1395 26 139 0 273

تاثیر استفاده از طب فشاری قبل از شروع زایمان بر میزان مصرف مسکن و اکسی توسین در طی لیبر Effect of Acupressure before the Onset of Labor on Using Analgesics and Oxytocin during Labor 1 1 سابقه و هدف: تسکین درد و کم کردن مداخلات حین لیبر و زایمان یکی از جنبه‌های اساسی مراقبت‌های مامایی محسوب می‌شود. طب فشاری روشی برای کاهش درد و تسهیل زایمان است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر طب فشاری قبل از شروع زایمان بر میزان مصرف مسکن و اکسی توسین در طی لیبر طراحی شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 162 زن باردار ترم و بدون علائم زایمانی مراجعه‌کننده به بیمارستان شهید اکبرآبادی شهر تهران در سال 1394 به‌طور تصادفی دریکی از سه گروه طب فشاری، طب فشاری ساختگی و کنترل قرار گرفتند. طب فشاری در نقاط Sp6، BL32 و BL60 در هفته 40-39 بارداری‌های نخست و کم خطر انجام و واحدهای پژوهش در طی لیبر پیگیری می‌شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم افزار Spss نسخه 22 و آزمون‌های آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار، فراوانی و آزمون‌های آماری دیگر شامل مجذور کای، کروسکال والیس و آنالیز واریانس یک طرفه انجام شد. یافته‌ها: از نظر میزان استفاده از مسکن در طی لیبر در گروه طب فشاری 30 درصد، طب فشاری ساختگی 42 درصد و مراقبت روتین 50 درصد بود، که آزمون آماری کروس کال والیس تفاوت معنی‌داری را بین سه گروه نشان نداد (122/0=p). از نظر استفاده از اکسی توسین نیز در گروه طب فشاری 54 درصد، طب فشاری ساختگی 58 درصد و مراقبت روتین 78 درصد بود که آزمون آماری تفاوت معنی‌داری را بین سه گروه نشان داد (028/0=p). میزان استفاده از اکسی‌توسین در گروه طب فشاری کم‌تر از دو گروه دیگر بود. استنتاج: طب فشاری قبل از شروع لیبر سبب کاهش مصرف اکسی‌توسین حین لیبر شده، بنابراین می‌توان از طب فشاری به عنوان کاهنده مداخلات حین لیبر استفاده نمود. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1N2015042321904IRCT 2 Background and purpose: Pain relief and reducing the interventions during labor is an essential aspect of obstetric care. Acupressure is one of the methods that is used to reduce pain and facilitate delivery. This study was designed to investigate the effect of acupressure before the onset of labor on the use of analgesics and oxytocin in term nulliparous women. Materials and methods: In this clinical trial, 162 pregnant women without any symptoms of labor were randomly divided into three groups: acupressure, sham acupressure and control group. The subjects were selected from Shahid Akbar Abadi Hospital in Tehran, 2015. Acupressure was performed in the Sp6, BL32, and BL60 at 39-40 weeks of gestation in low risk participants. They were then followed during labor. Statistical analysis was performed in SPSS 22.0 applying Chi-square, Kruskal-Wallis and ANOVA. Results: The use of analgesics during labor in the acupressure, sham acupressure, and control groups were 30%, 42%, and 50%, respectively and the Kruskal-Wallis test did not show a significant difference between the groups (P = 0.122). The use of oxytocin was 54% in the acupressure group, 58% in sham acupressure, and 78% in those who received routine care indicating statistically significant differences between the three groups (P = 0.028). The use of oxytocin was found to be lower in acupressure group compared with other groups. Conclusion: Acupressure before labor decreased the consumption of oxytocin during labor. So it could be beneficial in decreasing interventions during labor. (Clinical Trials Registry Number: IRCT2015042321904N1) 1 9 2016/08/3 1395/5/13 2016/08/3 1395/5/13 شهناز ترک زهرانی Shahnaz Torkzahrani مربی، گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران فاطمه محمودی کهنی Fatemeh Mahmoudikohani کارشناسی ارشد مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران mahmodi2020@yahoo.com کیارش ساعتچی Kiarash Saatchi متخصص طب سوزنی، انجمن پزشکی طب سوزنی، تهران، ایران ایران ریحانه سفیدکار Reyhaneh Sefidkar دانشجوی PhD آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران مژده بنایی Mojdeh Banaei کارشناسی ارشد مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران acupressure analgesics oxytocin labor طب فشاری مسکن اکسی توسین زایمان ##1. Levett KM, Smith CA, Dahlen HG, Bensoussan A. Acupuncture and acupressure for pain management in labour and birth: A critical narrative review of current systematic review evidence. Complement Ther Med 2014; 22(3): 523-540.##2. Valiani M, Shiran E, Kianpour M, Hasanpour M. Reviewing the effect of reflexology on the pain and certain features and outcomes of the labor on the primiparous women. Iran J Nurs Midwifery Res 2010; 15(Suppl 1): 302-310.##3. Chuntharapat S, Petpichetchian W, Hatthakit U. Yoga during pregnancy: Effects on maternal comfort, labor pain and birth outcomes. Complement Ther Clin Pract 2008; 14(2): 105-115.##4. Ma W, Bai W, Lin C, Zhou P, Xia L, Zhao C, et al. Effects of Sanyinjiao (SP6) with electroacupuncture on labour pain in women during labour. Complement Ther Med 2011; 19 Suppl 1:S13-8.##5. Cho SH, Lee H, Ernst E. Acupuncture for pain relief in labour: a systematic review and meta-analysis. BJOG 2010; 117(8): 907-920.##6. Deepak AKR, Chopra S. Effect of acupressure on intensity of labour pains and duration of first stage of labour among primigravida mothers. Nursing & Midwifery Research Journal 2013; 9(4): 178-186.##7. Smith CA, Collins CT, Cyna AM, Crowther CA. Complementary and alternative therapies for pain management in labour. Cochrane Database Syst Rev 2006; (4): CD003521.##8. Chen YW, Wang HH. The Effectiveness of Acupressure on Relieving Pain: A Systematic Review. Pain Manag Nurs 2014; 15(2): 539-550.##9. Hall HG, McKenna LG, Griffiths DL. Complementary and alternative medicine for induction of labour. Women Birth 2012; 25(3): 142-148.##10. Kelly AJ, Tan B. Intravenous Oxytocin Alone for Cervical Ripening and Induction of Labour. Cochrane Database Syst Rev 2001; (3): CD003246.##11. Adeniyi AA, Odukogbe AA, Olayemi A, Oladokun O, Adeniji AO, Aimakhu CO, et al. Randomization of two dosing regimens of vaginal misoprostol for cervical ripening and labor induction in a low resource setting. Niger J Clin Pract 2014; 17(3): 287-291.##12. Hjelmstedt A, Shenoy ST, Stener-Victorin E, Lekander M, Bhat M, Balakumaran L, et al. Acupressure to reduce labor pain: a randomized controlled trial. Acta Obstet Gynecol Scand 2010; 89(11): 1453-1459.##13. El Hamid NAEFA, Obaya HE, Gaafar HM. Effect of Acupressure on Labor Pain and Duration of Delivery among Laboring Women Attending Cairo University Hospital. Indian Journal of Physiotherapy & Occupational Therapy 2013; 7(2): 71-76.##14. Yu S, Yang J, Yang M, Gao Y, Chen J, Ren Y, et al. Application of Acupoints and Meridians for the Treatment of Primary Dysmenorrhea: A Data Mining-Based Literature Study. Evid Based Complement Alternat Med 2015; 2015: 752194.##15. Suhrabi Z, Taghinejad H. Effect of acupressure (UB32) on pain intensity in intramuscular injections. Iran J Nurs Midwifery Res 2014; 19(1): 24-27.##16. Dong C, Hu L, Liang F, Zhang S. Effects of electro-acupuncture on labor pain management. Arch Gynecol Obstet 2015; 291(3): 531-536.##17. Wu LL, Su CH, Liu CF. Effects of noninvasive electroacupuncture at Hegu (LI4) and Sanyinjiao (SP6) acupoints on dysmenorrhea: a randomized controlled trial. J Altern Complement Med 2012; 18(2): 137-142.##18. Mucuk S, Baser M. Effects of noninvasive electroacupuncture on labour pain and duration. J Clin Nurs 2014; 23(11-12): 1603-1610.##19. Yongxue S, Xiumei C, Ying Z, Lining Q, Linran M, Meihe C. Clinical analysis of promote cervical ripening by Vaccaria seed pressing Hoku and Sanyinjiao (Report of 240 cases). Medical Research and Education 2011; 2.##20. Betts D. Inducing Labour with Acupuncture–Crucial Considerations. J Chinese Med 2009; 90(1): 20-25.##21. Melchart D, Jack M, Kashanian M. Acupressure may relieve pain, delivery time and oxytocin use during labour. Focus Altern Complement Ther 2011; 16(1): 40-41.##22. Samadi P, Lamiyan M, Heshmat R, Faghihzade S. The effect of acupressure at SP6 point on analgesic taking in women during labor. ZJRMS 2011; 12(5): 74-78 (Persian).##23. Torkzahrani S, Ghobadi K, Heshmat R, Shakeri N, Jalali Aria K. Effect of Acupressure on Cervical Ripening. Iran Red Crescent Med J 2015; 17(8): e28691.##24. Gaudernack LC, Forbord S, Hole E. Acupuncture administered after spontaneous rupture of membranes at term significantly reduces the length of birth and use of oxytocin. A randomized controlled trial. Acta Obstet Gynecol Scand 2006; 85(11): 1348-1353.##25. Vixner L, Mårtensson LB, Schytt E. Acupuncture with manual and electrical stimulation for labour pain: a two month follow up of recollection of pain and birth experience. BMC Complement Altern Med 2015; 15: 180.## ##

بررسی اثر پروپوفول در سنگ شکنی داخل حالبی (TUL) The Effects of Propofol on Transurethral Lithotripsy 1 1 سابقه و هدف: : با وجود اثبات اثر پروپوفول بر کاهش تون عضلات صاف، اثر این دارو بر اسپاسم حالبی تاکنون بررسی نشده است. لذا این مطالعه با هدف بررسی اثر پروپوفول در سنگ شکنی داخل حالبی (TUL) و تاثیر آن بر کاهش اسپاسم حالبی در فاز حاد رنال کولیک اجرا شد. مواد و روش‌ها: طی یک مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور 122 بیمار وارد مطالعه شدند. ابتدا به تمامی بیماران میدازولام mg/kg 02/0و فنتانیل µg/kg2 داده شد. سپس به طور تصادفی برای گروه اول پروپوفول با دوز mg/kg 5/2 (گروه پروپوفول، 65 نفر) و برای گروه دوم نیز نسدونال با دوز mg/kg5 (گروه نسدونال، 57 نفر) تجویز شد. TUL با روش پنوماتیک انجام شد. طول مدت انجام TUL،  تغییرات همودینامیک، میزان موفقیت، نیاز به Extracorporeal shock wave lithotripsy (ESWL)، نیاز به استفاده از استنت حالبی، Double J insertion (DJ) و عوارض ثبت شد. یافته‌ها: سن، جنس، وزن و اندازه سنگ بین دو گروه اختلاف آماری معناداری نداشت (05/0p>). زمان انجام TUL (004/0p=) و میانگین فشارخون سیستولیک، دیاستولیک و ضربان قلب در دقایق یک و پنج (01/0p>) به طور معناداری در گروه پروپوفول کم‌تر بود. میزان موفقیت TUL در گروه پروپوفول و نسدونال به ترتیب 9/96 و 5/89 درصد (097/0p=)، نیاز به استنت به ترتیب در 20 و 5/17 درصد (729/0p=) و نیاز به DJ در 8/22 و 9/16 درصد (415/0p=) وجود داشت. استنتاج: پروپوفول با کاهش بیش‌تر فشار خون سیستولی، دیاستولی، تغییرات کم‌تر ضربان قلب، کاهش زمان TUL، افزایش نسبی موفقیت TUL، نیاز کم‌تر به DJ و همچنین نیاز کم‌تر به ESWL همراهی داشت. 2 Background and purpose: Despite the proven effectiveness of propofol on reducing smooth muscle tone, the effect of this drug on ureteral spasm has not been investigated yet. This study was designed to investigate the effect of propofol on transurethral lithotripsy (TUL) and its influence on reducing acute ureteral spasm. Materials and methods: A double-blind clinical trial was conducted in 122 patients. Initially, all patients were given 0.02mg/kg midazolam and 2μg/kg fentanyl. The subjects were then randomly divided into two groups. The first group (n=65) received 2.5mg/kg propofol and for the second group (n= 57) 5mg/kg thiopental was injected. TUL was performed using pneumatic method. Duration of TUL, hemodynamic condition, and success rate of lithotripsy, using ESWL, ureteral stent, Double J and any complications were recorded. Results: There were no significant differences in terms of gender, age, weight and stone size between the two groups (P> 0.05). Duration of TUL (P=0.004) and the mean of SBP, DBP and HR in one and five minutes were significantly lower in the propofol group (P< 0.01). The success rate of TUL was 96.9% and 89.5% in propofol and thiopental groups, respectively (P= 0.097). Stent and double J replacement were observed in 17.5% and 22.8% of thiopental group and 20% and 16.9% of the propofol group, respectively (P= 0.415). Conclusion: Propofol was associated with higher reduction in systolic and diastolic blood pressure, less changes in heart rate, reducing the duration of TUL, increasing the success rate of TUL, and less need to Double J and ESWL. 10 17 2016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/3 1395/5/13 ابولفضل فیروزیان Abolfazl Firouzian استادیار، گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران عبدالله عمادی Abdollah Emadi استادیار، گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران عالیه زمانی کیاسری Alieh Zamani Kiasari استادیار، گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران افشین قلی پور برادری Afshin Gholipour Baradari دانشیار، گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ایوب برزگرنژاد Ayyoub Barzegarnezhad استادیار، گروه ارولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران، ایران Ayubbarzgarnejad@mail.com مهران فضلی Mehran Fazli پزشک عمومی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کازرون، کازرون، ایران ایران مریم منتظمی Maryam montazami رزیدنت بیهوشی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مریم دانشیان Maryam Daneshian رزیدنت بیهوشی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مائده صادقیان Maedeh sadeghian دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران renal colic propofol transurethral lithotripsy رنال کولیک پروپوفول یورتروسکوپی سنگ شکنی 1. Tanagho EA, McAninch JW. Smith's General Urology. 17th ed. America: McGraw-Hill ompanies; 2008.##2. Wein AJ. Campbell-Walsh Urology. 9th ed. Saunders/Elsevier; 2007.##3. Etkin S, Lenker DP, Mills EJ. Professional Guide to Diseases. 8th ed. Lippincott Williams & Wilkins; 2005.##4. Bradoo A. Ureteroscopy-lessons learnt. Bombay Hospital Journal 2009; 1(12): 752. ##5. Miller RD. Miller's anesthesia. 7th ed. Philadelphia, PA: Churchill Livingstone/Elsevier; 2010.##6. Ahsan B, Shami S, Nasserii K, Salehnejad Q. Comparison of remifentanil-propofol with remifentanil-thiopental for tracheal intubation without muscle relaxant. J Gorgan Univ Med Sci 2009; 11(1): 18-25.##7. Erhan E, Ugur G, Gunusen I, Alper I, Ozyar B. Propofol-not thiopental or etomidate-with remifentanil provides adequate intubating conditions in the absence of neuromuscular blockade. Can J Anaesth 2003; 50(2): 108-115.##8. Taha S, Siddik-Sayyid S, Alameddine M, Wakim C, Dahabra C, Moussa A, et al. Propofol is superior to thiopental for intubation without muscle relaxants. Can J Anaesth 2005; 52(3): 249-253.##9. Woods AW, Allam S. Tracheal intubation without the use of neuromuscular blocking agents. Br J Anaesth 2005; 94(2): 150-158.##10. Tang Q, Qian Y, Zhang Q, Yang J, Wang Z. Effects of different priming doses of propofol on fentanyl-induced cough during anesthesia induction: a preliminary randomized controlled study. Ups J Med Sci 2010; 115(2): 121-124.##11. Djaladat H, Tajik P, Fard SA, Alehashemi S. The effect of aminophylline on renal colic: a randomized double blind. South Med J 2007; 100(11): 1081-1084.##12. Koruk S, Mizrak A, Gul R, Kilic E, Yendi F, Oner U. Dexmedetomidine–ketamine and midazolam–ketamine combinations for sedation in pediatric patients undergoing extracorporeal shock wave lithotripsy: a randomized prospective study. J Anesth 2010; 24(6): 858-863.##13. Cheung CW, Ying CL, Chiu WK, Wong GT, Ng KF, Irwin MG. A comparison of dexmedetomidine and midazolam for sedation in third molar surgery. Anaesthesia 2007; 62(11): 1132-1138.##14. Kose EA, Honca M, Yılmaz E, Batislam ##E, Apan A. Comparison of effects of dexmedetomidine-ketamine and dexmedetomidine- midazolam combinations in transurethral procedures. Urology 2012; 79(6): 1214-1219.##15. Çakırtekin V, Yıldırım A, Bakan N, Çelebi N, Bozkurt Ö. Comparison of the Effects ##of Thiopental Sodium and Propofol on Haemodynamics, Awareness and Newborns During Caesarean Section Under General Anaesthesia. Turk J Anaesthesiol Reanim 2015; 43(2): 106-112.##16. Jarahzadeh MH, Jouya R, Mousavi FS, Dehghan-tezerjani M, Behdad S, Soltani HR. Propofol or Thiopental sodium in patients undergoing reproductive assisted technologies: Differences in hemodynamic recovery and outcome of oocyte retrieval: A randomized clinical trial. Iran J Reprod Med 2014; 12(1): 77-82.##17. Kreienbuehl L, Aldenkortt M, Tramèr M. Patient versus medical practitioner controlled sedation with propofol: systematic review and meta‐analysis: 2AP2‐3. European Journal of Anaesthesiology 2014; 31(52): 27.##18. Kim EH, Lee SK. Endoscopist-directed propofol: pros and cons. Clin Endosc 2014; 47(2): 129-134.##19. Marik PE. Propofol: therapeutic indications and side-effects. Curr Pharm Des 2004; 10(29): 3639-3649.##20. Levy RJ. Clinical Effects and Lethal and Forensic Aspects of Propofol. J Forensic Sci 2011; 56(1): 142-147.##21. Zhang G, Cui J, Chen Y, Ma J. The ##Relaxant Effect of Propofol on isolated Rat Intrapulmonary Arteries. Korean J Physiol Pharmacol 2014; 18(5): 377-381.## ##

بررسی تاثیر ماساژ بازتابی پا بر شدت درد بیماران بعد از آمپوتاسیون اندام تحتانی Effects of Foot Reflexology on Pain in Patients after Lower Limb Amputation 1 1 سابقه و هدف: درد پس از قطع عضو، پیامدهای مختلفی از جمله ناتوانی،کاهش کیفیت زندگی و کاهش توانایی‌های ارتباطی بیمار با دیگران دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثر ماساژ بازتابی پا بر درد بیماران پس ازقطع عضو اندام تحتانی بوده است. مواد و روش‌ها: مطالعه کارآزمایی بالینی حاضرروی بیماران کاندید عمل آمپوتاسیون اندام تحتانی بستری شده در بیمارستان الزهرا (س) اصفهان به تعداد 25 نفر در هر گروه (گروه مداخله و گروه کنترل) انجام شد. جهت ارزیابی شدت درد از مقیاس عددی درد (Numeric Rating Scale) استفاده گردید و مدت 30 دقیقه تکنیک ماساژ بازتابی پا (پای سالم) برای بیماران گروه مداخله انجام شد و برای گروه کنترل نیز ماساژ ساق و کف پا به صورت ساده به مدت 30 دقیقه انجام گردید و این حرکت 8 الی 10بار تکرار شد. از آزمون‌های آماری کای اسکویر، T-test، فیشر و آزمون آنالیز واریانس یک طرفه استفاده گردید. یافته‌ها: ماساژ بازتابی پا باعث کاهش معنی‌دار شدت درد در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل شد به صورتی که بیماران گروه مداخله به طور معنی‌داری از شدت درد کم‌تری بعد از مداخله برخوردار بودند (009/0 = p). طبق آزمون T-test بین میانگین شدت درد قبل از عمل گروه مداخله و شاهد، تفاوت معنی‌دار نبود (52/0=p). بین دو گروه از نظر اختلاف میانگین شدت درد، تفاوت معنی‌داری وجود داشت (001/0˂p). استنتاج: ماساژ بازتابی پا در بیماران تحت آمپوتاسیون موجب کاهش درد بعد از عمل می‌گردد بنابراین استفاده از آن جهت کاهش درد بیماران توصیه می‌گردد. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1N2016011825929IRCT 2 Background and purpose: Pain after amputation have several outcomes including disability, reduced quality of life and reduces the ability of communication with others. The aim of this study was to evaluate the effect of foot reflexology on pain in patients after lower limb amputation. Materials and methods: A clinical trial was conducted in patients undergoing amputation in Isfahan Al-Zahra Hospital who were divided into a control and an experimental group (n= 25 per group). To assess the pain intensity the Numeric Rating Scale (NRS) was used. The patients in experimental group received 30 minutes foot reflexology while simple massage was done for the control group for 30 minutes. Both techniques were carried out 8 to 10 times. To analyze the data Chi-square test, T-test, and ANOVA were used. Results: Foot reflexology massage significantly reduced pain intensity in the experimental group compared with the control group (P= 0.009). The T-test showed no significant difference in pain intensity between intervention group and controls before the operation (P= 0.52). There was a significant difference between the two groups in mean pain intensity (P< 0.001). Conclusion: Foot reflexology in patients undergoing amputation reduces post-operation pain and is suggested for pain relief. (Clinical Trials Registry Number: IRCT2016011825929N1) 18 26 2016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 محسن شهریاری Mohsen Shahriari دانشیار، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران آرش خلیلی Arash Khalili مربی، گروه پرستاری اطفال، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران مرتضی شمسی زاده Morteza Shamsizadeh مربی، گروه پرستاری داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران داود مردانی Davoud Mardani مربی، گروه پرستاری ویژه، مرکز قلب چمران، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران اکوان پایمرد Akvan Paymard مربی، گروه پرستاری ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران ایران مهدی مولوی وردنجانی Mehdi Molavi Vardanjani مربی، گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران، ایران m.molavi@umsha.ac.ir amputation pain foot reflexology آمپوتاسیون درد ماساژ بازتابی پا 1. Chaturvedi S cA. postoperative pain and its management. Indian J Crit Care Med 2007; 11(4): 204-211.##2. Mokhtari Noori J, Sirati Nir M, Sadeghi Shermeh M, Ghanbari Z, Haji Amini Z, Tayyebi A. Effect of foot reflexology massage and Bensone relaxation on anxiety. Journal of Behavioral Sciences 2009; 3(2): 21-22 (Persian).##3. Molavi Vardanjani M, Masoudi Alavi N, Razavi NS, Aghajani M, Azizi-Fini E, Vaghefi SM. A Randomized-Controlled Trial Examining the Effects of Reflexology on Anxiety of Patients Undergoing Coronary Angiography. Nurs Midwifery Stud 2013; 2(3): 3-9.##4. Buffum MD, Sasso C, Sands LP, Lanier E, Yellen M, Hayes A. music intervention to reduce anxiety before vascular angiography procedures. J Vasc Nurs 2006; 24(3): 68-73.##5. Moeini M, Kahangi LS, Valiani M, Heshmat R. The effect of reflexotherapy on patients' vital signs before coronary artery bypass graft surgery. Iran J Nurs Midwifery Res 2011; 16(1): 8-12 (Persian).##6. Nazem Zadeh M, Rezvani M, Jalalodini A, Navidian A, Yosefian N, Ghalje M, et al. The effect of reflexologymassage on physiological parameters in patients with chronic low back pain. Pajoohandeh Journal 2013; 17(6): 286-290 (Persian).##7. Li Cy, Chen SC, Li CY, Gau ML, Huang ##CM. Randomized controlled trial of the effectiveness of using foot reflexology to improve quality of sleep among Taiwanese postpartum women. Midwifery 2011; 27(2): 181-186.##8. Nazaribadie M, Asgari K, Amini M, Ahmadpanah M, Nazaribadie M, Jamlipaghale S. Cognitive processes and functions in patients with type 2 diabetes in comparison to pre-diabetic patients. J Res Health Sci 2013; 13(2): 208-213.##9. Sadeghi Shermeh M, Bozorgzad P, Ghafourian A, Ebadi A, Razmjoei N, Afzali M, et al. Effect of foot reflexology on sternotomy pain after coronary artery bypass graft surgery. Iranian Journal of Critical Care Nursing 2009; 2(1): 51-54 (Persian).##10. Morowatisharifabad MA, Mahmoodabad SS, ##Baghianimoghadam MH, Tonekaboni NR. Relationships between Locus of Control and Adherence to Diabetes Regimen. Int J Diabetes Dev Ctries 2010; 30(1): 27-32.##11. Bagheri-Nesami M, Zargar N, Gholipour-Baradari A, KhalilianA .The effect of foot reflexology massage on pain, and fatigue in patients after coronary artery bypass graft. J Mazandaran Univ Med Sci 2012; 22(92): 52-62 (Persian).##12. Khan S,Otter S,Springett K. The effects of reflexology on foot pain and quality of life in a patient with rheumatoid arthritis. The Foot 2006; 16(2): 112-116.##13. Bagheri-Nesami M, Shorofi SA, Zargar N, Sohrabi M, Gholipour-Baradari A, Khalilian A. The effects of foot reflexology massage on anxiety in patients following coronary artery bypass graft surgery: a randomized controlled trial. Complement Ther Clin Pract 2014; 20(1): 42-47.##14. Ernst E. Is reflexology an effective intervention? A systematic review of randomised controlled trials. Med J Aust 2009; 191(5): 263-266.##15. Valiani M, Shiran E, Kianpour M, Hasanpour M. Reviewing the effect of reflexology on the pain and certain features and outcomes of the labor on the primiparous women. Iran J Nurs Midwifery Res 2010; 15(Suppl1): 302-310.##16. Sehirlioglu A, Ozturk C, Yazicioglu K, Tugcu I, Yilmaz B, Goktepe AS. Painful neuroma requiring surgical excision after lower limb amputation caused by landmine explosions. Int Orthop 2009; 33(2): 533-536.##17. Bhuvaneswar CG, Epstein LA. Reactions to amputation: recognition and treatment. Prim Care Companion J Clin Psychiatry 2007; 9(4): 303-308.##18. Stephenson NL, Weinrich SP, Tavakoli AS. The Effects of Foot Reflexology on Anxiety and Pain in Patients With Breast and Lung Cancer. Oncol Nurs Forum 2000; 27(1): 67-72.##19. Mohamed Taha N, Hussain Ali Z. Effect of Reflexology on Pain and Quality of Life in a Patient with Rheumatoid Arthritis. Life Science Jourrnal 2011; 8(2): 357-365.##20. Sadeghi Shermeh M, Bozorgzad P, Ghafourian AR, Ebadi A, Razmjoei N, Afzali M, et al. Effect of foot reflexology on sternotomy pain after coronary artery bypass graft surgery. Iranian Journal of Critical Care Nursing (IJCCN) 2009; 2(2): 51-54 (Persian).##21. Albert NM, Gillinov AM, Lytle BW, Feng J, Cwynar R, Blackstone EH. A randomized trial of massage therapy after heart surgery. Heart Lung 2009; 38(6): 480-490.##22. Hattan J, King L, Griffiths P. The impact of foot massage and guided relaxation following cardiac surgery: a randomized controlled trial. J Adv Nurs 2002; 37(2): 199-207.## ##

بررسی ارزش تشخیصی هایپربیلی روبینمی در آپاندیسیت حاد Diagnostic Value of Hyperbilirubinemia in Acute Appendicitis 1 1 سابقه و هدف: با توجه به این که عمل آپاندکتومی از جمله شایع‌ترین اعمال جراحی اورژانس بوده و تشخیص دقیق موارد مشکوک این مشکل بالینی بسیار از نظر عوارض و هزینه های درمانی و کاهش خطرات مربوطه مهم می‌باشد لذا هدف از این مطالعه مقایسه ارزش تشخیصی استفاده از تست تعیین سطح بیلی روبین با تعداد گلبول سفید خون در تشخیص آپاندیسیت حاد بوده است. مواد و روش‌ها: مطالعه مقطعی حاضر در فاصله مرداد ماه تا بهمن ماه سال1393 روی بیماران مراجعه‌کننده به اورژانس بیمارستان امام خمینی(ره) ساری با شکایت درد شکم و تشخیص اولیه آپاندیسیت جهت تعیین ارزش تشخیصی هایپربیلی روبینمی در آپاندیسیت حاد انجام شد. 4 فاکتور ارزش تشخیصی حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی محاسبه و گزارش گردید. یافته‌ها: هایپربیلی‌روبینمی توتال در تشخیص آپاندیسیت حاد دارای حساسیت 8/75 درصد، ویژگی 7/66 درصد، ارزش اخباری مثبت 8/95درصد و ارزش اخباری منفی 4/21 درصد و نیز لکوسیتوز در تشخیص آپاندیسیت حاد دارای حساسیت 4/71 درصد، ویژگی 100درصد، ارزش اخباری مثبت 100درصد و ارزش اخباری منفی 7/25 درصد بود. استنتاج: مقدار بیلی‌روبین و گلبول سفید ارزش تشخیصی نسبتاً مشابه در تشخیص آپاندیسیت حاد دارند. بنابراین اندازه‌گیری سطح بیلی روبین در زمان بررسی بیمار با علایم و نشانه‌های آپاندیسیت حاد ممکن است کمک کننده باشد. 2 Background and purpose: Appendectomy is the most common emergency surgery and diagnosis of this clinical problem is of great importance in decreasing the complications and treatment costs. In this study the diagnostic value of bilirubin level and WBC count in acute appendicitis were compared. Materials and methods: A cross-sectional study was performed in patients attending Emergency Department in Sari Imam Khomeini Hospital, 2014, with pain in abdomen and primary diagnosis of appendicitis. The diagnostic value of lab tests (bilirubin level and WBC count) was investigated. Also, the sensitivity, specificity, positive predictive value (PPV) and negative predictive value (NPV) of two tests were compared. Results: The specificity, sensitivity, PPV, and NPV of hyperbilirubinemia for acute appendicitis was 66.7%, 75.8%, 95.8%, and 21.4%, respectively. The specificity and sensitivity of leukocytosis for appendicitis was 100% and 71.4%, respectively. The positive predictive value for an elevated WBC count was 100% and the negative predictive value was 25.7%. Conclusion: Bilirubin level and WBC count were found to have fairly similar predictive values for acute appendicitis. Therefore, measuring bilirubin levels might be useful when investigating a patient with symptoms of acute appendicitis. 27 33 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 فرزاد بزرگی Farzad Bozorgi استادیار، گروه طب اورژانس دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مینا الوندی پور Mina Alvandipour . استادیار، گروه جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران 3 ایران minaalvh@yahoo.com حسین منتظر Hosein Montazer استادیار، گروه طب اورژانس دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ایرج گلی خطیر Iraj Golikhatir استادیار، گروه طب اورژانس دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران حامد خدابخش Hamed Khodabakhsh رزیدنت ارشد طب اورژانس، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمد یاسین کرمی Mohammadyasin Karami رزیدنت ارشد جراحی عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران appendicitis hyperbilirubinemia diagnostic value آپاندیسیت هایپربیلی روبینمی ارزش تشخیصی 1. Addiss DG1, Shaffer N, Fowler BS, Tauxe RV. The epidemiology of appendicitis and appendectomy in the United States. Am J Epidemiol 1990; 132(5): 910-925.##2. Flum DR, Morris A, Koepsell T, Dellinger EP. Has misdiagnosis of appendicitis decreased over time? a population-based analysis. JAMA 2001; 286(14): 1748-1753.##3. Flum DR, Koepsell T. The clinical and economic correlates of misdiagnosed appendicitis: nationwide analysis. Arch Surg 2002; 137(7): 799-804.##4. Bower RJ, Bell MJ, Ternberg JL. Diagnostic value of the white blood count and neutrophil percentage in the evaluation of abdominal pain in children. Surg Gynecol Obstet 1981; 152(4): 424-426.##5. Nomura S, Watanabe M, Komine O, Shioya T, Toyoda T, Bou H, et al. Serum total bilirubin elevation is a predictor of the clinicopathological severity of acute appendicitis. Surg Today 2014; 44(6): 1104-1108.##6. Jamaluddin M, Hussain SM, Ahmad H. Hyperbilirubinaemia a predictive factor for complicated acute appendicitis: a study in a tertiary care hospital. J Pak Med Assoc 2013; 63(11): 1374-1378.##7. Humes DJ, Simpson J. Acute appendicitis. BMJ 2006; 333(7567): 530-534.##8. Emmanuel A, Murchan P, Wilson I, Balfe P. The value of hyperbilirubinaemia in the diagnosis of acute appendicitis. Ann R Coll Surg Engl 2011; 93(3): 213-217.##9. Adams HL, Jaunoo SS. Hyperbilirubinaemia in appendicitis: the diagnostic value for prediction of appendicitis and appendiceal perforation. Eur J Trauma Emerg Surg 2015; 42(2): 249-252.##10. Bates MF, Khander A, Steigman SA, Tracy TF, Luks FI. Use of white blood cell count and negative appendectomy rate. Pediatrics 2014; 133(1): e39-44.##11. Peltola H, Ahlqvist J, Rapola J, Räsänen J, Louhimo I, Saarinen M, et al. C-reactive protein compared with white blood cell count and erythrocyte sedimentation rate in the diagnosis of acute appendicitis in children. Acta Chir Scand 1986; 152: 55-58.##12. Berenji M, Yarabbi AR, EshaghHoseini N, GhaziSaeadi R, Vagharian V. Association rate of leukocytosis increased CRP and ESR with acute appendicitis. EBNESINA 2010; 13(1): 24-27.## ##

ارزیابی مصرف داروهای جلوگیری از زخم های گوارشی ناشی از استرس در بخش های مراقبت های ویژه Administration of Stress Ulcer Prophylaxis in Critical Care Unit 1 1 سابقه و هدف: بیمارانی که در بخش مراقبت‌های ویژه پذیرش می‌شوند، بسیار سریع دچار مشکلات گوارشی می‌شوند. زخم و خونریزی گوارشی وابسته به استرس می‌تواند منجر به افزایش طول مدت بستری و مرگ و میر شود. هدف از این مطالعه ارزیابی ریسک فاکتورهای زخم گوارشی ناشی از استرس در بیماران و مروری بر مصرف داروها در بخش مراقبت های ویژه می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه در بیمارستان امام خمینی (ره) ساری از دی ماه 1392 لغایت دی 1393 انجام شد. در این مطالعه، 100 بیمار در بخش‌های مراقبت‌های ویژه مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافیک و بالینی بیماران با توجه به پروتکل انجمن داروسازان سیستم سلامت آمریکا (ASHP) ثبت شد و نحوه تجویز SUP بررسی گردید. یافته‌ها: در این مطالعه 51 درصد بیماران مرد بودند. 92 درصد از بیماران درمان پیشگیرانه دریافت کردند و 34 درصد بیماران که داروی پیشگیری به فرم تزریقی دریافت کردند، قادر به تحمل فرم خوراکی بودند. 31 درصد از بیمارانی که دارو دریافت کردند، اندیکاسیون درمان پیشگیرانه نداشتند. در کل 64 درصد از بیماران طبق گایدلاین‌های ASHP درمان پیشگیرانه دریافت کردند. استنتاج: مصرف غیر منطقی داروهای ضدترشح اسید معده می‌تواند منجر به عوارض دارویی، افزایش خطر پنومونی بیمارستانی و هزینه دارویی برای بیماران و مراکز درمانی شود. جهت تعیین رژیم درمانی پیشگیرانه زخم گوارشی ناشی از استرس باید ریسک فاکتورها ارزیابی شده و برحسب وضعیت بیماری فرد، بهترین درمان صورت گیرد. متخصصین باید ارزیابی لازم را به عمل آورده و نیاز به پیشگیری زخم گوارشی را برآورد کنند. 2 Background and purpose: Gastrointestinal complications frequently occur in patients admitted to intensive care units (ICUs). Of these, ulceration and bleeding due to stress-related mucosal disease (SRMD) can lengthen hospitalization and increase mortality. The purpose of this study was to evaluate the risk factors of SRMD in patients and review the rational use of SUP drugs in ICU. Materials and methods: The study was conducted in Sari Imam Khomeini Hospital, 2013-2014. We investigated 100 patients in ICU. Demographic and clinical data was recorded and the appropriateness of SUP administration was determined according to American Society of Health-System Pharmacists (ASHP) protocol. Results: The patients were 51% male and 43% female. Overall 92% of the patients received prophylaxis. 34% of the patients who were administered parenteral drugs tolerated oral medications too. Among the patients, 31% who received prophylaxis did not have any indication for SUP. We found that 64% of the patients received SUP according to ASHP guidelines. Conclusion: Unnecessary prophylaxis could cause adverse drug reactions, increase the risk of hospital-acquired pneumonia, and increase the burden of treatment. The prophylactic regimen to prevent stress ulcer bleeding should be chosen based on risk factors and underlying diseases of patients in order to provide the best therapy.  Health care professionals should evaluate the risks and assess the need for stress ulcer prophylaxis. 34 41 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 شهرام علا Shahram Ala دانشیار، گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران sh204ala@yahoo.com افشین قلی پور Afshin Gholipour Baradari دانشیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران اعظم السادات قاسمی Azam sadat Ghasemi دانشجوی داروسازی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران بیژن کوچکی گلفزانی Bizhan Koucheki Golfazani دستیار داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران prophylaxis stress ulcer پیشگیری استرس زخم- پیشگیری استرس زخم 1. Koda Kimble A, Young LY, Aldredge BK, et al. Gastrointestinal disorders: In Applied therapeutics The clinical use of drugs. 9th ed. William & Wilkins; 2009. p. 26-34.##2. Skillman JJ, Bushnell LS, Goldman H, Silen W. Respiratory failure, hypotension, sepsis, and jaundice. A clinical syndrome associated with lethal hemorrhage from acute stress ulceration of the stomach. Am J Surg 1969; 117(4): 523-530.##3. Mutlu GM, Mutlu EA, Factor P. GI complications in patients receiving mechanical ventilation. Chest 2001; 119(4): 1222-–1241.##4. Cook DJ, Fuller HD, Guyatt GH, Marshall JC, Leasa D, Hall R, et al. Risk factors for gastrointestinal bleeding in critically ill patients. N Engl J Med 1994; 330(6): 377-381.##5. Beejay U, Wolfe MM. Acute gastrointestinal bleeding in the intensive care unit. The gastroenterologist’s per-spective. Gastroenterol Clin North Am 2000; 29(2): 309-336.##6. Haglund U. Stress ulcers. Scand J Gastroenterol Suppl 1990; 175: 27-33.##7. Martindal RG. Contamporary strategies for prevention of stress-related mucosal bleeding. Am J Health Syst Pharm 2005; 62(10 Suppl 2): S11-S17.##8. Jung R, MacLaren R. Proton-pump inhibitors for stress ulcer prophylaxis in critically ill patients. Ann Pharmacother 2002; 36(12): 1929-1937. ##9. Cook DJ, Fuller HD, Guyant GH, Marshall JC, Leasa D, Hall R, et al. Risk factors for gastrointestinal bleeding in critically ill patients. N Engl J Med 1994; 330: 377-381.##10. Simons RK, Hoyt DB, Winchell RJ, Holbrook T, Eastman AB. A risk analysis of stress ulceration in trauma. J Trauma 1995; 39(2): 289-294.##11. Quenot JP, Thiery N, Barbar S. When should stress ulcer prophylaxis be used in the ICU? Curr Opin Crit Care 2009; 15(2): 139-143.##12. Priebe HJ, Skillman JJ, Bushnell LS, Long PC, Silen W. Antacid versus cimetidine in preventing acute gastrointestinal bleeding: a randomizedtrial in 75 critically ill patients. N Engl J Med 1980; 302(8): 426-430.##13. Abeer Z, Maya Z, Hani D. Stress ulcer prophylaxis guidelines: Are they being implemented in Lebanese health care centers? World J Gastrointest Pharmacol Ther 2011; 2(4): 27-35.##14. Mohebbi L, Hesch K. Stress ulcer prophylaxy in the intensive care unit. Proc 2009; 22(4): 373-376.##15. ASHP Therapeutic Guidelines on Stress Ulcer Prophylaxis. ASHP Commission on Therapeutics and approved by the ASHP Board of Directors on November 14, 1998. Am J Health Syst Pharm 1999; 56(4): 347-379.##16. Rayan RJ, Rebuck JA, Welage LS, Rogers FB. Prevention of stress ulceration: current trends in critical care. Crit care Med 2004; 32(10): 2008-2013.##17. Farrell CP, Mercogliano G, Kuntz CL. Overuse of stress ulcer prophylaxis in the critical care setting and beyond. J Crit Care 2010; 25(2): 214-220.##18. Robertson MS, Cade JF, Clancy RL. Helicobacter pylori infection in intensive care: increased prevalence and a new nosocomial infection. Crit Care Med 1999; 27(7): 1276-1280.##19. Fennerty MB. Pathophysiology of the upper gastrointestinal tract in the critically ill patient: Rationale for the therapeutic benefits of acid suppression. Crit Care Med 2002; 30(Suppl 6): S351-355.##20. Abeer Z, Maya Z, Hani D. Stress ulcer prophylaxis guidelines: Are they being implemented in Lebanese health care centers? World J Gastrointest Pharmacol Ther 2011; 2(4): 27-35.##21. Devi MS, Thomas U, Joseph A, Sravani K. Prospective evaluation of drug prescribing and improvement of drug safety in renal failure patients. HJD Med 2014; 6(2): 25-35.##22. Slugg PH, Haug MT, Pippenger CE. Ranitidine pharmacokinetics and adverse central nervous system reactions. Arch Intern Med 1992; 152(11): 2325-2329.## ##

برآورد تعداد موارد بیماری‌های قلبی عروقی و تنفسی ناشی از تماس با ذرات معلق کم‌تر از 10 میکرون در میان شهروندان شهر بوشهر در سال 1392 Determination of Cardiovascular and Respiratory Diseases Caused by PM10 Exposure in Bushehr, 2013 1 1 سابقه و هدف: ذرات معلق کم‌تر از 10 میکرون، یکی از مهم‌‌ترین آلاینده‌‌هایی است که سبب بروز خسارات جبران ناپذیر به محیط زیست و سلامت انسان‌ها در عصر حاضر می شوند. مطالعه حاضر به منظور برآورد اثرات بهداشتی ذرات معلق کم‌تر از 10 میکرون بر سلامت شهروندان بوشهری انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه تحلیلی در سال 1392 در شهر بوشهر انجام شد. داده‌های مربوط به ذرات معلق کم‌تر از 10 میکرون از سازمان محیط زیست بوشهر اخذ شد. غلظت آلاینده ذرات معلق کم‌تر از 10 میکرون با استفاده از دستگاه گریم اندازه‌گیری گردید. داده‌های دریافت شده از سازمان محیط زیست پردازش (مجموعه دستورات میانگین گیری، کدنویسی شده و پس از تاثیر دادن پارامتر های هواشناسی به عنوان فایل ورودی، به مدل تبدیل گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که غلظت ذرات معلق کم‌تر از 10 میکرون در شهر بوشهر با میانگین سالانه g/m3μ 35/251 می‌‌باشد. تعداد کل بیماری‌های قلبی عروقی منتسب به تماس با ذرات معلق کم‌تر از 10 میکرون در یک سال، 130 نفر و تعداد موارد تجمعی بیماری‌های تنفسی با توجه به برآورد حد وسط خطر نسبی در اثر تماس با ذرات معلق کم‌تر از 10 میکرون طی یک سال، 346 نفر بوده که 52 درصد آن ها مربوط به غلظت کم‌تر از 150 میکروگرم بر متر مکعب بود. در منطقه مطالعاتی، به ازاء هر g/m3μ 10 افزایش غلظت ذرات معلق کم‌تر از 10 میکرون نسبت به مقادیر قبل از آن، میزان خطر مرگ قلبی- عروقی 8/1 درصد و خطر مرگ‌های تنفسی 1/2 درصد افزایش می یابد. استنتاج: مقایسه منطقه نشان می‌دهد بالا بودن درصد بیماری این دو پیامد با توجه به نتایج حاصل می‌تواند به دلیل میانگین بالاتر ذرات معلق کم‌تر از 10 میکرون و یا شاید تداوم روزهای با غلظت بالا در شهر بوشهر باشد. 2 Background and purpose: Particulate matter less than 10 microns (PM10) is one of the main pollutants that cause irreparable damage to the environment and human health. The aim of this study was to estimate the health effects of PM10 on human health. Materials and methods: This analytic study was conducted in Bushehr, 2013. PM10 data were obtained from Bushehr Meteorological organization and Department of environment. PM10 concentration was measured by GRIMM. Raw data processing was done in Excel (instruction set correction of averaging and coding), then the impact of meterological parameters was considered and the data was converted into the Air Q model. Results: The results showed that the annual average concentrations of PM10 in Bushehr was 251.35 µg/m3. Total number of cardiovascular diseases attributed to PM10 was 130 cases. The total cumulative number of respiratory diseases in a year was 346. 52 of which 52% were attributed to PM10 concentration less than 150 µg/m3. In areas studied per 10 µg/m3 increased concentrations of PM10, the risks of cardiovascular death and respiratory deaths increased by1.8% and 2.1%, respectively. Conclusion: High rates of these two diseases could be due to higher average PM10 or continued days of high PM10 concentration in Bushehr. 42 52 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 سینا دو برادران Sina Dobaradaran دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی دریایی خلیج فارس، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران ایران سحر گراوندی Sahar Geravandi دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران، تهران، ایران 3. مرکز تحقیقات توسعه بالینی بیمارستان رازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپوراهواز، اهواز، ایران ایران غلامرضا گودرزی Gholamreza Goudarzi دانشیار، مرکز تحقیقات و فناوری های زیست محیطی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ایران اسماعیل ایدنی Esmaile Idani دانشیار، گروه داخلی، مرکز تحقیقات غدد، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ایران شکراله سلمان زاده Shokrollah Salmanzadeh دانشیار، انستیتو تحقیقات بهداشت، مرکز تحقیقات عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ایران فرهاد سلطانی Farhad Soltani استادیار، گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات درد، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران ایران احمد رضا یاری Ahmad Reza Yari استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات آلاینده های محیطی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران ایران محمد جواد محمدی Mohammad Javad Mohammadi مرکز تحقیقات توسعه بالینی بیمارستان رازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپوراهواز، اهواز، ایران دانشجوی دکتری مهندسی بهداشت محیط، کمیته تحقیقات دانشجویی، مرکز تحقیقات و فناوری های زیست محیطی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران 10. بورسیه دکتری مهندسی بهداشت محیط، دانشکده علوم پزشکی آبادان، آبادان، ایران ایران javad.sam200@gmail.com Particulate Matter Cardiovascular Diseases Respiratory Diseases Bushehr ذرات معلق بیماری‌های قلبی عروقی بیماری‌های تنفسی بوشهر 1. Geravandi S, Goudarzi GR, Vousoghi Niri M, Mohammadi MJ, Saeidimehr S, Geravandi S. Estimate of cardiovascular and respiratory mortality related to Sulfur dioxide pollutant in Ahvaz. J Environ Studies 2015; 41(2): 341-350 (Persian).##2. Geravandi S, Goudarzi G, Salmanzadeh S, Beyt Mashal SH, Mohammadi MJ, Naiemabadi A. Determination of Cardiovascular Deaths and Hospital Admissions Due to Respiratory Disease for Particulate Matter Less than 10 Microns Exposure in Ahvaz City during 2010-2012. J Rafsanjan Univ Med Sci 2016; 14(10): 853-864 (Persian).##3. Dobaradaran S, Fazelinia F, Mahvi AH, Hosseini SS. Particulate airborne fluoride from an aluminium production plant in Arak, ##Iran. Fluoride 2009; 42(3): 228-212 (Persian).##4. Goudarzi G, Geravandi S, Vosoughi M, Javad Mohammadi M, Sadat Taghavirad S. Cardiovascular deaths related to Carbon monoxide Exposure in Ahvaz, Iran. Iranian J Health, Safety Environ 2014; 1(3): 126-131.##5. Goudarzi G, Mohammadi M, Ahmadi Angali K, Mohammadi B, Soleimani Z, Babaei A, et al. Estimation of Number of Cardiovascular Death, Myocardial Infarction and Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) from NO2 Exposure using Air Q Model in Ahvaz City During 2009. IJHE 2013; 6(1): 91-102 (Persian).##6. Lipsett MJ, Ostro BD, Reynolds P, Goldberg D, Hertz A, Jerrett M, et al. Long-term exposure to air pollution and cardiorespiratory disease in the California teachers study cohort. Am J Respir Crit Care Med 2011; 184(7): 828-835.##7. Bahrami Asl F, Kermani M, Aghaei M, Karimzadeh S, Salahshour Arian S, Shahsavani A, et al. Estimation of Diseases and Mortality Attributed to NO2 pollutant in five metropolises of Iran using AirQ model in 2011-2012. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 24(121): 239-249 (Persian).##8. Mohammadi M, Goudarzi G, Geravandi S, Yari AR, Ghalani B, Shirali S, Zalaghi E, et al. Dispersion Modeling of Nitrogen Dioxide in Ambient Air of Ahvaz City. Health Scope. 5(2): e32540.##9. Geravandi S, Takdastan A, Zallaghi E, Niri MV, Mohammadi MJ, Saki H, et al. Noise Pollution and Health Effects. Jundishapur J Health Sci 2015; 7(1): e25357.##10. Mokhtari M, Miri M, Mohammadi A, Khorsandi H, Hajizadeh Y, Abdolahnejad A. Assessment of Air Quality Index and Health Impact of PM10, PM2.5 and SO2 in Yazd, Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(131): 14-23 (Persian).##11. Mohammadyan M, Alizadeh A, Mohammadpour RA. Assessment of Bus Drivers’ Exposure to Respirable Particles (PM10) in Sari. J Mazandaran Univ Med Sci 2007; 17(60): 39-47 (Persian).##12. Geravandi S, Goudarzi G, Yari AR, Idani E, Yousefi F, Soltani F, et al. An estimation of COPD cases and respiratory mortality related to Ground-Level Ozone in the metropolitan Ahvaz during 2011. Arch Hyg Sci 2016; 5(1): 15-21.##13. Hosseini G, Teymouri P, Giahi O, Maleki A. Health Risk Assessment of Heavy Metals in Atmospheric PM10 in Kurdistan University of Medical Sciences Campus. J Mazandaran ##Univ Med Sci 2016; 25(132): 136-146 (Persian).##14. Geravandi S, Goudarzi G, Babaei AA, Takdastan A, Mohammadi MJ, Vosoughi Niri M, et al. Health Endpoint Attributed to Sulfur Dioxide Air Pollutants. Jundishapur J Health Sci 2015; 7(3): e29377.##15. Geravandi S, Goudarzi G, Mohammadi MJ, Taghavirad SS, Salmanzadeh S. Sulfur and Nitrogen Dioxide Exposure and the Incidence of Health Endpoints in Ahvaz, Iran. Health Scope 2015; 4(2): e24318.##16. Krzyzanowski M, Cohen A, Anderson R. Quantification of health effects of exposure to air pollution. Occup Environ Med 2002; 59(12): 791-793.##17. Neisi A, Goudarzi G, Akbar Babaei A, Vosoughi M, Hashemzadeh H, Naimabadi A, et al. Study of heavy metal levels in indoor dust and their health risk assessment in children of Ahvaz city, Iran. Toxin Reviews 2016; 35(1-2): 16-23. ##18. Geravandi S, Neisi AK, Goudarzi G, Vousoghi Niri M, Mohammadi MJ. Estimation of Cardiovascular and Respiratory Deaths Related to Ozone Exposure in Ahvaz, During 2011. J Rafsanjan Univ Med Sci 2015; 13(11): 1073-1082 (Persian).##19. Geravandi SZ, Goudarzi Gh, Yari AR, Soltani F, Shireigi E, Mohammadi MJ, et al. Effects of PM10 on human health in the western half of Iran (Ahwaz, Bushehr and Kermanshah Cities). Arch Hyg Sci 2015; 4(4): 179-186.##20. Goudarzi G, Geravandi S, Mohammadi M, Saeidimehr S, Ghomaishi A, Salmanzadeh S. Health endpoints caused by PM10 exposure in Ahvaz, Iran. Iranian J Health, Safety Environ 2014;1(4): 159-165 (Persian).##21. Goudarzi G, Geravandi S, Saeidimehr S, Mohammadi M, Vosoughi Niri M, Salmanzadeh S, et al. Estimation of health effects for PM10 exposure using of Air Q model in Ahvaz City during 2009. IJHE 2015; 8(1): 117-126 (Persian).##22. Geravandi S, Goudarzi G, Vosoughi M, javad Mohammadi M, Salmanzadeh S, Zallaghi E. Relationship between Particulate matter less than 10 microns exposures and health effects on humans in Ahvaz, Iran. Arch Hyg Sci 2015; 4(2): 23-32 (Persian).##23. World Health Organization. WHO Air quality guidelines for particulate matter, ozone, nitrogen dioxide, and sulfur dioxide. WHO Air quality guidelines; 2006.##24. Ostro B, Chestnut L, Vichit-Vadakan N, Laixuthai A. The impact of particulate matter on daily mortality in Bangkok, Thailand. J Air Waste Manag Assoc 1999; 49(9): 100-107.##25. Mohammadi M. Studied hygienic effects of air pollution in town Ahvaz in 2009 with model Air Q. [MSc Thesis]. Ahvaz, Iran: Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences; 2009. (Persian).##26. Tominz R, Mazzoleni B, Daris F. Estimate of potential health benefits of the reduction of air pollution with PM10 in Trieste, Italy. Epidemiol Prev 2004; 29(3-4): 149-155.##27. Zallaghi E, Goudarzi G, Geravandi S, Javad M. Epidemiological Indexes Attributed to Particulates With Less Than 10 Micrometers in the Air of Ahvaz City During 2010 to 2013. Health Scope 2014; 3(4): e22276.##28. Safahieh A, Mahmoodi M, Nikpoor Y, Ghanemi K. PAHs Concentration in Ark clam (Barbatia helblingii) From South Persian Gulf, Bushehr, Iran. IJESD 2011; 2(5): 394-398.##29. Sabatsani N. Bushehr as an Energie City. J Appl Sci 2007; 7(21): 3262-3267.##30. Zalaghi E. Survey of health Effects of Air Pollution Ahvaz, Bushehr and Kermanshah with Use of AIRQ Model. [MSc Thesis]. Ahvaz, Iran: Islamic Azad University, Science and Research Branch, Ahvaz; 2010. (Persian).##31. Okabe H, Splitstone PL, Ball JJ. Ambient and source SO2 detector based on a fluorescence method. J Air Pollut Control Assoc 1973; 23(6): 514-516.##32. Moini L, Fani A, Bakhtyar M, Rafeie M. Correlation between the concentration of air pollutants (CO, SO2 and NO2) and pulmonary function. J Shahrekord Univ Med Sci 2011; 13(1): 27-35 (Persian).##33. Goryński P, Szutowicz I, Wojtyniak B, Szaniecki J. SO2 and NO2 air pollution measurement by passive monitors. Rocz Panstw Zakl Hig 1997; 49(2): 177-188.##34. Goudarzi G, Geravandi S, Foruozandeh H, Babaei AA, Alavi N, Niri MV, et al. Cardiovascular and respiratory mortality attributed to ground-level ozone in Ahvaz, Iran. Environ Monit Assess 2015; 187(8): 487.##35. Goudarzi G, Geravandi S, Mohammadi MJ, Salmanzadeh S, Vosoughi M, Sahebalzamani M. The relationship between air pollution exposure and chronic obstructive pulmonary disease in Ahvaz, Iran. Chronic Dis J 2015; 3(1): 14-20 (Persian).##36. Mohammadi MJ, Godini H, Khak MT, Daryanoosh SM, Dobaradaran S, Goudarzi G. An Association Between Air Quality and COPD in Ahvaz, Iran. Jundishapur J Chronic Dis Care 2015; 4(1): e26621 (Persian).##37. Goudarzi G, Geravandi S, Mohammadi MJ, Vosoughi M, Angali KA, Zallaghi E, et al. Total number of deaths and respiratory mortality attributed to particulate matter (PM 10) in Ahvaz, Iran during 2009. Int J Env Health Eng 2015; 4(1): 33.##38. Geravandi S, Mohammadi M, Goudarzi G, Ahmadi Angali K, Neisi A, Zalaghi E. Health effects of exposure to particulate matter less than 10 microns (PM10) in Ahvaz. J Qazvin Univ Med Sci 2014; 18(5): 45-53 (Persian).##39. Zallaghi E, Goudarzi G, Geravandi S, Mohammadi M, Vosoughi Niri M, Vesyi E. Estimating the prevalence of cardiovascular and respiratory diseases due to particulate air pollutants in Tabriz air. Scientfic J Ilam Univ Med Sci 2014; 22(1): 84-91 (Persian).##40. Zallaghi E, Goudarzi G, Haddad MN, Moosavian SM, Mohammadi MJ. Assessing theEffects of Nitrogen Dioxide in Urban Air on Health of West and Southwest Cities of Iran. Jundishapur J Health Sci 2014; 6(4): e23469 (Persian).##41. Safahieh A MM. Concentration of Polycyclic Aromatic Hydrocarbons in Coastal Sediment of Bushehr. J Environ Sci Tec 2014; 16(3): 25-33 (Persian).##42. Katsouyanni K, Touloumi G, Samoli E, Gryparis A, Le Tertre A, Monopolis Y, et al. Confounding and effect modification in the short-term effects of ambient particles on total mortality: results from 29 European cities within the APHEA2 project. Epidemiology 2001; 12(5): 521-531.##43. Samet JM, Zeger SL, Dominici F, Curriero F, Coursac I, Dockery DW, et al. The national morbidity, mortality, and air pollution study. Part II: morbidity and mortality from air pollution in the United States. Res Rep Health Eff Inst 2000; 94(pt 2): 5-70.##44. Balakrishnan K, Sambandam S, Ramaswamy P, Ghosh S, Venkatesan V, Thangavel G, et al. Establishing integrated rural–urban cohorts to assess air pollution-related health effects in pregnant women, children and adults in Southern India: an overview of objectives, design and methods in the Tamil Nadu Air Pollution and Health Effects (TAPHE) study. BMJ Open 2015; 5(6): e008090.##45. Goudarzi G, Nadafi K, Mesdaghiniya A. Quantification of health effects of air pollution in Tehran and determining the impact of a comprehensive program to reduce air pollution in Tehran on the third axis. [PhD Thesis]. Tehran, Iran: Tehran University of Medical Sciences; 2007. (Persian). ##46. Strukova E, Golub A, Markandya A. Air pollution costs in Ukraine. (September 2006). FEEM Working Paper No. 120.06. Available at: http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.932511. Accessed May 2, 2015.## ##

مقایسه موقعیت، تعداد و اندازه پلاک های مغزی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروز در دو گروه با سردرد میگرنی و بدون سردرد Comparing the Number, Size and Location of Multiple Sclerosis Plaques in Patients with and without Migraine 1 1 سابقه و هدف: سردرد به عنوان یکی از سندرم‌‏های درد مرتبط با مولتیپل اسکلروزیس (MS) در نظر گرفته می‌‏شود. میگرن یکی از فراوان‌ترین سردردهای اولیه در میان بیماران مبتلا به MS است. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط بین MS و سردرد میگرنی می‌باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی تحلیلی است که روی 60 بیمار مبتلا به MS انجام شد. در اسکن MRI مغزی به‌دست آمده از بیماران، محل ضایعه، تعداد محل‌های ضایعه و تعداد ضایعات ثبت و مقایسه گردید. یافته‌ها: این مطالعه شامل 51 بیمار زن و 9 بیمار مرد بود. 82 درصد بیماران به MS عودکننده- فروکش‌کننده و 18 درصد بیماران به MS پیشرونده ثانویه مبتلا بودند. بیماران MS مبتلا به سردرد دارای تعداد محل‌‏های درگیر بیش‌تری نسبت به بیماران MS بدون سردرد بودند (0001/0=p). در مقایسه با بیماران MS بدون میگرن، بیماران MS مبتلا به میگرن دارای درگیری بیش‌تری (اندازه ضایعه بزرگ‌تر) در مغز میانی، مخچه، تالاموس، لوب‌‌های فرونتال و تمپورال بودند (05/0>p-)، درحالی‌که بیماران میگرنی با اورا دارای درگیری بیش‌تر معنی‌دار در لوب فرونتال و درگیری کم‌تر معنی‌دار در لوب اکسیپتال بودند (به ترتیب 035/0=p و 011/0=p). نتایج مشابهی برای تعداد پلاک‌ها در بیماران با و بدون سردرد به دست آمد. تفاوت‏ در تعداد ضایعات در گروه‌‏های با و بدون اورا در لوب اکسیپتال مشاهده شد(031/0=p). استنتاج: وجود پلاک‌های MS در نواحی اینفراتنتوریال عمدتاً مغز میانی و مخچه و نواحی سوپراتنتوریال غالباً لو‏ب‌‎های فرونتال و پریتال و هم‌چنین تالاموس با یک افزایش وقوع سردرد با خصوصیات سردرد میگرنی همراه هستند. 2 Background and purpose: Headache is one of the pain syndromes in multiple sclerosis (MS). Migraine is one of most frequent types of headache among patients with MS. The aim of this study was to investigate the association between MS and migraines. Materials and methods: A cross-sectional study was conducted in 60 patients with definite MS. The brain MRI scans were obtained and the location of lesions and number of lesions and locations were recorded and compared. Results: The study population included 51 females and 9 males. Among the patients 82% were diagnosed with remitting-relapsing MS and 18% had secondary progressive MS. Patients with headache were found with higher number of lesion locations compared with those without headache (P= 0.0001). Compared with MS patients without migraines, migraineurs with MS had larger sizes of lesions in midbrain, cerebellum, thalamus, frontal and temporal  lobes (P<0.05) while migraine patients with aura had more significant involvement of the frontal lobe and less significant involvement of the occipital lobe than migraine patients without aura (P= 0.035 and P= 0.011, respectively). Same results were found for number of lesions in MS patients with and without headache. The difference in number of lesions in subjects with and without aura were observed only in occipital lobe. (P= 0.031). Conclusion: The presence of MS plaques in the infratentorial region mainly midbrain and cerebellum and supratentorial region especially the frontal and temporal lobes, and thalamus may contribute to the increase in occurrence of headache with migraine characteristics. 53 65 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/6 1395/5/16 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/6 1395/5/16 عبدالرسول علایی Abdolrasool Alaee دانشیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ar_alaee@yahoo.com حامد چراغ مکانی Hamed Cheraghmakani استادیار، گروه نورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمد خادملو Mohammad khademloo دانشیار، گروه آمار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ارازمحمد اق ارکاکلی Araz Mohammad Agh Arkakeli رادیولوژیست، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران multiple sclerosis migraine disorders aura magnetic resource imaging مولتیپل اسکلروزیس سردرد میگرنی اورا MRI 1. Hamdy SM, Amer HA, Ramzy G, Rabah AM, Ashour AS. Multiple Sclerosis Related Headaches. Egypt J Neurol Psychiatry Neurosurg 2009; 46(1): 531-539.##2. Fox RJ, Bethoux F, Goldman MD, Cohen JA. Multiple sclerosis: advances in understanding, diagnosing, and treating the underlying disease. Cleve Clin J Med 2006; 73(1): 91-102.##3. Murray JT. Multiple Sclerosis: Etiology, Diagnosis, and New Treatment Strategies. Annals of Internal Medicine. 2005; 142(9): 804.##4. Bol Y, Duits AA, Lousberg R, Hupperts RM, Lacroix MH, Verhey FR, et al. Fatigue and physical disability in patients with multiple sclerosis: a structural equation modeling approach. J Behav Med 2010; 33(5): 355-363.##5. Frohman EM, Racke MK, Raine CS. Multiple sclerosis—the plaque and its pathogenesis. N Engl J Med 2006; 354(9): 942-955.##6. Rinker JR, Cross AH. Diagnosis and differential diagnosis of multiple sclerosis. Continuum Lifelong Learning Neurol 2007; 13(5): 13-34.##7. D’Amico D, La Mantia L, Rigamonti A, Usai S, Mascoli N, Milanese C, et al. Prevalence of primary headaches in people with multiple ##sclerosis. Cephalalgia 2004; 24(11): 980-984.##8. Rolak LA, Brown S. Headaches and multiple sclerosis: a clinical study and review of the literature. J Neurol 1990; 237(5): 300-302.##9. Gee JR, Chang J, Dublin AB, Vijayan N. The association of brainstem lesions with migraine‐like headache: An imaging study of multiple sclerosis. Headache 2005; 45(6): 670-677.##10. Rezayi Ashtiani A, Faraji F, Moghadasi M, Pirasteh S. The association of primary headaches with Multiple Sclerosis. Arak Medical University Journal 2008; 11(1): 1-6.##11. Martínez HJ, Cabrera Gomez JA, Tuero Iglesias A. Exogenous factors in the aetiology of multiple sclerosis in Cuba. A study of cases and controls. Rev Neurol 2000; 33(10): 931-937.##12. Haas DC, Kent PF, Friedman DI. Headache caused by a single lesion of multiple sclerosis in the periaqueductal gray area. Headache 1993; 33(8): 452-454.##13. Tortorella P, Rocca MA, Colombo B, Annovazzi P, Comi G, Filippi M. Assessment of MRI abnormalities of the brainstem from patients with migraine and multiple sclerosis. J Neurol Sci 2006; 244(1-2): 137-141.##14. McDonald WI, Compston A, Edan G, Goodkin D, Hartung HP, Lublin FD, et al. Recommended diagnostic criteria for multiple sclerosis: guidelines from the International Panel on the diagnosis of multiple sclerosis. Ann Neurol 2001; 50(1): 121-127.##15. Olesen J, Steiner T. The International classification of headache disorders, 2nd edn (ICDH-II). Journal of Neurology, Neurosurgery & Psychiatry 2004; 75(6): 808-811.##16. Sandyk R, Awerbuch GI. The co-occurrence of multiple sclerosis and migraine headache: the serotoninergic link. Int J Neurosci 1994; 76(3-4): 249-256.##17. Kamson DO, Illés Z, Aradi M, Orsi G, Perlaki G, Leél-Őssy E, et al. Volumetric comparisons of supratentorial white matter hyperintensities on FLAIR MRI in patients with migraine and multiple sclerosis. J Clin Neurosci 2012; 19(5): 696-701.## ##

مقایسه نتایج آزمایشات بیوشیمیایی و هماتولوژیک خون در دو روش خونگیری معمول و خونگیری از کاتتر ورید محیطی Comparison of Hematologic and Biochemical Test Results in Blood Samples Obtained by Venipuncture and Peripheral Intravenous Catheter 1 1 سابقه و هدف: برخی از بیماران نیاز به اندازه‌گیری مکرر برخی آزمایشات دارند، ولی علی‌رغم وجود کاتتر محیطی در بیمار، به طور معمول از ورید برای تهیه نمونه خون استفاده می‌شود. لذا مطالعه حاضر با هدف مقایسه نتایج آزمایشات بیوشیمیایی و هماتولوژیک در دو روش خونگیری معمول و خونگیری از کاتتر ورید محیطی به انجام رسید. مواد و روش‌ها: این پژوهش یک مطالعه مورد- شاهدی است که بر روی 96 بیمار بستری در بخش‌های مراقبت ویژه بیمارستان امام خمینی (ره) ساری در سال 1393 صورت پذیرفت. هر بیمار به عنوان گروه کنترل خود محسوب گردیده و خونگیری با روش معمولی به عنوان کنترل و خونگیری از کاتتر محیطی به عنوان گروه مورد در نظر گرفته شد. جهت تهیه نمونه خون، ابتدا کاتتر ورید محیطی با 2cc نرمال سالین شستشو داده شده و پس از 5 دقیقه با دور ریختن CC 5/0 خون، خونگیری انجام شد. تمامی نمونه‌ها از نظر هموگلوبین، هماتوکریت، سدیم، پتاسیم، BUN، Cr و FBS بررسی گردیدند. یافته‌ها با استفاده از آزمون‌های کای دو، تی زوجی، ویلکاکسون، فیشر و با نسخه هجدهم نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: 2/56 درصد از شرکت‌کنندگان (54 بیمار)مرد و بقیه زن بودند. میانگین سنی آن‌ها 83/17± 58/47 سال بود. نتایج نشان داد تفاوت معنی‌دار آماری بین نتایج آزمایشگاهی خون گرفته شده در دو روش جهت نمونه‌های هموگلوبین (452/0= p)، هماتوکریت (718/0= p)، پتاسیم (282/0= p)، BUN (239/0= p)،Cr (247/0= p) و قندخون ناشتا (074/0= p) وجود ندارد. اما تفاوت معنی‌دار آماری بین نتایج نمونه‌های سدیم بیماران وجود دارد (034/0= p). استنتاج: خونگیری از طریق کاتتر ورید محیطی در حال دریافت مایع، روشی قابل اعتماد در بررسی آزمایشات هماتوکریت، هموگلوبین، BUN و Cr است. 2 Background and purpose: Some patients need to repeat certain tests. However, despite a peripheral vein catheter in the patients usually phlebotomy is done. This study examined the biochemical and hematological test results of the two methods of usual blood sampling and blood sampling through peripheral vein catheter. Materials and methods: A case-control study was carried out in 96 patients admitted to the intensive care unit in Sari Imam Khomeini Hospital, 2014. Each patient was considered as a control group. Blood samples were taken in the usual way (control) and peripheral venous catheter (case). To obtain a blood sample, peripheral venous catheters were washed by 2cc of normal saline. After 5 minutes, 0.5 CC blood was discarded and sampling was performed again. In all samples the levels of hemoglobin, hematocrit, sodium, potassium, BUN, Cr and FBS were investigated. Results were analyzed using Chi-square test, t-test, Wilcoxon, and Fisher’s exact test in SPSS V.18. Results: The patients were 56.2% male (n= 54). Mean age of the participants was 47.58±17.83 years. The results showed no significant difference in the values of hemoglobin (P=0.452), hematocrit (P=0.718), potassium (P=0.282), BUN (P=0.239), Cr (P=0.247) and FBS (P=0.074) between the two methods. But a significant difference was found between the values determined for sodium levels (P= 0.034). Conclusion: Blood sampling through peripheral venous catheter while the patient is receiving liquid, is a reliable method for the analysis of hematocrit, hemoglobin, BUN and Cr. 66 72 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/3 1395/5/13 افشین قلی پور برادری Afshin Gholipour Baradari دانشیار، گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، داشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ناهید زرگر Nahid Zargar کارشناس ارشد پرستاری مراقبت های ویژه، سازمان تامین اجتماعی ، بیمارستان شفا، سمنان، ایران ایران zar200777@yahoo.com محسن اعرابی Mohsen Aarabi استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران الهه کوهساری Elaheh Koohsari دانشجوی پزشکی عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران امیر امامی زیدی Amir Emami Zeydi دانشجوی PHDپرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران blood specimen collections hematologic tests biochemical markers peripheral venous catheterization اخذ نمونه خون آزمایشات هماتولوژیک آزمایشات بیوشیمی کاتتر ورید محیطی 1. Kohestani HR, Rezaei K, Zand S, Baghcheghi N. Comparing hematology laboratory values with two blood sampling methods: vienpuncture versus saline lock. Journal of Kashan University of Medical Sciences 2009; 13(1): 25-30 (Persian).##2. Rezaei K, Kohestani HR, Zand S. Comparison of Biochemistry values obtained by venipuncture and saline lock after intermittent administration of fluids and drugs. AMUJ 2009; 12(1): 49-56 (Persian).##3. Scales K. Intravenous therapy: a guide to good practice. Br J Nurs 2008; 17(19): 4-12.##4. Zlotowski SJ, Kupas DF, Wood GC. Comparison of laboratory values obtained by means of routine venipuncture versus peripheral intravenous catheter after a normal saline solution bolus. Ann Emerg Med 2001; 38(5): 497-504.##5. Rezaei K, Sedighi Z, Ghafarian Shirazi H, Elahi N, Moshk Saran SH. Blood sampling using intravenous intermittent access port (saline lock) for blood sugar and serum electrolytes. Iranian South Medical Journal 2002; 4(2): 110-115 (Persian).##6. Maleki M, Vafaie N, Maleki M. Emergenecy Nursing. Tehran: Boshra press; 1996. (Persian).##7. Timby BK. Fundamental Nursing Skills & Concepts. 9th ed. Philadelphia: Lipincot Ravn; 2009.##8. Zand S, Rezaei K, Kohestani HR. Effect of blod sampling via salin lock on the validity of coagulation tests results. Journal of Birjand University of Medical Sciences 2010; 17(1): 19-25 (Persian).##9. Prue-Owens KK. Use of Peripheral Venous Access Devices For Obtaining Blood Samples for Measurment of Activated Partial Thromboplastin Time. Critical Care Nurse 2006; 26(1): 30-32, 34-38.##10. Beheshti Z, Ashraf Pour M, Haji Ahmadi M. A survey of the results of coagulation studies of blood samples obtained from peripheral Saline lock and Heparin lock catheter and comparing it with direct blood sample. J Babol Univ Med Sci 2004; 6(4): 17-22 (Persian).##11. Berger-Achituv S, Budde-Schwartzman B, Ellis MH, Shenkman Z, Erez L. Blood sampling through peripheral venous catheter is reliable for selected basic analytes in children. Pediatric 2010; 126(1): 179-186.##12. Corbo J, Fu L, Silver M, Atallah H, Bijur P. Comparison of Laboratory Values Obtained by Phlebotomy versus Saline Lock Devices. Acad Emerg Med 2007; 14(1): 23-2 .##13. Himberger JR, Himberger LC. Accuracy of drawing blood through infusing intravenous lines. Heart Lung 2001; 30(1): 66-73.##14. Fincher RK, Strong JS, Jackson JL. Accuracy of Measurements of Hemoglobin and Potassium in Blood Samples From Peripheral Catheters. Am J Crit Care 1998; 7(6): 439-443.##15. Yazdankhahfard MR, Taghizadeganzadeh M, Farzaneh MR, Mirzaei K. Comparison of test results of complete blood cell count btained by means of routine venipuncture procedure and peripheral intravenous infusion line after the administration of fluids. Pars Journal of Medical Science 2015; 12(4): 31-36.##16. Sliwa CM Jr. A comparative study of hematocrits drawn from a standard venipuncture and those drawn from a saline lock device. J Emerg Nurs 1997; 23(3): 228-231.##17. Herr RD, Bossart PJ, Blaylock RC, Kroger K, Ash O. Intravenous catheter aspiration for obtaining basic analytes during intravenous infusion. Ann Emerg Med 1990; 19(7): 789-792.## ##

مقایسه ی خطای بازسازی وضعیت گردن در افراد مبتلا به جلو آمدگی سر مبتلا به گردن درد و بدون گردن درد Comparison of Cervical Repositioning Error in Individuals with Forward Head Posture with and without Neck Pain 1 1 سابقه و هدف: حس عمقی یکی از حس‌های پیکری است که به منظور کنترل عضلانی توسط سیستم عصبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. پوسچر نا مناسب یا درد از عوامل برهم زننده حس عمقی است. یکی از پوسچرهای نامناسب، پوسچر جلوآمده سر می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی خطای بازسازی وضعیت گردن در افراد مبتلا به جلو آمدگی سر با و بدون گردن درد و افراد سالم است. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع مورد- شاهدی است که 31 فرد مبتلا به جلو آمدگی سر بدون گردن درد، 31 فرد مبتلا به جلو آمدگی سر با گردن درد و 31 فرد سالم در آن شرکت کردند. ابتدا دامنه حرکات گردن در سه گروه، ارزیابی شد و سپس خطای بازسازی وضعیت گردن در زاویه‌ی هدف (50 درصد ازکل دامنه حرکتی در هر حرکت) برای حرکات خم‌شدن گردن به جلو و عقب، خم شدن جانبی‌گردن به راست و چپ و چرخش گردن به راست و چپ، با استفاده از دستگاه سنجش دامنه حرکتی گردن (Cervical Range Of Motion) اندازه‌گیری شد. به منظور بررسی شدت درد از مقیاس آنالوگ دیداری درد (VAS) استفاده شد. یافته‌ها: دامنه حرکتی در افراد مبتلا به جلو آمدگی سر در برخی جهات به طور معنی‌داری کمتر از افراد سالم بود (05/0< p) هم‌چنین خطای مطلق بازسازی زاویه هدف در بیش‌تر حرکات در افراد مبتلا به جلو آمدگی سر (با و بدون درد) به طور معنی‌داری بیش‌تر از افراد سالم بود (05/0< p). در افراد مبتلا به گردن درد، میانگین شدت درد 68/0± 4گزارش شد. استنتاج: احتمالاً وجود پوسچر جلوآمده سر چه با درد و چه بدون درد باعث می‌شود که خطای بازسازی وضعیت تحت تاثیر قرار گرفته و میزان خطا بیش‌تر شود اما وجود درد باعث ایجاد خطای بیش‌تر نمی‌شود. 2 Background and purpose: Proprioception is one of the somatic senses which is used by the nervous system for muscular control. Inappropriate posture or pain could result in impaired proprioception. One of these poor postures is forward head posture (FHP). The aim of this study was to investigate cervical repositioning error in FHP subjects with and without neck pain and normal individuals. Materials and methods: A case-control study was conducted consisting of people who had FHP without neck pain (n=31), individuals with FHP and neck pain (n=31), and healthy subjects (n=31). Cervical total range of motion (ROM) and then repositioning error in target angle (50% of full ROM in each movement( of flexion, extension, right and left lateral flexion, and right and left rotation were measured by cervical range of motion (CROM) device. Pain intensity was measured using the visual analog scale (VAS). Results: Cervical ROM in FHP subjects was significantly less than that of healthy subjects in most movement directions. The absolute repositioning error of the target angle in FHP subjects was found to be significantly more than that of healthy subjects in most movement directions (p<0.05). The mean VAS score in patients with neck pain was 4±0.68. Conclusion: FHP whether with or without pain may increase the cervical repositioning error. But presence of pain do not leads to higher rates of error. 73 83 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/3 1395/5/13 زینب رئوفی Zeinab Raoofi دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران ایران امیر احمدی Amir Ahmadi دانشیار، گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران amirahmadi.pt@gmail.com نادر معروفی Nader Maroufi دانشیار، گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران جواد صراف زاده Javad Sarrafzadeh دانشیار، گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران posture head position sense neck pain پوسچر سر حس وضعیت گردن درد 1. Huber FE, Wells CL. Therapeutic exercise: Treatment planning for progression. Missouri: Saunders Elsevier; 2006.##2. Stillman BC. Making sense of proprioception: the meaning of proprioception, kinaesthesia and related terms. Physiotherapy 2002; 88(11): 667-676.##3. Armstrong B, McNair P, Taylor D. Head and neck position sense. Sports Medicine 2008; 38(2): 101-117.##4. Proske U, Gandevia SC. The kinaesthetic senses. J Physiol 2009; 587(17): 4139-4146.##5. Proske U, Schaible H-G, Schmidt R. Joint receptors and kinaesthesia. Experimental Brain Research 1988; 72(2): 219-224.##6. Strimpakos N. The assessment of the cervical spine. Part 1: Range of motion and proprioception. J Bodyw Mov Ther 2011; 15(1): 114-124.##7. Palmgren PJ, Lindeberg A, Nath S, Heikkilä H. Head repositioning accuracy and posturography related to cervical facet nerve blockade and spinal manipulative therapy in healthy volunteers: a time series study. J Manipulative Physiol Ther 2009; 32(3): 193-202.##8. Darnell M. A proposed chronology of events for forward head posture. J Craniomandibular Pract 1983; 1(4): 49-54##9. Paris SV. Cervical symptoms of forward head posture. Topics in Geriatric Rehabilitation 1990; 5(4): 11-20.##10. Braun B, Amundson L. Quantitative assessment of head and shoulder posture. Arch Phys Med Rehabil 1989; 70(4): 322-329.##11. Ayub E, Glasheen-Wray M, Kraus S. Head posture: a case study of the effects on the rest position of the mandible. J Orthop Sports Phys Ther 1984; 5(4): 179-183.##12. Peterson-Kendall F, Kendall-McCreary E, Geise-Provance P, McIntyre-Rodgers M, Romani W. Muscles: testing and function with posture and pain. Baltimore: Lippincott Williams & Wilkins; 2005.##13. Haughie LJ, Fiebert IM, Roach KE. Relationship of forward head posture and cervical backward bending to neck pain. J Man Manip Ther 1995; 3(3): 91-97.##14. Bernard BP, Putz-Anderson V. Musculoskeletal disorders and workplace factors. 18thed. Columbia: NIOSH; 1997.##15. Schüldt K, Ekholm J, Harms-Ringdahl K, Németh G, Arborelius U. Effects of changes in sitting work posture on static neck and shoulder muscle activity. Ergonomics 1986; 29(12): 1525-1537.##16. Newcomer KL, Laskowski ER, Yu B, Johnson JC, An K-N. Differences in repositioning error among patients with low back pain compared with control subjects. Spine 2000; 25(19): 2488-2493.##17. Riemann BL, Lephart SM. The sensorimotor system, part II: the role of proprioception in motor control and functional joint stability. J Athl Train 2002; 37(1): 80-84.##18. Strimpakos N, Sakellari V, Gioftsos G, Kapreli E, Oldham J. Cervical joint position sense: an intra-and inter-examiner reliability study. Gait Posture 2006; 23(1): 22-31.##19. Pinsault N, Fleury A, Virone G, Bouvier B, Vaillant J, Vuillerme N. Test-retest reliability of cervicocephalic relocation test to neutral head position. Physiother Theory Pract 2008; 24(5): 380-391.##20. Lee MY, Lee HY, Yong MS. Characteristics of cervical position sense in subjects with forward head posture. J Phys Ther Sci 2014; 26(11): 1741-1743.##21. Shaghayegh-Fard B, Ahmadi A, Ma'roufi N, Sarraf-Zadeh J. The evaluation of cervical position sense in forward head posture subjects and compares it with normal subjects. RJ 2015; 16(1): 48-57.##22. Surburg PR. The effect of proprioceptive facilitation patterning upon reaction, response, and movement times. Phys Ther 1977; 57(5): 513-517.##23. Brumagne S, Cordo P, Verschueren S. Proprioceptive weighting changes in persons with low back pain and elderly persons during upright standing. Neurosci Lett 2004; 366(1): 63-66.##24. Brumagne S, Janssens L, Knapen S, Claeys K, Suuden-Johanson E. Persons with recurrent low back pain exhibit a rigid postural control strategy. Eur Spine J 2008; 17(9): 1177-1184.##25. Uthaikhup S, Jull G, Sungkarat S, Treleaven J. The influence of neck pain on sensorimotor function in the elderly. Arch Gerontol Geriatr 2012; 55(3): 667-672.##26. Teng CC, Chai H, Lai DM, Wang SF. Cervicocephalic kinesthetic sensibility in young and middle-aged adults with or without a history of mild neck pain. Man Ther 2007; 12(1): 22-28.##27. Rix GD, Bagust J. Cervicocephalic kinesthetic sensibility in patients with chronic, nontraumatic cervical spine pain. Arch Phys Med Rehabil 2001; 82(7): 911-919.##28. Woodhouse A, Vasseljen O. Altered motor control patterns in whiplash and chronic neck pain. BMC Musculoskelet Disord 2008; 9(1): 90.##29. Edmondston SJ, Chan HY, Ngai GCW, Warren MLR, Williams JM, Glennon S, et al. Postural neck pain: an investigation of habitual sitting posture, perception of ‘good’ posture and cervicothoracic kinaesthesia. Man Ther 2007; 12(4): 363-371.##30. Audette I, Dumas JP, Côté JN, De Serres SJ. Validity and between-day reliability of the cervical range of motion (CROM) device. J Orthop Sports Phys Ther 2010; 40(5): 318-323.##31. Loudon JK, Ruhl M, Field E. Ability to reproduce head position after whiplash injury. Spine 1997; 22(8): 865-868.##32. Lee H, Nicholson LL, Adams RD. Cervical range of motion associations with subclinical neck pain. Spine 2004; 29(1): 33-40.##33. Yoo WG, An DH. The relationship between the active cervical range of motion and changes in head and neck posture after continuous VDT work. Ind Health 2009; 47(2): 183-188.##34. Fernández-de-las-Peñas C, Cuadrado M, Pareja J. Myofascial trigger points, neck mobility, and forward head posture in episodic tension-type headache. Headache 2007; 47(5): 662-672.##35. Fernández-de-las-Peñas C, Alonso-Blanco C, Cuadrado M, Pareja J. Neck mobility and forward head posture are not related to headache parameters in chronic tension-type headache. Cephalalgia 2007; 27(2): 158-164.##36. Quek J, Pua Y-H, Clark RA, Bryant AL. Effects of thoracic kyphosis and forward head posture on cervical range of motion in older adults. Man Ther 2013; 18(1): 65-71.##37. Ro H, Gong W, Ma S. Correlations between and absolute rotation angle, anterior weight bearing, range of flexion and extension motion in cervical herniated nucleus pulposus. J Phys Ther Sci 2010; 22(4): 447-450.##38. Jordan A, Mehlsen J. Cerviocobrachial Syndrome: Neck Muscle Function and Effects of Training. Journal of Musculoskeletal Pain 1993; 1(3-4): 283-288.##39. Hagen KB, Harms-Ringdahl K, Enger NO, Hedenstad R, Morten Hk. Relationship between subjective neck disorders and cervical spine mobility and motion-related pain in male machine operators. Spine 1997; 22(13): 1501- 1507.##40. Goebel J, Hanson J, Fishel D. Age-related modulation of the vestibulo-ocular reflex using real and imaginary targets. J Vestib Res 1993; 4(4): 269-275.##41. Nagai T, Abt JP, Sell TC, Clark NC, Smalley BW, Wirt MD, et al. Neck proprioception, strength, flexibility, and posture in pilots with and without neck pain history. Aviat Space Environ Med 2014; 85(5): 529-535.##42. Lee HY, Wang JD, Yao G, Wang SF. Association between cervicocephalic kinesthetic sensibility and frequency of subclinical neck pain. Man Ther 2008; 13(5): 419-425.##43. Kristjansson E, Dall'Alba P, Jull G. A study of five cervicocephalic relocation tests in three different subject groups. Clin Rehabil 2003; 17(7): 768-774.## ##

جهش های ژن gyrA در جدایه های سودوموناس آئروزینوزا مقاوم به فلوروکوئینولون ها در استان گیلان Mutations of GyrA Gene in Fluoroquinolone Resistant Isolates of Pseudomonas aeruginosa in Guilan Province 1 1 سابقه و هدف: سودوموناس آئروژینوزا یک پاتوژن مهم فرصت طلب در افراد مبتلا به بیماری تنفسی مزمن یا افراد با نقص ایمنی است. این باکتری مقاومت ذاتی و اکتسابی به انواع آنتی‌بیوتیک‌ها را نشان می‌دهد. یک مکانیسم مهم مقاومت به فلوروکوئینولون‌ها در سودوموناس آئروژینوزا جهش در gyrA، یک زیرواحد توپوایزومراز نوع II می باشد. هدف از این مطالعه بررسی جهش‌های ژن gyrA در جدایه های مقاوم به دارو در استان گیلان بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، 44 جدایه سودوموناس آئروژینوزا جدا شده از نمونه‌‌های مختلف از جمله سوختگی، ادرار و ترشحات تنفسی به کمک روش‌های بیوشیمیایی تعیین هویت شدند. حساسیت و مقاومت به آنتی بیوتیک به روش کربی بور تعیین گردید. از آزمون χ2 بهره برده شد و برای معنی‌دار بودن نتایج 05/0< P  لحاظ شد. برای بررسی جهش های ژن gyrA در جدایه های مقاوم به سیپروفلوکساسین، PCR- سکونسینگ انجام شد. نرم افزار CLCmain workbench v3.5 و نرم افزار بلاست (BLAST) برای مقایسه توالی ژن gyrA در جدایه‌های مقاوم با ژن رفرنس در PAO1 مورد استفاده قرار گرفتند. یافته‌ها: بالاترین میزان مقاومت به سیپروفلوکساسین در جدایه‌ها MIC>512 µg/ml بود. دو جهش T83I و D87Y در ژن gyrA در جدایه‌های مقاوم شناسایی شد. هم‌چنین این مطالعه نشان داد که بین میزان MIC در جدایه‌های مقاوم به سیپروفلوکساسین و جهش در ژن gyrA ارتباطی وجود ندارد. استنتاج: این نتایج نشان می‌دهد که جهش در ژن gyrA یکی از مهم‌ترین مکانیسم‌های مقاومت به سیپروفلوکساسین در جدایه‌های کلینیکی سودوموناس آئروژینوزا در گیلان بوده و به نظر می‌رسد جهش در  gyrAبه همراه چند ژن درگیر در ایجاد مقاومت، باعث افزایش مقاومت در جدایه‌های مختلف شده باشد. 2 Background and purpose: Pseudomonas aeruginosa is an opportunistic pathogen in patients with chronic respiratory disease or in immunocompromised hosts. This bacterium shows intrinsic and acquired resistance to diverse antimicrobial agents. An important mechanism of resistance to fluoroquinolones in P. aeruginosa is the mutation in gyrA, a subunit of topoisomerases II. The aim of this study was to investigate the gyrA mutations in ciprofloxacin resistant isolates in Guilan province. Materials and methods: In this cross-sectional study, 44 P. aeruginosa strains were isolated from different clinical samples such as burn, urine and respiratory secretions identified by biochemical tests. The antibiotic resistance and susceptibility of strains was determined by Kirby Bauer method. Chi-square test was carried out and P value of < 0.05 was considered statistically significant. PCR-sequencing was carried out to assess the gyrA mutations in drug resistant isolates. CLC main workbench v3.5 and BLAST softwares was used to compare gyrA sequence in resistant isolates with reference gene in PAO1. Results: The highest MIC of ciprofloxacin in some strains was >512 μg/ml. T83I and D87Y mutations were determined in gyrA gene in resistance isolates. Also, this study showed no relationship between MIC of ciprofloxacin in resistant isolates and mutation in gyrA. Conclusion: These results demonstrated that gyrA mutations are one of the most important mechanisms of resistance to ciprofloxacin in clinical strains of P. aeruginosa in Guilan. It is believed that mutations in gyrA alongside several genes that are involved in development of resistance have increased the resistance in different strains. 84 92 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 فروغ رهنمای رودپشتی Forough Rahnamay Roodposhti کارشناس ارشد میکروبیولوژی، دانشکده علوم، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران ایران نجمه رنجی Najmeh Ranji استادیار، گروه ژنتیک، دانشکده علوم، واحد رشت،دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران ایران n_ranji@iaurasht.ac.ir لیلا اسدپور Leila Asadpour استادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران ایران Pseudomonas aeroginosa Quinolone gyrA Mutation سودوموناس آئروژینوزا کوئینولون gyrA جهش 1. Sherertz RJ, Sarubbi FA. A three-year study of nosocomial infections associated with Pseudomonas aeruginosa. J Clin Microbiol 1983; 18(1): 160-164.##2. Oates JA, Wood AJ, Hooper DC, Wolfson JS. Fluoroquinolone antimicrobial agents. N Engl J Med 1991; 324(6): 384-394.##3. Hancock RE, Speert DP. Antibiotic resistance in Pseudomonas aeruginosa: mechanisms and impact on treatment. Drug Resist Updat 2000; 3(4): 247-255.##4. Obritsch MD, Fish DN, MacLaren R, Jung R. Nosocomial infections due to multidrugresistant Pseudomonas aeruginosa: epidemiology and treatment options. Pharmacotherapy 2005; 25(10): 1353-1364.##5. Gorgani N, Ahlbrand S, Patterson A, Pourmand N. Detection of point mutations associated with antibiotic resistance in Pseudomonas aeruginosa. Int J Antimicrob Agents 2009; 34(5): 414-418.##6. Hooper DC. Clinical applications of quinolones. Biochimica et Biophysica Acta (BBA)-Gene Structure and Expression 1998; 1400(1-3): 45-61.##7. Yamaguchi K, Miyazaki S, Kashitani F, Iwata M, Kanda M, Tsujio Y, et al. Activities of antimicrobial agents against 5,180 clinical isolates obtained from 26 medical institutions during 1998 in Japan. Levofloxacin-Surveillance Group. Jpn J Antibiot 2000; 53(6): 387-408.##8. Lambert PA. Mechanisms of antibiotic resistance in Pseudomonas aeruginosa. J R Soc Med 2002; 95(Suppl 41): 22-26.##9. Wang D D, Sun TY, Hu YJ. Contributions of efflux pumps to high level resistance of Pseudomonas aeruginosa to ciprofloxacin. Chin Med J (Engl) 2007; 120(1): 68-70.##10. Yoshida H, Bogaki M, Nakamura M, Nakamura S. Quinolone resistance-determining region in the DNA gyrase gyrA gene of Escherichia coli. Antimicrob Agents Chemother 1990; 34(6): 1271-1272.##11. Cambau E, Perani E, Dib C, Petinon C,Trias J, Jarlier V. Role of mutations in DNA gyrase genes in ciprofloxacin resistance of Pseudomonas aeruginosa susceptible or resistant to imipenem. Antimicrob Agents Chemother 1995; 39(10): 2248-2252.##12. Jalal S, Wretlind B. Mechanisms of quinolone resistance in clinical strains of Pseudomonas aeruginosa. Microb Drug Resist 1998; 4(4): 257-261.##13. Mouneimné H, Robert J, Jarlier V, Cambau E. Type II topoisomerase mutations in ciprofloxacin-resistant strains of Pseudomonas aeruginosa. Antimicrob A Chemother 1999; 43(1): 62-66.##14. Dubois V, Arpin C, Melon M, Melon B, Andre C, Frigo C, Quentin C. Nosocomial outbreak due to a multiresistant strain of Pseudomonas aeruginosa P12: efficacy of cefepime-amikacin therapy and analysis of beta-lactam resistance. J Clin Microbiol 2001; 39(6): 2072-2078.##15. Clinical and Laboratory Standards Institute. Performance Standards for Antimicrobial Susceptibility Testing; Twenty-Third Informational Supplement. M100-S23. Wayne, PA; Clinical and Laboratory Standards Institute; 2013.##16. Deyham B, Basikhasteh M. The pattern of antibiotic resistance and Metallo-β-lactamases production in pseudomonas aeruginosa isolated from Clinical samples of Dr Ganjavian Hospital in Dezful. Journal of Microbial Biotechnology 2012; 4(14): 21-28.##17. Zolali M, Salehi M, Mosavari N, Bolfiun M, Taheri M, Mirzaei M. Investigation of mexX gene in pseudomonas aeruginosa isolated of clinical samples. Journal Of Microbiology Knowledge 2010; 2(6): 1-6.##18. Fazzeli H, Faghri J, Kabiri P, Fatahibafghi M, Arabestani MR. Identification of Beta-Lactamase-Producing Pseudomonas aeruginosa with Multiple Antibiotic Resistances. Journal of Isfahan Medical School 2007; 29(154): 1365-1374 (Persian).##19. Ekrami A, Kalantar E. Bacterial infections in burn patients at a burn hospital in Iran. Indian J Med Res 2007; 126(6): 541-544.##20. Geyik MF, Aldemir M, Hosoglu S, Tacyildiz HI. Epidemiology of burn unit infections in children. American Journal of Infection Ccontrol 2003; 31(6): 342-346.##21. Higgins PG, Fluit AC, Milatovic D, Verhoef J, Schmitz FJ. Mutations in GyrA, ParC, MexR and NfxB in clinical isolates of Pseudomonas aeruginosa. Int J Antimicrob Agents 2003; 21(5): 409-413.##22. Nakano M, Deguchi T, Kawamura T, Yasuda M, Kimura M, Okano Y, et al. Mutations in the gyrA and parC genes in fluoroquinolone-resistant clinical isolates of Pseudomonas aeruginosa. Antimicrob Agents Chemother 1997; 41(10): 2289-2291.##23. Henrichfreise B, Wiegand I, Pfister W, Wiedemann B. Resistance mechanisms of multiresistant Pseudomonas aeruginosa strains from Germany and correlation with hypermutation. Antimicrob Agents Chemother 2007; 51(11): 4062-4070.##24. Takenouchi T, Sakagawa E, Sugawara M. Detection of gyrA Mutations among 335 Pseudomonas aeruginosa Strains Isolated in Japan and Their Susceptibilities to Fluoroquinolones. Antimicrob Agents Chemother 1999; 43(2): 406-409.##25. Tohidpour A, Peerayeh SN, Najafi S. Detection of DNA Gyrase Mutation and Multidrug Efflux Pumps Hyperactivity in Ciprofloxacin Resistant Clinical Isolates of Pseud-omonas aeruginosa. J Med Microbiol Infec Dis 2013; 1(1): 1-7.##26. Yonezawa M, Takahata M, Matsubara N, Watanabe Y, Narita H. DNA gyrase gyrA mutations in quinolone-resistant clinical isolates of Pseudomonas aeruginosa. Antimicrob Agents Chemother 1995; 39(9): 1970-1972.## ##

بررسی اثرات ضد قارچی پوشش خوراکی حاوی مانوپروتئین مخمر ساکارومیسس سرویزیه بر رشد آسپرژیلوس فلاووس در مغز پسته Antifungal Properties of Gelatin-based Coating Containing Mannoprotein from Saccharomyces Cerevisiae on Aspergillus flavus Growth in Pistachio 1 1 سابقه و هدف: مانوپروتئین موجود در دیواره سلولی مخمر ساکارومیسس یک ترکیب گلیکوپروتئینی است که دارای خواص ضدمیکروبی و آنتی‌توکسینی است. در این مطالعه اثرات ضدقارچی پوشش خوراکی بر پایه ژلاتین حاوی مانوپروتئین (مانان) مخمر ساکارومیسس سرویزیه بر رشد آسپرژیلوس و اثر مهارکنندگی آن بر روی مغز پسته بررسی شد. مواد و روش‌ها: اثرات ضد قارچی پوشش خوراکی بر پایه ژلاتین حاوی مانوپروتئین (مانان) مخمر ساکارومیسس سرویزیه بر آسپرژیلوس فلاووس (PTCC 5004) به روش رقت سازی متوالی لوله‌ای و پلیت و نیز انتشار در چاهک اندازه‌گیری و اثر مهار کنندگی آن بر روی مغز پسته ارزیابی گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که پوشش ژلاتینی حاوی مانان اثر مهارکنندگی بر رشد آسپرژیلوس فلاووس دارد. کم ترین غلظت مهارکنندگی (MIC) و کم‌ترین غلظت کشندگی قارچ (MFC) برای مانان به ترتیب برابر 005/0 و 01/0 میکروگرم بر میلی لیتر به دست آمد. استنتاج: کاربرد پوشش ژلاتینی حاوی مانان بر روی مغز پسته سبب تعویق و کاهش رشد آسپرژیلوس فلاووس گردید. با توجه به نتایج به دست آمده، از این پوشش فعال می‌توان برای نگهداری مواد غذایی از جمله پسته در جهت کاهش رشد آسپرژیلوس فلاووس و نهایتاً کاهش مقدار تولید آفلاتوکسین استفاده نمود. 2 Background and purpose: Mannoprotein in the cell wall of Saccharomyces cerevisiae is a glycoprotein with antimicrobial and antitoxin effects. In this research antifungal properties of gelatin based edible coating containing Saccharomyces cerevisiae mannoprotein were tested against Aspergillus flavus growth and the inhibitory effect on pistachio kernel. Materials and methods: Antifungal properties of gelatin based edible coating containing Saccharomyces cerevisiae mannoprotein against Aspergillus flavus (PTCC 5004) were evaluated employing Serial Dilution (in plate and tube), Agar-well diffusion methods and inhibitory effects in coating of the pistachio kernels. Results: Gelatin-based coating containing mannoprotein showed to have inhibitory effects against Aspergillus flavus growth. MIC and MFC values for mannoprotein were 0.005 and 0.01 µg/ml, respectively. Conclusion: The application of gelatin based edible coating containing mannan delayed and reduced Aspergillus flavus growth. In this regard, this active coating could be applied in preservation and storing of foods such as pistachio to reduce Aspergillus flavus growth and eventually diminution of aflatoxin. 93 102 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 آنا عبدالشاهی Anna Abdolshahi دانشجوی دکتری میکروبیولوژی مواد غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ایران فریده طباطبایی یزدی Farideh Tabatabaiee Yazdi استاد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ایران tabatabai@um.ac.ir علی اکبر شعبانی Ali Akbar Shabani استادیار، گروه بیوتکنولوژی، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران ایران سید علی مرتضوی Seyed Ali Mortazavi استاد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ایران عبدالرضا محمدی نافچی Abdolreza Mohammadi Nafchi دانشیار، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دامغان، ایران ایران Aspergillus flavus mannoprotein MIC MFC pistachio آسپرژیلوس فلاووس مانوپروتئین پسته MIC MFC1 1. Ghanbarzadeh B, Saianjali S, Ghiyasifar SH. Antifungal properties of CMC-based films containing potassium sorbate on selected Aspergillus strains in pistachio. Journal of FoodScience Technology 2011; 32(8): 43-50 (Persian).## 2. Marín S, Ramos A, Sanchis V. Modelling Aspergillus flavus growth and aflatoxins production in pistachio nuts. Food Microbiol 2012; 32(2): 378-388. ##3. Moslehi Z, Araghi M, Moslehi M. Shelf life effect of CMC edible coating in pistachio nuts. Journal of Olom & fonon 2013; 4(14): 62-69 (Persian).## 4. Kogan G, Kocher A. Role of yeast cell wall polysaccharides in pig nutrition and health protection. Livestock Science 2007; 109(1- 3): 161-165.## 5. Kogan G, Paviak V, Sandula J, Masler L. Structure of cell wall mannans of the pathogenic yeast of candida species-A complex insight. Carbohydrate Polymers 1991; 14(1): 65-76.## 6. Kogan G, Pajtinka M, Babincova M, Miadokova E, Rauko P, Korolenko TA, et al. Yeast cell wall polysaccharides as antioxidants and antimutagens: Can they fight cancer? Neoplasma 2008; 55(5): 387-391.## 7. Krizková L, Zitnanová I, Mislovicová D, Masárová J, Sasinková V, Duracková Z,etal. Antioxidant and antimutagenic activity of mannan neoglycoconjugates: Mannan–human serum albumin and mannan–penicillin G acylase. Mutat Res 2006; 606(1-2): 72–79.## 8. Liu HZ, Qiang W, He Y. Immunoactivities and antineoplastic activities of Saccharomyces cerevisiae mannoprotein. Carbohydrate Polymers 2011; 83(4): 1690–1695. 1. bioactive 2. GRAS (generally recognize as safe) ## 9. Minoueian Haghighi MH, khosravi A. The effect of the herbal essences on the two important species of Aspergillus. OFOGH-EDANESH 2010; 16(4): 6-16 (Persian).## 10. Enayati M, Bayat M, Mohsenifar A. Effect of nanochitosan contain plant essence on Aspergilluse strains from fish powder produced Mazandaran province factories. Patobiology 2014; 11(2): 1303-1310 (Persian). ##11. Salehi M, Hashemi Karuie SM, Nasrolahi Omran A, Mobini M, Asghar Hedari M. Antifungal activity of vitro aqueous and alcoholic extracts of Barije root (Ferula gummosa). Journal of Birjand University of Medical Sciences 2015; 21(4): 444-450 (Persian). ##12. Maghsoudluo A, Maghsoudlou Y, Khomairi M, Ghorbani M. Evaluation of antifungal activity of chitosan and its effect on the moisture absorption and organoleptic characteristics of pistachio nuts. Journal of Research and Innovation in Food Science and Technology 2012; 1(2): 87-98 (Persian). ##13. Tavakolipour H, Javanmard M, Zirjani L. Inhibitory effect of edible coating on pistachio nut with whey protein concentrate and Avishan on Aflatoxin production. JFST 2011; 36(9): 11-19 (Persian).## 14. Javanmard M. Usage of Edible coating containing Saliva officinalis alcoholic extract on inhibitory of Aspergillus Flavus growth on pistachio nuts. Iranian Journal of Food Science and Technology 2012; 9(34): 85-93 (Persian).## 15. Manso S , Pezo D, Gómez-Lus R, Nerín C. Diminution of aflatoxin B1 production caused by an active packaging containing cinnamon essential oil. Food Control 2014; 45: 101-108. ##16. Lukondeh T, Ashbolt NJ, Rogers PL. Evaluation of Kluyveromyces marxianus as a source of yeast autolysates. J Ind Microbiol Biotechnol 2003; 30(1): 52-56.## 17. Liu HZ1, Wang Q, Liu XY, Tan SS. Effects of spaceflight on polysaccharides of Saccharomyces cerevisiae cell wall. Appl Microbiol Biotechnol 2008; 81(3): 543-550.## 18. Aldars-García L, Ramos A, Sanchis V, Marín S. An attempt to model the probability of growth and aflatoxin B1 production of Aspergillus flavus under non-isothermal conditions in pistachio nuts. Food Microbiol 2015; 51: 117-129. ##19. Armando MR, Dogi CA, Poloni V, Rosa CAR, Dalcero AM, Cavaglieri LR. In vitro study on the effect of Saccharomyces cerevisiae strains on growth and mycotoxin production by Aspergillus carbonarius and Fusarium graminearum. Int J Food Microbiol 2013; 161(3): 182-188.## 20. Muñoz R1, Arena M.E, Silva J, González S. Inhibitio of mycotoxin-producing Aspergillus nomius VSC 23 by Acid lactic bacteria and Saccharomyces cerevisiae. Braz Microbiol 2010; 41(4): 1019-1026.## 21. Gonçalves BL, Rosim R, Oliveira C, Corassin C. The in vitro ability of different Saccharomyces cerevisiae Based products to bind aflatoxin B1. Food Control 2015; 47: 298-300.## 22. Razzaghi-Abyaneh M, Shams-Ghahfarokhi M, Rezaee MB, Jaimand K, Alinezhad S, Saberi R, et al. Chemical composition and antiaflatoxigenic activity of Carum carvi L., Thymus vulgaris and Citrus aurantifolia essential oils. Food Control 2009 20(11): 1018-1024.## ##

بررسی کارایی و عملکرد تصفیه خانه فاضلاب شهری و بیمارستانی در حذف ترکیبات استروژنی از پساب Performance of Municipal and Hospital Wastewater Treatment Plants in Removal of Estrogenic Compounds 1 1 سابقه و هدف: استروژن یک از هورمون استروئیدی است که از طریق پساب‌های شهری و بیمارستانی وارد منابع آب شده، لذا باعث ایجاد خطراتی برای موجودات آبزی به خصوص ماهی‌ها می‌شود و سلامت انسان را به مخاطره می‌اندازد. هدف از این تحقیق بررسی کارایی و عملکرد تصفیه خانه فاضلاب شهری و بیمارستانی به ویژه تصفیه بیولوژیکی در حذف ترکیبات استروژنی از فاضلاب شهری و بیمارستانی می‌باشد. مواد و روش‌ها: ردیابی استروژن در محیط‌های آبی به وسیله نمونه‌برداری انجام گرفت. تعداد 56 نمونه طی 8 ماه از نقاط مختلف تصفیه خانه فاضلاب شهری و بیمارستانی شهر اهواز گرفته شد. نمونه‌ها به روش الکترو کمی لومینسانس (ECL) توسط آزمایشگاه مورد آنالیز قرار گرفتند و نتایج به صورت نانوگرم بر لیتر گزارش شد. یافته‌ها: میانگین هورمون موجود در فاضلاب ورودی به تصفیه خانه فاضلاب شهری 8/58 نانوگرم بر لیتر و میانگین هورمون خروجی از تصفیه خانه 4/5 نانوگرم بر لیتر بود. میانگین هورمون موجود در ورودی تصفیه خانه بیمارستان امام خمینی شهر اهواز 8/61 نانوگرم بر لیتر و در خروجی تصفیه خانه 8/10 نانوگرم بر لیتر می‌باشد. نتایج نشان داد که تصفیه بیولوژیکی به روش لجن فعال قادر است مقادیر قابل ملاحظه‌ای از هورمون استروژن را حذف کند و به مقدار پایین‌تر از حد استاندارد پیشنهادی بین‌المللی برساند. استنتاج: مهم‌ترین مکانیسم حذف هورمون استروژن در سیستم تصفیه بیولوژیکی به ویژه فرآیند لجن فعال جذب سطحی و فرآیند تجزیه و تخریب بیولوژیکی می‌باشد. تصفیه خانه فاضلاب خصوصاً واحد تصفیه ثانویه آن در کاهش هورمون از فاضلاب موثر می‌باشد که می‌توان این موضوع را به انجام تاثیر تصفیه بیولوژیکی در این مرحله نسبت داد. 2 Background and purpose: Estrogen is a steroid hormone that enters water sources through urban and hospital waste water and is a serious threat to aquatic organisms, especially fish, and human health. The aim of this study was to evaluate the performance of municipal and hospital waste water treatment, especially biological treatment in removal of estrogenic compounds. Materials and methods: Estrogens in aqueous samples were determined by tracking. Fifty six samples were obtained from various locations in Ahwaz municipal wastewater treatment plant and hospital waste water treatment facilities within 8 months. The samples were analyzed using Electrochemiluminescence (ECL). The results were reported in units of ng/L. Results: The average influent and effluent hormone levels in municipal wastewater treatment plant were 58.8 ng/ L and 5.4 ng/L, respectively. In hospital treatment plant the average influent estrogen level was 61.8 ng/L and the average effluent level was 10.8 is ng/L. The results showed that biological treatment using activated sludge can remove significant amounts of estrogen and could reduce its level to a value lower than international standards. Conclusion: The removal mechanism of estrogen in biological treatment system, especially activated sludge are adsorption and biological degradation. Secondary treatment of wastewater is effective in reducing hormones that could be due to wastewater biological treatment. 103 110 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 افشین تکدستان Afshin Takdastan دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات فناوری های زیست محیطی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، ایران ایران afshin_ir@yahoo.com عادل نظرزاده Adel Nazarzadeh کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، ایران ایران نغمه عروجی Nagmeh Oroogi کارشناسی ارشد شیمی کاربردی، تصفیه خانه آب، شرکت آب و فاضلاب، اهواز، ایران ایران پرویز جوانمردی Parviz Javanmardi کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست، پردیس علوم و تحقیقات خوزستان، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران ایران estrogen municipal wastewater hospital wastewater activated sludge extended aeration هورمون استروژن فاضلاب شهری فاضلاب بیمارستانی لجن فعال هوادهی گسترده 1. Chang H, Wan Y, Hu J. Determination and source apportionment of five classes of steroid hormones in urban rivers. Environ Sci Technol 2009; 43(20): 7691-7698.##2. Wang L, Ying GG, Zhao JL, Liu S, Yang B, Zhou LJ, et al. Assessing estrogenic activity in surface water and sediment of the Liao River system in northeast China using combined chemical and biological tools. Environ Pollut 2011; 159(1): 148-156.##3. Pazoki M, Takdastan A, Jafarzadeh N. Investigation of minimization of excess sludge production in sequencing batch reactor by heating some sludge. Asian Jurnal of Chemistry 2010; 22(3): 1751-1759.##4. Zhuang Y, zhang T, Ping G. Stacking and simultaneous determination of estrogens in water samples by CE with electrochemical detection. J Chinese Chem Soc 2008; 55: 994-1000.##5. Taghizadeh M, Mohebzadeh T, Takdastan A, Dehghani M. Comparing the performance of wastewater treatment using activated sludge and aerated lagoons processes in the removal efficiency of estradiol hormones. Jundishapur J Health Sci 2013; 5(3): 149-211.##6. Zitnick KK, Shappell NW, Hakk H, DeSutter TM, Khan E, Casey FXM. Effects of liquid swine manure on dissipation of 17 beta-estradiol in soil. J Hazard Mater 2011; 186(2-3): 1111-1117.##7. Hester RE, Harrison RM, Crutzen P, JD Mora S, Eduliee G, Heathwait L, et al. Royal Society of Chemistry. Cambridge: Endocrine Disrupting chemicals, Issues in Environmental Science and Technology (n 12). 1999. p. 151.##8. Zheng W, Xiaolin Li, Yates SR, Bradford SA. Anoxic transformation kinetics and mechanism of steroid estrogenic hormones in dairy lagoon water. Environ Sci Technol 2012; 46(10): 5471-5478.##9. Clara M, Strenn B, Saracevic E, Kreuzinger N. Adsorption of bisphenol-A, 17b-estradiole and 17a-ethinylestradiole to sewage sludge. Chemosphere 2009; 56(9): 843-851.##10. Koh YK, Chiu TY, Boobis A, Cartmell E, Scrimshaw MD, Lester JN. Treatment and removal strategies for estrogens from wastewater. Environ Technol 2008; 29(3): 245-267.##11. Hormozi M, Takdastan A, Jaafarzadeh N, Mehdi Ahmadi M. Removal of Orthophosphate from Municipal Wastewater Using Chemical Precipitation Process in Ahvaz Wastewater Treatment Plant, Iran. Asian Journal of Chemistry 2013; 25(5): 2565-2568.##12. Mohagheghian A, Nabizadeh R, Mesdghini A, Rastkari N, Mahvi AM, Alimohammadi M, et al. Distribution of estrogenic steroids in municipal wastewater treatment plants in Tehran, Iran. Journal of Environmental Health Science and Engineering 2014; 12(1): 97.##13. Takdastan A, Mehrdadi N, Azimi A.. Investigation of excess biological sludge reduction in sequencing Bach reactor. Asian Jurnal of Chemistry 2009; 21(3): 2419-2425.##14. Liu ZH, Kanjo Y, Mizutani S. Removal mechanisms for endocrine disrupting compounds (EDCs) in wastewater treatment-physical means, biodegradation, and chemical advanced oxidation: A review. Sci Total Environ 2009; 407(2): 731-748.##15. Azadeh A, Takdastan A, Alavi N, Mohamadian H. Removal of Turbidity, Organic Matter, Coliform and Heterotrophic Bacteria by Coagulants Poly Aluminium Chloride from Karoon River Water in Iran. Asian Journal of Chemistry 2012; 24(6): 2389-2393.##16. Janex-Habibi M, Huyard A, Esperanza M, Bruchet A. Reduction of endocrine disruptor emissions in the environment: the benefit of wastewater treatment. Water Res 2009; 43(6): 1565-1576.##17. Koh Y, Chiu T, Boobis A, Cartmell E, Scrimshaw M, Lester J. Treatment and removal strategies for estrogens from wastewater. Environ Technol 2008; 29(3): 245-267.##18. Stumpe B, Marschner B. Long-term sewage sludge application and wastewater irrigation on the mineralization and sorption of 17beta-estradiol and testosterone in soils. Sci Total Environ 2007; 374(2-3): 282-291.##19. Kakavandi B, Takdastan A, Jafarjadeh N. Application of Fe 3 O 4@ C catalyzing heterogeneous UV-Fenton system for tetracycline removal with a focus on optimization by a response surface method. Journal of Photochemistry and Photobiology A: Chemistry 2016; 314(2): 178-188.## ##

بررسی کارایی نانورس اصلاح شده با EDTA در حذف هیومیک اسید از محلول های آبی Efficiency of EDTA Modified Nanoclay in Removal of Humic Acid from Aquatic Solutions 1 1 سابقه و هدف: وجود مواد آلی در منابع آبی که سهم عمده آن‌ها مربوط به هیومیک اسید می‌باشد، منجر به تشکیل THMs و HAAs می‌گردد. بنابراین حذف پیش‌ساز فراورده‌های جانبی گندزدایی مهم‌ترین روش برای جلوگیری از تشکیل THM ها می‌باشد. این پژوهش با هدف بررسی کارایی نانورس خام و شکل اصلاح شده آن با EDTA در حذف هیومیک اسید از محلول‌های آبی انجام گرفت. مواد و روش‌ها: خصوصیات نانورس قبل و بعد از اصلاح با استفاده از تکنیک‌های FTIR،BET ،XRD  و SEM مشخص گردید. غلظت هیومیک اسید با قرائت مستقیم در طول موج nm 254 با استفاده از دستگاه اسپکتروفوتومتر تعیین گردید. هم‌چنین ایزوترم‌های جذب با استفاده از مدل‌های لانگمویر و فروندلیچ و سینیتیک جذب از طریق بررسی مدل‌های سینیتیک درجه یک و دو کاذب تعیین گردید. یافته‌ها: نتایج حاصل از آنالیز XRD نشان داد که بعد از اصلاح نانورس با EDTA، فاصله بین لایه‌ای نانورس افزایش یافته است. هم‌چنین آنالیز BET مشخص نمود که مساحت ویژه نانورس بعد از اصلاح از 02/13 به m2/gr 36/28 افزایش یافته است. هم‌چنین با کاهش pH، کارایی حذف هیومیک اسید افزایش یافته و با افزایش دوز جاذب در غلظت ثابت هیومیک اسید، ظرفیت جذب کاهش می‌یابد. ایزوترم‌های جذب برای نانورس خام از مدل فروندلیچ (96/0=R2) و برای نانورس اصلاح شده از مدل لانگمویر (989/0=R2) و هم‌چنین سینیتیک جذب برای هر دو گونه نانورس از درجه یک کاذب تبعیت می‌کند. استنتاج: نانورس اصلاح شده با EDTA در pH های اسیدی کارایی خوبی برای حذف هیومیک اسید از محیط‌های آبی را دارد. 2 Background and purpose: Natural organic matter in water resources (mainly caused by humic acid) leads to formation of THMs and HAAs. Removal of DBPs precursors from drinking water resources is the most important step to prevent from THMs formation. The aim of this study was to investigate the efficiency of modified nanoclay with EDTA and fresh nanoclay in adsorption of humic acid in aquatic solutions. Materials and methods: Characteristics and chemical structure of fresh and modified nanoclays were determined via scanning electronic microscope (SEM), BET, XRD, and FTIR techniques. HA concentration was determined by spectrophotometric method in 254 nm. Langmuir, Freundlich models and pseudo-first and pseudo second-order kinetics were used for adsorption isotherm and kinetics studies, respectively. Results: The XRD results showed that the distance between the layers increased after modification of nanoclay with EDTA. Also, BET analysis revealed that specific area of nanoclay increased from 13.02 to 28.36 m2/gr after modification. By decrease in pH the efficiency in removal of humic acid increased and in constant initial concentration of HA by increasing adsorbent dosage the adsorption capacity decreased. Adsorption of HA onto modified nanoclay and fresh nanoclay complies with Langmuir (R2=0.989) and Freundlich (R2=0.96), respectively. The pseudo-first order kinetic complies for both adsorptions. Conclusion: This study showed that in acidic condition the modified nanoclay has an appropriate efficiency on HA adsorption. 111 125 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 حسین عبداله زاده Hossein Abdoallahzadeh دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران ایران بابک علیزاده Babak Alizadeh دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران ایران رسول خسروی Rasoul Khosravi مربی، گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران ایران مهدی فضل زاده دویل Mehdi Fazlzadeh مربی، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران ایران m.fazlzadeh@gmail.com humic acid nanoclay EDTA THMs هیومیک اسید نانورس EDTA THMs 1. de Melo BAG, Motta FL, Santana MHA. Humic acids: Structural properties and multiple functionalities for novel technological developments. Mater Sci Eng C 2016; 62: 967-974.##2. Särkkä H, Vepsäläinen M, Sillanpää M. Natural organic matter (NOM) removal by electrochemical methods—A review. J Electroanal Chem 2015; 755: 100-108.##3. Swietlik J, Sikorska E. Characterization of natural organic matter fractions by high pressure size-exclusion chromatography, specific UV absorbance and total luminescence spectroscopy. Pol J Environ Stud 2006; 15(1): 145.##4. Zazouli M, Nasseri S, Mahvi A, Mesdaghinia A, Gholami M. Study of natural organic matter fractions in water sources of Tehran. Pak J Biol Sci 2007; 10(10): 1718-1722.##5. Zazouli M, Nasseri S, Mahvi A, Mesdaghinia A, Younecian M, Gholami M. Determination of hydrophobic and hydrophilic fractions of natural organic matter in raw water of Jalalieh and Tehranspars water treatment plants (Tehran). J Appl Sci 2007; 7(18): 2651-2655.##6. Lee S, Cho J, Shin H, Son B, Chae S. Investigation of NOM size, structure and functionality (SSF): impact on water treatment process with respect to disinfection by-products formation. J Water Supply Res T 2003; 52(8): 555-564.##7. Ke-xin Z, Hong-wei W, Shu-guang X. Performance of Combined Pre-Ozonation and Biofiltration for the Purification of Water from China’s Yellow River. J Envir Protect Sci 2007; 1: 52-61.##8. Zazouli M, Nasseri S, Mahvi A, Gholami M, Mesdaghinia A, Younesian M. Retention of humic acid from water by nanofiltration membrane and influence of solution chemistry on membrane performance. Journal of Environmental Health Science & Engineering 2008; 5(1): 11-18.##9. Lu C, Chung YL, Chang KF. Adsorption of trihalomethanes from water with carbon nanotubes. Water Res 2005; 39(6): 1183-1189.##10. Samadi MT, Nasseri S, Mesdaghinia A, Alizadefard MR. A comparative study on THMS removal efficiencies from drinking water through nanofiltration and air stripping packed-column. Iranian Journal of Water and Wastewater 2006; 17(1): 14-21 (Persian).##11. Asgari Gh, Ghanizadeh Gh, Seyd Mohammadi A. Adsorption of humic acid from aqueous solutions onto modified pumice with hexadecyl trimethyl ammonium bromide. JBUMS 2011; 14(1): 14-22 )Persian).##12. Wang S, Terdkiatburana T, Tadé M. Adsorption of Cu (II), Pb (II) and humic acid on natural zeolite tuff in single and binary systems. Sep Purif Technol 2008; 62(1): 64-70.##13. Moussavi S, Ehrampoush M, Mahvi A, Rahimi S, Ahmadian M. Efficiency of Multi-Walled Carbon Nanotubes in Adsorbing Humic Acid from Aqueous Solutions. Asian J Chem 2014; 26(3): 821.##14. Mansoori F, Kalankesh LR, Malakootian M. Kinetics and Isothermic Behavior of SiO2 Nanoparticles in Removal of Humic Acid from Aqueous Solutions: a case study on the Alavian Dam in Maragheh City, Iran. Journal of Health & Development 2014; 3(1): 71-83 (Persian).##15. Rafati L, Asgari AR, Mahvi AH. Evaluating the performance of Iron Nano Particle Resin (Liwatit FO36) in Removing Cr (VI) from Aqueous Solutions. Knowledge & Health 2009; 4(2): 30-35.##16. Liu P, Zhang L. Adsorption of dyes from aqueous solutions or suspensions with clay nano-adsorbents. Separation and Purification Technology 2007; 58(1): 32-39.##17. Liu W, Hoa SV, Pugh M. Fracture toughness and water uptake of high-performance epoxy/ nanoclay nanocomposites. Compos Sci Technol 2005; 65(15): 2364-2373.##18. Jiang J-Q, Cooper C. Preparation of modified clay adsorbents for the removal of humic acid. Environ Sci Technol 2004; 20(6): 581-586.##19. AlHumaidan FS, Hauser A, Rana MS, Lababidi HM, Behbehani M. Changes in asphaltene structure during thermal cracking of residual oils: XRD study. Fuel 2015; 150: 558-564.##20. Yuan G, Wu L. Allophane nanoclay for the removal of phosphorus in water and wastewater. Sci Technol Adv Mater 2007; 8(1): 60-62.##21. Hu B, Luo H. Adsorption of hexavalent chromium onto montmorillonite modified with hydroxyaluminum and cetyltrimethylammonium bromide. Appl Surf Sci 2010; 257(3): 769-775.##22. Diyanati R, Yousefi Z, Yazdani Cherati J, Balarak D. Investigating phenol absorption from aqueous solution by dried azolla. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(2): 13-20.##23. Zazouli MA, Yazdani J, Balarak D, Ebrahimi M, Mahdavi Y. Investigating the removal rate of acid Blue 113 from aqueous solution by canola. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(2): 71-78.##24. Khosravi R, Fazlzadehdavil M, Barikbin B, Taghizadeh AA. Removal of hexavalent chromium from aqueous solution by granular and powdered Peganum Harmala. Appl Surf Sci 2014; 292: 670-677.##25. Hillier S. Accurate quantitative analysis of clay and other minerals in sandstones by XRD: comparison of a Rietveld and a reference intensity ratio (RIR) method and the importance of sample preparation. Clay Minerals 2000; 35(1): 291-302.##26. Seid-Mohammadi A, Asgari G, Rahmani A, Shabanlo A. Performance Evolution of Cationic Surfactant Modified Nanoclay in Removing 4-Chlorophenol from Aqueous Solutions. J Health 2015; 6(2): 154-168.##27. Özcan A, Ömeroğlu Ç, Erdoğan Y, Özcan AS. Modification of bentonite with a cationic surfactant: an adsorption study of textile dye Reactive Blue 19. J Hazard Mater 2007; 140(1): 173-179.##28. Ehrampoush M, Mahvi A, Fallahzadeh H, Moussavi S. The Evaluation of Efficiency of Multi-Walled Carbon Nanotubes in Humic Acid Adsorption in Acidic Conditions From Aqueous Solution. Toloo-Behdasht 2013; 11(3): 79-90.##29. Belarbi H, Al-Malack M. Adsorption and stabilization of phenol by modified local clay. Int J Environ Res 2010; 4(4): 855-860.##30. Mansoori F, Malakootian M, Ranandeh L. Kinetics and Isothermic Behavior of SiO2 Nanoparticles in Removal of Humic Acid from Aqueous Solutions: a case study on the Alavian Dam in Maragheh City, Iran. Journal of Health & Development 2014; 3(1): 72-83.##31. Wang GS, Hsieh ST, Hong CS. Destruction of humic acid in water by UV light—catalyzed oxidation with hydrogen peroxide. Water Res 2000; 34(15): 3882-3887.##32. Auta M,Bassim H, Hameed BH. Synthetic textile dye removal from aqueous solution using modified local clay adsorbent. Environ Eng Manag J 2015; 14(4): 955-963.##33. Khosravi R, Fazlzadeh M, Samadi Z, Mostafavi H, Taghizadeh A, Dorri H. Investigation of Phenol Adsorption from Aqueous Solution by Carbonized Service Bark and Modified-Carbonized Service Bark by ZnO. J Health 2013; 4(1): 21-30 (Persian).##34. Iravani E, Dehghani M, Mahvi A, Rastkari N. Removal of Bisphenol A from Aqueous solutions using Single walled carbon nanotubes: Investigation of adsorption isotherms. IJHE 2013; 6(2): 257-264 (Persian).##35. Moradi M, Soltanian M, Pirsaheb M, Sharafi K, Soltanian S, Mozafari A. The Efficiency Study of Pumice Powder to Lead Removal from the Aquatic Environment: Isotherms and Kinetics of the Reaction. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 23(1): 65-75 (Persian).##36. Tilaki RD, Kavyani S, Nejad-Darzi SKH, Cahrati JY. Kinetics Study on Adsorption of Three Azo Dyes (Reactive Red 198, Cationic Red GTL 18 and Cationic Red GRL 46) by Zeolite Clinoptilolite. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 24(118): 158-169 (Persian).## ##

تجزیه فتوکاتالیستی آنیلین با استفاده از نانو ذرات اکسید منیزیم در محیط‌های آبی Photocatalytic Degradation of Aniline in Aqueous Solutions Using Magnesium Oxide Nanoparticles 1 1 سابقه و هدف: آنیلین به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان ماده خام در بسیاری از صنایع شیمیایی استفاده می‌شود. ازاین‌رو هدف از این پژوهش، بررسی کارایی حذف آنیلین از محلول‌های آبی با استفاده از فرایند فتوکاتالیستی نانو ذرات اکسید منیزیم بود. مواد و روش‌ها: مطالعه ‌حاضر به صورت تجربی – آزمایشگاهی در یک راکتور ناپیوسته با حجم 2 لیتر تحت تأثیر پارامترهای pH محلول (11-3)، دوز نانو ذره (1-1/0 گرم در لیتر)، زمان واکنش (15 تا 120 دقیقه)، غلظت اولیه آنیلین (5 تا 250 میلی‌گرم در لیتر) و توان لامپ (8،‌ 15 و 30 وات) جهت بررسی راندمان حذف آنیلین انجام پذیرفت. غلظت باقیمانده آنیلین، با استفاده از روش اسپکتروفتومتری در حداکثر طول‌موج 198 نانومتر موردسنجش قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که فرایند فتوکاتالیستی در حضور نانو ذرات اکسید منیزیم می‌تواند به‌طور مؤثری منجر به حذف آنیلین از پساب گردد. pH و دوز نانو ذرات اکسید منیزیم بهینه برای لامپ‌های 8، 15 و 30 وات به ترتیب 7 و 6/0 گرم در لیتر، 7 و 4/0 گرم در لیتر و 7 و 4/0 گرم در لیتر به دست آمد و در زمان بهینه 30 دقیقه راندمان حذف با افزایش غلظت آنیلین کاهش پیداکرد. تحت شرایط بهینه غلظت 5 میلی‌گرم در لیتر آنیلین و زمان واکنش 30 دقیقه راندمان حذف 63/90 درصد و راندمان CODمعادل 02/87 درصد به دست آمد. استنتاج: فرایند فتوکاتالیستی نانوذره اکسید منیزیم ‌می‌تواند به‌عنوان یک روش مؤثر و کارآمد برای حذف آلاینده آنیلین از محلول‌های آبی مورد استفاده قرار گیرد. 2 Background and purpose: Aniline is widely used as raw material in many chemical industries. The aim of this study was to survey the photocatalytic degradation of aniline using magnesium oxide nanoparticles from aqueous solutions. Materials and methods: An experimental study was carried out in a 2 L volume batch reactor. Various parameters such as pH (3-11), dose of nanoparticles (0.1-1), contact time (15-120 min), initial aniline concentration (5-250 mg/L) and irradiation source power (8, 15 and 30 W) were investigated. The concentration of residual aniline was measured by UV spectrophotometer at λmax of 198 nm. Results: The results showed that photocatalytic process of nMgO+UV could effectively remove aniline from effluent. The optimal solution pH and dose of nanoparticles for 8 W, 15 W and 30 W UVA lamp were 7.0 and 0.6 g/L, 7 and 0.4 g/L, and 7 and 0.4 g/L, respectively. In 30 min optimum contact time the photocatalytic degradation efficiency decreased when the concentration of aniline was increased. In optimum conditions (5 mg/L of aniline and 30 min reaction time) the aniline removal efficiency was 90.63 % and COD removal was 87.02%. Conclusion: The photocatalytic process of nMgO+UV can be used as a suitable technique for aniline removal from aqueous solutions. 126 136 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 ادریس بذرافشان Edris Bazrafshan استاد، مرکز تحقیقات ارتقا سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران ایران ed_bazrafshan@yahoo.com سمیرا نوروزایی Samira Noorzaei مربی، مرکز تحقیقات ارتقا سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران ایران فردوس کردمصطفی پور Ferdos KordMostafapour دانشیار، مرکز تحقیقات ارتقا سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران ایران MgO nanoparticles photocatalytic processes aniline ultraviolet radiation نانو ذرات اکسید منیزیم فرآیند فتوکاتالیستی آنیلین پرتو فرابنفش 1. Anotai J, Su C-C, Tsai Y-C, Lu M-C. Effect of hydrogen peroxide on aniline oxidation by electro-Fenton and fluidized-bed Fenton processes. J Hazard Mater 2010; 183(1-3): 888-893.##2. Liu J, Guan J, Lu M, Kan Q, Li Z. Hemoglobin immobilized with modified “fish-in-net” approach for the catalytic removal of aniline. J Hazard Mater 2012; 217-218: 156-163.##3. Chen S, Sun D, Chung J-S. Simultaneous methanogenesis and denitrification of aniline wastewater by using anaerobic–aerobic biofilm system with recirculation. J Hazard Mater 2009; 169(1-3): 575-580.##4. Gu X, Zhou J, Zhang A, Wang P, Xiao M, Liu G. Feasibility study of the treatment of aniline hypersaline wastewater with a combined adsorption/bio-regeneration system. Desalination 2008; 227(1–3): 139-149.##5. Gómez JL, León G, Hidalgo AM, Gómez M, Murcia MD, Grinan G. Application of reverse osmosis to remove aniline from wastewater. Desalination 2009; 245(1–3): 687-693.##6. Ferreira M, Pinto MF, Neves IC, Fonseca AM, Soares OSGP, Órfao JJM, Pereira MFR, Figueiredo JL, Parpot P. Electrochemical oxidation of aniline at mono and bimetallic electrocatalysts supported on carbon nanotubes. Chem Eng J 2015; 260: 309-315.##7. Dvorak L, Lederer T, Jirku V, Masák J, Novák L. Removal of aniline, cyanides and diphenylguanidine from industrial wastewater using a full-scale moving bed biofilm reactor. Process Biochem 2014; 49(1): 102-109.##8. Gad SC. Aniline. In: Encyclopedia of Toxicology. Wexler P, (ed). 3th ed. Oxford; Academic Press; 2014.##9. Dehghani fard E, Jonidi Jafari A, Rezae Kalantari R, Gholami M, Esrafili A. Photocatalytic removal of aniline from synthetic wastewater using ZnO nanoparticle under ultraviolet irradiation. Iran J Health and Environ 2012; 5(2): 167-178.##10. Al-Johani H, Abdel Salam M. Kinetics and thermodynamic study of aniline adsorption by multi-walled carbon nanotubes from aqueous solution. J Colloid Interface Sci 2011; 360: 760-767.##11. Gürten AA, Uçan S, Ozler MA, Ayar A. Removal of aniline from aqueous solution by PVC-CDAE ligand-exchanger. J Hazard Mater 2005; 120(1-3): 81-87.##12. Lin X, Zhang J, Luo X, Zhang C, Zhou Y. Removal of aniline using lignin grafted acrylic acid from aqueous solution. Chem Eng J 2011; 172(2-3): 856-563.##13. Kumar A, Mathur N. Photocatalytic oxidation of aniline using Ag+-loaded TiO2 suspensions. Appl Catal A-Gen 2004; 275(1–2): 189-197.##14. Anotai J, Lu M-C, Chewpreecha P. Kinetics of aniline degradation by fenton and electro-fenton processes. Water Res 2006; 40(9): 1841-1847.##15. An F, Feng X, Gao B. Adsorption of aniline from aqueous solution using novel adsorbent PAM/SiO2. Chem Eng J 2009; 151(1-3): 183-187.##16. Sanchez L, Peral J, Domènech X. Photocatalyzed destruction of aniline in UV-illuminated aqueous TiO2 suspensions. Electrochim Acta 1997; 42(12): 1877-1882.##17. Abramovic BF, Despotović VN, Sojic DV, Orcic DZ, Csanadi JJ, Cetojevic-Simin DD. Photocatalytic degradation of the herbicide clomazone in natural water using TiO2: Kinetics, mechanism, and toxicity of degradation products. Chemosphere 2013; 93(1): 166-171.##18. Moussavi G, Mahmoudi M. Degradation and biodegradability improvement of the reactive red 198 azo dye using catalytic ozonation with MgO nanocrystals. Chem Eng J 2009; 152(1): 1-7.##19. Zazouli MA, Yousefi Z, Eslami A, Ardebilian MB. Municipal solid waste landfill leachate treatment by fenton, photo-fenton and fenton-like processes: Effect of some variables. Iranian J Environ Health Sci Eng 2012; 9(1): 3.##20. Bhatkhande DS, Pangarkar VG, Beenackers AACM. Photocatalytic degradation of nitrobenzene using titanium dioxide and concentrated solar radiation: chemical effects and scaleup. Water Res 2003; 37(6): 1223-1230.##21. Zazouli MA, Ebrahimzadeh MA, Yazdani Charati J, Shiralizadeh Dezfoli A, Rostamali E, Veisi F. Effect of sunlight and ultraviolet radiation in the titanium dioxide (TiO2) nanoparticles for removal of furfural from water. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(107): 126-138 (Persian).##22. Farzadkia M, Bazrafshan E, Esrafili A, Yang J-K, Shirzad-Siboni M. Photocatalytic degradation of Metronidazole with illuminated TiO2 nanoparticles. J Environ Health Sci Eng 2015; 13: 35.##23. Kamani H, Bazrafshan E, Ghanbari Ghozikali M, Askari M, Ameri R. Photocatalyst decolorization of C. I. Sulphur Red 14 from aqueous solution by UV irradiation in the presence of ZnO nanopowder. Health Scope 2015; 4(2): e22248.##24. Hoseini M, Safari GH, Kamani H, Jaafari J, Ghanbarain M, Mahvi AH. Sonocatalytic degradation of tetracycline antibiotic in aqueous solution by sonocatalysis. Toxicol Environ Chem 2013 2013; 95(10): 1680-1689.##25. Safari GH, Nasseri S, Mahvi AH, Yaghmaeian K, Nabizadeh R, Alimohammadi M. Optimization of sonochemical degradation of tetracycline in aqueous solution using sono-activated persulfate process. J Environ Health Sci Eng 2015; 13: 76.##26. Kamani H, Nasseri S, Khoobi M, Nabizadeh Nodehi R, Mahvi AH. Sonocatalytic degradation of humic acid by N-doped TiO2 nano-particle in aqueous solution. Iran J Environ Health Sci Eng 2016; 14: 3 (Persian).##27. Mano T, Nishimoto S, Kameshima Y, Miyake M. Water treatment efficacy of various metal oxide semiconductors for photocatalytic ozonation under UV and visible light irradiation. Chem Eng J 2015; 264: 221-229.##28. Zazouli MA, Ahanjan M, Kor Y, Eslamifar M, Hosseini M, Yousefi M. Water Disinfection Using Photocatalytic Process with Titanium Dioxide Nanoparticles. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 24(122): 227-238 (Persian).##29. Nitoi I, Oancea P, Cristea I, Constsntin L, Nechifor G. Kinetics and mechanism of chlorinated aniline degradation by TiO2 photocatalysis. J Photoch Photobio A 2015; 298: 17-23.##30. Karunakaran C, Senthilvelan S. Solar photocatalysis: oxidation of aniline on CdS. Solar Energy 2005; 79(5): 505-512.##31. Karunakaran C, Senthilvelan S. Photocatalysis with ZrO2: oxidation of aniline. J Mol Catal A-Chem 2005; 233(1-2): 1-8.##32. Wahab HS, Koutselos AD. A computational study on the adsorption and OH initiated photochemical and photocatalytic primary oxidation of aniline. Chem Phys 2009; 358(1-2): 171-176.##33. Ku Y, Chiu P-C, Chou Y-C. Decomposition of aniline in aqueous solution by UV/TiO2 process with applying bias potential. J Hazard Mater 2010; 183(1-3): 16-21.##34. Tajbakhsh M, Farhang M, Hosseini A. MgO nanoparticles as an efficient and reusable catalyst for aza-Michael reaction. JICS 2014; 11(3): 665-672 (Persian).##35. Kermani M, Bahrami Asl F, Farzadkia M, Esrafili A, Salahshur Arian S, Arfaeinia H, et al. Degradation efficiency and kinetic study of metronidazole by catalytic ozonation process in presence of mgo nanoparticles. Urmia Medical Journal 2013; 24(10): 839-850 (Persian).##36. Chan WC, Chien YC, Chien CI. Aniline exposure associated with up-regulated transcriptional responses of three glutathione S-transferase Delta genes in Drosophila melanogaster. Environ Toxicol Phar 2015; 39(2): 622-627.##37. Dehghani MH, Fadaei AM. Survey efficiency of ultraviolet and zinc oxide process (UV/ZnO) for removal of diazinon pesticide from aqueous solution. Water and wastewater 2015; 26: 12-18 (Persian).##38. Venkatesha TG, Nayaka YA, Chethana BK. Adsorption of Ponceau S from aqueous solution by MgO nanoparticles. Appl Surf Sci 2013; 276: 620-627.##39. Anotai J, Jevprasesphant A, Lin Y-M, Lu M-C. Oxidation of aniline by titanium dioxide activated with visible light. Sep Purif Technol 2012; 84: 132-137.##40. Hemmati Borji S, Nasseri S, Nabizadeh R, Mahvi AH, Javadi AH. Photocatalytic degradation of phenol in Aqueous Solutions by Fe(III)-doped TiO2/UV Process. IJHE 2010; 3(4): 369-380.##41. Faghihian H, Bahranifard A. Application of TiO2–zeolite as photocatalyst for photodegradation of some organic pollutants. Iranian Journal of Catalysis 2011; 1: 45-50 (Persian)##42. Yang JK, Lee SM. Removal of Cr(VI) and humic acid by using TiO2 photocatalysis. Chemosphere 2006; 63(10): 1677-1684.##43. Gondal MA, Hayat K, Khaled MM, Yamani ZH, Ahmed S. Photocatalytic removal of hazardous dye from water using nanostructured WO3. International Journal of Nanoparticles 2011; 4(1): 53-63.##44. Sobana N, Selvam K, Swaminathan M. Optimization of photocatalytic degradation conditions of Direct Red 23 using nano-Ag doped TiO2. Sep Purif Technol 2008; 62(3): 648-653.##45. Parastar SPY, Nasseri S, Vosoughi M, Golestanifar H, Hemmati S,Moradi GR, etal. Photocatalytic removal of nitrate from aqueous solutions by ZnO/UV process. Journal of Health and Hygiene 2012; 3(3): 54-61 (Persian).##46. Li Y, Wang F, Zhou G, Ni Y. Aniline degradation by electrocatalytic oxidation. Chemosphere 2003; 53(10): 1229-1234.##47. Jiang L, Liu L, Xiao S, Chen J. Preparation of a novel manganese oxide-modified diatomite and its aniline removal mechanism from solution. Chem Eng J 2016; 284: 609-619.##48. Dianati Tilaki R, Zazoli M, Yazdani J, Alamgholilu M. Efficiency and kinetics studies of photocatalytic degradation of 4-Chlorophenol from aqueous solutions by sunlight in the presence of zinc oxide nanoparticles. J Health 2015; 6(2): 134-143 (Persian).##49. Malayeri HZ, Ayati B, Ganjidoust H. Photocatalytic phenol degradation by immobilized nano ZnO: intermediates & key operating parameters. Water Environ Res 2014; 86(9): 771-778.##50. Chiou C-H, Wu C-Y, Juang R-S. Influence of operating parameters on photocatalytic degradation of phenol in UV/TiO2 process. Chem Eng J 2008; 139(2): 322-329.## #### ##

رابطه سلامت خانواده اصلی و شفقت خود با تعهد زناشویی Relationship between Original Family Health and Self-Compassion with Marital Commitment 1 1 سابقه و هدف: یکی از ویژگی مهم ازدواج‌های موفق و طولانی‌مدت، تعهد زناشویی است و شفقت خود، پیش‌بینی‌کننده خوبی برای بهبود روابط زناشویی است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سلامت خانواده اصلی و شفقت خود با تعهد زناشویی بود. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر یک تحقیق توصیفی با طرح همبستگی است. افراد موردمطالعه 372 فرد متأهل بودند که به‌صورت نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای  انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها  پرسشنامه سلامت خانواده اصلی، شفقت خود و تعهد زناشویی بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه انجام گردید. یافته‌ها: میانگین و انحراف استاندارد سن شرکت کنندگان (42/7 ±37) سال بود. نتایج تجزیه‌وتحلیل آماری نشان داد که بین سلامت خانواده اصلی و خرده مقیاس‌های مهربانی با خود، احساسات مشترک انسانی و ذهن آگاهی با تعهد زناشویی همبستگی مثبت و معنی‌داری وجود دارد (01/0 p<) و بین سلامت خانواده اصلی با خرده مقیاس‌های قضاوت در مورد خود، انزوا و فزون همانندسازی با تعهد زناشویی، همبستگی منفی معناداری وجود دارد (01/0 p<). همچنین سلامت خانواده اصلی و خرده مقیاس‌های مهربانی با خود، قضاوت در مورد خود، احساسات مشترک انسانی و ذهن آگاهی، توانایی بالایی در پیش‌بینی تعهد زناشویی دارند استنتاج: با توجه به اهمیت نقش سلامت خانواده اصلی و شفقت خود در بهبود روابط زناشویی، با آموزش درمان‌های متمرکز بر شفقت خود، می‌توان باعث افزایش سلامت روان و خود شفقت ورزی شد و از این طریق موجب دوام ازدواج‌ها گردید. 2 Background and purpose: One of the important features of a successful and long-term marriage is marital commitment. Self-compassion could well predict improvements in marital relations. The aim of this study was to examine the relationship between original family health and self-compassion with marital commitment. Materials and methods: A descriptive correlational study was performed in 372 married individuals selected by multiple cluster sampling. Data was collected using the Family of Origin Scale (FOS) and Self-Compassion Scale. Data analysis was done applying Pearson’s correlation coefficient and multiple linear regressions. Results: The mean age of the participant was 37±7.42 years. The results showed a significant positive correlation between marital commitment and health of the original family, self–kindness, common humanity, and mindfulness subscales (P< 0.01). We found a significant negative correlation between marital commitment and health of the original family, self-judgment, isolation, and over- identification subscales (P< 0.01). Also health of the original family and subscales of self-kindness, common humanity, self-judgment and mindfulness could highly predict marital commitment. Conclusion: Health of the original family and self-compassion play important roles in improving marital relationships. Therefore, self-compassion focused therapies could increase mental health and create self-compassionate behavior and consequently enhance marriage durability. 137 148 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 مهدی قزلسفلو Mehdi Ghezelsefloo دانشجوی دکتری مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ایران رضوان السادات جزایری Rezvansadat Jazayeri استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ایران r. jazayeri @ edu.ui.ac.ir فاطمه بهرامی Fatemeh Bahrami استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ایران رحمت‌الله محمدی Rahmatollah Mohammadi استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ایران health of the original family self-compassion marital commitment سلامت خانواده اصلی شفقت خود تعهد زناشویی 1. C Conger RD, Cui M, Bryant CM, Elder Jr GH. Competence in early adult romantic relationships: A developmental perspective on family influences. J Pers Soc Psychol 2000; 79(2): 224-237.##2. Weigel DJ, Bennett KK, Ballard–Reisch DS. Family influences on commitment: Examining the family of origin correlates of relationship commitment attitudes. Pers Relatsh 2003; 10(4): 453-474.##3. Crittenden PM. The effect of early relationship experiences on relationships in adulthood In: Steve Duck editor Handbook of personal relationships. 2th ed. Chichester, Wiley. 1997. p. 99-119.##4. Harmon D. Black men and marriage: the impact of spirituality،religiosity, and marital commitment on satisfaction. Alabama university of Alabama. 2005.##5. Arriaga XB, Agnew CR. Being committed: Affective, cognitive, and conative components of relationship commitment. Pers Soc Psychol Bull September 2001; 27(9): 1190-1203.##6. Welch BL, Johnson CA. Utah marriage movement statewide baseline survey: Technical report and results (Bureau for Social Research, Oklahoma State University). Stillwater, OK: Bureau for Social Research. 2003.##7. Stanley SM. The power of commitment. San Francisco: Jossey-Bass; 2005.##8. Miller IW, McDermut W, Gordon KC, Keitner GI, Ryan CE, Norman W. Personality and family functioning in families of depressed patients. J Abnorm Psychol 2000; 109(3): 539-545.##9. Herr NR, Hammen C, Brennan PA. Current and past depression as predictors of family functioning: a comparison of men and women in a community sample. J Fam Psychol 2007; 21(4): 694-702##10. Weiss JM. Marital Preparation, Experiences, and Personal Qualities in a Qualitative Study of Individuals in Great Marriages. (MA). Utah State University, Logan, 2014.##11. Muraru AA, Turliuc MN. Family-of-origin, romantic attachment, and marital adjustment: a path analysis model. Procedia -Social and Behavioral Sciences 2012; 33(2): 90-94.##12. Lee HS, Ok SW. Family of Origin Influences on Anxiety, Open Communication, and Relationship Satisfaction. Journal of Korean Home Economics Association 2002; 3(1): 111-126.##13. Weigel DJ, Bennett KK, Ballard–Reisch DS. Family influences on commitment: Examining the family of origin correlates of relationship commitment attitudes. Pers Relatsh 2003; 10(4): 453-474.##14. Filsinger EE, Lamke LK. The lineage transmission of interpersonal competence. ‎J Marriage Fam 1983; 45(1): 75-80.##15. VanLear CA. Marital communication across the generations: Learning and rebellion, continuity and change. ‎J Soc Pers Relatsh 1992; 9(1): 103-123.##16. Ross CE, Mirowsky J. Parental divorce, life-course disruption, and adult depression. ‎J Marriage Fam 1999: 1034-1045.##17. Amato PR, DeBoer DD. The transmission of marital instability across generations: Relationship skills or commitment to marriage? ‎J Marriage Fam 2001; 63(4): 1038-1051.##18. Wallerstein JS, Lewis J, Blakeslee S. The unexpected legacy of divorce: A 25-year landmark study. Hyperion; 2001 Sep 19.##19. Mikulincer M, Shaver PR. The attachment behavioral system in adulthood: activation, psychodynamics, and interpersonal processes. Adv Exp Soc Psychol 2003; 35: 53-152##20. Lynch TR, Robins CJ, Morse JQ. Couple functioning in depression: the roles of sociotropy and autonomy. J Clin Psychol 2001; 57(1):93-103.##21. Neff KD. Self-compassion: An alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself. Self Identity 2003; 2(2): 85-102.##22. Neff KD, Kirkpatrick KL, Rude SS. Self- compassion and adaptive psychological functioning. J Res Pers 2007; 41: 139-154.##23. Neff KD. The role of self-compassion in development: A healthier way to relate to oneself. Hum Dev 2009; 52(4): 211-214.##24. Blatt SJ, Quinlan DM, Chevron ES, McDonald C, Zuroff D. Dependency and self-criticism: psychological dimensions of depression. J Consult Clin Psychol 1982; 50(1): 113-124.##25. Wood JV, Saltzberg JA, Neale JM, Stone AA, Rachmiel TB. Self-focused attention, coping responses, and distressed mood in everyday life. J Pers Soc Psychol 1990; 58(6): 1027-1036.##26. Nolen-Hoekseman S. The role of rumination in depressive disorders and mixed anxiety/ depressive symptoms. J Abnorm Psychol 2000; 109(3): 504-511.##27. Baker LR, McNulty JK. Self-compassion and relationship maintenance: the moderating roles of conscientiousness and gender. J Pers Soc Psychol 2011; 100(5): 853-873##28. Van Dam NT, Sheppard SC, Forsyth JP, Earley wine M. Self-compassion is a better predictor than mindfulness of symptom severity and quality of life in mixed anxiety and depression. J Anxiety Disord 2011; 25(1): 123-130.##29. Neff KD, Rude SS, Kirkpatrick KL. An examination of self-compassion in relation to positive psychological functioning and personality traits. Journal of Research in Personality 2007; 41(4): 908-916.##30. Neff KD, Hsieh YP, Dejitterat K. Self-compassion, achievement goals, and coping with academic failure. Self Identity 2005; 4(3): 263-287.##31. Neff KD. The development and validation of a scale to measure self-compassion. Self Identity 2003; 2(3): 223-250.##32. Neff KD, Pommier E. The relationship between self-compassion and other-focused concern among college undergraduates, community adults, and practicing meditators. Self Identity 2013; 12(2): 160-176.##33. Dyrenforth PS, Kashy DA, Donnellan MB, Lucas RE. Predicting relationship and life satisfaction from personality in nationally representative samples from three countries: the relative importance of actor, partner, and similarity effects. J Pers Soc Psychol 2010; 99(4): 690-702.##34. Crocker J, Canevello A. Creating and undermining social support in communal relationships: the role of compassionate and self-image goals. J Pers Soc Psychol 2008; 95(3): 555-575##35. Deci EL, Ryan RM. The" what" and" why" of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychol Inq 2000; 11(4): 227-268.##36. Sanaei B. The role of the family of origin in marriage children, Journal of Consulting Research 1999; 1(1-2): 21-46 (Persian).##37. Karami A. Examine the navigation and psychometric properties of health of the family of origin scale. Research consulting, 2009, 10 (38): 103-118. (Persian).##38. Momeni F, Shahidi S, Mootabi F, Heydari H. Psychometric properties of a Farsi version of the Self-Compassion Scale. Contemporary Psychology 2014; 8(2): 27-40 (Persian).##39. Rustbelt CE, Martz JM, Agnew CR. The investment model scale: Measuring commitment level, satisfaction level, quality of alternatives, and investment size. Pers Relatsh 1998; 5(4): 357-387.##40. VanVoorthis P, Salisbury EJ. Correctional Counseling and Rehabilitation. 8th ed. San Francisco. Routledge; 2014.##41. Simon VA, Furman W. Interparental conflict and adolescents' romantic relationship conflict. J Res Adolesc 2010; 20(1): 188-209.##42. Rusbult CE. A longitudinal test of the investment model: The development (and deterioration) of satisfaction and commitment in heterosexual involvements. J Pers Soc Psychol 1983; 45(1): 101-117.##43. Neff KD, Beretvas SN. The role of self-compassion in romantic relationships. Self Identity 2013; 12(1): 78-98.##44. Gilbert P, Miles JN. Sensitivity to Social Put-Down: it's relationship to perceptions of social rank, shame, social anxiety, depression, anger and self-other blame. ‎Pers Individ Dif 2000; 29(4): 757-774.##45. Mongrain M, Vettese LC, Shuster B, Kendal N. Perceptual biases, affect, and behavior in the relationships of dependents and self-critics. J Pers Soc Psychol 1998; 75(1): 230-241.##46. Zuroff DC, Duncan N. Self-criticism and conflict resolution in romantic couples. ‎Can J Behav Sci 1999; 31(3): 137-149.##47. Raes F. Rumination and worry as mediators of the relationship between self-compassion and depression and anxiety. Pers Individ Dif 2010; 48(6): 757-761.#### ##

خانواده نابسامان: تجربه زیسته دختران فراری ساکن کانون اصلاح و تربیت از دارا بودن خانواده The Lived Experience of Runaway Girls with Turmoil Family about Having a Family among Females Living in a Juvenile Correction and Rehabilitation Centre 1 1 سابقه و هدف: نرخ رو به رشد فرار دختران نوجوان از خانه در ایران، نشان‌دهنده اهمیت بررسی عمیق‌تر این پدیده است. هدف مطالعه حاضر، تبیین تجارب زیسته از خانواده نابسامان دخترانی بود که پس از دستگیری به کانون اصلاح و تربیت شهر تهران ارجاع داده شده‌ بودند. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر یک مطالعه کیفی بر پایه رویکرد پدیدارشناسی بود. دوازده دختر ساکن در کانون اصلاح و تربیت به وسیله نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و تجارب زیسته آن‌ها به وسیله مصاحبه نیمه‌ساختار یافته مورد بررسی قرار گرفت. سپس متن های حاصل از مصاحبه ها به وسیله رویکرد پدیدارشناسی تفسیری و با روش Van Manen تحلیل شدند. در نتیجه مضمون‌های اصلی، زیرمضمون‌های آن ها و واحدهای معنایی حمایت کننده از مضمون ایجاد شدند. یافته‌ها: نتایج این مطالعه به وسیله سه زیرمضمون که نشان‌دهنده تجارب زیسته مشارکت کنندگان بود، به نمایش گذاشته شد. این زیرمضمون‌ها به ترتیب شامل آشفتگی در خانواده، بی توجهی و کمبود حمایت‌ها و اقدامات ضد اجتماعی خانواده نام‌گذاری شدند. هر یک از زیرمضمون‌های فوق دارای چندین واحد معنایی حمایت کننده بودند. استنتاج: نتایج به‌دست‌آمده بر لزوم تبیین عمیق‌تر تجارب زیسته این دختران توسط روانشناسان و مددکاران کانون اصلاح و تربیت، انجام روان‌درمانی اساسی مبنی بر مضامین برآمده از مطالعه حاضر و برگزاری جلسات خانواده درمانی با تمرکز بر بهبود تعارضات مبتنی بر یافته‌های مطالعه و با حضور افراد کلیدی خانواده که در فرار نقش مهمی داشته‌اند، تاکید دارد. این امر به منظور آماده کردن بستر خانواده به منظور بازگشت فرزند، پیش‌گیری از فرار مجدد و شروع یک زندگی سالم دارای اهمیت فراوان است. 2 Background and purpose: The rising rate of Iranian runaway girls indicates a need for conducting deep studies on this issue. This study aimed at investigating the phenomenon of running away from home by studying the lived experience of the girls in a juvenile correction and rehabilitation center in Tehran, Iran.   Materials and methods: A qualitative phenomenological study was performed in which 12 female in correction and rehabilitation center were selected using purposive sampling. The lived experiences of the participants were studied by semi-structured interview. Then, the transcripts were analyzed applying interpretative phenomenology and Van Manen approach. Afterwards, the main themes, subthemes and semantic units were created. Results: The thematic analysis resulted in three subthemes for turmoil in the family including disturbed family, lack of parental support and affection, and family's antisocial behaviors. All subthemes included some semantic units. Conclusions: According to this study, deep attention is needed on lived experiences of runaway girls, psychotherapy sessions based on the main themes achieved in this research, and family therapy sessions based on improving the conflicts, especially in presence of key family members. Such actions in correction and rehabilitation centers helps the psychologists to rebuild the life of affected individuals after coming back home and prevent future problems. 149 165 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 مجتبی حبیبی عسگرآباد Mojtaba Habibi Asgarabad . دانشجوی کارشناسی ارشد خانواده درمانی، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ایران mo_habibi@sbu.ac.ir مریم فلاحت پیشه Maryam Falahatpishe استادیار، گروه خانواده درمانی، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ایران محمود شمشیری Mahmood Shamshiri استادیار، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران ایران منصوره السادات صادقی Mansoure Sadat Sadeghi استادیار، گروه خانواده درمانی، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ایران running away lived experience correction and rehabilitation center phenomenology family فرار از خانه تجارب زیسته کانون اصلاح و تربیت پدیدارشناسی خانواده 1. Sanchez RP, Waller MW, Greene JM. Who runs? A demographic profile of runaway youth in the United States. J Adolesc Health 2006; 39(5): 778-781.##2. Peled E, Cohavi A. The meaning of running away for girls. Child Abuse Negl 2009; 33(10): 739-749.##3. Sharlin SA, Mor-Barak M. Runaway girls in distress: Motivation, background, and personality. Adolescence 1992; 27(106): 387.##4. Glassman M, Karno D, Erdem G. The problems and barriers of RHYA as social policy. Children and Youth Services Review 2010; 32(6): 798-806.##5. Tucker JS, Edelen MO, Ellickson PL, Klein DJ. Running away from home: A longitudinal study of adolescent risk factors and young adult outcomes. J Youth Adolesc 2011; 40(5): 507-518.##6. Dostaler T, Nelson G. A process and outcome evaluation of a shelter for homeless young women. Can J Commun Ment Health 2009; 22(1): 99-112.##7. Bersani BE. A game of catch-up? The offending experience of second-generation immigrants. Crime & Delinquency 2013; 601: 60-84.##8. Chen X, Thrane L, Adams M. Precursors of running away during adolescence: do peers matter? Journal of Research on Adolescence 2012; 22(3): 487-97.##9. Nejadsabzi P. Family Factors Related to Being a Runaway Child in Khorramabad. Social Welfare Quarterly 2011; 11(40): 129-159.##10. Glassman M, Karno D, Erdem G. The problems and barriers of RHYA as social policy. Children and Youth Services Review 2010; 32(6): 798-806.##11. Saldanha K. Promoting and developing direct scribing to capture the narratives of homeless youth in special education. Qualitative Social Work 2015; 14(6): 794-819.##12. Johnson KD, Whitbeck LB, Hoyt DR. Substance abuse disorders among homeless and runaway adolescents. J Drug Issues 2005; 35(4): 799-816.##13. Greene TW. A paradox of street survival: Street masteries influencing runaways' motivations to maintain street life. Theory in Action 2012; 5(3): 31.##14. Slesnick N, Prestopnik JL, Meyers RJ, Glassman M. Treatment outcome for street-living, homeless youth. Addic Behav 2007; 32(6): 1237-1251.##15. Tyler KA, Schmitz RM. Family histories and multiple transitions among homeless young adults: Pathways to homelessness. Child Youth Serv Rev 2013; 35(10): 1719-26.##16. Meltzer H, Ford T, Bebbington P, Vostanis P. Children who run away from home: Risks for suicidal behavior and substance misuse. J Adolesc Health 2012; 51(5): 415-421.##17. Lynn CJ, Acri MC, Goldstein L, Bannon W, Beharie N, McKay MM. Improving youth mental health through family-based prevention in family homeless shelters. Child Youth Serv Rev 2014; 44: 243-248.##18. Al-Tayyib AA, Rice E, Rhoades H, Riggs P. Association between prescription drug misuse and injection among runaway and homeless youth. Drug Alcohol Depend 2014; 134: 406-409.##19. Hyde J. From home to street: Understanding young people's transitions into homelessness. J Adolesc 2005; 28(2): 171-183.##20. Tyler KA. A comparison of risk factors for sexual victimization among gay, lesbian, bisexual, and heterosexual homeless young adults. Violence Vict 2008; 23(5): 586-602.##21. Heerde JA, Hemphill SA. A systematic review of associations between perpetration of physically violent behaviors and property offenses, victimization and use of substances among homeless youth. Children and Youth Services Review 2014; 44: 265-277.##22. Lan Khong LY. Runaway youths in Singapore: Exploring demographics, motivations, and environments. Children and Youth Services Review 2009; 31(1): 125-139.##23. Thrane LE, Hoyt DR, Whitbeck LB, Yoder KA. Impact of family abuse on running away, deviance, and street victimization among homeless rural and urban youth. Child Abuse Negl 2006; 30(10): 1117-1128.##24. Toro PA, Dworsky A, Fowler PJ. Homeless youth in the United States: Recent research findings and intervention approaches. InPaper developed for the National Symposium on Homelessness Research, Washington, DC Mar 1, 2007. ##25. Sanchez RP, Waller MW, Greene JM. Who runs? A demographic profile of runaway youth in the United States. J Adolesc Health 2006; 39(5): 778-781.##26. Hashemian A, Mousavi MS. The lived experiences of runaway girls about (home). Khanevade Pazhoohi 2016; 11(44): 20-35.##27. Creswell JW. Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. London: Sage Publications; 2013.##28. Van Manen M. Linking ways of knowing with ways of being practical. Curriculum Inquiry 1977; 6(3): 205-228.##29. Falahatpishe M, Habibi M, Sadeghi M, Shamshiri M. A Phenomenological Research of the Lived Experiences of Runaway Girls Who Live in Correction and Rehabilitation Center in Tehran about Subjective Experiences. Community Health 2015; 2(3): 182-192.##30. Bennett T, Holloway K. Disaggregating the relationship between drug misuse and crime. Australian & New Zealand Journal of Criminology 2005; 38(1): 102-121.##31. Dees DM, Heinfeldt J. An Aesthetic Analysis of An Educational, Videoconferencing Experience. Journal of College Teaching & Learning (TLC) 2011; 4(2): 37-46.##32. Haber MG, Toro PA. Homelessness among families, children, and adolescents: An ecological–developmental perspective. Clin Child Fam Psychol Rev 2004; 7(3): 123-164.##33. Aichhorn A. Wayward youth: A psychoanalytic study of delinquent children, illustrated by actual case histories. World Publishing Company; 1962. ##34. Burgess RL, Akers RL. A differential association-reinforcement theory of criminal behavior. Social Problems 1966; 14(2): 128-147.##35. Glueck S, Glueck E. Unraveling Juvenile Delinquency, New York: Commonwealth Fund. New York: Columbia University, Juvenile Delinquency; 1950.##36. Sykes GM, Matza D. Techniques of neutralization: A theory of delinquency. American Sociological Review 1957; 22(6): 664-70.##37. Merton RK. Social structure and anomie. American Sociological Review 1938; 3(5): 672-682.##38. Hoffman ML, Saltzstein HD. Parent discipline and the child's moral development. Journal of Personality and Social Psychology 1967; 5(## ##

بررسی روایی و پایایی مقیاس هراس اجتماعی در میان دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی Validity and Reliability of Social Phobia Inventory in Students with Social Anxiety 1 1 سابقه و هدف: هراس اجتماعی یکی از شایع‌ترین اختلال‌های روان‌پزشکی بوده که با طیف گسترده‌ای از تاثیرات منفی بر ابعاد مختلف زندگی مبتلایان ارتباط دارد. ساخت یک ابزار ساده و سودمند در مطالعات شیوع شناسی و غربالگری بالینی جهت ارزیابی افرادی که از هراس اجتماعی رنج می‌برند ضروری می‌باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی روایی و پایایی سیاهه هراس اجتماعی (SPIN) در میان دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی می‌باشد. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع روش شناسی است. اطلاعات این پژوهش از 110 نفر از دانشجویان کارشناسی مبتلا به اضطراب اجتماعی دانشگاه پیام نور لرستان (سال 1393-1394) که با روش خوشه‌ای مرحله ای برگزیده شدند، فراهم گردید. پایایی ابزار با استفاده از روش آلفای کرونباخ، دو نیمه آزمون، ضریب اسپیرمن براون وآزمون باز آزمون بررسی شد و به منظور بررسی روایی این مقیاس، ارتباط ماده‌های SPIN با چهار مقیاس دیگر شامل، زیر مقیاس هراس از"سیاهه نشانگان تجدید نظر شده 90 ماده‌ای"(SCL-90-R)، پرسشنامه خطای شناختی (CEQ)، مقیاس درجه‌بندی حرمت خود (SERS) و سیاهه تصویر بدنی (MBRSQ) با روش همبستگی گشتاوری پیرسون محاسبه شد. هم‌چنین از تحلیل عامل اکتشافی و تحلیل عامل تاییدی برای ارزیابی روایی SPIN استفاده شد. یافته‌ها: روایی همگرای SPIN با اضطراب فوبیک (SCL–90–R) وبا مقیاس CEQ به ترتیب 83/0r=، 47/0r= و روایی افتراقی SPIN با مقیاس SERS و با مقیاس MBRSQ به ترتیب70/0-r= ، 44/0- r= به دست آمد (001/0p<). پایایی با روش آلفای کرونباخ، ضریب اسپیرمن براون وآزمون باز آزمون به ترتیب 97/0، 97/0 و 82/0 به دست آمد (0001/0p<). استنتاج: به نظر می‌رسد که SPIN به عنوان ابزاری روا و پایا می‌تواند برای استفاده پژوهشگران و متخصصان سلامت در حوزه‏ بهداشت روان دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد. 2 Background and purpose: Social phobia is a prevalent psychiatric disorder that negatively influences different aspects of life. Developing a simple and effective tool is necessary in epidemiological studies and clinical screening to assess the individuals suffering from social phobia. This study aimed at investigating the reliability and validity of the Social Phobia Inventory (SPIN) among students with social anxiety. Materials and methods: The participants included 110 students in Lorestan Pyame Noor University who suffered from social anxiety. They were selected using cluster sampling. The reliability of SPIN was assessed using Cronbach's alpha, split-half reliability, Spearman-Brown coefficient and, test-retest. The validity of the instrument was evaluated by investigating the relationship between SPIN subscales and other scales including SCL-90-R, Cognitive Error Questionnaire (CEQ), Self-Esteem Rating Scale (SERS), and Multidimensional Body-Self Relations Questionnaire (MBSRQ) using the Pierson's correlation coefficient. Results: Convergent validity of the SPIN by SCL- 90-R and CEQ was r= 0.83 and r=0.47, respectively. Its discriminate validity was r= -0.70, r= -0.44 using the SERS and MBRSQ, respectively (α<0.001). The Cronbach’s alpha, Spearman-Brown coefficient and test-retest of SPIN was 0.97, 0.97 and 0.82 respectively (α<0.0001). Conclusion: Social Phobia Inventory can be used as a valid and reliable tool in investigating the mental health issues in students. 166 177 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 مهدی حسنوند عموزاده Mahdi Hassanvand Amouzadeh مربی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ایران m.amouzadeh@gmail.com Social Phobia Inventory Validity Reliability مقیاس هراس اجتماعی روایی پایایی 1. American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders, 5th ed: DSM-5. USA: Washington DC: American Psychiatric Press. 2013.##2. Taylor CT, Cross K, Amir N. Attentional control moderates the relationship between social anxiety symptoms and attentional disengagement from threatening information. J Behav Ther Exp Psychiatry 2016; 50: 68-76. ##3. Osório FL, Crippa JAS, Loureiro SR. Instruments for the evaluation of social phobia: etiology, diagnoses and treatment. Hauppauge: Nova Science Publishers; 2009.##4. Morrison AS, Brozovich FA, Lee IA ,Jazaieri H, Goldin PR, Heimberg RG, et al. Anxiety trajectories in response to a speech task in social anxiety disorder: Evidence from a randomized controlled trial of CBT. J Anxiety Disord 2016; 38: 21-30.##5. Watson D, Friend R. Measurement of social -evaluative anxiety. J Consult Clin Psychol 1969; 33(4): 448-457.##6. Campbell-Sills L, Espejo E, Ayers CR, Roy-Byrne P, Stein MB. Latent dimensions of social anxiety disorder: A re-evaluation of the Social PhobiaInventory (SPIN). J Anxiety Disord 2015; 36:84-91. ##7. Haller SP, Raeder SM, Scerif G, Cohen Kadosh K, Lau JY. Measuring online interpretations and attributions of social situations: Links withadolescent social anxiety. J Behav Ther Exp Psychiatry 2016; 50: 250-256.##8. Aderka IM, Pollack MH, Simon NM, Smits JA, Van Ameringen M, Stein MB, et al. Development of a brief version of the Social Phobia Inventory using item responsetheory: the Mini-SPIN-R. Behav Ther 2013; 44(4): 651-561.##9. Flett GL, Goldstein AL, Pechenkov IG, Nepon T, Wekerle C. Antecedents, correlates, and consequences of feeling like you don't matter: Associations with maltreatment, loneliness, social anxiety, and the five-factor model. Personality and Individidual Differences 2016; 92: 52-56.##10. Connor KM, Davidson JRT, Churchill ##LE, Sherwood A, Foa E, Weisler RH. Psychometric properties of the Social Phobia Inventory (SPIN): new self-rating scale. Br J Psychiatry 2000; 176: 379-386. ##11. Antony MM, Coons MJ, Mccabe ERE, Ashbaugh A, Swenson RP. Psychometric property of social phobia inventory: further evaluation. Behav Res Ther 2006; 44(8): 1177-1185.##12. Nagata T, Nakajima T, Teo AR, Yamada H, Yoshimura C. Psychometric properties of the Japanese version of the Social Phobia Inventory. Psychiatry Clin Neurosci 2013; 67(3): 160-166.##13. Gori A, Giannini M, Socci S, Luca M, Dewey D, Schuldberg D, et al. Assessing social anxiety disorder: psychometric properties of the Italian social phobia inventory (I-SPIN). Clin Neuro psych 2013; 10(1): 37-42.##14. Saxe ML, Ouimet AJ, Goldeu Randomsky AS, Ashbaugh AR, Lavole Sl, et al. psychometric properties of the french and english versions of the social phobia inventory. Can J Behave Sci 2006; 38(4): 354-360.##15. Mattick MRP, Clarke JC. Development And Validation Of Measures Of Social Phobia Scrutiny Fear And Social Interaction Anxiety. Behavioral Research and Therapy 1998; 36(4): 455-470.##16. Terner SM, Beidel DC, Dancu CV. SPAI: Social Phobia And Anxiety Inventory. North Tonawanda Ny: Multi-Health Systems. 1996.##17. Momeni M, Zeyghami R, Moradi M, Taherpour M, Sarichloo M. Prevalence and Factors Associated with Social Phobia in Nursing and Midwifery Students. Journal of Health and Care (Ardabil Faculty of Nursing and Midwifery) 2015; 17(2): 137-145.##18. Mazhari S, Ekhlaspour M, Banazadeh N. Social Phobia and its Association with Academic Performance mong Student of Kerman University of Medical Sciences, Iran. Strides Dev Med Educ 2014; 11(2): 227-235.##19. Bryant C, Mohlman J, Gum A, Stanley M, Beekman AT, Wetherell JL, et al. Anxiety disorders in older adults: looking to DSM5 and beyond. Am J Geriatr Psychiatry 2013; 21(9): 872-876.##20. Carleton RN, Collimore KC, Asmundson GJ, McCabe RE, Rowa K, Antony MM. SPINning factors: factor analytic evaluation of the Social Phobia Inventory in clinical and nonclinical undergraduate samples. J Anxiety Disord 2010; 24(1): 94-101.##21. Tasi CF, Wang SJ, Juang KD, Fuh JL. Use of the Chinese (Taiwan) version of the social phobia inventory (spin) among early adolescents in rural s: reliable and validity study. J Chin Med Assoc 2009; 72(8): 422-429.##22. Hasanvand Amouzadeh M, Shairi MR, Asghari Moghadam MA. Social anxiety prediction with regard to Cognitive Behavioral Factors. Journal of Research & Health 2013; 3(2): 379-387.##23. Ranta K, Kaltiala-Heino R, Rantanen P, Marttunen M. The Mini-Social Phobia Inventory: psychometric properties in an adolescent general population sample. Compr Psychiatry 2012; 53(5): 630-637.##24. Johnson HS, Inderbitzen-Nolan HM, Anderson ER. The social phobia inventory: validity and reliability in an adolescent community sample. Psychol Assess 2006; 18(3): 269-277.##25. Bakhshaie J, Sharifi V, Amini J. Exploratory factor analysis of SCL90-R symptoms relevant to psychosis. Iran J Psychiatry 2011; 6(4): 128-132.##26. Rayegan N, Shaeeiri MR, Asghari Moghadam MA. The investigation of cognitive-behavioral therapy influence based on cash’s eight stage model on negative body image of female college students. Daneshvar Raftar 2006; 13(19): 11-22.##27. Fadai M. The validity and reliability of cognitive error questionnaire (CEQ). (Dissertation). Tehran: Tehran shahed University; 2004.##28. Shairi MR, Khademian M, Atrifard M. Psychometric properties of self-esteem rating scale (SERS). J Psychol Sci 2008; 6: 354-372.##29. Shultz KS, Whitney D. Measurement theory in action: Case studies and exercises. Sage Publications; 2005. p. 91-109.##30. Hooman HA. Structural equation modeling with lisrel application. 5th ed. Tehran: Samt; 2011. ##31. Kaiser HF, Cerny BA. A study of a measure of sampling adequacy for factor analytic correlation matrices. Multivariate Behavioral Research 1977; 12(1): 43-47.##32. Aroijan KJ, Norris AE. Confirmatory Factor Analysis. In: Munro BH. Statistical Methods for Health Care Research. 5th ed. New York: Lippincott; 2005. p. 351-375.##33. Tabachnick BG, Fidell LS. Using multivariate statistics. 5 th ed. Boston: Allyn and Bacon; 2007.##34. Byrne BM. Structural equation modeling with LISREL, PRELIS, and SIMPLIS: Basic concepts, applications, and programming. 2nd ed. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates. 2006.##35. Cox T, Ferguson E. Measurement of the subjective work environment. Work Stress 1994; 8: 98-109.##36. Lefebvre M. Cognitive distortion and cognitive errors in depressed psychiatric and low back pain patients. J Consult Clin Psychol 1981; 49: 517-25.##37. Lzgic F, Akyu G, Dogan O, Kugu N. Social phobia among university students and its relation to self-esteem and body image. Can J Psychiatry 2004; 49(9): 630-635.##38. Schwartz MB, Brownell KD. Obesity and body image. Body Image. 2004; 1(1): 43-56.##39. Aderka IM, Gutner CA, Lazarov A, Hermesh H, Hofmann AG, Marom S. Body image in social anxiety disorder, obsessive–compulsive disorder, and panic disorder. Body Image 2014; 11(1): 51-56.##40. Radomsky AS, Ashbaugh AR, Saxe ML, Golden ER, Lavoi SL, Oconnor KP. Psychometric properties of the French and English versions of the Social Phobia Inventory. Canadian Journal of Behavioral Science 2006; 38(4): 354-360.## ##

طراحی و اعتبارسنجی پرسشنامه احساس امنیت بیماران بستری در بیمارستان Designing and Validating a Scale to Measure the Sense of Security in Hospitalized Patients 1 1 سابقه و هدف: احساس امنیت پیش‌نیاز هرگونه توسعه‌ای در ارائه خدمت و ارتقا سلامت در بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی درمانی محسوب می‌شود. آگاهی از وضعیت احساس امنیت بیماران از طریق ابزاری مناسب می‌تواند نقش موثر در شناخت راهکارهای ارتقا کیفیت خدمات داشته باشد. لذا هدف مطالعه طراحی و اعتبارسنجی پرسشنامه احساس امنیت بیماران در بیمارستان می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه روش‌شناسی در900 بیمار بیمارستان‌های منتخب استان مازندران انجام شده است. پرسشنامه 78 گویه و 11 عاملی براساس مقیاس لیکرت تنظیم و مورد تحلیل قرار گرفت. جهت بررسی روایی محتوایی از روش CVR و CVI و ارزیابی روایی سازه‌ای از تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شده است و پایایی نیز از همسانی درونی عوامل به دست آمده (آلفای کرونباخ) استفاده گردید. یافته‌ها: تنها 6 گویه فاقد روایی محتوایی مناسب بوده و براساس تحلیل عاملی اکتشافی؛ عامل اول (11 گویه) با بیش‌ترین بار عاملی 66/27، و عامل یازدهم (4 گویه) با کم‌ترین بار عاملی 54/1 می‌باشد. ضمناً همسانی درونی همه گویه‌ها بیش‌تر از 80/0 شده است. استنتاج: پرسشنامه تدوین شده پرسشنامه‌ای روا و پایا می‌باشد که می‌توان از آن با هدف مشخص شدن عوامل مرتبط با تامین احساس امنیت در بیماران بستری استفاده نمود. 2 Background and purpose: Sense of security in patients is a prerequisite for developments in delivering appropriate health services. It can play a major role in finding solutions to improve the quality of care being delivered. The aim of this study was to design and validate a questionnaire to evaluate the sense of security in hospitalized patients. Materials and methods: This methodology was conducted in 900 patients in selected hospitals in Mazandaran province, Iran. A questionnaire consisting of 78 items and 11 factors based on a Likert scale of 1 to 5 was designed. The content validity of the scale was examined by content validity ratio and content validity index and construct validity was examined by exploratory factor analysis. The reliability of the questionnaire was evaluated by Cronbach's alpha.  Results: Only six items were found with no appropriate content validity. Exploratory factor analysis showed that the first factor (11 items) had the maximum of factor loadings (27.66) and factor 11 (4items) exhibited the minimum factor loadings (1.54). The internal consistency in all items was found to be more than 0.80. Conclusion: The questionnaire designed is a valid and reliable scale for evaluating the sense of security in patients.  178 189 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 علی اصغر نادی قرا Ali Asghar Nadighara دکترای آمار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران قاسم عابدی Ghassem Abedi دانشیار، گروه بهداشت عمومی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران احسان عابدی Ehsan Abedi پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران ایران فریده رستمی Farideh Rostami کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران : rostamimaskopaii@gmail.com validation studies questionnaire sense of security patients مطالعات اعتبارسنجی پرسشنامه احساس امنیت بیماران 1. Hassan Zadeh Samorin T, Hemmati Noedoost Gilani M, Masoudi Gazi M. An Explanatory Study of the Relationship between Social Capital and Feeling of Social Security (the Case of Governments' Staff in the Golestan Province). Ssoss 2014; 7(1): 117-136.## 2. Seifoddini F, Eyvazloo D, Eyvazloo M, Rika J. The Impacts of Social Capital on the Sense of Security (Case study: Koohdasht County). Scientific Journal Management System 2013; 1(1): 89-112. ##3. Ahmadi Y, Esmaeili A. The Measure of women's societal security emotion and multidimensional. Journal of Applied Sociology 2010; 21(2): 169-190.## 4. Shafipour V, Mohammadi E, Ahmadi F. The Perception of Cardiac Surgery Patients on Comfortable Resources: A Qualitative Study. Journal of qualitative Research in Health Sciences 2012; 1(2):123-134.## 5. Jouybari L, Oskouie F, Ahmadi F. Comfort of Hospitalized Patients: A Missed Concept. IJN 2006; 19(47): 89-101. ##6. Krevers B, Milberg A. The instrument Sense of Security in Care-Patients’ Evaluation: its development and presentation. Psychooncology 2014; 23(8): 914-920.## 7. Krevers B, Milberg A. The Sense of Security in Care- Relatives’ Evaluation Instrument: Its Development and Presentation. J Pain Symptom Manage 2015; 49(3): 586-594.## 8. Funk LM, Allan DE, Stajduhar KI. Palliative family caregivers’ accounts of health care experiences: the importance of security. Palliat Support Care 2009; 7(4): 435-447. ##9. Milberg A, Wahlberg R, Jakobsson M, Olsson EC, Olsson M, Friedrichsen M. What is a ‘‘secure base’’ when death is approaching? A study applying attachment theory to adult patients’ and family members’ experiences of palliative home care. Psychooncology 2012; 21(8): 886-895.## 10. World Health Organization. 10 facts on patient safety. WHO Reports; 2010. ##11. Abedi G, Azimehr L, Rostami F, Mohammadi S. Applying a Model of Patient's Right in the State Hospital, Sari, Iran. Int J Collab Res Intern Med Public Health 2012; 4(2): 103- 110.## 12. Yavari F. Patient’s safety and the human rights system. Medical law 2011; 5(18): 117- 131. ##13. Jensen MP. "Questionnaire validation: a brief guide for readers of the research literature. Clin J Pain 2003; 19(6): 345-352. ##14. Adcock R, Collier D. Measurement validity: A shared standard for qualitative and quantitative research. Am Polit Sci Rev 2001; 95(3): 529-546. ##15. Fabrigar LR, Wegener DT. Exploratory Factor Analysis (Understanding Statistics). Oxford, Oxford University Press; 2011. ##16. Baldursdottir G, Jonsdottir H. The importance of nurse caring behaviors as perceived by patients receiving care at an emergency department. Heart Lung 2002; 31(1): 67-75. ##17. Molazem Z, Ahmadi F, Mohammadi E, Bolandparvaz SH. Nurses presence: patients view of care. IJME 2010; 3(3): 44-54 (Persian).## 18. Hawley MP. Nurse comforting strategies: perceptions of emergency department patients. Clin Nurs Res 2000; 9(4): 441-459. ##19. Coulter A. Patient information and shared decision-making in cancer care. Br J Cancer 2003; 89(Suppl 1): S15-S16. ##20. Hvilsom GB, Hölmich LR, Frederiksen K, Steding-Jessen M, Friis S, Dalton SO. Socioeconomic position and breast reconstruction in Danish women. Acta Oncol 2011; 50(2): 265-273.## 21. Tutton E, Seers K. Comfort on a ward for older people. J Adv Nurs 2004; 46(4): 380- 389. ##22. Lee L, Hsu N, Chang Sc. An evaluation of the quality of nursing care in orthopedic units. Orthop Nurs 2007; 11(3-4): 160-168.## 23. Jouybari L, Haghdoost Oskouee S, Ahmadi F. Comforting Nurse: Patients’ Experiences and Perceptions. RJMS 2005; 12(45): 59-68.## 24. Toobaie SH, Dehbozorgi G. Patients’ expectations from internists, psychiatrists and surgeons. Medical Journal of Hormozgan university 2004; 8(1): 41-47.## 25. Hosseinian M. A Survey on nurses’ attitude in respecting clients’ rights in different wards of Hamedan Medical Sciences University. Nursing & Midwifery Research Journal 2005; 3(27): 26.## 26. Igarashi A, Miyashita M, Morita T, Akizuki N, Akiyama M, Shirahige Y, et al. A scale for measuring feelings of support and security regarding cancer care in a region of Japan: a potential new endpoint of cancer care. J Pain Symptom Manage 2012; 43(2): 218-225.## 27. McKenzie H, Boughton M, Hayes L, Forsyth S, Davies M, Underwood E, et al. A sense of security for cancer patients at home: the role of community nurses. Health Soc Care Community 2007; 15(4): 352-329.## 28. Milberg A, Friedrichsen M, Jakobsson M, Nilsson EC, Niskala B, Olsson M, Wåhlberg R, et al. Patients’ Sense of Security During Palliative Cared-What Are the Influencing Factors? J Pain Symptom Manage 2014; 48(1): 45-55. ##29. Boundreaux ED, Mandry CV, Wood K. Patient satisfaction data as a quality indicator: a tale of two emergency departments. Acad Emerg Med 2003; 10(3): 261-268. ##30. Chang CW, Tseng TH, Woodside AG. Configural algorithms of patient satisfaction, participation in diagnostics, and treatment decisions' influences on hospital loyalty." Journal of Services Marketing 2013; 27(2): 91-103. ##31. Mirkamali M, Narengi sani F. A Study on the relationship between quality of work life and job satisfaction among faculty members of Tehran and Sharif Universities of Technology. Quarterly Journal of Research and Planning in Higher Education 2008; 14(2): 71-101.## 32. Abedi G, Darvari S H, Nadighara A, Rostami F. The Relationship between Quality of Life and Marriage Satisfaction in Infertile Couples Using Path Analysis. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 24(117): 184-193. ##33. Abedi G, Ebadattalab I, Rostami F. Analyzing Quality Gap of Nursing Services in the Selective Academic Hospitals, International Journal of Collaborative Research on Internal Medicine & Public Health 2012; 4(10): 1809-1815.## 34. Demir C, Celik Y. Determinants of patient satisfaction in a military teaching hospital. J Heallth c Qual 2002; 24(2): 30-34.## ##

بررسی ارتباط رفتار‌های خود‌مراقبتی و راهبرد‌های مقابله ای در زنان مبتلا به دیابت بارداری Relationship between Self- care Behaviors and Coping Styles in Women with Gestational Diabetes 1 1 سابقه و هدف: دیابت بارداری عارضه طبی شایع همراه با استرس درک شده بالاست. الزام بیمار به خود‌مراقبتی، موجب تنش‌های فراوانی در زندگی روزمره می‌شود که استفاده از راهبرد‌های مقابله‌ای را به منظور سازگاری ضروری می‌سازد. لذا، مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط رفتار‌های خود‌مراقبتی و راهبرد‌های مقابله‌ای در زنان مبتلا به دیابت بارداری انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر، یک مطالعه همبستگی پیش‌بینی‌کننده می‌باشد که بر روی 400 زن مبتلا به دیابت بارداری مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد و مراکز بهداشتی- درمانی در سال 1394 در شهر مشهد انجام شد. داده‌‌ها به وسیله پرسشنامه اطلاعات فردی، خود‌مراقبتی بر‌گرفته از مقیاس خلاصه فعالیت‌های خود‌مراقبتی (SDSCA) توبرت و گلاسگو و پرسشنامه راهبرد‌های مقابله‌ ای فولکمن و لازاروس جمع‌آوری شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی، میانگین و انحراف معیار) و آزمون‌های آماری ضریب همبستگی پیرسون، مدل رگرسیون خطی عمومی و رگرسیون چندگانه صورت گرفت. یافته‌ها: در این مطالعه، 312 نفر (78 درصد) از زنان مبتلا به دیابت بارداری از راهبرد مقابله ‌ای مسأله مدار استفاده می‌‌کردند و 261 نفر (2/65 درصد) خود‌مراقبتی متوسط داشتند. نتایج آزمون پیرسون نشان داد، بین راهبرد مقابله‌‌ای مسأله مدار با خود‌مراقبتی، همبستگی مستقیم معنی‌دار وجود دارد (0001/0>p، 21/0=r)؛ ولی، با راهبرد مقابله‌‌ای هیجان مدار رابطه خطی معنی‌داری نداشت (200/0=p، 06/0=r) و بر اساس مدل رگرسیون خطی عمومی، فقط راهبرد مقابله‌‌ای مسأله مدار به عنوان متغیر پیش‌بینی‌کننده خود‌مراقبتی محسوب می‌شود (0001/0>p، 345/0=β، 140/20=F). استنتاج: بر اساس یافته‌های پژوهش، کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی، به خصوص ماما‌ها، با تشویق زنان مبتلا به دیابت بارداری، برای به‌کار‌گیری راهبرد مقابله ‌ای مسأله مدار برای مقابله با استرس، می‌توانند موجب ارتقای خود‌مراقبتی آنان شوند. 2 Background and purpose: Gestational diabetes (GA) is a common complication associated with perceived stress. Patient’s commitment for self-care induces much stress in routine life which requires appropriate coping styles. The aim of this study was to determine the relationship between self-care behaviors and coping strategies in women with gestational diabetes. Materials and methods: A predictive correlational study was done in 400 women with gestational diabetes attending the clinics and health centers affiliated with Mashhad University of Medical Sciences in Mashhad, Iran, 2015. Data was collected by recording the participants’ personal information, using self-care questionnaire retrieved from Summary of Diabetes Self-Care Activities (SDSCA), and Ways of Coping Questionnaire (WOC; Folkman & Lazarus). Data analysis was performed by Descriptive Statistics, Pearson correlation coefficients test, Liner regressions model, and Multiple regression. Results: In this study, 312 women (78%) with gestational diabetes were using problem-focused coping styles and 261 patients (65.2%) had moderate levels of self-care. Pearson correlation coefficient showed a significant direct correlation between problem-focused coping style and self- care, (P<0.0001 and r= 0.21); but, there was no significant linear relationship between that and emotive-focused coping style (P= 0.200 and r= 0.06). According to Liner regressions model, only the problem-focused coping is considered as a predictor variable of self- care (P<0.0001, β= 0.345, and F= 20.140). Conclusion: According to the findings, clinical staff, especially midwives can improve self-care behaviors in women with gestational diabetes by encouraging them to apply problem-focused coping strategies. 190 202 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 معصومه کردی Masoumeh Kordi استادیار، گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت مبتنی بر شواهد، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران مه سیما بنائی هروان Mahsima Banaei Heravan دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران banaeihm@yahoo.com نگار اصغری پور Negar Asgharipour استادیار، گروه روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران سید رضا مظلوم Seyed Reza Mazloum مربی، گروه پرستاری، مرکز تحقیقات مراقبت مبتنی بر شواهد، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران فریده اخلاقی Farideh Akhlaghi استاد، گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران دیابت بارداری خود‌مراقبتی راهبرد مقابله 1. Zare Shahabadi A, Hajizadeh MeymandiM, Ebrahimi Sadrabadi F. Influence ofSocial Support on Treatment of Type IIDiabetes in Yazd. JSSU 2010; 18(3): 277-283 (Persian).##2. MohammadBeigi A, Tabatabaei H, MohammadSalehi N. Modeling the determinants ofgestational diabetes in Shiraz. Feyz 2009;13(1): 37-42 (Persian).##3. Vosoghi Karkazloo N, Abootalebi DaryasariG, Farahani B, Mohammadnezhad E, SajjadiA. The study of self-care agency in patientswith diabetes (Ardabil). Mod Care J 2012;8(4): 197-204 (Persian).##ا4. Bastani F, Zarrabi R. Correlations of Selfefficacyamong women with gestationaldiabetes. HAYAT 2011; 16(3): 56-65 (Persian).##5. Cunningham F, Leveno KJ, Bloom S, HauthJ, Rouse D, Spong C. Williams Obstetrics.24th ed. New York: Mc Graw Hill; 2014.##6. Zhang C, Schulze MB, Solomon CG, Hu FB.A Prospective study of dietary patterns ,meatintake and the risk of gestational diabetesmellitus. Diabetologia 2006; 49(11): 2604-2613.##7. Ghasem zadeh S, Dadmanesh M, Safari A,Ebrahimi S. The study on the knowledge,attitude and function of gestated mother'sabout gestational diabetes that referred toArmy Khanvadeh hospital from 2005 to2006. JAUMS 2007; 5(3): 1325-1330 (Persian).##8. Momeni javid F, Simbar M, Dolatian M,Alavi Majd H. Comparison of pregnancyself-care, perceived social support andperceived stress of women with gestationaldiabetes and healthy pregnant women. IranianJournal of Endocrinology and Metabolism2014; 16(3): 156-164 (Persian).##9. Murgia C, Orru M, Portoghese E, Garau N,Zedda P, Berria R, et al. Autoimmunity ingestational diabetes mellitus in sardinia: apreliminary case-control report. Reprod BiolEndocrinol 2008; 6(24): 1-6.##10. Egeland GM, Skjaerven R, Irgens LM. Birthcharacteristics of women who developgestational diabetes: population based study.BMJ 2000; 321(7260): 546-547.##11. Ju H, Rumbold AR, Willson KJ, CrowtherCA. Borderline gestational diabetes mellitusand pregnancy outcomes. BMC PregnancyChildbirth 2008; 8(31): 1-7.##12. Kaveh M, Kiani A, Salehi M, Amouei S.Impact of Education on Nutrition and Exerciseon the Level of Knowledge and MetabolicControl Indicators (FBS & PPBS) ofGestational Diabetes Mellitus (GDM) Patients.Iranian Journal of Endocrinology andMetabolism 2012; 13(5): 441-448 (Persian).##13. Symons Downs D, Ulbrecht JS.Understanding exercise beliefs and behaviorsin women with gestational diabetes mellitus.Diabetes Care 2006; 29(2): 236-240.##14. McDowell J, Courtney M, Edwards H,Shortridge-Baggett L. Validation of theAustralian/English version of the diabetesmanagement self-efficacy scale. Int J NursPract 2005; 11(4): 177-184.##15. Norouzi A, Sheibani B. Relationship betweenpersonality trait and self- management indiabetic patients referred to Bushehr medicalcenters in 2012-13. ISMJ 2014; 16(6): 436-446 (Persian).##16. Norouzi A, Tahmasebi R, Rekabpour S.Effective social support resources in selfmanagementof diabetic patients in Bushehr(2011-12). ISMJ 2013; 16(3): 250-259 (Persian).##17. Hatmaloo M, Babapour K, Poursharifi H.The Role of Health Locus of Control andCausality Orientations in Predicting Self-careBehaviors among Patients with Type II Diabetes.Medical Journal of Tabriz University of MedicalSciences 2010; 19(5): 25-46 (Persian).##18. Rafieifar S, Attarzadeh M, Ahmadzadeh AslM. Comprehensive system of empoweringpeople to take care of your health. QomUniversity of Medical Sciences: Institution ofResearchers without Borders; 2005 (Persian).##19. Morowatisharifabad M, Rouhani TonekaboniN. Perceived severity and susceptibility ofdiabetes complications and its relation toself-care behaviors among diabetic patients.Armaghan Danesh 2007; 15(4): 91-100 (Persian).##20. Cheung NW. The management of gestationaldiabetes. Vasc Health Risk Manage 2009; 5:153-164.## 21. Glasgow RE, Hampson SE, Strycker LA,Raggiero L. Personal-model beliefs andsocial-environmental barriers related todiabetes self-management. Diabetes Care1997; 20(4): 556-561.##22. Northam EA, Todd S, Cameron FJ.Interventions to promot optimal healthoutcomes in children with type 1 diabete. --are they effective? Diabet Med 2006; 23(2):113-121.##23. Bagherian Sararoudi R, Mahmmodi M, G. A.Coping styles among diabetic patients. ArakUniversity of Medical Sciences Journal 2009;##12(1): 9-17 (Persian).##24. Hamadzadeh S, Ezatti Z, Abedsaeidi Z, NasiriN. Coping styles and self-care behaviorsamong diabetic patients. IJN 2013; 25(80):24-33 (Persian).##25. Hassanzadeh P. The study of the relationshipof social support and coping strategies inpatients with diabetes type 2. QuarterlyJournal Health Psychology 2012; 1(2): 12-21(Persian).##26. Alipour A, Hashemi T, Babapour J, Tousi F.Relationship between coping strategies andhappiness among university students. Journal##of Psychology, University of Tabriz 2010;5(18): 20-29 (Persian).##27. Chouhan V, Shalini V. Coping strategies forstress and adjustment among diabetics. Journalof the Indian Academy of Applied Psychology##2006; 32(2): 106-111.##28. Habboushe DF. Coping style and locus ofcontrol: predicting daily adherence to selfmonitoringof blood glucose in women withgestational diabetes mellitus. Dr Thesis, Schoolof Health Professions, MCP HahnemannUniversity of America; 2000.##29. Tuncay T, Musabak I, Gok DE, Kutlu M.The relationship between anxiety, copingstrategies and characteristics of patients withdiabetes. Health Qual Life Outcomes 2008;6(79): 1-9.##30. Huizink AC, de Medina PG, Mulder EJ,Visser GH, Buitelaar JK. Coping in normalpregnancy. Ann Behav Med 2002; 24(2):132-140.##31. Gafvels C, Wandell PE. Coping strategies inmen and women with type 2 diabetes inSwedish primary care. Diabetes Res ClinPract 2006; 71(3): 280-289.##32. Toobert DJ, Hampson SE, Glasgow RE. Thesummary of diabetes self-care activitiesmeasure: results from 7 studies and a revisedscale. Diabetes Care 2000; 23(7): 943-950.##33. Rasoulzadeh M. The Effects of CollaborativeInfertility counseling on perceived stress andcoping strategies in infertile womenundergoing IVF. [Ms.C Thesis], FacultyNursing and Midwifery, Mashhad Universityof Medical Sciences; 2010(Persian).##34. Hashemi T, Aliloo M, Poorsharifi H, BayramiM, Nemati-Sogolitappeh F. The role ofpersonality characteristics and coping strategiesin self-care of patients with type 2 diabetes.Journal of Clinical Psycology 2013; 5(2): 89-99 (Persian).##35. Ouyang C. Factors affecting diabetes selfcareamong patient with type 2 diabetes intaiwan. Michigan, ProQuest, 2007.##36. Baquedano IR, dos Santos MA, Martins TA,Zanetti ML. Self-care of patients withdiabetes mellitus cared for at an emergencyservice in Mexico. Rev Lat Am Enfermagem2010; 18(6): 1195-1202.##37. Powell E. Coping strategies, perception offamily support, self-care management ofadolescents with insulin dependent diabetesmellitus. [Dr Thesis]. School of Nursing.Catholic University of America; 2008.##38. Peyrot M, McMurry JF Jr, Kruger DF. Abiopsychosocial model of glycemic control indiabetes: stress, coping and regimen adherence.##J Health Soc Behav 1999; 40(2): 141-158.## ##

اثرات عصاره هیدروالکلی گیاه کمای بیابانی (Ferula szowitsiana) بر درد در موش صحرایی Effects of Hydroalcoholic Extract of Ferula szowitsiana on Pain in Rats 1 1 سابقه و هدف: گیاه کمای بیابانی (Ferula szowitsiana) از گیاهان دارویی بومی ایران است که به دلیل تأثیر بر گیرنده‌های اپیوئیدی، کانابینوئیدی و آدنوزینی  بر درد مؤثراست. در این مطالعه اثرات عصاره هیدروالکلی گیاه کمای بیابانی بر درد موش صحرایی نر مورد بررسی قرار گرفته ست. مواد و روش‌ها: عصاره هیدروالکلی گیاه کمای بیابانی در سالین، اتانول و تویین 80  به نسبت 1:1:8 حل شد، سپس موش‌های صحرایی نر با وزن تقریبی 200تا250 گرم در گروه‌های کنترل، کنترل با درد احشایی، دریافت‌کننده حلال (تجویز داخل صفاقی،i.p.)، حلال با درد احشایی، دوزهای 50، 100، 200 و 400 میلی‌گرم/کیلوگرم عصاره، نالوکسان، عصاره به همراه نالوکسان، عصاره با درد احشایی، تجویز نخاعی حلال (i.t.)، تجویز نخاعی 8 میکروگرم/10 میکرولیتر عصاره و 8 میکروگرم/10 میکرولیتر عصاره با درد احشایی قرار گرفتند. برای سنجش درد حرارتی در این تحقیق از دستگاه Tail flick استفاده گردید. یافته‌ها: عصاره گیاه کمای بیابانی باعث کاهش آستانه درد حرارتی گردید (01/0p<). تجویز نخاعی غلظت معادل مؤثرترین دوز عصاره در تجویز صفاقی آن بر خلاف تجویز سیستمیک منجر به افزایش درد نشد. از طرفی نتایج، نشان دهنده عدم تفاوت معنی‌دار بین گروه‌های دریافت‌کننده عصاره و عصاره بهمراه نالوکسان بود، هم‌چنین تجویز صفاقی عصاره باعث ایجاد درد احشایی گردید (001/0p<). استنتاج: احتمالاً عصاره گیاه کمای بیابانی به دلیل ایجاد درد احشایی در تجویز صفاقی، علاوه بر ایجاد درد ارجاعی در ناحیه دم، باعث فعالسازی گیرنده‌های TRPV1 به صورت غیر مستقیم شده و منجر به کاهش آستانه درد حرارتی می‌شود. 2 Background and purpose: Ferula szowitsiana is one of the Iranian medicinal plants that could be effective for pain relief since it affects opioid, cannabinoid and adenosine receptors. In this study the effects of hydroalcoholic extract of Ferula szowitsiana on pain was investigated in rats. Materials and methods: Hydroalcoholic extract of Ferula szowitsiana was solved in saline, ethanol and tween 80 (8:1:1). Male rats weighing 200-250g were placed in different groups: control, control with visceral pain, intraperitoneal administration (i.p.) of solvent, solvent with visceral pain, doses of 50, 100, 200, and 400 mg/kg of extract, naloxone, extract with naloxone, extract with visceral pain, intrathecal administration (i.t.) of solvent, 8μg/10μl of extract and 8μg/10μl of extract with visceral pain groups. Tail flick apparatus were used for thermal pain assessment. Results: Ferula szowitsiana extract reduced thermal pain threshold (P<0.01). The i.t administration of equivalent concentration of effective dose of extract which was used in i.p administration did not lead to a significant hyperalgesia unlike the systemic administration. On the other hand, the results showed no significant difference between the group receiving the extract and extract-naloxone groups. Also i.p. administration of extract caused a visceral pain (P<0.001). Conclusion: Ferula szowitsiana extract leads to visceral pain in i.p. administration and referred pain in tail region, therefore, it causes the activation of TRPV1 receptors in indirect pathway and then reduce thermal pain threshold.      203 208 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 جواد ساغروانیان Javad Saghravanian کارشناس ارشد فیزیولوژی جانوری، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و رفتار رایان، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. ایران مسعود فریدونی Masoud Fereidoni دانشیار، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و رفتار رایان، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. ایران fereidoni@um.ac.ir علی اسداللهی Ali Asadollahi استادیار، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و رفتار رایان، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. ایران Ferula szowitsiana pain intraperitoneal intrathecal کمای بیابانی درد تجویز صفاقی تجویز نخاعی 1. Scholz J, Woolf CJ. Can we conquer pain? Nat Neurosci 2002; 5 (Suppl): 1062-1067.##2. Kanani MR, Rahiminejad MR, Sonboli A, Mozaffarian V, Kazempour Osaloo S, Nejad Ebrahimi S. Chemotaxonomic significance of the essential oils of 18 Ferula species (Apiaceae) from Iran. Chem Biodivers. 2011; 8(3): 503-517. ##3. Dehghan G, Solaimanian R, Shahverdi AR, Amin G, Abdollahi M, Shafiee A. Chemical composition and antimicrobial activity of essential oil of Ferula szovitsiana DC. Flavour Frag J 2007; 22(3): 224-227. ##4. Habibi Z, Aghaie HR, Ghahremanzadeh R, Masoudi S, Rustaiyan A. Composition of the Essential Oils of Ferula szowitsiana DC. Artedia squamataL. and Rhabdosciadium petiolare Boiss & Hausskn.ex Boiss. Three Umbelliferae Herbs Growing Wild in Iran. Journal of Essential oil Research 2006; 18(5): 503-505.##5. Him A, Ozbek H, Turel I, Oner AC. Antinociceptive activity of alpha-pinene and fenchone. Pharmacologyonline 2008; 3: 363-369. ##6. Liapi C, Anifandis G, Chinou I, Kourounakis AP, Theodosopoulos S, Galanopoulou P. Antinociceptive properties of 1,8-Cineole and beta-pinene, from the essential oil of Eucalyptus camaldulensis leaves, in rodents. Planta Med 2007; 73(12): 1247-1254.##7. Park HM, Lee JH, Yaoyao J, Jun HJ, Lee SJ. Limonene, a natural cyclic terpene, is an agonistic ligand for adenosine A(2A) receptors. Biochem Biophys Res Commun 2011; 404(1): 345-348.##8. Essawy SS, Elbaz AA. Role of adenosine receptors in the anti-nociceptive effects of allopurinol in mice. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2013; 17(14): 1857-1863.##9. Sjolund KF, Sollevi A, Segerdahl M, Lundeberg T. Intrathecal adenosine analog administration reduces substance P in cerebrospinal fluid along with behavioral effects that suggest antinociception in rats. Anesth Analg 1997; 85(3): 627-632. ##10. Klauke AL, Racz I, Pradier B, Markert A, Zimmer AM, Gertsch J, et al. The cannabinoid CB(2) receptor-selective phytocannabinoid beta-caryophyllene exerts analgesic effects in mouse models of inflammatory and neuropathic pain. Eur Neuropsychopharmacol 2014; 24(4): 608-620.##11. do Vale TG, Furtado EC, Santos JG Jr Viana GS. Central effects of citral, myrcene and limonene, constituents of essential oil chemotypes from Lippia alba (Mill.) n.e. Brown. Phytomedicine 2002; 9(8): 709-714.##12. Gaskin DJ, Richard P. The economic costs of pain in the United States. J Pain 2012; 13(8): 715-724.##13. Dey YN, Ota S, Srikanth N, Jamal M, Wanjari M. A phytopharmacological ##review on an important medicinal plant-Amorphophallus paeoniifolius. AYU 2012; 33(1): 27-32.##14. Zimmermann M. Ethical guidelines for investigations of experimental pain in conscious animals. Pain 1983; 16(2): 109-110. ##15. Ebrahimzadeh MA, Nabavi SM, Nabavi SF, Dehpour AA. Antioxidant activity of hydroalcholic extract of Ferula gummosa Boiss roots. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2011; 15(6): 658-664. ##16. Urushidani T, Forte JG, Sachs G. Mechanisms and consequences of proton transport. Boston, Mass. London: Kluwer Academic; 2002. ##17. Bannon AW, Malmberg AB. Models of nociception: hot-plate, tail-flick, and formalin tests in rodents. Curr Protoc Neurosci. 2007; Chapter 8: Unit 8.9. ##18. Yaksh TL, Rudy TA. Chronic catheterization of the spinal subarachnoid space. Physiol Behav 1976; 17(6): 1031-1036. ##19. Le Bars D, Gozariu M, Cadden SW. Animal models of nociception. Pharmacol Rev 2001; 53(4): 597-652.##20. Mitchell K, Bates BD, Keller JM, Lopez M, Scholl L, Navarro J, et al. Ablation of rat TRPV1-expressing Adelta/C-fibers with resiniferatoxin: analysis of withdrawal behaviors, recovery of function and molecular correlates. Mol Pain 2010; 6: 94. ##21. Yarushkina N, Bogdanov A, Filaretova L. ##Somatic pain sensitivity during formation and healing of acetic acid-induced gastric ulcers in conscious rats. Auton Neurosci 2006; 126-127: 100-105. ## ##

گزارش یک مورد آنسفالیت ناشی از آنفولانزای H1N1 در اپیدمی سال 1394 در شمال ایران A Case of Encephalitis Caused by H1N1 Influenza Outbreak of 2015 in North of Iran 1 1 ویروس آنفولانزای H1N1 یکی از گونه های بسیار مسری می‌باشد که همه ساله باعث ایجاد اپیدمی در فصول سرد می‌گردد و در این موارد باید منتظر عوارض نادرآن هم بود. هدف این مطالعه معرفی یک مورد نادر آنسفالیت ناشی از ویروس H1N1 در یک مرد ۵۲ ساله بوده است. بیمار بعد از یک روز تب و علائم آنفولانزا به علت کاهش سطح هوشیاری بستری شد که در بررسی‌های صورت گرفته، CT مغز نرمال بوده و تحت درمان تجربی با وانکومایسین، سفتریاکسون، آسیکلوویر و تامیفلو با توجه به اپیدمی آنفولانزا قرار گرفت. در روز سوم درمان، بیمار هوشیار شد و اختلال عملکرد مغزی نداشت. نمونه CSF با روش RT PCR از نظر H1N1 مثبت شد. نتیجه رنگ آمیزی و کشت CSF منفی بود. در نمونه CSF ده عدد لنفوسیت دیده شد و از نظر پروتئین و قند نیز نرمال گزارش گردید. با تشخیص آنسفالوپاتی ناشی از آنفلوانزا تحت درمان ۱۰ روزه با تامیفلو قرار گرفت و با حال عمومی خوب مرخص گردید. باید دقت نمود که آنفلوانزا می‌تواند یکی از علل کاهش سطح هوشیاری به صورت آنسفالیت یا مننگو آنسفالیت مخصوصاً در ایام اپیدمی باشد. 2 The H1N1 virus is one of the highly contagious strains that leads to epidemic influenza every year in winter. In this outbreak sometimes rare complications of this infection occur.  This report presents a rare case of encephalitis caused by H1N1 virus in a 52-year old man. After a day fever and flu like symptoms the patient was admitted in hospital due to decreased level of consciousness. Brain CT was found to be normal and since it was the flu season empiric treatment with vancomycin, ceftriaxone, acyclovir, and Tamiflu was started. In third day of treatment the patient was alert and had no brain dysfunction. CSF samples were positive for H1N1. Staining and culture were negative for CSF and ten lymphocytes were found in CSF samples, also protein and sugar levels were in normal ranges. The patient with encephalopathy associated influenza was treated with Tamiflu within 10 days and he was discharged in good condition. It is noteworthy that influenza can cause loss of consciousness due to encephalitis or meningoencephalitis, especially during influenza season. 209 215 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 فرهنگ بابامحمودی Farhang Babamahmoodi استاد، گروه عفونی، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران الهام افضلیان اشکذری Elham Afzalian Ashkezari دستیار عفونی، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران فاطمه آهنگرکانی Fatemeh Ahangarkani کارشناسی ارشد میکروبیولوژی، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران لطف الله داودی Lotfollah Davoodi متخصص بیماری های عفونی و گرمسیری، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران lotfdavoodi@yahoo.com صادق شیردل Sadegh Shirdel دانشجو پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران encephalitis influenza A virus H1N1 subtype epidemics آنسفالیت آنفولانزای H1N1 اپیدمی 1. Yu H, Feng Z, Zhang X, Xiang N, Huai Y, Zhou L, et al. Human influenza A (H5N1) cases, urban areas of People’s Republic of China, 2005–2006. Emerg Infect Dis 2007; 13(7): 1061-1064.##2. Haghshenas MR, Asgari A, Babamahmoodi F, Rezai MS, Tabrizee A, Nandoost S. Prevalence of Influenza A/H1N1 Virus in North of Iran (Mazandaran), 2009-2011. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(92): 50-57.##3. Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Swine influenza A (H1N1) infection in two children-Southern California, March-April. MMWR Morb Mortal Wkly Rep 2009; 58(15): 400-402.##4. Najafi N, Davoudi AR, BabaMahmoodi F, Tayebi A, Alian S, Ghassemian R, et al. Epidemiological, clinical and laboratory features of patients hospitalized with 2009 pandemic influenza in north of Iran. Caspian J Intern Med 2012; 3(1): 377-381.##5. Jain S, Kamimoto L, Bramley AM, Schmitz AM, Benoit SR, Louie J, et al. Hospitalized patients with 2009 H1N1 influenza in the United States, April–June 2009. N Engl J Med 2009; 361(20): 1936-1944.##6. Haghshenas M, Jafarian E, Babamahmoodi F, Tabrizi A, Nandoost S, Alizadeh-Navaei R. Prevalence of influenza A/H3N2 virus in northern Iran from 2011 to 2013. Caspian J Intern Med 2015; 6(2): 116-119.##7. Fiore AE, Uyeki TM, Broder K, Finelli L, Euler GL, Singleton JA, et al. Prevention ##and control of influenza with vaccines: recommendations of the Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP), 2010: Department of Health and Human Services, Centers for Disease Control and Prevention (CDC). 2010; 59(RR8).##8. Bennett JE, Dolin R, Blaser MJ. Principles and practice of infectious diseases: Elsevier Health Sciences; 2014. ##9. Babamahmoodi F, Davoodi AR, Ghasemian R, Delavarian L. Report of two rare complications of pandemic influenza A (H1N1). J Infect Dev Ctries 2012; 6(2): 204-207.##10. Davoudi AR, Maleki AR, Beykmohammadi AR, Tayebi A. Fulminant myopericarditis in an immunocompetent adult due to pandemic 2009 (H1N1) influenza A virus infection. Scand J Infect Dis 2012;44(6): 470-472.##11. Wang GF, Li W, Li K. Acute encephalopathy and encephalitis caused by influenza virus infection. Curr Opin Neurol 2010; 23(3): 305-311.##12. Melonari P, Rodríguez SaaC, Abate H. Influenza A pH1N1 meningoencephalitis: a case report. Arch Argent pediatr. 2013; 111(1): e10-13.##13. Studahl M. Influenza virus and CNS manifestations. J Clin Virol 2003; 28(3): 225-32.##14. Fuchigami T, Imai Y, Hasegawa M, Ishii W, Endo A, Arakawa C, et al. Acute encephalopathy with pandemic (H1N1) 2009 virus infection. Pediatr Emerg Care 2012; 28(10): 998-1002.##15. Morishima T, Togashi T, Yokota S, Okuno Y, Miyazaki C, Tashiro M, et al. Encephalitis and encephalopathy associated with an influenza epidemic in Japan. Clin Infect Dis 2002; 35(5): 512-517.##16. Pratt R. Pandemic H1N1 influenza: a threat to infant health. Infection 2009; 6(1): 24-28.##17. Maricich SM, Neul JL, Lotze TE, Cazacu AC, Uyeki TM, Demmler GJ, et al. Neurologic complications associated with influenza A in children during the 2003–2004 influenza season in Houston, Texas. Pediatrics 2004; 114(5): e626-e33.##18. Nandost Kenari S, Haghshenas M, Mirzaei M, Rezaee MS, Tabrizi A. Prevalence of Influenza A Viruses in Patients with Flu Symptoms Attending Mazandaran Provinces Health Centers, 2009-2013. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 24(119) :1-10.## ##

برآورد میزان عفونت پس از پروفیلاکسی سفازولین و ونکومایسین در جراحی زانو و لگن: یک مطالعه مرور ساختار یافته و متاآنالیز Efficacy of Prophylactic Cefazoline and Vancomycin in Hip and Knee Surgery: A Systematic Review and Meta-analysis 1 1 سابقه و هدف: پروفیلاکسی با آنتی بیوتیک یکی از استراتژی‌های موثر در کاهش عفونت پس از عمل جراحی می‌باشد. از جمله آنتی‌بیوتیک‌های مورد استفاده در پروفیلاکسی بیماران تحت جراحی در ناحیه لگن و زانو در مطالعات مختلف، داروهای سفازولین و ونکومایسین می‌باشد. بر همین اساس هدف مطالعه حاضر برآورد میزان عفونت پس از پروفیلاکسی با سفازولین و ونکومایسین در جراحی زانو و لگن می‌باشد. مواد و روش ها: با استفاده از پایگاه‌های اطلاعاتی اسکوپوس، پاب مد،  Web of scienceو موتور جستجوی گوگل اسکولار، کلیدواژه‌های مرتبط (زانو، لگن، سفازولین، ونکومایسین) مقالات مورد جستجو قرار گرفتند. پس از محدود نمودن استراتژی جستجو و حذف موارد تکراری، مقالات باقیمانده با بررسی عنوان و چکیده مورد غربالگری قرار گرفتند. در نهایت شاخص هتروژنیتی بین مطالعات با استفاده از آزمون کوکران (Q) و I2 تعیین گردید. بر اساس نتایج هتروژنیتی از مدل اثر تصادفی برای برآورد شیوع عفونت استفاده گردید. یافته ها: در19 مطالعه وارد شده به متاآنالیز، میزان عفونت پس از جراحی در ناحیه لگن و زانو در 77108 بیمار مورد بررسی قرار گرفت. شیوع عفونت در بیماران تحت پروفیلاکسی با سفازولین با فاصله اطمینان 95 درصد (5/1-9/0) 2/1 درصد، تحت پروفیلاکسی با ونکومایسین (7/1-04/0) 9/0 درصد و تحت پروفیلاکسی با هر دو دارو (6/1-04/1) 3/1 درصد برآورد گردید. استنتاج: نتایج متاآنالیز نشان می‌دهد که میزان عفونت ناحیه لگن و زانو پس از جراحی در بیماران تحت پروفیلاکسی با آنتی‌بیوتیک‌های مورد بررسی پایین بوده و تفاوت معنی‌داری بر حسب نوع آنتی‌بیوتیک مورد استفاده مشاهده نشده است. 2 Background and purpose: Antibiotic prophylaxis is an effective strategy for reduction of postoperative infection. Prophylactic cefazolin and vancomycin are used in patients undergoing hip and knee surgeries. The aim of this meta-analysis was to determine the knee and hip infection after surgery in patients under cefazolin and vancomycin regimen/s. Materials and methods: A literature search was performed in electronic databases including Google scholar, Pubmed, Web of science, and Scopus. The search keywords were hip, knee, cefazolin, and vancomycin. Eligible articles were determined after considering the inclusion/exclusion criteria. Finally, the heterogeneity among the results were defined by Q and I2 tests. Prevalence of infection were determined via randomized effect model based on heterogeneity results. Results: The meta-analysis included 19 articles in which hip and knee infections were investigated in 77108 patients. Prevalence of infection (95% confidence interval) in patients receiving cefazolin, vancomycin, and both antibiotics was 1.2% (0.9-1.5), 0.9% (0.04-1.7), and 1.3% (1.04-1.6), respectively. Conclusion: Current results showed low rates of postoperative knee and hip infections. There was no significant difference between the types of these antibiotics. 216 226 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمدرضا حق شناس Mohammadreza Haghshenas دانشیار، گروه میکروب شناسی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، دانشگاه دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران لطف الله داودی Lotfollah Davoodi متخصص بیماری های عفونی و گرمسیری، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران طهورا موسوی Tahoora Mousavi دانشجوی دکترای بیولوژی سلولی و مولکولی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران stm.jmums.@gmail.com meta-analysis systematic review antibiotic prophylaxis hip knee arthroplasty مرور ساختار یافته متاآنالیز آنتی بیوتیک پروفیلاکسی لگن زانو تعویض مفصل 1. Anderson DJ, Podgorny K, Berríos-Torres SI, Bratzler DW, Dellinger EP, Greene L, et al. Strategies to prevent surgical site infections in acute care hospitals: 2014 update. Infect Control Hosp Epidemiol 2014; 35(6): 605-627.##2. Vegasi AA, Jodrá VM, García ML. Nosocomial infection in surgery wards: a controlled study of increased duration of hospital stays and direct cost of hospitalization. Eur J Epidemiol 1993; 9(5): 504-510.##3. Zanetti G, Goldie SJ, Platt R. Clinical consequences and cost of limiting use of vancomycin for perioperative prophylaxis: example of coronary artery bypass surgery. Emerg Infect Dis 2001; 7(5): 820-827##4. Månsson E, Hellmark B, Sundqvist M, Söderquist B. Sequence types of Staphylococcus epidermidis associated with prosthetic joint infections are not present in the laminar airflow during prosthetic joint surgery. APMIS 2015; 123(7): 589-595.##5. Malhas A, Lawton R, Reidy M, Nathwani D, Clift B. Causative organisms in revision total hip & knee arthroplasty for infection: increasing multi-antibiotic resistance in coagulase-negative Staphylococcus and the implications for antibiotic prophylaxis. The Surgeon 2015; 13(5): 250-255.##6. Teillant A, Gandra S, Barter D, Morgan DJ, Laxminarayan R. Potential burden of antibiotic resistance on surgery and cancer chemotherapy antibiotic prophylaxis in the USA: a literature review and modelling study. Lancet Infect Dis 2015; 15(12): 1429-1437.##7. Periti P, Stringa G, Mini E. Comparative multicenter trial of teicoplanin versus cefazolin for antimicrobial prophylaxis in prosthetic joint implant surgery. Eur J Clin Microbiol Infect Dis 1999; 18(2): 113-119.##8. Chung R, Bivins BA. Antimicrobial prophylaxis in surgery: A synopsis. Infectious Diseases Newsletter 1991; 10(1): 1-4.##9. Engesæter L, Lie SA, Espehaug B, Furnes O, Vollset SE, Havelin LI. Antibiotic prophylaxis in total hip arthroplasty Effects of antibiotic prophylaxis systemically and in bone cement on the revision rate of 22,170 primary hip replacements followed 0-14 years in the Norwegian Arthroplasty Register. Acta Orthop Scand 2003; 74(6): 644-651.##10. Newman EA, Holst DC, Bracey DN, Russell GB, Lang JE. Incidence of heterotopic ossification in direct anterior vs posterior approach to total hip arthroplasty: a retrospective radiographic review. Int Orthop 2015: 1-7.##11. Sewick A, Makani A, Wu C, O’Donnell J, Baldwin KD, Lee G-C. Does dual antibiotic prophylaxis better prevent surgical site infections in total joint arthroplasty? Clin Orthop Relat Res 2012; 470(10): 2702-2707.##12. Engelman R, Shahian D, Shemin R, Guy TS, Bratzler D, Edwards F, et al. The Society of Thoracic Surgeons practice guideline series: antibiotic prophylaxis in cardiac surgery, part II: antibiotic choice. Ann Thorac Surg 2007; 83(4): 1569-1576.##13. Bosco JA, Tejada PRR, Catanzano AJ, Stachel AG, Phillips MS. Expanded Gram-Negative Antimicrobial Prophylaxis Reduces Surgical Site Infections in Hip Arthroplasty. J Arthroplasty 2016; 31(3): 616-621.##14. Peel TN, Cheng AC, Buising KL, Choong PF. Microbiological aetiology, epidemiology, and clinical profile of prosthetic joint infections: are current antibiotic prophylaxis guidelines effective? Antimicrob Agents Chemother 2012; 56(5): 2386-2391.##15. Meehan J, Jamali AA, Nguyen H. Prophylactic antibiotics in hip and knee arthroplasty. J Bone Joint Surg Am 2009; 91(10): 2480-2490.##16. Stevens DL. The role of vancomycin in the treatment paradigm. Clin Infect Dis 2006; 42(Suppl 1): S51-S57.##17. Kanj WW, Flynn JM, Spiegel DA, Dormans JP, Baldwin KD. Vancomycin prophylaxis of surgical site infection in clean orthopedic surgery. Orthopedics 2013; 36(2): 138-146.##18. De Lalla F. Antibiotic prophylaxis in orthopedic prosthetic surgery. J Chemother 2001; 13(1): 48-53.##19. Bedencic K, Kavcic M, Faganeli N, Mihalic R, Mavcic B, Dolenc J, et al. Does Preoperative Antimicrobial Prophylaxis Influence the Diagnostic Potential of Periprosthetic Tissues in Hip or Knee Infections? Clin Orthop Relat Res 2015; 474(1): 258-264##20. Merrer J, Desbouchages L, Serazin V, Razafimamonjy J, Pauthier F, Leneveu M. Comparison of routine prophylaxis with vancomycin or cefazolin for femoral neck fracture surgery: microbiological and clinical outcomes. Infect Control Hosp Epidemiol 2006; 27(12): 1366-1371.##21. Hill C, Mazas F, Flamant R, Evrard J. Prophylactic cefazolin versus placebo in total hip replacement report of a multicentre double-blind randomised trial. Lancet 1981; 317(8224): 795-796##22. Bryan CS, Morgan SL, Caton RJ, Lunceford Jr E. Cefazolin versus cefamandole for prophylaxis during total joint arthroplasty. Clin Orthop Relat Res 1988; 228: 117-122.##23. Tang WM, Chiu KY, Ng TP, Yau WP, Ching PT, Seto WH. Efficacy of a single dose of cefazolin as a prophylactic antibiotic in primary arthroplasty. J Arthroplasty 2003; 18(6): 714-718.##24. Heydemann JS, Nelson CL. Short-term preventive antibiotics. Clin Orthop Relat Res 1986; 205: 184-187.##25. Savarese A, Nanni M, Pasquali C, Egidio A. Vancomycin prophylaxis in joint arthroplasty. Chir Organi Mov 1998; 84(3): 247-251##26. Ponce B, Raines BT, Reed RD, Vick C, Richman J, Hawn M. Surgical Site Infection After Arthroplasty: Comparative Effectiveness of Prophylactic Antibiotics: Do Surgical Care Improvement Project Guidelines Need to Be Updated? J Bone Joint Surg Am 2014; 96(12): 970-977.##27. Smith EB, Wynne R, Joshi A, Liu H, Good RP. Is it time to include vancomycin for routine perioperative antibiotic prophylaxis in total joint arthroplasty patients? J Arthroplasty 2012; 27(8 Suppl): 55-60.##28. Meehan J, Jamali AA, Nguyen H. Prophylactic antibiotics in hip and knee arthroplasty. J Bone Joint Surg Am 2009; 91(10): 2480-2490.##29. Finkelstein R, Rabino G, Mashiah T, Bar-El Y, Adler Z, Kertzman V, et al. Vancomycin versus cefazolin prophylaxis for cardiac surgery in the setting of a high prevalence of methicillin-resistant staphylococcal infections. J Thorac Cardiovasc Surg 2002; 123(2): 326-332.##30. Tyllianakis ME, Karageorgos AC, Marangos MN, Saridis AG, Lambiris EE. Antibiotic prophylaxis in primary hip and knee arthroplasty: comparison between cefuroxime and two specific antistaphylococcal agents. J Arthroplasty 2010; 25(7): 1078-1082.##31. Bailey O, Torkington M, Anthony I, Wells J, Blyth M, Jones B. Antibiotic-related acute kidney injury in patients undergoing elective joint replacement. Bone Joint J 2014; 96(3): 395-398.##32. Mavrogenis AF, Mitsiokapa EA, Romantini M, Grandinetti V, Coll-Mesa L, Ruggieri P, et al. Acute renal failure in orthopaedic surgery. J Long Term Eff Med Implants 2011; 21(2): 149-158.##33. Springer BD, Lee G-C, Osmon D, Haidukewych GJ, Hanssen AD, Jacofsky DJ. Systemic safety of high-dose antibiotic-loaded cement spacers after resection of an infected total knee arthroplasty. Clin Orthop Relat Res 2004; 427: 47-51.##34. Ponce B, Raines BT, Reed RD, Vick C, Richman J, Hawn M. Surgical Site Infection After Arthroplasty: Comparative Effectiveness of Prophylactic Antibiotics. J Bone Joint Surg Am 2014; 96(12): 970-977.##35. Courtney PM, Melnic CM, Zimmer Z, Anari J, Lee G-C. Addition of Vancomycin to Cefazolin Prophylaxis Is Associated With Acute Kidney Injury After Primary Joint Arthroplasty. Clin Orthop Relat Res 2015; 473(7): 2197-2203.##36. Song KH, Kang YM, Sin HY, Yoon SW, Seo HK, Kwon S, et al. Outcome of cefazolin prophylaxis for total knee arthroplasty at an institution with high prevalence of methicillin- resistant Staphylococcus aureus infection. Int J Infect Dis 2011; 15(12): e867-870.## ##

خواص تغدیه ای- درمانی سیر از دیدگاه طب اسلامی-ایرانی و طب مدرن، یک مطالعه مروری Nutritional Properties of Garlic According to Traditional and Modern Medicine: A Review Study 1 1 سابقه و هدف: گیاهان دارویی علاوه بر ارزش غذایی، به واسطه داشتن ترکیبات مختلف از جمله آنتی‌اکسیدان‌ها، از دیر باز جهت کنترل و درمان بیماری‌ها مورد توجه واقع شده‌اند. در این میان سیر از جمله گیاهانی می‌باشد که هم در منابع اسلامی و هم در طب سنتی برای درمان بیماری های مختلف مورد استفاده قرار گرفته است. این مقاله مروری با هدف بررسی خواص تغذیه ای- درمانی سیر از دیدگاه منابع اسلامی و ارزیابی کاربردهای درمانی آن در طب سنتی با یافته‌های علمی طب انجام گردید. مواد و روش ها: در این مطالعه مروری روایتی (narrative)، جستجوی منابع مختلف با استفاده از کلید واژه‌های سیر، قرآن، ترکیبات مغذی و گیاهان دارویی و هم‌چنین واژه‌های انگلیسی Allium stivum، Medicinal plant و Holy Quran در پایگاه های SID، Scopus، Pub med،Science Direct ، ISC، Google scholar وSID  و Magiran از سال 1994 تا 2015 انجام گرفت. هم‌چنین قرآن کریم، تفاسیر قرآن، کتب حدیث و کتب معتبر طب سنتی و گیاهان دارویی نیز مورد بررسی قرار گرفت. سپس داده‌های استخراج شده دسته‌بندی و تحلیل گردید. یافته ها: سیر به علت داشتن ترکیبات مختلف آنتی‌اکسیدان و هم‌چنین ترکیبات سولفوردار نظیر آلیسین، فیتوآلکسین، دی آلیل دی سولفید و تری سولفید در بهبود بیماری‌های مفصلی نقش دارد. هم‌چنین آژئونین، دی آلیل دی– و تری سولفید دارای اثرات پیش آپوپتوزی بوده و در کاهش رشد سلول‌های سرطانی موثر است. استنتاج:یافته‌های اخیر نشان می‌دهد این گیاه حاوی ترکیبات آنتی‌اکسیدانی، ریز مغذی‌هایی هم‌چون سلنیوم و ترکیباتی از قبیل آلیسین و دی آلیل تری سولفید است که دارای خاصیت ضد توموری و ضد میکروبی می‌باشند. شناسایی ترکیبات موثره در سیر و مکانیسم‌های تاثیر آن‌ها می‌تواند کمک موثری در رمزگشایی الهامات قرآنی به ویژه در توصیه به مصرف برخی از گیاهان نماید. 2 Background and purpose: Medicinal plants have received much attention in treatment and control of many diseases due to rich nutritional values and antioxidant properties. Garlic is one of these plants that is mentioned in Islamic sources because of its beneficial effects on human health. In traditional medicine it was used to treat different diseases. This review study aimed at presenting the nutritional properties of garlic according to Islamic sources and its therapeutic applications in traditional medicine. Materials and methods: A narrative review study was carried out, searching online databases including Google Scholar, Scopus, Pub med, Science direct, ISC, Magiran, and SID. Articles published in 1994-2015 were selected.  Also, Holy Quran, Islamic narrations and hadith, traditional medicine and medicinal plants books were studied. The search keywords were Allium stivum, medicinal plant, and Holy Quran. Data was then categorized and analyzed. Results : Garlic contains some antioxidant compounds and micronutrients such as selenium and alicin, diallyl disulfide and diallyl trisulfide that are effective in improving joint diseases. Also, ajoene, diallyl disulfide and diallyl trisulfide which are found in garlic have proapoptotic activities and reduce cancer cell growth. Conclusion: Garlic contains antioxidant compounds such as selenium, allicin and diallyl trisulfid that have antimicrobial and antitumor activities. Identifying its effective compounds and mechanisms could help in deciphering the inspiration of holy Quran about some specific plants. 227 245 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 طهورا موسوی Tahoora Moosavi دانشجوی دکترای بیولوژی سلولی و مولکولی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران علی اصغر زکوی Aliasghar Zakavi دانشیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران فرشته حسینی ولیکی Fereshteh Hosseinivaliki دانشجوی کارشناسی ارشد ایمیونولوژی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمد یوسف پور Mohammad Yousef pour استادیار، گروه طب سنتی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مهدی فخار Mehdi Fakhar دانشیار، گروه انگل شناسی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران علیرضا رفیعی Alireza Rafiei استاد، گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران rafiei1710.@gmail.com رضا علیزاده نوایی Reza Alizadeh-Navaei استادیار، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران آتنا رمضانی Atena Ramezani استادیار، گروه علوم پایه و تغذیه، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری ،ایران ایران Garlic herbs nutrients Quran antioxidants selenium anti-tumor سیر گیاهان دارویی ترکیبات مغذی قرآن آنتی اکسیدان سلنیوم ضد تومور 1. Block E. The Chemistry of Garlic and Oniono. Sci Am 1985; 252(3): 114-119.##2. Ranjbar A, Tavilani H, Mohsenzadeh F. Quranand Pharmaceutical Plants: Antioxidants. Quran and Medicine 2013; 2(1): 5-9.##3. Goncagul G, Ayaz E. Antimicrobial effect of garlic (Allium sativum) and traditional medicine. J Anim Vet Adv 2010; 9(1): 1-4.##4. Muhammad A. Therapeutic flora in Holy Quran. African Journal of History and Culture 2014; 6(9): 141-148.##5. Ghoreyshi SA, Ghamus Quran. Tehran: Daroketab eslami; 1992.##6. Azarpour E, Moraditochaee M, Bozorgi HR. Humour Plants Mentioned in Holy Quran and Iranian Traditional Medicine. In Biological Forum 2014; 6(2): 237.##7. Koshak A, Alfaleh A, Abdel-Sattar E, Koshak E. Medicinal Plants in the Holy Quran and their Therapeutic Benefits. Planta Medica 2012; 78(05): 109.##8. Iurescia S, Fioretti D, Rinaldi M. A blueprint for DNA vaccine design. Methods Mol Biol 2014; 1143: 3-10.##9. Iurescia S, Fioretti D, Fazio VM, Rinaldi M. Epitope-driven DNA vaccine design employing immunoinformatics against B-cell lymphoma: a biotech's challenge. Biotechnol Adv 2012; 30(1): 372-383.##10. Muhammad A. Therapeutic flora in Holy Quran. African Journal of History and Culture 2014; 6(9): 141-148.##11. Leaman O. Sufi Aesthetics: Beauty, Love, and the Human Form in the Writings of Ibn'Arabi and'Iraqi (review). Journal of Shi'a Islamic Studies 2012; 5(1): 95-97.##12. Wani B, Mohammad F, Khan A, Bodha R, Mohiddin F, Hamid A. Some Herbs Mentioned in the Holy Quran and Ahadith and their Medicinal Importance in Contemporary Times. J Pharm Res 2011; 11: 3888-3891.##13. EbnhayonNM. Doaemol eslam. Zekrolhalal. Qom: Ale-al beyt; 2006.##14. Toosi H A. Alestebsar fima ekhtalef menal akhbar. Tehran: Darol ketab eslami; 2011.##15. Ahmad M, Khan MA, Marwat SK, Zafar M, Khan MA, Hassan TU, et al. Useful medicinal flora enlisted in Holy Quran and Ahadith. Am Eurasian J Agric Environ Sci 2009; 5(1): 126-140.##16. Tarighat-Esfanjani A, Namazi N. Nutritional concepts and frequency of foodstuffs mentioned in the Holy Quran. Journal of Religion and Health 2016; 55(3): 812-819.##17. Aboul-Enein BH. Reflections of the Holy Quran and the Mediterranean diet: A culturally congruent approach to obesity? Mediterranean Journal of Nutrition and Metabolism 2015; 8(2): 149-154.##18. Homeyri A. GHorbol asnad. Qom: Al-al beyt; 1993.##19. Shober A. Tebe aemeh. Solvatol hazin. Beyroot: Darol ershad; 2007.##20. Nouri H. Mostadrekol vasael va mostanbetol masael. Beyroot: Al-albeit; 1988.##21. Lot H, Delecolle B, Boccardo G, Marzachi C, Milne RG. Partial characterization of reovirus‐ like particles associated with garlic dwarf disease. Plant pathology 1994; 43(3): 537-546.##22. Tabarsi H. Makaremol akhlagh. Sharifrazi, Qom. 1992.##23. Rahman K, Lowe GM. Garlic and cardiovascular disease: a critical review. The Journal of Nutrition 2006; 136(3): 736S-40S.##24. Rahman K. Historical perspective on garlic and cardiovascular disease. The Journal of Nutrition 2001; 131(3): 977S-979S.##25. Aghili M. Makhzan-al-Advia. Tehran: Tehran University of Medical Sciences. 2009.##26. Tonkaboni M. Tohfeh al-Momenin. Tehran: Shahid Beheshti University of Medical Sciences; 2007.##27. AliHeravi AM. Al-Abnieh An-Hadaegh Al-Advieh. Tehran: Tehran University; 2010.##28. Wisnovsky R. Avicenna and the Avicennian tradition. Cambridge University Press; 2005.##29. Risser AL, Mazur LJ. Use of folk remedies in a Hispanic population. Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine 1995; 149(9): 978-981.##30. Block E. Garlic and other Alliums: the lore and the science. Cambridge: Royal Society of Chemistry; 2010.##31. Fleischauer AT, Arab L. Garlic and cancer: a critical review of the epidemiologic literature. J Nutr 2001; 131(3): 1032S-1040S.##32. Mousavi T ,Rafiei A, Amjadi O, Yoosefpour M, Zakavi A. Medicinal and Nutritional Properties of Grapes in Islamic References, Traditional, and Modern Medicine. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(130): 169-190.##33. Lanzotti V. The analysis of onion and garlic. J Chromatogr A 2006; 1112(1): 3-22.##34. Cardelle-Cobas ACS, Corzo-Marinez M, et al. A Comprehensive Survey of Garlic Functionality. Madrid, CSIC. 2010.##35. Rahman K. Garlic and aging: new insights into an old remedy Khalid Rahman. Ageing Res Rev 2003; 2(1): 39-56.##36. Kleijnen J, Knipschild P, Ter Riet G. Garlic, onions and cardiovascular risk factors. A review of the evidence from human experiments with emphasis on commercially available preparations. Br J Clin Pharmacol 1989; 28(5): 535-544.##37. Lau BH. Suppression of LDL oxidation by garlic compounds is a possible mechanism of cardiovascular health benefit. J Nutr 2006; 136(3): 765S-768S.##38. Janssen-Heininger YM, Poynter ME, Baeuerle PA. Recent advances torwards understanding redox mechanisms in the activation of nuclear factor κb. Free Radic Biol Med 2000; 28(9): 1317-1327.##39. Sanchez M, Lodi F, Vera R, Villar IC, Cogolludo A, Jimenez R, et al. Quercetin and isorhamnetin prevent endothelial dysfunction, superoxide production, and overexpression of p47phox induced by angiotensin II in rat aorta. J Nutr 2007; 137(4): 910-915.##40. Rahman K, Lowe GM. Garlic and cardiovascular disease: a critical review. J Nutr 2006; 136(3): 736S-740S.##41. Raso GM, Meli R, Di Carlo G, Pacilio M, Di Carlo R. Inhibition of inducible nitric oxide synthase and cyclooxygenase-2 expression by flavonoids in macrophage J774A. 1. Life Sci 2001; 68(8): 921-931.##42. Sriamornsak P. Chemistry of pectin and its pharmaceutical uses: A review. Silpakorn University International Journal 2003; 3(1-2): 206-228.##43. Yeh Y-Y, Liu L. Cholesterol-lowering effect of garlic extracts and organosulfur compounds: human and animal studies. J Nutr 2001; 131(3): 989S-993S.##44. Srinivasan K. Plant foods in the management of diabetes mellitus: spices as beneficial antidiabetic food adjuncts. Int J Food Sci Nutr 2005; 56(6): 399-414.##45. Oommen S, Anto RJ, Srinivas G, Karunagaran D. Allicin (from garlic) induces caspase-mediated apoptosis in cancer cells. Eur J Pharmacol 2004; 485(1): 97-103.##46. Sparnins VL, Barany G, Wattenberg LW. Effects of organosulfur compounds from garlic and onions on benzo [a] pyrene-induced neoplasia and glutathione S-transferase activity in the mouse. Carcinogenesis 1988; 9(1): 131-134.##47. Nishikawa T, Yamada N, Hattori A, Fukuda H, Fujino T. Inhibition by ajoene of skin-tumor promotion in mice. Biosci Biotechnol Biochem 2002; 66(10): 2221-2223.##48. Li M, Ciu J-R, Ye Y, Min J-M, Zhang L-H, Wang K, et al. Antitumor activity of Z-ajoene, a natural compound purified from garlic: antimitotic and microtubule-interaction properties. Carcinogenesis 2002; 23(4): 573-579.##49. Liu L, Yeh Y-Y. Inhibition of cholesterol biosynthesis by organosulfur compounds derived from garlic. Lipids 2000; 35(2): 197-203.##50. Thomson M, Ali M. Garlic [Allium sativum]: a review of its potential use as an anti-cancer agent. Curr Cancer Drug Targets 2003; 3(1): 67-81.##51. Wargovich MJ, Goldberg MT. Diallyl sulfide A naturally occurring thioether that inhibits carcinogen-induced nuclear damage to colon epithelial cells in vivo. Mutat Res 1985; 143(3): 127-129.##52. Knowles L, Milner J. Diallyl disulfide induces ERK phosphorylation and alters gene expression profiles in human colon tumor cells. J Nutr 2003; 133(9): 2901-2906.##53. Augusti K, Benaim M. Effect of essential oil of onion (allyl propyl disulphide) on blood glucose, free fatty acid and insulin levels of normal subjects. Clin Chim Acta 1975; 60(1): 121-123.##54. Xiao D, Lew KL, Kim Y-A, Zeng Y, Hahm E-R, Dhir R, et al. Diallyl trisulfide suppresses growth of PC-3 human prostate cancer xenograft in vivo in association with Bax and Bak induction. Clin Cancer Res 2006; 12(22): 6836-6843.##55. Sendl A, Elbl G, Steinke B, Redl K, Breu W, Wagner H. Comparative pharmacological investigations of Allium ursinum and Allium sativum. Planta Med 1992; 58(1): 1-7.##56. Li G, Qiao C, Lin R, Pinto J, Osborne M, Tiwari R. Antiproliferative effects of garlic constituents in cultured human breast-cancer cells. Oncol Rep 1995; 2(5): 787-791.##57. Shirin H, Pinto JT, Kawabata Y, Soh J-W, Delohery T, Moss SF, et al. Antiproliferative effects of S-allylmercaptocysteine on colon cancer cells when tested alone or in combination with sulindac sulfide. Cancer Res 2001; 61(2): 725-731.##58. Amagase H, Petesch BL, Matsuura H, Kasuga S, Itakura Y. Intake of garlic and its bioactive components. J Nutr 2001; 131(3): 955S-962S.##59. Lawson LD, Wang ZJ. Low allicin release from garlic supplements: a major problem due to the sensitivities of alliinase activity. J Agric Food Chem 2001; 49(5): 2592-2599.##60. Rose P, Whiteman M, Moore PK, Zhu YZ. Bioactive S-alk (en)yl cysteine sulfoxide metabolites in the genus Allium: the chemistry of potential therapeutic agents. Nat Prod Rep 2005; 22(3): 351-368.##61. Sparnins VL, Mott AW, Barany G, Wattenberg LW. Effects of allyl methyl trisulfide on glutathione S-transferase activity and BP-induced neoplasia in the mouse. Nutr Cancer 1986; 8(3): 211-215.##62. Fleischauer AT, Poole C, Arab L. Garlic consumption and cancer prevention: meta-analyses of colorectal and stomach cancers. Am J Clin Nutr 2000; 72(4): 1047-1052.##63. Lee SH. Disulfide and multisulfide antitumor agents and their modes of action. Arch Pharm Res 2009; 32(3): 299-315.##64. Melino S, Sabelli R, Paci M. Allyl sulfur compounds and cellular detoxification system: effects and perspectives in cancer therapy. Amino acids 2011; 41(1): 103-112.##65. Dahanukar S, Thatte U. Current status of Ayurveda in phytomedicine. Phytomedicine 1997; 4(4): 359-368.##66. Wallace IV GC, Haar CP, Vandergrift III WA, Giglio P, Dixon-Mah YN, Varma AK, et al. Multi-targeted DATS prevents tumor progression and promotes apoptosis in ectopic glioblastoma xenografts in SCID mice via HDAC inhibition. J Neurooncol 2013; 114(1): 43-50.##67. Capasso A. Antioxidant action and therapeutic efficacy of Allium sativum L. Molecules 2013; 18(1): 690-700.##68. Tsubura A, Lai Y-C, Kuwata M, Uehara N, Yoshizawa K. Anticancer effects of garlic and garlic-derived compounds for breast cancer control. Anticancer Agents Med Chem 2011; 11(3): 249-253.##69. Bat-Chen W, Golan T, Peri I, Ludmer Z, Schwartz B. Allicin purified from fresh garlic cloves induces apoptosis in colon cancer cells via Nrf2. Nutr Cancer 2010; 62(7): 947-957.##70. Lin J, Chen G, SuC C, Hung CF, Yang C, Lee J, et al. Effects of garlic components diallyl sulfide and diallyl disulfide on arylamine N-acetyltransferase activity and 2-aminofluorene-DNA adducts in human promyelocytic leukemia cells. Am J Chin Med 2002; 30(02n03): 315-325.##71. Wang HC, Pao J, Lin SY, Sheen LY. Molecular mechanisms of garlicderived allyl sulfides in the inhibition of skin cancer progression. Ann N Y Acad Sci 2012; 1271(1): 44-52.##72. Leonard SS, Cutler D, Ding M, Vallyathan V, Castranova V, Shi X. Antioxidant properties of fruit and vegetable juices: more to the story than ascorbic acid. Ann Clin Lab Sci 2002; 32(2): 193-200.##73. Zhang C-L, Zeng T, Zhao X-L, Yu L-H, Zhu Z-P, Xie K-Q. Protective effects of garlic oil on hepatocarcinoma induced by N-nitrosodiethylamine in rats. Int J Biol Sci 2012; 8(3): 363-374.##74. Lee J-E, Lee R-A, Kim K-H, Lee J-H. Induction of apoptosis with diallyl disulfide in AGS gastric cancer cell line. J Korean Surg Soc 2011; 81(2): 85-95.##75. Zhou Y, Zhuang W, Hu W, Liu GJ, Wu TX, Wu XT. Consumption of large amounts of Allium vegetables reduces risk for gastric cancer in a meta-analysis. Gastroenterology 2011; 141(1): 80-89.##76. Wang X, Jiao F, Wang Q-W, Wang J, Yang K, Hu R-R, et al. Aged black garlic extract induces inhibition of gastric cancer cell growth in vitro and in vivo. Mol Med Rep 2012; 5(1): 66-72.##77. Lai KC, Hsu SC, Kuo CL, Yang JS, Ma CY, Lu HF, et al. Diallyl sulfide, diallyl disulfide, and diallyl trisulfide inhibit migration and invasion in human colon cancer colo 205 cells through the inhibition of matrix metalloproteinase 2,7, and 9 expressions. Environ Toxicol 2013; 28(9): 479-488.##78. Jo HJ, Song JD, Kim KM, Cho YH, Kim KH, Park YC. Diallyl disulfide induces reversible G2/M phase arrest on a p53-independent mechanism in human colon cancer HCT-116 cells. Oncol Rep 2008; 19(1): 275-280.##79. Belloire C S, Singh V, Daurat C, Siess MH, Le Bon AM. Prtective effects of garlic sulfur compounds against DNA damage induced by direct and indirect acting genotoxic agents in Hep G2 cells. Food Chem Toxicol 2006; 44(6): 827-834.##80. Patya M, Zahalka MA, Vanichkin A, Rabinkov A, Miron T, Mirelman D, et al. Allicin stimulates lymphocytes and wlisits an anti-tumor effect: A possible role of p21. Int Immunol 2004; 16(2): 275-281.##81. Ishikawa H, Saeki T, Otani T,Suzuki T, Shimozuma K, Nishino H, et al. Aged garlic extract prevents a decline of NK cell member and activity in patients with advanced cancer. J Nutr 2006; 136(3supp): 816S-820S.##82. Lau BH, Woolley JL, Marsh CL, Barker GR, Koobs DH, Torrey RR. Superiority of intrale- sional immunotherapy with Corynebacterium parvum and Allium sativum in control of murine transitional cell carcinoma. J Urol 1986; 136(3): 701-705.##83. Wang D, Feng Y, Liu J, Yan J, Wang M, Sasaki J, et al. Black garlic (Allium sativum) extracts enhance the immune system. Medicinal and Aromatic Plant Science and Biotechnology 2010; 4(1): 37-40.##84. Mousavi T, Rafiei A, Yoosefpour M. Nutritional Value and Health Benefits of Dates According to Islamic Recourses and Traditional Medicine. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 24(117): 247-265.##85. Bakri IM, Douglas CW. Inhibitory effect of garlic extract on oral bacteria. Arch Oral Biol 2005; 50(7): 645-651.##86. Cavallito CJ, Bailey JH. Allicin, the antibacterial principle of Allium sativum. I. Isolation, physical properties and antibacterial action. J Am Chem Soc 1944; 66(11): 1950-1951.##87. Tsao SM, Hsu CC, Yin MC. Garlic extract and two diallyl sulphides inhibit methicillin-resistant Staphylococcus aureus infection in BALB/cA mice. J Antimicrob Chemother 2003; 52(6): 974-980.##88. Ankri S, Mirelman D. Antimicrobial properties of allicin from garlic. Microbes Infect 1999; 1(2): 125-129.##89. Shen J, Davis LE, Wallace JM, Cai Y, Lawson LD. Enhanced diallyl trisulfide has in vitro synergy with amphotericin B against Cryptococcus neoformans. Planta Med 1996; 62(5): 415-418.##90. Phay N, Higashiyama T, Tsuji M, Matsuura H, Fukushi Y, Yokota A, et al. An antifungal compound from roots of Welsh onion. Phytochemistry 1999; 52(2): 271-274.##91. Ogita A, Fujita K-i, Taniguchi M, Tanaka T. Dependence of synergistic fungicidal activity of Cu2+ and allicin, an allyl sulfur compound from garlic, on selective accumulation of the ion in the plasma membrane fraction via allicin-mediated phospholipid peroxidation. Planta Med 2006; 72(10): 875-880.##92. Yamada Y, Azuma K. Evaluation of the in vitro antifungal activity of allicin. Antimicrob Agents Chemother 1977; 11(4): 743-749.##93. Lemar KM, Turner M, Lloyd D. Garlic (Allium sativum) as an antiCandida agent: a comparison of the efficacy of fresh garlic and freezedried extracts. J Appl Microbiol 2002; 93(3): 398-405.##94. Lun Z, Burri C, Menzinger M, Kaminsky R. Antiparasitic activity of Diallyl Trisulfide (Dasuansu) ou Human and Animal Pathogenic Protozoa (Trypanosoma sp., Entamoeba histolytica and Giardia lamblia) in vitro. Ann Soc Belge Med Trop 1994; 74: 51-59.##95. Mirelman D, Monheit D, Varon S. Inhibition of growth of Entamoeba histolytica by allicin, the active principle of garlic extract (Allium sativum). J Infect Dis 1987; 156(1): 243-244.##96. Cardelle-Cobas A, Soria AC, Corzo N, Villamiel M. A comprehensive survey of garlic functionality. Madrid: Nova Science Publisher; 2010.##97. Wu CP, Calcagno AM, Hladky SB, Ambudkar SV, Barrand MA. Modulatory effects of plant phenols on human multidrugresistance proteins 1, 4 and 5 (ABCC1, 4 and 5). FEBS J 2005; 272(18): 4725-4740.##98. Bayan L, Koulivand PH, Gorji A. Garlic: a review of potential therapeutic effects. Avicenna J Phytomed 2014; 4(1): 1-14##99. Chan JYY, Yuen ACY, Chan RYK, Chan SW. A review of the cardiovascular benefits and antioxidant properties of allicin. Phytother Res 2013; 27(5): 637-646.##100. Stabler SN, Tejani AM, Huynh F, Fowkes C. Garlic for the prevention of cardiovascular morbidity and mortality in hypertensive patients. Cochrane Database Syst Rev 2012; 8.##101. Allison GL, Lowe GM, Rahman K. Aged garlic extract inhibits platelet activation by increasing intracellular cAMP and reducing the interaction of GPIIb/IIIa receptor with fibrinogen. Life Sci 2012; 91(25): 1275-1280.##102. Chang H, Yamato O, Sakai Y, Yamasaki M, Maede Y. Acceleration of superoxide generation in polymorphonuclear leukocytes and inhibition of platelet aggregation by alk (en) yl thiosulfates derived from onion and garlic in dogs and humans. Prostaglandins Leukot Essent Fatty Acids 2004; 70(1): 77-83.##103. Madkor HR, Mansour SW, Ramadan G. Modulatory effects of garlic, ginger, turmeric and their mixture on hyperglycaemia, dyslipidaemia and oxidative stress in streptozotocin–nicotinamide diabetic rats. Br J Nutr 2011; 105(08): 1210-1217.##104. Eidi A, Eidi M, Esmaeili E. Antidiabetic effect of garlic (Allium sativum L.) in normal and streptozotocin-induced diabetic rats. Phytomedicine 2006; 13(9-10): 624-629.##105. Louis XL, Murphy R, Thandapilly SJ, Yu L, Netticadan T. Garlic extracts prevent oxidative stress, hypertrophy and apoptosis in cardiomyocytes: a role for nitric oxide and hydrogen sulfide. BMC Complement Altern Med 2012; 12: 140.##106. Liu L, Yeh Y-Y. S-alk (en) yl cysteines of garlic inhibit cholesterol synthesis by deactivating HMG-CoA reductase in cultured rat hepatocytes. J Nutr 2002; 132(6): 1129-1134.##107. Mousavi T, Rafiei A, Amjadi O, Yoosefpour M, Zakavi A. Medicinal and Nutritional Properties of Grapes in Islamic References, Traditional, and Modern Medicine. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(130): 169-190.##108. Amjadi O, Mousavi T, Rafiei A, Afzali M A, Yousefpour M, Ghaemi A. Therapeutic and Nutritional Effects of Pomegranate from the Perspective of Islamic Texts, Traditional and Modern Medicine. J Mazandaran Univ Med Sci 2016; 25(134): 374-393.##109. Mousavi T, Rafiei A, Yoosefpour M. Nutritional Value and Health Benefits of Dates According to Islamic Recourses and Traditional Medicine. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 24(117): 247-265.##110. Miron T, Rabinkov A, Peleg E, Rosenthal T, Mirelman D, Wilchek M. Allylmercaptocaptopril: a new antihypertensive drug. Am J Hypertens 2004; 17(1): 71-73##111. Babu PS, Srinivasan K. Influence of dietary capsaicin and onion on the metabolic abnormalities associated with streptozotocin induced diabetes mellitus. Mol Cell Biochem 1997; 175(1-2): 49-57.##112. Tsao SM, Yin MC. In-vitro antimicrobial activity of four diallyl sulphides occurring naturally in garlic and Chinese leek oils. J Med Microbiol 2001; 50(7): 646-649.## ##

بررسی دیدگاه های طب ایرانی و طب رایج در زمینه سبب شناسی تشنگی A Comparative Study on the Views of Persian Medicine and Conventional Medicine about Thirst and its Etiology 1 1 سابقه و هدف: در طب ایرانی، تشنگی به عنوان یک بیماری قلمداد شده و لذا به طور مفصل در مورد انواع تقسیم‌بندی، علل و مکانیسم‌های ایجاد این بیماری و نیز راه‌کارهای درمانی آن توضیح داده شده است. هدف این مطالعه بررسی دیدگاه‌های طب ایرانی و رایج در زمینه سبب شناسی تشنگی است، بدان امید که افق تازه‌ای را فراروی محققین برای تحقیقات بالینی در این زمینه بگشاید. مواد و روش ها: این مطالعه یک بررسی مروری کتابخانه‌ای بوده که ابتدا داده‌ها با کلید واژه تشنگی و عطش در کتب معتبر طب سنتی ایرانی استخراج و سپس با کلید واژه های thirst, etiology, physiology جستجو در پایگاه‌های علمی Google scholar, PubMed, SID, Scopus انجام گرفت. بعد از استخراج داده‌ها، نتایج در غالب مفاهیم و جدول دسته‌بندی گردید. یافته ها: تشنگی در بیان ساده همان احساس نیاز به آب است که در مکتب طب ایرانی به اعتبارات مختلف، تقسیم‌بندی‌های متفاوتی برای آن ذکر شده که اکثر این تقسیمات به اعتبار علل ایجادی آن صورت گرفته است. این علل به طور کلی به دو دسته بدنی و غیربدنی تقسیم می‌شود. علل بدنی خود شامل بیماری‌هایی است که تحت عنوان سوءمزاج، ورم و انسداد بیان شده است و علل غیر بدنی نیز شامل خوردن انواع غذاها و داروهایی است که می‌توانند موجب تشنگی شوند. استنتاج: در مقوله تشنگی در طب ایرانی و طب رایج شباهت‌هایی از نظر علل و انواع وجود دارد. طبق یافته‌های این مطالعه، برخی از علل تشنگی عواملی هستند که در طب رایج کم‌تر به آن‌ها پرداخته شده است و به نظر می‌رسد با مطالعه و بررسی آثار اطبای بزرگ طب ایرانی و با درک عمیق‌تری از مقوله تشنگی بتوان در جهت درمان بیماران گام‌های بهتری برداشت. 2 Background and purpose: In Persian medicine, thirst is regarded as a disease and its different aspects including the causes, mechanisms and treatment options are explained. The aim of this study was to determine the Persian medicine and conventional medicine view of thirst and its etiology to help researchers in clinical studies. Materials and methods: A search was conducted in Persian medical textbooks using thirst as the keyword. Then an electronic search was done in databases including pubmed, google scholar, Scopus, and SID using the following keywords:  thirst, etiology, and physiology. After extracting the data, the results were presented in concepts and tables. Conclusion: Thirst is the feeling of needing to drink water and Persian medicine has different divisions for this feeling. Many of these divisions are formed based on the causes of thirst which are divided into bodily and nonbodily causes. Bodily causes include: ill-tempered, swelling, and obstruction and non-bodily causes include some medications or having certain foods. Result: Persian medicine and conventional medicine share similar views about thirst. However, compared to Persian medicine, conventional medicine does not address some causes of thirst. Therefore, traditional Persian medical textbooks are believed to be useful in treatment of patients. 246 257 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 طاهره امیریان Tahereh Amirian دانشجوی دکترای تخصصی طب سنتی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران زهرا مداحی Zahra Maddahi دانشجوی دکترای تخصصی طب سنتی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمد آزادبخت Mohammad Azadbakht استاد، گروه فارماکوگنوزی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمد یوسف پور Mohammad Yousofpour استادیار، گروه طب سنتی ایرانی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران m.yousofpoor@yahoo.com thirst traditional Persian medicine conventional medicine تشنگی طب سنتی ایرانی طب رایج 1. Nazem I. Nature in Iranian Medicine. Tehran: Abezh Publication; 2010. p. 22-38.##2. A'zam Khan M. Exir e A'zam (Great elixir). Tehran: Institute of medicine historical studies, Islamic and complementary medicine; 2008. p. 476-477.##3. Gilani MK. Hefzo al-sehhah Naseri. 3rd ed. Correction and research: Choopani R; 2013.##4. Arzani MA. Tebbe Akbari. 1th ed. Iran Qom: Jalaleddin; 2010.##5. Avicenna H. Al-Qanon fi al-Tibb (Canon on medicine.), vol. 2. Beirut Lebanon: Alalami Library Publication; 2005. ##6. Hossieni Jorjani I. Zakhireh Kharazmshahi. Tehran university of Medical Science: Institute for Islamic and Complementary Medicine; 2006.##7. Aghili Khorasani MH. Treatment Aghili, lithograph, published by the Institute Studies medical history, Islamic and Complementary Medicine, Tehran, 2008.##8. Ghiravani AEI (Ibn al Jazzar). Stomach Diseases and Treatments (Fi al Medah va Amrazoha va Modavatoha). Tehran: Tehran university of Medical Science; 2009.##9. Razi BA. Kholasatottajareb. Iran, Tehran: Tehran university of Medical Science; 2010; p. 114. ##10. Gharshi A. Al-mojez Fi Teb. Tehran: Tehran University of Medical Science; 2010. ##11. Kermani NIE. Sharhe Asbaab-va-Al Aamaat of Samarghandi. In: institute ETT. Qom: Jalal al- Din; 2008.##12. Sepehri H. Textbook of Medical Physiology. Tehran: Andisheh Rafia; 2015.##13. Anderson B. Thirst-and brain control of water balance. Am Sci 1971; 59(4): 408-414.##14. Farrell M J, Zamarripa F, Shade R, Phillips P A, McKinley M, Fox P T, et al. Effect of aging on regional cerebral blood flow responses associated with osmotic thirst and its satiation by water drinking. Proc Natl Acad Sci U S A. 2008; 105(1): 382-387.##15. Arai S, Stotts N, Puntillo K. Thirst in critically ill patients: from physsiology to sensation. Am J Crit Care 2013; 22(4): 328-35.##16. Stachenfeld NS. Steachenfeld. The Interrelationship of Research in the Laboratory and the Field to Assess Hydration Status and Determine Mechanisms Involved in Water Regulation During Physical Activity. Sports Med 2014; 44(suppl 1): 97–104.##17. Ari SR, Butzlaff A, Stotts NA, Puntillo KA. Quench the thirst; lessons from clinical thirst trials. Biol Res Nurs 2014; 16(4): 456-466.##18. Mazlom S, Ebrahimi Rigi Tanha H, Dalir Z, Sharifipour F, Zerati A. Effect of ice chips on intensity of thirst and fluid intake in patients undergoing hemodialysis. Journal of Evidence Baced Care 2013; 3(3): 59-68.##19. Prop S, van Santen HM, Jöbsis JJ, Kamp G. A practical algorithm for polydipsia in children. Ned Tijdschr Geneeskd 2014; 158: A7595.##20. Puntillo K, Arai SR, Cooper BA, Stotts NA, Nelson JE. A Randomized Clinical Trial of an Intervention to Relieve Thirst and Dry Mouth in Intensive Care Unit Patients. Intensive Care Med 2014; 40(9): 1295-1302.##21. Allida SM, Inglis SC, Davidson PM, Lal S, Hayward CS, Newton PJ. Thirst in chronic heart failure: a review. J Clin Nurs 2015; 24(7-8): 916-926.##22. Friedrich T, Rust C, Bischoff G, Wechsler JG, Jakobs T, Woehrle N, et al. Polydipsia, increasing fatigue and a huge mediastinal tumor in a 49-year-old woman. Internist (Berl) 2013; 54(11): 1376-1382.##23. Wood NL, Goodman AO, van der Burg JM, Gazeau V, Brundin P, Björkqvist M, et al. Increased thirst and drinking in Huntington's disease and the R6-2 mouse. Brain Res Bull 2008 15; 76(1-2): 70-79.##24. Tournikioti K, Voumvourakis K, Moussas G, Plachouras D, Michopoulos I, Douzenis A, et al. Primary polydipsia: a case report. J Nerv Ment Dis 2013; 201(8): 709-711.##25. Aroni P, Nascimento LA, Fonseca LF. Assessment strategies for the management of thirst in the post-anesthetic recovery room. Acta Paul Enferm 2012; 25(4): 530-536.##26. Nascimeo LA, Fonseca LF, Roseto EG, Santos CB. Development of a Safety protocol for Management Thirst in the Immediate Postoperative Period. Rev Esc Enferm USP 2014; 48(5): 834-843. ##27. Brannigan M, Stevenson RJ, Francis H. Thirst interoception and its relationship to a Western-style diet. Physiol Behav 2015; 139: 423-429.##28. Leshem M. Does salt increase thirst? Appetite 2015; 85: 70-75.##29. Stotts NA, Arai SR, Cooper BA, Nelson JE, Puntillo KA. Predictores of Thirst in intensive care unite patients. J Pain Symptom Manage 2015; 49(3): 530-538.##30. Farrell MJ, Bowala TK, Gavrilescu M, Phillips PA, McKinley MJ, McAllen RM, et al. Cortical activation and lamina terminalis functional connectivity during thirst and drinking in humans. Am J Physiol Regul Iintegr Comp Physiol 2011; 301(3): R623-631.##31. Brown MB, McCarty NA, Millard-Stafford M. High-sweat Na+ in cystic fibrosis and healthy individuals does not diminish thirst during exercise in the heat. Am J Physiol Regul Iintegr Comp Physiol 2011; 301(4): R1177- 1185.##32. Noakes TD. Is drinking to thirst optimum? Ann Nutr Metab 2010; 57(2): 9-17.##33. Armstrong LE, Ganio MS, Klau JF, Johnson EC, Casa DJ, Maresh CM. Novel hydration assessment techniques employing thirst and a water intake challenge in healthy men. Appl Physiol Nutr Metab 2014; 39(2): 138-144.##34. Waldréus N, Sjöstrand F, Hahn RG. Thirst in the elderly with and without heart failure. Arch Gerontol Geriatr 2011; 53(2): 174-178.##35. Stachenfeld NS. Acute effects of sodium ingestion on thirst and cardiovascular function. Curr Sports Med Rep 2008; 7(4): S7-13.##36. Waldréus N, Hahn RG, Jaarsma T. Thirst in heart failure: a systematic literature review. Eur J Heart Fail 2013; 15(2): 141-149.##37. Torres IJ, Keedy S, Marlow-O'Connor M, Beenken B, Goldman MB. Neuropsychological impairment in patients with schizophrenia and evidence of hyponatremia and polydipsia. Neuropsychology 2009; 23(3): 307-314.##38. Strachan P1, Prisco D, Multz AS. Recurrent rhabdomyolysis associated with polydipsia-induced hyponatremia-a case report and review of the literature. Gen Hosp Psychiatry 2007; 29(2): 172-174.##39. Okazaki M, Ito M, Kato M. Effects of polydipsia-hyponatremia on seizures in patients with epilepsy. Psychiatry Clin Neurosci 2007; 61(3): 330-332.## ##

انزال زودرس: مروری بر تعاریف و طبقه بندی Premature Ejaculation: Review of Definitions and Classification 1 1 انزال زودرس احتمالاً شایع‌ترین کژکاری جنسی در مردان است که شیوع آن در کل دنیا تقریباً 30 درصد است. انجام پژوهش‌های شیوع‌شناسی، تشخیص دقیق، انجام درمان مناسب و ارزیابی کارآزمایی‌های بالینی، نیازمند تعریفی است که مورد پذیرش همگانی قرار گیرد و قابلیت عملیاتی سازی داشته باشد. متون پژوهشی، تعاریف مختلفی از انزال زودرس ارائه داده‌اند. پرکاربردترین آن‌ها، تعریف راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM) است. با این‌ حال، اکثر این تعاریف نویسنده- محور بوده تا مبتنی بر شواهد و بر اساس پژوهش‌های همه‌گیرشناسی یا پژوهش‌های بالینی نیست. در این مقاله با بررسی 41 مقاله، تعاریف مختلف از انزال زودرس مرور گردید، ملاک‌های این تعاریف برای انزال زودرس مورد بحث قرار گرفت و طبقه‌بندی انواع نشانگان این اختلال ذکر شد. یافته‌ها نشان داد تعاریف و طبقه‌بندی‌هایی که چند بعدی بوده و دارای چند ملاک تشخیصی خصوصاً ملاک‌های عینی مانند زمان انزال دورن واژنی (IELT) باشند، تعاریف و طبقه‌بندی‌های مناسب‌تری هستند. 2 Premature ejaculation is likely the most common sexual dysfunction in men with a worldwide prevalence of approximately 30%. Epidemiological studies, accurate diagnosis, appropriate treatment and evaluation of clinical trials need a universally acknowledged definition that is also capable of operationalization. Studies have defined premature ejaculation differently. The most widely used definition is the DSM-IV-TR definition. However, the majority of these definitions are authority-based rather than evidence-based, and has no support from clinical and/or epidemiological studies. In this article, 41 articles were examined, various definitions of premature ejaculation were reviewed, definition criteria of it were discussed and classification of this dysfunction was mentioned. The results showed that multidimensional classifications and definitions using various diagnostic criteria, especially objective criteria like IELT are the most appropriate ones. 258 272 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 محمد سلطانی زاده Mohammad Soltanizadeh استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ایران mohammad.soltani@hotmail.com حمیدطاهر نشاط دوست Hamid Taher Neshatdoost استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ایران مهرداد کلانتری Mehrdad Kalantari استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ایران مهرداد صالحی Mehrdad Salehi استاد، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران محمدحسین ایزدپناهی Mohammad Hossein Izadpanahi استادیار، گروه اورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران premature ejaculation definition operationalization classification انزال زودرس تعریف عملیاتی سازی طبقه‌بندی 1. Motofei I, Rowland, DL. The neurophysiology of ejaculation: Developing perspectives. BJU Int 2005; 96: 1333-1338.##2.Waldinger MD. Male ejaculation and orgasmic disorders. In: Handbook of sexual dysfunction. Taylor & Francis 2005. p. 215-248.##3.Jannini EA, Lombardo F, Lenzi A. Correlation between ejaculatory and erectile dysfunction. Int J Androl 2005; 28(suppl 2): 40-45.##4. Colpi G, Weidner W, Jungwirth A, Pomerol J, Papp G, Hargreave T, et al. EAU guidelines on ejaculatory dysfunction. Eur Urol 2004; 46: 555-558. ##5. Althof SE, Symonds T. Patient reported outcomes used in the assessment of premature ejaculation. Urol Clin North Am 2007; 34(4): 581-589.##6. Babolhavaeji H. Feizian M. Evaluation the Frequency of Sexual Dysfunction in Infertile Men, Fatemieh Hospital, Hamadan. Sci J Hamadan Univ Med Sci 2008: 15(2): 32-36.##7. Mehrabi F, Ehssanmanesh M, Karimi Keisomi E. Demographic Characteristics of Men with Sexual Dysfunction. Iraninan Psychiatry and Clinical Psychology (IJPCP) 2003; 9(2): 14-21.##8. Rezakhaniha B, Safarinejad MR. A survey of prevalence of sexual disorders and risk factors in patient who reffered in Urology ward in 501 Hospital 2004-05. Annuals of Military and Health Sciences Research 2007; 4(4): 1041-1046.##9. Althof SE, Rowland DL. Identifying constructs and criteria for the diagnosis of premature ejaculation: Implication for making errors of classification. BJU Int 2008; 102(6): 708-712.##10. Laumann EO, Nicolosi A, Glasser DB, Paik A, Gingell C, Moreira F, et al. Sexual problems among women and men aged 40-80 years: prevalence and correlates identified in the global study of sexual attitudes and behaviors. Int J Impot Res 2005; 17(1): 39-57.##11. Hartmann U, Schedlowski M, Kruger TH. Cognitive and partner-related factors in rapid ejaculation: Differences between dysfunctional and functional men. World J Urol 2005; 23(2): 93-101.##12. McMahon CG, Althof SE, Waldinger MD, Porst H, Dean J, Sharlip ID, et al. An evidence-based definition of lifelong premature ejaculation: report of the international society for sexual medicine (ISSM) ad hoc committee for the definition of premature ejaculation. J Sex Med 2008; 5(7): 1590-1606.##13. Strassberg DS, Kelly MP, Carroll C, Kircher JC. The psychophysiological nature of premature ejaculation. Arch Sex Behav 1987; 16(4): 327-336.##14. Trudel G, Proulx S. Treatment of premature ejaculation by bibliotherapy: An experimental study. J Sex Marital Ther 1987; 2(2): 163-167.##15. Waldinger MD, Schweitzer DH. Changing paradigms from a historical DSM-III and DSM-IV view toward an evidence-based definition of premature ejaculation. Part II—proposals for DSM-V and ICD-11. J Sex Med 2006; 3(4): 693-705.##16. Waldinger MD. The neurobiological approach to premature ejaculation. J Urol 2002; 168(6): 2359-2367.##17. Waldinger MD, Schweitzer DH. The use of old and recent DSM definitions of premature ejaculation in observational studies: a contribution to the present debate for a new classification of PE in the DSM-V. J Sex Med 2008; 5(5): 1079-1087.##18. Waldinger, MD, Schweitzer DH. The DSM-IV-TR is an inadequate diagnostic tool for premature ejaculation. J Sex Med 2007; 4(3): 822-823.##19. Hellstrom WJ. The DSM-IV-TR is an appropriate diagnostic tool for premature ejaculation. J Sex Med 2007; 4(1): 252.##20. American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders, 5th ed. American Psychiatric Association. 2013.##21. Waldinger MD, Hengeveld MW, Zwinderman, AH. Paroxetine treatment of premature ejaculation: A double blind, randomized, placebo controlled study. Am J Psychiatry 1994; 151(9): 1377-1379.##22. Gebhard PH. Factors in marital orgasm. Journal of Social Issues, 1966; 22(2): 88-95.##23. Darling CA, Davidson JK, Cox RP. Female sexual response and the timing of partner orgasm. J Sex Marital Ther 1991; 17(1): 3-21.##24. Waldinger MD, Hengeveld M, Zwinderman AH, Olivier B. An empirical operationalization study of DSM-IV diagnostic criteria for premature ejaculation. Int J Psychiatry Clin Pract 1998; 2(4): 287-293.##25. McMahon CG. Long term results of treatment of premature ejaculation with selective serotonin re-uptake inhibitors. Int J Impot Res 2002; 14: S19.##26. Waldinger MD. Four measures of investigating ejaculatory performance. J Sex Med 2007; 4(2): 520-531.##27. Soltanizadeh M. A comparison between the effectiveness of cognitive-behavioral, metacognitive-behavioral and mindfulness-based therapies on premature ejaculation of men referred to health centers in Isfahan. [PhD Thesis]. University of Isfahan, 2013. ##28. Kaplan HS, Kohl RN, Pomeroy WB, Affit AK, Hogan B. Group treatment of premature ejaculation. Arch Sex Behav 1974; 3(5): 443-452.##29. Zilbergeld B. Male sexuality. Bantam; 1978.##30. McMahon CG, Waldinger M, Rowland DL, Assalian P, Chan Kim Y, Bechara A, et al. Ejaculatory disorders. In: Standard practice in sexual medicine. Blackwell Publishing; 2006. pp. 188-209. ##31. Perelman MA. A new combination treatment for premature ejaculation: A sex therapist’s perspective. J Sex Med 2006; 3(6): 1004-1012.##32. Grenier G, Byers ES. The relationships among ejaculatory control, ejaculatory latency, and attempts to prolong heterosexual intercourse. Arch Sex Behav 1997; 26(1): 27-47.##33. Cranston–Cuebas MA, Barlow DH. Cognitive and affective contributions to sexual functioning. Annual Review of Sexual Research 1990; 1(1): 119-161.##34. Patrick DL, Althof SE, Pryor JL, Rosen R, Rowland DL, Ho KF, et al. Premature ejaculation: An observational study of men and their partners. J Sex Med 2005; 2(3): 358-367.##35. McMahon CG. Ejaculatory dysfunction. In: Male and female sexual dysfunction. New Yourk: Mosby; 2004. p. 59-84.##36. Rowland DL, Cooper SE, Schneider M. Defining premature ejaculation for experimental and clinical investigations. Arch Sex Behav 2001; 30(3): 235-253.##37. Patrick DL, Rowland D, Rothman M. Interrelationships among measures of premature ejaculation: the central role of perceived control. J Sex Med 2007; 4(3): 780-788.##38. Rosen RC, Althof S. Impact of premature ejaculation: the psychological, quality of life, and sexual relationship consequences. J Sex Med 2008; 5(6): 1296-1307.##39. Byers ES, Grenier G. Premature or rapid ejaculation: heterosexual couples' perceptions of men's ejaculatory behavior. Arch Sex Behav 2003; 32(3): 261-270.##40. Symonds T, Roblin D, Hart K, Althof S. How does premature ejaculation impact a man’s life? J Sex Marital Ther 2003; 29(5): 361-370.##41. Rowland DL, Patrick DL, Rothman M, Gagnon DD. The psychological burden of premature ejaculation. J Urol 2007; 177(3): 1065-1070.##42. Fanciullacci F, Colpi GM, Beretta G, Zanollo A. Cortical evoked potentials in subjects with true premature ejaculation. Andrologia 1988; 20(4): 326-330.##43. Segraves RT, Saran A, Segraves K, Maquire E. Clomipramine versus placebo in the treatment of premature ejaculation: a pilot study. J Sex Marital Ther 1993; 19(3): 198-200.##44. Masters W, Johnson V. Human sexual response. Boston, Massachusettes: Little Brown; 1966.##45. Schapiro B. Premature ejaculation: a review of 1130 cases. J Urol 1943; 50: 374-379.##46. Godpodinoff ML. Premature ejaculation: clinical subgroups and etiology. J Sex Marital Ther 1989; 15(2): 130-134.##47. Waldinger MD. The need for a revival of psychoanalytic investigations into premature ejaculation. Journal of Men's Health & Gender 2006; 3(4): 390-396.## ##

اصلاحیه (: Erratum)تأثیر درمان شناختی- رفتاری خانواده مدار بر اصلاح تصویر خود مرتبط با چاقی در کودکان Erratum:Effect of Family-based Cognitive Behavioral Therapy in Modification of self-image Associated with Obesity among Children 1 1 اصلاحیه (: Erratum)تأثیر درمان شناختی- رفتاری خانواده مدار بر اصلاح تصویر خود مرتبط با چاقی در کودکان اصلاحیه (: Erratum)تأثیر درمان شناختی- رفتاری خانواده مدار بر اصلاح تصویر خود مرتبط با چاقی در کودکان اصلاحیه (: Erratum)تأثیر درمان شناختی- رفتاری خانواده مدار بر اصلاح تصویر خود مرتبط با چاقی در کودکان 273 273 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 2016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/62016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/32016/08/3 1395/5/13 عصمت بیات Esmat Bayat دانشجوی کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران ایران اسحق رحیمیان Isaac Rahimian سمنان: دانشگاه سمنان، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ایران سیاوش طالع پسند Seyavash Talepasand دانشیار، گروه نفرولوژی اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ایران پارسا یوسفی چایجان Parsa Yousefichaijan دانشیار، گروه نفرولوژی اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ایران اصلاحیه (: Erratum)تأثیر درمان شناختی- رفتاری خانواده مدار بر اصلاح تصویر خود مرتبط با چاقی در کودکان پیرو در خواست نویسنده مسئول مقاله با عنوان : ) تأثیردرمان شناختی-رفتاری خانواده مدار بر اصالح تصویر##خود مرتبط با چاقی در کودکان( که در شماره 731 خرداد 7331 در دوره62این نشریه منتشر شده است. به اطالع##می رساند خانم زهرا حمیدی از لیست نویسندگان حذف شده ولیست نویسندگان به صورت زیر می باشد:##عصمت بیات اسحق رحیمیان سیاوش طالع پسند پارسا یوسفی چایجان## ##