8th ed. Philadelphia: WB Saunders; 2002. p. 2188.##5. Pirincci N, Gecit I, Gunes M, Tanik S, Ceylan K. Complete duplication of the bladder and urethra in the coronal plane: case report with review of the literature. Urol Int 2013; 90(1): 118-120.##6. Goh DW, Davey RB, Dewan PA. Bladder, urethral, and vaginal duplication. J Pediatr Surg 1995; 30(1): 125-126.##7. Vijayaghavan SB, Niramala AB. Complete duplication of urinary bladder and urethra: prenatal sonographic features. Ultrasound Obstet Gynecol 2004; 24(4): 464-466.##8. Uzkurt p, Ozalevli SS, Alkan M, Kayaselcuk F, Hicsonmez A. Unusual case of bladder duplication: complete duplication in coronal plane with single urethra and no associated anomalies. Urology 2006; 68(5): 1121.e1-3.##9. Abrahamson J. Double bladder and related anomalies: clinical and embryological aspects and a case report. Br J Urol 1961; 33: 195-214.##10. Esham W, Holt HA. Complete duplication of bladder and urethra: a case report. J Urol 1980; 123(5): 773-775.##11. Sarin YK, Manchanda V, Sharma A, Singhal A. Triplication of colon with diphallus and complete duplication of bladder and urethra. J Pediatr Surg 2006; 41(11): 1924-1229.##12. Bae KS1, Jeon SH, Lee SJ, Lee CH, Chang SG, Lim JW, et al. Complete duplication of bladder and urethra in coronal plane with no other anomalies: case report with review of the literature. Urology 2005; 65(2): 388.##13. Cevik M. AN Unusal complete duplication of the hindgut and urogenital tract: case report and literature review. Jurnalul Pediatrului 2012; 15: 59-60.##14. Bouhafs A, Azzouzi D, Halim Y, Arifi M, Belkacem R, Barahioui M. Duplicate bladder exstrophy: a unique variant. J Pediatr Urol 2006; 2(5): 483-485.##15. Kossow JH, Morales PA. Duplication of bladder and urethra and associated anomalies. Urology 1973; 1(1): 71-73.##16. Coker AM, Allshouse MJ, Koyle MA. Complete duplication of bladder and urethra in a sagittal plane in a male infant: Case report and literature review. J Pediatr Urol 2008; 4(4): 255-259.## ##

درمان کامل آندوسکوپیک دو نوبت استنت دبل جی فراموش شده Full Endoscopic Management of Twice Forgotten Double J Stent: A Case Report 1 1 استنت حالبی دبل جی (double j) استنتی است که بعد از اعمال جراحی اورولوژی به صورت موقت در حالب گذاشته می‌شود و پس از دو تا شش هفته خارج می‌شود. فراموشی برای مراجعه جهت خروج استنت حالبی(دبل جی) به ندرت اتفاق می‌افتد. این که یک بیمار دو نوبت سال‌ها استنت را فراموش کرده باشد، پدیده بسیار نادری است. عوارض عمده فراموشی خروج استنت شامل تکه شدن استنت،عفونت و افزایش ضخامت آن است.افزایش ضخامت استنت منجر به سخت‌تر شدن خروج آن می‌شود. در مطالعه حاضر آقای 75 ساله ای معرفی می شود که با تب و عدم دفع ادرار مراجعه کرده بود.کراتینین بدو مراجعه 4 بوده است. در سونوگرافی، کلیه چپ حاوی سنگ های متعدد در لگنچه و کالیس ها بود و کلیه راست با سایز کوچک‌تر از طبیعی به همراه تغییرات اکوی پارانشیمال به نفع کاهش عملکرد کلیه راست ، رویت شده بود. در گرافی شکم (Kidney Ureter Bladder) (KUB) یک استنت در مسیر حالب چپ دیده شد که ده سال قبل بعد از سنگ‌شکنی درون اندامی (Transurethral lithotomy) (TUL) قرار داده شده بود. 10سال قبل هم بیمار برای خروج استنتی که6 سال در کلیه راست فراموش شده بود، بستری شده بود. با توجه به سن بیمار و شرایط عمومی او ما در 3 مرحله با بی‌حسی اسپاینال و با یورتروسکوپی موفق به خروج کامل استنت شدیم. بعد از 3 ماه کراتینین بیمار 5/1 و حال عمومی او خوب بود.توصیه می‌شود که بیماران با استنت فراموش شده خوب آموزش داده شوند و در درمان این بیماران از یورتروسکوپی به دلیل گشاد بودن حالب و امکان خروج قطعات بزرگ سنگ استفاده شود. 2 Double-J (DJ) stent is placed temporarily in the ureter after urology surgery and is removed after 2-6 weeks. It is relatively rare for a patient to forget about the indwelling DJ ureteral stent. Major complications associated with such situation include DJ fracture, infection and encrustation. Increasing the thickness of the stent causes the adhesion of the urinary tract, therefore, the stent cannot be easily removed. This article reports a 75-years-old male patient with fever and anuria. Serum creatinine concentration was 4 mg/dL. Ultrasonography of the left kidney showed multiple stones and the right kidney was found to be smaller than normal size. Changes in parenchymal echo suggested a possible dysfunction of the right kidney. Ultrasound of the Kidneys, Ureters and Bladder (KUB) showed a ureteral stent in the left kidney which was placed after transurethral uretero-lithotomy (TUL) ten years ago. The patient also had a history of another forgotten DJ for 6 years. Due to the patient's age and general condition, we decided to use spinal anesthesia and removed the forgotten stent in three stages using ureteroscopy. After three months the creatinine level was 1.5 mg/dL and the patient was in good condition. Patients with history of forgotten DJ should be adequately trained so that further complications are avoided. In treatment of such patients ureteroscopy is believed to be better for removing the forgotten DJ because of dilatation ureter which makes large stone fragments to be removed easier. 169 174 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/13 1395/1/25 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/13 1395/1/25 مجتبی عاملی Mojtaba Ameli استادیار، گروه جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران ایران mojtaba.ameli@gmail.com فائزه باقری Faezeh Bagheri دانشجوی پزشکی ، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران ایران stents kidney calculi ureteroscopy استنت‌ها سنگ کلیه یورتروسکوپی 1. Finney RP. Experience with new double J ureteral catheter stent. J Urol 1978; 120(6): 678-681.##2. Wu FM, Lim M, Deng Z, Heng CT, Tiong HY. Successful Endourological Management of the ‘Forgotten\'Stent in a Transplanted Kidney. Urol Int 2014; 92(3): 373-376.##3. Chen C-K, Li C-C, Ke H-L, Chou Y-H, Huang C-H, Shih M-C. Double J stent forgotten for 7 years: a case report. Kaohsiung J Med Sci 2003; 19(2): 84-86.##4. Tsai CC, Shen JT, Huang SP, Chang SF, Tsai LJ, Wu WJ, et al. Use of a holmium laser to treat a forgotten double-J stent with whole stent encrustations: a case report. Kaohsiung J Med Sci 2009; 25(10): 567-571.##5. Chaudhary R, Singh K, Dausage C, Biswas R. Forgotten double J stents with a ‘Houdini’-like vanishing act. BMJ Case Rep 2014; 2014: bcr2014-205220.##6. Borboroglu PG, Kane CJ. Current management of severely encrusted ureteral stents with a large associated stone burden. J Urol 2000; 164(3 pt 1): 648-650.##7. Sancaktutar AA, Söylemez H, Bozkurt Y, Penbegül N, Atar M. Treatment of forgotten ureteral stents: how much does it really cost? A cost-effectiveness study in 27 patients. Urol Res 2012; 40(4): 317-325.##8. Niranjan A, Agarwal N, Agarwal V, Srivastava A. Enigma of forgotten double J stent. Saudi J Kidney Dis Transpl 2010; 21(1): 157-159.## ##

بررسی وضعیت حفاظت در برابر پرتوهای یونیزان در مراکز پرتو تشخیصی ایران: مرور سیستماتیک مقالات منتشر شده Radiation Protection in Diagnostic X-Ray Imaging Departments in Iran: A Systematic Review of Published Articles 1 1 سابقه و هدف: بیش‌ترین مقدار پرتوگیری افراد جامعه از منابع پرتوزای ساخته بشر، ناشی از آزمون‌های تشخیصی با پرتو ایکس است. گسترش روز افزون کاربرد پرتوهای یونیزان در پزشکی به دلیل تاثیرات سوء زیستی، نگرانی‌هایی را در سطح جهان سبب شده است. مراعات اصول حفاظت در برابر پرتوهای یونیزان می‌تواند در کاهش این نگرانی‌ها و اثرات سوء زیستی موثر باشد. لذا هدف مطالعه حاضر بررسی وضعیت حفاظت در برابر پرتوهای یونیزان در مراکز پرتو تشخیصی ایران از طریق مرور سیستماتیک مقالات منتشر شده است. مواد و روش‌ها: پایگاه‌های اطلاعاتی "SID, Magiran, IranMedex, Irandoc, Google-Scholar, Medlin, Embase and PubMed" بدون محدودیت زمانی جستجو شدند. تعداد 122 مقاله در جستجوی اولیه بازیابی شد که بعد از حذف مقالات تکراری و غیرمرتبط، تعداد 39 مقاله در محدوده زمانی سال‌های 1376 تا 1394 جهت بررسی نهایی انتخاب شدند. یافته‌ها: از 39 مقاله بررسی شده، تعداد 24 مقاله در مراکز رادیولوژی، 8 مقاله رادیوگرافی دندان، 2 مقاله پزشکی هسته‌ای، 1 مقاله ماموگرافی، 1 مقاله رادیولوژی- رادیوگرافی دندان، 1 مقاله توموگرافی کامپیوتری و دو مطالعه در کل مراکز پرتوتشخیصی انجام شده بودند. در مجموع تعداد 874 مرکز پرتو تشخیصی و 1677 پرتوکار مورد بررسی قرار گرفته بودند. بررسی این مقالات نشان داد: در زمینه استفاده از پوشش‌های حفاظتی برای بیماران، کولیماسیون میدان اشعه، استفاده از فیلم بج در رادیوگرافی دندان و کنترل کیفیت دستگاه‌های رادیولوژی، وضعیت مطلوب نمی باشد. با این حال به نظر می رسد در خصوص سطح دوز محیطی مراکز و استفاده از فیلم بج در مراکز رادیولوژی وضعیت مطلوبی حاکم است. استنتاج: علیرغم گسترش استفاده از پرتو ایکس در امر تشخیص، وضعیت حفاظتی مراکز پرتوتشخیصی کشور در 18 سال گذشته تغییر قابل توجهی نداشته است. لذا به نظر می‌رسد باید یک برنامه استراتژیک ملی بر پایه ارزیابی نیازها و اولویت‌ها به وسیله وزارت بهداشت و امور حفاظت در برابر اشعه سازمان انرژی اتمی اتخاذ و به طور جدی و با نظارت مستمر در مراکز پرتو تشخیصی کشور اجرا شود. 2 Background and purpose: Increasing number of patients undergoing x-ray examinations has created a global concern due to the deleterious biological effects associated with x-ray exposure. Adherence to ionizing radiation protection principles could be of great benefit in decreasing these effects. Accordingly, the aim of this study was to survey radiation protection in diagnostic x-ray imaging in Iran using systematic review of published articles. Materials and methods: Without any time limitation, some databases including SID, Magiran, IranMedex, Irandoc, Google-Scholar, Medlin, Embase and PubMed were searched. A total of 122 articles was obtained during the primary research. After elimination of duplicate and irrelevant articles, 39 articles (published in 1997 to 2015) were selected for final review. Results: The researches were performed in conventional radiology centers (n=24), dental radiography (n= 8), nuclear medicine (n=2), mammography (n= 1), computed tomography (n=1), dental radiography and radiology (n= 1), and total diagnostic X-ray departments (n= 2). Totally, 874 diagnostic centers and 1677 radiographers were studied. These studies revealed undesirable level of radiation protection regarding the use of shielding tools for patients, radiation collimation, use of film bag in dental radiography, and quality control programs. But, environmental radiation doses and the use of film bag in radiology centers were found to be in appropriate level. Conclusion: Despite increasing application of x-ray in medical diagnosis, radiation protection did not considerably change in Iran. So a national strategic program on radiation protection seems to be necessary. Such programs must be developed by ministry of health and radiation protection affairs of national atomic energy organization and its administration must be monitored permanently. 175 188 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/13 1395/1/25 2016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/122016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/132016/04/13 1395/1/25 وحید کرمی Vahid Karami دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اهواز، اهواز، ایران ایران Karami.ajums@yahoo.com منصور ذبیح زاده Mansour Zabihzadeh استادیار، گروه فیزیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اهواز، اهواز، ایران ایران X-ray Patients Radiation Protection Iran پرتو ایکس بیماران حفاظت در برابر پرتو ایران 1. Fatahi-Asl J, Tahmasbi M, Karami V. The Protection knowledge and performance of Radiographers in some hospitals of Ahvaz County. Jentashapir J Health Res 2013; 4(5): 405-412.##2. Holmberg O, Malone J, Rehani M, McLean D, Czarwinski R. Current issues and actions in radiation protection of patients. Eur J Radiol 2010; 76(1): 15-19.##3. Praveen BN, Shubhasini AR, Bhanushree R, Sumsum PS, Sushma CN. Radiation in ##dental practice: awareness, protection and recommendations. J Contemp Dent Pract 2013; 14(1): 143-148.##4. Peer F. A balancing act: potential benefits versus possible risks of radiation exposure: peer reviewed opinion article. South African Radiographer 2009; 47(2): 14-17.##5. Bailey E, Anderson V. Syllabus on Radiography Radiation Protection. Sacramento, State of California. 1995: 46-50.##6. Linet MS, Slovis TL, Miller DL, Kleinerman R, Lee C, Rajaraman P, et al. Cancer risks associated with external radiation from diagnostic imaging procedures. CA: a Cancer Journal for Clinicians 2012; 62(2): 75-100.##7. Fazel R, Krumholz HM, Wang Y, Ross JS, Chen J, Ting HH, et al. Exposure to low-dose ionizing radiation from medical imaging procedures. N Engl J Med 2009; 361(9): 849-857.##8. Barquinero JF, Barrios L, Caballín MR, Miró R, Ribas M, Subias A, et al. Cytogenetic analysis of lymphocytes from hospital workers occupationally exposed to low levels of ionizing radiation. Mutat Res 1993; 286(2): 275-279.##9. Cardoso RS, Takahashi‐Hyodo S, Peitl P, Ghilardi-Neto T, Sakamoto‐Hojo ET. Evaluation of chromosomal aberrations, micronuclei, and sister chromatid exchanges in hospital workers chronically exposed to ionizing radiation. Teratog Carcinog Mutagen 2001; 21(6): 431-439.##10. Nowak B, Jankowski J. Occupational exposure in operational radiology. Pol J Occup Med ##Environ Health 1991; 4(2): 169-174.##11. Mohan AK, Hauptmann M, Freedman DM, Ron E, Matanoski GM, Lubin JH, et al. Cancer and other causes of mortality among radiologic technologists in the United States. Int J Cancer 2003; 103(2): 259-267.##12. Dowd SB, Tilson ER. Practical radiation protection and applied radiobiology. 2nd ed. Philadelphia, PA: Saunders: WB Saunders; 1999. ##13. Engel-Hills P. Radiation protection in medical imaging. Radiography 2006; 12(2): 153-160.##14. Sadre-Momtaz AR, Ghasemi-nezhad Z. Study of the Workers Absorbed Dose on the Basis of their Organizational Post in Three Nuclear Medicine Clinics in Guilan Province. Journal of Guilan University of Medical Sciences 2011; 21(81): 53-61 (Persian).##15. Tamjidi A. Evaluation of applying protective principles against different rays in radiological centers in bushehr province. Quarterly Iranian South Med J 2001; 4(1): 47-52 (Persian(.##16. Badrian H, Sheikhi M, Abdinian M. Knowledge, Attitudes and Performance of Dental Practitioners in Isfahan-Iran about Biologic Effects of Ionizing Radiation and Protection Against them in 2011. J Mash Dent Sch 2011; 37(1): 19-26 (Persian(.##17. Karami V, Zabihzadeh M, Gholami M. Gonad shielding for patients undergoing conventional radiological examinations: Is there cause for concern? Jentashapir J Health Res 2015 (In press).##18. Movahedi M, Mehdizadeh A. Evaluation of Radiation Protection in Nuclear Medicine Department in Namazi Hospital According to Global Accepted Standards. Journal of Fasa University of Medical Sciences 2013; 3(3)(11): 224-229.##19. Evaz-Zadeh N, Khoshdel A, Azma K, Fooladvand L. Evaluation of X-Ray factors and its effect on radiology department staff at Army hospitals in Tehran in the year 1385. J Army Uni Med Sci 2008; 6(1): 71-73 (Persian).##20. Evaz-Zadeh N, Riahi S. Evaluation of dose meter status of hospital radiology environment affiliated to Tehran army hospitals in second half of 1385 -1386. J Army Uni Med Sci 2009; 7(1): 61-63.##21. Higgins J, Green S. Cochrane handbook for systematic reviews. Version 5.0.0: The Cochrane Collaboration. 2008: Available from: www.cochrane-handbook.org.##22. MacKay M, Hancy C, Crowe A, D\'Rozario R, Ng C. Attitudes of medical imaging technologists on use of gonad shielding in general radiography. The Radiographer 2012; 59(2): 35-39.##23. Amiri J, Amiri S, Tork P, Abbasi M, Shirmardi P. Evaluating the implementation of standards for safety and dosimetry at x-ray imaging centers in hospitals belonging to Ilam University of medical sciences. Scientific Journal of Ilam University of Medical Sciences 2014; 22(2): 24-31 (Persian).##24. Karami V, Zabihzadeh M. Prevalence of Radiosensitive Organs Shielding in Patients Undergoing Computed Tomography Examinations: A retrospective Observational Study at Ahvaz-Iran. Asian Biomed J 2015 (in print).##25. Curtis JR. Computed tomography shielding methods: a literature review. Radiol Technol 2010; 81(5): 428-436.##26. Karami V, Gholami M. A Systematic Review on the Prevalence of Shielding in Patients Undergoing Diagnostic X-ray Procedures in Iran. Proceedings of the 7th internal congress Student Research; 2015 march 1; Jundishapur University of Medical Science, Ahvaz, Iran; 2015. p. 249.##27. Maria T. Pediatric radiation protection. Raissaki in European Radiology 2004; 14(Suppl 1): 74-83.##28. Frantzen MJ, Robben S, Postma AA, Zoetelief J, Wildberger JE, Kemerink GJ. Gonad shielding in paediatric pelvic radiography: disadvantages prevail over benefit. Insights Imaging 2012; 3(1): 23-32.##29. Behroozi H, Tahmasebi M, Mohebifar B. Evaluation of the prevalence of shielding in patients undergoing conventional radiological procedures (one work shift-one x-ray room). J Patient Saf 2015.##30. GhazikhanlouSani K, Eskandarlou A. Evaluation of radiation protection principles observance in Iranian dental schools. Journal of Dental Medicine 2009; 22(3): 125-131.##31. Doolan A, Brennan PC, Rainford LA, Healy J. Gonad protection for the antero-posterior projection of the pelvis in diagnostic radiography in Dublin hospitals. Radiography 2004; 10(1):15-21.##32. Goodman TR, Amurao M. Medical imaging radiation safety for the female patient: rationale and implementation. Radiographics. 2012; 32(6): 1829-1837.##33. Hohl C, Wildberger JE, Süß C, Thomas C, Mühlenbruch G, Schmidt T, et al. Radiation dose reduction to breast and thyroid during MDCT: effectiveness of an in-plane bismuth shield. Acta Radiol 2006; 47(6): 562-567.##34. Shahbazi gahrooiy D. Quality control of diagnostic radiology equipments in hospitals of Chahar mahal Bakhtiari province (2005-2006). Journal of ShahreKord University of Medical Sciences 2005; 5(4): 11-18 (Persian ).##35. Keikhai-Farzaneh M-J, Shirin-Shandiz M, Vardian M, Deevband M-R, Kardan M-R. The quality control of diagnostic radiology devices in hospitals of Sistan and Baluchestan, Iran. Indian Journal of Science and Technology 2011; 4(11): 1458-1459. ##36. Gholamhosseinian-Najjar H, Bahreyni-Toosi M-T, Zare M-H, Sadeghi H-R, Sadoughi H-R. Quality Control Status of Radiology Centers of Hospitals Associated with Mashhad University of Medical Sciences. Iranian Journal of Medical Physics 2014; 11(1): 182-187.##37. Khoshbin-Khoshnazar A, Hejazi P, Mokhtarian M, Nooshi S. Quality Control of Radiography Equipments in Golestan Province of IRAN. Iranian Journal of Medical Physcs 2013; 10(1): 37-44.##38. Fatahi-Asl J, Cheki M, Karami V. Quality control of diagnostic radiology devices in the selected hospitals of Ahvaz city. Jentashapir Journal of Health Research 2013; 4(5): 371-377.##39. Gholami M, Nemati F, Karami V. The Evaluation of Conventional X-ray Exposure Parameters Including Tube Voltage and Exposure Time in Private and Governmental Hospitals of Lorestan Province, Iran. Iranian Journal of Medical Physics 2015; 12(2): 85-92.##40. Godechal D, Delhove J, Mambour C, Coomans J, Wambersie A. A quality assurance programme for medical X ray diagnostic units carried out in Belgium. Radiation Protection Dosimetry 1995; 57(1-4): 309-313.##41. Ismail H, Ali O, Omer M, Garelnabi M, Mustafa N. Evaluation of Diagnostic Radiology Department in Term of Quality Control (QC) of X-Ray Units at Khartoum State Hospitals . International Journal of Science and Research (IJSR) 2015; 4(1): 1875-1878.##42. Gustafsson M, Motensson W. Radiation exposure and estimate of late effect of chest roentgen examination in children. Acta Radiol Diagn 1983; 24(4): 309-314.##43. Mehnati P, Refahi S. Assessment of radiation protection in the radiological centers: A pilot study in Ardebil. Proceedings of the ##1th congress of radiation protection in radiotherapy, diagnostic and interventionaal radiology; June 8-9 Tehran: Shahid Beheshti University of Medical Science; 2007. p. 11 (Persian(.##44. Bazrafshan E, Mohammadi L, Parvaneh H, Naroei K, Rigi F. Survey of health and protection status of radiology centers covered by Zahedan University of Medical Sciences during 2010-2011. Journal of Zabol University of Medical Sciences and Health Services 2012; 4(1): 28-37 (Persian).##45. Borhani P, Mohammad-Alizadeh S. Evaluation of radiology personnel practice of Kerman university of medical science hospitals. Medical Journal of Hormozgan University 2003; 4(6): 51-58 (Persian(.##46. Debess J, Johnsen K, Vejle Sørensen K, Thomsen H, Aalborg Øst D, Viborg D. Digital chest radiography: collimation and dose reduction. ECR 2015: European Society of Radiology (poster-Guidlin) 2015. p. 1-13.##47. Muhogora W, Nyanda A, Kazema R. Experiences with the European guidelines on quality criteria for radiographic images in Tanzania. J Appl Clin Med Phys 2001; 2(4): 219-226.##48. Rahimi SA. Study on the performance of recommended standards in the diagnostic radiology units of the hospitals affiliated to the Mazandaran University of Medical Sciences. Journal of X-Ray Science and Technology 2007; 15(1): 57-63.##49. Zabihzadeh M, Karami V. The challenge of unnecessary radiological procedures. Hong Kong Journal of Radiology. 2015 (In press).##50. Evaz-Zadeh N. evaluation of the personal and environmental dosimetric status of diagnostic radiology departments in eastern Azarbayjan province: [MSc Thesis in medical physics]. Iran. Ahvaz Jundishapour Univercity of Medical Science 2001. (Persian).##51. Kaboli P, Sarkar S, Taghizadeh-Dabagh S, Abolhasani M, Oghabian M. evaluation the status of radiography departments: Radiation protection and some factors affecting image quality. Hakim 2003; 5(1): 23-30.##52. Mousavi S, Faraji-Khiavi F, Sharifian R, Shaham G. Study of Implementation of Safety Regulations of Radiolog Departments in has petals of Tehran University of Medical Sciences. Payavard Salamat 2010; 3(3-4): 7-31.##53. Keikhai-Farzaneh M, Shirin-Shandiz M, Vardian M, Deevband M, Kardan M. The quality control of diagnostic radiology devices in hospitals of Sistan and Baluchestan, Iran. Indian Journal of Science & Technolgy 2011; 4(11): 1458-1459.##54. Amirzadeh F, Tabatabaie SM. Study of protection knowledge of technologists in Shiraz hospitals. Iran J Nuclear Med 2006; 13(24): 38-44 (Persian.(##55. Rahimi S, Salar S. A study on the Performance of Recommended Standards in the Diagnostic Radiology Units of the Hospitals Affiliated to the Mazandaran University of Medical sciences. J Mazandaran Univ Med Sci 2005; 15(49): 69-76 (Persian).##56. Rahimi S, Salar S, Asadi A. Evaluation of Technical, Protective and Technological operation of Radiologists in Hospitals of Mazandaran Medical Science Universities. J Mazandaran Univ Med Sci 2007; 17(61): 131-140 (Persian).##57. Zand H, Amani M, Mohammadi V, Valinezhad F, Hosseinzadeh S. Assessment of partial distribution of the equivalent dose in radiology waiting room - Ardabil, Iran (2011). J Gorgan Uni Med Sci. 2013; 15(1): 103-109 (Persian).##58. Motevalli S, Borhanazad A. Study of occupational exposure of medical centers in Guilan province. J of Guilan University of Medical Sci 2013; 22(88): 41-48 (Persian).##59. Nohi-bezanjani J, editor. Study of personal protection performance for technologists and patients in diagnostic radiology departments of Kerman. Proceedings of the 12th congress of environmental health of Iran; 2009 (Persian) shahid beheshti university of medical sciences, Faculty of health, Tehran, Iran.##60. Chaparian A, Shamsi F, Heydari A. Assessment of awareness, attitude, and practice of radiographers about radiation protection in Yazd Province. Tebe Kar Journal (TKJ) 2013; 5(1): 16-23 (Persian(.##61. Shahabi N, Ghorbani-Shahna F, Roknian M, Goodarzi S, Samavat H, editors. Evaluation of radiation exposure to radiographers in teaching hospitals and private dental offices of Hamadan city in 2004. Proceedings of the 4th congress of environmental health of Iran; 2004 (Persian) Hamadan university of medical sciences.##62. Mojiri M, Moghimbeigi A. Awareness and attitude of radiographers towards radiation protection. Journal of Paramedical Sciences 2011; 2(4): 2-5.##63. Sheikhi M, Khalilian M, Raisi N. Evaluation of radiation protection principles observance in dental x-ray centers in Isfahan county. J Res Med Sci 1998; 3(4): 57-60.##64. Tavakkoli A, Nikneshan S, Varshousaz M. Protection against X-Ray in dental clinics of Shahid Beheshti University of Medical Sciences in 2004. Shahid Beheshti Univ Med Sci Dent Scho 2004; 2(22): 197-202.##65. Goodarzi-Pour D, Ebrahimi-Moghaddam S. Evaluation of x-ray protective measurements in intraoral radiography equipped centers in Yazd. Journal of Dental Medicine 2004; 17(4): 61-7 (Persian).##66. Javadzadeh A, Alipour H. Knowledge of general dentists about radiation protection in oral radiographic examinations in the city of Rasht-Iran in 2009. J Mash Dent Sch 2011; 35(1): 23-32 (Persian).##67. Khosh-nyat R, Hagh-Shenas M-R, Hamidi S, editors. Dosimetric survey and radiation protection principle observanse in dental X-ray clinics in Sanandaj in 2009. Proceedings of the 13th congress of environmental health of Iran; 2010; Kerman university of medical sciences, Kerman, Iran: http://www.civilica. com/Paper-NCEH13-NCEH13_079.html.##68. Shahab S, Kavosi A, Nazarinia H, Mehralizadeh S, Mohammadpour M, Emami M. Compliance of Iranian dentists with safety standards of oral radiology. Dentomaxillofac Radiol 2012; 41(2): 159-164.##69. Siavashpour Z, Mehdizadeh S, Farshadi A, Baradaran-Ghahfarokhi M. Radiation Protection Principles Observance in Mammography Divisions in Shiraz. Iran Red Cres Med J 2012; 14(12): 840-841.## ##