اثرات دیابت قندی تجربی برتعدادی از پارامترهای بیوشیمیایی و تغییرات هیستوپاتولوژیک پانکراس، کبد، کلیه و ریه در موش‌های صحرایی اواریکتومی شده Effect of Experimental Diabetes Mellitus on some Biochemical Parameters and Histopathological Changes in Pancreas, Liver, Kidney, and Lung in Ovariectomized Rats 1 1 سابقه و هدف: یائسگی یک فرآیند فیزیولوژیک و دیابت یک بیماری متابولیک است که در خانم‌های مسن به فراوانی اتفاق می‌افتد. در این مطالعه اثرات دیابت بر برخی از پارامترهای بیوشیمیایی و تغییرات هیستوپاتولوژیک در موش‌های صحرایی اواریکتومی شده بررسی شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی- مداخله‌ای 32 سر موش صحرایی ماده بالغ به چهار گروه 8 تایی تقسیم و به مدت 55 هفته بررسی شدند. گروه اول شاهد، گروه دوم اواریکتومی (به مدت 55 هفته)، گروه سوم دیابتی القا شده در 5 هفته آخر مطالعه در موش‌‌های دارای تخمدان و گروه چهارم اواریکتومی (به مدت 55 هفته) و دیابت القا شده در 5 هفته آخر مطالعه. تغییرات آسیب‌شناسی بافت‌های کبد، کلیه، پانکراس و ریه و برخی شاخص‌های بیوشیمیایی سرم در هر گروه در پایان مطالعه تعیین شدند. یافته‌ها: موش‌های صحرایی دیابتی و اواریکتومی دیابتی شده افزایش گلوکز خون، آسپارتات‌آمینوترانسفراز، آلانین‌آمینو ترانسفراز، گاماگلوتامیل ترانسفراز، آلکالین‌فسفاتاز، کلسیم، اوره، تری‌گلیسیرید و لیپوپروتئین با دانسیته بالا را در مقایسه با گروه کنترل نشان دادند (05/0>p). موش‌های صحرایی اواریکتومی شده افزایش لاکتات دهیدروژناز، تری‌گلیسیرید، کلسترول، لیپوپروتئین با دانسیته بالاو لیپوپروتئین با دانسیته بسیار پایین را در مقایسه با گروه کنترل نشان دادند (05/0>p). بررسی‌های آسیب‌شناسی تعدادی از تغییرات را در گروه‌های 2، 3 و 4 نشان دادند. استنتاج: یافته‌ها نشان داد کاهش طولانی مدت استروژن در موش‌های اواریکتومی شده دیابتی می‌تواند تغییرات سودمندی روی کاهش سطوح سرمی گلوکز، آسپارتات‌آمینوترانسفراز، آلانین‌آمینو ترانسفراز، گاماگلوتامیل ترانسفراز، اوره، لیپوپروتئین با دانسیته بسیار پایین و تری گلیسیرید نسبت به موش‌های صحرایی غیراواریکتومی دیابتی داشته باشد. 2 Background and purpose: Menopause is a physiological process and diabetes is a metabolic disease that occurs more frequently in older women. The present study investigated the effects of diabetes on some biochemical parameters and histopathological changes in ovariectomized rats. Materials and methods: Thirty two adult female rats were divided into four groups of 8 and studied for 55 weeks. The animals were assigned into a control group, an ovariectomized group (55 weeks), a third group in which diabetes was induced in the last 5 weeks of the study in rats with intact ovary. The next group included ovariectomized rats (for 55 weeks) in which diabetes was induced in the last 5 weeks of the study. Pathological alterations of liver, kidney, pancreas, lung and some serum biochemical parameters were determined in each group at the end of the study. Results: Diabetic and diabetic ovariectomized rats showed increase in serum levels of blood glucose, AST, ALT, GGT, ALP, calcium, urea, TG and HDL compared with the control group (P< 0.05). Increased serum levels of LDH, TG, cholesterol, HDL, LDL were seen in ovariectomized rats compared with the control group (P< 0.05). Pathological examinations revealed changes in all groups except in the control group. Conclusion: Our findings suggest that long term reduction of estrogen in ovariectomized diabetic rats can reduce the serum levels of glucose, AST, ALT, GGT, urea, VLDL and triglycerides compared with non ovariectomized diabetic rats. 1 16 2016/07/10 1395/4/20 2016/07/10 1395/4/20 عبدالرسول نامجو Abdul Rasul Namjoo دانشیار، گروه پاتولوژی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران ar.namjo72@gmail.com اسفندیار حیدریان Esfandiar Heidarian استاد، گروه بیوشیمی، مرکز تحقیقات بیوشیمی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران محمود رفیعیان کوپایی Mahmoud Rafieian-Kopaei استاد، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران مهرداد صفریان Mehrdad Safarian دکترای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران diabetes menopause ovariectomy rats دیابت یائسگی اواریکتومی موش صحرایی 1. Alonso-Magdalena P, Ropero AB, Carrera MP, Cederroth CR, Baquie M, Gauthier BR, et al. Pancreatic insulin content regulation by the estrogen receptor ER alpha. PLoS One 2008; 3(4): e2069.##2. Suthagar E, Soudamani S, Yuvaraj S, Ismail Khan A, Aruldhas MM, Balasubramanian K. Effects of streptozotocin (STZ)-induced diabetes and insulin replacement on rat ventral prostate. Biomed Pharmaco ther 2009; 63(1): 43-50.##3. Ahmadvand H, Tavafi M, Khalatbary AR. Hepatoprotective and Hypolipidemic Effects of Satureja Khuzestanica Essential Oil in Alloxan-induced Type 1 Diabetic Rats. Pharm Res 2012; 11(4): 1219-1226.##4. Banskota AH, Nguyen NT, Tezuka Y, Nobukawa T, Kadota S. Hypoglycemic effects of the wood of taxus yunnanensis on streptozotocin-induced diabetic rats and its active components. Phytomedicine 2006; 13(1-2): 109-114.##5. Behr GA, Schnorr CE, Simoes-Pires A, Da Motta LL, Frey BN, Moreira JCF. Increased blood oxidative stress in experimental menopause rat model: the effects of vitamin A low-dose supplementation upon antioxidant status in bilateral ovariectomized rats. Fundam Clin Pharmacol 2012; 26(2): 235-249.##6. Yoshihara R, Utsunomiya K, Gojo A, Ishizawa S, KanazawaY, Matoba K, et al. Association of Polymorphism of Estrogen Receptor-α Gene with Circulating Levels of Adiponectin in Postmenopausal Women with Type 2 Diabetes. J Atheroscler Thromb 2009; 16(3): 250-255.##7. Tawfik SH, Mahmoud BF, Saad MI, Shehata M, Kamel MA, Helmy MH. Similar and Additive Effects of Ovariectomy and Diabetes on Insulin Resistance and Lipid Metabolism. Biochemistry Research International 2015; 2015: 1-8.##8. Zhang Y, Howard BV, Cowan LD, Yeh J, Schaefer CF, Wild RA, et al. The effect of estrogen use on levels of glucose and insulin and the risk of type 2 diabetes in american Indian postmenopausal women: the strong heart study. Diabetes Care 2002; 25(3): 500-504.##9. Deon TM, Sharoff C, Chipkin SR, Grow D, Ruby BC, Braun B. Regulation of exercise carbohydrate metabolism by estrogen and progesterone in women. Am J Physiol Endocrinol Metab 2002; 283(5): E1046-1055.##10. Horton TJ, Miller EK, Glueck D, Tench K. No effect of menstrual cycle phase on glucose kinetics and fuel oxidation during moderate-intensity exercise. Am J Physiol Endocrinol Metab 2002; 282(4): E752-762.##11. Andersson B, Mattsson LA, Hahn L, Mårin P, Lapidus L, Holm G, et al. Estrogen replacement therapy decreases hyperandrogenicity and improves glucose homeostasis and plasma lipids in postmenopausal women with noninsulin-dependent diabetes mellitus. J Clin Endocrinol Metab 1997; 82(2): 638-643.##12. Ferrara A, Karter AJ, Ackerson LM, Liu JY, Selby JV. Hormone replacement therapy is associated with better glycemic control in women with type 2 diabetes: The Northern California Kaiser Permanente Diabetes Registry. Diabetes Care 2001; 24(7): 1144-1150.##13. Godsland IF, Gangar K, Walton C, Cust MP, Whitehead MI, Wynn V, et al. Insulin resistance, secretion, and elimination in postmenopausal women receiving oral or transdermal hormone replacement therapy. Metabolism 1993; 42(7): 846-853.##14. Okada M, Nomura S, Ikoma Y, Yamamoto E, Ito T, Mitsui T, et al. Effects of postmenopausal hormone replacement therapy on HbA(1c) levels. Diabetes Care 2003; 26(4): 1088-1092.##15. Sadri SM, Namjoo AR, Rafieian-kopaei M, Ashrafi K, Shahin Fard N, Ansari Samani R, et al. Comparing the effects of nigella sative extract and gentamicin in treatment of urinary tract infection caused by Ecoli. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(96): 21-29 (Persian).##16. Dogrul YZ, Nacar T, Unal D, Aksak S, Albayrak A, Odabasoglu F, et al. Effects of diabetes mellitus and postmenopausal period on the lungs of rats. Afr J Pharm Pharmacol 2012; 6(27): 1989-2010.##17. Sadeghi M, Sianati S, Anaraki DK, Ghasemi M, Paydar MJ, Sharif B, Mehr SE, Dehpour AR. et al. Study of morphine-induced dependence in gonadectomized male and female mice. Pharmacol Biochem Behav 2009; 91(4): 604-609.##18. Unal D, Aksak S, Halici Z, Sengul O, Polat B, Unal B, et al. Effects of diabetes mellitus on the rat liver during the postmenopausal period. J MolHistol 2011; 42(3): 273-287.##19. Warnick GR, Knopp RH, Fitzpatrick V, Branson L. Estimating low-density lipoprotein cholesterol by the Friedewald equation is adequate for classifying patients on the basis of nationally recommended cutpoints. Clin Chem 1990; 36(1): 15-19.##20. Ikewuchi JC, Ikewuchi CC, Ifeanacho MO. Attenuation of Salt-Loading Induced Cardiomegaly and Dyslipidemia in Wistar Rats by Aqueous Leaf Extract of Chromolaena odorata. Pharmacol Pharm 2014; 5(2): 160-170.##21. Herrero S, Calvo OM, Garcia-Moreno C, Martin E, San Roman JI, Martin M, et al. Low bone density with normal bone turnover in ovariectomized and streptozotocin-induced diabetic rats. Calcif. Tissue Int 1998; 62(3): 260-265.##22. Pirola L, Johnston AM, Obberghen EV. Modulation of insulin action. Diabetologia 2004; 47(2): 170-184.##23. Clegg DJ, Brown LM, Woods SC, Benoit SC. Gonadal hormones determine sensitivity to central leptin and insulin. Diabetes 2006; 55(4): 978-987.##24. Szkudelski T. The mechanism of alloxan and streptozotocin action in B cells of the rat pancreas. Physiol Res 2001; 50(6): 537-546.##25. Musatov S, Chen W, Pfaff DW, Mobbs CV, Yang XJ, Clegg DJ, et al. Silencing of estrogen receptor alpha in the ventromedial nucleus of hypothalamus leads to metabolic syndrome. Proc Natl Acad Sci USA 2007; 104(7): 2501-2506.##26. Piche ME, Weisnagel SJ, Corneau L, Nadeau A, Bergeron J, Lemieux S. Contribution of abdominal visceral obesity and insulin resistance to the cardiovascular risk profile of postmenopausal women. Diabetes 2005; 54(3): 770-777.##27. Babaei P, Mehdizadeh R, Ansar MM, Damirchi A. Effects of ovariectomy and estrogen replacement therapy on visceral adipose tissue and serum adiponectin levels in rats. Menopause Int 2010; 16(3): 100-104.##28. Chaudhry J, Ghosh NN, Roy K, Chandra R. Antihyperglycemic effect of a new thiazolidinedione analogue and its role in ameliorating oxidative stress in alloxan-induced diabetic rats. Life Sci 2007; 80(12): 1135-1142.##29. Edet EE, David-Oku E, Akpanabiatu MI, Igile GO, Mgbeje B, Egbung GE, et al. Clinical significance of the effect of Gongronema Latifolium leaf extract on. some serum enzymes in diabetic rats. J Pharm Biomed Sci 2013; 29(29): 781-787.##30. Nagae Y, Miyamoto M, Miyamoto H. Effect of estrogen replacement on liver function in ovariectomized rats. J Toxicol Sci 1991; 16(3): 87-100.##31. Yoshihara R, Utsunomiya K, Gojo A, Ishizawa S, Kanazawa Y, Matoba K, et al. Association of polymorphism of estrogen receptor-alpha gene with circulating levels of adiponectin in postmenopausal women with type 2 diabetes. J Atheroscler Thromb 2009; 16(3): 250-255.##32. Hernandez I, Delgado JL, Diaz J, Quesada T, Teruel MJG, Llanos MC, et al. 17β-Estradiol prevents oxidative stress and decreases blood pressure in ovariectomized rats. Am J Physio 2000; 279(5): R1599-605.##33. Cobben NA, Drent M, Schols AM, Lamers RJ, Wouters EF, Van Dieijen-Visser MP. Serum lactate dehydrogenase and its isoenzyme pattern in ex-coalminers. Respir Med 1997; 91(10): 616-623.##34. Panteghini M, Bais R. Enzymes In: Tietz fundamentals of clinical chemistry and Molecular Diagnostics. Burtis CA, Ashwood R, Brun DE, Sawyer BG. 6th ed. Philadelphia: Saunders; 2007.##35. El-Nasr AS, Diab FMA, Bahgat NM, Ahmed MA, Thabet SS, El-Dakkak SMY. Metabolic Effects of Estrogen and / or Insulin in Ovariectomized Experimentally Diabetic Rats. Journal of American Science 2011; 7(2): 432-444.##36. Borissova AM, Tankova T, Kamenova P, Dakovska L, Kovacheva R, Kirilov G, et al. Effect of hormone replacement therapy on insulin secretion and insulin sensitivity in postmenopausal diabetic women. Gynecol Endocrinol 2002; 16(1): 67-74.##37. Alnahdi HS. Effect of Rosmarinus Officinalis Extract on some Cardiac Enzymes of Streptozotocin-induced Diabetic Rats. Journal of Health Sciences 2012; 2(4): 33-37.##38. Wohlers LM, Spangenburg EE. 17beta-estradiol supplementation attenuates ovariectomy- induced increases in ATGL signaling and reduced perilipin expression in visceral adipose tissue. J Cell Biochem 2010; 110(2): 420-427.##39. Al-Musa H, AL-Hashem F. HypoglycEmic, hepato-renal and antioxidant potential effect of chamomile recutita flower ethanolic extract in streptozotocin-diabetic rats. Am J Pharmacol Toxicol 2014; 9(1): 1-12.##40. Kamble HV, Bodhankar SL. Trigonelline and sitagliptin attenuates nicotinamide-streptozotocin induced diabetic nephropathy in wistar rats. Int J Pharm Pharm Sci 2013; 5(4): 583-589.##41. Schena FP, Gesualdo L. Pathogenetic mechanisms of diabetic nephropathy. J Am Soc Nephrol 2005;16 (supp1): S30-33.##42. Lane PH, Snelling DM, Babushkina-Patz N, Langer WJ. Sex differences in the renal transforming growth factor-beta 1 system after puberty. Pediatr Nephrol 2001; 16(1): 61-68.##43. Gad HI, Zakaria FA. Role of adiponectin in modulating some risk factors for atherosclerosis in ovariectomized female rats. Alex Med J 2004; 46(1): 202-227.##44. Hokanson JE, Austin MA. Plasma triglyceride level is a risk factor for cardiovascular disease independent of high-density lipoprotein cholesterol level: a meta-analysis of population based prospective studies. J Cardiovasc Risk 1996; 3(2): 213-219.##45. Barzi F, Patel A, Woodward M, Lawes CM, Ohkubo T, Gu D, et al. A comparison of lipid variables as predictors of cardiovascular disease in the Asia Pacific region. Ann Epidemiol 2005; 15(5): 405-413.##46. Frohlich J, Dobiasova M. Fractional esterification rate of cholesterol and ratio of triglycerides to HDL-Cholesterol are Powerful Predictors of Positive Findings on Coronary Angiography. Clin Chem 2003; 49(11): 1873-1880.##47. Dobiasova M. Atherogenic Index of Plasma [Log Triglyceride/HDL-Cholesterol)]: Theoretical and practical implications. Clin Chem 2004; 50(7): 1113-1115.## ##

بررسی تغییرات بیوشیمیایی سرم و هیستوپاتولوژی کلیه در موش های صحرایی دیابتی تحت تیمار با عصارۀ هیدروالکلی گل گندم Biochemical and Histopathological Changes in Kidney of Diabetic Rats Treated with Hydroalcoholic Extract of Centaurea cyanus 1 1 سابقه و هدف: دیابت ملیتوس یکی از شایع‌ترین بیماری‌های متابولیک است که در حال حاضر، بیش از 280 میلیون نفر در جهان به آن مبتلا هستند. گل گندم دارای خواص آنتی‌اکسیدانی است و در طب سنتی از آن به عنوان پایین آورنده قندخون استفاده می‌گردد. این مطالعه با هدف تعیین میزان تغییرات بیوشیمیایی سرم و تغییرات هیستوپاتولوژی کلیه در موش‌های صحرایی دیابتی تحت تیمار با عصارۀ هیدروالکلی گل گندم انجام گردید. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، 60 سر موش صحرایی نر ویستار، در 5 گروه 12 سری تقسیم و پس از القای دیابت با آلوکسان به مدت 8 هفته با عصاره هیدروالکلی گل گندم تحت تیمار قرار گرفتند. در پایان مطالعه، حیوانات بیهوش و پس از خونگیری، میزان قند، کراتنین و اوره سرم و کاتالاز بافت کلیه اندازه‌گیری و لام‌های تهیه شده از نظر تغییرات هیستوپاتولوژی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: در گروه دریافت‌کنندۀ عصاره گل گندم با دوزاژ 800 mg/kg، تغییرات هیستوپاتولوژی در همه شاخص‌های مورد بررسی، همانند گروه کنترل سالم و در گروه mg/kg 400، فقط تغییرات خفیف توبولار و بقیۀ شاخص‌های مورد بررسی مانند گروه کنترل سالم بود. نتایج بیوشیمیایی سرم نیز نشان داد میزان کراتینین در گروه دریافت‌کنندۀ عصاره گل گندم mg/kg 800، و مقدار اوره در گروه mg/kg 400، به‌طور معنی‌داری در مقایسه با گروه سالم بیش‌تر بود (05/0< p). استنتاج: این عصاره می‌تواند از تغییرات بافت کلیه در موش صحرایی دیابتی جلوگیری نموده ولی جهت مصرف آن در افراد دیابتی نیاز به مطالعات بیش‌تر است. 2 Background and purpose: Diabetes mellitus is a common metabolic disease, currently affecting more than 280 million people worldwide. Centaurea cyanus known as cornflower has antioxidant properties and is used in traditional medicine in lowering blood sugar. This study aimed at determining the biochemical and histopathological changes in serum and the kidneys of diabetic rats treated with hydroalcoholic extract of Centaurea cyanus. Materials and methods: In this study, 60 male Wistar rats were divided into five groups (n= 12 per group). Diabetes was induced by alloxan. The diabetic rats were treated for 8 weeks with hydro alcoholic extract of C. cyanus at two concentrations (400 and 800 mg/kg). Finally, the animals were anesthetized and the serum levels of glucose, creatinine and urea and kidney tissue catalase level were measured. The kidney tissue slides were histopathologically examined. Results: Histopathological examination showed that similar to the control group, there were no significant changes in histolological features of the group receiving 800 mg/kg extract of the C. cyanus. In the group treated with 400 mg/kg of the extract there were mild tubular changes. Biochemical examination showed higher levels of creatinine in the group receiving the extract at 800 mg/kg. The level of urea in the group receiving the extract at 400 mg/kg, was significantly higher compared to that of the control group. (P<0.05). Conclusion: Consumption of Centaurea cyanus extract at 800 mg/kg could prevent kidney tissue injuries in diabetic rats, but further investigations are required before its use in treatment of patients with diabetes. 17 25 2016/07/102016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/4 1395/4/14 محمد رحیمی مدیسه Mohammad Rahimi-Madiseh دانشجوی دکترای تخصصی گیاهان دارویی، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران آذر نعیمی Azar Naimi استادیار، گروه پاتولوژی دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران حمید نصری Hamid Nasri استاد، گروه داخلی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران محمود رفیعیان کوپایی Mahmood Rafieian-Kopaei استاد، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران rafieian@yahoo.com histopathology kidney rat diabetes Centaurea cyanus هیستوپاتولوژی کلیه موش صحرایی دیابت گل گندم 1. Nasri H. Association of serum lipoprotein (a) with hypertension in diabetic patients. Saudi J Kidney Dis Transpl 2008; 19(3): 420-427.##2. Rafieian-Kopaei M, Behradmanesh S, Kheiri S, Nasri H. Association of serum uric acid with level of blood pressure in type2 diabetic patients. Iran J Kidney Dis 2014; 8(2): 152-154 (Persian).##3. Nasri H, Yazdani M. The relationship between serum LDL-cholesterol, HDL-cholesterol and systolic blood pressure in patients with type 2 diabetes. Kardiol Pol 2006; 64(12): 1364-1368.##4. Asadbeigi M, Mohammadi T, Rafieian-Kopaei M, Saki K, Bahmani M, Delfan M. Traditional effects of medicinal plants in the treatment of respiratory diseases and disorders: an ethnobotanical study in the Urmia. Asian Pacific Journal of Tropical Medicine 2014; 7: 364-368.##5. Nasri H, Baradaran HR. Lipids in association with serum magnesium in diabetes mellitus patients. Bratisl Lek Listy. 2008; 109(7):302-306.##6. Lala MA, Nazar CMJ, Lala HA, Singh JK. Interrelation between blood pressure and diabetes. J Renal Endocrinol 2015; 1(1).##7. Kafeshani M. Ginger, micro-inflammation and kidney disease. Journal of Renal Endocrinology 2015; 1(1).##8. Behradmanesh S, Horestani MK, Baradaran A, Nasri H. Association of serum uric acid with proteinuria in type 2 diabetic patients. J Res Med Sci 2013; 18(1): 44-46.##9. Wolsko, P, Ware L, Kutner J, Lin C-T, Albertson G, Cyran L, et al. Alternative/complementary medicine: wider usage than generally appreciated. J Altern Complement Med 2000; 6(4): 321-326.##10. Rahimi-Madiseh M, Amiri M, Rafieian-Kopaei M. Medication: Herbal or non-herbal? International Journal of Epidemiologic Research 2015; 2(2): 50-52 (Persian).##11. Bahmani M, Zargaran A, Rafieian-Kopaei M, Saki M. Ethnobotanical study of medicinal plants used in the management of diabetes mellitus in the Urmia, Northwest Iran. Asian Pac J Trop Med 2014; 7(Suppl 1): 348-354.##12. Delfan B, Bahmani M, Hassanzadazar H, Saki K, Rafieian-Kopaei M. Identification of medicinal plants affecting on headaches and migraines in Lorestan Province, West of Iran. Asian Pac J Trop Med 2014; 7(Suppl 1): 376-379.##13. Khalil S. A survey of plants used in Jordanian traditional medicine. International Journal of Pharmacognosy 1995; 33(4): 317-323##14. Rahimi-Madiseh M, Heidarian E, Rafieian-kopaei M. Biochemical components of Berberis lycium fruit and its effects on lipid profile in diabetic rats. J HerbMed Pharmacol 2014; 3(1): 15-19.##15. Baradaran A, Nasri H, Nematbakhsh M, Rafieian-Kopaei M. Antioxidant activity and preventive effect of aqueous leaf extract of Aloe Vera on gentamicin-induced nephrotoxicity in male Wistar rats. Clin Ter 2014; 165(1): 7-11.##16. Nasri H, Shirzad H, Baradaran A, Rafieian-kopaei M. Antioxidant plants and diabetes mellitus. J Res Med Sci 2015; 20(5): 491-450.##17. Oelschlaegel S, Pieper L, Staufenbiel R, Gruner M, Zeippert L, Pieper B, et al. Floral markers of cornflower (Centaurea cyanus) honey and its peroxide antibacterial activity for an alternative treatment of digital dermatitis. J Agric Food Chem 2012; 60(47): 11811-11820.##18. Kumarasamy Y, Fergusson ME, Nahar L, Sarker SD. Bioactivity of moschamindole from Centaurea moschata. Pharmaceutical Biology 2002; 40(4): 307-310.##19. Asgary S, Rafieian-Kopaei M, Shamsi F, Najafi S, Sahebkar A. Biochemical and histopathological study of the anti-hyperglycemic and anti-hyperlipidemic effects of cornelian cherry (Cornus mas L.) in alloxan-induced diabetic rats. J Complement Integr Med 2014; 11(2): 63-69.##20. Beladi Mousavi SS, Nasri H, Rafieian-Kopaei M, Tamadon MR. Metformin improves diabetic kidney disease. J Nephropharmacol 2012; 1(1): 1-2.##21. Majithiya JB, Balaraman R. Metformin reduces blood pressure and restores endothelial function in aorta of streptozotocin-induced diabetic rats. Life sciences 2006; 78(22): 2615-2624.##22. Rafieian-Kopaei M, Nasri H. Re: Erythropoietin ameliorates oxidative stress and tissue injury following renal ischemia/reperfusion in rat kidney and lung. Med Princ Pract 2014; 23(1): 95-95.##23. Setorki M, Rafieian-Kopaei M, Merikhi A, Heidarian E, Shahinfard N, Ansari R, et al. Suppressive impact of anethum graveolens consumption on biochemical risk factors of atherosclerosis in hypercholesterolemic rabbits. Int J Prev Med 2013; 4(8): 889-895.##24. Rafieian-Kopaei M, Baradaran A, Merrikhi A, Nematbakhsh M, Madihi Y, Nasri H. Efficacy of Co-administration of Garlic Extract and Metformin for Prevention of Gentamicin-Renal Toxicity in Wistar Rats: A Biochemical Study. Int J Prev Med 2013; 4(3): 258-264.##25. Baradaran A, Madihi Y, Merrikhi A, Rafieian-Kopaei M, Nematbakhsh M, Asgari A, et al. Nephrotoxicity of hydroalcoholic extract of Teucrium polium in Wistar rats. Pak J Med Sci 2013; 29(1): 329-333.##26. Baradaran A, Rafieian-Kopaei M. Histopathological study of the combination of metformin and garlic juice for the attenuation of gentamicin renal toxicity in rats. J Renal Inj Prev 2013; 2(1): 15-21.##27. Aebi H. Catalase in vitro. Methods in enzymology 1984; 105: 121-126.##28. Baradaran A, Rafieian-Kopaei M. Histopathological study of the combination of metformin and garlic juice for the attenuation of gentamicin renal toxicity in rats. J Renal Inj Prev 2013; 2(1): 15-21.##29. Golalipour MJ, Gharravi AM, Ghafari S, Afshar M. Effect of Urtica dioica on morphometric indices of kidney in streptozotocin diabetic rats--a stereological study .Pak J Biol Sci 2007; 10(21): 3875-3879.##30. Jelodar G, Mohsen M, Shahram S. Effect of walnut leaf, coriander and pomegranate on blood glucose and histopathology of pancreas of alloxan induced diabetic rats. Afr J Tradit Complement Altern Med 2008; 4(3): 299-305.##31. Rafieian-Kopaei M, Baradaran A, Nasri H. Significance of extracapillary proliferation in IgA-nephropathy patients with regard to clinical and histopathological variable. Hippokratia 2013; 17(3): 258-261.##32. Amouoghli-Tabrizi B, Mohajeri D. Protective effect of turnip root ethanolic extract on early diabetic nephropathy in the rats. ZJRMS 2011; 13(6): 13-19 (Persian).##33. Rashki-Kemmak M, Gol A, Dabiri S, Javadi AR. Preventive and Therapeutic Role of Garlic (Allium Sativum) on Renal Complications in Rats with Diabetes Mellitus. Journal Biology of Iran 2011; 24(5): 694-706.##34. Rafieian-Kopaei M, Nasri H. Ginger and diabetic nephropathy. J Renal Inj Prev 2013; 2(1): 9-10.##35. Salimi Z, Eskandary A, Headari R, Nejati V, Moradi M, Kalhori Z. Antioxidant effect of aqueous extract of sumac (Rhus coriaria L.) in the alloxan-induced diabetic rats. Indian J Physiol Pharmacol 2015; 59(1): 87-93.##36. Nasri H, Kheiri S. Effects of diabetes mellitus, age, and duration of dialysis on parathormone in chronic hemodialysis patients. Saudi J Kidney Dis Transpl 2008; 19(4): 608-613.##37. Bertram JF, Douglas-Denton RN, Diouf B, Hughson MD, Hoy WE. Human nephron number: implications for health and disease. Pediatr Nephrol 2011; 26(9): 1529-1533.##38. Pooladvand V, Taghavi MM, Mahmoodi M, Tavakolian V, Hosseini Zijoud M. Histological alterations due to the consumption of different doses of Citrullus Colocynthis fruit in normal and diabetic male rats. J Mazandaran Univ Med Sci 2011; 20(82): 62-71 (Persian).## ##

اثر کلرودیازپوکساید بر هایپوکالمی ناشی از اضطراب بیهوشی: کارآزمایی بالینی دوسو کور Effect of Chlordiazepoxide on Hypokalemia Caused by Anesthesia Anxiety: A Double-blind Randomized Clinical Trial 1 1 سابقه و هدف: اضطراب قبل از جراحی و بیهوشی، واکنش طبیعی به فشار روانی است که یکی از بارزترین علائم آن، بروز هیپوکالمی در این بیماران می‌باشد. از طرفی داروی کلرودیازپوکساید به عنوان داروی آرام بخش مطرح می‌باشد. این مطالعه با هدف اثر کلرودیازپوکساید بر هیپوکالمی ناشی از اضطراب بیهوشی و جراحی انجام گرفت. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور بر روی 166 بیمار کاندید اعمال جراحی ماژور مبتلا به سرطان در سال 1395 در بیمارستان امام خمینی (ره) تهران بود. افراد به صورت تصادفی در دو گروه 83 نفری آزمون و شاهد قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه اضطراب اشپیل برگر و آزمایش خون جهت سنجش میزان پتاسیم سرمی بود. به گروه اول (آزمون) 5 میلی گرم کلرودیازپوکساید و گروه دوم (شاهد) 5 میلی‌گرم دارونما به صورت خوراکی شب قبل از عمل و صبح روز عمل به صورت خوراکی تجویز شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های کای دو، paired -t-test، Wilcoxon signed ranks test به وسیله نرم‌افزار SPSS16 انجام شد. یافته‌ها: میزان پتاسیم خون و سطح اضطراب قبل از مداخله بیماران در دو گروه آزمون و شاهد تفاوت آماری معنی‌د‌اری نداشت، اما پس از مداخله، تغییرات این دو در گروه آزمون و شاهد، به ترتیب 2/0±83/1-، 002/0±01/0- و 98/3±73/8+، 03/0±22/0- بود که تنها در گروه کنترل، شاهد تغییرات معنی‌دار میزان پتاسیم (0001/0p<) و سطح اضطراب (0001/0p<) بودیم. استنتاج:این مطالعه نشان داد تجویز داروی کلرودیازپوکساید در پیشگیری از بروز هیپوکالمی و عدم افزایش سطح اضطراب ظاهری بیماران موثر است و می تواند در پیشگیری از بروز علائم سوء، ضمن بیهوشی و جراحی مورد تاکید قرار گیرد. 2 Background and purpose: Pre-surgery and anesthesia anxiety are normal reactions to mental pressure in which the main symptom is hypokalemia. Chlordiazepoxide is used as a neuroleptic agent. This study aimed at evaluating the effect of Chlordiazepoxide on hypokalemia caused by anesthesia anxiety. Materials and methods: In a double-blind randomized controlled trail, 166 patients with cancer who were candidate for major surgeries were enrolled. The study was carried out in Tehran Imam Khomeini Hospital, 2016. The subjects were randomly divided into two experimental and control groups (n=83 per group). Data was collected using Spielberger questionnaire for anxiety and blood test to measure the serum potassium level. In experimental group 5 mg Chlordiazepoxide was administered while the control group received 5 mg placebo. The medications were taken orally the night before operation and again at the morning of operation. Data was analyzed by Chi-square test, Wilcoxon signed ranks test and paired t-test using SPSS V. 16. Results: Before the intervention no significant differences were seen in serum potassium level and pre-operation anxiety level between the two groups. After the intervention, the variations of these two parameters in test and control groups were -1.83±0.2, -0.01±0.002 and +8.73±3.98, -0.22±0.03, respectively. Only in control group, significant variations were found in K level (P<0.0001) and anxiety level (P<0.001). Conclusion: Chlordiazepoxide was found to be effective in prevention of hypokalemia and overt anxiety increase in patients undergoing surgery to reduce the side effects of anesthesia and surgery. 26 34 2016/07/102016/07/42016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/42016/07/4 1395/4/14 مازیار مقصودلو Maziyar Maghsoudloo استادیار، گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران زهرا مردانشاهی Zahra Mardanshahi استادیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران عبدالمجید قلی نتاج جلودار Abdolmajid Gholinataj Jelodar متخصص بیهوشی، بیمارستان امام (ره)، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mj.nataj@yahoo.com Chlordiazepoxide anxiety hypokalemia anesthesia کلرودیازپوکساید اضطراب هیپوکالمی بیهوشی 1. Caumo W, Ferreira M. Perioperative anxiety: psychobiology and effects in postoperative recovery. The Pain Clinic 2003; 15(2): 87-101.##2. Bratzler DW, Dellinger EP, Olsen KM, Perl TM, Auwaerter PG, Bolon MK, et al. Clinical practice guidelines for antimicrobial prophylaxis in surgery. Am J Health-Syst Pharm 2013; 70(3): 195-283.##3. Mavridou P, Dimitriou V, Manataki A, Arnaoutoglou E, Papadopoulos G. Patient’s anxiety and fear of anesthesia: effect of gender, age, education, and previous experience of anesthesia. A survey of 400 patients. J Anesth 2013; 27(1): 104-108.##4. Babaei M, Kermanshahi S, Alhani F. Influence of discharge planning on anxiety levels in patients with myocardial infarction. Koomesh 2011; 12(3): 272-278 (Persian).##5. Kosallavat S, Janpoom N, Nakrungsri N, Chaijunda T, Jitjak T, Somsook P, et al. The Proportion of Preoperative Patients Who Had an Anxiety: A Study in a University Hospital in Thailand. S M J 2015; 30(5).##6. Nasiry Zarrin Ghabaee D, Bagheri-Nesami M, Abbaspour H. Application of Neuman Systems Model in Nurse Anesthetists to Reduce Patients’ Anxiety Level: A Randomized Clinical Trial. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(126): 122-131 (Persian).##7. Anderson K, Weismann S. Non pharmacologic methods of analgesia and sedation. Clin Pediatr Emerg Med 2007; 8: 24-28.##8. Palmer JB, Lane D, Mayo D, Schluchter M, Leeming R. Effects of Music Therapy on Anesthesia Requirements and Anxiety in Women Undergoing Ambulatory Breast Surgery for Cancer Diagnosis and Treatment: A Randomized Controlled Trial. J Clin Oncol 2015; 33(28): 3162-3168.##9. Osborn T, Sandler N. The effects of preoperative anxiety on intravenous sedation. Anesth Prog 2004; 51(2): 46-51.##10. Kim WH, Lee JH, Ko JS, Hahm TS, Lee SM, Cho HS. The effect of patient-controlled intravenous analgesia on postoperative hypokalemia in patients undergoing laparoscopic cholecystectomy. J Anesth 2011; 25(5): 685-691.##11. Dada O, Desalu I, Kushimo O. Pre-induction hypokalaemic phenomenon in Nigerian adult population. Nig Q J Hosp Med 2007; 18(4): 181-184.##12. Hauguel M, Ait-Oufella H, Guidet B, Maury E, Bigé N. Hypokalemia and metabolic alkalosis: do not forget the patient's hands. Minerva Anestesiol 2014; 80(4): 504-505.##13. Nrushen P, Sunitha S, Suryanarayana VA. Clinical presentation of Sjogren's syndrome as hypokalemic paralysis. Astrocyte 2015; 1(4): 312-314.##14. Ornaque I, Carrero E, Villalonga A, Roux C, Salvador L. Study of presurgical anxiety in urologic, gynecologic, and ophthalmologic surgery as a function of the administration or non-administration of anxiolytic premedication. Rev Esp Anestesiol Reanim 2000; 47(4): 151-156.##15. Kasper L, Braunwald E, Fauci A, Hauser S, Longo D, JamesonL. Harrisons Principles of Internal Medicine. 16th ed. NewYork: McGraw-Hill; 2004.##16. Ybanez N, Agrawal V, Tranmer BI, Gennari FJ. Severe hypokalemia in a patient with subarachnoid hemorrhage. Am J Kidney Dis 2014; 63(3): 530-535.##17. Hahm TS, Cho HS, Lee KH, Chung IS, Kim JA, Kim MH. Clonidine premedication prevents preoperative hypokalemia. J Clin Anesth 2002; 14(1): 6-9.##18. Bostwick JR, Casher MI, Yasugi S. Benzodiazepines: A Versatile Clinical Tool; Evidence Supports Their Use for Alcohol Withdrawal, Insomnia, Anxiety Disorders, and Other Conditions. Curr Psychiatr 2012; 11(4): 54-62.##19. Atlee JL. Cardiac arrhythmias: drugs and devices. Curr Opin Anaesthesiol 2001; 14(1): 3-9.##20. Altamura AC, Moliterno D, Paletta S, Maffini M, Mauri MC, Bareggi S. Understanding the pharmacokinetics of anxiolytic drugs. Expert Opin Drug Metab Toxicol 2013; 9(4): 423-440.##21. Catalani B, Hamilton CS, Herron EW, Urman RD, Fox CJ, Kaye AD. Psychiatric agents and implications for perioperative analgesia. Best Pract Res Clin Anaesthesiol 2014; 28(2): 167-181.##22. Mahram B. Manual of Spielberger state-trait anxiety inventory. Ferdowsi University of Mashhad Faculty of Psychology and Educational science. 1994. (Persian)##23. Katzung B, Masters S, Trevor A. Basic & clinical pharmacology book. Drugs used in asthma. 12th ed. NewYork: McGraw Hill Lange; 2012.##24. Eysenck MW. Anxiety: The cognitive perspective. Hove. Psychology Press; 1992 .##25. Eslami B, Nazemi SH. The survey of hypokalemia prevalance as a react to surgery stress before anesthesia induction. Ofogh-E-Danesh 2003; 8(2): 14-19.##26. Tirgar Fakheri K, Ansari H, Enayati H. The comparison of ohe effect of lorazpam and chlordiazpoxide as premedication on prevention of recall perioperative events after general anesthesia. Zahedan Journal of Research In Medical Sciences 2007; 9(2): 95-101.##27. Alan D, James M. Intravascular Fluid and Electrolyte Physiology in: Miller's Anesthesia, Ronald D. Miller: Philadelphia: Elsevier Health Sciences; 2009. p. 1705-1739.## ##

مقایسه ی اثر ضد میکروبی کارواکرول و هیدروکسید کلسیم روی انتروکوکوس فکالیس در عمق های مختلف توبول های عاجی در زمان های مختلف Antimicrobial Effect of Carvacrol and Calcium Hydroxide against Enterococcus Faecalis in Different Layers of Dentin and Different Time Intervals 1 1 سابقه و هدف: آماده‌سازی مکانیکی و شیمیایی کانال قادر به حذف کامل میکروارگانیسم‌ها از توبول‌های عاجی نمی‌باشد لذا استفاده از دارویی که بتواند این نیاز را برآورده سازد ضروری است. هدف این مطالعه مقایسه اثر ضدمیکروبی کارواکرول و هیدروکسید کلسیم روی انتروکوکوس فکالیس در عمق‌های مختلف توبول‌های عاجی در زمان‌های مختلف می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌ی تجربی 70دندان تک ریشه قدامی بالا کشیده شده و پس از جدا سازی بخش میانی ریشه‌ها قطر داخلی کانال‌ها یکسان‌سازی شد. نمونه‌ها پس از استریل شدن در سوسپانسیون انتروکوکوس فکالیس آلوده شدند و سپس به‌طور تصادفی به چهار گروه 15 تایی و یک گروه کنترل 10 تایی تقسیم گردیدند. کارواکرول برای مدت 5دقیقه، 48 ساعت ویک هفته و هیدروکسید کلسیم برای مدت یک هفته داخل کانال قرار گرفت. در نهایت تراشه‌های عاجی حاصل از تراش داخل کانال در محیط کشت اختصاصی انکوبه و از نظر حضور انتروکوکوس فکالیس بررسی شد. آنالیز آماری توسط آزمون مجذور کای و نرم افزار SPSSانجام شد. یافته‌ها: درداخلی‌ترین لایه‌ی عاج کارواکرول در همه زمان‌ها به میزان100 درصد و هیدروکسیدکلسیم پس ازیک هفته 80 درصد در حذف انتروکوکوس فکالیس موثر بوده است. در لایه‌ی میانی عاج کارواکرول درزمان 5 دقیقه 93 درصد و در زمان‌های 48 ساعت و یک هفته 87 درصد و هیدروکسیدکلسیم پس از یک هفته 73 درصد موثر بوده است. اثر ضدمیکروبی گروه ها تفاوت آماری معنی‌داری بایکدیگر نداشت (05/0p>). استنتاج: کارواکرول در مقایسه با هیدروکسید کلسیم در زمان‌های کوتاه‌تری می‌تواند اثرات ضد میکروبی مناسب خود را اعمال نماید. 2 Background and purpose: Mechanical and chemical canal preparations are not capable of eliminating all microorganisms from dentinal tubules, so using medical intervention is necessary to fulfill this task. The aim of this study was to compare the antimicrobial effect of Carvacrol and Calcium hydroxide against Enterococcus faecalis in different layers of dentin and different time intervals. Materials and methods: An experimental study was performed in which 70 upper anterior single-rooted teeth were extracted and after separating middle of roots, the inner diameter of canals was equalized. After sterilization the specimens were subjected to Enterococcus faecalis suspension and then randomly divided into four groups of 15 each and one control group including 10 samples. Carvacrol was placed in canals for 5 minutes, 48 hours and one week and Calcium hydroxide was placed in canals for one week. Finally, dentinal debris obtained from canal preparation were incubated in culture medium and presence of Enterococcus faecalis was assessed. Statistical analysis was performed using Chi-square test in SPSS. Results: In the inner layer of dentin, success rate of Enterococcus faecalis elimination was 100% for Carvacrol at all time intervals and 80% for Calcium hydroxide after one week. In the middle layer of dentin, the success rate of Carvacrol was 93% after 5 minutes and 87% after 48 hours and one week, but success rate of Calcium hydroxide after one week was 73%. There were no significant differences in antimicrobial effect between the groups (P>0.05). Conclusion: Carvacrol can eliminate Enterococcus faecalis in shorter time intervals compared with Calcium hydroxide. 35 43 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/4 1395/4/14 مامک عادل Mamak Adel استادیار، گروه اندودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران پردیس پورروستا Pardis Pourrousta استادیار، گروه اندودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران مسعود شریفی Masoud Sharifi استادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران امیر جوادی Amir Javadi دانشجوی دکترای بیوانفورماتیک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران پوریا فلاح عابد Pouria Falah-Abed دندانپزشک، قزوین، ایران ایران نفیسه رحمانی Nafiseh Rahmani استادیار، گروه ارتودانتیکس، مرکز تحقیقات پیشگیری از پوسیدگی دندان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران Nafiseh_rah91@yahoo.com Carvacrol Calcium hydroxide dentinal tubules Enterococcus faecalis کارواکرول هیدروکسیدکلسیم توبول‌های عاجی انتروکوکوس فکالیس 1. Samadi N, Zaree R, Bakhtiar H, Salehnia A, Azimi S. Comparative antibacterial efficacy of endemic satureja khuzistanica jamzad essential oil, sodium hypochlorite and chlorhexidine gluconate solutions as root canal irrigations. Dent Res J (Isfahan) 2011; 8(1): 28-32.##2. Ferreira NS, Martinho FC, Cardoso FG, Nascimento GG, Carvalho CA, Valera MC. Microbiological profile resistant to different intracanal medications in primary endodontic infections. J Endod 2015; 41(6): 824-830.##3. Marickar RF, Geetha RV, Neelakantan P. Efficacy of contemporary and novel Intracanal medicaments against enterococcus faecalis. J Clin Pediatr Dent 2014; 39(1): 47-50.##4. Afkhami F, Pourhashemi SJ, Sadegh M, Salehi Y, Fard MJ. Antibiofilm efficacy of silver nanoparticles as a vehicle for calcium hydroxide medicament against Enterococcus faecalis. J Dent 2015; 43(12): 1573-1579.##5. Dianat O, Saedi S, Kazem M, Alam M. Antimicrobial Activity of Nanoparticle Calcium Hydroxide against Enterococcus Faecalis: An In Vitro Study. Iran Endod J 2015; 10(1): 39-43.##6. Gomes BP, Souza SF, Ferraz CC, Teixeira FB, Zaia AA, Valdrighi L, et al. Effectiveness of 2% chlorhexidine gel and calcium hydroxide against Enterococcus faecalis in bovine root dentine in vitro. Int Endod J 2003; 36(4): 267-275.##7. Stojanović N, Krunić J, Popović B, Stojičić S, Zivković S. Prevalence of Enterococcus faecalis and Porphyromonas gingivalis in infected root canals and their susceptibility to endodontic treatment procedures: a molecular study. Srp Arh Celok Lek 2014; 142(9-10): 535-541.##8. Ballal V, Kundabala M, Acharya S, Ballal M. Antimicrobial action of calcium hydroxide, chlorhexidine and their combination on endodontic pathogens. Aust Dent J 2007; 52(2): 118-121.##9. Aguiar AS, Guerreiro-Tanomaru JM, Faria G, Leonardo RT, Tanomaru-Filho M. Antimicrobial Activity and pH of Calcium Hydroxide and Zinc Oxide Nanoparticles Intracanal Medication and Association with Chlorhexidine. J Contemp Dent Pract 2015; 16(8): 624-629.##10. Jorge KM, de Carvalho RF, Vieira VL, Gabardo MC, Gonçalves LM, Deonizio MD. Calcium Hydroxide Dressing Influences the Obturation of Simulated Lateral Canals. J Contemp Dent Pract 2015; 16(6): 468-473.##11. Rödig T, Hirschleb M, Zapf A, Hülsmann M. Comparison of ultrasonic irrigation and RinsEndo for the removal of calcium hydroxide and Ledermix paste from root canals. Int Endod J 2011; 44(12): 1155-1161.##12. Sahraroo A, Mirjalili MH, Corchete P, Babalar M, Fattahi Moghadam MR. Establishment and characterization of a Satureja khuzistanica Jamzad (Lamiaceae) cell suspension culture: a new in vitro source of rosmarinic acid. Cytotechnology 2015. [Epub ahead of print]##13. Nosrat A, Bolhari B, Sharifian MR, Aligholi M, Mortazavi MS. The effect of Carvacrol on Enterococcus faecalis as a final irrigant. Iran Endod J 2009; 4(3): 96-100.##14. Honório VG, Bezerra J, Souza GT, Carvalho RJ, Gomes-Neto NJ, Figueiredo RC, et al. Inhibition of Staphylococcus aureus cocktail using the synergies of oregano and rosemary essential oils or carvacrol and 1,8-cineole. Front Microbiol 2015; 6: 1223.##15. Amanlou M, Dadkhah F, Salehnia A, Farsam H, Dehpour AR. An anti-inflammatory and anti-nociceptive effects of hydroalcoholic extract of Satureja khuzistanica Jamzad extract. J Pharm Pharm Sci 2005; 8(1): 102-106.##16. Estrela C, Rodrigues de Araújo Estrela C, Bammann LL, Pecora JD. Two methods to evaluate the antimicrobial action of calcium hydroxide paste. J Endod 2001; 27(12): 720-723.##17. Siqueira JF Jr, De Uzeda M, Fonseca ME. A scanning electron microscopic evaluation of in vitro dentinal tubules penetration by selected anaerobic bacteria. J Endod 1996; 22(6): 308-310.##18. Sukawat C, Srisuwan T. A comparison of the antimicrobial efficacy of three calcium hydroxide formulations on human dentin infected with Enterococcus faecalis. J Endod 2002; 28(2): 102-104.##19. Akpata ES, Blechman H. Bacterial invasion of pulpal dentin wall in vitro. J Dent Res 1982; 61(2): 435-438.##20. Pereira JV, Bergamo DC, Pereira JO, França Sde C, Pietro RC, Silva-Sousa YT. Antimicrobial activity of Arctium lappa constituents against microorganisms commonly found in endodontic infections. Braz Dent J 2005; 16(3): 192-196.##21. Bassole IHN, Nebie R, Savadogo A, Ouattara CT, Barro N, Traore SA. Composition and antimicrobial activities of the leaf and flower essential oils of Lippia chevalieri and Ocimum canum from Burkina Faso. African J of Biotech 2005; 4(10): 1156-1160.##22. Basrani B, Tjäderhane L, Santos JM, Pascon E, Grad H, Lawrence HP, et al. Efficacy of chlorhexidine- and calcium hydroxide-containing medicaments against Enterococcus faecalis in vitro. Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol Endod 2003; 96(5): 618-624.##23. Jahangiri F. An in vitro comparison of antimicrobial efficacy of Carvacrol, Chlorhexidine and Calcium hydroxide against Enterococcus faecalis in root canals of teeth. [Thesis] Qazvin: Faculty of Dentistry, Qazvin University of Medical Sciences; 2007. ##24. Abou-Rass M, Patonai FJ Jr. The effects of decreasing surface tension on the flow of irrigating solutions in narrow root canals. Oral Surg Oral Med Oral Pathol 1982; 53(5): 524-526.##25. Cunningham WT, Cole JS 3rd, Balekjian AY. Effect of alcohol on the spreading ability of sodium hypochlorite endodontic irrigant. Oral Surg Oral Med Oral Pathol 1982; 54(3): 333-335.##26. Safavi KE, Spangberg LS, Langeland K. Root canal dentinal tubule disinfection. J Endod 1990; 16(5): 207-210.## ##

اثر لیزر دیود و لیزر CO2 همراه با وارنیش سدیم فلوراید بر روی ریزسختی مینای دندان شیری Effect of Diode and CO2 Lasers Combined with Sodium Fluoride Varnish on Microhardness of Deciduous Enamel 1 1 سابقه و هدف: پیشگیری از پوسیدگی از اهداف اولیه در دندانپزشکی می‌باشد. کاربرد فلورایدهای موجود در کاهش دمینرالیزاسیون دندانی بسیار موثر است، اما توانایی محافظتی آن‌ها محدود است. بنابراین امروزه مطالعات زیادی برای بهبود اثر فلوراید توسط استفاده از لیزر صورت گرفته است. لذا هدف از این مطالعه کاربردی آزمایشگاهی، ارزیابی تاثیر لیزر دیود (طول موج= 810nm) و لیزر CO2 (طول موج = 6/10 mµ) در همراهی با وارنیش NaF 26/2 درصد بر روی ریزسختی سطحی مینای دندان شیری می‌باشد. مواد و روش‌ها: 72 دندان انسیزور شیری سالم مندیبل انسان پس از خارج شدن به دلایل درمانی، پالیش شده و به صورت تصادفی وارد یکی از گروه‌های درمانی زیر شدند: 1) وارنیشNaF، 2) وارنیش NaF همراه با لیزر دیود، 3) وارنیش NaF همراه با لیزر CO2 ،4) لیزر CO2، 5) لیزر دیود، 6) کنترل (بدون درمان). تغییرات مینایی به وسیله تست میکروهاردنس ویکرز (Surface Micro Hardness Vickers) مورد ارزیابی قرار گرفت. برای ایجاد پوسیدگی مصنوعی نمونه‌ها در محلول HCl غوطه‌ور شدند. آنالیز آماری واریانس و توکی جهت بررسی نتایج انجام شد. یافته‌ها: تمامی گروه‌های درمانی به جز گروه لیزر CO2 باعث بهبود سختی سطح مینا و افزایش مقاومت مینا در برابر دمینرالیزاسیون شدند. گروه لیزر دیود در ترکیب با محلول فلوراید به‌طور معنی‌داری میکروهاردنس بالاتری نسبت به سایر گروه‌ها داشت و اختلاف معناداری بین گروه‌های درمانی لیزر دیود و سدیم فلوراید و لیزر CO2+ سدیم فلوراید دیده نشد. استنتاج:سختی سطحی مینا وقتی تحت درمان با فلوراید همراه با لیزر قرار می‌گیرد، به میزان زیادی نسبت به گروه کنترل افزایش نشان می‌دهد. بنابراین به نظر می‌رسد این دو اثر سینرژیک داشته باشند و هم‌چنین لیزر دیود در مقایسه با لیزر CO2 در افزایش ریزسختی دندان موثرتر بوده است. 2 Background and purpose: Prevention of dental caries is one of the primary goals in dentistry. Application of fluoride decreased dental demineralization but the preventive ability of this fluoride is limited. Nowadays different investigations into dental erosion focused on the preventive effect of laser irradiation. The purpose of this applied study was to assess the effect of diode laser (λ = 810nm) and CO2 laser treatment in combination with NaF 2.26% varnish on deciduous enamel microhardness. Materials and methods: Seventy-two human mandibular deciduous incisors were polished and randomly allocated to the following treatments (n = 12): (1) NaF varnish (2.26% F); (2) NaF varnish + diode laser; (3) NaF varnish + CO2 laser; (4) CO2 laser; (5) diode laser; (6) control group (no treatment). Enamel alterations were determined using Vickers surface microhardness (VMH) testing after treatment and after erosion challenge. For the formation of artificial caries, the samples were immersed in hydrochloric acid, and then enamel alterations were determined again. The mean VMH were tested using analysis of variance and Tukey test. Results: All treatments except CO2 laser improved the hardening of enamel surface (P<0.05) and increased the resistance of samples against demineralization. The NaF + diode laser group had significantly higher surface microhardness value than the other groups (P<0.05). There were no significant differences between diode laser, NaF and CO2 laser + NaF groups in surface microhardness. Conclusion: The surface microhardness was the highest when both laser and fluoride were applied. Therefore, the effect appears to be synergistic; also, diode laser compared with CO2 laser was more effective in improving the hardening of enamel surface. 44 54 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/4 1395/4/14 سمانه همتی Samaneh Hemmati استادیار، گروه دندانپزشکی اطفال، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران هاجر دهقان Hajar Dehghan استادیار، گروه دندانپزشکی اطفال، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران hajar.dehghan84@gmail.com diode laser CO2 laser fluoride deciduous teeth erosion لیزر دیود لیزر CO2 فلوراید دندان شیری سایش 1. Pinkham JR, Casamassimo PS. Pediatric dentistry: infancy through adolescence. 5th ed. Missouri: Elsevier; 2013. p. 200-205.##2. Azarpazhooh A, Limebach H. Clinical efficacy of casein derivatives: A systemic review of literature. J Am Dent Assoc 2008; 139(7): 915-924.##3. Ten Cate JM. Review on fluoride with special emphasis on calcium fluoride mechanisms in caries prevention. Eur J Oral Sci 1997; 105(5): 461-465.##4. Saxegaard E, Rolla G. Fluoride acquisition on and in human enamel during topical application in vitro. Scand J Dent Res 1988; 96: 523-535.##5. Featherstone JD, Barrett-Vespone NA, Fried D, Kantorowitz Z, Seka W. CO2 laser inhibition of artificial caries-like lesion progression in dental enamel. J Dent Res 1998; 77(6): 1397-1403.##6. Rodrigues LK, Nobre Dos Santos M, Featherstone JD. In situ mineral loss inhibition by CO2 laser and fluoride. J Dent Res 2006; 85(7): 617-621.##7. Esteves-Oliveira M, Zezell DM, Ana PA, Yekta SS, Lampert F, Eduardo CP. Dentine caries inhibition through CO(2) laser (10.6 mum) irradiation and fluoride application, in vitro. Arch Oral Biol 2011; 56(6): 533-539.##8. Lomke MA. Clinical application of dental laser. 2009: 47-59. Available from: www.agd.org. Accessed May 2, 2015.##9. Vanaja KN, Sangeetha S, Dhayanand JV. Laser in periodontics Ascientific boon or bane. SRM Journal of Research in Dental Sciences 2010; 1(1): 91-98.##10. Hossain M, Nakamura Y, Kimura Y, Yamada Y, Ito M, Matsumoto K. Caries-preventive effect of Er: YAG laser irradiation with or without water mist. J Clin Laser Med Surg 2000; 18(2): 61-65.##11. Magalhães AC, Romanelli AC, Rios D, Comar LP, Navarro RS, Grizzo LT, et al. Effect of single applicatin of TiF4 and NaF varnish and solutions combined with Nd: YAG laser irridation on enamel erosion in vitro. Photomed Laser Surg 2011; 29(8): 537-544.##12. Flaitz CM, Hicks MJ, Westerman GH, Berg GH, Belankenau RJ, Powell GL. Argon laser irradiation and acidulated phosphate fluoride treatment in caries-like lesion formation in enamel: an in vitro study. Pediatr Dent 1995; 17(1): 31-5.##13. Westerman GH, Ellis RW, Latta MA, Powell GL. An In Vitro Study of Enamel Surface Microhardness Following Argon Laser Irradiation and Acidulated Phosphate Fluoride Treatment. Pediatr Dent 2003; 25(5): 497-500.##14. Vitale MC, Zaffe D, Botticell AR, Caprioglio C. Diode laser irradiation and fluoride uptake in human teeth. Eur Arch Paediatr Dent 2011; 12(2): 90-92.##15. Fejerskov O, Clarkson BH. Dynamics of caries lesion formation: Fluoride in dentistry; 1996. p. 187-214.##16. Fekrazad R, Ebrahimpour L. Evaluation of acquired acid resistance of enamel surrounding orthodontic brackets irradiated by laser and fluoride application. Laser Med Sci 2014; 29(6): 1793-1798.##17. Tepper SA, Zehnder M, Pajarola GF, Schmidlin PR. Increased fluoride uptake and acid resistance by CO2 laser-irradiation through topically applied fluoride on human enamel in vitro. J Dent 2004; 32(8): 635-641.##18. Anaraki SN, Serajzadeh M, Fekrazad R. Effects of laser assisted fluoride therapy with a CO2laser and Er,Cr: YAGG laser on enamel demineralization. Pediatr Dent 2012; 34(4): 92-96.##19. De-melo MAS, Passos VF, Alves JJ, Barros EB, Santiago SL, Rodrigues LKA. The effect of diode laser irradiation on dentin as a preventive measure against dental erosion. Lasers Med Sci 2011; 26(5): 615-621.##20. Apel C, Meister J, Gotz H, Duschner H, Gutknecht N. Structural changes in human dental enamel after subablative erbium laser irradiation and its potential use for caries prevention. Caries Res 2005; 39(1): 65-70.##21. Apel C, Meister J, Schmitt N, Graber HG, Gutknecht N. Calcium solubility of dental enamel following subablative Er: YAG and Er: YSGG laser irradiation in vitro. Lasers Surg Med 2002; 30: 337-341.##22. Hove LH, Holme B, Young A, Tveit AB. The protective effect of TiF4, SnF2 and NaF against erosion-like lesions in situ. Caries Res 2008; 42(1): 68-72.##23. Magalhaes AC, Levy FM, Rios BD. Effect of a single application of TiF4 and NaF varnishes and solutions on dentin erosion in vitro. J Dent 2010; 38(2): 153-157.##24. Wang X, Klocke A, Mihailova B, Tosheva L, Bismayer U. New insights into structural alteration of enamel apatite induced by citric acid and sodium fluoride solutions. J Phys Chem B 2008; 112(29): 8840-8848.##25. Wiegand A, Magalhaes AC, Navarro RS, Schmidlin PR, Rios D, Buzalaf MAR, et al. Effect of Titanium Tetrafluoride and Amine Fluoride Treatment Combined with Carbon Dioxide Laser Irradiation on Enamel and Dentin Erosion. Photomed Laser Surg 2010; 28(2): 219-226.##26. Sakaguchi RL, Powers JM. Craig's Restorative Dental Materials. 13th ed. Mosby; 2012.##27. Chin-Ying SH, Xiaoli G, Jisheng P, Wefel JS. Effects of CO2 laser on fluoride uptake in enamel. J Dent 2004; 32(2): 161-167.##28. Moritz A BF, Goharkhay K, Schoop U, Strassl M, Verheyen P, Walsh LJ, et al. Oral Laser Application. Berlin: Quintessenz Verlags-GmbH; 2006.##29. Nobre Dos Santos M, Featherstone J, Fried D. Effect of a new carbon dioxide laser and fluoride on sound and demineralized enamel. Proceeding of SPIE 2001; 4249: 169-174.##30. Chen CC, Huong ST. The effects of lasers and fluoride on the acid resistance of decalcified human enamel. Photomed Laser Surg 2009; 27(3): 447-152.##31. Magalheas AC, Rios D, Honrio HM, Delbem ACB, Buzalaf MAR. Effect of 4% titanium tetrafluoride solution on the erosion of permanent and deciduous human enamel: an in situ/ex vivo study. J Appl Oral Sci 2009; 17(1): 56-60.##32. Rodrigues LK, Nobre Dos Santos M, Pereira D, Assaf AV, Pardi V. Carbon dioxide laser in dental caries prevention. J Dent 2004; 32(7): 531-540.##33. Rodrigues LK, Nobre Dos Santos M, Pereira D, Assaf AV, Pardi V. Carbon dioxide laser in dental caries prevention. J Dent 2004; 32(7): 531-540.##34. Hossain MM, Hossain M, Kimura Y, Kinoshita J, Yamada Y, Matsumoto K. Acquired acid resistance of enamel and dentin by CO2 laser irradiation with sodium fluoride solution. J Clin Laser Med Surg 2002; 20(2): 77-82.##35. Salazar MPG, Gasga JR. Enamel hardness and caries susceptibility in human teeth. Revista Latinoamericana de Metalurgia y Materiales 2001; 21(2): 36-40. ##36. Santaella MR, Braun A, Matson E, Frentzen M. Effect of diode laser and fluoride varnish on initial surface demineralization of primary dentition enamel. Int J Pediatr Dent 2004; 14(3): 199-203.##37. Kato IT, Kohara EK, Sarkis JE, Wetter NU. Effects of 960-nm diode laser irradiation on calcium solubility of dental enamel. Photomed Laser Surg 2006; 24(6): 689-693.##38. González-Rodríguez A, de Dios López-González J, del Castillo Jde D, Villalba-Moreno J. Comparison of effects of diode laser and CO2 laser on human teeth and their usefulness in topical fluoridation. Lasers Med Sci 2011; 26(3): 317-324.##39. Ramalho KM, Eduardo Cde P, Heussen N, Rocha RG, Lampert F, Apel C, et al. Protective effect of CO2 laser (10.6 mum) and fluoride on enamel erosion in vitro. Lasers Med Sci 2013; 28(1): 71-78.##40. Rechmann P, Rechmann BM, Groves WH, Le CQ, Rapozo-Hilo ML, Kinsel R, et al. Caries inhibition with a CO2 9.3µm laser: an invitro study. Lasers Surg Med 2016; Doi: 10.1002/Ism. 22497.##41. Rocha CT, Turssi CP, Rodrigues AL, Corona SA. Impact of CO2 laser and stannous fluoride on primary tooth erosion. Lasers Med Sci 2016; 31(3): 567-571.## ##

آنالیز سفالومتریک راه‌های هوایی فوقانی در افراد بالغ دارای مال اکلوژن کلاس 1 ساکن شهر قزوین Cephalometric Analysis of Upper Airways in Class I Malocclusion in Adults in Qazvin 1 1 سابقه و هدف: بزرگی غیر معمول اعضای بینی و ناحیه حلقی باعث اختلال جریان هوا از طریق بینی می‌شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی کامل شاخص‌های سفالومتری در ارتباط با راه‌های هوایی فوقانی است. مواد و روش‌ها: این بررسی از نوع توصیفی گذشته‌نگر بود که در 32 فرد بالغ دارای مال اکلوژن CLI بدون سابقۀ آپنه شبانه از لترال سفالومتری موجود در بایگانی بخش ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی قزوین و مطب‌های خصوصی انجام شد. ضریب تغییرات و همبستگی پیرسون به وسیله نرم افزار SPSS محاسبه شد. یافته‌ها: طول زبان با ارتفاع زبان، طول کام نرم و حداکثر ضخامت کام نرم همبستگی مثبت معنی دار (761/0 (r= ولی با فضای هوایی هایپوفارنژیال همبستگی منفی (422/0- (r= معنی دار نشان داد (01/0= p). ارتفاع زبان با طول کام نرم و حداکثر ضخامت کام نرم (444/0 (r= فضای هوایی اوروفارنژیال با فضای هوایی هایپوفارنژیال و فضای هوایی خلفی (551/0 (r= همبستگی مثبت و معنی دار نشان داد (014/0= p). فضای هوایی هایپوفارنژیال با فضای هوایی خلفی، موقعیت عمودی vallecula و موقعیت افقی vallecula همبستگی مثبت معنی‌دار داشت (017/0= p). فضای هوایی خلفی با موقعیت افقی vallecula همبستگی مثبت معنی‌دار ولی با طول کام نرم همبستگی منفی معنی دار نشان داد. همچنین طول کام نرم با حداکثر ضخامت کام نرم، موقعیت عمودی vallecula با موقعیت افقی vallecula همبستگی مثبت و معنی دار نشان داد. استنتاج: پارامترهای سفالومتریک راه‌های هوایی فوقانی در میان افراد بالغ شهر قزوین با مال اکلوژن CLI فاقد اختلاف معنی دار بودند. 2 Background and purpose: Unusual enlargement of nose and pharyngeal (nasopharynx) can disrupt the flow of air through the nose. The aim of this study was to investigate the cephalometric parameters in the upper airways. Materials and methods: A retrospective descriptive study was performed using the digital lateral cephalometric radiographs of 32 adults with class I (CL I) malocclusion and no history of night apnea. The radiographs were obtained from the archives in Qazvin Orthodontics Department of Dentistry School and private clinics. Coefficient of variations and Pearson correlation were calculated in SPSS. Results: There was positive Significant correlation (r= 0.761) between tongue length and tongue height, length of the soft palate, and maximum thickness of the soft palate but negative significant correlation was found between tongue length and hypo pharnzhyal air space (r= -0.422) (P= 0.01). There was positive significant correlation (r= 0.444) between tongue height and length of the soft palate and maximum thickness of the soft palate. Also, there was positive significant correlation between over pharyngeal air space and hypo pharyngeal air space and posterior air space (r= 0.551) (P= 0.014). There was positive significant correlation between hypo pharyngeal air space and posterior air space, vertical position of vallecula, and horizontal position of vallecula (P= 0.017). Posterior air space had a positive significant correlation with horizontal position of vallecula but had a negative significant correlation with length of the soft palate. There was positive significant correlation between length of the soft palate and maximum thickness of the soft palate, and vertical position of vallecula and horizontal position of vallecula. Conclusion: There was no significant difference in cephalometric parameters of the upper air ways in adults in Qazvin with CL I malocclusion. Genetic and environmental effects are the most important factors in these cases. 55 65 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/11 1395/4/21 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/11 1395/4/21 رؤیا ناصح Roya Naseh دانشیار، مرکز تحقیقات پیشگیری از پوسیدگی دندان، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران نیلوفر اعظمی Niloufar Azami استادیار، مرکز تحقیقات پیشگیری از پوسیدگی دندان، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران مریم تفنگچی ها Maryam Tofangchiha دانشیار، گروه رادیولوژی دهان و دندان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران پرستو سبزواری پور Parastou Sabzevaripour دندانپزشک، قزوین، ایران ایران مریم شیرازی Maryam Shirazi استادیار، مرکز تحقیقات پیشگیری از پوسیدگی دندان، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران Dr.maryam_shirazi@yahoo.com malocclusion cephalometry airway مال اکلوژن سفالومتری راه های هوایی 1. Malocclusion [Homepage on the Internet]. Iran: Orthodontics. Available From: http:// www.iranhealers.com/dentist/ppl02b_2.asp.htm#or1. Accessed June 1, 2015. ##2. Orthodontics [Homepage on the Internet]. Iran: Orthodontics. Available From: http://danesh nameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%d8%a7%d8%b1%d8%aa%d9%88%d8%af%d9%86%d8%b3%db%8c&SSOReturnPage=Check&Rand=0. Accessed June 1, 2015.##3. Downs WB. Variations in facial relationships; their significance in treatment and prognosis. Am J Orthod 1948; 34(10): 812-840.##4. Dewel BF. Clinical Observations on the Axial Inclination of Teeth. AJO-DO 1949; 35(2): 98-115.##5. Hosseini S, Chalipa J, Fatemi S, Heidari F. Evaluation and comparison of mesiodistal inclination of posterior teeth in skeletodentalclass II and class I. JDM 2010; 23(2): 134-140.##6. Atabaki M, Jalali T. Cephalometric evaluation of adults with normal occlusion. [DDS Thesis] School of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences, 1982-83. (Persian).##7. Ramezanzadeh B, Jalali T. Evaluation of skeletal jaw relationships in patients without malocclusion. [MSc Thesis] Mashhad School of Dentistry, Mashhad University of Medical Sciences, 1993. (Persian).##8. Faraahani M, Seyfi M, Eslami Y. A Comparison of Cephalometric Standards of Iranian and American Caucasian Adolescents. J Dent Sch 2004; 22 (3):495-501.##9. Ramezanzadeh B, Sabzevari B. Cephalometric evaluation of craniofacial features of class II division 1 malocclusion in Patients 11-14 Years old Refered to Mashhad Dental School During 1996-2002. Beheshti Univ Dent J 2005; 23(1): 37-47.##10. Varshowsaz M, Eslamian L, Basiri N, Amin Tavakkoli M. Radiographic Evaluation of Upper Airway Spaces in Patients with Skeletal Anteroposterior and Vertical Malocclusions. J Dent SchGyear 2003; 21(2): 290-297.##11. Graber L Vanarsdall Jr, Vig KW. Orthodontics current principles and techniques. 5th ed. United States of American: Elsevier Health Sciences; 2012.##12. Amirian A, Mahmoudi F. Cephalometric evaluation of enlarged adenoid (hypertrophic) on craniofacial-dental characteristic in children aged 3-11. [DDS Thesis] School of Dentistry, Qazvin University of Medical Sciences, 1998-1999. (Persian).##13. Lyberg T, Krogstad O, Djupesland G. Cephalometric Analysis in Patients with Obstructive Sleep Apnoea Syndrome. J Laryngol Otol 1989; 103(3): 293-297.##14. Kachoei M, Moghimi M, Azizi A. The Relationship between Primary Occlusion Characteristics and Mouth Breathing in Pre-School Children in Tabriz, Iran. Journal of Isfahan Dental School 2010; 6(2): 86-92.##15. De Freitas MR, Alcazar NM, Janson G, De Freitas KM, Castanha Henriquesa JF. Upper and lower pharyngeal airways in subjects with class I and class II malocclusions and different growth patterns. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2007; 130(6): 742-745.##16. Nunes WR JR, Di Francesco RC. Variation of patterns of malocclusion by site of pharyngeal obstruction in children. Arch Otolaryngol Head Neck Surg 2010; 136(11): 1116-1120##17. de Berry-Borowiecki B, Kukwa A, Blanks RH. Cephalometric analysis for diagnosis and treatment of obstructive sleep apnea. Laryngoscope 1988; 98(2): 226-234.##18. Riley RW, Powell NB. Maxillofacial Surgery and Obstructive Sleep Apnea Syndrome. Otolaryngol Clin North Am 1990; 23(4): 809-826.##19. Bacon WH, Turlot JC, Krieger J, Stierle JL. Cephalometric evaluation of pharyngeal obstructive factors in patients with sleep apneas Syndrome. Angle Orthod 1990; 60(2): 115-122.##20. Samman N, Mohammadi H, Xia J. Cephalometric Norms for the Upper Airway in a Healthy Hong Kong Chinese Population. Hong Kong Med J 2003; 9(1): 25-30.##21. Takemoto Y, Saitoh I, Iwasaki T, Inada E, Yamada C, Iwase Y, et al. Pharyngeal Airway in Children with Prognathism and Normal Occlusion. Angle Orthod 2011; 81(1): 75-80.#### ##

بررسی وجود آنزیم های بتالاکتامازهای وسیع الطیف بر روی اینتگرون کلاس I در اشرشیاکلی جدا شده از نمونه های بالینی بیمارستان های کرمان Detection of Extended Spectrum Beta Lactamases on Class I Integron in Escherichia coli Isolated from Clinical Samples 1 1 سابقه و هدف: بتالاکتامازهای وسیع‌الطیف (ESBLs)، به عنوان گروهی از آنزیم‌های بتالاکتاماز، از عوامل مهم مقاومت دارویی چندگانه در اشریشیا کلی می‌باشند. ژن‌های تولید کننده بتالاکتامازهای وسیع‌الطیف معمولاً بر روی پلاسمیدها یا اینتگرون‌ها قرار دارند. هدف از این مطالعه، بررسی وجود آنزیم های بتالاکتامازهای وسیع‌الطیف بر روی اینتگرون کلاس I در اشرشیاکلی جدا شده از نمونه‌های بالینی بوده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی مقطعی طی 3 ماه، 60 نمونه اشرشیاکلی از بیماران بستری در دو بیمارستان‌ آموزشی کرمان (افضلی‌پور و شفاء) جمع‌آوری و جدایه‌ها توسط آزمایش‌های میکروبیولوژیکی و بیوشیمیایی تایید شدند. حساسیت آنتی‌بیوتیکی با روش دیسک‌دیفیوژن آگار و تولید آنزیم‌های ESBL با استفاده از روش Double disc تعیین گردید. در نهایت حضور ژن‌های bla-SHV, bla-TEM, intI و bla-CTX-M توسط PCR شناسایی شدند. آنالیز اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون Chi-square انجام گرفت. یافته‌ها: براساس یافته‌های به دست‌آمده، بیش‌ترین و کم‌ترین درصد حساسیت، به ترتیب مربوط به آمیکاسین و ایمی‌پنم (3/3 درصد) و آمپی‌سیلین (6/66 درصد) بود. از مجموع 60 نمونه، 3/43 درصد جدایه‌ها دارای مقاومت دارویی چندگانه بودند. از مجموع 60 جدایه، 45 درصد از جدایه‌ها تولیدکننده ESBL بودند. فراوانی ژن‌های bla-TEM، bla-CTX-M ‏و bla-SHV در جدایه‌های اشرشیاکلی به ترتیب 07/74 درصد، 9/69 درصد و 4/7 درصد بودند. در این مطالعه 60 درصد جدایه‌ها دارای اینتگرون کلاس I بودند. استنتاج: در این مطالعه ارتباط معنی‌داری بین اینتگرون کلاس I و آنزیم‌های ESBLs مشاهده شد که این ارتباط می‌تواند نشان‌دهنده حضور ژن‌های ESBLs بر روی اینتگرون کلاس I و انتقال سریع این ژن‌ها در باکتری باشد. 2 Background and purpose: Extended spectrum beta lactamases (ESBLs) are important causes of multidrug resistance (MDR) Escherichia coli. ESBL genes are usually located on conjugative plasmids or on integron structures. The aim of this study was to detect ESBLs on class I integron in Escherichia coli isolated from clinical samples. Materials and methods: A descriptive cross-sectional study was performed in which 60 isolates of E. coli were collected from two hospitals in Kerman, Iran during three months. The isolates were identified using standard microbiological and biochemical techniques. Antibiotic susceptibility pattern of isolates was determined by disk agar diffusion method. ESBL-producing E. coli was determined using phenotypic double disc test. Then, Polymerase chain reaction (PCR) was used to detect intI, bla-TEM, bla-SHV, and bla-CTX-M genes. Data analysis was done in SPSS applying Chi-square test. Results: The highest and lowest rates of antibiotic sensitivities in isolated E. coli were found to amikacin and imipenem (3.3%) and ampicillin (66.6%), respectively. Multidrug resistance was detected in 43.3% of the samples. 45% of isolates were identified as ESBL producers. Prevalence of bla-TEM, bla-CTX-M and bla-SHV genes were 74.07%, 69.9%, and 7.4%, respectively. Class I integron was detected in 60% of the isolates. Conclusion: In this study, we observed a significant association between ESBL and class I integron which confirms that ESBLs were located on integron class I and easily transferred into bacteria. 66 76 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/4 1395/4/14 سمانه محبی Samane Mohebi دانشجوی کارشناسی ارشد میکروب شناسی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی پزشکی کرمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایران حسین حسینی نوه Hossien Hossieni Nave دانشجوی دکتری باکتری شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایران امین نوروزی Amin Norouzi دانشجوی کارشناسی ارشد میکروب شناسی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی پزشکی کرمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایران محمدرضا کنده کار قهرمان Mohammadreza Kandehkar Gharaman دانشجوی دکتری باکتری شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایران مجید طاعتی مقدم Majid Taati Moghadam دانشجوی کارشناسی ارشد میکروب شناسی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی پزشکی کرمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایران Majidtaati1367@yahoo.com E. coli ESBL class 1 integrons اشرشیاکلی بتالاکتامازهای وسیع الطیف اینتگرون کلاس I کرمان 1. Johnson JR, Johnston B, Clabots C, Kuskowski MA, Castanheira M. Escherichia coli sequence type ST131 as the major cause of serious multidrug-resistant E. coli infections in the United States. Clin Infect Dis 2010; 51(3): 286-294.##2. Medeiros AA. Evolution and dissemination of beta-lactamases accelerated by generations of beta-lactam antibiotics. Clin Infect Dis 1997; 24(Suppl 1): S19-45.##3. Bush K. New beta -lactamases in gram-negative bacteria: diversity and impact on the selection of antimicrobial therapy. Clin Infect Dis 2001; 32(7): 1085-1089.##4. Ambler RP, Coulson AF, Frère JM, Ghuysen JM, Joris B, Forsman M, et al. A standard numbering scheme for the class A beta-lactamases. Biochem J 1991; 276(Pt 1): 269-270.##5. Perilli M, Celenza G, De Santis F, Pellegrini C, Forcella C, Rossolini GM, et al. E240V substitution increases catalytic efficiency toward ceftazidime in a new natural TEM-type extended-spectrum beta-lactamase, TEM-149, from Enterobacter aerogenes and Serratia marcescens clinical isolates. Antimicrob Agents Chemother 2008; 52(3): 915-919.##6. Machado E, Cantón R, Baquero F, Galán JC, Rollán A, Peixe L, et al. Integron content of extended-spectrum-beta-lactamase-producing Escherichia coli strains over 12 years in a single hospital in Madrid, Spain. Antimicrob Agents Chemother 2005; 49(5): 1823-1829.##7. Yan H, Li L, Zong M, Alam MJ, Shinoda S, Shi L. Occurrence and characteristics of class1 and 2 integrons in clinical bacterial isolate from patients in south China. J Health Sci 2010; 56(4): 442-450.##8. Ramírez MS, Piñeiro S. Argentinian Integron Study Group, Centrón D. Novel insights about class 2 integrons from experimental and genomic epidemiology. Antimicrob Agents Chemother 2010; 54(2): 699-706.##9. Koneman EW. Koneman's color atlas and textbook of diagnostic microbiology, 6th ed. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2006.##10. Clinical and Laboratory Standards Institute. Performance Standards for Antimicrobial Susceptibility Testing; 24th Informational Supplement. M100-S24 2014; 34(1): 1-226.##11. Zaniani FR, Meshkat Z, Naderi Nasab M, Khaje-Karamadini M, Ghazvini K, Rezaee A, et al. The prevalence of TEM and SHV genes among extended-spectrum beta-lactamases producing Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae. Iran J Basic Med Sci 2012; 15(1): 654-660.##12. Dutour C, Bonnet R, Marchandin H, Boyer M, Chanal C, Sirot J. CTX-M-1, CTX-M-3, and CTX-M-14 beta-lactamases from Enterobacteriaceae isolated in France. Antimicrob Agents Chemother 2002; 46(2): 534-537.##13. Yan ZQ, Shen DX, Cao JR, Chen R, Wei X, Liu LP, et al. Susceptibility patterns and molecular epidemiology of multidrug-resistant Acinetobacter baumannii strains from three military hospitals in China. Int J Antimicrob Agents 2010; 35(3): 269-273.##14. Marty L, Jarlier V. Surveillance des bactéries multirésistantes: justification, rôle du laboratoire, indicateurs, données françaises récentes. Pathologie et Biologie 1998; 46(4): 217-226.##15. Mehrgan H, Rahbar M. Prevalence of extended-spectrum beta-lactamase-producing Escherichia coli in a tertiary care hospital in Tehran, Iran. Int J Antimicrob Agents 2008; 31(2): 147-151.##16. Behrooozi A, Rahbar M, Yousefi JV. Frequency of extended spectrum beta-lactamase (ESBLs) producing Escherichia coli and klebseilla pneumonia isolated from urine in an Iranian 1000-bed tertiary care hospital. Afr J Microbiol Res 2010; 4(9): 881-884.##17. Hassan SA, Jamal SA, Kamal M. Occurrence of multidrug resistant and ESBL producing E. coli causing urinary tract infections. Journal of Basic and Applied Science 2011; 7(1): 39-43.##18. Hawser SP, Bouchillon SK, Hoban DJ, Badal RE, Hsueh PR, Paterson DL. Emergence of high levels of extended-spectrum-beta-lactamase-producing gram-negative bacilli in the Asia-Pacific region: data from the Study for Monitoring Antimicrobial Resistance Trends (SMART) program, 2007. Antimicrob Agents Chemother 2009; 53(8): 3280-3284.##19. Jain A, Roy I, Gupta MK, Kumar M, Agarwal SK. Prevalence of extended-spectrum beta-lactamase-producing Gram-negative bacteria in septicaemic neonates in a tertiary care hospital. J Med Microbiol 2003; 52(5): 421-425.##20. Rezaee MA, Sheikhalizadeh V, Hasani A. Detection of integrons among multi-drug resistant (MDR) Escherichia coli strains isolated from clinical specimens in northern west of Iran. Braz J Microbiol 2011; 42(4): 1308-1313.##21. Ho WS, Balan G, Puthucheary S, Kong BH, Lim KT, Tan LK, et al. Prevalence and characterization of multidrug-resistant and extended-spectrum beta-lactamase-producing Escherichia coli from pediatric wards of a Malaysian hospital. Microb Drug Resist 2012; 18(4): 408-416.##22. Moghadas AJ. Prevalence of extended-spectrum beta lactamase positive and multidrug resistance pattern of Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae isolates, Semnan, Iran. Iran J Microbiol 2009; 1(1): 49-53.##23. Suzuki S, Shibata N, Yamane K, Wachino J, Ito K, Arakawa Y. Change in the prevalence of extended-spectrum-beta-lactamase-producing Escherichia coli in Japan by clonal spread. J Antimicrob Chemother 2009; 63(1): 72-79.##24. Manouchehri M, Ahanjan M. Detection of CTX beta-lactamase Gene in Escherichia Coli Isolated from Urinary Tract Infection Using Polymerase Chain Reaction. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(129): 36-45 (Persian).##25. Rezai MS, Salehifar E, Rafiei A, Langaee T, Rafati M, Shafahi K, et al. Characterization of Multidrug Resistant Extended-Spectrum Beta-Lactamase-Producing Escherichia coli among Uropathogens of Pediatrics in North of Iran. Biomed Res Int 2015; 2015: 309478.##26. Japoni A, Gudarzi M, Farshad S, Basiri E, Ziyaeyan M, Alborzi A, et al. Assay for integrons and pattern of antibiotic resistance in clinical Escherichia coli strains by PCR-RFLP in Southern Iran. Jpn J Infect Dis 2008; 61(1): 85-88.##27. Najibi S, Bakhshi B, Fallahzad S, Pourshafie MR, Katouli M, Sattari M, et al. Distribution of class 1 integrons among enteropathogenic Escherichia coli. Can J Microbiol 2012; 58(5): 637-643.##28. Ranjbaran M, Zolfaghari M, Japoni-Nejad A, Amouzandeh-Nobaveh A, Abtahi H, Nejad M, et al. Molecular investigation of integrons in Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae isolated from urinary tract infections. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(105): 20-27 (Persian).##29. Kang HY, Jeong YS, Oh JY, Tae SH, Choi CH, Moon DC, et al. Characterization of antimicrobial resistance and class 1 integrons found in Escherichia coli isolates from humans and animals in Korea. J Antimicrob Chemother 2005; 55(5): 639-644.##30. Mathai E, Grape M, KRONVALL G. Integrons and multidrug resistance among Escherichia coli causing community‐acquired urinary tract infection in southern India. Apmis 2004; 112(3): 159-164.##31. Stürenburg E, Mack D. Extended-spectrum beta-lactamases: implications for the clinical microbiology laboratory, therapy, and infection control. J Infect 2003; 47(4): 273-295.##32. Machado E, Ferreira J, Novais Â, Peixe L, Cantón R, Baquero F, et al. Preservation of integron types among Enterobacteriaceae producing extended-spectrum beta-lactamases in a Spanish hospital over a 15-year period (1988 to 2003). Antimicrob Agents Chemother 2007; 51(6): 2201-2204.## ##

اثرات ضد باکتریایی سینامالدئید و اسیدهای آلی، به تنهایی و ترکیبی، علیه لیستریا مونوسیتوژنز Antibacterial Effects of Cinnamaldehyde and Organic Acids, Alone and In Combination, against Listeria monocytogenes 1 1 سابقه و هدف: اخیراً ترکیبات ضد میکروبی طبیعی به خاطرعلاقمندی فزاینده مصرف کنندگان به محصولات ارگانیک که عاری از افزودنی‏های شیمیایی هستند، توجه زیادی را به خود جلب کرده‏‏اند. هدف این مطالعه بررسی فعالیت ضد باکتریایی سینامالدئید در ترکیب با اسید استیک و اسید لاکتیک علیه لیستریا منوسیتوژنز می‌باشد. مواد و روش‌ها: اثرات ضد باکتریایی سینامالدئید، اسید استیک و اسید لاکتیک با استفاده از روش حداقل غلظت مهارکنندگی تعیین شد. هم‏چنین برای ارزیابی فعالیت ضد باکتریایی ترکیبی از روش غلظت مهاری سهمی استفاده شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج این تحقیق، مقدار حداقل غلظت مهارکنندگی به‏تنهایی برای سینامالدئید، اسید استیک و اسید لاکتیک به‏ترتیب 312/0، 5/2 و 5 میکرولیتر بر میلی لیتر بود. روش غلظت مهاری سهمی نشان داد که سینامالدئید در ترکیب با اسیدهای آلی بدون اثر متقابل (0/4>FIC > 0/1) می‏باشد. استنتاج: سینامالدئید، اسید استیک و اسید لاکتیک در ممانعت از رشد باکتری لیستریا مونوسیتوژنز موثر بوده‏اند و استفاده از اسیدهای آلی، میزان مورد نیاز سینامالدئید را کاهش می‏دهند. 2 Background and purpose: Recently, natural antimicrobials attracted a lot of attention due to increasing preference of consumers for organic products which are free of chemical additives. The aim of this study was to investigate the antibacterial activity of cinnamaldehyde in combination with acetic and lactic acids against L.monocytogenes. Materials and methods: The antibacterial effects of cinnamaldehyde, acetic and lactic acids were determined using minimum inhibitory concentration (MIC). Fractional inhibitory concentration (FIC) was also used to evaluate the combined antibacterial activity. Results: Based on our results, MIC values for cinnamaldehyde, acetic acid and lactic acid were 0.312, 2.5 and 5 μl/ml, respectively. FIC results showed that cinnamaldehyde combination with the organic acids had no interaction effects (1.0<fic<4.0).< p=""> </fic<4.0).<> Conclusion: Cinnamaldehyde, acetic and lactic acids were found effective in inhibiting the growth of L. monocytogenes. Meanwhile, organic acids can reduce the required amount of cinnamaldehyde. 77 84 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/4 1395/4/14 زلیخا شیروانی Zolaikha Shiravani دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ایران z.shiravani682@yahoo.com جواد علی اکبرلو Javad Aliakbarlu دانشیار، گروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ایران حسین تاجیک Hossein Tajik استاد، گروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ایران cinnamaldehyde acetic acid lactic acid antibacterial Listeria monocytogene سینامالدئید اسید استیک اسید لاکتیک ضدباکتریایی لیستریا مونوسیتوژنز 1. James MJ, Martin JL, David AG. Modern food microbiology. 7th ed. New York: Springer US, 2005.##2. Cho KH, Park SC. Antibacterial effects on Bacillus stearothermophilus by adding natural grapefruit seed extracts in soymilk. J Korean Ind Eng Chem 2005; 16(1): 139-143.##3. Burt S. Essential oils: their antibacterial properties and potential applications in foods -- a review. Int J Food Microbiol 2004; 94(3): 223-253.##4. Holley RA, Patel D. Improvement in shelf-life and safety of perishable foods by plant essential oils and smoke antimicrobials. Food Microbiology 2005; 22(4): 273-292.##5. Lens-Lisbonne C, Cremieux A, Maillard C, Balansard G. Methods for evaluation of antibacterial activity of essential oils: application to essences of thyme and cinnamon. J Pharm Belg 1987; 42(5): 297-302.##6. Shabala L, Budde B, Ross T, Siegumfeldt H, Jakobsen M, McMeekin T. Responses of Listeria monocytogenes to acid stress and glucose availability revealed by a novel combination of fluorescence microscopy and microelectrode ion-selective techniques. Appl Environ Microbiol 2002; 68(4): 1794-1802.##7. Gill AO, Holley RA. Inhibition of membrane bound ATPases of Escherichia coli and Listeria monocytogenes by plant oil aromatics. Int J Food Microbiol 2006; 111(2): 170-174.##8. Gill AO, Holley RA. Disruption of Escherichia coli, Listeria monocytogenes and Lactobacillus sakei cellular membranes by plant oil aromatics. Int J Food Microbiol 2006; 108(1): 1-9.##9. Sikkema J, De Bont JA, Poolman B. Mechanisms of membrane toxicity of hydrocarbons. Microbiol Rev 1995; 59(2): 201-222.##10. Amalaradjou MA, Baskaran SA, Ramanathan R, Johny AK, Charles AS, Valipe SR, et al. Enhancing the thermal destruction of Escherichia coli O157: H7 in ground beef patties by trans-cinnamaldehyde. Food Microbiol 2010; 27(6): 841-844.##11. Sivakumar D, Wijeratnam RW, Abeyesekere M, Wijesundera RLC. Combined effect of Generally Regarded As Safe (GRAS) compounds andTrichoderma harzianum on the control of postharvest diseases of rambutan. Phytoparasitica 2002; 30(1): 43-51.##12. Mani-Lopez E, García HS, López-Malo A. Organic acids as antimicrobials to control Salmonella in meat and poultry products. Food Research International 2012; 45(2): 713-721.##13. Pomeranz Y. Wheat: chemistry and technology, 3rd ed. USA: American Association of Cereal Chemists, 1988.##14. Alakomi HL, Skyttä E, Saarela M, Mattila-Sandholm T, Latva-Kala K, Helander IM. Lactic acid permeabilizes gram-negative bacteria by disrupting the outer membrane. Appl Environ Microbiol 2000; 66(5): 2001-2005.##15. Al-Bayati FA. Synergistic antibacterial activity between Thymus vulgaris and Pimpinella anisum essential oils and methanol extracts. J Ethnopharmacol 2008; 116(3): 403-406.##16. Murdock C, Cleveland J, Matthews KR, Chikindas ML. The synergistic effect of nisin and lactoferrin on the inhibition of Listeria monocytogenes and Escherichia coli O157: H7. Lett Appl Microbiol 2007; 44(3): 255-261.##17. Scharff RL. Economic burden from health losses due to foodborne illness in the United States. J Food Prot 2012; 75(1): 123-131.##18. Control CfD, Prevention. Multistate outbreak of listeriosis linked to whole cantaloupes from Jensen Farms, Colorado. Availabe at: http://www.cdcgov/listeria/outbreaks/cantaloupes-jensen-farms/082712/indexhtml Accssed on. 2011; 30(11): 2012.##19. Lambert RJ, Skandamis PN, Coote PJ, Nychas GJ. A study of the minimum inhibitory concentration and mode of action of oregano essential oil, thymol and carvacrol. J Appl Microbiol 2001; 91(3): 453-462.##20. Tserennadmid R, Takó M, Galgóczy L, Papp T, Pesti M, Vágvölgyi C, et al. Anti yeast activities of some essential oils in growth medium, fruit juices and milk. Int J Food Microbiol 2011; 144(3): 480-486.##21. Zheng L, Bae Y-M, Jung K-S, Heu S, Lee S-Y. Antimicrobial activity of natural antimicrobial substances against spoilage bacteria isolated from fresh produce. Food Control 2013; 32(2):665-672.##22. Sanla‐Ead N, Jangchud A, Chonhenchob V, Suppakul P. Antimicrobial Activity of Cinnamaldehyde and Eugenol and Their Activity after Incorporation into Cellulose-based Packaging Films. Packaging Technology and Science 2012; 25(1): 7-17.##23. Shen S, Zhang T, Yuan Y, Lin S, Xu J, Ye H. Effects of cinnamaldehyde on Escherichia coli and Staphylococcus aureus membrane. Food Control 2015; 47: 196-202.##24. Ye H, Shen S, Xu J, Lin S, Yuan Y, Jones GS. Synergistic interactions of cinnamaldehyde in combination with carvacrol against food-borne bacteria. Food Control 2013; 34(2): 619-623.##25. Pei Rs, Zhou F, Ji Bp, Xu J. Evaluation of combined antibacterial effects of eugenol, cinnamaldehyde, thymol, and carvacrol against E. coli with an improved method. J Food Sci 2009; 74(7): 379-383.##26. Zhou F, Ji B, Zhang H, Jiang H, Yang Z, Li J, et al. The antibacterial effect of cinnamaldehyde, thymol, carvacrol and their combinations against the foodborne pathogen Salmonella typhimurium. Journal of Food Safety 2007; 27(2): 124-133.##27. Jang JS, Lee HJ, Oh BY, Lee JM, Go JM, Kim YH. Inactivation of Escherichia coli O157: H7, Salmonella and Listeria monocytogenes by organic acid. Kor J Env Hlth 2007; 33(5): 403-407.##28. Zhou F, Ji B, Zhang H, Jiang H, Yang Z, Li J, et al. Synergistic effect of thymol and carvacrol combined with chelators and organic acids against Salmonella Typhimurium. J Food Prot 2007; 70(7): 1704-1709.##29. Dubal ZB, Paturkar AM, Waskar VS, Zende RJ, Latha C, Rawool DB, et al. Effect of food grade organic acids on inoculated S. aureus, L. monocytogenes, E. coli and S. Typhimurium in sheep/goat meat stored at refrigeration temperature. Meat Sci 2004; 66(4): 817-821.##30. Huang Y, Chen H. Effect of organic acids, hydrogen peroxide and mild heat on inactivation of Escherichia coli O157: H7 on baby spinach. Food Control 2011; 22(8): 1178-1183.## ##

ارزیابی تأثیر مصرف کوتاه مدت انگور سفید فخری روی استرس اکسیداتیو از طریق اندازه گیری میزان مالون دی آلدهید (MDA) و ظرفیت آنتی اکسیدان تام (TAC) در زنان دارای اضافه وزن در ملایر Effect of Short-term Consumption of White Grape on Oxidative Stress by Measuring the Serum Malondialdehyde and Total Antioxidant Capacity Levels in Overweight 1 1 سابقه و هدف: رادیکال‌های آزاد عامل بسیاری از بیماری‌ها از جمله سرطان سرطان می باشند. آنتی‌اکسیدان‌ها جاروب‌کننده‌های قوی رادیکال ‏های آزاد هستند. ظرفیت آنتی‌اکسیدان تام (TAC) نشان دهنده فعالیت کل آنتی‌اکسیدانی بدن است. عدم تعادل بین تولید رادیکا‌ل‌های آزاد و دفاع آنتی‌اکسیدانی در بدن منجر به ایجاد استرس اکسیداتیو و آسیب به سلول می‌گردد. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی تاثیر مصرف انگور به عنوان میوه‌ای سرشار از آنتی اکسیدان، بر سطح سرمی MDA و TAC (شاخص‌های ارزیابی استرس اکسیداتی) می‌باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه مداخله ای از نوع نمونه گیری آسان است که به صورت تصادفی ساده بر روی 43 نفر از زنان دارای اضافه وزن در روستای جوراب از توابع شهرستان ملایر واقع در استان همدان، در سال 1394 انجام شد. در ابتدا ارتباط بین BMI و سن با سطح مالون دی آلدهید (MDA) و TAC سرم سنجیده شد. با توجه به معنی‌دار بودن سطح MDA و TAC با BMI و سن، جمعیت مورد مطالعه در 3 گروه با BMI (BMI1 (افراد دارای اضافه وزن)، BMI2 (افراد چاق) و BMI3 (افراد دارای چاقی شدید)) و رده سنی متفاوت دسته‌بندی شدند. سپس سطح MDA و TAC در این 3 گروه جمعیتی بعد از دو هفته متوالی عدم مصرف و مصرف انگور تازه، با تکنیک HPLC و الایزا ارزیابی شد. یافته‌ها: مصرف انگور به طور قابل توجهی سطح MDA در گروه‏های BMI2 و BMI3 را به ترتیب در سطح معنی‌داری 05/0˂ p و 001/0p˂ کاهش داد اما تاثیر قابل توجهی بر سطح MDA در گروه BMI1 نداشت و همچنین با مصرف انگور تأثیر معنی‌داری بر سطح TAC (05/0p˃) مشاهده نشد. استنتاج: مصرف انگـور در رژیم غذایی می‌‏توانـد مارکـرهای استرس اکسیداتیو را کاهش داده و موجب بهبود دفاع آنتی‌اکسیدانی ‏شود. 2 Background and purpose: Free radicals have important role in many diseases such as cancer. Antioxidants are powerful scavengers of free radicals and help immune system to remove them. Total antioxidant capacity (TAC) indicates total antioxidant activity in plasma and body fluids. Imbalance between producing free radicals and antioxidant defense leads to oxidative stress in the body and results in cell components damage. Lipid oxidative damage caused by free radicals produces active aldehydes such as malondialdehyde (MDA). This study aimed at investigating the effect of consumption of grape -an antioxidant-rich fruit- on serum levels of MDA and also evaluating the indicators of oxidative stress. Materials and methods: This study was conducted in 43 overweight women in Joorab village, Malayer, Iran, who were selected via simple random sampling in 2015. The relationship between BMI and age were assessed with serum MDA and TAC levels. Considering the significant relationship between MDA and TAC with BMI and age, the study population was divided into three groups: BMI1 (over weight), BMI2 (obese), and BMI3 (sever obesity). MDA and TAC levels were evaluated using HPLC and ELISA in three groups after two consecutive weeks of grape-free diet and consumption of fresh grapes. Results: Grape consumption significantly reduced serum MDA level in BMI2 and BMI3 groups (P< 0.05 and P< 0.001, respectively) but did not have considerable effect on MDA level among those in BMI1. Also, consumption of grape had no significant effect on TAC level (P> 0.05). Conclusion: Grape consumption could reduce oxidative stress markers and improve antioxidant defense. 85 95 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/5 1395/4/15 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/5 1395/4/15 فرزانه امیری Farzaneh Amiri کارشناسی ارشد زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران ایران آرش بابایی Arash Babaie استادیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران ایران a.babaei@sheffield.ac.uk محمد ستاری Mohammad Satari دانشجوی دکترای بیوفیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ایران محمود قربانی Mahmood Ghorbani استادیار، گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران ایران grape free radical lipid peroxidation malondialdehyde total antioxidant capacity انگور رادیکال آزاد پراکسیداسیون لیپید مالون دی آلدهید (MDA) ظرفیت آنتی‌اکسیدان تام (TAC) 1. Erbas M, Sekerci H. Importance of free radicals and occurring during food processing. Journal GIDA-Journal of Food 2011; 36(6): 349-356. ##2. Freeman BA, Crapo JD. Biology of disease: free radicals and tissue injury. Lab Invest 1982; 42(5): 412-426.##3. Vincent HK, Taylor AG. Biomarkers and potential mechanisms of obesity-induced oxidant stress in humans. Int J Obes 2006; 30(3): 400-418.##4. Machlin LJ, Bendich A. Free radical tissue damage: protective role of antioxidant nutrients. FASEB J 1987; 1(6): 441-445.##5. Halliwell B. Free radicals and antioxidants: updating a personal view. Nutr Rev 2012; 70(5): 257-265.##6. Ayala A, Muñoz M, Argüelles S. Lipid peroxidation: production, metabolism, and signaling mechanisms of malondialdehyde and 4-hydroxy-2-nonenal. Oxidative Medicine and Cellular Longevity 2014; 2014(6): 360438.##7. Janero DR. Malondialdehyde and thiobarbituric acid-reactivity as diagnostic indices of lipid peroxidation and peroxidative tissue injury. Free Radic Biol Med 1990; 9(6): 515-540.##8. Yin H, Xu L, Porter NA. Free radical lipid peroxidation: mechanisms and analysis. Chem Rev 2011; 111(10): 5944-5972.##9. Buddi R, Lin B, Atilano SR, Zorapapel NC, Kenney MC, Brown DJ. Evidence of oxidative stress in human corneal diseases. J Histochem Cytochem 2002; 50(3) : 341-351.##10. Tiku ML, Narla H, Jain M, Yalamanchili P. Glucosamine prevents in vitro collagen degradation in chondrocytes by inhibiting advanced lipoxidation reactions and protein oxidation. Arthritis Res Ther 2007; 9(4): R76.##11. Dexter DT, Carter CJWells FR, Javoy-Agid F, Agid Y, Lees A . Basal lipid peroxidation in substantia nigra is increased in Parkinson’s disease. J Neurochem 1989; 52(2): 381-399.##12. Romero FJ, Bosch-Morell F, Romero MJ, Jareno EJ, Romero B, Marin B. Lipid peroxidation products and antioxidants in human disease. Environ Heallth Prespect 1988; 106(Suppl 5): 1229-1234.##13. Cui XP, Li BY, Gao HQ, Wei N, Wang WL, Lu M. Effects of grape seed proanthocyanidin extracts on peripheral nerves in streptozocin-induced diabetic rats. J Nutr Sci Vitaminol (Tokyo) 2008; 54(4): 321-328.##14. Anselm E. Grape juice causes endothelium-dependent relaxation via a redox-sensitive Src-and Akt-dependent activation of eNOS. Cardiovasc Res 2007; 73(2): 404-413.##15. Li WG, Zhang XY, Wu YJ, Tian X. Anti-inflammatory effect and mechanism of proanthocyanidins from grape seeds. Acta Pharmacol Sin 2001; 22(12): 1117-1120.##16. Bloom RZ. Antioxidant and anti-proliferative properties of selected grape seed extracts . Maryland: University of Maryland (Master of Science); 2009.##17. Bloom RZ. Antioxidant and anti-proliferative properties of selected grape seed extracts. Maryland: University of Maryland (Master of Science); 2009.##18. Vertuani S, Angusti A, Manfredini S. The antioxidants and pro-antioxidants network: an overview. Curr Pharm Des 2004; 10(14): 1677-1694.##19. Serafini M, Del Rio D. Understanding the association between dietary antioxidants, redox status and disease: is the total antioxidant capacity the right tool? Redox Rep 2004; 9(3): 145-152.##20. Mancino R, Di Pierro D, Varesi C, Cerulli A, Feraco A, Cedrone C. Lipid peroxidation and total antioxidant capacity in vitreous, aqueous humor, and blood samples from patients with diabetic retinopathy. Mol Vis 2011; 17: 1298-1304.##21. Kusano C, Ferrari B. Total antioxidant capacity: a biomarker in biomedical and nutritional studies. J Cell Mol Biol 2008; 7(1): 1-15.##22. Pérez Y, Molina V, Más R, Gonzalez R, Jiménez S. A comparison of in vivo effects of D-003, a mixture of high molecular weight sugarcane wax acids, and grape seed extract on lipid peroxidation markers in rats. Latin American Of Pharmacy 2008; 27(4): 498-504.##23. Day AP, Kemp HJ, Bolton C, Hartong M, Stansbie D. Effect of concentrated red grape juice consumption on serum antioxidant capacity and low-density lipoprotein oxidation. Ann Nutr Metab 1997; 41(6): 353-357.##24. Yilmaz Y, Toledo RT. Major flavonoids in grape seeds and skins: antioxidant capacity of catechin, epicatechin, and gallic acid. J Agric Food Chem 2004; 52(2): 255-260.##25. Alía M, Horcajo C, Bravo L, Goya L. Effect of grape antioxidant dietary fiber on the total antioxidant capacity and the activity of liver antioxidant enzymes in rats. Nutr Res 2003; 23(issue 9): 1251-1267.##26. Celep G, Rastmanesh R. Polyphenol Consumption and Metabolic Diseases. J Nutr Disord Ther 2013; e106.##27. O’Byrne DJ, Devaraj S, Grundy SM, Jialal I. Comparison of the antioxidant effects of Concord grape juice flavonoids α-tocopherol on markers of oxidative stress in healthy adults. Am J Clin Nutr 2002; 76(6): 1367-1374.##28. Li X, Wu B, Wang L, Li S. Extractable amounts of trans-resveratrol in seed and berry skin in Vitis evaluated at the germplasm level. J Agric food Chem 2006; 54(23): 8804-8811.##29. Tadolini B, Juliano C, Piu L, Franconi F, Cabrini L. Resveratrol inhibition of lipid peroxidation. Free Radic Res 33(1): 105-114.##30. Young JF, Dragsted LO, Daneshvar B, Lauridsen ST, Hansen M, Sandström B. The effect of grape-skin extract on oxidative status. 2000; Br J Nutr 84(4): 505-513.##31. Karatas F, Karatepe M, Baysar A. Determination of free malondialdehyde in human serum by high-performance liquid chromatography. Anal Biochem 2002; 311(1): 76-79.##32. Dani C, Oliboni LS, Pasquali MA, Oliveira MR, Umezu FM, Salvador M. Intake of purple grape juice as a hepatoprotective agent in Wistar rats. J Med Food 2008; 11(1): 127-132.##33. Nakamura Y, Tonogai Y. Effects of Grape Seed Polyphenols on Serum and Hepatic Lipid Contents and Fecal Steroid Excretion in Normal and Hypercholesterolemic Rats. J Health Sci 2002 ; 48(6): 570-578.##34. Fuhrman B, Lavy A, Aviram M. Consumption of red wine with meals reduces the susceptibility of human plasma and low-density lipoprotein to lipid peroxidation. Am J Clin Nutr 1995; 61(3): 549-554.##35. Wei R, Ding R, Wang Y, Tang L. Grape seed proanthocyanidin extract reduces renal ischemia/reperfusion injuries in rats. Am J Med Sci 2012; 343(6): 452-457.##36. Valtueña S, Pellegrini N, Franzini L, Bianchi MA, Ardigò D, Del Rio D. Food selection based on total antioxidant capacity can modify antioxidant intake, systemic inflammation, and liver function without altering markers of oxidative stress. Am J Clin Nutr 2008; 87(5): 1290-1297.##37. Vigna G, Costantini F, Aldini G, Carini M, Catapano A, Schena F. Effect of a standardized grape seed extract on low-density lipoprotein susceptibility to oxidation in heavy smokers. Metabolism 2003; 52(10): 1250-1257.##38. Yousef MI, Saad AA, El-Shennawy LK. Protective effect of grape seed proanthocyanidin extract against oxidative stress induced by cisplatin in rats. Food Chem Toxicol 2009; 47(6): 1176-1183.##39. Mansouri E, Khorsandi L, Abedi H. Antioxidant effects of proanthocyanidin from grape seed on hepatic tissue injury in diabetic rats. Iran J Basic Med Sci 2014; 17(6): 460-464.##40. Young JF, Dragsted LO, Daneshvar B, Lauridsen ST, Hansen M, Sandström B. The effect of grape-skin extract on oxidative status. Br J Nutr 2000; 84(4): 505-513.##41. Mahapatra S, Padhiary K, Mishra TK, Nayak N, Satpathy M. Study on body mass index, lipid profile and lipid peroxidation status in coronary artery disease. J Indian Med Assoc 1998; 96(2): 39-40.##42. Olusi SO. Obesity is an independent risk factor for plasma lipid peroxidation and depletion of erythrocyte cytoprotectic enzymes in humans. Int J Obes Relat ## ##

برآورد تعداد موارد مرگ‌ و میر، انفارکتوس میوکاردیال حاد و بیماری انسداد مزمن ریوی (COPD) ناشی از تماس با آلاینده‌ های ازن، دی ‌اکسید نیتروژن و دی ‌اکسید گوگرد در هوای شهر تهران Estimation of Mortality, Acute Myocardial Infarction and Chronic Obstructive Pulmonary Disease due to Exposure to O3, NO2, and SO2 in Ambient Air in Tehran 1 1 سابقه و هدف: آلودگی هوا به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل زیست محیطی تهدیدکننده سلامت انسان، علاوه بر اثرات مخرب بر محیط زیست، سبب اثرات بهداشتی کوتاه و بلندمدت و بیماری‌های مختلف می‌گردد. مطالعه حاضر با هدف کمی‌سازی و برآورد پیامدهای بهداشتی منتسب به آلاینده‌‌های ازن، دی‌اکسید نیتروژن و دی‌اکسید گوگرد در هوای کلان‌ شهر تهران با استفاده از مدل AirQ انجام گرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی مقطعی در سال 1393 در کلان شهر تهران می‌‌باشد. ابتدا داده‌‌های ساعتی آلاینده‌‌ها از شرکت کنترل کیفیت هوای شهر تهران و اداره کل محیط‌ زیست تهران دریافت گردید. سپس طبق معیارهای WHO، اعتبار سنجی گردیده و شاخص‌های آماری مورد نیاز جهت کمی‌سازی اثرات بهداشتی محاسبه گردید و داده‌های پردازش ‌شده در محیط اکسل به داده‌‌های ورودی و مورد نیاز نرم‌‌افزار AirQ تبدیل شد و مراحل کمی‌سازی اثرات با استفاده از نرم‌‌افزار انجام گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد بیش‌ترین تعداد تجمعی کل مرگ منتسب به آلاینده NO2 با 1274 نفر و جزء منتسب 51/2 برآورده شده است. هم‌چنین بیش‌ترین موارد بستری شدن در بیمارستان به علت بیماری انسداد مزمن ریوی منتسب به آلاینده O3، 240 نفر با جزء منتسب 54/2 می‌باشد. تعداد موارد سکته قلبی منتسب به SO2، 225 نفر می‌باشد. استنتاج: با توجه به روند رو به رشد آلودگی هوا و مرگ ‌و میر، اثرات بهداشتی و بیماری‌‌های ناشی از آن، انجام اقدامات و راه ‌حل‌های مؤثر در زمینه کنترل و کاهش آلودگی هوا در کلان‌ شهر تهران بسیار حائز اهمیت است. 2 Background and purpose: Air pollution is one of the most important environmental factors threatening human health that cause short and long term health effects and various diseases. The present study aimed at investigating and quantifying the health consequences associated with exposure to O3, NO2, and SO2 in ambient air in Tehran, 2014, using the air quality (Air Q) model. Materials and methods: A descriptive–analytic study was performed in which hourly data of pollutants were taken from Tehran environmental protection agency and Air Quality Control Company. Data was validated according to the WHO guidelines. Statistical parameters were calculated for quantifying health effects. Then, processed data was converted for Air Q model. Results: The highest cumulative cases of mortality was due to NO2 (n= 1274, attributable proportion= 2.51). Also, cumulative cases of hospital admission due to chronic obstructive pulmonary disease were attributed to O3 (n= 240 cases, attributable proportion= 2.54). The number of heart attack cases due to SO2 was 225. Conclusion: According to the growing trend of air pollution, resultant mortality rate, and adverse effects more efficient solutions are required to control and reduce air pollution in Tehran. 96 107 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/4 1395/4/14 مجید کرمانی Majid Kermani دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران 2. مرکز تحقیقات تکنولوژی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران محسن دولتی Mohsen Dowlati مرکز تحقیقات تکنولوژی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران mohsendowlati.69@gmail.com احمد جنیدی جعفری Ahmad Jonidi Jafari مرکز تحقیقات تکنولوژی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران 3. استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران روشنک رضایی کلانتری Roshanak Rezaei Kalantari مرکز تحقیقات تکنولوژی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران 3. استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران air pollution health effect mortality Air Q model Tehran آلودگی هوا اثرات بهداشتی مرگ و میر کلان شهر تهران مدل AirQ 1. WHO. Burden of disease from Ambient Air Pollution for 2012. world health organization, Geneva, 2012.##2. Motesaddi Zarandi S, Raei Shaktaie H, Yazdani Cheratee J, Hosseinzade F, Dowlati M. Evaluation of PM2.5 Concentration and Determinant Parameters on its Distribution in Tehran’s Metro System in 2012. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(2): 37-46 (Persian).##3. Hosseini G, Teymouri P, Shahmoradi B, Maleki A. Determination of the Concentration and Composition of PM10 during the Middle Eastern Dust Storms in Sanandaj, Iran. J Res Health Sci 2015; 15(3): 182-188.##4. Hosseini G, Maleki A, Amini H, Mohammadi Sh, Hassanvand MS, Giahi, et al. Health impact assessment of particulate matter in Sanandaj, Kurdistan, Iran. J Adv Environ Health Res 2014; 2(1): 54-62.##5. Younusian M. Air pollution epidemiology, studies and the ahead challenges Science and Health Journal of Knowledge and Health. 2010; 5 (Sixth Congress of Epidemiology Iran): 34-35 (Persian).##6.Goudarzi G, Mohammadi MJ, Ahmadi Angali K, Mohammadi B, Soleimani Z, Babaei A, et al. Estimation of Number of Cardiovascular Death, Myocardial Infarction and Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) from NO2 Exposure using Air Q Model in Ahvaz City During 2009. Iran J Health & Environ 2013; 6(1): 91-102 (Persian).##7.Soleimani Z, Parhizgari N, et al. Normal and dusty days comparison of culturable indoor airborne bacteria in Ahvaz, Iran. Aerobiologia 2015; 31: 127-141. ##8.Bahrami Asl F, Kermani M, Aghaei M, Karimzadeh S, Salahshour S, Shahsavani A, et al. Estimation of Diseases and Mortality Attributed to NO2 pollutant in five metropolises of Iran using Air Q model in 2011-2012. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 24(121): 239-249 (Persian).##9.Ghanbari Ghozikali M, Mosaferi M, Nadefi. Kquantification of the health effects of exposure to ozone in tabriz by using airq model. Urmia Medical Urnal 2014; 25(6): 521-530 (Persian).##10.Dehghani M, Zamanian Z, Azadbakht P, Pakizehkho R, Hashemi H. The Correlation of Shiraz Air Pollutants on the Hospital Admission Due to the Cardiopulmonary Disease in Shiraz Selective Educational Hospitals. J Health Syst Res 2013; 9(8):859-868.##11.Morrow PE, Utell MJ, Bauer MA, Smeglin AM, Frampton MW, Cox C, et al. Pulmonary performance of elderly normal subjects and subjects with chronic obstructive pulmonary disease exposed to 0. 3 ppm nitrogen dioxide. Am J Respir Dis 1992; 145(2): 291-300.##12.IARC Monographs on the Evaluation of Carcinogenic Risks to Humans. 1992. Volume 54. Occupational Exposures to Mists and Vapours from Sulfuric Acid and Other Strong Inorganic Acids–see. Available from: http://monographs.iarc.fr/ENG/Monographs/vol54/index.php. Accessed May 2, 2015.##13.Ghiyathaddin M. Air pollution: Sources, effects and control. Tehran: Tehran University Publications; 2006.##14.Thurston GD, Ito K, Kinney PL, Lippmann M. A multi-year study of air pollution and respiratory hospital admissions in three New York State metropolitan areas: results for 1988 and 1989 summers. J Expo Anal Environ Epidemiol 1992; 2(4): 429-450.##15.Burnett RT, Dales RE, Raizenne ME, Krewski D, Summers PW, Roberts GR, et al. Effects of low ambient levels of ozone and sulfates on the frequency of respiratory admissions to Ontario hospitals. Environ Res 1994; 65(2): 94-179.##16.Kinney PL,Ware JH, Spengler JD.A critical evaluation of acute ozone epidemiology results. Arch Environ Health 1988; 43(2): 168-173.##17.Frischer TM, Kuehr J, Pullwitt A, Meinert R, Forster J, Studnicka M et al. Ambient ozone causes upper airways inflammation in children. Am Rev Respir Dis 1993; 148(4 pt 1): 961-964.##18.Romieu I, Corts Lugo M, Ruiz Velasco S, Sanchez S, Meneses, F, Hemandez M. Air pollution and school absenteeism among children in Mexico City. Am J Epidemiol 1992; 136(12): 1524-1531.##19.Kinney PL, Özkaynak H. Associations of daily mortality and air pollution in Los Angeles County. Environ Res 1991; 54(2): 99-120.##20.Lippmann M. Health effects of tropospheric ozone: review of recent research findings and their implications to ambient air quality standards. Expo Anal Environ Epidemiol 1992; 3(1): 103-129.##21.Ostro BD1, Lipsett MJ, Mann JK, Krupnick A, Harrington W. Air pollution and respiratory morbidity among adults in Southern California. Am J Epidemiol 1993; 137(7): 691-700.##22.Burret RT, Doles RE, Brook JR, Raizenne ME, Krewski D. Association between ambient carbon monoxide levels and hospitalization for congestive heart failure in the elderly in 10 Canadian cities. Epidemiology 1997; 8(2): 162-167.##23.Gholampour A, Nabizadeh R, Naseri S, Yunesian M, Ghipour H, Rastkari N, et al. Exposure and health impacts of outdoor particulate matter in two urban and industrialized area of Tabriz, Iran. J Environ Health Sci Eng 2014; 12: 27 (Persian).##24.Naddafi K, Hassanvand MS, Unesian M, Momeniha F, Nabizadeh R, Faridi S, et al. Health impact assessment of air pollution in megacity of Tehran, Iran. Iranian J Environ Health Sci Eng 2012; 9: 28.##25.Mokhtari M, Miri M, Mohammadi A, Khorsandi H, Hajizadeh Y, Abdolahnejad A. Assessment of Air Quality Index and Health Impact of PM10, PM2.5 and SO2 in Yazd, Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(132): 14-23 (Persian).##26.Kermani M, Bahrami Asl F, Aghaei M, Karimzadeh S, Arfaeinia H, Goudarzi Gh, et al. Quantification of Health Effects Attributed ##to Ozone in Five Metropolises of Iran Using Air Q Model. J Health 2015; 6(3): 266-280 (Persian).##27.Ghanbari Ghozikali M, Heibati B,Naddafi K,Kloog I,Oliveri Conti G,Polosa R,et al. Evaluation of Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) attributed to atmospheric O3, NO2, and SO2 using AirQ Model (2011–2012 year). Environ Res 2016; 144(Pt A):99-105.##28.Folinsbee LJ. Does nitrogen dioxide exposure increase airways responsiveness? Toxicol Ind Health 1991; 8(5): 273-283.##29.Morrow PE, Utell MJ, Bauer MA, Smeglin AM, Frampton MW, Cox C, et al. Pulmonary performance of elderly normal subjects and subjects with chronic obstructive pulmonary disease exposed to 0.3 ppm nitrogen dioxide. Am Rev Respir Dis 1992; 145(2 Pt 1): 291-300.##30.Burnett RT, Smith-Doiron M, Stieb D, Cakmak S, Brook JR. Effects of particulate and gaseous air pollution on cardiorespiratory hospitalizations. Arch Environ Health 1999; 54(2): 130-139.##31.Touloumi G, Katsouyanni K, Zmirou D, Schwartz J, Spix C, de Leon AP, et al. Short-term effects of ambient oxidant exposure on mortality: a combined analysis within the APHEA project. Air Pollution and Health: a European Approach. Am J Epidemiol 1997; 146(2): 177-185.## ##

مقایسه بیان ژن ماتریکس متالوپروتئیناز 7 دربافت مخاط معده ‌‌بیماران آلوده به عفونت هلیکوباکترپیلوری و بیماران غیرآلوده Comparing the Expression Levels of mRNA for MMP-7 in Gastric Mucosa of Patients with H. pylori Infection and Uninfected Patients 1 1 سابقه و هدف: بیان فاکتورهای رشد،آنزیم‌های پروتئولیتیک، فاکتورهای فیبروژنیک و سایتوکاین‌ها می‌توانند باعث ایجاد تغییرات در معده افراد آلوده به هلیکوباکترپیلوری شوند. ماتریکس متالوپروتئینازها از خانواده آنزیم‌های مشابه و وابسته به روی (zn2+) هستند که در هضم بسیاری از ترکیبات ماتریکس خارج سلولی و بافت غشای پایه نقش دارند و از این لحاظ در فرآیندهای بیولوژیکی شرکت دارند. هدف از این مطالعه بررسی تفاوت بیان ژن ماتریکس متالوپروتئیناز 7 (MMP-7 ) در بیماران آلوده و غیرآلوده به هلیکوباکتر پیلوری با ناراحتی‌های گوارشی بوده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی از 50 بیمار مثبت و 50 بیمار منفی از لحاظ هلیکوباکترپیلوری که به علت مشکلات گوارشی به بیمارستان هاجر شهر کرد در سال 1393 مراجعه کرده بودند، اطلاعات دموگرافیک جمع آوری و نمونه‌گیری انجام شد.ابتدا از DNA استخراج شده، حضور ژن‌های UreC و16sRNA توسط PCR ارزیابی شد. سطح بیان mRNA مخاطی MMP-7 توسط Real-time PCR با استفاده از پرایمرها و پروب اختصاصی اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: بیان نسبی ژن MMP-7 در بیماران آلوده به هلیکوباکترپیلوری به طور معنی‌داری بالاتر از بیماران غیرآلوده به هلیکوباکترپیلوری بود (0001/0< p). استنتاج: افزایش بیان MMP-7 ممکن است در پاسخ التهابی و پیشرفت بیماری موثر باشد و شاید بتوان از آن به عنوان یک علامت کلیدی در تشخیص زود هنگام بیماری‌های گوارشی استفاده کرد. 2 Background and purpose: The expression of growth factors, proteolytic enzymes, ﬁbrogenic factors, and cytokines are altered in Helicobacter pylori (H. pylori) infected gastric mucosa. Matrix metalloproteinases (MMP) are a family of zinc-dependent homologous enzymes digesting most of the components of the extracellular matrix and basement membrane and are involved in remodeling and functioning of the biological processes. The purpose of this study was to compare gene expression of matrix metalloproteinase-7 (MMP-7) in patients with H. pylori-infected and uninfected individuals with gastrointestinal diseases. Materials and methods: This study was conducted in 50 H. pylori-negative patients and 50 H. pylori-positive patients being admitted to Shahrekord Hajar Hospital due to gastrointestinal diseases in 2014. The participants’ demographic information was collected and sampling was done. First DNA was extracted, and then PCR was performed to check for the presence of 16sRNA and UreC. The RNA from each sample was also extracted and cDNA was prepared. Afterwards, the expression of MMP-7 was measured by real time-PCR using specific primers and probes. Results: MMP-7 mRNA expression was significantly higher in biopsies of H. pylori-infected patients compared to that in H. pylori-uninfected patients (P<0.0001). Conclusion: Increased expression of MMP-7 can be effective in inflammatory response and development of the disease. It could be used as a key marker for early diagnosis of gastrointestinal diseases and gastric cancer. 108 117 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/4 1395/4/14 مرضیه صادقیانی Marzieh Sadeghiani کارشناس ارشد ایمنی شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران حشمت شاهی Heshmat Shahi کارشناس ارشد ایمنی شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران نادر باقری Nader Bagheri دانشجوی دکترای ایمنی شناسی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران سمیه رئیسی Somayeh Reiisi استادیار، گروه ژنتیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران قربانعلی رحیمیان Ghorbanali Rahimian استادیار، گروه گوارش، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران رضا رشیدی Reza Rashidii استادیار، گروه گوارش، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران محمدهادی شفیق اردستانی Mohammadhadi Shafigheardestani استادیار، گروه گوارش، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران مرتضی هاشم زاده چالشتری Morteza Hashemzadeh Chaleshtori استاد، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران محمود رفیعیان کوپایی Mahmoud Rafieian-Kopaei استاد، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران قاسم رمضانی Ghasem Ramezani کارشناس پرستاری، بیمارستان هاجر، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران فرشته فتح الهی Fereshteh Fatollahi کارشناس پرستاری، بیمارستان هاجر، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران الهه شاهوردی Elaheh Shahverdi کارشناس پرستاری، بیمارستان هاجر، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران هدایت اله شیرزاد Hedayatollah Shirzad استاد، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران ایران shirzad1951@yahoo.com Helicobacter pylori matrix metalloproteinase-7 gastrointestinal diseases Real-Time PCR هلیکوباکترپیلوری ماتریکس متالوپروتئیناز- 7 بیماری‌های گوارشی Real time-PCR 1. Bagheri N, Azadegan-Dehkordi F, Shirzad H, Rafieian-Kopaei M, Rahimian G, Razavi A. The biological functions of IL-17 in different clinical expressions of Helicobacter pylori-infection. Microb Pthog 2015; 81: 33-38.##2. Azadegan-Dehkordi F, Bagheri N, Shirzad M, Sanei MH, Hashemzadeh-Chaleshtori M, Rafieian-Kopaei M, et al. Correlation Between Mucosal IL-6 mRNA Expression Level and Virulence Factors of Helicobacter pylori in Iranian Adult Patients With Chronic Gastritis. Jundishapur J Microbiol 2015; 8(8): e21701.##3. Bagheri N, Azadegan-Dehkordi F, Rahimian G, Hashemzadeh-Chaleshtori M, Rafieian-Kopaei M, Kheiri S, et al. Altered Th17 Cytokine Expression in Helicobacter pylori Patients with TLR4 (D299G) Polymorphism. Immunol Invest 2016; 45(2): 1-11.##4. Miernyk K, Morris J, Bruden D, McMahon B, Hurlburt D, Sacco F, et al. Characterization of Helicobacter pylori cagA and vacA genotypes among Alaskans and their correlation with clinical disease. J Clin Microbiol 2011; 49(9): 3114-3121.##5. Razavi A, Bagheri N, Azadegan-Dehkordi F, Shirzad M, Rahimian G, Rafieian-Kopaei M, et al. Comparative Immune Response in Children and Adults with H. pylori Infection. J Immunol Res 2015; 2015: 315957.##6. Shirzad H, Bagheri N, Azadegan-Dehkordi F, Zamanzad B, Izadpanah E, Abdi M, et al. New insight to IL-23/IL-17 axis in Iranian infected adult patients with gastritis: effects of genes polymorphisms on expression of cytokines. Acta Gastroenterol Belg 2015; 78(2): 212-218.##7. Shahi H, Moghni M, Shirzad H. The relation between severe density of Helicobacter pylori in biopsy with cigarette smoking and age in infected patients. Iranian Journal of Medical Microbiology 2015; 9(1): 1-5.##8. D'Elios MM, Czinn SJ. Immunity, inflammation, and vaccines for Helicobacter pylori. Helicobacter 2014; 19(Suppl 1): 19-26.##9. Krakowiak MS, Noto JM, Piazuelo MB, Hardbower DM, Romero-Gallo J, Delgado A, et al. Matrix metalloproteinase 7 restrains Helicobacter pylori-induced gastric inflammation and premalignant lesions in the stomach by altering macrophage polarization. Oncogene 2015; 34(14): 1865-1871.##10. Yeh SI, Han KY, Sabri A, Rosenblatt MI, Azar DT, Jain S, et al. MMP-7 knock-in corneal fibroblast cell lines secrete MMP-7 with proteolytic activity towards collagen XVIII. Curr Eye Res 2010; 35(9): 799-805.##11. Chung WC, Jung SH, Lee KM, Paik CN, Kawk JW, Jung JH, et al. The detection of Helicobacter pylori cag pathogenicity islands (PAIs) and expression of matrix metalloproteinase-7 (MMP-7) in gastric epithelial dysplasia and intramucosal cancer. Gastric Cancer 2010; 13(3): 162-169.##12. Clark IM, Swingler TE, Sampieri CL, Edwards DR. The regulation of matrix metalloproteinases and their inhibitors. Int J Biochem Cell Biol 2008; 40(6-7): 1362-1378.##13. Vargo-Gogola T, Fingleton B, Crawford HC, Matrisian LM. Matrilysin (matrix metalloproteinase-7) selects for apoptosis-resistant mammary cells in vivo. Cancer Res 2002; 62(19): 5559-5563.##14. Lopez-Boado YS, Wilson CL, Hooper LV, Gordon JI, Hultgren SJ, Parks WC. Bacterial exposure induces and activates matrilysin in mucosal epithelial cells. J Cell Biol 2000; 148(6): 1305-1315.##15. Aihara R, Mochiki E, Nakabayashi T, Akazawa K, Asao T, Kuwano H. Clinical significance of mucin phenotype, beta-catenin and matrix metalloproteinase 7 in early undifferentiated gastric carcinoma. Br J Surg 2005; 92(4): 454-462.##16. McCaig C, Duval C, Hemers E, Steele I, Pritchard DM, Przemeck S, et al. The role of matrix metalloproteinase-7 in redefining the gastric microenvironment in response to Helicobacter pylori. Gastroenterology 2006; 130(6): 1754-1763.##17. Salimzadeh L, Bagheri N, Zamanzad B, Azadegan-Dehkordi F, Rahimian G, Hashemzadeh-Chaleshtori M, et al. Frequency of virulence factors in Helicobacter pylori-infected patients with gastritis. Microbial Pathogenesis 2015; 80: 67-72.##18. Bagheri N, Azadegan-Dehkordi F, Shirzad M, Zamanzad B, Rahimian G, Taghikhani A, et al. Mucosal interleukin-21 mRNA expression level is high in patients with Helicobacter pylori and is associated with the severity of gastritis. Cent Eur Immunol 2015; 40(1): 61-67.##19. Bagheri N, Taghikhani A, Rahimian G, Salimzadeh L, Azadegan Dehkordi F, Zandi F, et al. Association between virulence factors of helicobacter pylori and gastric mucosal interleukin-18 mRNA expression in dyspeptic patients. Microb Pathog 2013; 65: 7-13.##20. Bagheri N, Rahimian G, Salimzadeh L, Azadegan F, Rafieian-Kopaei M, Taghikhani A, et al. Association of the virulence factors of Helicobacter pylori and gastric mucosal interleukin-17/23 mRNA expression in dyspeptic patients. EXCLI J 2013; 12: 5-14. ##21. Rahimian G, Sanei MH, Shirzad H, Azadegan- Dehkordi F, Taghikhani A, Salimzadeh L, et al. Virulence factors of Helicobacter pylori vacA increase markedly gastric mucosal TGF-beta1 mRNA expression in gastritis patients. Microb Pathog 2014; 67-68: 1-7.##22. Bagheri N, Azadegan-Dehkordi F, Sanei H, Taghikhani A, Rahimian G, Salimzadeh L, et al. Associations of a TLR4 single-nucleotide polymorphism with H. pylori associated gastric diseases in Iranian patients. Clin Res Hepatol Gastroenterol 2014; 38(3): 366-371.##23. Hatakeyama M. Helicobacter pylori and gastric carcinogenesis. J Gastroenterol 2009; 44(4): 239-248.##24. Delport W, Cunningham M, Olivier B, Preisig O, van der Merwe SW. A population genetics pedigree perspective on the transmission of Helicobacter pylori. Genetics 2006; 174(4): 2107-2118.##25. Gooz M, Shaker M, Gooz P, Smolka AJ. Interleukin 1beta induces gastric epithelial cell matrix metalloproteinase secretion and activation during Helicobacter pylori infection. Gut 2003; 52(9): 1250-1256.##26. Krueger S, Hundertmark T, Kalinski T, Peitz U, Wex T, Malfertheiner P, et al. Helicobacter pylori encoding the pathogenicity island activates matrix metalloproteinase 1 in gastric epithelial cells via JNK and ERK. J Biol Chem 2006; 281(5): 2868-2875.##27. Bergin PJ, Sicheng W, Qiang PH, Marianne QJ. Secretion of matrix metalloproteinase-9 by macrophages, in vitro, in response to Helicobacter pylori. FEMS Immunol Med Microbiol 2005; 45(2): 159-169.##28. Bebb JR, Letley DP, Thomas RJ, Aviles F, Collins HM, Watson SA, et al. Helicobacter pylori upregulates matrilysin (MMP-7) in epithelial cells in vivo and in vitro in a Cag dependent manner. Gut 2003; 52(10): 1408-1413.##29. Sier CF, Hawinkels LJ, Zijlmans HJ, Zuidwijk K, de Jonge-Muller ES, Ferreira V, et al. Endothelium specific matrilysin (MMP-7) expression in human cancers. Matrix Biol 2008; 27(3): 267-271.##30. Crawford HC, Krishna US, Israel DA, Matrisian LM, Washington MK, Peek RM, Jr. Helicobacter pylori strain-selective induction of matrix metalloproteinase-7 in vitro and within gastric mucosa. Gastroenterology 2003; 125(4): 1125-1136.##31. Ogden SR, Wroblewski LE, Weydig C, Romero-Gallo J, O'Brien DP, Israel DA, et al. p120 and Kaiso regulate Helicobacter pylori-induced expression of matrix metalloproteinase-7. Mol Biol Cell 2008; 19(10): 4110-4121.##32. Rautelin HI, Oksanen AM, Veijola LI, Sipponen PI, Tervahartiala TI, Sorsa TA, et al. Enhanced systemic matrix metalloproteinase response in Helicobacter pylori gastritis. Ann Med 2009; 41(3): 208-215.##33. Caruso R, Pallone F, Monteleone G. Emerging role of IL-23/IL-17 axis in H pylori-associated pathology. World J Gastroenterol (WJG) 2007; 13(42): 5547-5551.##34. Krakowiak M, Noto J, Piazuelo M, Hardbower D, Romero-Gallo J, Delgado A, et al. Matrix metalloproteinase 7 restrains Helicobacter pylori-induced gastric inflammation and premalignant lesions in the stomach by altering macrophage polarization. Oncogene 2015; 34(14): 1865-1871.## ##

بهینه سازی حذف آفت کش دیازینون از محیط های آبی توسط فرایند انعقاد الکتریکی با استفاده از روش سطح پاسخ Optimization of Diazinon Removal from Aqueous Environments by Electrocoagulation Process Using Response Surface Methodology 1 1 سابقه و هدف: آفت‌کش دیازینون یکی از پر مصرف‌ترین سموم ارگانوفسفره بوده که سازمان جهانی بهداشت این آفت‌کش را در زمره سموم با درجه خطر متوسط در کلاس II طبقه‌بندی کرده است. مطالعه حاضر با هدف بهینه‌سازی فرآیند انعقاد الکتریکی در حذف آفت کش دیازینون از محیط‌های آبی به روش سطح پاسخ انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: بر مبنای یک مطالعه تجربی آزمایشگاهی به روش بهینه D، بررسی تاثیر متغیرهای مستقل شامل غلظت آفت کش دیازینون (100-10 میلی‌گرم در لیتر)، ولتاژ اعمال شده (40-20 ولت)، زمان واکنش (60-10 دقیقه) و pH محلول (10-3) بر راندمان حذف دیازینون با تعداد 30 مرحله آزمایش انجام شد. بهینه سازی شرایط با استفاده از روش سطح پاسخ و تحلیل مدل پیشنهادی به روش آنالیز واریانس صورت پذیرفت. یافته‌ها: مدل پیشنهادی برای میزان راندمان حذف دیازینون از نظر آماری در سطح اطمینان 95 درصد معنی‌دار و ضعف برازش برای مدل پیشنهادی در سطح اطمینان 95 درصد بی‌معنی بود (614/0p=). راندمان حذف دیازینون تابع تغییرات غلظت اولیه، ولتاژ اعمال شده و زمان واکنش بود. هم‌چنین راندمان حذف دیازینون در شرایط بهینه (mg/l 100 و ولتاژ 20 ولت) برابر با 6/84 درصد تعیین گردید. استنتاج: فرایند انعقاد الکتریکی تحت شرایط آزمایشگاهی ذکر شده یک روش کارآمد برای حذف آفت‌کش دیازینون از محلول‌های آبی می‌باشد. طراحی آزمایش به روش بهینه D می‌تواند به نحو مطلوبی فرایند حذف را بهینه‌سازی نموده و با کاهش تعداد آزمایش ها بهترین شرایط حذف آلاینده را تامین نماید. 2 Background and purpose: Diazinon is one of the most widely used organophosphate pesticides classified by the World Health Organization (WHO) as “moderately hazardous” Class II. This work aimed at optimizing the electrocoagulation process in removal of diazinon from aqueous environments using response surface methodology. Materials and methods: In an experimental-laboratory study using the D-optimal method, the effects of independent variables including initial concentration of diazinon (10-100 mg/l), applied voltage (20-40 V), reaction time (10-60 min) and pH (3-10) were investigated on removal of diazinon in 30 runs. Process optimization was done by response surface methodology. Analysis of proposed model was also performed using analysis of variance. Results: Diazinon removal in proposed model was statistically significant at 95% confidence level. The model had insignificant lack-of-fit at 95% confidence level (P=0.614). Diazinon removal efficiency was dependent on initial concentration of diazinon, applied voltage, and reaction time. The removal efficiency of diazinon was 84.6% at optimum condition (voltage= 20 V and diazinon concentration= 100 mg/L). Conclusion: Electrocoagulation process applying current experimental conditions was found to be efficient in removal of diazinon from aqueous solutions. Designing experiments by D-optimal method can optimize the removal of the process and prepare the best conditions for pollutant removal by reducing the number of experiments. 118 130 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/4 1395/4/14 ادریس بذرافشان Edris Bazrafshan استاد، گروه بهداشت محیط، مرکز تحقیقات ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، ایران ایران ed_bazrafshan@yahoo.com لیلی محمدی Leili Mohammadi دانشجوی دکترای پژوهشی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، ایران ایران داوود بلارک Davoud Balarak کارشناس ارشد بهداشت محیط، مرکز تحقیقات ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، ایران ایران سعیده کیخایی Saeideh Keikhaei کارشناس ارشد مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران ایران امیرحسین محوی Amir Hossein Mahvi استادیار، ﮔﺮوه ﺑﻬﺪاﺷﺖ ﻣﺤﻴﻂ، داﻧﺸﻜﺪه ﺑﻬﺪاﺷﺖ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان، ﺗﻬﺮان، ایران ایران pesticide diazinon electrocoagulation response surface methodology آفت کش دیازینون انعقاد الکتریکی روش سطح پاسخ 1. Venkateswara Rao J. Sublethal effects of an organophosphorus insecticide (RPR-II) on biochemical parameters of tilapia, Oreochromis mossambicus. Comp Biochem Physiol C Toxicol Pharmacol 2006; 143(4): 492-498.##2. Shokrzadeh M, Karami M, Jafari Valoujaei M, Zamani Renani A. Measuring Diazinon residue in Thampson orange. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(105): 91-99.##3. Legrouria A, Lakraimib M, Barrougb A, De Royc A, Bessec JP. Removal of the herbicide 2,4-dichlorophenoxyacetate from water to zinc–aluminium–chloride layered double hydroxides. Water Res 2005; 39(15): 3441-3448.##4. Pourgholam R, Ghiyasi M, Rezai M, Nasrollahzadeh H, Saiedi AA, Safari R, et al. Histopathological studies of some organs of grass carp (Ctenopharyngodon idella) exposed to sublethal concentrations of Diazinon. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(98): 282-287.##5. Shemer H, Linden KG. Degradation and by-product formation of diazinon in water during UV and UV/H2O2 treatment. J Hazard Mater 2006; 136(3): 553-559.##6. Kidd H, James DR. The Agrochemicals Handbook, 3rd ed. Cambridge, UK: Royal Society of Chemistry Information Services; 1991. p. 5-14.##7. Drinking Water Guideline, 98/83/EEC, European :::union:::, Brussels, 1998.##8. Aslan S, Türkman A. Combined biological removal of nitrate and pesticides using wheat straw as substrates. Process Biochemistry 2005; 40(2): 935-943.##9. Badawy MI. Advanced oxidation processes for the removal of organophosphorus pesticides from wastewater. Desalination 2006; 194(1-3): 166-175.##10. | Bazrafshan E, Kord Mostafapoor F, Zazouli MA, Eskandari Z, Jahed GR. Study on Removal of cadmium from plating baths wastewater by electrochemical precipitation method. Pakistan Journal of Biological Sciences 2006; 9(11): 2107-2111.##11. Bazrafshan E, Mahvi AH, Nasseri S, Shaieghi M. Performance evaluation of electrocoagulation process for diazinon removal from aqueous environments by using iron electrodes. Journal of Environmental Health Science and Engineering 2007; 4(2): 127-132.##12. Bazrafshan E, Mohammadi L, Ansari Moghaddam A, Mahvi AH. Heavy metals removal from aqueous environments by electrocoagulation process-a systematic review. Journal of Environmental Health Science and Engineering 2015; 13(74): 1-16. ##13. Bazrafshan E, Mahvi AH, Naseri S, Mesdaghinia AR. Performance evaluation of electrocoagulation process for removal of chromium6+ from synthetic chromium solutions using iron and aluminum electrodes. Turkish J Eng Env Sci 2008; 32(2): 59-66.##14. Bazrafshan E, Moein H, Kord Mostafapour F, Nakhaie S. Application of electrocoagulation process for dairy wastewater treatment. Journal of Chemistry 2013; 1-8.##15. Bazrafshan E, Farzadkia M, Kord Mostafapoor F, Ownagh KA, Mahvi AH. Slaughterhouse wastewater treatment by combined chemical coagulation and electrocoagulation process. PLOS ONE 2012; 7(6): e40108.##16. Nouri J, Mahvi AH, Bazrafshan E. Application of electrocoagulation process in removal of zinc and copper from aqueous solutions by aluminum electrodes. Int J Environ Res 2010; 4(2): 201-208.##17. Bazrafshan E, Biglari H, Mahvi AH. Phenol removal by electrocoagulation process from aqueous solutions. Fresenius Environmental Bulletin 2012; 21(2): 364-371. ##18. Bazrafshan E, Kord Mostafapoor F, Soori MM, Mahvi AH. Application of combined chemical coagulation and electrocoagulation process to carwash wastewater treatment. Fresenius Environmental Bulletin 2012; 21(9): 2694-2701.##19. Bazrafshan E, Mahvi AH, Zazouli MA. Textile wastewater treatment by electrocoagulation process using aluminum electrodes. Iranian Journal of Health Sciences 2014; 2(1): 16-29.##20. Zazouli MA, Veisi F, Veisi A. Modeling Bisphenol A removal from aqueous solution by activated carbon and eggshell. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(2): 129-138.##21. Zazouli M, Ebrahimzadeh MA, Yazdani Charati J, Shiralizadeh Dezfoli A, Rostamali E, Veisi F. Effect of Sunlight and Ultraviolet Radiation in the Titanium Dioxide (TiO2) Nanoparticles for Removal of Furfural from Water. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(107): 126-138.##22. Behnajady MA, Modirshahla N, Hamzavi R. Kinetic study on photocatalytic degradation of C.I. Acid Yellow 23 by ZnO photocatalyst. J Hazard Mater 2006; 133(1-3): 226-232.##23. Mansoorian HJ, Rajabizadeh A, Bazrafshan E, Mahvi AH. Practical assessment of electrocoagulation process in removing nickel metal from aqueous solutions using iron-rod electrodes. Desalination and Water Treatment 2012; 44(1-3): 29-35.##24. Bazrafshan E, Mahvi AH, Zazouli MA. Removal of zinc and copper from aqueous solutions by electrocoagulation technology using iron electrodes. Asian Journal of Chemistry 2011; 23(12): 5506-5510. ##25. Bazrafshan E, Biglari H, Mahvi AH. Humic acid removal from aqueous environments by electrocoagulation process using iron electrodes. E-Journal of Chemistry 2012; 9(4): 2453-2461. ##26. Bazrafshan E, Ownagh K, Mahvi AH. Application of electrocoagulation process using iron and aluminum electrodes for fluoride removal from aqueous environment. E-Journal of Chemistry 2012; 9(4): 2297-2308.##27. Bazrafshan E, Alipour MR, Mahvi AH. Textile wastewater treatment by application of combined chemical coagulation, electrocoagulation, and adsorption processes. Desalination and Water Treatment 2016; 57(20): 9203-9215.##28. Ratna Kumar P, Chaudhari S, Khilar KC, Mahajan SP. Removal of arsenic from water by electrocoagulation. Chemosphere 2004; 55(9): 1245-1252.##29. Daneshvar N, Ashassi H, Kasiri MB. Decolorization of dye solution containing Acid Red 14 by electrocoagulation with a comparative investigation of different electrode connections. J Hazard Mater 2004; 112(1-2): 55-62.##30. Chaudhary A, Goswami N, Grimes S. Electrolytic removal of hexavalent chromium from aqueous solutions. J Chem Technol Biot 2003; 78(8): 877-883.##31. Yilmaz AE, Boncukcuoglu R, Kocakerim MM, Keskinler B. The investigation of parameters affecting boron removal by electrocoagulation method. J Hazard Mater 2005; 125(1-3): 160-165.## #### ##

بررسی روند تغییرات غلظت بنزن و تولوئن در هوای شهر یزد و پهنه بندی با استفاده از سامانه سیستم اطلاعات جغرافیایی Ambient Variations of Benzene and Toluene in Yazd, Iran, Using Geographic Information System 1 1 سابقه و هدف: امروزه استفاده از بنزین بدون سرب در جهان روبه افزایش است. این ترکیب غنی از ترکیبات آلی اروماتیک سرطان‌زا می‌باشد این مطالعه با هدف پایش مکانی و زمانی غلظت بنزن و تولوئن به عنوان ترکیبات آلی فرار در هوای شهر یزد انجام گرفته است. مواد و روش‌ها: این تحقیق در اوایل پاییز سال 1394 در ساعات اولیه صبح و ظهر انجام گرفت. نمونه‌برداری و سنجش بنزن- تولوئن طبق دستورالعمل 1501 NIOSH به صورت فعال و با استفاده از دستگاه GC-FID انجام شده است. از نرم افزار (Geographic Information Systems) GIS برای پهنه‌بندی استفاده گردید. یافته‌ها: میانگین غلظت بنزن و تولوئن در ساعات اولیه صبح 23و 9/48 میکروگرم بر مترمکعب و در ساعات اولیه ظهر 25 و 58 میکروگرم بر مترمکعب به دست آمد که نشان‌دهنده افزایش انتشارات در ساعات نزدیک به ظهر بوده است. نسبت تولوئن به بنزن 3/1 تا 1/2 و 2/1 تا 3 بود که نشانگر انتشار بنزن و تولوئن ناشی از ترافیک می‌باشد. استنتاج: نتایج نشان داد مرکز و جنوب شهر آلوده‌تر از شمال شهر بوده است. هم‌چنین روند تغییرات مکانی غلظت آلاینده‌ها بالا بود ولی روند تغییرات زمانی پایینی داشته است و وجود همبستگی بین مقادیر بنزن و تولوئن در ساعت‌های اولیه صبح و ظهر این موضوع را تایید نمود. منشائ انتشار بنزن و تولوئن هم با توجه به نسبت تولوئن به بنزن، ترافیک ناشی از تردد خودروها و ایستگاه‌های پمپ بنزین شناسایی شد. 2 Background and purpose: Today use of unleaded gasoline is increasing in the world which contain abundant amount of aromatic organic carcinogenic compounds. This study aimed at monitoring the temporal and spatial concentration of benzene and toluene as volatile organic compounds in ambient air in Yazd, Iran. Materials and methods: This research, was carried out in different hours of the morning and evening in early fall, 2015. Sampling and measurement of benzene - toluene was done according to 1501 NIOSH guidelines using active sampling and GC-FID. GIS software was used for zoning. Results: The mean concentrations of benzene and toluene in early and late morning-evening hours were 23 and 48.9 μg/m3, 25 and 58 μg/m3, respectively. These values indicates an increase in emissions in last hours of the morning. Also, toluene to benzene ratio (T/B) was 1.3 to 2.1 and 1.2 to 3, showing that benzene and toluene emissions were caused by traffic. Conclusion: The central and southern parts of Yazd were found to be more polluted then northern areas. Also, spatial variations of pollutant concentrations were high, but the temporal trend was low. The correlation between benzene and toluene values in early hours of morning and evening confirmed the temporal and spatial trend. According to T/B ratio, the main cause of benzene and toluene emissions were street traffics and gasoline stations. 131 139 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/4 1395/4/14 مهدی مختاری Mehdi Mokhtari استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات علوم و فناوری های محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران ایران یعقوب حاجی زاده Yaghoub Hajizadeh . استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران امیر محمدی Amir Mohammadi دانشجوی Ph.D بهداشت محیط، مرکز تحقیقات علوم و فناوری های محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران ایران mohammadiurm@gmail.com محمد میری Mohammad Miri دانشجوی Ph.D بهداشت محیط، مرکز تحقیقات علوم و فناوری های محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران ایران علی عبداله نژاد Ali Abdollahnejad دانشجوی Ph.D بهداشت محیط، مرکز تحقیقات علوم و فناوری های محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران ایران حمیده نیک نظر Hamideh Niknazar . کارشناس بهداشت حرفه ای، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران ایران air pollution benzene toluene carcinogen آلودگی هوا بنزن تولوئن سرطانزا 1. Parra MA, Elustondo D, Bermejo R, Santamaria JM. Ambient air levels of volatile organic compounds (VOC) and nitrogen dioxide (NO 2) in a medium size city in Northern Spain. Sci Total Environ 2009; 407(3): 999-1009.##2. Mokhtari M, Miri M, Mohammadi A, Khorsandi H, Hajizadeh Y, Abdolahnejad A. Assessment of Air Quality Index and Health Impact of PM10, PM2.5 and SO2 in Yazd, Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(131): 14-23.##3. Hoque RR, Khillare PS, Agarwal T, Shridhar V, Balachandran S. Spatial and temporal variation of BTEX in the urban atmosphere of Delhi, India. Sci Total Environ 2008; 392(1): 30-40.##4. Rahimpoor R, Bahrami AR, Ghorbani F, Assari MJ, Negahban AR, Rahimnejad S, et al. Evaluation of Urinary Metabolites of Volatile Organic Compounds and Some Related Factors in Petrochemical Industry Workers. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 24(116): 119-131.##5. Mohammadi A, Ebrahimi A, Amin MM. Feasibility energy recovery potential of municipal solid waste in Northwest of Iran. International Journal of Environmental Health Engineering 2012; 1(1): 14. ##6. Lee S, Chiu M, Ho K, Zou S, Wang X. Volatile organic compounds (VOCs) in urban atmosphere of Hong Kong. Chemosphere. 2002; 48(3): 375-382.##7. Tsai W, Chan L, Blake D, Chu K-W. Vehicular fuel composition and atmospheric emissions in South China: Hong Kong, Macau, Guangzhou, and Zhuhai. Atmos Chem Phys 2006; 6(11): 3281-2388.##8. Brocco D, Fratarcangeli R, Lepore L, Petricca M, Ventrone I. Determination of aromatic hydrocarbons in urban air of Rome. Atmospheric Environment 1997; 31(4): 557-566.##9. Krzyzanowski M, Cohen A. Update of WHO air quality guidelines. Air Qual Atmos Health 2008; 1(1): 7-13.##10. Keramati A, Nabizadeh Nodehi R, Rezaei Kalantary R, Nazmara S, Zahed A, Azari A, et al. TVOCs and BTEX Concentrations in the Air of South Pars Special Economic Energy Zone. J Mazandaran Univ Med Sci 2016; 25(133): 236-244.##11. Lan TTN, Binh NTT. Daily roadside BTEX concentrations in East Asia measured by the Lanwatsu, Radiello and Ultra I SKS passive samplers. Sci Total Environ 2012; 441: 248-257.##12. CAI-Asia. (Clean Air Initiative for Asian Cities Centre). Ambient Air Quality Standards in Asia. Survey Report. Avalable From, http:// cleanairinitiative.org/portal/system/files/AQ_Standards_Report_Draft_2_Dec_FINAL.pdf2009. November. 2009. Accessed May 2, 2015.##13. Mosaddegh MM, Tahmasebi N, barkhordari FA, Fallahzadeh H, Esmaielian S, Soltanizadeh K. The investigation of exposure to benzene, toluene, ethylbenzene and xylene (BTEX) with Solid Phase Microextr action Method in gas station in Yazd province. Iranian South Medical Journal (ISMJ) 2014; 16(6): 419-426.##14. Esmaelnejad F, Hajizadeh Y, Pourzamani H, Amin M. Monitoring of benzene, toluene, ethyl benzene, and xylene isomers emission from Shahreza gas stations in 2013. Int J Env Health Eng 2015; 4(1): 17.##15. Majumdar D, Mukherjeea A, Sen S. BTEX in ambient air of a Metropolitan City. Journal of Environmental Protection 2011; 2(1): 11-20.##16. Wang F, Costabile F, Liu F, Hong W, Fang D, Allegrini I. Ambient BTX measurements in Suzhou, China. Environ Monit Assess 2010; 168(1-4): 21-31.##17. Colls JJ, Micallef A. Towards better human exposure estimates for setting of air quality standards. Atmospheric Environment 1997; 31(24): 4253-4254. ##18. Kerbachi R, Boughedaoui M, Bounoua L, Keddam M. Ambient air pollution by aromatic hydrocarbons in Algiers. Atmospheric Environment 2006; 40(21): 3995-4003.##19. Fazlzadeh Davil M, Rostami R, Zarei A, Feizizadeh M, Mahdavi M, Mohammadi AA, et al. A Survey of 24 Hour Variations of BTEX Concentration in the Ambient Air of Tehran. Journal of Babol University of Medical Sciences 2011; 14(1): 50-55.##20. Dehdari Rad H, Babaei AA, Goudarzi G, Angali KA, Ramezani Z, Mohammadi MM. Levels and sources of BTEX in ambient air of Ahvaz metropolitan city. Air Quality, Atmosphere & Health 2014; 7(4): 515-24.##21. Ho KF, Lee SC, Guo H, Tsai WY. Seasonal and diurnal variations of volatile organic compounds (VOCs) in the atmosphere of Hong Kong. Sci Total Environ 2004; 322(1–3): 155-66.##22. Parra MA, González L, Elustondo D, Garrigó J, Bermejo R, Santamaría JM. Spatial and temporal trends of volatile organic compounds (VOC) in a rural area of northern Spain. Sci Total Environ 2006; 370(1): 157-167.##23. Eisaei HR, Dehrashid A, Shaho S, Khani MR, Hashemi SM. Assessment and control of VOCs emitted from gas stations in Tehran, Iran. Pollution 2015; 1(4): 363-371. ##24. Derwent R, Jenkin M, Saunders S. Photochemical ozone creation potentials for a large number of reactive hydrocarbons under European conditions. Atmospheric Environment 1996; 30(2): 181-199.##25. Guidline. Iran Occupational Health Committee. Occupational Exposure Limit. Tehran: Center of environmental & occupational health. 2013. ## ##

تصفیه فاضلاب بهداشتی به روش استفاده از سیستم های ترکیبی بی هوازی و گیاه پالایی Sanitary Wastewater Treatment Using Combined Anaerobic and Phytoremediation Systems 1 1 سابقه و هدف: گیاه پالایی(وتلند) یکی از مناسب‌ترین تکنولوژی‌های کاربردی جهت تصفیه انواع فاضلاب ها است. هدف این تحقیق، بررسی کارایی سیستم ترکیبی بی‌هوازی و گیاه پالایی جهت تصفیه فاضلاب بهداشتی بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت آزمایشگاهی به مدت نه ماه جهت اندازه‌گیری و بررسی پارامترهای COD، BOD5، TSS ، کدورت، کل کلیفرم‌ها و نماتودهای روده‌ای به وسیله سیستم ترکیبی بی هوازی و گیاه پالایی مصنوعی انجام گردید. در هر ماه دو مرتبه از فاضلاب ورودی و پساب خروجی به صورت تصادفی و مرکب از قسمت‌های مختلف (ورودی به سپتیک، ورودی و خروجی از وتلند و شاهد) نمونه‌برداری شد. پارامترهای فوق بر اساس روش‌های ذکر شده در کتاب استاندارد متد و روش بیلنجر اندازه‌گیری و با استانداردهای زیست محیطی ایران جهت استفاده در آبیاری مقایسه گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که با استفاده ازسیستم ترکیبی بی‌هوازی و گیاه پالایی درصد حذف هر یک از پارامترهای COD و TSS حدود 80 درصد و هم‌چنین درصد حذف BOD5 و کدورت حدود 90 درصد است. درصد حذف کل کلیفرم‌ها و نماتود روده‌ای توسط این سیستم به ترتیب 999/99 و 100 درصد بود. کیفیت فاضلاب تصفیه شده در این مطالعه مطابق با استاندارد قابل قبول ایران جهت استفاده مجدد از پساب برای آبیاری بود. استنتاج: سیستم ترکیبی بی هوازی و گیاه پالایی به عنوان یک سیستم کارآمد می‌تواند در کاهش آلاینده‌های متداول فاضلاب، استفاده شود. 2 Background and purpose: Phytoremediation (constructed wetland) is one of the most appropriate technologies for wastewater treatment. The aim of this study was to evaluate the efficiency of the combined anaerobic and phytoremediation systems for sanitary wastewater treatment. Materials and methods: This experimental study was performed during nine months to measure some parameters including COD, BOD5, TSS, turbidity, total coliform, and intestinal nematode using combined anaerobic and phytoremediation systems. The samples of wastewater were randomly taken twice per month from the influent and effluent of the septic, wetland and control system. The parameters were measured based on both the Bailenger and standard methods for extermination of water and wastewater. The results were then compared with the Iranian effluent standards for irrigation. Results: The results showed that by using the hybrid process of anaerobic and phytoremediation systems, the COD and TSS removal rates reached 80% each and the turbidity and BOD5 removal rates were reported to be 90%. The removal efficiencies of total coliform and intestinal nematode were 99, 999% and 100%, respectively. In this study, the quality of the treated wastewater was found to be acceptable according to the Iranian effluent standards for irrigation. Conclusion: The combined anaerobic and phytoremediation systems can be used as an efficient process for wastewater treatment. 140 150 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/4 1395/4/14 محمد مهدی امام جمعه Mohammad Mahdi Emamjomeh دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر برسلامت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران حمزه علی جمالی Hamzeh Ali Jamali استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران مریم مرادنیا Maryam Moradnia دانشجوی کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر برسلامت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران maryam.moradnia2000@gmail.com شقایق موسوی Shaghayegh Mousavi . کارشناس ارشد میکروبیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران زینب کریمی Zeinab Karimi . کارشناس ارشد محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ایران sanitary wastewater treatment combined anaerobic and phytoremediation systems constructed wetland تصفیه فاضلاب بهداشتی سیستم ترکیبی بی هوازی و گیاه پالایی وتلند ##1. Keddy PA. Wetland Ecology: principles and conservation. 2thed. Cambridge: Cambridge University Press; 2010.##2. Vymazal J. Constructed wetlands for wastewater treatment: five decades of experience. Environ Sci Technol 2010; 45(1): 61-69.##3. Sayadi M, Kargar R, Doosti M, Salehi H. Hybrid constructed wetlands for wastewater treatment: A worldwide review. Proceedings of the International Academy of Ecology and Environmental Sciences 2012; 2(4): 204-222.##4. Abdel-Shafy H, El-Khateeb MA. Integration of septic tank and constructed wetland for the treatment of wastewater in Egypt. Desalination and Water Treatment 2013; 51(16-18): 3539-3546.##5. Yousefi Z, Hoseini SM, Mohamadpur Tahamtan R, Zazouli MA. Performance evaluation of artificial wetland subsurface with horizontal flow in wastewater treatment. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(99): 12-25 (Persian).##6. Trang NTD, Konnerup D, Schierup H-H, Chiem NH, Brix H. Kinetics of pollutant removal from domestic wastewater in a tropical horizontal subsurface flow constructed wetland system: effects of hydraulic loading rate. Ecological engineering 2010; 36(4): 527-535.##7. Mehrizi EA, Sadani M, Farzadkia M, Kermani M,Ghahremani E, Nadafi K. Discussion and Comparison of Efficiency Natural Systems for Wastewater Treatment in Stabilization Pond and Artificial Wetland about Removal Organic Materials and Solids (TSS, BOD5, and COD) in Yazd’s Sewage at 2009-2010. J Basic Appl Sci Res 2012; 2(2): 1270-1277.##8. Melián JH, Rodríguez AM, Arana J, Díaz OG, Henríquez JG. Hybrid constructed wetlands for wastewater treatment and reuse in the Canary Islands. Ecological Engineering 2010; 36(7): 891-899.##9. Xinshan S, Qin L, Denghua Y. Nutrient removal by hybrid subsurface flow constructed wetlands for high concentration ammonia nitrogen wastewater. Procedia Environ Sci 2010; 2: 1461-1468.##10. Mara DD, Cairncross S. Guidelines for the safe use of wastewater and excreta in agriculture and aquaculture: measures for public health protection. Geneva, WHO, 1989.##11. Apha A. Standard methods for the examination of water and wastewater. 21th ed. Washington. American Public Health Association. 2005.##12. Water Sanitation Health. Guidelines for the Safe Use of Wastewater, Excreta and Grey Water. Geneva, Switzerland: World Health Organization Press; 2006.##13. Akratos CS, Tsihrintzis VA. Effect of temperature, HRT, vegetation and porous media on removal efficiency of pilot-scale horizontal subsurface flow constructed wetlands. Ecological Engineering 2007; 29(2): 173-191.##14. Vymazal J. Constructed wetlands for wastewater treatment. Water 2010; 2(3): 530-549.##15. Mara D, Horan NJ. Handbook of water and wastewater microbiology. Massachusetts: Academic press; 2003.##16. Tashauee HR, Mahdavi M, Karakani F, Ghelmani SV, Ataifar H. Application of Horizontal Sub-Surface Flow Constructed Wetland for Treatment of Wastewater in Foreign Countries and Iran. Journal of Health System Research 2012; 7(6): 672-683 (Persian).##17. Ehrampoush M, HOSSEIN SD, Ebrahimi A, Ghaneian M, Lotfi M, Ghelmani V, et al. Evaluation of the Efficiency of Sub-Surface Constructed Wetland Methods in Wastewater Treatment in Yazd City in 2011. Toloo Behdasht 2013; 12(1): 33-43.##18. Ge Y, Wang XC, Zheng Y, Dzakpasu M, Xiong J, Zhao Y. Comparison of Slags and Gravels as Substrates in Horizontal Sub-surface Flow Constructed Wetlands for Polluted River Water Treatment. Journal of Water Sustainability 2014; 4(4): 247-258.##19. Kato K, Moriaka R, Hosokawa H, Osada H, Kanazawa K, Nozoe T. Preliminary studies on hybrid wetland systems for purification of milking parlor wastewater in northern part of Japan. International Symposium on Wetland Pollutant Dynamics and Control (WETPOL), Sep 4-8; 2005, Ghent, Belgium.##20. Yeh T, Wu C. Pollutant removal within hybrid constructed wetland systems in tropical regions. Water Sci Technol 2009; 59(2): 233-240.##21. Domingos S, Germain M, Dallas S, Ho G. Nitrogen removal from industrial wastewater by hybrid constructed wetland systems In 2th IWA-ASPIRE Conference and Exhibition, 28 October 31 November, Perth, Western Australia, 2007.##22. Cui L-h, Liu W, Zhu X-z, Ma M, Huang X-h, Xia Y-y. Performance of hybrid constructed wetland systems for treating septic tank effluent. J Environ Sci 2006; 18(4): 665-669.##23. Seo DC, Hwang SH, Kim HJ, Cho JS, Lee HJ, DeLaune RD, et al. Evaluation of 2-and 3-stage combinations of vertical and horizontal flow constructed wetlands for treating greenhouse wastewater. Ecological Engineering 2008; 32(2): 121-132.##24. Sharafi K, Drayat J, Khodadadi T, Asadi F, Poureshg Y. The efficiency comparison of constructed wetland and conventional activated sludge on removal of cysts and parasitic eggs-case study: Ghasr-e-Shirin and Kermanshah wastewater treatment plants. Journal of Health &Hygiene 2011; 2(3): 7-13.##25. Huddleston GM, Gillespie WB, Rodgers ##JH. Using constructed wetlands to treat biochemical oxygen demand and ammonia associated with a refinery effluent. Ecotoxicol Environ Saf 2000; 45(2): 188-193## ##

نگرش پزشکان به معنویت و مراقبت معنوی از بیماران Physicians' Attitudes towards Spirituality and Pastoral Care 1 1 سابقه و هدف: معنویت مفهومی چند بعدی و پیچیده می‌باشد که دارای جنبه‌های شناختی، تجربی و رفتاری است. مطالعات نشان می‌دهند که تعداد زیادی از بیماران بر این باور هستند که مذهب و معنویت نقش مهمی در زندگی آنان دارد و مایل هستند پزشکان و تیم درمان، این عوامل را در مراقبت مورد توجه قرار دهند. لذا هدف از این مطالعه بررسی نگرش پزشکان به معنویت و مراقبت معنوی از بیماران بوده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی روی 318 پزشک متخصص یا عمومی در بیمارستان‌های آموزشی و درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قم در سال 1392 انجام شد. ابزارگردآوری داده ها، پرسش نامه مشتمل بر اطلاعات دموگرافیک و مقیاس سنجش معنویت و مراقبت معنوی بود که روایی و پایایی آن در مطالعات قبلی سنجیده و تأیید شده بود. یافته‌ها: میانگین سن پزشکان 89/8±51/41 سال و اکثریت متاهل (83 درصد) و مرد (73 درصد) و پزشک عمومی (7/82 درصد) بودند. نمره نگرش به معنویت و مراقبت معنوی در 2/35 درصد از پزشکان مطلوب، در 1/10 درصد در حد بسیار مطلوب و در 7/54 درصد از موارد، نمره نگرش به معنویت و مراقبت معنوی در حد کم‌تر از میانگین بود. نگرش به معنویت ارتباط مستقیم و معنی‌داری با نگرش به مراقبت معنوی داشت به‌طوری‌که با افزایش نمره نگرش به معنویت، نمره نگرش به مراقبت معنوی افزایش می‌یافت(05/0>p). استنتاج: وضعیت نگرش به معنویت و مراقبت معنوی در بین پزشکان از وضعیت نامطلوبی برخوردار بود. توجه به آموزش مراقبت معنوی برای پزشکان جوان،کم تجربه و نیز متخصصین توصیه می‌شود. 2 Background and purpose: Spirituality is a complex and multidimensional concept that has cognitive, experiential, and behavioral aspects. According to studies many patients believe that religion and spirituality play important roles in their lives. Usually they expect such considerations to be taken into account by physicians. The aim of this study was to investigate the viewpoints of physicians about spirituality and spiritual care. Materials and methods: A cross-sectional study was performed in 318 physicians working in hospitals affiliated with Qom University of Medical Sciences in 2013. Data was collected by a questionnaire consisting of demographic information and measures of spirituality and spiritual care. The validity and reliability of these scales were previously approved. Results: The mean age of the physicians was 41.51 ± 8.89 years and the majority were married (83%). Amongst the participants 73% were male and 82.7% were general practitioners. The perception of spirituality and spiritual care was desirable in 2.35%, highly satisfactory in 10.1%, and lower than average in 54.7% of the cases. The viewpoints of physicians towards spirituality was significantly correlated with spiritual care (P< 0.05). Conclusion: Based on these findings, doctors’ attitudes towards spirituality and pastoral care was undesirable. Pastoral care trainings are recommended for young physicians and those with lack of experience. 151 160 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/5 1395/4/15 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/5 1395/4/15 احمد کچویی Ahmad Kachoie استادیار، گروه جراحی عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران ایران هدی احمری طهران Hoda Ahmari Tehran دانشجوی دکترای آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ایران فربیا دهقانی Fariba Dehghani کارشناس ارشد مدیریت مالی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران ایران faribadehghan@ymail.com محمد عباسی Mohammad Abbasi استادیار، گروه پرستاری داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران ایران احمد پریزاد Ahmad Parizad دانشجوی دکترای آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ایران attitude spirituality pastoral care physicians نگرش معنویت مراقبت معنوی پزشکان 1. Carson VB. Mental Health Nursing. 2th ed. Philadelphia: WB Saunders Co; 2000.##2. Thomas R. McCormick, D Min. Spirituality and Medicine. Faculty, Department of Medical History and Ethics IN MEDICINE. University of Washington School of Medicine. 2014.##3. Timmins F, Neill F. Teaching nursing students about spiritual care-a review of the literature. Nurse Educ Pract 2013; 13(6): 499-505.##4. Cavendish R, Konecny L, Mitzeliotis C, Russo D, Luise B, Lanza M, et al. Spiritual care activities of nurses using nursing interventions classification (NIC) labels. Int J Nurs Terminol Classif 2003; 14(4): 111-120.##5. Harpham WS. Happiness in a storm. New York: WW Norton & Company; 2005.##6. Newman MA, Sime A, Corcoran-Perry SA. The focus of the discipline of nursing. ANS Adv Nurs Sci 1991; 14(1): 1-6.##7. Narayanasamy A. Spirituality coping mechanisms in chronically ill patients. Br J Nurs 2003; 11(22): 1461-1469.##8. Mazaheri M, Fallahi Khoshknab M, Sadat Maddah SB, Rahgozar M. Nursing attitude to spirituality and spiritual care. Payesh 2009; 8(1): 31-37 (Persian).##9. Gholamali Lavasani M, Keivanzadeh M, Arjmand N. Spritualty, job stress, organizational commitment and job satisfaction among nurses in Tehran. Compelmentry Psychology 2007; 2(3): 61-73 (Persian).##10. Wachholtz B, Kenneth I. Is Spirituality Critical of Meditation? Comparing the effects of Spiritual Ingredient and Relaxation on Spiritual, Meditation, Secular Meditation Behavioral Psychological, cardiac and pain outcomes. Journal of Behavioral Medicine 2005; 28(4): 369-384.##11. George LK, Larson DB, Koenig HG, McCullough ME. Spirituality and Health: What We Know, What We Need to Know. J Soc Clin Psychol 2000; 19(1): 102-116.##12. Gallup Poll. How important would you say religion is in your own life? In Religion. Retrieved from http://www.gallup.com/poll/1690/ religion.aspx.2013. Accessed May 2, 2015.##13. Jenkins ML, Wikoff K, Amankwaa L, Trent B. Nursing the Spirit. Nurse Manage 2009; 40(8): 29-36.##14. Tiew LH, Drury V. Singapore Nursing Students’ Perceptions and attitudes about spirituality and spiritual care in practice: A qualitative study. J Holist Nurse 2012; 30(3): 160-169.##15. Tomas so CS, Beltrame IL, Lucchetti G. Knowledge and attitudes of nursing professors and students concerning the interface between spirituality, religiosity and health. Rev Lat Am Enfermagem 2011; 19(5): 1205-1213.##16. Seymour B. What do nursing students understand by spirituality and spiritual care? Scott J Healthcare Chaplain 2009; 12(2): 38-46.##17. McSherry W, Jamieson S. An online survey of nurses' perceptions of spirituality and spiritual care. J Clin Nurs 2011; 20(11-12): 1757-1767.##18. Kociszewski C. Spiritual care: a phenomenological study of critical care nurses. Heart Lung 2004; 33(6): 401-411.##19. Smith AR. Using the Synergy Model to Provide Spiritual Nursing Care in Critical Care Settings. Crit Care Nurse 2006; 26(4): 41-47.##20. Lemmer C. Teaching the spiritual dimension of nursing care: a survey of U.S. baccalaureare nursing program. Journal of Nursing Education 2002; 41(11): 482-490.##21. Narayanasamy, A. Spiritual coping mechanisms in chonically ill patients. British Journal of Nursing 2002; 11(22): 1461-1470. ##22. Abolghasemi Mahani S. Spirituality in Nursing Care and its Application in Hospitalized Patients. Medical Ethics Journal 2008; 2(6): 121-153.##23. Tiliouine H, Cummins R, Daver M. Islamic religiosity, subjective well-being, and health. Mental Health, Religion & Culture 2009; 12(1): 55-74.##24. French D, Eisenberg N, Vaughan J, Purwowq U, Suryanti T. Religious involvement and the social competence and adjustment of Indonesian Muslim adolescents. Dev Psychol 2008; 44(2): 597-611.##25. Hassank H, Taleghani F, Mills J, Birks M, Francis K, Ahmadi F. Being Hopeful and Continuing to Move Ahead: Religious Coping in Iranian Chemical Warfare Poisoned Veterans, a Qualitative Study. J Relig Health 2010; 49(3): 311-321.##26. Fallahi Khoshknab M, Mazaheri M, Maddah SS. Validation and reliability test of Persian version of The Spirituality and Spiritual Care Rating Scale (SSCRS). J Clin Nurs 2010; 19(19-20): 2939-2941.##27. Monroe MH, Bynum D, Susi B, Phifer N, Schultz L, Franco M, et al. Primary care physician preferences regarding spiritual behavior in medical practice. Arch Intern Med 2003; 163(22): 2751-2756.##28. Bahrainian AM, Saadat R, Shakeri N, Azizi F.Survey on the Patients' Attitudes toward the Impact of Spirituality on the Process of their Treatment. Medical Ethics Journal 2010; 4(14); 132-148.##29. Astrow AB, Sulmasy DP. Spirituality and the patient physician relationship. JAMA 2004; 291(23): 2884.##30. Balboni MJ, Sullivan A, Amobi A, Phelps AC, Gorman DP, Zollfrank A, et al. Why is spiritual care infrequent at the end of life? Spiritual care perceptions among patients, nurses, and physicians and the role of training. J Clin Oncol 2013; 31(4): 461-467.##31. Daaleman T, Usher B, Williams S, Rawlings J, Hanson L. An Exploratory Study of Spiritual Care at the End of Life. Ann Fam Med 2008; 6(5): 406-411.##32. O'Shea ER, Wallace M, Griffin MQ, Fitzpatrick JJ. The effect of an educational session on pediatric nurses' perspectives toward providing spiritual care. J Pediatric Nurs 2011; 26(1): 34-43.##33. Bay PS, Ivy SS, Terry CL. The effect of spiritual retreat on nurses' spirituality: a randomized controlled study. Holist Nurs Pract 2010; 24(3): 125-133.##34. Hanson L, Dobbs D, Usher B, Williams S, Rawlings J, Daaleman T. Providers and Types of Spiritual Care during Serious Illness. J Palliat Med 2008; 11(6): 907-914.##35. AsadiLari M, Goushegir SA, Madjd Z, Latifi NA. Spiritual care at the end of life in the Islamic context, a systematic review. IJCP 2008; 1(2): 63-67 (Persian).## ##

سنتز مشتقات کنژوگه از سیپروفلوکساسین و ایزاتین به منظور دستیابی به ترکیبات جدید سیتوتوکسیک Synthesis of Ciprofloxacin-Isatin Conjugates as Potential Cytotoxic Agents 1 1 سابقه و هدف: در سال‌های اخیر با توجه به افزایش بیماری سرطان، تحقیقات برای کشف و بهبود اثر داروهای ضد سرطان افزایش یافته است. بر اساس تحقیقات صورت گرفته برخی کینولون‌ها با مهار توپوایزومرازهای انسانی اثرات سیتوتوکسیک از خود نشان داده‌اند. از سویی دیگر در راستای کشف مولکول‌های جدید با خاصیت سیتوتوکسیک و با پتانسیل اثر ضد سرطان مشخص گردیده است که 5 و7-دی برموایزاتین اثرات سیتوتوکسیک بسیار قویی دارد و اثرات آن بیش‌تر از خود ایزاتین می‌باشد. در این مطالعه جهت دستیابی به ترکیبات جدید سیتوتوکسیک، آنالوگ‌های کنژوگه جدیدی از سیپروفلوکساسین و مشتقات ایزاتین سنتز شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی ابتدا ایزاتین به وسیله برماسیون با برم به 5 و7-دی بروموایزاتین تبدیل گردید. ترکیب حاصل وارد واکنش با سیپروفلوکساسین شده و در حضور فرمالین به مشتق N-Mannich baseمربوطه تبدیل گردید. از طرف دیگر 5 و7-دی بروموایزاتین با کلروبرومواتان وارد واکنش شد و محصول N-کلرواتیل از آن تهیه گردید. سپس از واکنش محصول اخیر با سیپروفلوکساسین مشتق کنژوگه با پل دوکربنه تهیه شد. خالص‌سازی ترکیبات با روش‌های متداول استخراج و تبلور مجدد انجام شد و ساختار ترکیبات به نحو مقتضی با روش‌های طیف سنجی IR ، NMR تعیین و تایید گردید. یافته‌ها: ترکیبات جدیدی که حاصل کونژوگه کردن سیپروفلوکساسین و مشتقات ایزاتین توسط پل یک یا دو کربنه بودند، تهیه شدند و بازده مرحله نهایی بین 23 تا 34 درصد بود. برای تهیه ترکیبات نهایی با پل یک کربنی (ترکیبات 4a و 4b) اتانول حلال مناسبی بود اما برای تهیه ترکیب دارای پل دوکربنی (4c)، N،N-دی متیل فرمامید (DMF) حلال بهتری بود. تبلور مجدد ترکیبات نهایی نیز در DMF به تنهایی و یا در DMF و آب صورت گرفت. استنتاج: آنالوگ‌های کنژوگه از سیپروفلوکساسین و مشتقات ایزاتین با روشی قابل قبول و سهل الوصول قابل تهیه هستند. این ترکیبات دارای دو نوع فارماکوفور برای اثر روی توپوایزومراز و سیستم توبولین هستند و به صورت بالقوه می‌توانند به عنوان ترکیبات ضدسرطان مورد بررسی قرار گیرند. 2 Background and purpose: In recent years, the incidence of cancers has increased in the world. Therefore, many researches have focused on new strategies for treatment of cancers. Previous studies showed that quinolone antibacterials can inhibit human topoisomerases at high concentrations and can be considered as potential cytotoxic agents. On the other hand, 5,7-dibromoisatin is a cytotoxic agent and inhibits tubulin polymerization. Accordingly, a series of ciprofloxacin-isatin conjugates were prepared as potential cytotoxic agents. Materials and methods: Isatin was dibrominated by bromine in refluxing ethanol. The 5,7-dibromoisatin was reacted with ciprofloxacin in the presence of paraformaldehyde to produce N-Mannich base of ciprofloxacin. Furthermore, 5,7-dibromoisatin was reacted with 1-bromo-2-chloroethane to give N-(2-chloroethyl)-5,7-dibromoisatin. The latter compound was reacted with ciprofloxacin to afford related conjugate analog containing two carbons linker. All compounds were purified by extraction and crystallization. The structures of compounds were assigned by IR and NMR spectroscopy. Results: Conveniently, several new conjugates of ciprofloxacin and isatin containing methylene or ethylene linker were prepared. The isolated yields for final compounds were 23 to 34%. In the preparation of final compounds with methylene linker (compounds 4a and 4b), ethanol was found to be the best solvent while N,N-dimethylformamide (DMF) was an appropriate solvent for preparation of compound 4c, bearing an ethylene linker. The final products were re-crystallized from DMF or DMF-water. Conclusion: The conjugate analogs of ciprofloxacin and isatin derivatives can be obtained using an appropriate and convenient method. The designed compounds have both pharmacophoric motifs of quinolones and isatin and potentially can be considered as new cytotoxic agents. 161 169 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/4 1395/4/14 سعید امامی Saeed Emami استاد، گروه شیمی دارویی، مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران sd_emami@yahoo.com میلاد رئیسی Milad Raeesi . دانشجوی داروسازی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Cancer Quinolones Isatin Conjugate Synthesis سرطان کینولون ایزاتین مشتقات کنژوگه سنتز 1. Chen T, Sun Y, Ji P, Kopetz S, Zhang W. Topoisomerase IIα in chromosome instability and personalized cancer therapy. Oncogene 2015; 34(31): 4019-4031.##2. Chen W, Qiu J, Shen YM. Topoisomerase IIα, rather than IIβ, is a promising target in development of anti-cancer drugs. Drug Discov Ther 2012; 6(5): 230-237.##3. Chikamori K, Grozav AG, Kozuki T, Grabowski D, Ganapathi R, Ganapathi MK. DNA topoisomerase II enzymes as molecular targets for cancer chemotherapy. Curr Cancer Drug Targets 2010; 10(7): 758-771. ##4. Pommier Y, Leo E, Zhang H, Marchand C. DNA topoisomerases and their poisoning by anticancer and antibacterial drugs. Chem Biol 2010; 17(5): 421-433.##5. Hooper DC. Clinical applications of quinolones. Biochim Biophys Acta 1998; 1400(1-3): 45-61.##6. Chu DT, Hallas R, Tanaka SK, Alder J, Balli D, Plattner JJ. Synthesis and antitumour activities of tetracyclic quinolone antineoplastic agents. Drugs Exp Clin Res 1994; 20(5): 177-183.##7. Permana PA, Snapka RM, Shen LL, Chu DTW, Clement JJ, Plattner JJ. Quinobenoxazines: a class of novel antitumor quinolones and potent mammalian DNA topoisomerase II catalytic inhibitors. Biochemistry 1994; 33(37): 11333-11339.##8. Robinson MJ, Martin BA, Gootz TD, Mcguirk PR, Osheroff N. Effects of novel fluoroquinolones on the catalytic activities of eukaryotic topoisomerase II: Influence of the C-8 fluorine group. Antimicrob Agents Chemother 1998; 36(4): 751-756.##9. Wentland MP, Lesher GY, Reuman M, Gruett MD, Singh B, Aldous SC, et al. Mammalian topoisomerase II inhibitory activity of 1-cyclopropyl-6,8-difluoro-1,4-dihydro-7-(2,6-dimethyl-4-pyridinyl)-4-oxo-3-quinolinecarboxylic acid and related derivatives. J Med Chem 1993; 36(19): 2801-2809.##10. Matesic L, Locke JM, Vine KL, Ranson M, Bremner JB, Skropeta D. Synthesis and hydrolytic evaluation of acid-labile imine-linked cytotoxic isatin model systems. Bioorg Med Chem 2011; 19(5): 1771-1778.##11. Emami S, Shafiee A, Foroumadi A. Quinolones: Recent Structural and Clinical Developments. IJPR 2005; 4(3): 123-136.##12. Emami S, Shafiee A, Foroumadi A. Structural features of new quinolones and relationship to antibacterial activity against Gram-positive bacteria. Mini Rev Med Chem 2006; 6(6): 375-386.##13. Rajabalian S, Foroumadi A, Shafiee A, Emami S. Functionalized N (2-oxyiminoethyl) piperazinyl quinolones as new cytotoxic agents. J Pharm Pharm Sci 2007; 10(2): 153-158.##14. Emami S, Dadashpour S. Current developments of coumarin-based anti-cancer agents in medicinal chemistry. Eur J Med Chem 2015; 102: 611-630.##15. Foroumadi A, Emami S, Rajabalian S, Badinloo M, Mohammadhosseini N, Shafiee A. N-Substituted piperazinyl quinolones as potential cytotoxic agents: Structure–activity relationships study. Biomed Pharmacother 2009; 63(3): 216-220.##16. Kamal A, Kashi Reddy M, Viswanath A. The design and development of imidazothiazole-chalcone derivatives as potential anticancer drugs. Expert Opin Drug Discov 2013; 8(3): 289-304.## ##

بررسی تولید متان از پسماند مواد غذایی با استفاده از تابش مایکروویو : تاثیر توان و زمان تابش و ارائه سینیتک فرآیند Production of Methane from Food Waste Using Microwave Radiation: Investigating the Effects of Power, Exposure Time and Kinetics Process 1 1 سابقه و هدف: بازیافت انرژی از پسماندها، روشی مناسب برای مدیریت پسماندها و تولید انرژی از پسماندهای مواد غذایی است. تولید انرژی به روش سوزاندن پسماندها، گازهای آلاینده قابل توجهی تولید می‌کند که تهدیدی برای محیط زیست می باشد. هضم بی‌هوازی پسماندها، روشی مناسب برای تولید انرژی پاک می باشد. هدف این مطالعه بررسی هضم بی‌هوازی پسماند مواد غذایی به‌وسیله آماده سازی با مایکروویو در زمان و توان‌های مختلف است که در نهایت موجب افزایش هضم بی‌هوازی و تولید متان می‌شود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه، پسماند مواد غذایی از رستوران دانشگاه بوعلی‌سینا جمع‌آوری شد و آماده‌سازی پسماندهای مواد غذایی توسط مایکروویو قبل از تغذیه راکتورها انجام گرفت. به منظور آماده سازی پسماند مواد غذایی، از مایکروویو خانگی با توان‌های 450 و 630 وات و در مدت زمان‌های تابش مایکروویو 100، 200 و 300 ثانیه استفاده شد. راکتورها در دمای مزوفیلیک (37 درجه) و در 15 روز راه‌اندازی شدند و مقادیر SCOD و TCOD قبل از بارگذاری و در انتهای آزمایش اندازه‌گیری شدند. مقادیر متان تجمعی آزمایشگاهی با کمک نر‌م‌افزار متلب بر معادلات نمایی، گومپرتز تغییرشکل یافته و لاجستیک برازش شدند و بهترین مدل از لحاظ بیش‌ترین مقدار R2 و کم‌ترین مقدار RMSE و SSE مشخص شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج، بهترین عملکرد هضم بی‌هوازی، بیش‌ترین مقدار و بیش‌ترین تولید متان در توان مایکروویو 630 وات و در مدت زمان تابش 300 ثانیه به‌دست آمد. هم‌چنین همه منحنی‌های تولید متان تجمعی با مدل‌های ریاضی نمایی، گومپرتز تغییر شکل یافته و لاجستیک برازش شدند. استنتاج: افزایش توان و زمان تابش مایکروویو موجب افزایش محلولیت مواد و مواد غذایی می‌گردد. متناسب با افزایش مقدار ، مقدار تولید بیوگاز روزانه نیز افزایش می‌یابد. مقدار کاهش TS و VS با افزایش توان و زمان تابش مایکروویو افزایش می‌یابد. هم‌چنین مدل گومپرتز تغییر شکل یافته، مدلی جامع و انعطاف‌پذیر می‌باشد که به‌خوبی با داده‌های آزمایشگاهی برازش می‌شود و بیش‌ترین مقدار R2 و کم‌ترین مقدار RMSE و SSE را نتیجه می‌دهد. 2 Background and purpose: Energy recovery from waste is an appropriate method for waste management and energy production from food waste. Energy production through waste incineration produces significant emission which is a critical threat for environment. Anaerobic digestion of the waste is a suitable way to produce clean energy. This study aimed to investigate the anaerobic digestion from food waste using microwave pretreatments in different levels of power and time that eventually increase anaerobic digestion and produce methane. Materials and methods: The food waste was collected from the restaurant in Bu-Ali Sina University and microwave (MW) treatment was performed before feeding reactor. Pretreatment process of the food waste was done by a domestic MW (P= 450 and 630 W) in different radiation times (100, 200 and 300 s). Reactors at mesophilic temperature (37°C) were launched for 15 days and SCOD and TCOD values were measured before loading and at the end of the tests. Using MATLAB software, the cumulative methane values were fitted on exponential, modified Gompertz and logistic models and the best model was determined in terms of the highest R2 and lowest RMSE and SSE amounts. Results: Based on the results, the best performance of anaerobic digestion, the maximum percentage of and the highest rate of methane production were obtained in 630 W microwave power and 300 s exposure time. Also, cumulative methane production was fitted using exponential, modified Gompertz and logistic models. Conclusion: Increasing the power and exposure time enhanced solubility and the of the food waste. By increase in the daily biogas and methane productions also increase. The TSremoved and VSremoved values increase when the microwave power and exposure time increased. Also, the modified Gompertz model is a comprehensive and flexible model that is well fitted the experimental data and modified Gompertz model results in the highest R2 value and the lowest RMSE and SSE. 170 180 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/5 1395/4/15 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/5 1395/4/15 حسین حاجی آقا علیزاده Hossein Haji Agha Alizadeh استادیار، گروه بیوسیستم؛ دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران ایران h-alizade@basu.ac.ir رحمن سیفی Rahman Seifi دانشیار، گروه مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران ایران سید عباس رادمرد Seyed Abbas Radmard دانشجوی دکتری مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران ایران food waste anaerobic digestion microwave power exposure time پسماند مواد غذایی هضم بی هوازی مدت زمان تابش مایکروویو توان مایکروویو 1. Katami T, Yasuhara A, Shibamoto T. Formation of dioxins from incineration of foods found in domestic garbage. Environ Sci Technol 2004; 38(4): 1062-1065.##2. Amouei A, Asgharnia HA, Khodadi A. Study of compost quality from rural solid wastes (Babol, Iran). J Mazandaran Univ Med Sci 2009; 20(74): 55-61 (Persian).##3. Yousefi Z, Yazdani Cherati J, Movahedi M, Kariminejad F. Effect of Organic Loading Rate on the Performance of Anaerobic Process in Treatment of Pulp and Paper Mill Effluents. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(131): 136-150 (Persian). ##4. Tampio E, Ervasti S, Rintala J. Characteristics and agronomic usability of digestates from laboratory digesters treating food waste and autoclaved food waste. Journal of Cleaner Production 2015; 94: 86-92.##5. Marin J, Kennedy KJ, Eskicioglu C. Effect of microwave irradiation on anaerobic degradability of model kitchen waste. Waste Manag 2010; 30(10): 1772-1779.##6. Laghari SM, Isa MH, Abdullah AB, Laghari AJ, Saleem H. Microwave Individual and Combined Pre-Treatments on Lignocellulosic Biomasses. International Organization of Scientific Research (IOSR) Journal of Engineering 2014; 4(2): 14-28.##7. Elagroudy S, El-Gohary F. Properties of Waste Activated Sludge after Microwave Pretreatment. Int J Thermal & Environmental Engineering 2013; 5(2): 105-111.##8. Tiehm A, Nickel K, Zellhorn M, Neis U. Ultrasonic Waste Activated Sludge Disintegration for Improving Anaerobic Stabilization. Water Res 2001; 35(8): 2003-2009. ##9. Muller CD, Abu-Orf M, Novak JT. The effect of mechanical shear on mesophilic anaerobic digestion. In WEFTEC 76: Proceedings of the Water Environment Federation. Los Angeles, USA, 2003. ##10. Shahriari H, Warith M, Hamoda M, Kennedy KJ. Anaerobic digestion of organic fraction of municipal solid waste combining two pretreatment modalities, high temperature microwave and hydrogen peroxide. Waste Manag 2012; 32(1): 41-52.##11. American Public Association (APHA). Standard methods for the test of water and wastewater, 19th ed. USA, Washington DC: American Public Health Association; 1995.##12. Grieder C, Mittweg G, Dhillon SB, Montes JM, Orsini E, Melchinger AE. Kinetics of methane fermentation yield in biogas reactors: Genetic variation and association with chemical composition in maize. Biomass and bioenergy 2012; 37: 132-141. ##13. Zwietering MH, Jongenburger I, Rombouts FM, Van´triet K. Modeling of the Bacterial Growth Curve. Appl Environ Microbiol 1990; 56(6): 1875-1881.##14. Verein Deutscher Ingenieure. VDI-Richtlinie: VDI 4631 Gütekriterien für Biogasanlagen. (Quality criteria for biogas plants). Berlin: Beuth Verlag GmbH 27.190 (4631).2011.##15. Dogan E, Dunaev T, Erguder TH and Demirer GN. Performance of leaching bed reactor converting the organic fraction of municipal solid waste to organic acids and alcohols. Chemosphere 2008; 74(6): 797-803.##16. Tampio E, Ervasti S, Paavola T, Heaven S, Banks C, Rintala J. Anaerobic digestion of autoclaved and untreated food waste. Waste Manag 2014; 34(2): 370-377.##17. Wang ZJ, Wang W, Zhang XH, Zhang GM. Digestion of thermally hydrolyzed sewage sludge by anaerobic sequencing batch reactor. J Hazard Mater 2009; 162(2-3): 799-803.##18. Hong SM, Park JK, Teeradej N, Lee YO, Cho YK, Park CH. Pretreatment of sludge with microwaves for pathogen destruction and improved anaerobic digestion performance. Water Environ Res 2004; 78(1): 76-83.##19. Cheng XY, Liu CZ. Enhanced biogas production from herbal-extraction process residues by microwave-assisted alkaline pretreatment. Journal of Chemical Technology and Biotechnology 2010; 85(1): 127-131.##20. Kuglarz M, Karakashev D, Angelidaki I. Microwave and thermal pretreatment as methods for increasing the biogas potential of secondary sludge from municipal wastewater treatment plants. Bioresour Technol 2013; 134: 290-297.##21. Beuvink JM, Kogut J. Modeling gas production kinetics of grass silages incubated with buffered ruminalfluid. J Anim Sci 1993; 71(4):1041-1046.#### ##

تشخیص ژن های blaIMP، blaVIM و OprD در سویه های سودوموناس آئروژینوزای جدا شده از بیماران سوختگی Detection of blaIMP, blaVIM and OprD Genes among Pseudomonas aeruginosa Isolated from Burn Patients 1 1 سابقه و هدف: شیوع جدایه‌های سودوموناس آئروژینوزای مقاوم به آنتی‌بیوتیک، درمان بیماران سوختگی را با مشکل مواجه کرده است. لذا هدف از این مطالعه، تشخیص ژن‌های blaIMP، blaVIM و OprD در سویه‌های سودوموناس آئروژینوزای جدا شده از بیماران سوختگی بوده است. مواد و روش‌ها: در مطالعه توصیفی حاضرکه در فاصله سال‌های 93 تا 94 روی ایزوله‌های سودوموناس آئروژینوزا جدا شده ازبیماران سوختگی بستری دربیمارستان سوانح سوختگی شهیدمطهری شهرتهران انجام شد، تست‌های حساسیت ضدمیکروبی با استفاده از روش‌های دیسک دیفیوژن انجام گردید و برای شناسایی سویه‌های تولیدکننده متالوبتالاکتاماز از روش دیسک ترکیبی استفاده شد. فراوانی ژن‌های blaIMP-1، blaVIM-1 وOprD با استفاده از روش PCR و sequencing مورد بررسی قرارگرفت. یافته‌ها: از 100ایزوله سودوموناس آئروژینوزا ، 95 سویه مقاوم به ایمی پنم و مروپنم بودند که در این میان، 81 سویه تولیدکننده متالوبتالاکتاماز بودند. 13 سویه سودوموناس آئروژینوزا دارای ژن blaIMP-1بودند ولی هیچ‌یک از ایزوله‌ها ژن blaVIM-1 را نداشتند. سویه‌های واجد قطعه‌های بزرگ‌تر در ژن OprD دارای توالی الحاقی ISPpu21 و ISPa1328 بودند. استنتاج: می‌توان با شناسایی الگوهای مقاومت آنتی‌بیوتیکی و بتالاکتامازها از انتشار سویه‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک جلوگیری کرد. 2 Background and purpose: The prevalence of antibiotic resistant P. aeruginosa strains became a major problem in treatment of burn patients. The aim of this study was to determine the frequency of blaIMP, blaVIM and oprD genes among P. aeruginosa isolated from hospitalized burn patients in Tehran Shahid Motahari Hospital, Iran. Materials and methods: This descriptive study was performed on P. aeruginosa strains isolated from hospitalized burn patients in Shahid Motahari Hospital. Antibiotic resistance phenotypic pattern was evaluated by Kirby Bauer disk diffusion method. The phenotypic investigation of metallo-beta-lactamase (MBL) producers was evaluated by Combined Diffusion Tests Disk (CDDT) method. The prevalence of blaIMP-1, blaVIM-1 and oprD genes was investigated by PCR and sequencing methods. Results: From 100 P. aeruginosa strains, 95 isolates were resistant to imipenem and meropenem which 81 were MBL producing strains. Among all isolates, 13 carried blaIMP-1 gene, whereas all of strains were negative for blaVIM-1 gene. In this study we detected two insertion sequence (IS) including ISPpu21 and ISPa1328 among PCR products that were larger than expected. Conclusion: The P. aeruginosa infections could be prevented and controlled by identification of drug resistance patterns and beta-lactamases. 181 186 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/5 1395/4/15 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/5 1395/4/15 مهرزاد صدرالدین امین Mehrzad Sadredinamin کارشناس ارشد میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران علی هاشمی Ali Hashemi استادیار، گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران حسین گودرزی Hossein Goudarzi استاد، گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران hg0d100@yahoo.com سمیرا تراشی Samira Tarashi کارشناس ارشد میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران ندا یوسفی نوجوکامبری Neda Yousefi Nojookambari دانشجوی کارشناسی ارشد میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران الهه تاکی Elahe Taki کارشناس ارشد میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران Pseudomonas aeruginosa metallo-beta-lactamase blaIMP-1 blaVIM-1 OprD سودوموناس آئروژینوزا متالوبتالاکتاماز blaIMP-1 blaVIM-1 OprD 1. Li H, Luo Y-F, Williams BJ, Blackwell TS, Xie C-M. Structure and function of OprD protein in Pseudomonas aeruginosa: from antibiotic resistance to novel therapies. Int J Med Microbiol 2012; 302(2): 63-68.##2. Jafari M, Fallah F, Borhan RS, Navidinia M, Karimi A, Tabatabaei SR, et al. The first report of CMY, aac (6′)-Ib and 16S rRNA methylase genes among Pseudomonas aeruginosa isolates from Iran. Arch Pediatr Infect Dis 2013; 1(3): 109-112.##3. Roodsari MR, Fallah F, Taherpour A, Vala MH, Hashemi A. Carbapenem-resistant bacteria and laboratory detection methods. Arch Pediatr Infect Dis 2013; 1(4): 188-191.##4. Ocampo-Sosa AA, Cabot G, Rodríguez C, Roman E, Tubau F, Macia MD, et al. Alterations of OprD in carbapenem-intermediate and-susceptible strains of Pseudomonas aeruginosa isolated from patients with bacteremia in a Spanish multicenter study. Antimicrob Aents Chemother 2012; 56(4): 1703-1713.##5. Hashemi A, Fallah F, Taherpour A, Goudarzi H, Tarashi S, Erfanimanesh S, et al. Detection of Metallo-beta-Lactamases, Extended-spectrum Beta-lactamases (ESBLs), Outer Membrane Porins among Klebsiella Pneumoniae Strains Isolated from Hospitalized Patients in Tehran. J Zanjan Univ Med Sci 2015; 23(98-and 3): 89-102.##6. Fallah F, Taherpour A, Borhan RS, Hashemi A, Habibi M, Sajadi Nia R. Evaluation of Zataria MultiFlora Boiss and Carum copticum antibacterial activity on IMP-type metallo-beta-lactamase-producing Pseudomonas aeruginosa. Ann Burns Fire Disasters. 2013; 26(4): 193-198.##7. Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI). Performance standards for antimicrobial susceptibility testing; Twenty-second informational supplement. Wayne, Pennsylvania, USA: CLSI; 2015.##8. Fallah F, Borhan R, Hashemi A. Detection of bla (IMP) and bla (VIM) metallo-beta-lactamases genes among Pseudomonas extended-spectrum ss-lactamase and metallo-ss-lactamase in multidrug-resistant Pseudomonas aeruginosa from infected burns. Ann Burns Fire Disasters 2012; 25(2): 78-81.##9. Fallah F, Noori M, Hashemi A, Goudarzi H, Karimi A, Erfanimanesh S, et al. Prevalence of bla NDM, bla PER, bla VEB, bla IMP, and bla VIM Genes among Acinetobacter baumannii Isolated from Two Hospitals of Tehran, Iran. Scientifica (cairo) 2014; 2014: 245162.##10. Pirnay JP, De Vos D, Cochez C, Bilocq F, Vanderkelen A, Zizi M, et al. Pseudomonas aeruginosa displays an epidemic population structure. Environ Microbiol 2002; 4(12): 898-911.##11. Noori M, Karimi A, Fallah F, Hashemi A, Alimehr S, Goudarzi H, et al. High Prevalence of Metallo-beta-lactamase Producing Acinetobacter baumannii Isolated From Two Hospitals of Tehran, Iran. Arch Pediatr Infect Dis 2014; 2(3): e15439.##12. Shahcheraghi F, Nikbin VS, Feizabadi MM. Identification and genetic characterization of metallo-beta-lactamase-producing strains of Pseudomonas aeruginosa in Tehran, Iran. New Microbiol 2010; 33(3): 243-248.##13. Fallah F, Taherpour A, Vala MH, Hashemi A. Global Spread of New Delhi mettallo-beta-lactamase-1 (NDM-1). Archives of Clinical Infectious Diseases 2012; 6(4): 171-177.##14. Hakemi Vala M, Hallajzadeh M, Hashemi A, Goudarzi H, Tarhani M, Sattarzadeh Tabrizi M, et al. Detection of Ambler class A, B and D ß-lactamases among Pseudomonas aeruginosa and Acinetobacter baumannii clinical isolates from burn patients. Ann Burns Fire Disasters 2014; 27(1): 8-13.##15. Ghazi M, Isadyar M, Gachkar L, Mahmoudi S, Goudarzi H, Eslami G, et al. Serum levels of mannose-binding lectin and the risk of infection in pediatric oncology patients with chemotherapy. J Pediatr Hematol Oncol 2012; 34(2): 128-130.## ##

بررسی مقایسه ای راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان و پریشانی روان‌شناختی در بیماران مبتلا به ایدز و بهنجار Comparison of Cognitive Emotion Regulation Strategies and Psychological Distress in Patients with AIDS and Normal Individuals 1 1 سابقه و هدف: عوامل روان‌شناختی نقش زیادی به عنوان سبب‌ساز و تشدیدکننده بیماری‌های پزشکی دارند، از این‌رو هدف پژوهش حاضر بررسی راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان و پریشانی روان‌شناختی در افراد مبتلا به بیماری ایدز و بهنجار بود. مواد و روش‌ها: طرح پژوهش حاضر از نوع علی مقایسه‌ای است. در این پژوهش دو گروه آزمودنی شامل بیماران مبتلا به ایدز و افراد بهنجار (هرگروه ۴۳ نفر) به روش نمونه‌گیری هدفمند شرکت داشتند. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS21 و فرمول آماری تحلیل واریانس یک راهه انجام گرفت و از مقیاس افسردگی، اضطراب، استرس (DASS21) و فرم کوتاه نظم جویی شناختی هیجان ( (CERQ-P استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که افراد مبتلا به بیماری ایدز در مقایسه با گروه بهنجار به میزان بیشتری از راهبردهای سازش نایافته استفاده می‌کردند (01/0 p<)، هم‌چنین بیماران مبتلا به ایدز سطوح بالاتری از نشانه‌های اضطراب، افسردگی و استرس را دارا بودند (01/0 p<). استنتاج: نظم جویی شناختی هیجانی سازش نایافته در افراد مبتلا به بیماری ایدز منجر به تشدید مشکلات روان‌شناختی در این افراد می‌شود، هم‌چنین میزان بالای پریشانی روان‌شناختی در این افراد می‌تواند به‌عنوان تشدیدکننده سیر بیماری، پاسخ درمانی کم‌تر و افزایش احتمال خودکشی در این افراد منجر شود، لذا لزوم توجه به مداخله‌های روان‌شناختی در کنار مداخله‌های پزشکی برای این افراد آشکار می‌شود. 2 Background and purpose: Psychological factors play a major role in causing and aggravating medical conditions. This study aimed at cognitive emotion regulation strategies and psychological distress in patients with AIDS and normal individuals. Materials and methods: A causal comparative study was performed in which two groups of AIDS patients and normal individuals (n= 43 per group) enrolled. The participants were selected using purposive sampling. The scale of depression, anxiety, stress (DASS21) and the short form of cognitive emotion regulation (CERQ-P (was used. Data was analyzed in SPSS applying one-way ANOVA. Results: Compared with normal individuals, people with AIDS used higher levels of maladaptive strategies and to a lesser extent used adaptive strategies (P<0.01), they also had higher levels of anxiety, depression and stress (P<0.01). Conclusion: Maladaptive cognitive emotion regulation in patients with AIDS leads to severe psychological problems. Also, high levels of psychological distress in these patients could intensify the course of disease, cause low response to treatment and increase the risk of suicide, therefore, psychological interventions alongside medical interventions are required to reduce these problems. 187 192 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/4 1395/4/14 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/4 1395/4/14 جهانگیر جهانگیری Jahangir Jahangiri کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده‌ی روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران ایران jahangiri1322@gmail.com جعفر حسنی Jafar Hasani دانشیار، روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران ایران فرشید علیپور Farshid Alipour کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده‌ی روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران ایران مجتبی حقانی زمیدانی Mojtaba Haghani Zemeydani کارشناسی ارشد مشاوره شغلی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران ایران Acquired Immunodeficiency Syndrome (AIDS) cognitive emotion-regulation strategies Anxiety Depression Stress ایدز راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان اضطراب افسردگی استرس 1. Ebrahimipour H, Akerd Jalali B, Solhi M, Ismaili H. The Effect Of Educational Intervention Based On The Self-Efficacy Theory Of Behavior Of Prevention Of HIV / AIDS In High Risk Women. Iran J Obstet Gynecol Infertil 2015; 18(144): 19-27.##2. Szabó M. The short version of the Depression Anxiety Stress Scales (DASS-21): Factor structure in a young adolescent sample. J Adolesc 2010; 33(1): 1-8.##3. Hasani J. The Psychometric Properties of the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ). Journal of Clinical Psychology 2010; 2(3) :73-84 (Persian).##4. He idari S, Aliloo MM. Comparative Evaluation of Cognitive Emotion Regulation between “B” Personality Disorders and Normal Persons. Procedia-Social and Behavioral Sciences. 2015;185: 54-60.##5. Manhas C. Self-esteem and quality of life of people living with HIV/AIDS. J Health Psychol 2014; 19(11): 1471-1479.##6. Kraaij V, Garnefski N, Schroevers MJ, van der Veek SMC, Witlox R, Maes S. Cognitive coping, goal self-efficacy and personal growth in HIV-infected men who have sex with men. Patient Educ Couns 2008; 72(2): 301-304.##7. McIntosh RC, Hurwitz BE, Antoni M, Gonzalez A, Seay J, Schneiderman N. The ABCs of Trait Anger, Psychological Distress, and Disease Severity in HIV. Ann Behav Med 2015; 49(3): 420-433.##8. Kemppainen JK, MacKain S, Reyes D. Anxiety Symptoms in HIV-Infected Individuals. J Assoc Nurses AIDS Care 2013; 24(1 Supplement): S29-S39.##9. Kennard BD, Brown LT, Hawkins L, Risi A, Radcliffe J, Emslie GJ, et al. Development and Implementation of Health and Wellness CBT for Individuals With Depression and HIV. Cogn Behav Pract 2014; 21(2): 237-246.##10. O’Donnell JK, Gaynes BN, Cole SR, Edmonds A, Thielman NM, Quinlivan EB, et al. Ongoing life stressors and suicidal ideation among HIV-infected adults with depression. J Affect Disord 2016; 190: 322-328.## ##

ارزیابی میزان ثبت علایم و علت‌های مبهم مرگ در گواهی فوت‌های صادره از بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی مازندران Rate of Ambiguous Symptoms and Causes in Death Certificates Issued in Mazandaran University of Medical Sciences Hospitals 1 1 سابقه و هدف: داده‌های گواهی فوت به عنوان اساس و پایه ای برای انجام مطالعات اپیدمیولوژی می‌باشد. از آن‌جایی که آمارهای سلامت جامعه، به طور وسیعی از گواهی فوت منشا می‌گیرد، ثبت اطلاعات آن به خصوص علت زمینه‌ای مرگ بسیار با اهمیت است. لذا این پژوهش با هدف تعیین میزان ثبت علائم، نشانه و علت‌های مبهم در گواهی‌های فوت می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نوع توصیفی و تحلیلی بوده و به روش گذشته نگر انجام شد. جامعه پژوهش شامل مطالعه گواهی‌های فوت بیمارستان‌های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران از سال 1389 لغایت 1393 معادل 20233 مورد بوده است. اطلاعات بر اساس چک لیست جمع‌آوری گردید. سپس داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 18 تحلیل شد. هم‌چنین برای محاسبه رابطه معنی‌داری از آزمون کای دو (X2) استفاده گردید (001/0< p). یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد در 23 درصد از گواهی‌های فوت، از علائم و علت‌های مبهم به عنوان علت مرگ توسط پزشکان گزارش شده است. استفاده از علت های مبهم و پوچ در بیمارستان‌های خصوصی (7/33 درصد)، بیش‌تر از سایر بیمارستان‌ها و در بین میانگین سنی، افراد بالای 60 سال (51 درصد) از سایر گروه‌ها سنی بیش‌تر بوده است. هرچه مدت اقامت بیمار در بیمارستان کم‌تر باشد، علت های پوچ و نامشخص بیش‌تر ثبت شده است. استنتاج: علائم، نشانه و علت‌های مبهم دومین علت ثبت شده در گواهی‌های فوت می‌باشد. با توجه به استفاده زیاد آن در گواهی‌های فوت و عدم داشتن ارزش داده‌ای جهت برنامه‌ریزی در حوزه سلامت، ایجاد تمهیدات لازم جهت آموزش تمامی پزشکان و راه‌ اندازی نظام هوشمند ثبت مرگ و میر ضروری است. 2 Background and purpose: Data in death certificates acts as a basis in epidemiological studies. Community health statistics broadly originates from necrology, therefore, underlying cause of death is highly important. The aim of this research was to determine the extent of ambiguous symptoms, signs, and causes in mortality certificates. Materials and methods: A retrospective descriptive analysis was conducted in which mortality certificates issued by hospitals affiliated with Mazandaran University of Medical Sciences in 2010-2014 (n= 20233) were investigated. A checklist was used to collect the information. Data was then analyzed in SPSS V.18. Chi-square test was applied to determine the significance of relationship. Results: Twenty three percent of death certificates reported ambiguous symptoms and causes as the cause of death. Vague and poorly defined causes were more common in private hospitals (33.7%) and in those older than 60 years of age (51%). Based on the findings, the less patients stayed in hospital, the more unclear causes were recorded. Conclusion: Ambiguous symptoms and causes are the second cause of death on death certificates. Such data is worthless in health planning, therefore, it is essential to take measures for training the doctors and launching a smart system of mortality registration. 193 197 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/42016/07/5 1395/4/15 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/42016/07/5 1395/4/15 محمد فلاح خاریکی Mohammad Fallah Kharyeki دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران ایران قهرمان محمودی Ghahreman Mahmudi استادیار، گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران ایران mahmudi.alemi@iausari.ac.ir محمد خادملو Mohammad Khademlo دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران death certificate cause of death ambiguous causes staying time علت مرگ گواهی فوت علت‌های مبهم و پوچ مدت اقامت 1. Mehdi pour Y. Introduction to ICD-10 coding method approach. Tehran: Jafari Press; 2009. (Persain).##2. Keyvan Ara M, Saghaian S, Karimi S, Golanbari Sh, Rezai M. The report inappropriate diagnosis of the cause of death and death compared to those issued Drgvahy educational and non-educational hospitals in Kermanshah in 2007. Journal of Forensic Medicine 2011; 16(4): 267-275.##3. Abadi A, Naghvi M. T ِDiagnosis And record causes of death. Tehran: Simin dokht Publisher; 2003. Persain).##4. Naghavi M. Mortality profile for 10 provinces of Iran. Tehran: WHO Representative Office. 2000.##5. Pilevar A, feizabadi R, Afra H. Effective Etiology and geographic distribution of deaths in North Khorasan Province. Journal of Geography and Regional Development 2012; 19: 119-141.##6. Kdivar M, Aramesh K, Sharifi B, Asadafroz Sh. Common causes of mortality in the province in 2004. Hormozgan Medical Journal 2006; 10(1): 47-55 (Persian).##7. Azizi A, Abdoli G. Mortality rates in Kermanshah province in 2000. Journal of Kermanshah University of Medical Sciencec 2003; 7(3): 7-10 (Persian).##8. Gurpinar SS, Can G, Bolubasi O, Torun P. Analysis of mortality Reports form a university hospital of turkey. Forensic science international 1997; 88(2): 169-171.##9. Naghavi M, Makela S, Foreman K, O’Brien J, Pourmalek F, Lozano R. Algorithms for enhancing public health utility of national causesof-death data. Population Health Metrics 2010; 8: 9.##10. Akbarzadeh A, Maserat A, Hemmati M. Studying the Degree of Diagnostic Agreement between Medical Records and Death Certificates in Loghman Hospital in 2005. IRJE 2007; 3(2): 39-46 (Persian). ##11. Kazemi T, Sharifzadeh Gh. Investigate the causes of mortality in the population under the guise of Birjand University of Medical Sciences in 2006. Journal of Birjand University of Medical Sciences 2003; 10(2):9-15(Persian).##12. Ylijoki-Sørensen S, Sajantila A, Lalu K, Bøggild H, Boldsen JL, Boel LW. Coding ill-defined and unknown cause of death is 13 times morefrequent in Denmark than in Finland. Forensic Sci Int 2014; 244: 289-294.##13. Vazirinegad R, Esmaeili A, Naderi A, Radman A. Causes of Death Registered on Death Certificate in an Iranian Community Based on ICD-10. Health Information Management 2007; 3(2): 25-34 (Persian).## ##

هیستوزیس سلول لانگرهانس در برابر استئومیلیت در مندیبل بیمار 30 ساله – گزارش یک مورد Langerhans Cell Histiocytosis vs Osteomyelitis of the Mandible in a 30-year-old Male: A Case Report 1 1 ائوزینوفیلیک گرانولوما (Eosinophilic Granuloma)، نوع موضعی و خوش خیم‌ترین نوع هیستوزیس سلول‌های لانگرهانس است که می‌تواند به تنهایی یا به شکل چندگانه ای رخ دهد. شیوع این بیماری در مطالعه‌ای در سال 2015 به میزان 1 نفر در هر 9100000 گزارش شده است. ائوزینوفیلیک گرانولوما می‌تواند هر نوع استخوانی را درگیر نماید، اما وقتی درگیری استخوان فک رخ دهد، فکی که متاثر می‌شود، معمولاً مندیبل می‌باشد. درمان متداول هیستوزیس سلول‌های لانگرهانس جراحی، رادیوتراپی، کموتراپی و تزریق استروئید (به تنهایی یا در ترکیب با داروهای دیگر) است. بهبود و عقب‌نشینی خود به خودی بیماری نیز گزارش شده است. در این مطالعه، بیمار مردی 30 ساله است که LCH وی در مندیبل گزارش می شود. بیمار تمامی دندان‌های مندیبل را به علت تشخیص ابتدایی نادرست بیماری به عنوان پریودنتیت یا استئومیلیت از دست داده بود. 2 Histiocytosis is a term applied to a group of rare disorders of the reticuloendothelial system. Eosinophilic granuloma is the most benign and localized of the three Langerhans cell histiocytosis (LCH) entities that could be solitary or multiple. In 2015, the incidence of the disease was reported to be 1 in 9100000. Eosinophilic granuloma can affect almost any bone, but commonly involves the mandible when the jaws are affected. Conventional treatment of LCH includes surgery, radiotherapy, chemotherapy and steroid injections (alone or in combination). Spontaneous regression of localized disease has also been reported. We report a 30-year-old man with the LCH solitary eosinophilic granuloma in the mandible. The patient had lost all the mandibular teeth because of a misdiagnosis with periodontitis and osteomyelitis. 198 202 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/42016/07/52016/07/5 1395/4/15 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/42016/07/52016/07/5 1395/4/15 امیرحسین پاکروان Amirhossein Pakravan استادیار، گروه جراحی فک و صورت، دانشکده ی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران پویا جنتی Pooya Jannati دانشجوی دندانپزشکی، عضو کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مهران منصوری Mehran Mansouri جراح دهان، فک و صورت، ساری، ایران ایران تهمینه بامدادیان Tahmineh Bamdadian استادیار، گروه پروتز های دهان، فک و صورت، دانشکده ی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران tbamdadian@yahoo.com میلاد کرملو Milad Karamloo دندانپزشک، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران Langerhans cell histiocytosis Eosinophilic granuloma osteomyelitis periodontitis هیستوزیس سلول لانگرهانس LCH ائوزینوفیلیک گرانولوما 1. Abla O, Egeler RM, Weitzman S. Langerhans cell histiocytosis: Current concepts and treatments. Cancer Treat Rev 2010; 36(4): 354-359.##2. Artzi Z, Gorsky M, Raviv M. Periodontal manifestations of adult onset histiocytosis X. Journal of Periodonloiogy 1989; 6: 57-66.##3. Pakfetrat A, Falaki F, Delavarian Z, Salehinejad J, Mohtasham N. Langerhans cell hystocytosis-a case report. J Mashad Dent Sch 2009; 32(4): 333-338.##4. Bechan GI, Egeler RM, Arceci RJ. Biology of Langerhans cells and Langerhans cell histiocytosis. Int Rev Cytol 2006; 254: 1-43.##5. Cawson RA, Langdon JD, Eveson JW. Surgical pathotogy of the Mouth and jaws. Oxford: wright; 1996. p. 98-99.##6. Chellapandian D, Shaikh F, van den Bos C Somers GR, Astigarraga I, Jubran R, et al. Management and outcome of patients with langerhans cell histiocytosis and single-bone CNS-risk lesions: A multi-institutional retrospective study. Pediatr Blood Cancer 2015; 62(12): 2162-2166.##7. DiCaprio MR, Roberts TT. Diagnosis and Management of Langerhans Cell Histiocytosis. J Am Acad Orthop Surg 2014; 22(10): 643-652.##8. Ioannidis O, Sekouli A, Paraskevas G, Chatzopoulos S, Kotronis A, Papadimitriou N, et al. Long term follow up of eosinophilic granuloma of the rib. Klin Onkol 2011; 24(6): 460-464.##9. Shetty KJ, Kumar A, Shetty S, Prasad HLK. An unusual presentation of langerhans cell histiocytosis. NUJHS 2012; 2(4): 77-79.##10. Leonidas JC, Guelfguat M and Valderrama E. Langerhans' cell histiocytosis. Lancet 2003; 361(9365): 1293-1295.##11. Aboud MJ, Kadhim MM. Langerhans-cell histiocytosis (LCH) a presentation of two siblings with two different entities. Springerplus 2015; 4: 351.##12. Nicopoulou-Karayianni K, Mombclli A, Lang NP. Diagnostic problems of periodoniitis-like lesions caused by eosinophilic granuloma. J Clin Periodontol 1989; 16(8): 505-509.##13. Satter EK, High WA. Langerhans cell histiocytosis: a review of the current recommendations of the Histiocyte Society. Pediatr Dermatol 2008; 25(3): 291-295.##14. Sedky MS, Rahman HA, Moussa E, Taha H, Raafat T, Hassanein O. 2015. Langerhans Cell Histiocytosis (LCH) in Egyptian Children: Does Reactivation Affect the Outcome? Indian J Pediatr 2015; 4(351): 214-219.##15. SHI S, Liu Y, Fu T, Li X, Zhao S. Multifocal Langerhans cell histiocytosis in an adult with a pathological fracture of the mandible and spontaneous mal::union::: A case report. Oncol Lett 2014; 8(3): 1075-1079.##16. Stull MA, Kransdorf MJ, Devaney KO. 1992. Langerhans cell histiocytosis of bone. Radiographics 1992; 12(4): 801-823.##17. Willets JE, Dudley NE, Tam PK. Endoscopic treatment of recurrent tracheoesophageal fistulae: long-term results. Pediatr Surg Int 1998; 13(4): 256-258.##18. Willman CL, Busque L, Griffith BB, Favara BE, McClain KL, Duncan MH, Gilliland DG. Langerhans'-cell histiocytosis (histiocylosis X)- A clonal proliferative disease. N Engl J Med. 1994; 331(3): 154-160.##19. Vankayala Y, Sharath Kumar Reddy E, Naga Bhavani S, Krishna A, Sekhar MS. Solitary Extragnathic Langerhans Cell Histiocytosis- A Rare Case. J Clin Diagn Res 2015; 9(3): 22-23.#### ##

تظاهرات اسکلتی- عضلانی پیشرفته در یک بیمار مسن مبتلا به بیماری سلول داسی شکل، یک مورد نادر Advanced Musculoskeletal Involvement in an Old Patient with Sickle Cell Disease: A Rare Case 1 1 بیماری سلول داسی شکل، شایع‌ترین نوع هموگلوبینوپاتی در دنیاست و ناشی از زنجیره غیر طبیعی بتاگلوبین در هموگلوبین می‌باشد. این بیماری معمولاً در دهه اول زندگی تشخیص داده می‌شود. درگیری استخوان یکی از شایع‌ترین تظاهرات بالینی می‌باشد و به صورت حاد (حملات انسداد عروقی) و یا مزمن (مانند نکروز آواسکولر استخوان) اتفاق می‌افتد. در این مقاله به معرفی بیماری مسن با تظاهرات اسکلتی پیشرفته ناشی از این بیماری پرداخته می‌شود. بیمار مرد 66 ساله با سوء مصرف اپیوم بود که به علت درد و ضعف اندام تحتانی از یک سال قبل به کلینیک روماتولوژی مراجعه کرده بود. در بررسی‌ها بیمارآنمی شدید داشت و در رادیوگرافی، ضایعات منتشر استئولیتیک بدون حاشیه مشخص در استخوان لگن و ران و کاهش فضای مفصلی و در ناحیه مهره‌های پشتی- کمری، تصویر دهان ماهی دیده شد. در بررسی لام خون محیطی سلول‌های داسی شکل همراه با هیپوکرومی و تجمع پلاکتی وجود داشت و الکتروفورز هموگلوبین منطبق با داسی شکل- تالاسمی بتا بود. پیشنهاد می شود در بیماران مسن با آنمی و ضایعات لیتیک استخوانی با دلیل نامعلوم، بررسی از نظر هموگلوبینوپاتی‌ها به ویژه بیماری سلول داسی شکل انجام شود. 2 Sickle cell disease is the most common type of hemoglobinopathies in the world that is caused by abnormal beta globin chain in hemoglobin. The disease is usually diagnosed in the first decade of life. Bone involvement is one of the most common clinical manifestations both in the acute setting (painful vaso-occlusive crises), and/or as a source of chronic disability (such as avascular necrosis). This paper introduces an old patient with advanced skeletal manifestation due to this disorder. A 66-year-old man who was opium abuser was visited by a rheumatologist for lower limbs pain, and fatigue from one year ago. The patient had severe anemia, and X-ray revealed diffuse osteolytic changes without sharp border in pelvis and femur and joint space narrowing. Involvement of thoracolumbar vertebras were seen as codfish vertebra appearance. In peripheral blood smear, sickle cell and target cells accompanied by hypochromia and platelets aggregation were detected. The hemoglobin electrophoresis was compatible with sickle-β+ thalassemia. In old patients with anemia and osteolytic lesions with unknown reason, evaluation of hemoglobinopathies, especially sickle cell anemia is suggested. 203 208 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/5 1395/4/15 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/5 1395/4/15 مریم مبینی Maryam Mobini دانشیار، گروه روماتولوژی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران زهرا نمدچیان Zahra Namadchian دستیار داخلی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران znamadchian84@yahoo.com رامین شکرریز Ramin Shekarriz استادیار، گروه هماتولوژی و اونکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران هادی مجیدی Hadi Majidi استادیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران sickle cell disease bone osteonecrosis بیماری سیکل سل استخوان استئونکروز 1. Ganguly A, Boswell W, Aniq H. Musculoskeletal manifestations of sickle cell anaemia: a pictorial review. Anemia 2011; 2011: 1-10.##2. Onyemaechi NO, Enweani UN, Maduka CO. Musculoskeletal complications of sickle cell disease in Enugu, Nigeria. Niger J Med 2011; 20(4): 456-461.##3. Valavi E, Ansari MJ, Zandian K. How to reach rapid diagnosis in sickle cell disease? Iran J Pediatr 2010; 20(1): 69-74.##4. de Gheldere A, Ndjoko R, Docquier PL, Mousny M, Rombouts JJ. Orthopaedic complications associated with sickle-cell disease. Acta Orthop Belg 2006; 72(6): 741-747.##5. Mukisi-Mukaza M, Saint Martin C, Etienne-Julan M, Donkerwolcke M, Burny ME, Burny F. Risk factors and impact of orthopaedic monitoring on the outcome of avascular necrosis of the femoral head in adults with sickle cell disease: 215 patients case study with control group. Orthop Traumatol Surg Res 2011; 97(8): 814-820.##6. Baldanzi G, Traina F, Marques Neto JF, Santos AO, Ramos CD, Saad ST. Low bone mass density is associated with hemolysis in Brazilian patients with sickle cell disease. Clinics 2011; 66(5): 801-805.##7. Childs JW. Sickle cell disease: the clinical manifestations. J Am Osteopath Assoc 1995; 95(10): 593-598.##8. Jean-Baptiste G, De Ceulaer K. Osteoarticular disorders of haematological origin. Baillieres Best Pract Res Clin Rheumatol 2000; 14(2): 307-323.##9. Sadat-Ali M, Al-Elq AH, Sultan O, Al-Turki H, Bukhari R, Al-Mulhim E. Low bone mass due to sickle cell anemia: is it becoming a real issue? West Afr J Med 2008; 27(4): 218-223.##10. Ejindu VC, Hine AL, Mashayekhi M, Shorvon PJ, Misra RR. Musculoskeletal manifestations of sickle cell disease. Radiographics 2007; 27(4): 1005-1021.##11. Ntagiopoulos PG, Moutzouris DA, Manetas S. The "fish-vertebra" sign. BMJ Case Rep 2009; 2009: bcr09.2008.0900.## ##

هیستوسیتوزیس سلول لانگرهانس با تظاهرات اولیه دهانی: گزارش مورد Langerhans Cell Histiocytosis with Primary Oral Manifestations: A Case Report 1 1 هیستوسیتوزیس سلول لانگرهانس، یک بیماری نادر و پرولیفراتیو است که با پرولیفراسیون غیر نرمال سلول‌های لانگرهانس در ارگان‌های مختلف بدن شناخته می‌شود. در 90درصد موارد درگیری در ناحیه سر و گردن وجود دارد. در این مطالعه، کودک 5/2 ساله‌ای که با مشکل بیماری هیستوسیتوزیس سلول لانگرهانس به دانشکده دندان پزشکی بابل مراجعه کرده بود گزارش می شود. شکایت اصلی بیمار تب طول کشنده، زخم های مخاط دهان، نکروز لثه و لقی دندان‌ها بود. تشخیص کلینیکی بر پایه بیماری سلول لانگرهانس گذاشته شد. در رادیوگرافی پانورامیک بیمار رادیولوسنسی‌های متعدد با حدود مشخص هم در ماگزیلا و هم در مندیبل دیده شد. نتایج آزمایشات هیستوپاتولوژی تشخیص را تائید کردند. بیمار تحت درمان با وین بلاستین به مدت یک سال قرار گرفت. تظاهرات دهانی در این بیماری یافته شایعی است، بنابراین دندان پزشک نقش مهمی در تشخیص و درمان بیماری دارد. 2 Langerhans cell histiocytosis (LCH) is a rare, proliferative disorder which is characterized by proliferation of pathological Langerhans cells within different organs. In 90% of cases the head and neck are affected. In this article, we report a 2.5-year-old boy with LCH who was referred to the pediatric department of Babol Dental School, with a chief complaint of fever, mucosal ulceration, gingival necrosis and tooth mobility. Our clinical diagnosis was Langerhans cell disease. In panoramic radiography, multiple well-defined radiolucencies were observed in both maxilla and mandible. Histopathological examination confirmed our diagnosis. The patient underwent chemotherapy with vinblastine for one year. Oral manifestations are common findings in LCH, therefore, dentist plays an important role in both diagnosis and management of this disease. 209 214 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/52016/07/5 1395/4/15 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/52016/07/5 1395/4/15 سمانه همتی Samaneh Hemmati استادیار گروه کودکان دانشکده دندانپزشکی,دانشگاه علوم پزشکی مازندران،ساری، ایران ایران اعظم نحوی Azam Nahvi استادیار گروه کودکان دانشکده دندانپزشکی,دانشگاه علوم پزشکی مازندران،ساری، ایران ایران Azamnahvi@ahoo.com Langerhans cell histiocytosis mandible maxilla tooth mobility هیستوسیتوز سلول لانگرهانس مندیبل ماگزیلا لقی دندان 1. Weitzman S, Egeler RM. Langerhans cell histiocytosis:update for the pediatrician. Curr Opin Pediatr 2008; 20(1): 23-29.##2. Ghalyani P, Sarrafan N, Pishva SS. Langerhans cell histiocytosis with primary oral manifestation: A Case study. Shiraz Univ Dent J 2011; 11(4): 347-352.##3. Nevile BW, Damm DD, Allen Cm, Bouquot JE. Oral and maxillofacial pathology. 3th ed. Philadelphia: WB Saunders; 2008. p. 590. ##4. Lam KY. Langerhans cell histiocytosis (histocytosis X) .Postgard Med J 1997; 73(861): 391-394.##5. Hicks J, Flaitz CM. Langerhans cell histiocytosis: Current insights in a molecular age with emphasis on clinical oral and maxillofacial pathology practice. Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol Endod 2005; 100(2 Suppl): 42-66.##6. Regezi JA, Sciubba JJ, Jordan RCK. Oral pathology. 5th ed. Philadelphia: WB Suanders; 2008. p. 296. ##7. Mc Donald RE, Avery DR, Dean JA. Dentistry for the child and adolescent. 9th ed. Missouri: Mosby; 2011. p. 145-146. ##8. Hernandez-Juyol M, Boj-Quesada JR, Gallego-Melcon S. Oral manifestations of Langerhans cell histiocytosis. Case study of a two year boy. Med Oral 2003; 8(1): 19-25.##9. Kilic E, Er N, Mavili E, Alkan A, Gunhan O. Oral mucosal involvement in Langerhans’ cell histiocytosis: long-term follow-up of a rare case. Aust Dent J 2011; 56(4): 433-436.##10. Kinra P, Mukherjee B, Srinivas V, Thind SS, Subramanya H. Langerhans cell histiocytosis- case report. (MJAFI) Medical journal of Armed Forces India 2005; 61(1): 88-90.##11. Martinez DSM, Villagran UJ, Ajqui RR, Cervantes CK. Oral manifestations of Langerhans cell histiocytosis (LHC): Review of scientific literature and case report. Portal de Revista cientificca y arbitradas 2012; 16(2): 123-130.##12. Marx E, Stern D. Oral and maxillofacial pathology: A rationale for diagnosis and treatment. Illinois: Quintessence Publishing Co, Inc; 2003. p. 870-875.##13. Harris GJ, Woo KI. Eosinophilic granuloma of the orbit: a paradox of aggressive destruction responsive to minimal intervention. Trans Am Ophthalmol Soc 2003; 101: 93-106.##14. Nahvi A, Salehi M. Langerhans cell disease: A case report. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(125): 143-148.##15. Hare O, Timothy J. Granulomatous and lymphoproliferative disease of the Head and Neck. 2nd ed. WB. Saunders Company; 1999. p. 1966-1968.##16. Mosnier I, Rondini-Gilli E, Crosara PT, Belmatoug N, Cyna-Gorse F, Cazals-Hatam D, et al. Langerhans’ cell histiocytosis of the labyrinth in adults. Otol Neurotol 2004; 25(1): 27-32.##17. Eckardt A, Schultze A. Maxillofacial manifestation of Langerhans cell histiocytosis: a clinical and therapeutic analysis of 10 patients. Oral Oncol 2003; 39(7): 687-694.##18. Minguez L, Minguez JM, Bonet J, Penarrocha M, Sanchis JM. Oral manifestation of chronic disseminated histiocytosis. Med Oral 2004; 9(2): 152-154, 149-152.##19. Oguro K, Sakai H, Arai M, Igarashi T. Eosinophilic granuloma of bone: two case reports. Brain and development 2013; 35(4): 372-375.## ##

مروری بر فلج کنه ای، عامل، علائم، تشخیص و درمان Tick Paralysis, Cause, Symptoms, Diagnosis and Treatment 1 1 سابقه و هدف: فلج کنه‌ای بیماری نسبتاً نادر و کشنده‌ای است که توسط برخی از گونه‌های خونخوار کنه‌های ماده از خانواده Ixodidae به خصوص andersoni Dermacentor وIxodes scapularis ایجاد می‌شود. این بیماری که با فلج شل حاد بالارونده مشخص می‌شود، به دلیل تظاهرات بالینی مشابه، معمولاً با سایر بیماری‌های نورولوژیک، بویژه سندروم گیلن‌باره، دچار تشخیص اشتباه می‌شود. هدف از این مقاله معرفی بیماری فلج کنه‌ای به‌منظور بالا بردن آگاهی و امکان تشخیص افتراقی با سایر نوروپاتی‌ها می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مقاله یک مطالعه مروری غیر نظام‌مند می‌باشد که جمع‌آوری اطلاعات مورد نظر از پایگاه‌های داده‌های علمی بین‌المللی شامل: Pub Med، Web of Science،Google Scholar، (ScienceDirect, Scopus) Elsevier، Lilacs و پایگاه‌های داده‌های داخلی شامل: سامانه دانش‌گستر برکت (barakatkns)، پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی (SID)، کتابخانه پزشکی ایرانی (medlib)، بانک اطلاعات نشریات کشور (magiran)، مرجع دانش (civilica)، بدون محدودیت زمانی و زبانی و با استفاده از کلمات کلیدی گردآوری گردیده است. یافته‌ها: بیماری فلج کنه‌ای بیش‌تر در کودکان و دختران رخ می‌دهد. عامل ایجادکننده فلج کنه‌ای توکسین‌های موجود در بزاق کنه‌های خونخوار می‌باشد که در هنگام خونخواری وارد بدن میزبان می‌شود و در صورت ادامه تغذیه کنه به مدت طولانی موجب نارسایی تنفسی و مرگ بیمار می‌شود. درمان بیماری به‌راحتی و با جداسازی کنه از روی بدن میزبان امکان‌پذیر است. علائم بهبود در فلج ایجاد شده توسط کنه معمولاً طی 24 ساعت الی چند روز پس از جداسازی کنه نمایان می‌شود. استنتاج: یافتن کنه خونخورده در بیمار همراه با نشانه‌های فلج مهم‌ترین ویژگی تشخیصی بیماری است. ازآن‌جایی‌که بیماری فلج کنه‌ای ناشی از توکسین می‌باشد بنابراین تجویز هر گونه آنتی‌بیوتیک در درمان بیماری موثر نمی‌باشد. هم‌چنین با توجه به تشخیص اشتباه بیماری در بیش‌تر موارد، افزایش آگاهی از بیماری در کارکنان بهداشت و درمان و نیز عموم مردم می‌تواند نقش قابل توجهی در پیشگیری از بیماری، تشخیص سریع، درمان آسان، جلوگیری از هزینه‌های اضافی آزمایشگاهی و در نهایت جلوگیری از مرگ بیمار داشته باشد. 2 Background and purpose: Tick paralysis is a relatively rare and fatal disease caused by some species of blood-sucking ticks of Ixodidae family including Ixodes scapularis and Dermacentor andersoni. This disease is characterized by ascending acute flaccid paralysis but could be misdiagnosed with other neurological diseases especially, Guillain-Barré syndrome because of similar clinical presentations. In this review we aimed to introduce tick paralysis to raise awareness on differential diagnosis of tick paralysis with other neuropathies. Materials and methods: A narrative review study was performed in which data was collected without time and language limits from international electronic databases including: Pub Med, Web of Science, Google Scholar, Elsevier (ScienceDirect, Scopus), Lilacs, and Iranian scientific databases including: Barakatkns, SID, Civilica, Magiran, and Medlib using appropriate keywords. Results: Tick paralysis mainly affects children (usually girls). The paralysis is caused by toxin in the saliva of hard ticks and if blood feeding is continued for a long time, respiratory failure and probably death may occur. The absolute therapy of tick paralysis is simply removing ticks that are attached to the patient’s body. Improvement in symptoms is usually observed within 24 hours to a few days after removing the tick/s. Conclusion: Finding the tick/s and symptoms of paralysis are the main characteristics in diagnosis of tick paralysis. Since the disease is caused by the toxin in tick saliva, therefore, antibiotics are not effective in its treatment. Also, due to frequent misdiagnosis of the disease, awareness of the healthcare providers can play a considerable role in early detection, treatment, preventing additional costs of laboratory examinations, and ultimately prevent death. 215 231 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/52016/07/52016/07/5 1395/4/15 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/52016/07/52016/07/5 1395/4/15 محمود فاضلی دینان Mahmoud Fazeli-Dinan استادیار، گروه حشره شناسی پزشکی و مبارزه با ناقلین، دانشکده بهداشت، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری ایران نرگس کریمی Narges Karimi استادیار، گروه نورولوژی، بیمارستان بوعلی سینا، واحد توسعه تحقیقات بالینی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری ایران احمدعلی عنایتی Ahmadali Enayati استاد، گروه حشره شناسی پزشکی و مبارزه با ناقلین، دانشکده بهداشت، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری ایران ahmadali_enayati@yahoo.com tick paralysis ascending paralysis Guillain-Barre syndrome Dermacentor andersoni Ixodes scapularis فلج کنه‌ای فلج بالارونده سندرم گیلن باره andersoni Dermacentor Ixodes scapularis 1. Stone BF. Tick paralysis, particularly involving Ixodes holocyclus and other Ixodes species. Adv Dis Vector Res 1988; 5(3): 61-85.##2. Sonenshine DE. The biology of ticks, vol I. 1991. ##3. Dantas-Torres F, Chomel BB, Otranto D. Ticks and tick-borne diseases: a One Health perspective. Trends Parasitol 2012; 28(10): 437-446.##4. Bowman AS, Dillwith JW, Sauer JR. Tick salivary prostaglandins: presence, origin and significance. Parasitology Today 1996; 12(10): 388-396.##5. Aeschlimann A, Freyvogel T. Biology and distribution of ticks of medical importance. Jürg Meier & Julian White Handbook of Clinical toxicology of Animal Venoms and Poisons: 177-189.##6. Wirtz R, Azad A. Injurious arthropods. Tropical medicine 7th ed. Philadelphia: WB Saunders; 1991. p. 893-904.##7. Mans B, Gothe R, Neitz A. Biochemical perspectives on paralysis and other forms of toxicoses caused by ticks. Parasitology 2004; 129(S1): S95-S111. ##8. Gothe R, Kunze K, Hoogstraal H. The mechanisms of pathogenicity in the tick paralyses. J Med Entomol 1979; 16(5): 357-369.##9. Edlow JA, McGillicuddy DC. Tick paralysis. Infectious disease clinics of North America 2008; 22(3): 397-413.##10. Brown JH. Tick paralysis: a note on a human case caused by a male tick. Journal of Economic Entomology 1952; 45(4): 737-738.##11. Murnaghan MF, O’Rourke FJ. Tick paralysis. Handbook of Experimental pharmacy: Arthropod venoms, Springer; 1978. p. 419-464.##12. Edlow JA. Tick paralysis. Curr Treat Options Neurol 2010; 12(3): 167-177.##13. Center for Diseases Control and Prevention (CfC). Tick paralysis--Washington, 1995. MMWR Morb Mortal Wkly Rep 1996; 45(16): 325.##14. SCOTT SE, HOVELL WH, HUME AH. Hume and Hovell's Journey to Port Philip: Sydney; 1921. ##15. Pecina CA, editor Tick paralysis. Seminars in neurology; 2012. ##16. Control CDC, Prevention. Cluster of tick paralysis cases--Colorado, 2006. MMWR: Morbidity and mortality weekly report 2006; 55(34): 933-935.##17. Doğan M, Devge C, Tanrıöver O, Pata YS, Sönmezoğlu M. Facial Nerve Paralysis Due to Intra-aural HyalommaTick Infestation. Turkiye Parazitol Derg 2012; 36(4): 254-257.##18. Pearn J. Neuromuscular paralysis caused by tick envenomation. J Neurol Sci 1977; 34(1): 37-42.##19. Diaz JH. A 60-year meta-analysis of tick paralysis in the United States: a predictable, preventable, and often misdiagnosed poisoning. J Med Toxicol 2010; 6(1): 15-21.##20. Meagher KE, Decker CF. Other tick-borne illnesses: tularemia, Colorado tick fever, tick paralysis. Dis Mon 2012; 58(6): 370-376.##21. Todd JL. Tick bite in British Columbia. Can Med Assoc J 1912; 2(12): 1118-1119.##22. Todd JL. Tick paralysis. J Parasitol 1914; 1(2): 55-64.##23. Todd JL. Tick Caused Paralysis. Can Med Assoc J 1919; 9(11): 994-996.##24. Blattner RJ. Comments on current literature. The Journal of Pediatrics 1951; 39(5): 635-637. ##25. Dworkin MS, Shoemaker PC, Anderson DE. Tick paralysis: 33 human cases in Washington State, 1946–1996. Clin Infect Dis 1999; 29(6): 1435-1439.##26. Gordon HM. Tick paralysis. The Lancet 1964; 248(6429): 735.##27. Malik R, Farrow BR. Tick paralysis in North America and Australia. Veterinary Clinics of North America: Small Animal Practice 1991; 21(1): 157-171.##28. Vedanarayanan V, Sorey W, Subramony S. Tick paralysis. Seminars in neurology; 2004.##29. Greenstein P. Tick paralysis. Medical Clinics of North America 2002; 86(2): 441-446.##30. Abdigoudarzi M, Belgheiszadeh H, Shariati N. Tick paralysis in human; a case report. Archives of Clinical Infectious Diseases 2006; 1(3).##31. Felz MW, Smith CD, Swift TR. A six-year-old girl with tick paralysis. N Engl J Med 2000; 342(2): 90-94.##32. Taraschenko OD, Powers KM. Neurotoxin-induced paralysis: a case of tick paralysis in a 2-year-old child. Pediatr Neurol 2014; 50(6): 605-607.##33. TickEncouter Resource Center. http://www.ti ckencounter.org/tick_identification. University of Rhode Island, 2015.##34. Edussuriya BD, Weilgama D. Case reports: intra-aural tick infestations in humans in Sri Lanka. Trans Royal Soc Trop Med Hyg 2003; 97(4): 412-413.##35. Almeida R, Ferreira M, Barraviera B, Haddad Jr V. The first reported case of human tick paralysis in Brazil: a new induction pattern by immature stages. J Venom Anim Toxins Incl Trop Dis 2012; 18(4): 459-461.##36. Espinoza-Gomez F, Newton-Sanchez O, Flores-Cazares G, De la Cruz-Ruiz M, Melnikov V, Austria-Tejeda J, et al. Tick paralysis caused by Amblyomma maculatum on the Mexican Pacific Coast. Vector Borne Zoonotic Dis 2011; 11(7): 945-946.##37. Remondegui C. Tick paralysis cases in Argentina. Rev Soc Bras Med Trop 2012; 45(4): 533-534.##38. Li Z, Turner RP. Pediatric tick paralysis: discussion of two cases and literature review. Pediatr Neurol 2004; 31(4): 304-307.##39. Sutherland S, Tibballs J. Sutherland SK, Australian animal toxins: The creatures, their toxins and care of the poisoned patient. Melbourne: Oxford University Press; 1983. p. 299-315.##40. Sutherland S. Genus Atrax Cambridge, the funnel-web spiders. Melbourne: Australian Animal Toxins Oxford University Press; 1983. p. 255-298.##41. Rose I. A review of tick paralysis. Can Med Assoc J 1954; 70(2): 175-176.##42. Daugherty RJ, Posner JC, Henretig FM, McHugh LA, Tan CG. Tick paralysis: atypical presentation, unusual location. Pediatr Emerg Care 2005; 21(10): 677-680.##43. Burke MS, Fordham LA, Hamrick HJ. Ticks and tick paralysis: imaging findings on cranial MR. Pediatr Radiol 2005; 35(2): 206-208.##44. Grattan-Smith PJ, Morris JG, Johnston HM, Yiannikas C, Malik R, Russell R, et al. Clinical and neurophysiological features of tick paralysis. Brain 1997; 120(11): 1975-1987. ##45. Pietzsch M, Hansford K, Medlock J, Doggett SL. Australian paralysis tick imported on a traveller returning to the UK. Travel Med Infect Dis 2014; 12(2): 196-197.##46. Inokuma H, Takahata H, Fournier PE, Brouqui P, Raoult D, Okuda M, et al. Tick paralysis by Ixodes holocyclus in a Japanese traveler returning from Australia associated with Rickettsia helvetica infection. J Travel Med 2003; 10(1): 61-63.##47. Van Gerpen JA, Caruso S, editors. Tick paralysis. Mayo Clinic Proc; 2005; 80: 938.##48. Emmons P, McLennan H. Failure of acetylcholine release in tick paralysis. Nature 1959; 183(4659): 474-475.##49. Yalaburgi S. Tick paralysis. Indian Journal of Pediatrics 1977; 44(3): 74-75.##50. Chagnon SL, Naik M, Abdel-Hamid H. Child Neurology: Tick paralysis A diagnosis not to miss. Neurology 2014; 82(11): e91-e3.##51. SWIFT TR, Ignacio O. Tick paralysis Electrophysiologic studies. Neurology 1975; 25(12): 1130-1133.##52. Morris HH 3rd. Tick paralysis: electrophysiologic measurements. South Med J 1977; 70(1): 121-122.##53. Schmitt N, Bowmer E, Gregson J. Tick paralysis in British Columbia. Can Med Assoc J 1969; 100(9): 417.##54. Murnaghan MF. Site and mechanism of tick paralysis. Science 1960; 131 (3398): 418-419.##55. Indudharan R, Dharap A, Ho T. Intra-aural tick causing facial palsy. Lancet 1996; 348(9027): 613.##56. Abbott KH. Tick paralysis: a review. Mayo Clin Proc; 1943; 18: 39-45.##57. Miller MK. Massive tick (Ixodes holocyclus) infestation with delayed facial-nerve palsy. Med J Aust 2002; 176(6): 264-265.##58. Engin A, Elaldi N, Bolayir E, Dokmetas I, Bakir M. Tick paralysis with atypical presentation: isolated, reversible involvement of the upper trunk of brachial plexus. Emerg Med J 2006; 23(7): e42.##59. Morris AM, Elliott EJ, D’Souza RM, Antony J, Kennett M, Longbottom H. Acute flaccid paralysis in Australian children. J Paediatr Child Health 2003; 39(1): 22-26.##60. Gorson KC, Ropper AH. Nonpoliovirus poliomyelitis simulating Guillain-Barré syndrome. Arch Neurol 2001; 58(9): 1460-1464.##61. Jackson AC. Leg weakness associated with Powassan virus infection--Ontario. Can Dis Wkly Rep 1989; 15(24): 123-124.##62. Jeha LE, Sila CA, Lederman RJ, Prayson RA, Isada CM, Gordon SM. West Nile virus infection a new acute paralytic illness. Neurology 2003; 61(1): 55-59.##63. Sobel J. Botulism. Clin Infect Dis 2005; 41(8): 1167-1173.##64. Scherer K, Bedlack RS, Simel DL. Does this patient have myasthenia gravis? JAMA 2005; 293(15): 1906-1914.##65. Laufer CB, Chiota-McCollum N. A Case of Subacute Ataxia in the Summertime: Tick Paralysis. J Gen Intern Med 2015; 30(8): 1225-1227.##66. Needham GR. Evaluation of five popular methods for tick removal. Pediatrics 1985; 75(6): 997-1002. ##67. Stone B. Tick paralysis-a suggestion. Aust Vet Practic. 1990; 20: 38-39.##68. Motta S, Monti M. Insect repellents. European Handbook of Dermatological Treatments: Springer; 2015. p. 1473-1479. ##69. Nikookar S, Moosa-Kazemi S, Oshaghi M, Vatandoost H, Yaghoobi-Ershadi M, Enayati A, et al. Biodiversity of culicid mosquitoes in rural Neka township of Mazandaran province, northern Iran. J Vector Borne Dis 2015; 52(1): 63-72.##70. Mogaddam MY, Borna H, Shayesteh M, Davari A, Younesi Z, Hanafi-Bojd AA, et al. Fauna and Frequency of Sand Flies in Southern Khorasan Province. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(125): 121-130.##71. Fazeli-Dinan M, Asgarian F, Amouei A, Sharif M, Ziapour S, A. E. Seasonal Activity and Population Density of Rhipicephalus bursa in Sari, Iran. J Mazandaran Univ Med Scie 2015; 25(125): 32-40.##72. Mulherin PA. Ataxia due to bite of American dog tick (dermacentor variabilis say). The Journal of Pediatrics. 1940; 16(1): 86-88. ##73. Asgarian F, Enayati AA, Amouei A, Charati JY. Fauna, geographical distribution and seasonal activity of hard ticks from Sari township in 2007-2008. J Mazandaran Univ Med Sci 2011; 21(83): 24-33.## ##

مروری بر بیماری آلرژیک برونکوپولمونری آسپرژیلوزیس با تاکید بر جنبه های تشخیصی و درمانی An Overview of Allergic Bronchopulmonary Aspergillosis; Diagnostic and Therapeutic Aspects 1 1 آلرژیک برونکوپولمونری آسپرژیلوزیس (ABPA)، واکنش‌های آلرژیک التهابی نسبت به کلونیزاسیون گونه‌های آسپرژیلوس است که معمولاً در افراد مبتلا به آسم یا سیستیک فیبروزیس ایجاد می‌شود. به دنبال استنشاق اسپورها از محیط، هایفی قارچ در موکوس برونش رشد می‌کند و باعث تحریک پاسخ ایمنی شامل سلول‌های لنفوسیت یاریگر 2 و ایمونوگلوبین‌های E وG می‌شود. اگرچه تشخیص ABPA دشوار است و به موقع انجام نمی‌شود، ولی به کارگیری روش‌های سرولوژی (اندازه‌گیری‌ آنتی‌بادی IgE) برای تشخیص ABPA در فرایند تشخیص بیماری کمک‌کننده است. هرچند که واکنش‌های متقاطع نیز در این روش‌ها رخ می‌دهد. در کل تشخیص بیماری با در نظر گرفتن ترکیبی از معیارهای بالینی، بیولوژیکی و رادیولوژیکی صورت می‌گیرد. درمان اصلی ABPA شامل استفاده از کورتیکواستروئیدها و داروهای ضد قارچی است، اما در کل درمان ABPA وابسته به کنترل بیماری زمینه‌ای آسم، درمان بیماری حاد و توقف پیشرفت برونشکتازی می باشد. در مقاله حاضر مروری بر بیماری آلرژیک برونکوپولمونری آسپرژیلوزیس با تاکید بر جنبه های تشخیصی و درمانی مورد بررسی قرار می‌گیرد. 2 Allergic Bronchopulmonary Aspergillosis (ABPA) is a hypersensitivity response to Aspergillus antigens in patients with asthma or cystic fibrosis (CF). The inhalation of spores from the environment is followed by growth of hyphae in the mucus of the bronchial tree and stimulates an immune response involving Th2 CD4+ T cells and IgE and IgG antibodies. Although diagnostic procedure for ABPA is a big challenge, serological marker (measurement of IgE antibody) for the diagnosis of ABPA is chosen in clinical. However, cross-reactivity may also occur between crude fungal extracts. Therefore, combination of clinical, biological and radiological criteria with molecular-based allergy can solve this problem. Although, the mainstay of treatment for ABPA is corticosteroids followed by antifungal regimes, but treatment is dependent on the ABPA stage with asthma control, prevention and treatment of acute disease, and preventing the progression of bronchiectasis. The current review paper presents a comprehensive overview of the allergic bronchopulmonary aspergillosis based on diagnostic and therapeutic aspects. 232 248 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/52016/07/52016/07/52016/07/5 1395/4/15 2016/07/102016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/112016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/42016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/42016/07/52016/07/52016/07/52016/07/52016/07/52016/07/5 1395/4/15 سید محمد حسین افسریان Mohammad Hosein Afsarian . استادیار، گروه میکروب شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران ایران فاطمه مرادی Fatemeh Moradi دانشجوی کارشناسی علوم آزمایشگاهی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران ایران سید امین کوهپایه Seyed Amin Kouhpayeh استادیار، گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران ایران محمد رضا عطاءالهی Mohammad Reza Ataollahi . استادیار، گروه میکروب شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران ایران آنژلا فرزانه پور Angella Farzanehpoor پزشک عمومی، مرکز بهداشت شهدای انقلاب، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران حامد فخیم Hamed Fakhim دانشجوی دکتری تخصصی قارچ شناسی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی، مازندران، ساری، ایران ایران صادق خداویسی Sadegh Khodavaisy . دانشجوی دکتری تخصصی قارچ شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران حمید بدلی Hamid Badali دانشیار، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران : Badalii@yahoo.com ABPA Asthma Aspergillus species IgE آلرژیک برونکو پولمونری آسپرژیلوزیس آسم گونه‌های آسپرژیلوس آنتی بادی 1. Perdelli F, Cristina M, Sartini M, Spagnolo A, Dallera M, Ottria G, et al. Fungal contamination in hospital environments. Infect Control Hosp Epidemiol 2006; 27(1): 44-47.##2. Sautour M, Sixt N, Dalle F, L'Ollivier C, Calinon C, Fourquenet V, et al. Prospective survey of indoor fungal contamination in hospital during a period of building construction. J Hosp Infect 2007; 67(4): 367-373.##3. Gao P, Korley F, Martin J, Chen BT. Determination of unique microbial volatile organic compounds produced by five Aspergillus species commonly found in problem buildings. AIHA Journal 2002; 63(2): 135-140.##4. Khodavaisy S, Badali H, Hashemi S, Aala F, Nazeri M, Nouripour-Sisakht S, et al. In vitro activities of five antifungal agents against 199 clinical and environmental isolates of Aspergillus flavus, an opportunistic fungal pathogen. J Mycol Med 2016; 26(2): 116-121.##5. Hedayati MT, Khodavaisy S, Alialy M, Omran SM, Habibi MR. Invasive aspergillosis in intensive care unit patients in Iran. Acta Medica (Hradec Kralove) 2013; 56(2): 52-56.##6. Aliyali M, Hedayati M, Habibi M, Khodavaisy S. Clinical risk factors and bronchoscopic features of invasive aspergillosis in Intensive Care Unit patients. J Prev Med Hyg 2013; 54(2): 80-82.##7. Schwartz S, Thiel E. Clinical presentation of invasive aspergillosis. Mycoses 1997; 40(2): 21-24.##8. Rosenberg M, Patterson R, Mintzer R, Cooper BJ, Roberts M, Harris KE. Clinical and immunologic criteria for the diagnosis of allergic bronchopulmonary aspergillosis. Ann Intern Med 1977; 86(4): 405-414.##9. Kousha M, Tadi R, Soubani A. Pulmonary aspergillosis: a clinical review. Eur Respir Rev 2011; 20(121): 156-174.##10. Skov M, Poulsen LK, Koch C. Increased antigen‐specific Th‐2 response in allergic bronchopulmonary aspergillosis (ABPA) in patients with cystic fibrosis. Pediatr Pulmonol 1999; 27(2): 74-79.##11. Hinson K, Moon A, Plummer N. Bronchopulmonary Aspergillosis: A Review and a Report of Eight New Cases. Thorax 1952; 7(4): 317-333.##12. Behera D, Guleria R, Jindal S, Chakrabarti A, Panigrahi D. Allergic bronchopulmonary aspergillosis: a retrospective study of 35 cases. Indian J Chest Dis Allied Sci 1993; 36(4): 173-179.##13. Al-Mobeireek A, EL-Rab MOGAD, Al-Hedaithy S, Alasali K, Al-Majed S, Joharjy I. Allergic bronchopulmonary mycosis in patients with asthma: period prevalence at a university hospital in Saudi Arabia. Respir Med 2001; 95(5): 341-347.##14. Chakrabarti A, Sethi S, Raman D, Behera D. Eightyear study of allergic bronchopulmonary aspergillosis in an Indian teaching hospital. Mycoses 2002; 45(8): 295-299.##15. Garwal R, Gupta D, Aggarwal AN, Behera D, Jindal SK. Allergic bronchopulmonary aspergillosis: lessons from 126 patients attending a chest clinic in north India. Chest 2006; 130(2): 442-448.##16. Agarwal R, Gupta D, Aggarwal AN, Saxena AK, Chakrabarti A, Jindal SK. Clinical significance of hyperattenuating mucoid impaction in allergic bronchopulmonary aspergillosis: an analysis of 155 patients. Chest 2007; 132(4): 1183-1190.##17. Benatar S, Keen G, Du Toit Naude W. Aspergillus hypersensitivity in asthmatics in Cape Town. Clin Allergy 1980; 10(3): 285-291.##18. McLaughlin H, Donnelly S, Bredin C. Period prevalence of allergic bronchopulmonary mycosis in a regional hospital outpatient population in Ireland 1985–88. Ir J Med Sci 1991; 160(9): 288-290.##19. Novey HS. Epidemiology of allergic bronchopulmonary aspergillosis. Immunol Allergy Clin North Am 1998; 18(3): 641-653.##20. Eaton T, Garrett J, Milne D, Frankel A, Wells AU. Allergic bronchopulmonary aspergillosis in the asthma clinic: a prospective evaluation of CT in the diagnostic algorithm. Chest 2000; 118(1): 66-72.##21. Ma Y, Zhang W, Yu B, Chen Y, Mu S, Cui Y. Prevalence of allergic bronchopulmonary aspergillosis in Chinese patients with bronchial asthma. Zhonghua Jie He He Hu Xi Za Zhi 2011; 34(12): 909-913.##22. Aliyali M, Badali H, Shokohi T, Moazeni M, Nosrati A, Godazandeh G, et al. Coinfection of Pulmonary Hydatid Cyst and Aspergilloma: Case Report and Systematic Review. Mycopathologia 2016; 181(3-4): 255-265.##23. Agarwal R, Aggarwal A, Gupta D, Jindal S. Aspergillus hypersensitivity and allergic bronchopulmonary aspergillosis in patients with bronchial asthma: systematic review and meta-analysis. Int J Tuberc Lung Dis 2009; 13(8): 936-944.##24. Denning DW, Pleuvry A, Cole DC. Global burden of allergic bronchopulmonary aspergillosis with asthma and its complication chronic pulmonary aspergillosis in adults. Med Mycol 2013; 51(4): 361-370.##25. Coltey B, Pin I, Ferretti G, Bonadona A, Pison C, Brambilla C. Aspergillose bronchopulmonaire allergique révélatrice d'une mucoviscidose. Rev Mal Respir 2001; 18(5): 549-551.##26. Varshokar K. Diagnosis of allergic bronchopulmonary aspergillosis in asthmatic patients. Koomesh 2002; 3(1-2): 39-44.##27. Mousavi B, Hedayati MT, TeimooriToolabi L, Guillot J, Alizadeh A, Badali H. cyp51A gene silencing using RNA interference in azoleresistant Aspergillus fumigatus. Mycoses 2015; 58(12): 699-706.##28. Radin R, Greenberger P, Patterson R, Ghory A. Mould counts and exacerbations of allergic bronchopulmonary aspergillosis. Clin Allergy 1983; 13(3): 271-275.##29. Greenberger PA. Allergic bronchopulmonary aspergillosis and fungoses. Clin Chest Med 1988; 9(4): 599-608.##30. Patterson R, Rosenberg M, Roberts M. Evidence that Aspergillus fumigatus growing in the airway of man can be a potent stimulus of specific and nonspecific IgE formation. Am J Med 1977; 63(2): 257-262.##31. Patterson R, Roberts M. IgE and IgG antibodies against Aspergillus fumigatus in sera of patients with bronchopulmonary allergic aspergillosis. Int Arch Allergy Immunol 1974; 46(1): 150-160.##32. Leser C, Kauffman HF, Virchow Sr C, Menz G. Specific serum immunopatterns in clinical phases of allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Allergy Clin Immunol 1992; 90(4): 589-599.##33. Laal Kargar M, Fooladi-Rad S, Mohammad Davoudi M, Khalilzadeh S, Hassanzad M, Mayahi S, et al. Fungal Colonization in Patients with Cystic Fibrosis. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(2): 204-218.##34. Chauhan B, Santiago L, Kirschmann DA, Hauptfeld V, Knutsen AP, Hutcheson PS, et al. The association of HLA-DR alleles and T cell activation with allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Immunol 1997; 159(8): 4072-4076.##35. Chauhan B, Santiago L, Hutcheson PS, Schwartz HJ, Spitznagel E, Castro M, et al. Evidence for the involvement of two different MHC class II regions in susceptibility or protection in allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Allergy Clin Immunol 2000; 106(4): 723-729.##36. Marchand E, Verellen-Dumoulin C, Mairesse M, Delaunois L, Brancaleone P, Rahier J-F, et al. Frequency of Cystic Fibrosis Transmembrane Conductance Regulator Gene Mutations and 5T Allele in Patients With Allergic Bronchopulmonary Aspergillosis. Chest 2001; 119(3): 762-767.##37. Saxena S, Madan T, Shah A, Muralidhar K, Sarma PU. Association of polymorphisms in the collagen region of SP-A2 with increased levels of total IgE antibodies and eosinophilia in patients with allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Allergy Clin Immunol 2003; 111(5): 1001-1007.##38. Fraser RS. Pulmonary aspergillosis: pathologic and pathogenetic features. Pathol Annu 1992; 28: 231-277.##39. Knutsen AP, Bellone C, Kauffman H. Immunopathogenesis of allergic bronchopulmonary aspergillosis in cystic fibrosis. J Cyst Fibros 2002; 1(2): 76-89.##40. Tomee JC, Wierenga AT, Hiemstra PS, Kauffman HF. Proteases from Aspergillus fumigatus induce release of proinflammatory cytokines and cell detachment in airway epithelial cell lines. J Infect Dis 1997; 176(1): 300-303.##41. Kauffman HF, Tomee JC, van de Riet MA, Timmerman AJ, Borger P. Protease-dependent activation of epithelial cells by fungal allergens leads to morphologic changes and cytokine production. J Allergy Clin Immunol 2000; 105(6): 1185-1193.##42. Walker C, Fitzharris P, Longbottom J, Taylor A. Lymphocyte sensitization to Aspergillus fumigatus in allergic bronchopulmonary aspergillosis. Clin Exp Immunol 1989; 76(1): 34-40.##43. Knutsen A, Slavin R. In vitro T cell responses in patients with cystic fibrosis and allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Lab Clin Med 1989; 113(4): 428-435.##44. Kauffman H, Koeter G, Van der Heide S, de Monchy J, Kloprogge E, De Vries K. Cellular and humoral observations in a patient with allergic bronchopulmonary aspergillosis during a nonasthmatic exacerbation. J Allergy Clin Immunol 1989; 83(4): 829-838.##45. Knutsen AP, Mueller KR, Levine AD, Chouhan B, Hutcheson PS, Slavin RG. Asp f I CD4+ TH2-like T-cell lines in allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Allergy Clin Immunol 1994; 94(2): 215-221.##46. Slavin R, Fischer V, Levine E, Tsai C, Winzenburger P. A primate model of allergic bronchopulmonary aspergillosis. Int Arch Allergy Appl Immunol 1978; 56(4): 325-333.##47. Chu H, Wang J, Boutet M, Boulet L, Laviolette M. Immunohistochemical detection of GMCSF, IL‐4 and IL‐5 in a murine model of allergic bronchopulmonary aspergillosis. Clin Exp Allergy 1996; 26(4): 461-468.##48. Schuyler M. The Th1/Th2 paradigm in allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Lab Clin Med 1998; 131(3): 194-196.##49. Khan S, McClellan JS, Knutsen AP. Increased sensitivity to IL-4 in patients with allergic bronchopulmonary aspergillosis. Int Arch Allergy Immunol 2000; 123(4): 319-326.##50. Kurup VP, Guo J, Murali PS, Choi H, Fink JN. Immunopathologic responses to Aspergillus antigen in interleukin-4 knockout mice. J Lab Clin Med 1997; 130(6): 567-575.##51. Brown JE, Greenberger PA, Yarnold PR. Soluble serum interleukin 2 receptors in patients with asthma and allergic bronchopulmonary aspergillosis. Ann Allergy Asthma Immunol 1995; 74(6): 484-488.##52. Slavin RG, Laird TS, Cherry JD. Allergic bronchopulmonary aspergillosis in a child. J Pediatr 1970; 76(3): 416-421.##53. Pepys J. Hypersensitivity diseases of the lungs due to fungi and organic dusts. Hypersensitivity diseases of the lungs due to fungi and organic dusts. Monogr Allergy 1969; 4: 1-147.##54. Agarwal R, Chakrabarti A, Shah A, Gupta D, Meis J, Guleria R, et al. Allergic bronchopulmonary aspergillosis: review of literature and proposal of new diagnostic and classification criteria. Clin Exp Allergy 2013; 43(8): 850-873.##55. Kumar R. Mild, moderate, and severe forms of allergic bronchopulmonary aspergillosis: a clinical and serologic evaluation. Chest 2003; 124(3): 890-892.##56. Agarwal R, Khan A, Gupta D, Aggarwal AN, Saxena AK, Chakrabarti A. An alternate method of classifying allergic bronchopulmonary aspergillosis based on high-attenuation mucus. PloS One 2010; 5(12): e15346.##57. Greenberger P, Miller T, Roberts M, Smith L. Allergic bronchopulmonary aspergillosis in patients with and without evidence of bronchiectasis. Ann Allergy 1993; 70(4): 333-338.##58. Backman KS, Zull D, Patterson R. Diagnostic complexity in a patient with asthma, pulmonary infiltrates and eosinophilia. Ann Allergy Asthma Immunol 1995; 75(5): 391-400.##59. Knutsen A, Slavin R. Allergic bronchopulmonary mycosis complicating cystic fibrosis. Semin Respir Infect 1992; 7(3): 179-192.##60. Stevens DA, Moss RB, Kurup VP, Knutsen AP, Greenberger P, Judson MA, et al. Allergic bronchopulmonary aspergillosis in cystic fibrosis--state of the art: Cystic Fibrosis Foundation Consensus Conference. Clin Infect Dis 2003; 37(Suppl 3): S225-S264.##61. Zeaske R, Bruns WT, Fink JN, Greenberger PA, Colby H, Liotta JL, et al. Immune responses to Aspergillus in cystic fibrosis. J Allergy Clin Immunol 1988; 82(1): 73-77.##62. Silverman M, Hobbs F, Gordon I, Carswell F. Cystic fibrosis, atopy, and airways lability. Arch Dis Child 1978; 53(11): 873-877.##63. Nikolaizik WH, Moser M, Crameri R, Little S, Warner JO, Blaser K, et al. Identification of allergic bronchopulmonary aspergillosis in cystic fibrosis patients by recombinant Aspergillus fumigatus I/a-specific serology. Am J Respir Crit Care Med 1995; 152(2): 634-639.##64. Slavin R, Bedrossian C, Hutcheson P, Pittman S, Salinas-Madrigal L, Tsai C, et al. A pathologic study of allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Allergy Clin Immunol 1988; 81(4): 718-725.##65. Jelihovsky T. The structure of bronchial plugs in mucoid impaction, bronchocentric granulomatosis and asthma. Histopathology 1983;7(2): 153-167.##66. Fraser R, Colman N, Muller N, Paré P. Fungi and actinomyces. Fraser RS, Muller NL, Colman N, Paré PD Fraser and Parés diagnosis of disease of the chest. 4th ed. Philadelphia: Saunders; 1999.##67. Rosenberg M, Patterson R, Mintzer R, Cooper BJ, Roberts M, Harris KE. Clinical and immunologic criteria for the diagnosis of allergic bronchopulmonary aspergillosis. Ann Intern Med 1977; 86(4): 405-414.##68. Mc Carthy D, Pepys J. Allergic bronchopulmonary aspergillosis Clinical immunology:(2) Skin, nasal and bronchial tests. Clin Exp Allergy 1971; 1(4): 415-432.##69. Dessaint JP, Bout D, Fruit J, Capron A. Serum concentration of specific IgE antibody against Aspergillus fumigatus and identification of the fungal allergen. Clin Immunol Immunopathol 1976; 5(3): 314-319.##70. Ricketti AJ, Greenberger PA, Patterson R. Serum IgE as an important aid in management of allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Allergy Clin Immunol 1984; 74(1): 68-71.##71. Greenberger P, Liotta J, Roberts M. The effects of age on isotypic antibody responses to Aspergillus fumigatus: implications regarding in vitro measurements. J Lab Clin Med 1989; 114(3): 278-284.##72. Apter AJ, Greenberger PA, Liotta JL, Roberts M. Fluctuations of serum IgA and its subclasses in allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Allergy Clin Immunol 1989; 84(3): 367-372.##73. Greenberger PA. Allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Allergy Clin Immunol 2002; 110(5): 685-692.##74. Kurup V, Banerjee B, Hemmann S, Greenberger P, Blaser K, Crameri R. Selected recombinant Aspergillus fumigatus allergens bind specifically to IgE in ABPA. Clin Exp Allergy 2000; 30(7): 988-993.##75. Hemmann S, Menz G, Ismail C, Blaser K, Crameri R. Skin test reactivity to 2 recombinant Aspergillus fumigatus allergens in A fumigatus–sensitized asthmatic subjects allows diagnostic separation of allergic bronchopulmonary aspergillosis from fungal sensitization. J Allergy Clin Immunol 1999; 104(3): 601-607.##76. Banerjee B, Kurup V, Greenberger P, Johnson B, Fink J. Cloning and expression of Aspergillus fumigatus allergen Asp f 16 mediating both humoral and cell‐mediated immunity in allergic bronchopulmonary aspergillosis (ABPA). Clin Exp Allergy 2001; 31(5): 761-770.##77. Tillie-Leblond I, Scherpereel A, Iliescu C. Lˈaspergillose bronchopulmonaire allergique. Rev Fr Allergol 2002; 42(3): 231-240.##78. Reiff DB, Wells AU, Carr DH, Cole P, Hansell D. CT findings in bronchiectasis: limited value in distinguishing between idiopathic and specific types. AJR Am J Roentgenol 1995; 165(2): 261-267.##79. Mintzer RA, Rogers LF, Kruglik GD, Rosenberg M, Neiman HL, Patterson R. The Spectrum of Radiologic Findings in Allergic Bronchopulmonary Aspergillosis 1. Radiology 1978; 127(2): 301-307.##80. Neeld DA, Goodman LR, Gurney J, Greenberger PA, Fink JN. Computerized Tomography in the Evaluation of Allergic Bronchopulmonary Aspergillosis1-3. Am Rev Respir Dis 1990; 142(5): 1200-1205.##81. Angus R, Davies Ml, Cowan MD, McSharry C, Thomson NC. Computed tomographic scanning of the lung in patients with allergic bronchopulmonary aspergillosis and in asthmatic patients with a positive skin test to Aspergillus fumigatus. Thorax 1994; 49(6): 586-589.##82. Ward S, Heyneman L, Lee M, Leung A, Hansell D, Müller N. Accuracy of CT in the diagnosis of allergic bronchopulmonary aspergillosis in asthmatic patients. AJR Am J Roentgenol 1999; 173(4): 937-942.##83. Nichols D, Dopico GA, Braun S, Imbeau S, Peters ME, Rankin J. Acute and chronic pulmonary function changes in allergic bronchopulmonary aspergillosis. Am J Med 1979; 67(4): 631-637.##84. Greenberger PA, Patterson R, Ghory A, Arkins JA, Walsh T, Graves T, et al. Late sequelae of allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Allergy Clin Immunol 1980; 66(4): 327-335.##85. Patterson R, Greenberger PA, Lee TM, Liotta JL, O'Neill EA, Roberts M, et al. Prolonged evaluation of patients with corticosteroid-dependent asthma stage of allergic bronchopulmonary aspergillosis. J Allergy Clin Immunol 1987; 80(5): 663-668.##86. Basich JE, Graves TS, Baz MN, Scanlon G, Hoffmann RG, Patterson R, et al. Allergic bronchopulmonary aspergillosis in corticosteroid-dependent asthmatics. J Allergy Clin Immunol 1981; 68(2): 98-102.##87. Lee TM, Greenberger PA, Patterson R, Roberts M, Liotta JL. Stage V (fibrotic) allergic bronchopulmonary aspergillosis: a review of 17 cases followed from diagnosis. Arch Intern Med 1987; 147(2): 319-323.##88. Wark PAB, Hensley MJ, Saltos N, Boyle MJ, Toneguzzi RC, Epid GDC, et al. Anti-inflammatory effect of itraconazole in stable allergic bronchopulmonary aspergillosis: a randomized controlled trial. J Allergy Clin Immunol 2003;111(5): 952-957.##89. Safirstein BH, D'souza M, Simon G, Tai E, Pepys J. Five-year follow-up of allergic bronchopulmonary aspergillosis. Am Rev Respir Dis 1973; 108(3): 450-459##90. Hilton AM, Chatterjee SS. Bronchopulmonary aspergillosis--treatment with beclomethasone dipropionate. Postgrad Med J 1975; 51: 98-103.##91. Association BT. Inhaled beclomethasone dipropionate in allergic bronchopulmonary aspergillosis: report to the Research Committee of the British Thoracic Association. Br J Dis Chest 1979; 73(4): 349-356.##92. Heinig J, Weeke E, Groth S, Schwartz B. Highdose local steroid treatment in bronchopulmonary aspergillosis. A pilot study. Allergy 1988; 43(1): 24-31.##93. Balter M, Rebuck A. Treatment of allergic bronchopulmonary aspergillosis with inhaled corticosteroids. Respiratory Medicine 1992; 86(5): 441-442.##94. Imbeault B, Cormier Y. Usefulness of inhaled high-dose corticosteroids in allergic bronchopulmonary aspergillosis. Chest 1993; 103(5): 1614-1617.##95. Seaton A, Seaton RA, Wightman A. Management of allergic bronchopulmonary aspergillosis without maintenance oral corticosteroids: a fifteen-year follow-up. QJM 1994; 87(9): 529-537.##96. Agarwal R, Khan A, N Aggarwal A, Saikia B, Gupta D, Chakrabarti A. Role of inhaled corticosteroids in the management of serological allergic bronchopulmonary aspergillosis (ABPA). Intern Med 2011; 50(8): 855-860.##97. Badali H, Vaezi A, Haghani I, Yazdanparast SA, Hedayati MT, Mousavi B, et al. Environmental study of azoleresistant Aspergillus fumigatus with TR34/L98H mutations in the cyp51A gene in Iran. Mycoses 2013; 56(6): 659-663.##98. Badali H, Khodavaisy S, Davoudi MM, Biranvand E, Mardani M. Antifungal Therapy for Invasive Fungal Infections. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 24(114): 186-206 (Persian).##99. Salez F, Brichet A, Desurmont S, Grosbois J-M, Wallaert B, Tonnel A-B. Effects of itraconazole therapy in allergic bronchopulmonary aspergillosis. Chest 1999; 116(6): 1665-1668.##100. Stevens DA, Schwartz HJ, Lee JY, Moskovitz BL, Jerome DC, Catanzaro A, et al. A randomized trial of itraconazole in allergic bronchopulmonary aspergillosis. N Engl J Med 2000; 342(11): 756-762.##101. Vaezi A, Haghani I, Mohammad Davoudi M, Mousavi B, Ansari S, Noshak MA, et al. Azole resistance in Aspergillus fumigatus isolates. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(103): 121-137.##102. Burgel PR, Baixench MT, Amsellem M, Audureau E, Chapron J, Kanaan R, et al. High prevalence of azole-resistant Aspergillus fumigatus in adults with cystic fibrosis exposed to itraconazole. Antimicrob Agents Chemother 2012; 56(2): 869-874.##103. Nabili M, Shokohi T, Moazeni M, Khodavaisy S, Aliyali M, Badiee P, Zarrinfar H, Hagen F, Badali H. High prevalence of clinical and environmental triazole-resistant Aspergillus fumigatus in Iran: is it a challenging issue? J Med Microbiol 2016; 65(6): 468-475.## ##