1395 26 146 0 278

اثر التیام بخشی شیره و عصاره هیدروالکلی استبرق (Calotropis procera) بر ترمیم زخم پوستی موش صحرایی Repairing Effect of Latex and Hydro-alcoholic Extract of Calotropis procera on Wound Healing in Rat 1 1 سابقه و هدف: درمان صحیح ومراقبت از زخم و هم‌چنین جلوگیری از عفونی شدن آن جهت افزایش سرعت بهبودی، همواره مد نظر انسان بوده و روش‌های مختلف برای رسیدن به این هدف به کار گرفته شده است. استبرق،گیاهی است که خواص ضد التهابی وضد میکروبی زیادی برای آن گزارش شده است.هدف ازانجام این مطالعه بررسی تأثیر شیره و عصاره هیدروالکلی استبرق بر ترمیم زخم پوستی درمدل رت بود. مواد و روش‌ها: 45 سر موش صحرایی نر به وزن 250-200 گرم به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل تقسیم شدند. بیهوشی با زایلازین و کتامین به صورت داخل صفاقی انجام شد. سپس موهای پشت حیوان تراشیده شد و پس از ضد عفونی شدن با بتادین و گاز استریل، در مجاورت مهره‌های گردنی یک برش تمام ضخامت دایره‌ای شکل به قطر 6 میلی متر ایجاد شد. در گروه‌های آزمایش شیره و عصاره الکلی گیاه به صورت موضعی بر روی زخم استفاده شد در حالی که در گروه کنترل از نرمال سالین استفاده شد. در گروه سوم نرمال سالین به مدت 5 روز، روزانه یک‌بار روی زخم ریخته شد. یافته‌ها: در روزهای 4، 7، 14 و 21، پس از سنجش میزان انقباض زخم، نمونه‌هایی از پوست دوحیوان در هر گروه برای آزمایش‌های هیستوپاتولوژی اخذگردید. مقاطع با ضخامت 5 میکرونی تهیه و پس از رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین با میکروسکوپ نوری بررسی شدند. دراین مطالعه میزان انقباض زخم درتمام روزها درگروه‌های تیمار از گروه کنترل بیش‌تر بود. هم‌چنین در آزمایش هیستوپاتولوژی، شاخص‌های ترمیم زخم درتمام روزها درگروه‌های تیمار بهتر بودند ولی بین گروه‌های تیمار اختلاف معنی‌داری وجود نداشت. استنتاج: نتایج این مطالعه نشان داد که شیره و عصاره گیاه استبرق موجب تسریع در روند بهبود زخم می‌شود و مدت زمان لازم برای بهبودی کامل زخم را کاهش می‌دهد. 2 Background and purpose: Appropriate treatment and care are essential to promote healing and preventing infection of wound and different approaches have been used to avoid such complications. Calotropis procera is a plant with anti-inflammatory and anti-microbial properties. properties. The aim of the present study was the evaluation the effects of latex and hydro-alcoholic extract of Calotropis procera on cutaneous wound healing in a rat model. Materials and methods: Forty five male rats weighting 200-250g were randomly divided into two experimental groups and one control group. Anesthesia was done by intraperitoneal administration of ketamine-xylazine combination. Then, back hairs of animals were shaved and after disinfection with betadine a circular full thickness incision with 6 mm diameter was made near the cervical vertebras. Latex and hydro-alcoholic extract of plant were poured topically on wound in two experimental groups, while in the control group normal saline was used once daily for five days. Results: On days 4, 7, 14, and 21, after assessment of wound contraction rate, two rats from each group were euthanized and skin samples were prepared for histopathologic examination. Sections in 5 µm thicknesses were stained by hematoxylin and eosin (H&E) and studied microscopically. In all days, wound contraction rate was higher in experimental groups compared to that in control group. Histopathologic examination showed that in all days other indices of wound healing were in a better state in experimental groups, but there were no any significant differences between the two experimental groups. Conclusion: Results showed that the latex and hydro-alcoholic extract of Calotropis procera accelerate skin wound healing and decreases the duration of complete wound healing. 1 8 2017/03/6 1395/12/16 2017/03/6 1395/12/16 عباس رئیسی Abbas Raisi استادیار، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران ایران dr_abbas_raisi@yahoo.com قاسم فرجانی کیش Ghasem Farjanikish استادیار، گروه پاتولوژی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران ایران محسن عباسی Mohsen Abbasi دانشیار، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران ایران عباس پیرزاده Abbas Pirzadeh کارشناس ارشد بافت شناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران ایران عارف کرد Aref Kord دانشجوی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران ایران فاطمه قلندری Fatemeh Ghalandari دانشجوی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران ایران Calotropis procera latex hydro-alcoholic extract histopathology wound healing استبرق شیره عصاره الکلی هیستوپاتولوژی ترمیم زخم 1. Souba WW, Wilmore D. Diet and nutrition incase of the patient with surgery, trauma and sepsis. In: Shils ME, Olsar JA, Shike M, (eds). Modern nutrition in health and disease. 9th ed. Baltimore: Williams and Wilkins; 1999. p. 1589-1618.##2. Hay IC, Jamieson M, Ormerod AD. Randomized trial of aromatherapy. Successful treatment for alopecia areata. Arch Dermatol 1998; 134(11): 1349-1352.##3. Sabiston DC. Sabiston's Textbook of Surgery, 14th ed. New York: W.B. Saunders Co; 1991.##4. Sewall GK, Robertson KM, Connor NP, Heisey DM, Hartig GK. Effect of topical mitomycin on skin wound contraction. Arch Facial Plast Surg 2003; 5(1): 59-62.##5. Allahtavakoli M, Arab BaniAsad F, Mahmoudi M, Jafari Naveh H, Tavakolian V, Kamali M, et al. Effect of Hydro-Alcoholic Extract of Artemisia Aucheri on Healing of Skin Wound in Rat. J Mazandaran Univ Med Sci 2010; 20(77): 70-76 (Persian).##6. Kazemi-Darabadi S, Sarrafzadeh-Rezaei F, Farshid AA, Dalir-Naghadeh B. Allogenous skin fibroblast transplantation enhances excisional wound healing following alloxan diabetes in sheep, a randomized controlled trial. Int J Surg 2014; 12(8): 751-756.##7. Cosentino S, Tuberoso CI, Pisano B, Satta M, Mascia V, Arzedi E, et al. In-vitro antimicrobial activity and chemical composition of Sardinian Thymus essential oils. Lett Appl Microbiol 1999; 29(2): 130-135.##8. Quazi Sh, Mathur K, Arora S. Calotropis procera: an overview of its phytochemistry and Pharmacology. IJOD 2013; 1(2): 63-69.##9. Kumar VL, Arya S. Medicinal uses and pharmacological properties of Calotropis procera. Recent Progress in Medicinal Plants. Texas: Studium Press; 2006; 373-388.##10. Ayoub SM, Kingstonb DGI. Screening of plants used in Sudan folk medicine for anticancer activity. Fitoterapia 1981; 52: 281-284.##11. Stennis-Kruseman MJV. Selected Indonesian medicinal plants. Organization for Scientific Research in Indonesia, Publication Department; 1953.##12. Karimi I, Dabili A. Study of the effect of compound Syzygium aromaticum and Rheum officinale extract on skin wound healing in rat. Iranian Journal of Vetrinary Clinical Sciences 2015; 9(2): 49-56 (Persian).##13. Abramov Y, Golden B, Sullivan M, Botros SM, Miller JJR, AlshahrourA, et al. Histologic characterization of vaginal vs abdominal surgical wound healing in arabbit model. Wound Repair Regen 2007; 15(1): 80-86.##14. Sharma AK, Kharb R, Kaur R. Pharmacognostical aspects of Calotropis procera (Ait.) R. Br. Int J Pharm Bio Sci 2011; 2(3): 480-488.##15. Aderounmu AO, Omonisi AE, Akingbasote JA, Makanjuola M, Bejide RA, Orafidiya LO, et al. Wound-Healing and Potential Anti-Keloidal Properties of the Latex of Calotropis Procera (Aiton) Asclepiadaceae in Rabbits. Afr J Tradit Complement Altern Med 2013; 10(3): 574-579.##16. Kumar VL, Guruprasad B, Chaudhary P, Fatmi SM, Oliveira RS, Ramos MV. Protective effect of proteins derived from Calotropis procera latex against acute inflammation in rat. Auton Autacoid Pharmacol 2015; 35(1-2): 1-8.##17. Sharma R, Thakur G, Sanodiya BS, Savita A, Pandey M, Sharma A, et al. Therapeutic potential of Calotropis procera: A giant milkweed. ISOR J Pharm Bio Sci 2012; 4(2): 42-57.##18. Markouk M, Bekkouche K, Larhsini M, Bousaid M, Lazrek HB, Jana M. Evaluation of some Moroccan medicinal plant extracts for larvicidal activity. J Ethnopharmacol 2000; 73(1-2): 293-297.##19. Saratha V, Subramanian S, Sivakumar S. Evaluation of wound healing potential of Calotropisgigantea latex studied on excision wounds in experimental rats. Medicinal Chemistry Research 2010; 19(8): 936-947.##20. Dewan S, Sangraula H, Kumar VL. Preliminary studies on the analgesic activity of latex of Calotropis procera. J Ethnopharmacol 2000; 73(1-2): 307-311.##21. Basu A, Sen T, Pal S, Muscalo N, Capasso F, Nag Choudhuri A K. Studies on the antiulcer activity of the chloroform fraction of Calotropisprocera root extract. Phytotherapy Res 1997; 11(2): 163-165.##22. Kamath JV, Rana AC. Preliminary study of antifertility activity of calotropis procera roots in female rats. Fitoterapia 2002; 73(2): 111-115.##23. Deshmukh PT, Fernandes J, Atul A, Toppo E. Wound healing activity of Calotropis gigantea root bark in rats. J Ethnopharmacol 2009; 125(1): 178-181.##24. Ashraful Alam M, Rowshanul Habib M, Nikkon R, Rahman M, Rezaul Karim M. Antimicrobial activity of Akanda (Calotropis gigantea L.) on some pathogenic bacteria. Bangladesh J SciInd Res 2008; 43(3): 397-404.##25. Patil RA, Makwana AB. Anti-hyperbilirubinemic and wound healing activity of aqueous extract of Calotropis procera leaves in Wistar rats. Indian J Pharmacol 2015; 47(4): 398-402.##26. Aderounmu AO, Omonisi AE, Akingbasote JA, Makanjuola M, Bejide RA, Orafidiya LO, et al. Wound-Healing and Potential Anti-Keloidal Properties of the Latex of Calotropis Procera (Aiton) Asclepiadaceae in Rabbits. Afr J Tradit Complement Altern Med 2013; 10(3): 574-579.##27. Kumar VL, Guruprasad B, Chaudhary P, Fatmi SM, Oliveira RS, Ramos MV. Protective effect of proteins derived from Calotropisprocera latex against acute inflammation in rat. Auton Autacoid Pharmacol 2015; 35(1-2): 1-8.## ##

بررسی بیان ژن های T-bet و GATA-3 در کودکان مبتلا به آسم آلرژیک در مقایسه با گروه شاهد T-bet and GATA-3 Gene Expression in Children with Allergic Asthma and Healthy Controls 1 1 سابقه و هدف: آسم آلرژیک یک اختلال التهابی مزمن است که با افزایش التهاب مجاری هوایی و پاسخ بیش از حد برونش به محرک‌ها می‌باشد. سلو‌ل‌های اصلی دخیل در پاتوفیزیولوژی آسم، سلول‌های Th1 و Th2 می‌باشند و عملکرد این سلول‌ها تحت تاثیر فاکتورهای رونویسی T-bet و GATA3 می‌باشد. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت بیان ژن‌های T bet،  GATA3در کودکان مبتلا به آسم آلرژیک در مقایسه با گروه شاهد انجام شد. مواد و روش‌ها: در این پژوهش مورد- شاهدی تعداد 24 بیمار مبتلا به آسم آلرژیک و هم‌چنین 10 فرد سالم به عنوان گروه کنترل شرکت داشتند. سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی جدا گردید، RNA آن‌ها استخراج و cDNA سنتز شد و بیان نسبی فاکتورهای نسخه برداری T-bet وGATA3  به وسیله روش  Real time PCRارزیابی شد و ارتباط آن با فاکتورهای خطر آسم با استفاده از آزمون‌های آماری مربوطه مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بیان ژن GATA3 در بیماران به میزان 29 برابر افراد شاهد افزایش داشت (002/0p=). در حالی که بیانT-bet  کاهش داشته (43/0) و معنی‌دار نبود (32/0p=). ارزیابی نسبت T-bet/GATA3 نشان داد که در بیماران این نسبت به‌طور معنی‌داری کمتر از افراد شاهد است (0001/0>p). استنتاج: افزایش بیان GATA3 و کاهش نسبت T-bet/GATA3 بیماران در مقایسه با افراد شاهد نشان از اختلال وضعیت پاسخ‌های ایمنی اختصاصی در آسم دارد. بنابراین هر گونه اقدام درمانی و یا کنترلی می‌بایست بر اصلاح وضعیت عدم تعادل ایجاد شده متمرکز گردد. 2 Background and purpose: Allergic asthma is a chronic inflammatory disorder with increased inflammation and bronchial over react to stimulants. Th1 and Th2 cells are the main cells involved in the pathophysiology of asthma. The function of these cells is under the influence of T-bet and GATA3 transcription factors. This study aimed to investigate the impairment of immune responses in patients with allergic asthma compared with controls. Materials and methods: In a case-control study, 24 patients with allergic asthma and 10 healthy individuals were recruited. The Mononuclear cells (PBMCs) were isolated and cDNA was synthesized after RNA extraction. Gene’s expressions of T-bet and GATA3 were evaluated by Real-time Polymerase chain reaction and their relationships with risk factors for asthma were analyzed using statistical tests. Results: In our study, the GATA3 gene expression in patients increased 29 times more than that in controls (P= 0.002) but the expression of T-bet declined (0.43, P =0.32). Evaluation of T-bet / GATA3 showed that this ratio was significantly lower in patients compared with that in the controls (P<0.0001). Conclusion: Increased expression of GATA3 and significant reduction of T-bet / GATA3 ratio in patients showed disturbed immune responses in asthma. So, any remedial or control actions should focus on improving the unbalanced situation. 9 21 2017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/6 1395/12/16 مصطفی کاردان Mostafa Kardan دانشجوی کارشناسی ارشد ایمونولوژی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران جواد غفاری Javad Ghaffari استاد، گروه اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رضا ولدان Reza Valadan استادیار، گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران علیرضا رفیعی Alireza Rafiei استاد، گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران rafiei1710@gmail.com مصطفی سلطانی Mostafa Soltani دانشجوی کارشناسی ارشد ایمونولوژی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران میثم آقاجانی Meysam Aghajani . دانشجوی کارشناسی ارشد ایمونولوژی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مرضیه محمدی Marziyeh Mohammadi دانشجوی دکترای ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تهران علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران allergic asthma T-bet GATA-3 Real time PCR آسم آلرژیک T-bet GATA3 Real time PCR 1. Watson RR, Zibadi S, Rafatpanah H, Jabbari##F, Ghasemi R, Ghafari J, et al. Oral##administration of the purple passion fruit peel##extract reduces wheeze and cough and##improves shortness of breath in adults with##asthma. Nutr Res 2008; 28(3): 166-171.##2. Zhou W, Nie X. Afzelin attenuates asthma##phenotypes by downregulation of GATA3 in##a murine model of asthma. Mol Med Rep##2015; 12(1): 71-76.##3. Singh BB, Khorsan R, Vinjamury SP, DerMartirosian##C, Kizhakkeveettil A, Anderson##TM. Herbal treatments of asthma: a systematic##review. J Asthma 2007; 44(9): 685-698.##4. Ghaffari J, Rafatpanah H, Khalilian A, Nazari##Z, Ghaffari R. Skin Prick Test In Asthmatic,##Allergic Rhinitis And Urticaria Patients. Med##J Mashhad Univ Med Sci 2011; 54(1): 44-49##(Persian).##5. Ghaffari J, Aarabi M. The prevalence of##pediatric asthma in the Islamic Republic of##Iran: A systematic review and meta-analysis.##J Pediatr Rev 2013; 1(1): 2-11 (Persian).##6. Leigh R, Ellis R, Wattie JN, Hirota JA,##Matthaei KI, Foster PS, et al. Type 2##cytokines in the pathogenesis of sustained##airway dysfunction and airway remodeling in##mice. Am J Respir Crit Care Med 2004;##169(7): 860-867.##7. Zhao Y, Yang J, Gao Y-d, Guo W. Th17##immunity in patients with allergic asthma. Int##Arch Allergy Immunol 2009;151(4):297-307.##8. Ahui MLB, Champy P, Ramadan A, Van##LP, Araujo L, André KB, et al. Ginger##prevents Th2-mediated immune responses in##a mouse model of airway inflammation. In##Immunopharmacol 2008; 8(12): 1626-1632.##9. Fujiwara M, Hirose K, Kagami S-i, Takatori##H, Wakashin H, Tamachi T, et al. T-bet##inhibits both T H 2 cell–mediated eosinophil##recruitment and T H 17 cell–mediated##neutrophil recruitment into the airways. J##Allergy Clin Immunol 2007; 119(3): 662-670.##10. Krug N, Hohlfeld JM, Kirsten A-M, Kornmann##O, Beeh KM, Kappeler D, et al. Allergeninduced##asthmatic responses modified by a##GATA3-specific DNAzyme. N Engl J Med##2015; 372(21): 1987-1995.##11. Vale Pereira S, Todo Bom A, Geraldes L,##Schmidt Weber C, Akdis C, Mota Pinto A. ##FoxP3, GATA 3 and T bet expression in##elderly asthma. Clin Exp Allergy 2011;##41(4): 490-496.##12. Finotto S, Glimcher L. T cell directives for##transcriptional regulation in asthma. Springer##Semin Immunopathol 2003; 25(3): 281-294.##13. Kim SH, Hong Jh, Lee YC. Oleanolic##acid suppresses ovalbumin-induced airway##inflammation and Th2-mediated allergic##asthma by modulating the transcription##factors T-bet, GATA-3, RORγt and Foxp3 in##asthmatic mice. Int Immunopharmacol 2014;##18(2): 311-324.##14. Yuan Y, Yang B, Ye Z, Zhang M, Yang X,##Xin C, et al. Sceptridium ternatum extract##exerts antiasthmatic effects by regulating##Th1/Th2 balance and the expression levels of##leukotriene receptors in a mouse asthma##model. J Ethnopharmacol 2013; 149(3): 701-##706.##15. Toldi G, Molvarec A, Stenczer B, Müller V,##Eszes N, Bohács A, et al. Peripheral Th1/Th2/##Th17/regulatory T-cell balance in asthmatic##pregnancy. Int Immunol 2011; 23(11): 669-##677.##16. Zhang T, Yang Z, Yang S, Du J, Wang S.##Immunoregulatory effects of paeoniflorin##exerts anti-asthmatic effects via modulation##of the Th1/Th2 equilibrium. Inflammation##2015; 38(6): 2017-2025.##17. Siegmund K, Rückert B, Ouaked N, Bürgler##S, Speiser A, Akdis CA, et al. Unique##phenotype of human tonsillar and in vitroinduced##FOXP3+ CD8+ T cells. J Immunol##2009; 182(4): 2124-2130.##18. Abbosh PH, Wang M, Eble JN, LopezBeltran##A, MacLennan GT, Montironi R, et##al. Hypermethylation of tumor-suppressor##gene CpG islands in small-cell carcinoma of##the urinary bladder. Mod Pathol 2008; 21(3):##355-362.##19. Wong C, Ho C, Ko F, Chan C, Ho A, Hui D,##et al. allergic asthma. Clin Exp Immunol##2001; 125(2): 177-183.##20. Xu D, Wang Y, Chen Z, Li S, Cheng Y,##Zhang L, et al. Prevalence and risk factors##for asthma among children aged 0–14 years##in Hangzhou: a cross-sectional survey.##Respir Res 2016; 17(1): 122.##21. Raghavan D, Jain R. Increasing awareness of##sex differences in airway diseases. Respirology##2016; 21(3): 449-459.##22. de Groot JC, Ten Brinke A, Bel EH.##Management of the patient with eosinophilic##asthma: a new era begins. ERJ Open Res##2015; 1(1): 00024-2015.##23. Amelink M, de Groot JC, de Nijs SB, Lutter##R, Zwinderman AH, Sterk PJ, et al. Severe##adult-onset asthma: a distinct phenotype. J##Allergy Clin Immunol. 2013;132(2):336-341.##24. Bacharier LB, Jabara H, Geha RS. Molecular##mechanisms of immunoglobulin E regulation.##Int Arch Allergy Immunol 1998; 115(4):##257-269.##25. Barrett NA, Austen KF. Innate cells and T##helper 2 cell immunity in airway inflammation.##Immunity 2009; 31(3): 425-437.##26. Crimi E, Spanevello A, Neri M, Ind##PW, Rossi GA, Brusasco V. Dissociation##between airway inflammation and airway##hyperresponsiveness in allergic asthma. Am J##Respir Crit Care Med 1998; 157(1): 4-9.##27. Zhu M, Liang Z, Wang T, Chen R, Wang G,##Ji Y. Th1/Th2/Th17 cells imbalance in##patients with asthma with and without##psychological symptoms. Allergy Asthma##Proc 2016: 37(2): 148-156.##28. Rogala B, Bozek A, Gluck J, Jarzab J.##Prevalence of IgE-mediated allergy and ##evaluation of Th1/Th2 cytokine profiles in##patients with severe bronchial asthma. Postep##Dermatol Alergol 2015; 32(4): 274-280.##29. Lee JS, Lee C-M, Jeong Y I, Jung ID, Kim##B-H, Seong E-Y, et al. D pinitol regulates##Th1/Th2 balance via suppressing Th2##immune response in ovalbumin induced##asthma. FEBS Lett 2007; 581(1): 57-64.##30. You Lu, Malmhäll C, Sjöstrand M, Rådinger##M, O'Neil SE, Lötvall J, et al. Expansion of##CD4+ CD25+ and CD25-T-Bet, GATA-3, Foxp3##and RORγt cells in allergic inflammation,##local lung distribution and chemokine gene##expression. PloS One 2011; 6(5): e19889.##31. Dong L, Chen M, Zhang Q, Li LZ, Xu XQ,##Xiao W. T-bet/GATA-3 ratio is a surrogate##measure of Th1/Th2 cytokine profiles and##may be novel targets for CpG ODN treatment##in asthma patients. Chin Med J 2006; 119(16):##1396-1399.##32. Yong J, Chen GQ, Huang B, Wu S. Correlation##between the ratio of T-bet/GATA-3 and the##levels of IL-4 and IFN-γ in patients with##allergic asthma. Mol Med Rep 2011; 4(4):##663-666.##33. Braun CM, Huang S-K, Bashian GG, KageySobotka##A, Lichtenstein LM, Essayan DM.##Corticosteroid modulation of human,##antigen-specific Th1 and Th2 responses. J##Allergy Clin Immunol 1997; 100(3): 400-407.## ##

تشخیص مولکولی و تعیین گونه انگل لیشمانیا در بیماران مبتلا به لیشمانیوز جلدی Diagnosis and Molecular Typing of Leishmania in Patients with Cutaneous Leishmaniasis 1 1 سابقه و هدف: ایران یکی از کانون‌های لیشمانیوز جلدی در جهان است. این بیماری در برخی مناطق گرمسیری استان کرمانشاه به طور معمول دیده می‌شود. در این مطالعه بیماران مبتلا به لیشمانیوز جلدی شناسایی شده و با روش RFLP-PCR و تعیین سکانس DNA تعیین گونه شدند. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی تمامی بیماران مشکوک به لیشمانیوز جلدی مراجعه‌کننده به کلینیک دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه طی سال 94، با روش میکروسکوپی و مولکولی شناسایی شدند. گونه‌های لیشمانیا با روش RFLP-PCR و تعیین سکانس ژنومی شناسایی شدند. یافته‌ها: 47 نفر (3/72 درصد) از 65 بیمار بررسی شده، مبتلا به سالک بودند. به ترتیب 6/64 درصد و 4/35 درصد آن‌ها مذکر و مونث بودند. 2/49 درصد از بیماران ساکن کرمانشاه و 8/50 درصد ساکن شهرستان‌های دیگر استان بودند. 7/47 درصد بیماران سابقه مسافرت به استان‌های دیگر در چند ماه گذشته را داشتند. اجسام لیشمن به ترتیب در 8/50 درصد و 3/72 درصد از بیماران با روش میکروسکوپی و PCR شناسایی شدند. با روش -PCR RFLP، به ترتیب 9/14 درصد و 1/84 درصد از نمونه‌های مورد بررسی به عنوان لیشمانیا تروپیکا و لیشمانیا ماژور شناسایی شدند. تعیین توالی ژنومی انجام شده در 5 نمونه از محصولات PCR، نتایج روش PCR- RFLP را در تعیین گونه های لیشمانیا تایید نمود. استنتاج: لیشمانیا ماژور گونه غالب لیشمانیوز جلدی در استان کرمانشاه است. روش مولکولی PCR حساسیت بیش‌تری نسبت به روش میکروسکوپی در شناسایی بیماری سالک دارد و RFLP-PCR روش مناسبی برای شناسایی گونه‌های لیشمانیا می‌باشد. 2 Background and purpose: Iran is one of the endemic focuses of cutaneous leishmaniasis (CL) in the world. The disease is commonly seen in some tropical regions of Kermanshah province (West of Iran). In this study, patients with CL were diagnosed and identified using RFLP-PCR and DNA sequencing. Materials and methods: In this descriptive study all suspected cases of CL attended a clinic affiliated with Kermanshah University of Medical Sciences in 2015 were diagnosed by microscopic and molecular methods. The Leishmania species were identified by PCR-RFLP and genomic sequencing. Results: There were 65 patients of whom 47 (72.3%) were detected as CL including 64.6% males and 35.4% females. Among the patients 49.2% were resided in Kermanshah, and 50.8% lived in other cities of the province. It was found that 47.7% of the patients had history of travel to other provinces in previous months. Leishman bodies were detected in 50.8% and 72.3% of the patients by microscopic observation and PCR technique, respectively. By RFLP-PCR, 14.9% and 84.1% of positive samples were identified as Leishmania tropica and Leishmania major, respectively. The PCR product sequences of 5 samples confirmed the results of PCR-RFLP in identification of the Leishmania species. Conclusion: Leishmania major is the main cause of CL in Kermanshah province. PCR is believed to be more sensitive than microscopic method for detection of CL and RFLP-PCR is an appropriate technique for identification of Leishmania species. 22 30 2017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 علیشا اکیا Alisha Akia دانشیار، مرکز تحقیقات عفونت های بیمارستانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران یزدان حمزوی Yazdan Hamzavi دانشیار، گروه انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران yhamzavi@gmail.com RFLP-PCR cutaneous leishmaniasis DNA sequencing RFLP-PCR لیشمانیوز جلدی تعیین سکانس DNA 1. WHO. Cutaneous leishmaniasis. Weekly Epidemiol Rec 2002; 77)29): 246.##2. WHO. Control of the leishmaniasis, report of a meeting of the WHO Expert Committee on the Control of Leishmaniases. Geneva: WHO. 1990.##3. Ardehali S, Rzaii R, Nadim A. The leishmania parasites and Leishmaniasis. 1th ed. ##Tehran: Tehran university press; 1994 (Persian).##4. Hajjaran H, Mohebali M, Razavi MR, Rezaei S, Kazemi B, Edrissian Gh H, et al. Identification of Leishmania Species Isolated from Human Cutaneous Leishmaniasis, using Random Amplified Polymorphic DNA (RAPD-PCR). Iranian J Pub Health 2004; 33(4): 8-15.##5. Hamzavi Y, Mohebali M, Edrissian GH H, Foruzani A R. Epidemiology of cutaneous leishmaniasis (human infection and animal reservoirs) in Dashti and Dashtestan districts, Bushehr province. Iranian J Public Health 2000; 29(1-4): 177-190 (Persian).##6. Hamzavi Y, Edrissian Gh H, Mohebali M, Foruzani AR. Frequency of cutaneous leishmaniasis in Bushehr province, 1983-1999. Kermanshah Uni Med Sci J 2001; 5(3): 1-8 (Persian).##7. Nazari N, Faraji R, Vejdani M, Mekaeili A, Hamzavi Y. The Prevalence of Cutaneous Leishmaniases in Patients Referred to Kermanshah Hygienic Centers. ZJRMS 2012; 14(8): 77-79.##8. Hamzavi Y. Epidemiological study of cutaneous leishmaniasis (CL) in different districts of Kermanshah province, Iran. Iranian J Parasitolo 2010; 5(Supp1): 51 (Persian).##9. Reithinger R & Dujardin J. Molecular diagnosis of leishmaniasis: current status and future applications. J Clin Microbiol 2007; 45(1): 21-25.##10. Alvar J, Barker JR. Molecular tools for epidemiological studies and diagnosis of leishmaniasis and selected other parasitic diseases. Trans R Soc Trop Med Hyg 2002; 96(Suppl 1): S1-S250.##11. Dujardin JC. Risk factors in the spread of Leishmaniases: Towards integerated monitoring. Trend Parasitol 2006; 22(1): 4-6.##12. Banuls AL, Hide M, Tibayrence M. Molecular epidemiology and evolutionary genetics of Leishmania Parasites. Int J Parasitol 1999; 29(8): 1137-1147.##13. Ghasemloo H, Rasti S, Delavari M, Doroodgar A. Molecular Diagnosis of Clinical Isolates of Cutaneous Leishmaniasis Using ITS1 and KDNA Genes and Genetic Polymorphism of Leishmania in Kashan, Iran Pak J Biol Sci 2016; 19(3): 136-142.##14. Evans D. Hand book on isolation, characterization and cryopreservation of Leishmania. Geneva: WHO; 1989.##15. Marfurt J, Niederwieser I, Makia ND, Beck HP, Felger I. Diagnostic genotyping of Old and New World Leishmania species by PCR-RFLP. Diagn Microbiol Infect Dis 2003; 46(2): 115-124.##16. Pagheh A,Fakhar M,Mesgarian F,Gholami S,Badiei F. Detection and identification of cutaneous leishmaniasis by PCR method. J Mazandaran Univ Med Sci 2011; 21(1): 85-92.##17. Fouladi B, Sharifi I, Ebrahim zadeh A, Hashemi shahri SM, Morad gholi HR, Sarabandi no A, et al. Evaluation of a direct PCR in comparison with routine microscopy and In vitro culture for diagnosis of cutaneous leishmaniasis. J Tabib Shargh 2007; 9(3): 181-189 (Persian).##18. Weigle KA, Labrada LA, Lozano C, Santrich C, Barker DC. PCR-Based diagnosis of acute and chronic cutaneous leishmaniasis caused by Leishmania (Viannia). J Clin Microbiol 2002; 40(2): 601-606.##19. Esther B, Abedelmajeed N, Flory J, Lionel FS, Charles LJ. Comparison of PCR assays for diagnosis of cutaneous leishmaniasis. J Clin Microbiol 2006; 44(4): 1435-1439.##20. Karamian M, Motazedian MH, Fakhar M, Pakshir K, Jowkar F, Rezanezhad H. ##Atypical presentation of Old-World cutaneous leishmaniasis, diagnosis and species identification by PCR. J Eur Acad Dermatol Venereol 2008; 22(8): 958-9562.##21. Mohajeri M, Hajaran H, Shamsian s AA, Tavakol Afshari J, Saad abadi F. Identification of Leishmania Species Causing Cutaneous Leishmaniasis by RAPD-PCR in neyshabur. Medical J Mashhad Univ Med Sci 2008; 51(2): 79-130 (Persian).##22. Mohammadi Azni S, Rassi Y, Oshaghi MA, Yaghoobi Ershdi MR, Mohebali M, Abai MR, et al. Determination of parasite species of cutaneous leishmaniasis using Nested PCR in Damghan-Iran, during 2008. J Gorgan Univ Med Sci 2010; 13(1): 59-65 (Persian).##23. Pagheh AS, Fakhar M, Mesgarian F, Gholami S, Badiee F. Detection and Identification of Causative agent of Cutaneous Leishmaniasis Using Specific PCR. J Mazandaran Univ Med Sci 2012; 22(Supple 1): 85-92 (Persian).##24. Vaeznia H, Dalimi A, Sadraei J, Pirstani M. Determination of Leishmania species causing Cutaneous leishmaniasis in Mashhad by PCR-RFLP method. Arch Razi Institute 2009; 64(1): 39-44.##25. Saghafipour A, Rassi Y, Abai MR, Oshaghi MA, Yaghoobi Arshadi MR, Mohebali M, et al. Identification of Leishmania species in patients and reservoir rodents using PCR–RFLP in the central county of Qom province in 2010. Arak Medical University Journal 2012; 15(6): 1-10 (Persian).##26. Beheshti N, Ghafarifar F, Dalimiasl A, Eslamirad Z, Sharifi Z, Farivar Sadri M,et al. Detection of Cutaneous Leishmanioasis Isolated From Iranian Patients By Using ITS1 Gene and Apol Enzyme via PCR-RFLP Molecular Method. SJIMU 2013; 20(4): 71-78 (Persian).##27. Darabi S, Khaze V, Riazi-Rad F, Darabi H, Bahrami F, Ajdary S, et al. Leishmania major strains isolated from distinct endemic areas show diverse cytokine mRNA expression levels in C57BL/6 mice: Toward selecting an ideal strain for the vaccine studies. Cytokine 2015; 76(2): 303-308.##28. Oshaghi MA, Rasolian M, Shirzadi MR, Mohtarami F, Doosti S. First report on isolation of Leishmania tropica from sandflies of a classical urban Cutaneous leishmaniasis focus in southern Iran. Exp Parasitolo 2010; 126(4): 445-450.##29. Karamian M, Kuhls K, Hemmati M, Ghatee MA. Phylogenetic structure of Leishmania tropica in the new endemic focus Birjand in East Iran in comparison to other Iranian endemic regions. Acta Trop 2016; 158: 68-76.## ##

بررسی طیف آنتی‌بیوگرام و ژن‌های مرتبط با بیماری‌زایی دو سویه انتروکوکوس فاسیوم جداسازی شده از شیره‌ی درخت بلوط (Quercus brantii var. persica) Antibiogram Analysis and Detection of Pathogenicity Genes in Two Strains of Enterococcus faecium Isolates from Oak Sap (Quercus brantii var. Persica) 1 1 سابقه و هدف: باکتری‌های اسیدلاکتیک نقش مهمی در زندگی انسان و سایر موجودات زنده بازی می‌کنند. برخی از آن‌ها مانع از فعالیت میکروارگانیسم‌های غیرمفید و بیماری‌زا می‌شوند. باکتری‌های انتروکوکوس، گرم مثبت، کاتالاز منفی، کوکسی شکل، غیر اسپورزا و بی‌هوازی اختیاری هستند. هدف از این مطالعه، جداسازی و شناسایی باکتری‌های پروبیوتیک از شیره درخت بلوط (Quercus brantii var. persica) به‌منظور معرفی باکتری‌های مفید جهت کاربرد در مبارزه بیولوژیک و به‌عنوان باکتری‌های صنعتی بود. مواد و روش‌ها: باکتری‌های اسیدلاکتیک موجود در شیره‌ی گیاه با روش‌های متداول کشت، خواص بیوشیمیایی و توالی‌یابی SrRNA16 شناسایی شدند. الگوی مقاومت این سویه‌ها نسبت به برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها و همچنین وجود ژن‌های بیماری‌زایی  efaA(آنتی‌ژن اندوکاردیتیس)، as ، ace ، esp و gelE به کمک روش PCR مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که از بین 285 کلنی اولیه، تعداد 160 کلنی (1/56 درصد) کاتالاز منفی و گرم مثبت بودند. نتایج توالی‌یابی S rRNA16 نشان داد که باکتری‌های جداسازی شده به گونه‌ی انتروکوکوس فاسیوم تعلق دارند. سویه‌های انتروکوکوس فاسیوم با الگوهای متفاوتی نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های ونکومایسین، آمپی‌سیلین، سیپروفلوکساسین و نیتروفورانتوئین حساس بودند. دو سویه باکتری انتروکوکوس فاسیوم یکی با توانایی تولید گاز Co2 از گلوکز (KX185054) و دیگری ناتوان در تولید گازCo2 (KX185055) شناسایی و توالی آن‌ها در پایگاه NCBI ثبت گردید. در آزمون شناسایی ژن‌های عامل بیماری‌زایی، هر دو سویه‌ تنها دارای ژن efaA (آنتی‌ژن اندوکاردیتیس) بودند. استنتاج: در نتیجه این مطالعه، دو سویه انتروکوکوس فاسیوم از بلوط جداسازی شدند که می‌توانند کاندید مناسبی برای بررسی‌های بیشتر به عنوان پروبیوتیک و کنترل بیولوژیکی باشند. 2 Background and purpose: Lactic acid bacteria (LAB) play an important role in human and other organisms life. Some of LABs kill pathogenic and other harmful microorganisms. Enterococcus are, gram-positive, catalase-negative, cocci forming, non-sporogenesis, and facultative anaerobic bacteria. This study was done to identify and isolate possible probiotic bacteria with benefits to human health from Persian oak sap (Quercus brantii var. persica). The aim was to identify beneficial bacteria for plant pathogenic biological control and industrial applications. Materials and methods: LABs were identified using conventional methods, including culture dependent methods and 16S rRNA sequencing method. Antibiogram analysis was performed and the presence of virulence genes, including efaA (endocarditis antigen), as, ace, esp and gelE was examined by PCR. Results: It was found that out of 285 colonies, 160 (56.1%) were catalase-negative and gram-positive. Results of 16S rRNA sequencing showed that the bacteria isolated bacteria belong to the Enterococcus Faecium species. E. faecium strains of this study were sensitive to a number of clinically important antibiotics such as vancomycin, ampicillin, ciprofloxacin, and nitrofurantoin. Two strains of E. faecium bacteria, one with the ability to produce Co2 from glucose (KX185054) and one with no Co2 production ability (KX185055) were identified. The 16S rRNA sequence of identified strains were deposited in NCBI database. PCR amplification did not amplify virulence genes except efaA (endocarditis antigen). Conclusion: In this study, two different E. faecium strains were isolated from the oak which can be good candidates for probiotics and biological control. 31 46 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 الهام موسوی Elham Mousavi دانشجوی ارشد بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران ایران فرهاد نظریان فیروزآبادی Farhad Nazarian-Firouzabadi استاد، گروه بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران ایران nazarian.f@lu.ac.ir احمد اسماعیلی Ahmad Ismaili دانشیار، گروه بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران ایران lactic acid oak antibiotics pathogenicity gene Enterococcus faecium اسیدلاکتیک بلوط آنتی‌بیوتیک ژن بیماری‌زایی انتروکوکوس فاسیوم 1. Stanton C, Gardiner G, Meehan H, Collins K, Fitzgerald G, Lynch PB, et al. Market potential for probiotics. Am J Clin Nutr 2001; 73(suppl 2): 476s-483s.##2. Campieri M, Gionchetti P. Bacteria as the cause of ulcerative colitis. Gut 2001; 48(1): 132-135.##3. Marchesi JR, Adams DH, Fava F, Hermes GD, Hirschfield GM, Hold G, et al. The gut microbiota and host health: a new clinical frontier. Gut 2016; 65(2): 330-239.##4. Kopp-Hoolihan L. Prophylactic and therapeutic uses of probiotics: a review. J Am Diet Assoc 2001; 101(2): 229-241.##5. Schrezenmeir J, de Vrese M. Probiotics, prebiotics, and synbiotics—approaching a definition. Am J Clin Nutr 2001; 73(Suppl 2): 361s-364s.##6. Klaenhammer TR. Probiotic bacteria: today and tomorrow. J Nutr 2000; 130(2 Suppl): 415S-416S.##7. Huycke MM, Sahm DF, Gilmore MS. Multiple-drug resistant enterococci: the nature of the problem and an agenda for the future. Emerg Infect Dis 1998; 4(2): 239-249.##8. Giraffa G. Functionality of enterococci in dairy products. Int J Food Microbiol 2003; ##88(2-3): 215-222.##9. Giraffa G. Enterococci from foods. FEMS Microbiol Rev 2002; 26(2): 163-171.##10. Elsner HA, Sobottka I, Mack D, Laufs R, Claussen M, Wirth R. Virulence factors of Enterococcus faecalis and Enterococcus faecium blood culture isolates. Eur J Clin Microbiol Infect Dis 2000; 19(1): 39-42.##11. Manero A, Blanch AR. Identification of Enterococcus spp. with a biochemical key. Appl Environ Microbiol 1999; 65(10): 4425-4430.##12. Sava IG, Heikens E, Huebner J. Pathogenesis and immunity in enterococcal infections. Clin Microbiol Infect 2010; 16(6): 533-540.##13. Caridi A. Identification and first characterization of lactic acid bacteria isolated from the artisanal ovine cheese Pecorino del Poro. Int J Dairy Technol 2003; 56(2): 105-110.##14. Van Merode AE, van der Mei HC, Busscher HJ, Krom BP. Influence of culture heterogeneity in cell surface charge on adhesion and biofilm formation by Enterococcus faecalis. J Bacteriol 2006; 188(7): 2421-2426.##15. Berahou A, Auhmani A, Fdil N, Benharref A, Jana M, Gadhi C. Antibacterial activity of Quercus ilex bark's extracts. J Ethnopharmacol 2007; 112(3): 426-429.##16. Mehrnia M, Nejadsattari T, Assadi M, Mehregan I. Taxonomic study of the genus quercus l. Sect. Quercus in the zagros forests of iran. Iran J Bot 2013; 19(1): 62-74.##17. Johnson P, Shifley S, Rogers R. Even-aged silvicultural methods: The Ecology and Silviculture of Oaks 2002; 254-334.##18. Merkle SA, Nairn CJ. Hardwood tree biotechnology. In Vitro Cell Dev Biol-Pl 2005; 41(5): 602-619.##19. Irisawa T, Okada S. Lactobacillus sucicola sp. nov., a motile lactic acid bacterium isolated from oak tree (Quercus sp.) sap. Int J Syst Evol Microbiol 2009; 59(11): 2662-2665.##20. Irisawa T, Oshima K, Suda W, Kitahara M, Sakamoto M, Kitamura K, et al. Draft genome sequence of Lactobacillus sucicola JCM 15457T, a motile lactic acid bacterium isolated from oak sap. Genome Announc 2014; 2(3): e00403-14.##21. Alfonzo A, Ventimiglia G, Corona O, Di Gerlando R, Gaglio R, Francesca N, et al. Diversity and technological potential of lactic acid bacteria of wheat flours. Food Microbiol 2013; 36(2): 343-354.##22. Kawasaki S, Kurosawa K, Miyazaki M, Yagi C, Kitajima Y, Tanaka S, et al. Lactobacillus floricola sp. nov., lactic acid bacteria isolated from mountain flowers. Int J Syst Evol Microbiol 2011; 61(pt 6): 1356-1359.##23. Tohno M, Kitahara M, Irisawa T, Inoue ##H, Uegaki R, Ohkuma M, et al. Lactobacillusoryzae sp. nov., isolated from fermented rice grain (Oryza sativa L. subsp. japonica). Int J Syst Evol Microbiol 2013; 63(8): 2957-2962.##24. Tohno M, Kitahara M, Uegaki R, ##Irisawa T, Ohkuma M, Tajima K. Lactobacillushokkaidonensis sp. nov., isolated from subarctic timothy grass (Phleum pratense L.) silage. Int J Syst Evol Microb 2013; 63(7): 2526-2531.##25. Madigan MT, Martinko JM, Parker J. Brock biología de los microorganismos. 2004.##26. Clarke PH, Cowan ST. Biochemical methods for bacteriology. J Gen Microbiol 1952; 6(1-2): 187-197.##27. Akabanda F, Owusu-Kwarteng J, Glover R, Tano-Debrah K. Microbiological characteristics of Ghanaian traditional fermented milk product, Nunu. Nature and Science. 2010; 8(9): 178-187. ‎1‎1 (Placeholder1).##28. Das S, Dash HR. Basic Molecular Microbiology of Bacteria. Microbial Biotechnology-A Laboratory Manual for Bacterial Systems: Springer; 2015. p. 1-34.##29. Weisburg WG, Barns SM, Pelletier DA, Lane DJ. 16S ribosomal DNA amplification for phylogenetic study. J Bacteriol 1991; 173(2): 697-703.##30. Tamura K, Stecher G, Peterson D, Filipski A, Kumar S. MEGA6: molecular evolutionary gEffect of media, temperature and culture conditions on the species population and antibiotic resistance of enterococci from broiler chickens. Effect of media, temperature and culture conditions on the species population and antibiotic resistance of enterococci from broiler chickens. Inetics analysis version 6.0. Mol Biol Evol 2013; 30(12): 2725-2729.##31. Felsenstein J. Confidence limits on phylogenies: an approach using the bootstrap. Evolution 1985: 783-791.##32. Duprè I, Zanetti S, Schito AM, Fadda G, Sechi LA. Incidence of virulence determinants in clinical Enterococcus faecium and Enterococcus faecalis isolates collected in Sardinia (Italy). J Med Microb 2003; 52(6): 491-498.##33. Glauert AM, Reid N. Fixation, dehydration and embedding of biological specimens. North Holland: 1975.##34. Axelsson L. Lactic acid bacteria: classification and physiology. New York: Marcel Dekker, Inc; 2004. p. 1-66.##35. Argyri AA, Zoumpopoulou G, Karatzas KA , Tsakalidou E, Nychas GJ, Panagou EZ, et al. Selection of potential probiotic lactic acid bacteria from fermented olives by in vitro tests. Food Microbiol 2013; 33(2): 282-291.##36. De Roos NM, Katan MB. Effects of probiotic bacteria on diarrhea, lipid metabolism, and carcinogenesis: a review of papers published between 1988 and 1998. Am J Clin Nutr 2000; 71(2): 405-411.##37. Jackson C, Fedorka‐Cray P, Jackson‐Hall M, Hiott L. Effect of media, temperature and culture conditions on the species population and antibiotic resistance of enterococci from broiler chickens. Lett Appl Microbiol 2005; 41(3): 262-268.##38. Alvarez-Sieiro P, Montalbán-López M, Mu D, Kuipers OP. Bacteriocins of lactic acid bacteria: extending the family. Appl Microbiol Biotechnol 2016; 100(7): 2939-2951.##39. Rosa RG, Schwarzbold AV, Santos RPd, Turra EE, Machado DP, Goldani LZ. Vancomycin-resistant Enterococcus faecium bacteremia in a tertiary care hospital: Epidemiology, antimicrobial susceptibility, and outcome. Biomed Res Int 2014; 2014.958469.##40. Jackson CR, Fedorka-Cray PJ, Barrett JB. Use of a genus-and species-specific multiplex PCR for identification of enterococci. J Clin Microb 2004; 42(8): 3558-3565.##41. Facklam RR, Collins MD. Identification of Enterococcus species isolated from human infections by a conventional test scheme. J Clin Microb 1989; 27(4): 731-734.##42. Facklam RR, Maria da Gloria SC, Teixeira LM. History, taxonomy, biochemical characteristics, and antibiotic susceptibility testing of enterococci. American Society Microbiology: 2002.##43. Kenzaka T, Tani K. Scanning electron microscopy imaging of bacteria based on nucleic acid sequences: Open Access Pub; 2012.##44. Kersters K, Vancanneyt M. Bergey's manual of systematic bacteriology. NewYork: Springer Verlag; 2005.##45. Nigatu A, Ahrné S, Molin G. Randomly amplified polymorphic DNA (RAPD) profiles for the distinction of Lactobacillus species. Antonie Van Leeuwenhoek 2001; 79(1): 1-6.##46. Coeuret V, Dubernet S, Bernardeau M, Gueguen M, Vernoux JP. Isolation, characterisation and identification of lactobacilli focusing mainly on cheeses and other dairy products. Lait 2003; 83(4): 269-306.##47. Hall L, Doerr KA, Wohlfiel SL, Roberts GD. Evaluation of the MicroSeq system for identification of mycobacteria by 16S ribosomal DNA sequencing and its integration into a routine clinical mycobacteriology laboratory. J Clin Microb 2003; 41(4): 1447-1453.##48. Deasy BM, Rea MC, Fitzgerald GF, Cogan TM, Beresford TP. A rapid PCR based method to distinguish between Lactococcus and Enterococcus. Syst Appl Microbiol 2000; 23(4): 510-522.##49. Drancourt M, Bollet C, Carlioz A, Martelin R, Gayral J-P, Raoult D. 16S ribosomal DNA sequence analysis of a large collection of environmental and clinical unidentifiable bacterial isolates. J Clin Microbiol 2000; 38(10): 3623-2630.##50. Pang H, Tan Z, Qin G, Wang Y, Li Z, Jin Q, et al. Phenotypic and phylogenetic analysis of lactic acid bacteria isolated from forage crops and grasses in the Tibetan Plateau. J Microbiol 2012; 50(1): 63-71.##51. Ogier JC, Serror P. Safety assessment of dairy microorganisms: the Enterococcus genus. Int J Food Microb 2008; 126(3): 291-301.##52. Morandi S, Brasca M, Andrighetto C, Lombardi A, Lodi R. Technological and molecular characterisation of enterococci isolated from north–west Italian dairy products. Int Dairy J 2006; 16(8): 867-875.##53. Akrami MJ, Nazarian Firouzabadi F, Ismaili A, Bagheri Sheshdeh M. Isolation and identification of probiotic lactic acid bacteria from donkey milk. Yafte 2015; 17(4): 99-108.##54. Franz CM, Muscholl-Silberhorn AB, Yousif NM, Vancanneyt M, Swings J, Holzapfel WH. Incidence of virulence factors and antibiotic resistance among enterococci isolated from food. Appl Environ Microb 2001; 67(9): 4385-4389.##55. Coque TM, Patterson JE, Steckelberg JM, Murray BE. Incidence of hemolysin, gelatinase, and aggregation substance among enterococci isolated from patients with endocarditis and other infections and from feces of hospitalized and community-based persons. J Infect Dis 1995; 171(5): 1223-1229.##56. Foulquie Moreno MR, Sarantinopoulos P, Tsakalidou E, De Vuyst L. The role and application of enterococci in food and health. Int J Food Microb 2006; 106(1): 1-24.##57. Suzzi G, Caruso M, Gardini F, Lombardi A, Vannini L, Guerzoni M, et al. A survey of the enterococci isolated from an artisanal Italian goat's cheese (semicotto caprino). J Appl Microbiol 2000; 89(2): 267-274.##58. Saavedra L, Sesma F, de Valdez GF. Homemade traditional cheeses for the isolation of probiotic Enterococcus faecium strains. Int J Food Microbiol 2003; 88(2-3): 241-245.## ##

رابطه آلودگی هوا بر مرگ و میر ناشی از ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی در شهر مشهد در سال 1390 Relationship between Air Pollution and Mortality Rate due to Cardiovascular Diseases in Mashhad, Iran 2011 1 1 سابقه و هدف: هدف از این مطالعه، برآورد اثر آلودگی هوا بر میزان نرخ مرگ و میر بیماران مبتلا به ناراحتی قلبی عروقی در شهر مشهد در سال 1390 با استفاده از مدل رگرسیونی دو جمله‌ای منفی می‌باشد. مواد و روش‌ها: داده‌های مرگ و میر قلبی شهر مشهد و انواع بیماری‌های قلبی بر اساس کدبندی ICD 10 تعریف گردید. متغیر وابسته، لگاریتم تعداد موارد مرگ و میر روزانه قلبی عروقی معرفی شد. متغیرهای مستقل و عوامل خطر آلاینده‌های هوا، تعریف شدند. اثر عوامل بر روی مرگ و میر قلبی و برآورد نسبت بروز مرگ و میر (IRR)، با یک روز تاخیر و با نرم‌افزار STATA انجام شد. یافته‌ها: بر اساس تحلیل رگرسیون دو جمله ای منفی، ارتباط معنی‌داری بین افزایش آلایندگی هوا و افزایش نرخ بروز مرگ و میر قلبی دیده شد. بر این اساس، در ازای یک واحد افزایش در آلاینده‌های CO، SO2، NOX، NO2 و NO نرخ خطر بروز نسبت مرگ و میر به ترتیب (37/1, 10/1) CI: 23/1، )05/1 ,01/1)CI: 03/1، (003/1 ,001/1)CI:  001/1، (014/1,006 /1) CI: 01/1، (003/1 ,001/1) 002/1 افزایش یافته است. رابطه معنی‌داری بین غلظت ذرات معلق PM10 و PM2.5 و نرخ مرگ و میر قلبی وعروقی دیده نشد. افزایش در میزان ازن هوا تاثیری معکوس بر افزایش نرخ مرگ و میر داشته است (99/0 , 97/0):CI 98/0 . استنتاج: از میان آلاینده ها، مونوکسید کربن، بیش‌ترین اثر و ازن اثر معکوس و معنی‌داری بر افزایش نسبت نرخ بروز مرگ و میر قلبی، داشته است. 2 Background and purpose: This study aimed at estimating the relationship between air pollution and mortality rate due to cardiovascular diseases (CVD) in Mashhad, Iran 2011, using negative binomial regression. Materials and methods: The dataset of mortality rates due to CVD and different types of these diseases in Mashhad were coded according to ICD 10. The dependent variable was the logaritm of the daily cardiovascular mortality. Independent variables and air pollutants were also determined. The effect of different factors and the estimation of the incidence rate ratio was done with one day lag time. Data analysis was performed in Stata software. Results: Negative binomial regression analysis showed a significant association between the increase in air pollutants and the cardiovascular mortality. By increase in air pollutant variables including CO, SO2 , NOX, NO2, and  NO  the incidence rate ratio had increased by 1.23 CI:(1.10,1.37), 1.03 CI:(1.01,1.05), 1.001 CI:(1.001,1.003), 1.01 CI:( 1.006,1.014), and 1.002 CI:(1.001,1.003), respectively. No significant relationship was found between the PM10 and PM2.5 and the incidence rate of cardiovascular death. Increase in O3 had an inverse impact on the increase of mortality incidence rate 0.98 CI:(0.97,0.99). Conclusion: Among the air pollutants, CO had the highest effect on CVD death and O3 had a significant inverse impact on CVD mortality rate. 47 55 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/8 1395/12/18 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/8 1395/12/18 نرگس قربانی Narges Ghorbani کارشناس ارشد آمار زیستی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران جمشید یزدانی چراتی Jamshid Yazdani Charati دانشیار، گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران jamshid.charati@gmail.com سیاوش اعتمادی نژاد Siavash Etemadinejad دانشیار، گروه بهداشت حرفه ای، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران air pollution negative binomial regression cardiovascular mortality PM2.5 O3 آلودگی هوا رگرسیون دوجمله ای منفی مرگ و میر قلبی عروقی PM2.5 ازن 1. Smith RL, Davis JM, Sacks J, Speckman P, Styer P. Regression models for air pollution and daily mortality: analysis of data from Birmingham, Alabama. Environmetrics 2000; 11(6): 719-743.##2. Anderson ML. As the Wind Blows: The Effects of Long-Term Exposure to Air Pollution on Mortality. Cambridge, NBER Working Paper No. 21578. 2015.##3. Samet JM, Dominici F, Curriero FC, Coursac I, Zeger SL. Fine particulate air pollution and mortality in 20 US cities, 1987–1994. N Engl J Med. 2000; 343(24): 1742-1749.##4. Brook RD, Franklin B, Cascio W, Hong Y, Howard G, Lipsett M, et al. Air pollution and cardiovascular disease A statement for healthcare professionals from the expert panel on population and prevention science of the American Heart Association. Circulation 2004; 109(21): 2655-26571.##5. Kwon HJ, Cho SH, Nyberg F, Pershagen G. Effects of ambient air pollution on daily mortality in a cohort of patients with congestive heart failure. Epidemiology 2001; 12(4): 413-419.##6. Schwartz J. Air pollution and blood markers of cardiovascular risk. Environmental health Perspectives 2001; 109(Suppl 3): 405-409.##7. Daly A, Zannetti P. An introduction to air pollution–definitions, classifications, and history. Ambient air pollution P Zannetti, D Al-Ajmi and S Al-Rashied. The Arab School for Science and Technology and The EnviroComp Institute. 2007.##8. Ghorbani M, Firouz ZA. Valuation of different characteristics of air pollution in Mashhad. Journal of Economic Research (Tahghighat-E-Eghtesadi) 2010; 44(89): 215-241.##9. Ghaneian MT, Ehrampoush MH, Alidadi H, Najafpour AA, Sadeghi A, Bonyadi Z. Analysis of PM2.5 Concentration in Mashhad City, Iran in 2013. Journal of Health Chimes 2014; 2(2): 19-24.##10. Miri M, Derakhshan Z, Allahabadi A, Ahmadi E, Conti GO, Ferrante M, et al. Mortality and morbidity due to exposure to outdoor air pollution in Mashhad metropolis, Iran. The AirQ model approach. Environ Res 2016; 151: 451-457.##11. Nemati F, Mahvi A, Mohseni SM. Health Impacts Of No2 In Mashhad, Iran. Journal of Air Pollution and Health 2015; 1(1): 15-20.##12. Alidadi H, Shakeri MT, Hoseinzadeh A, Noorani A. Relation between Mortality Rate and air pollutant concentrations in Mashhad, 2007-2009. J Health Sci 2013; 1(2): 68-74.##13. Faramarzi TSG, Gandomkar A, Ataei H, Mofidi A. Synoptical Analysis of Mashhad Air Pollution. Adv Biores 2015; 6(4): 32-39.##14. Wong T, Tam W, Yu T, Wong A. Associations between daily mortalities from respiratory and cardiovascular diseases and air pollution in Hong Kong, China. Occup Environ Med 2002; 59(1): 30-35.##15. Agresti A, Kateri M. Categorical data analysis. 2rded. New Jersey: Wiley; 2011.##16. Schwartz J, Spix C, Touloumi G, Bachárová L, Barumamdzadeh T, le Tertre A, et al. Methodological issues in studies of air pollution and daily counts of deaths or hospital admissions. J Epidemiol Community Health. 1996; Suppl 1: S3-11.##17. Greene WH. Accounting for excess zeros and sample selection in Poisson and negative binomial regression models. New York: New York University, Leonard N. Stern School of Business; 1994.##18. Mar TF, Norris GA, Koenig JQ, Larson TV. Associations between air pollution and mortality in Phoenix, 1995-1997. Environ Health Perspect 2000; 108(4): 347-353.##19. Xu X, Gao J, Gao J, Chen Y. Air pollution and daily mortality in residential areas of Beijing, China. Arch Environ Health 1994; 49(4): 216-222.##20. Sunyer J, Castellsagué J, Sáez M, Tobias A, Antó JM. Air pollution and mortality in Barcelona. J Epidemiol Community Health 1996; 50(Suppl 1): s76-s80.##21. Schwartz J. The effects of particulate air pollution on daily deaths: a multi-city case crossover analysis. Occup Environ Med 2004; 61(12): 956-961.##22. Ito K, De Leon SF, Lippmann M. Associations between ozone and daily mortality: analysis and meta-analysis. Epidemiology 2005; 16(4): 446-457.##23. Zidek JV, Wong H, Le N, Burnett R. Causality, measurement error and multicollinearity in epidemiology. Environmetrics 1996; 7(4): 441-451.## ##

بررسی مدت زمان بروز تنگی مجدد عروق در بیماران تحت آنژیوپلاستی و برخی عوامل موثر بر آن با استفاده از مدل رگرسیون کاکس تعمیم یافته Timing the Incidence of Restenosis and Some Effective Factors in Patients Undergoing Angioplasty Using Extended Cox Regression Model 1 1 سابقه و هدف: تنگی مجدد عروق پس از آنژیوپلاستی از راه پوست پدیده شایعی است که می‌تواند موجب تکرار آنژیوپلاستی، جراحی قلب باز، سکته قلبی و یا مرگ گردد. این مطالعه با هدف بررسی عوامل موثر بر زمان بروز تنگی مجدد عروق با استفاده از مدل کاکس تعمیم یافته انجام شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه هم گروهی تاریخیتمامی 421 بیماری که طی فروردین 1388 لغایت خرداد 1390 جهت تعبیه استنت دارویی به بیمارستان آیت اله موسوی زنجان مراجعه کرده بودند تا خرداد 1394 از نظر زمان انتظار بروز تنگی مجدد عروق پی‌گیری شدند. متغیرهای جمعیت شناختی و بالینی موجود در پرونده استخراج گردید و با توجه به برقرار نبودن پیش فرض مخاطرات متناسب  از رگرسیون کاکس تعمیم یافته برای مدل‌بندی این داده‌های بقاء استفاده شد. یافته‌ها: نسبت مخاطره تنگی مجدد در افراد مصرف کننده مواد مخدر 09/2 برابر و در افراد دارای سابقه چربی خون بالا 91/1 برابر بیش‌تر بوده است. درضمن با گذشت دو سال پس از آنژیوپلاستی، نسبت مخاطره تنگی مجدد در افراد بالای 60 سال 00/2 برابر، افراد دیابتی 91/2 برابر و مبتلایان پرفشاری خون 49/2 برابر بیش‌تر از سایرین بوده است (05/0P<). استنتاج: در این مطالعه مهم‌ترین عوامل موثر بر تنگی مجدد، مصرف مواد مخدر و ابتلا به چربی خون بالا بوده که سن بالای 60 سال و ابتلا به دیابت و پرفشاری خون در اولویت بعدی قرار می‌گیرند لذا پیشگیری از مواجهه با عوامل خطرزای فوق و پی‌گیری‌های دوره‌ای در افراد مواجهه یافته توصیه می‌گردد. 2 Background and purpose: Restenosis after percutaneous transluminal angioplasty is a prevalent phenomenon that might lead to repetition of angioplasty, open heart surgery, myocardial infarction, and death. This study, drawing on extended Cox regression model, pursues examining effective factors on the time to incidence of restenosis. Materials and methods: In this historical cohort study, 421 patients attending Ayatollah Moosavi Hospital, Zanjan, Iran (from April 2009 to June 2011) for drug-eluting stent implementation were followed up until June 2015 for time of incidence of restenosis. In next stage, some demographic variables and clinical records were studied. The proportional hazards assumption did not hold, so, to model this survival data, extended Cox regression was applied. Results: Compared to other patients, the hazard ratio of restenosis in patients with drug abuse and hyperlipidemia was 2.09 times and 1.91 times more, respectively. Also, two years after angioplasty, the hazard ratio of restenosis in patients over 60 years old 2 times, diabetic patients 2.91 times, and in patients suffering from hypertension was 2.49 times more than those of other patients (P<0.05). Conclusion: In this study, drug abuse and a history of hyperlipidemia constitute effective factors on the incidence of restenosis. Compared to these, being over 60 years of age and suffering from diabetes and hypertension had lower effects. Accordingly, preventing the risk factors mentioned and periodic follow-ups are highly suggested in patients with such conditions. 56 67 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/6 1395/12/16 فرزاد ابراهیم زاده Farzad Ebrahimzadeh دانشجوی دکتری آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ایران hajizadeh@modares.ac.ir ابراهیم حاجی زاده Ebrahim Hajizadeh استاد، گروه آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ایران احمدرضا باغستانی Ahmadreza Baghestani استادیار، گروه آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران جواد ناصریان Javad Nasseryan استادیار، گروه ریاضی-آمار، دانشکده علوم پایه، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران ایران angioplasty drug-eluting stent restenosis proportional hazards assumption extended cox regression آنژیوپلاستی استنت دارویی تنگی مجدد عروق پذیره مخاطرات متناسب رگرسیون کاکس تعمیم یافته 1. Smeltzer SC, Bare BG, Hinkle JL, Cheever KH. Brunner and Suddarth's Textbook of Medical-Surgical Nursing, 12th ed. Philadelphia (USA): Lippincott Williams & Wilkins; 2009.##2. Herrington W, Lacey B, Sherliker P, Armitage J, Lewington S. Epidemiology of Atherosclerosis and the Potential to Reduce the Global Burden of Atherothrombotic Disease. Circ Res 2016; 118(4): 535-546.##3. Dangas GD, Claessen BE, Caixeta A, Sanidas EA, Mintz GS, Mehran R. In-stent restenosis in the drug-eluting stent era. J Am Coll Cardiol 2010; 56(23): 1897-1907.##4. Hasani H. Clinical Evaluation of Instent Restenosis in Coronary Artery Disease. Feyz 2005; 9(1): 40-44 (Persian).##5. Steinberg DH, Pinto Slottow TL, Buch AN, Javaid A, Roy PK, Garg S, et al. Impact of in-stent restenosis on death and myocardial infarction. Am J Cardiol 2007; 100(7): 1109-1113.##6. Jukema JW, Verschuren JJ, Ahmed TA, Quax PH. Restenosis after PCI. Part 1: pathophysiology and risk factors. Nat Rev Cardiol 2011; 9(1): 53-62.##7. Kim MS, Dean LS. In-stent restenosis. Cardiovascular Therapeutics 2011; 29(3): 190-198.##8. Ashrith G, Elayda MA, Wilson JM. Revascularization options in patients with chronic kidney disease. Tex Heart Inst J 2010; 37(1):9-18.##9. Athappan G, Ponniah T. Clinical outcomes of dialysis patients after implantation of DES: meta-analysis and systematic review of literature. Minerva Cardioangiol 2009; 57(3): 291-297.##10. Nematipour E, Hashemifard O. Evaluation of Early and Late Results of Percutaneous Coronary Intervention of Long Coronary Lesions. Tehran University Medical Journal (TUMJ) 2005; 63(8): 685-691 (Persian).##11. Aoyama Y, Hirayama H, Ishii H, Kobayashi K, Ishikawa K, Takigawa M, et al. Impact of chronic kidney disease on a re-percutaneous coronary intervention for sirolimus-eluting stent restenosis. Coron Artery Dis 2012; 23(8): 528-532.##12. Mohan S, Dhall A. A comparative study of restenosis rates in bare metal and drug-eluting stents. Int J Angiol 2010; 19(2): e66-72.##13. Leimgruber PP, Roubin GS , Hollman J, Cotsonis GA, Meier B, Douglas JS, et al. Restenosis after successful coronary angioplasty in patients with single-vessel disease. Circulation 1986; 73(4): 710-717.##14. Golukhova EZ, Grigorian MV, Ryabinina MN, Bulaeva NI, Fortmann S, Serebruany VL. Independent Predictors of Major Adverse Events following Coronary Stenting over 28 Months of Follow-Up. Cardiology 2015; 132(3): 176-181.##15. Nasseryan J, Hajizadeh E, Rasekhi A, Ahangar H. Assessment of the clinical factors related to the prevalence of restenosis in patients undergone angioplasty using logistic regression. JHPM 2016; 5(2): 1-9 (Persian).##16. Rathore S, Terashima M, Katoh O, Matsuo H, Tanaka N, Kinoshita Y, et al. Predictors of angiographic restenosis after drug ##eluting stents in the coronary arteries: contemporary practice in real world patients. EuroIntervention 2009; 5(3): 349-354.##17. Wihanda D, Alwi I, Yamin M, Shatri H, Mudjaddid E. Factors Associated with In-stent Restenosis in Patients Following Percutaneous Coronary Intervention. Acta Med Indones 2015; 47(3): 209-215.##18. Sukhija R, Aronow WS, Sureddi R, Aleti S, Molavi B, Sachdeva R, et al. Predictors of ##in-stent restenosis and patient outcome ##after percutaneous coronary intervention in patients with diabetes mellitus. Am J Cardiol 2007; 100(5): 777-780.##19. Cassese S, Byrne RA, Tada T, Pinieck S, Joner M, Ibrahim T, et al. Incidence and predictors of restenosis after coronary stenting in 10 004 patients with surveillance angiography. Heart 2014; 100(2): 153-159.##20. Nasseryan J, Hajizadeh E, Rasekhi A, Ahangar H. The Association of Demographic and Clinical Factors with the Frequency of Restenosis in Patients Undergoing Angioplasty Using Negative Binomial Regression. IRJE 2016; 12(2): 9-17 (Persian).##21. Nasseryan J, Hajizadeh E, Rasekhi A, Ahangar H. Investigation factors affecting the first recurrence of coronary artery disease in patients undergone angioplasty using cox survival model. Med J Islam Repub Iran 2016; 30 (1): 1019-1025.##22. Skelly CL, Gallagher K, Fairman RM, Carpenter JP, Velazquez OC, Parmer SS, et al. Risk factors for restenosis after carotid artery angioplasty and stenting. J Vasc Surg 2006; 44(5): 1010-1015.##23. Yusefnezhad K, Shabankhani B, Etemadinezhad S, Yazdani Cherati J, Masoomi S. Analysis of Survival Data in Coronary Artery Disease Patients after Angioplasty Using Cox Regression Model. J Mazandaran Univ Med Sci 2012; 21(86): 100-106 (Persian).##24. Cosottini M, Michelassi MC, Bencivelli W, Lazzarotti G, Picchietti S, Orlandi G, et al. In stent restenosis predictors after carotid artery stenting. Stroke Res Treat 2010; 2010pii: 864724.##25. Kalbfleisch J, Prentice RL. The Statistical Analysis of Failure Time Data, 2nd ed. Wiley: New York; 2002.##26. Kleinbaum DG, Klein M. Survival Analysis: A Self-Learning Text, 3rd ed (Statistics for Biology and Health). Springer: New York; 2012.##27. Topol E, Teirstein P. Textbook of Interventional Cardiology. 6th ed. Philadelphia (USA): Elsevier Saunders; 2012.##28. Klein JP, Moeschberger ML. Survival Analysis: Techniques for Censored and Truncated Data, 2nd ed. Springer: New York; 2003.##29. Hu RT, Liu J, Zhou Y, Hu BL. Association of smoking with restenosis and major adverse cardiac events after coronary stenting: A meta-analysis. Pak J Med Sci 2015; 31(4): 1002-1008.##30. Gröschel K,Riecker A, Schulz JB, Ernemann U, Kastrup A. Systematic Review of Early Recur-rent Stenosis After Carotid Angioplasty and Stenting. Stroke 2005; 36: 367-373.##31. Lee CW, Park SJ. Predictive Factors for Restenosis after Drug-Eluting Stent Implantation. Korean Circ J 2007; 37(3): 97-102.##32. Ota T, Umeda H, Yokota S, Miyata S, Takamura A, Sugino S, et al. Relationship between severity of renal impairment and 2-year outcomes after sirolimus-eluting stent implantation. Am Heart J 2009; 158(1): 92-98.## ##

بررسی مدت زمان باقی ماندن لوله تراشه و عوامل مرتبط با آن در بیماران تحت جراحی بای پس عروق کرونر Duration of Intubation after Coronary Artery Bypass Graft Surgery and Its Related Factors 1 1 سابقه و هدف: شناخت پرستاران از عوامل موثر بر زمان خارج ساختن لوله تراشه پس از جراحی بای‌پس عروق کرونر می‌تواند در مشارکت آن‌ها در تصمیم‌گیری نهایی تیم درمانی موثر باشد. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی مدت زمان باقی ماندن لوله تراشه و عوامل مرتبط با آن در بیماران تحت جراحی بای پس عروق کرونر در مرکز قلب مازندران انجام شد. مواد و روش‌ها: این یک مطالعه توصیفی تحلیلی است که بر روی 200 بیمار که در مرکز قلب مازندران تحت جراحی بای پس عروق کرونر قرار گرفته بودند انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده بیمار،اطلاعات موجود در پرونده و گزارش‌های پرستاری جمع‌آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آماری همبستگی اسپیئرمن، مان ویتنی، کروسکال والیس،کای اسکوئر و رگرسیون استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد میانگین و انحراف معیار مدت زمان باقی ماندن لوله تراشه 27/2±39/9 ساعت بود. با استفاده از مدل رگرسیون ارتباط همزمان متغیرهای جمعیت شناختی و عوامل طبی قبل از عمل با مدت زمان باقی ماندن لوله تراشه مورد بررسی قرار گرفت که نتایج نشان داد از بین این عوامل بیماری تنفسی، سابقه MI، سن و وزن ارتباط معنی‌داری دارند. استنتاج: توجه به عوامل جمعیت شناختی و طبی هنگام پذیرش بیماران تحت جراحی بای‌پس عروق کرونر منجر به تشخیص به موقع افراد در معرض خطر باقی ماندن طولانی مدت لوله تراشه می‌شود و تنظیم و اجرای برنامه‌ریزی‌های مراقبتی دقیق برای پیشگیری از عوارض جسمی و روحی تهویه مکانیکی طولانی مدت و کاهش هزینه‌های درمانی را امکان‌پذیر می‌نماید. 2 Background and purpose: Critical care nurses could actively participate in the decision made by the healthcare team especially if they have the knowledge on the factors that affect extubation time following coronary artery bypass surgery. This study aimed to evaluate the duration of intubation after coronary artery bypass surgery and related factors in Mazandaran Heart Center, Sari, Iran. Materials and methods: A descriptive analytical study was carried out in 200 patients with a diagnosis of coronary artery disease undergoing coronary artery bypass surgery. Relevant information was obtained via observation, patients medical records, and nursing notes. Data analysis was performed using frequency and central tendency, dispersion indices, Spearman correlation, Mann-Whitney, Kruskal-Wallis, chi-square, and regression tests. Results: The duration of intubation was 9.39±2.27 hours. Meanwhile, the relationship between demographic variables and preoperative clinical factors was examined using regression models. In this study, respiratory disease, history of MI, age, and weight were found to be significantly associated with duration of intubation. Conclusion: Considering demographic and clinical factors on admission and preparation of patients undergoing coronary artery bypass surgery results in earlier detection of patients at risk of prolonged intubation, and makes it possible to schedule and perform care plans accurately to prevent physical and psychological complications of prolonged mechanical ventilation and increased healthcare costs. 68 79 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/6 1395/12/16 حامد فغانی Hamed Faghani دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری مراقبت های ویژه، عضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران نورالدین موسوی نسب Noredin Mosavinasab دانشیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران افشین قلی پور برادری Afshin Gholipour Baradari دانشیار، گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مطهره خردمند Motahareh Kheradmand دکتری بهداشت، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران روانبخش اسمعیلی Ravanbakhsh Esmaeili استادیار، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران r.esmaeili90@gmail.com mechanical ventilation coronary artery bypass surgery demographic factors تهویه مکانیکی جراحی بای پس عروق کرونر عوامل جمعیت شناختی 1. Thomas A, Gaziano J. Epidemiology of cardiovascular disease: Harrison's principles of internal medicine. 18th ed. New York: McGraw-Hill; 2012.##2. Nemati Sogolitappeh F, Mahmood Aliloo M, Babapur Kheyroddin J, Toufan Tabrizi M. Effectiveness of Group Life Skills Training on Decreasing Anxiety and Depression among Heart Patients, after Bypass Surgery. Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology 2009; 15(1): 50-56 (Persian).##3. Sabzmakan L, Hazavehei MM, Rabiee K, Jahani Hashemi H, Sadeghy M. Effect of a PRECEDE-based educational intervention on depression and quality of life in patients with coronary artery bypass grafting. Payesh, Journal of The Iranian Institute For Health Sciences Research 2009; 8(1): 75-84 (Persian).##4. Piotto RF, Ferreira FB, Colósimo FC, Silva GS, Sousa AG, Braile DM. Independent predictors of prolonged mechanical ventilation after coronary artery bypass surgery. Rev Bras Cir Cardiovasc 2012; 27(4): 520-528.##5. Saydi N, Fayazi S, Ramazani A. Comparison of Quality of life among Diabetic and Non Diabetic Patients after Open Heart Surgery. Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences 2011; 10(2): 144-150 (Persian).##6. Cohen AJ, Katz MG, Frenkel G, Medalion B, Geva D, Schachner A. Morbid results of prolonged intubation after coronary artery bypass surgery. Chest 2000; 118(6): 1724-1731.##7. Estafanous FG, Barash PG, Reves J. Cardiac Anesthesia: Principles and Practice. 2nd ed. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2001.##8. Prapas SN, Panagiotopoulos IA, Abdelsalam AH, Kotsis VN, Protogeros DA, Linardakis IN, et al. Predictors of prolonged mechanical ventilation following aorta no-touch off-pump coronary artery bypass surgery. Eur J Cardiothorac Surg 2007; 32(3): 488-492.##9. Hardin S, Kaplow R. Cardiac Surgery Essentials For Critical Care Nursing. Sudbury: Jones and Bartlett; 2010.##10. Saleh HZ, Shaw M, Al-Rawi O, Yates J, Pullan DM, Chalmers JA, et al. Outcomes and predictors of prolonged ventilation in patients undergoing elective coronary surgery. Interact Cardiovasc Thorac Surg 2012; 15(1): 51-56.##11. Cislaghi F, Condemi AM, Corona A. Predictors of prolonged mechanical ventilation in a cohort of 5123 cardiac surgical patients. Eur J Anaesthesiol 2009; 26(5): 396-403.##12. Weissman C. Pulmonary complications after cardiac surgery. Semin Cardiothorac Vasc Anesth 2004; 8(3): 185-211.##13. Rashid A, Sattar KA, Dar MI, Khan AB. Analyzing the outcome of early versus prolonged extubation following cardiac surgery. Ann Thorac Cardiovasc Surg 2008; 14(4): 218-223.##14. Bansal S, Thai H, Hsu C, Sai-Sudhakar C, Goldman S, Rhenman B. Fast Track Extubation Post Coronary Artery Bypass Graft: A Retrospective Review of Predictors of Clinical Outcomes*. World Journal of Cardiovascular Surgery 2013; 3(2): 81-86.##15. Swaminathan M, Phillips-Bute BG, Patel UD, Shaw AD, Stafford-Smith M, Douglas PS, et al. Increasing healthcare resource utilization after coronary artery bypass graft surgery in the United States. Circ Cardiovasc Qual Outcomes 2009; 2(4): 305-312.##16. Arom KV, Emery RW, Petersen RJ, Schwartz M. Cost-effectiveness and predictors of early extubation. The Annals of thoracic surgery 1995; 60(1): 127-132.##17. Shahbazi S, Kazerooni M. Predictive factors for delayed extubation in the intensive care unit after coronary artery bypass grafting; a Southern Iranian experience. Iran J Med Sci 2012; 37(4): 238-241.##18. Faritous ZS, Aghdaie N, Yazdanian F, Azarfarin R, Dabbagh A. Perioperative risk factors for prolonged mechanical ventilation and tracheostomy in women undergoing coronary artery bypass graft with cardiopulmonary bypass. Saudi J Anaesth 2011; 5(2): 167-169.##19. Ji Q, Duan Q, Wang X, Cai J, Zhou Y, Feng J, et al. Risk factors for ventilator dependency following coronary artery bypass grafting. Int J Med Sci 2012; 9(4): 306-310.##20. Talavat H, Panahipour A, Molla Sadeghi Rokabadi Gh, Ghorbanloo M, Fazeli F. Causes of Prolonged Mechanical Ventilation After Coronary Artery Bypass Grafting Surgery. Iranian Heart Journal 2008; 9(1): 47-54 (Persian).##21. Imanipour M, Bassampour SH. Correletes of Age, Sex and Postoperative Homodynamic Status With Extubation Time after Coronary Artery Bipass Graft. Iran Journal of Nursing 2007; 20(49): 39-50 (Persian).##22. Sabzevari S, Mohammadalizade S, khodarahmi M. Correlation between Preoperative Demographic and Physiologic Variables and Extubation time after Coronary Artery Bypass Graft (CABG). Iran Journal of Nursing 2006; 19(47): 67-77 (Persian).##23. Gumus F, Polat A, Yektas A, Totoz T, Bagci M, Erentug V, et al. Prolonged Mechanical Ventilation After CABG: Risk Factor Analysis. J Cardiothorac Vasc Anesth 2015; 29(1): 52-58.##24. Doering LV. Relationship of age, sex, and procedure type to extubation outcome after heart surgery. Heart & Lung: The Journal of Acute and Critical Care 1997; 26(6): 439-447.##25. Bansal Sh, Thai H, Hsu C, Sai-Sudhakar C, Goldman S, Rhenman B. Fast Track Extubation Post Coronary Artery Bypass Graft: A Retrospective Review of Predictors of Clinical Outcomes*. World Journal of Cardiovascular Surgery 2013; 3: 81-86.##26. Serrano N, García C, Villegas J, Huidobro S, Henry CC, Santacreu R, et al. Prolonged intubation rates after coronary artery bypass surgery and ICU risk stratification score. Chest 2005; 128(2): 595-601.##27. Ji Q, Chi L, Mei Y, Wang X, Feng J, Cai J, et al. Risk factors for late extubation after coronary artery bypass grafting. Heart Lung 2010; 39(4): 275-282.##28. Cislaghi F, Condemi A, Corona A. Predictors of prolonged mechanical ventilation in a cohort of 3,269 CABG patients. Minerva anestesiologica 2007; 73(12): 615-621.##29. Natarajan K, Patil S, Lesley N, Ninan B. ##Predictors of prolonged mechanical ventilation after on-pump coronary artery bypass grafting. Ann Card Anaesth 2006; 9(1): 31-36.##30. Ji Q, Duan Q, Wang X, Cai J, Zhou Y, Feng J, et al. Risk factors for ventilator dependency following coronary artery bypass grafting. Int J Med Sci 2012; 9(4): 306-310.##31. Fitch ZW, Debesa O, Ohkuma R, Duquaine D, Steppan J, Schneider EB, et al. A protocol-driven approach to early extubation after heart surgery. J Thorac Cardiovasc Surg 2014; 147(4): 1344-1350.##32. Jafroudi Sh, Mehdizadeh Attar M, Farmanbar R, Kazemnezhad Lili E, Paryad E. Predictors' issues of intubation time after coronary artery bypass graft surgery. J Holist Nurs Midwifery 2015; 24(4): 20-29 (Persian).##33. O’Donnell DE, Deesomchok A, Lam Y-M, Guenette JA, Amornputtisathaporn N, Forkert L, et al. Effects of BMI on static lung volumes in patients with airway obstruction. CHEST 2011; 140(2): 461-468.##34. Kogan A, Ghosh P, Preisman S, Tager S, Sternik L, Lavee J, et al. Risk factors for failed “fast-tracking” after cardiac surgery in patients older than 70 years. J Cardiothorac Vasc Anesth 2008; 22(4): 530-535.##35. Lizak MK, Nash E, Zakliczynski M, Sliwka J, Knapik P, Zembala M. Additional spirometry criteria predict postoperative complications after coronary artery bypass grafting (CABG) independently of concomitant chronic obstructive pulmonary disease: when is off-pump CABG more beneficial? Pol Arch Med Wewn 2009; 119(9): 550-557.## ##

فراوانی ضایعات مخاطی دهانی و آگاهی از وجود آن در افراد مراجعه کننده به بخش بیماری های دهان دانشکده دندان پزشکی ساری Frequency of Oral Mucosal Lesions and Awareness of these Lesions in Patients Attending Oral and Maxillofacial Clinic in Sari Dental School, Iran 1 1 سابقه و هدف: با توجه به این که تفاوت قابل ملاحظه‌ای در شیوع ضایعات مختلف دهان در نقاط مختلف دنیا وجود داردو از آن‌جایی که در کشور ما مطالعه‌های زیادی در این زمینه صورت نگرفته است هدف از این مطالعه بررسی شیوع ضایعات دهانی و میزان آگاهی از وجود چنین ضایعات در مراجعین به بخش بیماری‌های دهان دانشکده دندان‌پزشکی ساری بوده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی روی تمام مراجعین 12 سال و بالاتر به بخش بیماری‌های دهان دانشکده دندان پزشکی ساری طی سال‌های 94 تا 95 انجام شد. مشخصات فردی و بالینی بیماران در فرم اطلاعاتی ثبت گردید. یافته‌ها: کل مراجعین به بخش بیماری‌های دهان در طی یک سال شامل 391 نفر مرد و 680 نفر زن با محدوده سنی 12 تا 90 سال بودند که در مجموع 388 نفر بدون ضایعه دهانی و 683 نفر با ضایعه دهانی را شامل می‌شد. میزان آگاهی از وجود ضایعات تنها در 49/ 8 درصد از افراد مشاهده شد. بیش‌ترین فراوانی مربوط به زبان باردار با 246 نفر و کم‌ترین فراوانی مربوط به مالفورماسیون عروقی، ماکول هموراژیک و فیبروسارکوما با درگیری در 1 نفر بود. زبان شایع ترین محل ضایعات مخاط دهانی بود. استنتاج: فراوانی نسبتاً بالایی از ضایعات دهانی و عدم آگاهی از وجود آن در این مطالعه نشان از لزوم انجام معاینات دوره ای مخاط دهان همانند معاینات دندانی دارد. 2 Background and purpose: There are considerable differences in prevalence of oral lesions in different parts of the world.  Few studies are done on this problem in Iran, so this study aimed at investigating the prevalence of oral lesions and awareness of these lesions in patients attending Oral and Maxillofacial Clinic in Sari Dental School, Iran.  Materials and methods: A Descriptive study was performed in all patients aged ≥12 years in 2015-2016. Demographic and clinical features were recorded in a checklist. Results: The subjects were 391 males and 680 females (aged 12-19 years old). Among the patients 388 had no oral lesions but 683 were found with oral lesions. Awareness of the lesions was observed only in 8.49% of the patients. The most frequent lesion was coated tongue including 246 people, and lowest frequencies lesions were vascular malformations, hemorrhagic macule and fibrosarcoma with conflict in one person. Conclusion: High frequency of oral lesions and lack of awareness about them calls for periodic oral mucosal examinations such as dental examinations. 80 87 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 طاهره ملانیا Tahereh Molania استادیار، گروه بیماری های دهان ، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران اعظم نحوی Azam Nahvi استادیار، گروه دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران salehimaede1165@gmail.com محمدشریف دلربایی Mohammmadsharif Delrobaee دندانپزشک، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مائده صالحی Maede Salehi استادیار، گروه بیماری های دهان ، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران prevalence oral mucosal lesions oral pre-malignant lesions شیوع ضایعه مخاطی دهانی ضایعه پیش بدخیم دهانی 1. Triantos D. Intra-oral findings and general health conditions among institutionalized and non-institutionalized elderly in Greece. J Oral Pathol Med 2005; 34(10): 577-582.##2. Reichart PA. Oral mucosal lesions in a representative cross-sectional study of aging Germans. Community Dent Oral Epidemiol 2000; 28(5): 390-398.##3. Jainkittivong A, Aneksuk V, Langlais RP. Oral mucosal conditions in elderly dental patients. Oral Dis 2002; 8(4): 218-223.##4. Campisi G, Margiotta V. Oral mucosal lesions and risk habits among men in an Italian study population. J Oral Pathol Med 2001; 30(1): 22-28.##5. Delavarian Z, Zavar S. Prevalence of oral Lesions and awareness of their presence in patients attending to oral-Medicine Center of Mashhad Dental school. J Dent Sch GYEAR 2004; 22(3):425-436 (Persian).##6. Pack AR. Dental services and needs in developing countries. Int Dent J 1998; 48(3 Suppl 1): 239-47.##7. Kovac-Kovacic M, Skaleric U. The Prevalence of oral mucosal lesions in a population in Ljubljana, Slovenia. J Oral Pathol Med 2000; 29(7): 331-335.##8. Babae N, Khoshsirat A, Molania T. Frequency of Oral Mucosal Lesion in Patients Attending Babol Dental School, 2010. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(103): 114-118 (Persian).##9. Cebeci AR, Gülşahi A, Kamburoglu K, ##Orhan BK, Oztaş B. Prevalence and distribution of oral mucosal lesions in an adult Turkish population. Med Oral Patol Oral Cir Bucal 2009; 14(6): 272-277.##10. Shulman JD, Beach MM, Rivera-Hidalgo F. The prevalence of oral mucosal lesions in U.S. adults: data from the Third National Health and Nutrition Examination Survey, 1988-1994. J Am Dent Assoc 2004; 135(9): 1279-1286.##11. Demko CA, Sawyer D, Slivka M, Smith D, Wotman S Wotman S .Prevalence of oral lesions in the dental office.Gen Dent 2009; 57(5): 504-509.##12. Axéll T. A prevalence study of oral mucosal lesions in an adult Swedish population. Odontol Revy Suppl 1976; 36: 1-103.##13. Al-Mobeeriek A, AlDosari AM. Prevalence of Oral Lesions among Saudi dental patients. Ann Saudi med 2009; 29(5): 365-368.##14. García-Pola Vallejo MJ, Martínez Díaz-Canel AI, García Martín JM, González García M. Risk factors for oral soft tissue lesions in an adult Spanish population. Community Dent Oral Epidemiol 2002; 30(4): 277-285.##15. Pentenero M, Broccoletti R, Carbone M, Conrotto D, Gandolfo S. The prevalence of oral mucosal lesions in adults from the Turin area. Oral Dis 2008; 14(4): 356-366.##16. Harris CK, Warnakulasuriya KA, Cooper DJ, Peters TJ, Gelbier S. Prevalence of oral mucosal lesions in alcohol misusers in south London. J Oral Pathol Med 2004; 33(5): 253-259.## ##

تاثیر مشارکت خانواده در مراقبت های اولیه برکاهش میزان اضطراب ناشی از درد بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه سوختگی Effect of Family Participation in Primary Care Provision to Reduce Pain Anxiety among Burn ICU Patients 1 1 سابقه و هدف: از مولفه‌های کلیدی در حمایت اجتماعی، نقش اعضای خانواده و دوستان می‌باشد. این مطالعه با هدف تعیین مشارکت خانواده در مراقبت‌های اولیه برکاهش میزان اضطراب ناشی از درد بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه سوختگی انجام شده است. مواد و روش‌ها: این پژوهش یک کار آزمایی بالینی تصادفی شاهد دار است. 110 بیمار بستری در بخش مراقبت ویژه سوختگی بیمارستان زارع ساری با روش نمونه‌گیری غیر تصادفی تدریجی انتخاب و به صورت تصادفی بر اساس جدول اعداد تصادفی به دو گروه شاهد و آزمون هر کدام 55 نفرتخصیص داده شدند. در گروه مداخله از روز چهارم بستری، یکی از اعضای خانواده به مدت پنج روز در جلسات یک ساعته و قبل از پانسمان بر بالین بیمار حاضر شدند. با گروه کنترل طبق روتین بخش (عدم حضور و مشارکت خانواده) رفتار شد. در هر دو گروه پرسشنامه اضطراب ناشی از درد سوختگی از روز سوم تا هشتم پر شد. داده‌ها با آزمون‌های T مستقل، فریدمن و من یو ویتنی و با استفاده از نرم افزار 20SPSS تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: دو گروه از نظر جنس، سن، درصد سوختگی و نوع سوختگی اختلاف آماری معنی‌دار نداشتند. مقایسه روند روزهای مختلف با آزمون فریدمن نشان داد کاهش اضطراب ناشی از درد در گروه آزمون و شاهد اختلاف آماری معنی‌داری داشت(001/0>p). مقایسه میانگین رتبه اضطراب ناشی از درد در طی 5 روز مطالعه با آزمون من یو ویتنی نشان داد که اختلاف آماری معنی‌دار بود(001/0>p). استنتاج: بر اساس نتایج این مطالعه برای کاهش اضطراب ناشی از درد بیماران سوختگی می‌توان از روش‌های غیر دارویی نظیر مشارکت خانواده در کنار روش‌های دارویی در مراکز سوختگی بهره گرفت. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 17N201602297494IRCT 2 Background and purpose: One of the key components of social support is the role of family members and friends. The present study was designed to determine the effectiveness of family participation in providing primary care to reduce pain anxiety of burn ICU patients. Materials and methods: In a randomized controlled trial 110 patients were selected by non-random sampling from Zaare Hospital burn ICU in Sari, Iran. Based on random numbers table, they were randomly allocated to control and intervention groups (n= 55 per group). In the intervention group, on day 4 of hospitalization, one of the family members attended the patient’s bedside before wound dressing for one-hour for five days. In control group, the practice was done according to the ward routine (non-family attendance). In both groups, burn pain anxiety scale was completed in days three to eight of hospitalization. Data analysis was done in SPSS V.20. Results: There was no significant difference between the two groups in gender, age, total burn surface area, and type of burn. Friedman test indicated significant difference in pain-induced anxiety in different days between the two groups (P<0.001). According to Mann Whitney-U test there was a significant difference between the two groups in mean value of pain induced anxiety during 5 days (P<0.001). Conclusion: In order to lower the anxiety caused by pain in ICU burn patients, non- medicinal methods such as family participation can be applied. (Clinical Trials Registry Number: IRCT201602297494N17) 88 99 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 معصومه کوهی Masoumeh Koohi دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری مراقبت های ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه ساری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران معصومه باقری نسامی Masoumeh Bagheri-Nesami دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری مراقبت های ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه ساری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران anna30432003@yahoo.com روانبخش اسمعیلی Ravanbakhsh Esmaeili استادیار، گروه پرستاری داخلی جراحی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران نورالدین موسوی نسب Noureddin Mousavinasab دانشیار، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران حمزه حسینی Hamzeh Hosseini استاد، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران burn critical care family participation pain anxiety مراقبت ویژه اضطراب ناشی از درد مشارکت خانواده سوختگی 1. Aghakhani K, Aram S, Mehrpisheh S, Memarian A, Hoseini R, Ghorbani M. Evaluating the role of gender in the etiology, demographic features and prognosis of burn patients admitted to Shahid Motahari hospital: a five-year retrospective study. RJMS 2015; 21(127): 95-101 (Persian).##2. Bäckström J, Öster C, Gerdin B, Ekselius L, Willebrand M. Health-related quality of life in family members of patients with burns. J ##Burn Care Res 2014; 35(3): 243-250.##3. Small C, Stone R, Pilsbury J, Bowden M, Bion J. Virtual restorative environment therapy as an adjunct to pain control during burn dressing changes: study protocol for a randomised controlled trial. Trials 2015; 16: 329.##4. De Jong A, Middelkoop E, Faber A, Van Loey N. Non-pharmacological nursing interventions for procedural pain relief in adults with burns: a systematic literature review. Burns 2007; 33(7): 811-827.##5. Yuxiang L, Lingjun Z, Lu T, Mengjie L, Xing M, Fengping S, et al. Burn patients’ experience of pain management: a qualitative study. Burns 2012; 38(2): 180-186.##6. Clarke H. Transitional Pain Medicine: ##novel pharmacological treatments for the management of moderate to severe postsurgical pain. Expert Review of Clinical Pharmacology 2016; 9(3): 345-349.##7. Hasimi L, gheibizadeh M, Jahani S, Zarea K, Cheraghian B. The effect of applying organizational culture improvement model ##of patient education on anxiety and satisfaction of burned hospitalized patients: a clinical trial. Journal of Clinical Nursing and Midwifery 2014; 3(3): 16-28.##8. Boyer NL, Forbes DA, Chung KK. Practical management of burns and inhalation injury. Curr Pulmonol Rep 2016; 5(2): 63-69.##9. Kinsella J, Booth MG. Pain relief in burns: James Laing memorial essay 1990. Burns 1991; 17(5): 391-395.##10. Mohammadi fakhar F, Rafiee F, Jamshidi R, Inanloo M. The effect of jaw relaxation on pain anxiety of burn dressing: Randomized clinical trial with control group. IJNR 2011; 5(19): 58-67 (Persian).##11. Peck MD, Kruger GE, Van Der Merwe AE, Godakumbura W, Ahuja RB. Burns and fires from non-electric domestic appliances in low and middle income countries: Part I. The scope of the problem. Burns 2008; 34(3): 303-311.##12. Brunner LS, Smeltzer SCC, Bare BG, Hinkle JL, Cheever KH. Brunner & Suddarth's textbook of medical-surgical nursing. 12th ed. Philadelphia L.W.W; 2010.##13. Charles BF, Dana K, John G. Schwartz’s principles of surgery. New York: McGraw-Hill; 2009.##14. Rafi’i F, Mohammadi F, Jamshidi R, Inanlu M, Oskuyi F. The effect of jaw relaxation on pain anxiety of burn dressing: Randomized clinical trial with control group. IJNR 2011; 5(19): 58-67 (Persian).##15. Hsu K-C, Chen LF, Hsiep PH. Effect of music intervention on burn patients’ pain and anxiety during dressing changes. Burns 2016; 42(8): 1789-1796.##16. Khatibi N, AhmadiKoumeleh S, Mamianloo H, AbbasiAbyaneh N. Relationship between Perceived Social Support and Pre/ post-operation Anxiety and Depression in Patients undergoing CABG. IJN 2013; 26(84): 63-70 (Persian).##17. Mahdavi-Shahri M, Haghdoost Oskouie F, Mohammadi N. Environmental monitoring in critical care nursing: An evidence-based design. Cardiovascular Nursing Journal 2014; 2(4): 72-80 (Persian).##18. Pignay-Demaria V, Lespérance F, Demaria RG, Frasure-Smith N, Perrault LP. Depression and anxiety and outcomes of coronary artery bypass surgery. Ann Thorac Surg 2003; 75(1): 314-321.##19. Bäckström J, Willebrand M, Sjöberg F, Haglund K. Family members of patients with severe burns: Experiences during care and rehabilitation. Doctoral thesis. Uppsala: Acta Universitatis Upsaliensis. 2013.##20. Bishop SM, Walker MD, Spivak IM. Family presence in the adult burn intensive care unit during dressing changes. Crit Care Nurse 2013; 33(1): 14-24.##21. Hoseini Azizi T, Hasanzadeh F, Ehsaee MR, Esmaily H, Khoshbakht S. The Impact of Patient’s Families Supportive Presence on the Attitudes of Intensive Care Unit Nurses in this Unit. J Rafsanjan Univ Med Sci 2013; 12(9): 719-732.##22. Madarshahian F, Hassanabadi M, Khazaei S. The Effect of preoperative cares with holistic approach prior to surgical procedure on the patient’s anxiety and fulfillment. J Holist Nurs Midwifery 2015; 25(1): 45-53 (Persian).##23. Sadeghi Z, Payami M, MoosaviNasab SN. Effect of Family Participation in ICU Patients Care on Family’s Anxiety level. PCNM 2013; 2(2): 10-17 (Persian).##24. Moradi M, Zeighami R. The effect of eye movement desensitization and reprocessing on anxiety in patients with myocardial infarction. IJPN 2013; 1(1): 1-9 (Persian).##25. Bray K, Hill K, Robson W, Leaver G, Walker N, O'Leary M, et al. British Association of Critical Care Nurses position statement on the use of restraint in adult critical care units. Nurs Crit Care 2004; 9(5): 199-212.##26. Sims JM, Miracle VA. A look at critical care visitation: the case for flexible visitation. Dimens Crit Care Nurs 2006; 25(4): 175-180.##27. Bernstein SL, Aronsky D, Duseja R, Epstein S, Handel D, Hwang U, et al. The effect of emergency department crowding on clinically oriented outcomes. Acad Emerg Med 2009; 16(1): 1-10.##28. Jo S, Jeong T, Jin YH, Lee JB, Yoon J, Park B. ED crowding is associated with inpatient mortality among critically ill patients admitted via the ED: post hoc analysis from a retrospective study. Am J Emerg Med 2015; 33(12): 1725-1731.##29. Fumagalli S, Boncinelli L, Nostro AL, ##Valoti P, Baldereschi G, Di Bari M, et al. Reduced Cardiocirculatory Complications With Unrestrictive Visiting Policy in an Intensive Care Unit Results From a Pilot, Randomized Trial. Circulation 2006; 113(7): 946-952.##30. Lolaty HA, Bagheri-Nesami M, Shorofi SA, Golzarodi T, Charati JY. The effects of family-friend visits on anxiety, physiological indices and well-being of MI patients admitted to a coronary care unit. Complement Ther Clin Pract 2014; 20(3): 147-151.##31. Dehghani M, Mosazade S, Zinali J, Hakimi H, Semimian S. The Relationship between Pain and Anxiety throughout dressing among burn patients. J Holist Nurs Midwifery 2015; 24(4): 30-37 (Persian).##32. Nouhi E, Karbalaizadeh M, Abazari F. The effect of mothers' participation and the family-centered care on mother's anxiety with children suffering from gastrointestinal infections: a randomized clinical trial. Journal of Clinical Nursing and Midwifery 2015; 3(4): 47-55 (Persian).##33. Movallali G, Abdollahzadeh Rafi M, Nemati S. Comparison of general health status in mothers of hearing and hearing-impaired children. Aud 2013; 22(2): 33-39 (Persian).##34. Akbarizadeh F, Hajivandi A, Bagheri F, Hatami H. Relationship between nurses’ spiritual intelligence with hardiness and general health. Behbood Journal 2012; 15(6): 466-472 (Persian).##35. Amirian Z, Jalali R, Rigi F, Nadery A, Amirian M, Salehi S. Comparison of the quality of life in patients after coronary artery bypass graft surgery (CABG) in the rural and urban communities. J Kermanshah Univ Med Sci 2014; 18(4): 226-233 (Persian).##36. Yazdani A, Fekrazad H, Sajadi H, Salehi M. Relationship between social participation and general health among the elderly. J Kermanshah Univ Med Sci 2015; 18(10): 599-606 (Persian).##37. Rafiei F, Mohammadi FF, Jamshidi OR, Inanlou M. Effect of jaw relaxation on pain intensity of burn dressing. IJCCN 2010; 3(2): 51-66 (Persian).##38. Ravaghi H, Abdi Z, Heyrani A. Hand hygiene practice among healthcare workers in intensive care units: a qualitative study.J Hosp 2015; 13(4): 41-52 (Persian).##39. Peck MD. Epidemiology of burns throughout the world. Part I: Distribution and risk factors. Burns 2011; 37(7): 1087-1100.##40. Fakhar FM, Rafii F, Orak RJ. The effect of jaw relaxation on pain anxiety during burn dressings: Randomised clinical trial. Burns 2013; 39(1): 61-67.##41. Park E, Oh H, Kim T. The effects of relaxation breathing on procedural pain and anxiety during burn care. Burns 2013; 39(6): 1101-1106.##42. Manzarei ZS, Memarian R, Vanaki Z. Survey of correlation between pain and anxiety in burn patients. J Birjand Univ Med Sci 2007; 14(2): 9-15.##43. İşlekdemir B, Kaya N. Effect of family presence on pain and anxiety during invasive nursing procedures in an emergency department: A randomized controlled experimental study. Int Emerg Nurs 2016; 24: 39-45.##44. Kim K, Lee S. Effects of Family Presence Intervention on Anxiety, Delirium, Pain and Length of Time in Recovery Room of Post-operative Elderly Patients in Post-anesthesia Care Units. J Korean Acad Fundam Nurs 2015; 22(2): 149-157.## ##

اثر اختلال سیستم های کارکردی بر اختلال حوزه جنسی اولیه در زنان مبتلا بهمولتیپل اسکلروزیس Impact of Affected Functional Systems on Primary Sexual Dysfunction in Women with Multiple Sclerosis 1 1 سابقه و هدف: اختلال جنسی یک موضوع مهم در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس است که درجامعه به خصوص زنان مبتلا مورد غفلت واقع شده است. هدف این مطالعه بررسی اثر سیستم‌های کارکردی درگیر در این بیماری بر اختلال در حوزه جنسی اولیه بوده است. مواد و روش‌ها: در مطالعه مقطعی حاضر که در سال 1392 انجام شد نمونه های مورد مطالعه زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مراجعه کننده به کلینیک تخصصی MS بودند. اختلال حوزه اولیه جنسی با پرسش نامه  صمیمیت و ارتباط جنسی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مورد بررسی واقع شد. برای تعیین خصوصیات بالینی مورد نظر که شامل نوع روند بیماری، مدت بیماری وسیستم های کارکردی درگیر بود معاینه بالینی توسط متخصص مغز و اعصاب صورت گرفت. هم‌چنین میزان گستردگی ناتوانی فیزیکی بیماران از طریق مقیاس  EDSS (Expanded Disability Status Scale-EDSS) توسط متخصص مغز و اعصاب بررسی و نمره‌دهی شد. یافته‌ها: در کل 226 زن بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس در این مطالعه شرکت کردند. نتایج حاصل از مطالعه بر اساس آنالیز رگرسیون چند متغیره بیان گر آن بود که شانس ابتلا به وقوع اختلال در حوزه جنسی اولیه ، در افراد مبتلا به اختلال مخ و مخچه 54/2 برابر (002/0p=، 60/4-40/1= 95درصد CI ، 54/2=Odds ratio)، مبتلا به اختلال پیرامیدال 3 برابر (002/0p=، 26/7-363/1=95درصد CI، 14/3=Odds ratio) و اختلال حسی بیش از 3 برابر (028/0p=، 25/6-56/1=CI 95 درصد، 13/3= ratio Odds) افزایش می یابد. استنتاج: با توجه به این که اختلالات در سیستم‌های کارکردی درگیر در بیماری MS می‌تواند منجر به اختلال در حوزه جنسی اولیه شود باید در سیستم‌های بهداشتی رویکرد پرداختن به این اختلالات از نظر درمان و مشاوره مد نظر قرار گیرد. 2 Background and purpose: Sexual dysfunction (SD) is an important subject and unfortunately an overlooked symptom of multiple sclerosis (MS) especially in women. The aim of this study was to investigate the impact of affected functional systems on primary sexual dysfunction. Materials and methods: A cross-sectional study was carried out in Tehran, Iran in which a sample of female patients with MS was recruited consecutively from an outpatient clinic. Sexual function was evaluated by the Multiple Sclerosis Intimacy and Sexuality Questionnaire. A neurologist evaluated the clinical characteristics including disease progress, duration, and affected functional systems. The neurological impairment was assessed by the Kurtzke Expanded Disability Status Scale (EDSS). Results: There were 226 women in whom brainstem and/or cerebellum (OR for suffering from Brainstem and/or cerebellum=2.54, 95% CI=1.40-4.60, P=0.002), pyramidal dysfunction (OR for suffering from pyramidal dysfunction = 3.14, 95% CI= 1.363-7.26, P=0.002), and sensory dysfunction (OR for suffering from sensory dysfunction = 3.13, 95% CI= 1.56-6.25, P<0.028) were significant contributing factors to primary sexual dysfunction. Conclusion: This study emphasized that sexual dysfunctions are associated with affected functional systems.  Therefore, more consultations and sensitive approaches are suggested in treatment of these systems. 100 108 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 پروین رهنما Parvin Rahnama دانشیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران ایران p_rahnama1381@yahoo.com خدیجه محمدی Khadijeh Mohammadi مربی، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران ایران سکینه موید محسنی Sakineh Moayed Mohseni استادیار، گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران ایران شفیقه محمدی تبار Shafighe Mohammaditabar مربی، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران ایران sexual dysfunction multiple sclerosis Expanded Disability Status Score-EDSS اختلال جنسی مولتیپل اسکلروزیس مقیاس گستردگی ناتوانی فیزیکی- EDSS 1. Smith CR, Samkoff LM, Scheinberg LC.##Clinical features, assessment and differential##diagnosis of multiple sclerosis. In: Halbreich U,##)ed(. Multiple sclerosis: A neuropsychological##disorder. Washington DC: American##Psychiatric Press; 1993. p. 254-262.##2. Rice A .Sexuality in cancer and palliative##care 1: Effects of disease and treatment. Int J##Palliat Nurs 2000; 6(8): 392-397.##3. Merghati-Khoei E, Qaderi K, Amini L, Korte##JE. Sexual problems among women with multiple##sclerosis. J Neurol Sci 2013; 331(1-2): 81-85.##4. Fletcher SG, Castro-Borrero W, Remington##G, Treadaway K, Lemack GE, Frohman EM.##Sexual dysfunction in patients with multiple##sclerosis: a multidisciplinary approach to##evaluation and management. Nat Clin Pract##Urol 2009; 6(2): 96-107.##5. Crayton HJ, Rossman HS. Managing the##symptoms of multiple sclerosis: a multimodal##approach. Clin Ther 2006; 28(4): 445-460.##6. Kurtzke JF. Rating neurologic impairment in##multiple sclerosis: an expanded disability##status scale (EDSS). Neurology 1983; 33(11):##1444-1452.##7. Navarro S, Mondéjar-Marín B, PedrosaGuerrero##A, Pérez-Molina I, Garrido-Robres##J, Alvarez-Tejerina A. Aphasia and parietal##syndrome as the presenting symptoms of a##demyelinating disease with pseudotumoral##lesions. Rev Neurol 2005; 41(10): 601-603.##8. Hennessey A, Robertson NP, Swingler R,##Compston DA. Urinary, faecal and sexual##dysfunction in patients with multiple sclerosis.##J Neurol 1999; 246(11): 1027-1032.##9. Burguera-Hernández JA. Urinary alterations##in multiple sclerosis. Rev Neurol 2000;##30(10): 989-0992.##10. Betts CD, D'Mellow MT, Fowler CJ. Urinary##symptoms and the neurological features of##bladder dysfunction in multiple sclerosis. J##Neurol Neurosurg Psychiatry 1993; 56(3):##245-250.##11. The National Collaborating Centre for Chronic##Conditions (Great Britain)"Diagnosis and##treatment of specific impairments". Multiple##sclerosis: national clinical guideline for##diagnosis and management in primary and##secondary care. NICE Clinical Guidelines.##London: Royal College of Physicians (UK);##2004. p. 87-132.##12. Foley FW, Sanders A. Sexuality, multiple##sclerosis and women. Mult Scler Manage.##1997; 4: 1-9.##13. Valleroy ML, Kraft GH. Sexual dysfunction##in multiple sclerosis. Arch Phys Med Rehabil ##اثر اختالل سیستم های کارکردی بر اختالل جنسی در مولتیپل اسکلروزیس##618 مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران دوره بیست و ششم، شماره 641 ، اسفند 6931##1984; 65(3): 125-128.##14. Zivadinov R, Zorzon M, Bosco A, Bragadin##LM, Moretti R, Bonfigli L, et al. Sexual##dysfunction in multiple sclerosis: II. Correlation##analysis. Mult Scler 1999; 5(6): 428-431.##15. Foley FW, Iverson J. Sexuality and multiple##sclerosis. In Kalb RC, Scheinberg LC eds.##Multiple sclerosis and the family. New York:##Demos; 1992: 63-82.##16. Sanders AS, Foley FW, LaRocca GL, Zemon V.##The multiple sclerosis intimacy and sexuality##questionnaire-19 (MSISQ-19). Sexuality and##Disability 2000; 18(1): 3-26.##17. Polman CH, Reingold SC, Edan G, Filippi##M, Hartung HP, Kappos L, et al. Diagnostic##criteria for multiple sclerosis: 2005 revisions##to the "McDonald criteria". Ann Neurol##2005; 58(6): 840-846.##18. Mohammadi K, Rahnama P, Montazeri A,##Frederick FW. The Multiple Sclerosis Intimacy##and Sexuality Questionnaire-19 (MSISQ-19):##reliability, validity and factor structure of the##Persian version. J Sex Med 2014; 11(9):##2225-2231.##19. Dimirkiran M, Sarica Y, Uguz S, Yerdelen##D, Aslan K. Multiple sclerosis patient with or##without sexual dysfunction. Mult Scler 2006;##12(2): 209-214.##20. Tepavcevic D, Kostic J, Basuroski I,##Stojsavljevic N, Pekmezovic T, Drulovic J.##The impact of sexual dysfunction on quality##of life measured by MSISQ-54 in patient##with multiple sclerosis. Mult Scler 2008;##14(8): 1131-1136.##21. Tzortzis V, Skriapas K, Hadjigeorgiou G.##Sexual dysfunction in newly diagnosed##multiple sclerosis women. Mult Scler 2008;##14(4): 561-563.##22. Donzé C1, Hautecoeur P. Urinary, sexual,##and bowel disorders in early-stage multiple##sclerosis. Rev Neurol (Paris) 2009; 165##(suppl 4): 148-155.##23. Hawker KS, Frohman EM. Bladder, Bowel,##and Sexual Dysfunction in Multiple Sclerosis.##Curr Treat Options Neurol 2001; 3(3): 207-##214.##24. Zorzon M, Zivadinov R, Bragadin LM,##Moretti R, DeMasi R, Nasuelli D, et al.##Sexual dysfunction inmultiple sclerosis: a 2-##year follow-up study. J Neurol Sci 2001;##187(1-2): 1-5.##25. Zivadinov R, ZorzonM, Locatelli L, Stival B,##Monti F, Nasuelli D, et al. Sexual dysfunction##in multiple sclerosis: a MRI, neurophysiological##and urodynamic study. J Neurol Sci 2003;##210(1-2): 73-76.##26. Ashtari F, Rezvani R, Afshar H. sexual##dysfunction with multiple sclerosis:##Dimensions and contributory factors. J Res##Med Sci 2014; 19(3): 228-233.##27. Barak Y, Achiron A, Elizur A, Gabbay U,##Noy S, Sarova-Pinhas I. Sexual dysfunction##in relapsing-remitting multiple sclerosis:##magnetic resonance imaging, and clinical##correlates. J Psychiatry Neuroscience 1996;##21(4): 255-258.##28. Cordeau D, Courtois F. Sexual disorders in##women with MS: Assessment and management.##Ann Phys Rehabil Med 2014; 57(5): 337-347.##29. Sec¸il Y, Yetimalar Y, Gedizlioglu M,##Arpaci E, Tokuc¸oglu F, Inceoglu Kendir A,##et al. Sexual dysfunction and sympathetic##skin response recorded from the genital##region in women with multiple sclerosis.##Mult Scler 2007; 13(6): 742-748.##30. Gruenwald I, Vardi Y, Gartman I, Juven E,##Sprecher E, Yarnitsky D, et al. Sexual##dysfunction in females with multiple##sclerosis: quantitative sensory testing. Mult##Scler 2007; 13(1): 95-105.## ##

بررسی و مقایسه میزان رضایت پزشک از کفایت بی حسی درآندوسکوپی پس از تعیین بی حسی توسط پزشک یا بیمار Evaluation and Comparison of Physician’s Satisfaction from Adequacy of Sedation for Endoscopy after Choosing the Type of Sedation by Patient or the Doctor 1 1 سابقه و هدف: فراهم‌سازی بی حسی مناسب در حین اندوسکوپی باعث راحتی بیمار و پزشک در حین اندوسکوپی و بهبود کیفیت و کفایت اندوسکوپی می شود. هدف از این مطالعه تعیین میزان رضایت پزشک از کفایت بی‌حسی در آندوسکوپی بوده است. مواد و روش‌ها: در مطالعه کارآزمایی بالینی حاضر تعداد 140 بیماری که کاندید آندوسکوپی فوقانی بودند، به صورت تصادفی به 2 گروه تقسیم شدند تا از نظر کفایت اندوسکوپی در دو حالت انتخاب نوع بی حسی توسط پزشک و انتخاب نوع بی حسی توسط بیمارانی که در این خصوص آموزش دیده بودند، مورد مقایسه قرار گیرند. یافته‌ها: از میان 70 بیمار گروه اول برای 7/15 درصد فقط اسپری لیدوکائین، برای 7/65 درصد بی‌حسی با اسپری لیدوکائین و میدازولام وریدی و برای 5/18درصد  اسپری لیدوکائین و میدازولام و پتیدین وریدی در نظر گرفته شد. هیچ بیماری نیازمند تغییر نوع یا میزان بی حسی در حین آندوسکوپی نشد. از میان 70 بیمار گروه دوم 13 بیمار (5/18 درصد) تصمیم به انجام آندوسکوپی با صرفاً اسپری موضعی لیدوکائین گرفتند اما 7 نفر از این افراد به علت عدم تحمل، میدازولام نیز دریافت کردند. در همین گروه 41 نفر (5/58 درصد) اسپری لیدوکائین و میدازولام را انتخاب کردند اما به 2 نفر پتیدین نیز به علت عدم تحمل تزریق شد. تعداد 16 بیمار (8/22 درصد) نیز اسپری لیدوکائین و میدازولام و پتیدین وریدی را انتخاب کرده بودند که یک نفر به علت عدم تحمل، پروپوفول دریافت کرد. استنتاج: علی‌رغم این که حق انتخاب بیمار یک مقوله مهم در زمینه بی‌حسی در آندوسکوپی است، اما درصد قابل توجهی از بیماران نمی‌توانند به تنهایی تصمیم مناسب را اتخاذ کنند. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 4N201606062499IRCT 2 Background and purpose: Suitable sedation during gastrointestinal (GI) tract endoscopy leads to the patient’s and the physician’s satisfaction and enhances the quality and the adequacy of the procedure. Materials and methods: In a clinical trial, 140 patients were randomly assigned into two groups in order to compare the adequacy of upper GI tract endoscopy after choosing the type of sedation by either the physician or the patient who were provided with educational pamphlets. Results: Among 70 patients for whom the type of sedation was chosen by the physician, 15.7% received just local Lidocaine spray, 65.7% received Lidocaine spray + intravenous (IV) Midazolam, and 18.5% received Lidocaine spray + I.V. Midazolam + I.V. Pethidine. No patient needed any change in the dose or type of sedation. From 70 patients in the second group 13 (18.5%) chose just Lidocaine spray, but almost half of these patients could not tolerate the procedure and received I.V. Midazolam. Also, 41 (58.5%) chose Lidocaine spray + I.V. Midazolam, but 2 of them received I.V. Pethidine due to intolerance. Furthermore, 16 patients (22.8%) chose Lidocaine + I.V. Midazolam + I.V. Pethidine, but one of them received I.V. Propofol due to intolerance. Conclusion: Patient’s right to make decisions is an important issue in choosing the type of sedation for endoscopy, nevertheless, a considerable number of patients cannot make an appropriate decision independently. (Clinical Trials Registry Number: IRCT201606062499N4) 109 117 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/8 1395/12/18 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/8 1395/12/18 فریبا موسوی Fariba Musavi لیسانس پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران فاطمه شکوهی Fatemeh Shokoohi فوق لیسانس پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ترنگ تقوایی Tarang Taghvaei دانشیار، گروه بیماری های گوارش و کبد، مرکز تحقیقات گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ایرج ملکی Iradj Maleki دانشیار، گروه بیماری های گوارش و کبد، مرکز تحقیقات گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران زهره باری Zohreh Bari استادیار، گروه بیماری های گوارش و کبد، مرکز تحقیقات گوارش و کبد ، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران حافظ فاخری Hafez Fakheri استاد، گروه بیماری های گوارش و کبد، مرکز تحقیقات گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران hafezfakheri@gmail.com satisfaction sedation endoscopy رضایت بی حسی آندوسکوپی 1. Regula J, Sokol-Kobielska E. Sedation in endoscopy: when and how. Best Pract Res Clin Gastroenterol 2008; 22(5): 945-957.##2. Evans LT, Saberi S, Kim HM, Elta GH, Schoenfeld P. Pharyngeal anesthesia during sedated EGDs: is "the spray" beneficial? ##A meta-analysis and systematic review. Gastrointest Endosc 2006; 63(6): 761-766.##3. Sharma VK, Nguyen CC, Crowell MD, Lieberman DA, de Garmo P, Fleischer DE. A national study of cardiopulmonary unplanned events after GI endoscopy. Gastrointest Endosc 2007; 66(1): 27-34.##4. Quine MA, Bell GD, McCloy RF, Charlton JE, Devlin HB, Hopkins A. Prospective audit of upper gastrointestinal endoscopy in two regions of England: safety, staffing, and sedation methods. Gut 1995; 36(3): 462-467.##5. Arrowsmith JB, Gerstman BB, Fleischer DE, Benjamin SB. Results from the American Society for Gastrointestinal Endoscopy/U.S. Food and Drug Administration collaborative study on complication rates and drug use during gastrointestinal endoscopy. Gastrointest Endosc 1991; 37(4): 421-427.##6. O'Connor KW, Jones S. Oxygen desaturation is common and clinically underappreciated during elective endoscopic procedures. Gastrointest Endosc 1990; 36(3 Suppl): S2-4.##7. Mayberry MK, Mayberry JF. Consent with understanding: a movement towards informed decisions. Clin Med (Lond) 2002; 2(6): 523-526.##8. Mayberry H, Mayberry JF. The role of an information sheet in patient led decision making about sedation and anaesthesia during gastroscopy. Int J Clin Pract 2008; 62(1): 143-147.##9. Bjorkman DJ, Popp JW Jr. Measuring the quality of endoscopy. Am J Gastroenterol 2006; 101(4): 864-865.##10. Bjorkman DJ, Popp JW Jr. Measuring the quality of endoscopy. Gastrointest Endosc 2006; 63(4 Suppl): S1-2.##11. Cohen LB, Wecsler JS, Gaetano JN, Benson AA, Miller KM, Durkalski V, et al. Endoscopic sedation in the United States: results from a nationwide survey. Am J Gastroenterol 2006; 101(5): 967-974.##12. Fanti L, Agostoni M, Gemma M, Radaelli F, Conigliaro R, Beretta L, et al. Sedation and monitoring for gastrointestinal endoscopy: A nationwide web survey in Italy. Dig Liver Dis 2011; 43(9): 726-730.##13. Abraham NS, Fallone CA, Mayrand S, Huang J, Wieczorek P, Barkun AN. Sedation versus no sedation in the performance of diagnostic upper gastrointestinal endoscopy: a Canadian randomized controlled cost-outcome study. Am J Gastroenterol 2004; 99(9): 1692-1699.##14. Travis AC, Pievsky D, Saltzman JR. Endoscopy in the elderly. Am J Gastroenterol 2012; 107(10): 1495-1501.##15. Triantafillidis JK, Merikas E, Nikolakis D, Papalois AE. Sedation in gastrointestinal endoscopy: current issues. World J Gastroenterol 2013; 9(4): 463-481.##16. Klotz U. Pharmacokinetics and drug metabolism in the elderly. Drug Metab Rev 2009; 41(2): 67-76.##17. Christe C, Janssens JP, Armenian B, Herrmann F, Vogt N. Midazolam sedation for upper gastrointestinal endoscopy in older persons: a randomized, double-blind, placebo- controlled study. J Am Geriatr Soc 2000; 48(11): 1398-1403.##18. Kerker A, Hardt C, Schlief HE, Dumoulin FL. Combined sedation with midazolam/ propofol for gastrointestinal endoscopy in elderly patients. BMC Gastroenterol 2010; 10: 11.##19. Martinez JF, Aparicio JR, Company L, Ruiz F, Gomez-Escolar L, Mozas I, et al. Safety of continuous propofol sedation for endoscopic procedures in elderly patients. Rev Esp Enferm Dig 2011; 103(2): 76-82.##20. Karp JF, Shega JW, Morone NE, Weiner DK. Advances in understanding the mechanisms and management of persistent pain in older adults. Br J Anaesth 2008; 101(1): 111-120.##21. Nonaka M, Gotoda T, Kusano C, Fukuzawa M, Itoi T, Moriyasu F. Safety of gastroenterologist- guided sedation with propofol for upper gastrointestinal therapeutic endoscopy in elderly patients compared with younger patients. Gut Liver 2015; 9(1): 38-42.## ##

بررسی نتایج طرح تکریم ارباب رجوع همگام با طرح تحول سلامت در بیمارستان امام خمینی (ره) ساری سال 94 Outcomes of Honoring the Client Project alongside Health Development Project in Sari Imam Khomeini Hospital, Iran 2015 1 1 سابقه و هدف: یکی از شاخص‌های سنجش کار آمدی و پیشرفت در بخش بهداشت و درمان رضایت ارباب رجوع از خدمات بیمارستان‌ها است که برای ارتقای آن، طرح تکریم ارباب رجوع پیشنهاد شده است. با توجه به اهمیت مشتری مداری در جهان امروز، درصدد برآمدیم تا میزان اجرای آن را در در بیمارستان امام خمینی (ره) ساری همگام با اجرای طرح تحول سلامت در بخش‌های بستری در سال 1394 بررسی نماییم. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی بوده که به روش مقطعی انجام گرفته و جامعه هدف آن، بیمارستان امام خمینی (ره) ساری تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران می‌باشد. ابزار پژوهش پرسشنامه‌ای بود که توسط دانشگاه علوم پزشکی مازندران ارسال شده است و روایی آن توسط پژوهشگران نیز با آلفا کرونباخ نیز انجام و مورد تایید قرار گرفت. جامعه آماری پژوهش 2800نفر و نمونه 328 نفر است که به صورت تصادفی انتخاب شدند. داده ها با شاخص گرایش مرکزی (میانگین، فراوانی و درصد) با استفاده از نرم افزار SPSS 20 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: در بخش خدمات بیمارستانی در مجموع رضایتمندی 83/43 درصد (005/0p<)، در بخش خدمات پرستاری 46/53 درصد و در بخش پزشکی 15/68 درصد رضایت کامل وجود دارد. استنتاج: اجرای طرح تکریم ارباب رجوع در بیمارستان امام خمینی (ره) ساری تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران، همگام با اجرای طرح تحول سلامت با موفقیت همراه بوده است. با استقرار برنامه تحول در نظام ارتقاء سلامت، اجرای کامل طرح هتلینگ بیمارستانی به عنوان موارد مهم در طرح تکریم ارباب رجوع و ایجاد نظارت و بازرسی مداوم و منظم برای بیمارستان شاهد توفیق در اجرای این طرح خواهیم بود. 2 Background and purpose: One of the indices that assess the efficacy and progress of health sector is the clients’ satisfaction with hospital services. To promote this index, Honoring the Client project was proposed in Iran. Client-orientation is of great importance in today’s world, so, we have decided to evaluate this project in Sari Imam Khomeini Hospital (hospitalization wards) along with Health Development Program in 2015. Materials and methods: A cross-sectional study was done in Sari Imam Khomeini Hospital, affiliated with Mazandaran University of Medical Sciences. The study population consisted of 2800 and a sample of 328 subjects were randomly selected. A questionnaire was designed by the University and its validity was verified by researchers using alpha-Cronbach. Data analysis was done by measures of central tendncy in SPSS V.20. Results: The satisfaction rate from hospital services, nursing services, and medical cares were (p<0.005( 43.83%, 53.46%, and 68.15%, respectively. Conclusion: Implementation of the Honoring the Client Project was successful in Sari Imam Khomeini Hospital. This project would be more fruitful if performed alongside Health Development Program, the Hoteling Project and regular monitoring of the hospitals.                 118 127 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/7 1395/12/17 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/7 1395/12/17 میثاق شفیع زاد Misagh Shafizad استادیار، گروه جراحی مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رضا نجفی کوتنایی Reza Najafi Kotanai پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مریم حسن نژاد رسکتی Maryam Hasannezhad Reskati دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران ایران Maryam.hasannegzad@gmail.com محمد اخوان , Mohammad Akhavan دانشجوی کارشناسی ارشد ارشدمدیریت سیستم های اطلاعاتی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران ایران طیبه یوسفی لفورکی Tayyebe Yousefi Laforaki کارشناسی ارشد مدیریت سیستم های اطلاعاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران client appreciation project client hospital طرح تکریم ارباب رجوع ارباب رجوع بیمارستان 1. Zahednezhad H, Poursharifi H, Babapour J. Relationship between Health Locus of control, slip Memory and Physicaian- patient Relationship with Adherence in type ц Diabetic Patients. Journal of Shahid sadughi University of Medical Sciences and Health Services 2012; 20(2): 249-258 (Persian).##2. Schulmeister L, Quiett K, Mayar K. Quality of Life, quality of care, and patien Satisfactions: Perceptions of patients Undergoing outpatient Stem cell Transplantation. Oncol Nurs Forum 2005; 32(1): 57-67.##3. Mostadam M, Raissi S, Haghighirad F. Improving Patient̓s Satisfaction Index In Givan Healthcare center Using the six sigma Methodology. Journal of Health System 2014; 5(2): 55-65 (Persian).##4. Malekmakan L, Haghpanah S, Moravej H, Sharifi M. The Effect of interventions on Patient's Satisfaction in Emergency departments of the hospitals affiliated to shiraz University of medical Sciences. J Jahrom Univ Med Sci 2010; 7(3): 52-61 (Persian).##5. Khursheed M, Fayyaz J, Zia N, Feroze A, Jamil A, Baghir M. Real-time patient satisfaction of emergency department Services in a tertiary-care hospital in Karachi. Emerg Med J 2014; 4(3): 1-6.##6. Gunther M, Alligood MR. A discipline-specific determination of high quality nursing care. J Adv Nurs 2002; 38(4): 353-359.##7. Bayati A. Analyzing Arak medical science university hospitals inpatients’ satisfaction with service provision in hospital. Arak Medical Science University Journal (RAH-AVARDE-DANESH) Quarterly 2000; 3(4): 6-11 (Persian).##8. Sotodehnezhad A, Vahedian J, Fatali-zade S. Analyzing patients’ satisfaction with Kerman based university hospitals personnel. Teb Tazkiyeh 1998; 28: 100-104 (Persian).##9. Abasi A, Yazdani N, Bahadori MK. A report of respecting patients program in Golestan University of Medical Sciences. Medical Ethics and History of Medicine 2008; 1(4): 63-74 (Persian).##10. Mehrabian F, Nasiri pour A, Tabibi SJ. Client Tribute Plan in Rasht Teaching Hospitals. Journal of Guilan University of medical Sciences 2006; 15(57): 82-91 (Persian).##11. Zarei Mahmooud abadi Z, Asqari R. Investigating the client trbute plan in Hospitals Related to Yazd Shahid sadughi university of Medical Sciences 2008. Toloo-e-behdasht 2008; 7(1-2): 43-50 (Persian).##12. Datobar H, Alijanpour H, Khafri S, Jahani MR, Naderi R. Ptients Satisfaction of Emergency Department Affiliated Hospital of Babol University of Medical Sciences in2013-14. J Babol Univ Med Sci 2016; 18(4): 56-62 (Persian).##13. Hariri N, Haghjou M. Customer Service Satisfaction Program at the National Library and Archives of I.R.Iran. National studies on Librarianship and Information Organization 2013; 24(3): 150-166 (Persian).##14. Rezaee Soofi M; Zirvaryar F; Abbas Bakhtiari R. Analyzing and explaining client appreciation satisfaction level assessment using (CSM) Model related to Esfahan Physical Education Headquarters. Novel Marketing Studies Research Journal 2013; 3(1): 161-182 (Persian).##15. Moshiri E, Nourbakhsh M, Ghafari MS, Shafie MR. The comparison of Satisfaction of patients Referring to the emergency Departmants of hospitals in Arak during 2006-7 and 2009. Arak Medical Univesity Journal 2011; 14(5): 85-91 (Persian).##16. Gholami fesharaki M, Akbari H, Mohamadian M, Akbari H. Inpatient Satisfaction and Effecting Factorss: Findings from a Large Sample Size Cross Section study. Health Research Journal 2015; 1(1): 23-32 (Persian).##17. Leite RC, Makuch MY, Petta CA, Morais SS. woman satisfaction with physicians commumication skills during aninferlity consultation. Patient Educ Couns 2005; 59(1): 38-45.##18. Coulter A, Cleary PD. Patients' experiences with hospital care in five countries. Health Aff (Millwood) 2001; 20(3): 244-252.##19. Agyeiwach E, Adonge R, Dimache A, Wondirad A. Make a customer, not a sale: Tourist satisfaction in Hong Kong. Tourism Management 2016; 57: 68-79.##20. Beşciu CD. Patient satisfacaction in the hospital Emergency units in Bucharest. procedia economics and finance 2015; 32: 870-877.##21. Hydri A, Seidi A. Patient Satisfaction of Ghom Public Doctor and factors involved on it. Journal of Medical Council of Islamic Republic of Iran 2009; 6: 63-83 (Persian).##22. Hajian. Kevaluation of patients' satisfaction with hospital care in shahid beheshti and yahyanejad hospitals (babol; 2005). J Babol Univ Med Sci (JBUMS) 2007; 9(2): 51-60.##23. Jouhari Z, Yousefi A, Yousefi A, Shakour M, Omid A, Bazrafkan L. Factors Affecting Patient Satisfaction from the Viewpoints of Physicians and Medical Students. Iranian J of Medical Education 2013; 14(12): 1051-1059.##24. Khamis K, Njau B. PTIENTS Level of satisfaction on Quality of Health care At Mwanayamala Hospital in Dar ES salaam, Tanzania. BMC Health Serv 2014; 14(400): 1-8.##25. Eytan A, Clearypd Patient Experience with Heath Care in five countries Word Health. Organization Report 2001; 20(1): 244-252.## ##

ارزیابی فلزات سنگین در گوشت مرغ توزیع شده در شهر سنندج و محاسبه ریسک مصرف غذایی Assessment of Heavy Metals in Chicken Meat Distributed in Sanandaj, Iran, and Calculating the Food Consumption Risk 1 1 سابقه و هدف: با افزایش جمعیت در سالیان اخیر، تقاضا برای مصرف محصولات گوشتی از جمله مرغ روند افزایشی داشته است. یکی از این محصولات، فراورده‌های گوشت مرغ است که در مرحله فرایند و تولید، می‌توانند به فلزات آلوده شوند، هدف این مطالعه پایش فلزات کادمیوم، سرب و روی در بافت‌های جگر و عضلات ران و سینه مرغ‌های مصرفی در سطح شهر سنندج در سال 1395 بوده است. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع مقطعی (توصیفی-تحلیلی) بوده است، به‌طوری‌که 20 نمونه از هر یک از بافت‌های جگر، ران و سینه مرغ‌های سطح شهر سنندج جمع آوری شد. نمونه‌های جمع آوری شده با روش هضم اسیدی آماده و توسط دستگاه جذب اتمی قرائت گردید. برای یافتن اختلاف معنی‌داری بین فلزات در بافت‌های مختلف از آزمون واریانس یک‌طرفه استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که به ترتیب بافت‌های جگر و سینه مرغ‌های مصرفی بالاترین و کم‌ترین میزان تجمع فلزات روی، سرب و کادمیوم را داشته‌اند. در بین فلزات مورد مطالعه، فلز روی و سرب به ترتیب بیش‌ترین و کم‌ترین میزان تجمع را داشته‌اند. میزان جذب روزانه و هفتگی از فلزات سنگین در بافت‌های خوراکی نشان داد که میزان تخمین زده شده جذب فلزات پایین‌تر از حداکثر میزان قابل قبول ارائه شده توسط کمیته مشترک سازمان بهداشت جهانی و فائو می‌باشد. استنتاج: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که میانگین غلظت فلزات روی، سرب و کادمیوم در بافت‌های مرغ‌های مصرفی در سطح شهر سنندج پایین‌تر از میزانی می‌باشد که در بلند مدت خطرات بهداشتی را متوجه مصرف‌کنندگان آن کند. 2 Background and purpose: With increase in human population the demand for meat products has raised. One of such products is poultry meat which could be contaminated by heavy metals in production process. The purpose of this study was to estimate the concentration levels of cadmium, lead, and zinc in chicken tissues consumed in Sanandaj, Iran, 2016. Materials and methods: In this cross-sectional study, twenty samples of liver, thigh and pectoral muscle were collected from chickens. The samples were digested by acid method and concentrations of Cd, Pb and Zn were measured using atomic absorption spectrophotometer. Results: The liver and pectoral muscle of chickens had the highest and lowest concentrations of Cd, Pb and Zn, respectively. Zn and Pb were found to have the most and least concentrations, respectively. Daily and weekly intake of heavy metals in edible tissues showed that the estimated amount of metals intake is lower than the maximum acceptable level permitted by the joint FAO/WHO expert committee. Conclusion: The present study showed that chicken meat in Sanandaj is safe to consume and does not threaten the health of consumers. 128 138 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/6 1395/12/16 محمد حسین سینکاکریمی Mohammad Hosein Sinkakarimi دانشجوی دکتری محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران ایران برهان منصوری Borhan Mansouri دانشجوی دکتری سم‌شناسی محیط، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ایران borhanmansouri@yahoo.com نمامعلی آزادی Nammam Ali Azadi استادیار، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران افشین ملکی Afshin Maleki استاد، مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ایران بهروز داوری Behrooz Davari استاد، گروه حشره شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران cadmium lead risk assessment chicken سرب کادمیوم ارزیابی ریسک مرغ 1. Fallah AA, Saei-Dehkordi SS, Nematollahi A, Jafari T. Comparative study of heavy metal and trace element accumulation in edible tissues of farmed and wild rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) using ICP-OES technique. Microchem J 2011; 98(2): 275-279.##2. Fiezabadi Y. Concentration index and its effect on the market margin in poultry slaughter industry of mazandaran province. Iran J Trade Stud 2014; 18(71): 161-180 (Persian).##3. Zazouli MA, Bandpei AM, Ebrahimi M, Izanloo H. Investigation of cadmium and lead contents in Iranian rice cultivated in Babol region. Asia J Chem 2010; 22(2): 1369-1376.##4. Alkmim Filho JF, Germano A, Dibai WLS, Vargas EA, Melo MM. Assessment of heavy metal residues in Brazilian poultry and swine tissue. Arq Bras Med Vet Zootec 2014; 66(2): 471-480.##5. Mahmoud M, Abdel-Mohsein HS. Health risk assessment of heavy metals for Egyptian population via consumption of poultry edibles. Adv Anim Vet Sci 2015; 3(1): 58-70.##6. Uluozlu OD, Tuzen M, Mendil D, Soylak M. Assessment of trace element contents of chicken products from Turkey. J Hazard Mater 2009; 163(2-3): 982-987.##7. Chen SS, Lin YW, Kao YM, Shih YC. Trace elements and heavy metals in poultry and livestock meat in Taiwan. Food Addit Contam Part B Surveill 2013; 6(4): 231-236.##8. Sadeghi A, Hashemi M, Jamali-Behnam ##F, Zohani A, Esmaily H, Dehghan A. Determination of Chromium, Lead and Cadmium Levels in Edible Organs of Marketed Chickens in Mashhad, Iran. J Food Qual Hazard Control 2015; 2(4): 134-138 (Persian).##9. Sparks N. The hen’s egg–is its role in human nutrition changing? World Poult Sci J 2006; 62(2): 308-315.##10. Zazouli MA, Mohseni A, Maleki A, Saberian M, Izanloo H. Determination of cadmium and lead contents in black tea and tea liquor from Iran. Asia J Chem 2010; 22(2): 1387-1393.##11. Mansouri B, Salehi J, Etebari B, Moghadam H. Metal concentrations in the groundwater in Birjand flood plain, Iran. Bull Environ Contam Toxicol 2012; 89(1): 138-142.##12. Demirezen D, Uruc K. Comparative study trace elements in certain fish meat and meat products. Meat Sci 2006; 74(2): 255-260.##13. Basha AM, Yasovardhan N, Satyanarayana SV, Reddy GVS, Kumar AV. Assessment of heavy metal content of the hen eggs in the surroundings of uranium mining area, India. Annal Food Sci Technol 2013; 14(2): 344-349.##14. Abdulkhaliq A, Swaileh KM, Hussein RM, Matani M. Levels of metals (Cd, Pb, Cu and Fe) in cow’s milk, dairy products and hen’s eggs from the West Bank, Palestine. Int Food Res J 2012; 19(3): 1089-1094.##15. Farahani S, Eshghi N, Abbasi A, Karimi F, Shiri Malekabad E, Rezaei M. Determination of heavy metals in albumen of hen eggs from the Markazi Province (Iran) using ICP-OES technique. Toxin Rev 2015; 34(2): 96-100.##16. Abbasi Kia S, Khaniki GJ, Shariatfar N, Nazmara S, Akbarzadeh A. Contamination of chicken eggs supplied in Tehran by heavy metals and calculation of their daily intake. J Health Field 2015; 2(4): 44-51.##17. Abdullah Alkhalaf N, Khaled Osman A, Ahmed Salam K. Monitoring of aflatoxins and heavy metals in some poultry feeds. Afr J Food Sci 2010; 4(4): 192-199.##18. Ariayee M, Azadi N, Majnoni F, Mansouri B. Comparison of metal concentrations in organs of two fish species from the Zabol Chahnimeh reservoirs, Iran. Bull Environ Contam Toxicol 2015; 94(6): 715-721.##19. Maleki A, Azadi N, Mansouri B, Majnoni F, Rezaei Z, Gharibi F. Health risk assessment of trace elements in two fish species from the Sanandaj Gheshlagh Reservoir, Iran. Toxicol Environ Health Sci 2015; 7(1): 43-49.##20. Norouzi M, Mansouri B, Hamidian AH, Ebrahimi T, Kardoni F. Comparison of the levels of metals in feathers of three bird species from southern Iran. Bull Environ Contam Toxicol 2012; 89(5): 1082-1086.##21. Hoshyari E, Pourkhabbaz A, Mansouri B. Contaminations of metal in tissues of Siberian gull (Larus heuglini): gender, age, and tissue differences. Bull Environ Contam Toxicol 2012; 89(1): 102-106.##22. USEPA. Risk-based Concentration Table. United States Environmental Protection Agency. Philadelphia PA; Washington DC. 2000.##23. USEPA. Guidance manual for assessing human health risks from chemically contaminated, fish and shellfish. United State Environmental Protection Agency. Washington DC. PTI Environmental Services. 1989.##24. Cooper CB, Doyle ME, Kipp K. Risk of consumption of contaminated seafood, the Quincy Bay Case Study. Environ Health Perspect .1991; 90: 133-140.##25. Sinka Karimi MH, Sadeghi Bajgiran S. Consumption limit for Caspian with fish in stand of cadmium and lead from Southeastern coast of Caspian Sea. Zanko J Med Sci 2015; 16(49): 32-43.##26. Fao, WHO .Chemical risk and JECFA. Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives. WHO. 2013; 37.##27. Solgi E. Risk assessment of non-carcinogenic effects of lead, cadmium, and zinc in Cyprinus carpio from Zarivar wetland. J Health Field 2015; 2(4): 18-25.##28. USEPA. Guidance for assessing chemical contaminant data for use advisories, vol 2: Risk assessment and fish consumption limites. 3th ed. Washington DC. EPA. 2000. Available from: http://www.epa.gov/waterscience/fish/ guidance.html. Accessed May 2, 2015.##29. Sadeghirad M, Aminiranjbar GH, Arshad A, Jushide H. Compared to the accumulation of heavy metals (zinc, copper, cadmium, lead and mercury) in muscle tissue of two species of sturgeon Acipenser persicus and Acipenser stellatus from South of the Caspian Sea. Iran Sci Fish J 2005; 3(53): 79-100.##30. Ismail SA, Abolghait SK. Estimation of lead and cadmium residual levels in chicken giblets at retail markets in Ismailia city, Egypt. Int J Vet Sci Med 2013; 1(2): 109-112.##31. Mahmoud MAM, Abdel-Mohsein HS. Health risk assessment of heavy metals for Egyptian population via consumption of poultry edibles. Adv Anim Vet Sci 2015; 3(1): 58-70. ##32. Loutfy N, Fuerhacker M, Tundo P, Raccanelli S, El Dien AG, Ahmed MT. Dietary intake of dioxins and dioxin-like PCBs, due to the consumption of dairy products, fish/seafood and meat from Ismailia city, Egypt. Sci Total Environ.2006; 15; 370(1): 1-8.##33. Loutfy N, Fuerhacker M, Tundo P, Raccanelli ##S, El Dien AG, Ahmed MT. Dietary intake of dioxins and dioxin-like PCBs, due to the consumption of dairy products, fish/seafood and meat from Ismailia city, Egypt. Sci Total Environ 2006; 15; 370(1): 1-8.##34. Sinka-Karimi MH, Pourkhabbaz AR, Hassanpour M, Levengood JM. Study on metal concentrations in tissues of Mallard and Pochard from two major wintering sites in Southeastern Caspian Sea, Iran. Bull Environ Contam Toxicol 2015; 95(3): 292-297.##35. Llobet JM, Falco G, Casas C, Teixido A, Domingo JL. Concentrations of arsenic, cadmium, mercury, and lead in common foods and estimated daily intake by children, adolescents, adults, and seniors of Catalonia, Spain. Agric Food Chem 2003; 51(3): 838-842.##36. Santos EE, Lauria DC, Da Silveira CP. Assessment of daily intake of trace elements due to consumption of foodstuffs by adult inhabitants of Rio de Janeiro city. Sci Total Environ 2004; 327(1): 69-79.##37. Lee HS, Cho YH, Park SO, Kye SH, Kim BH, Hahm TS, et al. Dietary exposure of the Korean population to arsenic, cadmium, lead and mercury. J Food Comp Anal 2006; 19(Supp): 31-37.##38. Onianwa PC, Adeyemo AO, Idowu OE, Ogabiela EE. Copper and zinc contents of Nigerian foods and estimates of the adult dietary intakes. Food Chem 2001; 72(1): 89-95.##39. EPA. Integrated Risk Information System online database. Evaluation of the Inhalation Carcinogenicity of Ethylene Oxide (EtO), Final Report. Environmental Protection Agency. 2013.#### ##

احیای بیولوژیکی خاک های آلوده به فنانترن و آنتراسن با استفاده از کود مرغی به عنوان کمک سوبستره Bioremediation of contaminated soil with Phenanthrene and Anthracene using poultry manure as co-substrate 1 1 سابقه و هدف: هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه‌ای (PAHs) یک گروه از آلاینده‌های محیطی در خاک و رسوبات هستند که به دلیل سمیت، اثرات موتاژن و کارسینوژن باعث نگرانی شده‌اند. هدف از این مطالعه بررسی تعیین استفاده از کود مرغی به عنوان یک کمک سوبستره برای افزایش احیای بیولوژیکی فنانترن و آنتراسین در خاک آلوده شده می‌باشد. مواد و روش‌ها: ابتدا نمونه خاک یکنواخت شده و با استفاده از الک دارای منافذ mm2 غربال شده و به 9 ظرف پایلوت آلومینیومی اضافه گردید. سپس فنانترن و آنتراسن در داخل ظروف حاوی خاک مخلوط و در نهایت قارچ ریسه سفید نیز به خاک اضافه گردید. آزمایش‌ها در دو حالت با افزایش و بدون افزودن کودمرغی انجام شد. در همه پایلوت‌ها، طی احیای بیولوژیکی، برای تنظیم رطوبت (20-15 درصد)، آب به خاک اضافه شده و دوره انکوباسیون تا 45 روز ادامه یافت. یافته‌ها: نتایج حاصل از احیای بیولوژیکی کاهش 65/92 درصد و 62/95 درصد (پایلوت‌های بدون کمک سوبستره)، 07/96 درصد و 91/95 درصد (پایلوت‌های حاوی کمک سوبستره) در غلظت mg/kg 5/12 را نشان داد. همچنین داده‌های آزمایش نشان داد که میزان حذف PAHs به دلیل افزایش زمان انکوباسیون افزایش می‌یابد. علاوه بر این، نتایج تغییرات غلظت COD نشان داد که حداکثر میزان حذف COD در نمونه حاوی کمک سوبستره اتفاق می‌افتد. استنتاج: بر اساس یافته‌های این مطالعه کاربرد کود مرغی به عنوان یک سوبستره می تواند حذف آنتراسین و فنانترن را از خاک های آلوده را بهبود دهد. 2 Background and purpose: Polycyclic aromatic hydrocarbons (PAHs) are a group of environmental pollutants in soils and sediments that causes concern because of their toxic, mutagenic and carcinogenic effects. The purpose of this study was to determine the feasibility of utilizing poultry manure as a co-substrate to enhance the bioremediation of phenanthrene and anthracene in contaminated soil. Materials and methods: The soil samples were homogenized and filtered using a 2.0 mm sieve. The soil samples were added into nine aluminum buckets. Then, phenanthrene and anthracene solution were added into buckets. Finally the inoculum was mixed with buckets’ contents. The treatment was performed with or without poultry manure. In all treatments, tap water was added during the bioremediation to adjust the moisture content (15 - 20%) according to the recommended values for the bioremediation process. All of the bioremediation experiments were carried out in duplicate during 45 days of incubation. Results: The biodegradation data of anthracene and phenanthrene indicates about 92.65% and 95.62% (samples without co-substrate), 96.07% and 95.91% (samples contain co- substrate) degradation at the concentration of 12.5 mg/kg. Also, the experimental data revealed that the PAHs removal percentage increases due to increase in incubation time. Moreover, the results of the changes COD showed that highest rate COD removal in sample containing co-substrate occurred. Conclusion: According to this result, the presence of poultry manure as a co-substrate can enhance the anthracene and phenanthrene removal comparing to the control sample and the sample contain co-substrate. 139 147 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/6 1395/12/16 محمد مهدی امین Mohammad Mehdi Amin مرکز تحقیقات محیط زیست، پژوهشکده پیشگیری اولیه از بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 2. گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران طیبه کلته Tayebe Kalteh گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 3. کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران t.kalte90@yahoo.com محسن رضایی Mohsen Rezaei کارشناس ارشد قارچ شناسی پزشکی، آزمایشگاه قارچ شناسی، مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران. تهران ایران ایران نظام الدین منگلی زاده Nezamaddin Mengelizadeh گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 3. کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران پگاه صالحی Pegah Salehi گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 3. کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران علی فاتحی زاده Ali Fatehizadeh مرکز تحقیقات محیط زیست، پژوهشکده پیشگیری اولیه از بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 2. گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران Bioremediation Phenanthrene Anthracene Fungi احیای بیولوژیکی فنانترن آنتراسن قارچ 1. Chen M, Xu P ZG, Yang C, Huang D. Bioremediation of soils contaminated with polycyclic aromatic hydrocarbons, petroleum, pesticides, chlorophenols and heavy metals by composting: Applications, microbes and future research needs. Biotechnology Advances 2015; 33(6): 745-755.##2. Tam N, Guo C, Yau W WY. Preliminary study on biodegradation of phenanthrene by bacteria isolated from mangrove sediments in Hong Kong. Mar Pollut Bull 2004; 45(1-12): 316-324.##3. Ravindra K, Sokhi R, Van Grieken R. Atmospheric polycyclic aromatic hydrocarbons: source attribution, emission factors and regulation. Atmospheric Environment 2008; 42(13): 2895-2921.##4. Bamforth SM, Singleton I. Bioremediation of polycyclic aromatic hydrocarbons: current knowledge and future directions. J Chem Technol Biot 2005; 80(7): 723-736.##5. Forsgren AJ. Wastewater Treatment: Occurrence and Fate of Polycyclic Aromatic Hydrocarbons (PAHs): CRC Press; 2015. ##6. Hadibarata T, Yusoff ARM, Aris A, Kristanti RA. Identification of naphthalene metabolism by white rot fungus Armillaria sp. F022. J Environ Sci 2012; 24(4): 728-732.##7. Simarro R, González N, Bautista LF, Sanz R, Molina MC. Optimisation of key abiotic factors of PAH (naphthalene, phenanthrene and anthracene) biodegradation process by a bacterial consortium. Water Air Soil Poll 2011; 217(1-4): 365-374.##8. Chauhan A, Oakeshott JG, Jain RK. Bacterial metabolism of polycyclic aromatic hydrocarbons: strategies for bioremediation. Indian J Microbiol 2008; 48(1): 95-113.##9. Janbandhu A, Fulekar M. Biodegradation of phenanthrene using adapted microbial consortium isolated from petrochemical contaminated environment. J Hazard Mater 2011; 187(1): 333-340.##10. Pawar RM. The Effect of Soil pH on Bioremediation of Polycyclic Aromatic Hydrocarbons (PAHS). Journal of Bioremediation & Biodegradation 2015; 2015.##11. Gurjeet P, Kothiyal N, Kothial NC, Kumar Vaneet. Bioremediation of some polycyclic aromatic hydrocarbons (PAH) from soil using Sphingobium indicum, Sphingobium japonicum and Stenotrophomonas maltophilia bacterial strains under aerobic conditions. J Environ Res Develop 2014; 8(3): 395-405.##12. Kaizar H, Norli I. Bioremediation and detoxification of pulp and paper mill effluent: A review. Research Journal of Environmental Toxicology 2015; 9(3): 113-134.##13. Sayara T, Borràs E, Caminal G, Sarrà M, Sánchez A. Bioremediation of PAHs-contaminated soil through composting: Influence of bioaugmentation and biostimulation on contaminant biodegradation. Int Biodeter Biodegr 2011; 65(6): 859-865.##14. Wirasnita R, Hadibarata T. Potential of the white-rot fungus Pleurotus pulmonarius F043 for degradation and transformation of fluoranthene. Pedosphere 2016; 26(1): 49-54.##15. Atagana HI. Co‐composting of PAH‐ contaminated soil with poultry manure. Lett Appl Microbiol 2004; 39(2): 163-168.##16. Amin MM, Giahi M, Mansourian M. Assessment of the feasibility of anaerobic composting for treatment of perchlorate-contaminated soils in a war zone. Int J Environ Health Engin 2015; 4(1): 16.##17. Wong JW, Wan CK, Fang M. Pig manure as a co-composting material for biodegradation of PAH-contaminated soil. Environ Technol 2002; 23(1): 15-26.##18. Arbabi M, Nasseri S, Chimezie A. Biodegradation of polycyclic aromatic hydrocarbons (PAHs) in petroleum contaminated soils. Iran J Chem Chem Eng (IJCCE) 2009; 28(3): 53-59.##19. Hadibarata T, Zubir MMFA, Chuang TZ, Yusoff ARM, Salim MR, Fulazzaky MA, et al. Degradation and transformation of anthracene by white-rot fungus Armillaria sp. F022. Folia Microb 2013; 58(5): 385-391.##20. Adams G, Tawari-Fufeyin P, Ehinomen I, Coli E, Heterotrophic CT. Bioremediation of spent oil contaminated soils using poultry litter. Res J Eng Appl Sci 2014; 3(2): 124-130.##21. Boonchan S, Britz ML, Stanley GA. Degradation and mineralization of high-molecular-weight polycyclic aromatic hydrocarbons by defined fungal-bacterial cocultures. Appl Environ Microb 2000; 66(3): 1007-1019.##22. Gallego A, Fortunato M, Foglia J, Rossi S, Gemini V, Gomez L, et al. Biodegradation and detoxification of phenolic compounds by pure and mixed indigenous cultures in aerobic reactors. Int Biodet Biodeg 2003; 52(4): 261-267.##23. Salmerón-Alcocer A, Ruiz-Ordaz N, Juarez-Ramirez C, Galíndez-Mayer J. Continuous biodegradation of single and mixed chlorophenols by a mixed microbial culture constituted by Burkholderia sp., Microbacterium phyllosphaerae, and Candida tropicalis. Biochem Eng J 2007; 37(2): 201-211.## ##

جذب رنگ Reactive Blue 19 توسط پودر خشک شده، پودر اصلاح شده و کربن اصلاح شده گیاه آبزی آزولا فیلیکولوییدس از محلول های آبی: مطالعه ایزوترم، سینتیک Kinetic and Isotherm Studies of Reactive Blue 19 Absorption by Dried Powder, Modified Powder, and Modified Carbon Derived Azolla Filiculoides from Aqueous Solutions 1 1 سابقه و هدف: رنگ‌ها یکی از اصلی‌ترین آلاینده‌های محیط زیست هستند و در پساب نساجی برای محیط زیست و سلامت انسان مضر محسوب می‌شوند. هدف از این تحقیق، بررسی جذب رنگ Reactive Blue 19 توسط پودر خشک شده، پودر اصلاح شده و کربن اصلاح شده گیاه آبزی آزولا فیلیکولوییدس از محلول‌های آبی به عنوان جاذب ارزان قیمت است. مواد و روش‌ها: این بررسی یک نوع مطالعه تجربی- آزمایشگاهی است. تاثیرات پارامترهای مختلف )غلظت اولیه رنگ، تماس،pH ، مقدار جاذب( در راندمان حذف این رنگ مورد بررسی قرار گرفت. سپس معادلات ایزوترم، سینتیک و ترمودینامیک جذب تعیین شد. اندازه‌گیری مقدار غلظت رنگ با استفاده از اسپکتروفتومتر در طول موج nm 594 تعیین شد. برای تعیین مشخصات جاذب از آزمایشات SEM، FTIR و BET استفاده شد تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها توسط نرم‌افزار Excel انجام گرفت. یافته‌ها: بیش‌ترین ظرفیت جذب با مقدار mg/g 83/4 برای پودر اصلاح شده، mg/g 55/4 برای پودر خشک شده و mg/g 15/4 برای کربن اصلاح شده گیاه آبزی آزولا فیلیکولوییدس در pH بهینه (pH=2)، زمان تعادل 60 دقیقه، مقدار جاذب 10 گرم در لیتر، مقدار رنگ 5 میلی گرم در لیتر به دست آمد. نتایج نشان داد که راندمان جذب با کاهش pH، افزایش یافت. راندمان جذب آزولا فیلیکولوییدس با افزایش مقدار جاذب و زمان تماس و کاهش غلظت اولیه رنگ افزایش یافت. نتایج حاصل از مطالعه ایزوترم‌ها و سینتیک‌های جذب نشان داد که فرآیند جذب از ایزوترم لانگمیرو مدل سینتیک شبه درجه دوم تبعیت می‌کند. بیش‌ترین میزان جذب رنگ، توسط پودر اصلاح شده گیاه آبزی آزولا فلیکولوئیدس مشاهده گردید. استنتاج: با توجه به نتایج به دست آمده، فرایند جذب توسط گیاه آبزی آزولا یک روش کارآمد و مقرون به صرفه برای حذف رنگ از فاضلاب صنعت نساجی می‌باشد. 2 Background and purpose: Dyes in textile wastewater are amongst the main sources of environmental pollutants that are harmful for environment and human health. This study was designed for experimental evaluation of Reactive Blue 19 absorption from aqueous solutions by dried powder, modified powder, and modified carbon derived from Azolla aquatic plant carbon filiculoides, as a low cost adsorbent. Materials and methods: In this experimental laboratorial study the effects of various parameters (initial dye concentration, contact time, pH and, amount of adsorbent (on the dye removal efficiency was investigated. Then the isotherm, kinetic, and thermodynamic equations were done. Measuring the amount of dye concentration was determined using a spectrophotometer at a wavelength of nm 594. Adsorbent characteristics were analyzed using SEM, FTIR, and BET techniques. Statistical analysis was done by Excel software. Results: The highest absorption capacity were 4.83 mg/g by modified powder, 4.55 mg/g by dried powder, and 4.15 mg/g by modified carbon which were observed in optimum conditions: pH=2, equilibrium time of 60 min, 10 g/L of adsorbent, and initial dye concentration of 5 mg/l. The absorption efficiency of Azolla filiculoides increased by increasing the adsorbent dose and contact time, and decreasing the initial concentration of dye. It was found that the adsorption process followed Lungmuir isotherm and the kinetic model of pseudo second-order. The maximum absorbance of dye occurred by modified powder of Azolla filiculoides. Conclusion: According to our results, adsorption process by Azolla aquatic plant is an efficient and affordable method for removal of dyes from textile industry wastewater. 148 164 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 حسین ایوزی Hossein Ivazy دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران ایران بهنام باریک بین Behnam Barikbin دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران ایران b_barikbin@yahoo.com طاهر شهریاری Taher Shahryari مربی، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران ایران Azolla filiculoides Reactive Blue 19 adsorption isotherms adsorption kinetics thermodynamics رنگReactive Blue 19 گیاه آبزی آزولا فیلیکولوییدس ایزوترم جذب سنتیک جذب ترمودینامیک 1. Moussavi S, Emamjomeh M, Ehrampoush M, Dehvari M, Jamshidi S. Removal of acid orange 7 dye from synthetic textile wastewater by single-walled carbon nanotubes: adsorption studies, isotherms and kinetics. JRUMS 2014; 12(11): 907-918 (Persian).##2. Balarak D, Zazouli MA, Yazdani Cherati J, Ebrahimi M, Mahdavi Y. Investigating the Removal Rate of Acid Blue 113 from Aqueous Solution by Canola (Brassica Napus). J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 21(2): 71-78 (Persian).##3. Rahmani AR, Asgari GH, Farrokhi M, Shirzad siboni M. Removal of Reactive Black 5 (RB5) Dye from Aqueous Solution using Adsorption onto Strongly Basic Anion Exchange Resin: Equilibrium and Kinetic Study. IJHE 2013; 5(4): 509-518 (Persian).##4. Balarak D, Mostafapour FK, Azarpira H. Bio sorption of reactive blue 19 dye using Lemna minor: Equilibrium, kinetic and thermodynamic studies. Bioscience Biotechnology Research Communications 2016; 9(3): 558-566.##5. Moussavi SP, Emamjomeh MM. Study of adsorption isotherms and adsorption kinetics of reactive blue 19 dyes from aqueous solutions by multi-wall carbon nanotubes. J Shahrekord Univ Med Sci 2014, 16(1): 72-80 (Persian).##6. Balarak D, Bazrafshan E, Mostafapour F. Equilibrium, kinetic studies on the adsorption of acid green 3 (Ag3) dye onto Azolla filiculoides as adosorbent. American Chemical Science Journal 2016; 11(1): 1-10 (Persian).##7. Nourmoradi H, Zabihollahi S, Pourzamani HR. Removal of a common textile dye, navy blue (NB), from aqueous solutions by combined process of coagulation–flocculation followed by adsorption. Desalination Water Treat 2016; 57(11): 5200-5211 (Persian).##8. Aljeboree AM. Adsorption of crystal violet dye by Fugas Sawdust from aqueous solution. Int J ChemTech Res 2016; 9(3): 412-423.##9. Zazouli MA, Yousefi Z, Yazdani-Charati J, Mahdavi Y. Application of Azolla filiculoides Biomass for Acid Black 1 Dye Adsorption from Aqueous Solution. IJHS 2014; 2(3): 24-32 (Persian).##10. Zazulli MA, Blark D. The ability of Azolla and lemna minor biomass to adsorpe p-cresol from aqueous solutions: Isotherms and Kinetics. Journal of Health in the Field 2017; 2(1): 35-45 (Persian).##11. APHA, AWWA, WEF. Standard methods for the examination of water and wastewater, APHA, AWWA, WEF. 1915.##12. Larimi S, Ayati B. Use of Walnut and Peanut Shells Activated Carbon in Direct Blue 71 Removal: Kinetic and Isotherm. Modares Journal of Civil Engineering 2014; 14(2): 31-43 (Persian).##13. Zazouli MA, Balarak D, Mahdavi Y. Effect of Azolla filiculoides on removal of reactive red 198 in aqueous solution. J Adv Environ Health Res 2013; 1(1): 44-50 (Persian).##14. Zazouli MA, Balarak D. The Survey on Adsorption of Bisphenol A by Modified Azolla from Aqueous Solutions: Adsorption Isotherm and Kinetics Study. J health 2016; 7(1): 71-86.##15. Subramani S, Thinakaran N. Isotherm, kinetic and thermodynamic studies on the adsorption behaviour of textile dyes onto chitosan. Process Safety and Environmental Protection 2017; 106: 1-10.##16. Kaur R, Kaur H. Adsorption of Amido Black 10B from Aqueous Solution Using Weed Waste as Adsorbent: Characterization, Equilibrium, Kinetic and Thermodynamic Studies. Asian J Chem 2017; 29(2): 441-446.##17. Balarak D, Joghataei A, Azadi NA, Balarak D. Biosorption of acid blue 225 from aqueous solution by Azolla filiculoides: Kinetic and equilibrium studies. ACSJ 2016. 12(2): 1-10.##18. Zazouli MA, Mahvi AH, Dobaradaran S, Barafrashtehpour M, Mahdavi Y, Balarak D. ##Adsorption of fluoride from aqueous solution by modified Azolla Filiculoides. Fluoride 2014; 47(4): 349-358.##19. Shirzad siboni M, Rahmani AR, Asgari M, Farrokhi M. Removal of Reactive Black 5 (RB5) Dye from Aqueous Solution Vusing Adsorption onto Strongly Basic Anion Exchange Resin: Equilibrium and Kinetic Study. IJHE 2013; 5(4): 509-518.##20. Zazouli MA, Mahvi AH, Dobaradaran S, Barafrashtehpour M, Mahdavi Y, Balarak D. Adsorption of F from aqueous solution by modified Azolla filiculoides. Research report Fluoride 2014; 47(4): 349-358.##21. Rakhshaee R, Zamiraee Z, Baghipour S, Panahandeh M. Removal of “Basic Blue 3” using Azolla Filiculoides from Aqueous Solutions Along with Potentiometric Study of Cell Wall. IJHE 2013; 5(4): 489-496 (Persian).##22. Zazouli MA, Balarak D, Mahdavi Y. Effect of Azolla filiculoides on removal of reactive red 198 in aqueous solution. J Adv Environ Health Res 2013; 1(1): 44-50.##23. Nasrollahi Omran A, Ahmady-Asbchin S, Jafari N. Potential of Azolla filiculoides in the removal of Ni and Cu from wastewaters. Afr J Biotechnol 2012; 11(95).##24. Velan M, Padmesh TVN, Vijayaraghavan K, Sekaran M. Application of Azolla rongpong on biosorption of acid red 88, acid green 3, acid orange 7 and acid blue 15 from synthetic solutions. Chem Eng J 2006; 122(1-2): 55-63.## ##

مقایسه وضعیت عدم ارجاع در مجلات فارسی و انگلیسی ایرانی حوزه سلامت نمایه شده در پایگاه اسکوپوس Comparing the Levels of Non-citation of Iranian Journals on Health in Persian and English in Scopus Database 1 1 سابقه و هدف: انتشار مجلات علمی در هر کشور، از مهم‌ترین راه‌های نشر و گسترش علم و دانش شناخته می‌شود. هدف از این  مطالعه مقایسه وضعیت عدم ارجاع در مجلات فارسی و انگلیسی ایرانی حوزه سلامت نمایه شده در پایگاه اسکوپوس در طی سال‌های 2011 تا 2015 بوده است. مواد و روش‌ها: در مطالعه توصیفی تحلیلی حاضر 85 مجله فارسی و انگلیسی زبان ایرانی حوزه سلامت که در پایگاه اسکوپوس نمایه شده اند ، مورد بررسی قرار گرفتند.لیست مجلات از بانک نشریات وزارت بهداشت استخراج گردید و هر مجله در پایگاه اسکوپوس مورد جستجو قرار گرفت. اطلاعات پس از وارد کردن در نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 20 توسط آزمون‌های آماری T-test و Mann-Whitney و ضریب همبستگی Pearson مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و p-value کم‌تر از 05/0 به‌عنوان سطح معنی‌داری در نظر گرفته شد. یافته‌ها: در مجلات فارسی همبستگی مثبت ضعیف (4/0=Pearson Correlation) بین تعداد مقالات منتشر شده و درصد مقالات با حداقل یک ارجاع وجود داشت که از نظر آماری معنی دار نبود (123/0=p) ولی در مجلات انگلیسی همبستگی منفی ضعیف (388/0- =Pearson Correlation) بین تعداد مقالات منتشر شده و درصد مقالات با حداقل یک ارجاع وجود داشت که از نظر آماری معنی‌دار بود (000/0=p). استنتاج: مجلات نمایه شده در پایگاه اسکوپوس کشور به زبان انگلیسی، بر اساس دو شاخص SJR و SNIP وضعیت تاثیرگذاری بهتری نسبت به مجلات نمایه شده در پایگاه اسکوپوس کشور به زبان فارسی دارند و نیز در صد مقالات بدون ارجاع کم‌تری دارند. 2 Background and purpose: Publication of scientific journals in every country is recognized as one of the main ways for publishing and development of science and knowledge. The aim of this research was to compare the differences in non-citations of Iranian journals in Persian and English on health indexed in Scopus during 2011 and 2015. Materials and methods: In a descriptive-analytical study, we investigated 85 Iranian journals in Persian and English on health indexed in Scopus database. The list of Journals was obtained from the Ministry of Health and all journals were searched in Scopus database. Data analysis was done in SPSS V.20 applying Mann-Whitney, t-test, and Pearson correlations. P values less than 0.05 were considered significant.  Results: There was a weak positive correlation between Iranian journals in Persian and percentage of articles with at least one citation (r=0.4) which was found to be not significant (P=0.123). But in English language journals published by Iranian institutions and bodies a weak negative correlation (r=-0.388) was seen between the number of articles and percentage of articles with at least one citation (P=0.000). Conclusion: According to SJR and SNIP, Iranian Journals in English indexed in Scopus have a better status compared with that of journals in Persian. Also, the number of articles with no citation published in English is low.  165 172 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 صفیه طهماسبی Safieh Tahmasebi استادیار،گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران ایران زهرا فروغی Zahra Foroughi دانشجوی دکتری علم اطلاعات و دانش شناسی، گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران 3. مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران z_foroughi@yahoo.com رضا علیزاده نوایی Reza Alizadeh-Navaei استادیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران non-citation Journals Persian English health Scopus عدم ارجاع مجلات فارسی ایرانی مجلات انگلیسی ایرانی سلامت (پایگاه) اسکوپوس 1. Abdekhoda H, Nourzi A, Ghazi MirSaeed SJ. Evaluation of Scientific Production of Iranian Medical domain based on the document indexed from scientific journals in chosen databases, between 2005-2009. Payavard Salamat 2010; 4(1-2): 18-30.##2. Rezaeian M, Mahdavi M, Bakhtar M, Davvodi Salestani A, Karimeian M. Evaluation the Quality of English and Persian Journals Approved by Commission for Accreditation and Improvement of Iranian Medical Journals (CAIMJ) in 2011: Successes and Challenges. J Rafsanjan Univ Med Sci (JRUMS) 2014; 13(2): 163-174.##3. Rezaeian M. The Management of Reviewing, Publishing and Dissemination of Health Articles. Health Information Management 2011; 8(3)(19): 421-431.##4. Masoumi S, Arabi M, Shokohi L, Ghaffari-Saravi F, Taghizadeh E, Alizadeh-Navaei R, et al. Citation and self-citation rates of Iranian and Turkish journals indexed in ISI. International Journal of Medical Investigation 2014; 3(2): 67-71.##5. Aghili A, Aminipour MR, Ahmadieh MH, Beiki O. Evaluation of Iranian medical journals by analysing citations to articles published between 1997 and 2000. Hakim Health Sys Res 2007; 10(1): 36-42.##6. Jokar AB, Goltagi M. A Comparative Study of self-citation in Two Journal of Library and Information Science in 2000 to 2006 on the basis of publications citation reports of Persian Islamic World Science Citation Database. Library and Information Science 2010; 13(1): 91-111.##7. Rakhsh F, Alibeyk MR, Hosseini F. The Study of Citing Materials from online Sources in Journals of Medical Sciences Universities from1379 to 1381. Health Information Managment 2006; 3(1)(5): 25-31.##8. Haridasan S, Kulshrestha VK. Citation analysis of scholarly communication in the journal Knowledge Organization. Library Review 2007; 56(4): 299-310. ##9. Yang ZG, Gao F, Zhang CT. Comparison of Journal Self-Citation Rates between Some Chinese and Non-Chinese International Journals. PLoS One 2012; 7(11): e49001.##10. Fox CW, Paine CET, Sauterey B. Citations increase with manuscript length, author number, and references cited in ecology journals. Ecology and Evolution 2016; 6(21): 7717-7126.##11. Hua F, Sun H, Walsh T, Worthington H, Glenny AM. Open access to journal articles in dentistry: Prevalence and citation impact. J Dent 2016; 47: 41-48.##12. Rezaeian1 M, Bakhtar M, Davvodi Salestani A, Karemeian M. Evaluation the Quality ##of English and Persian Journals Approved ##by Commission for Accreditation and Improvement of Iranian Medical Journals (CAIMJ) in 2011: Successes and Challenges. J Rafsanjan Univ Med Sci 2014; 13(2): 163-174.## ## ##

بررسی فعالیت آنتی باکتریال برگ گیاه ازگیل Antibacterial Activity of Mespilus germanica Leaf Extract 1 1 سابقه و هدف: ازگیل یک میوه خوراکی است که طب مدرن این گیاه را در درمان برخی بیماری‌ها موثر دانسته است. مطالعه‌ای مبنی بر فعالیت ضد باکتریایی این گیاه بر روی برخی باکتری‌ها یافت نشده است. در این تحقیق فعالیت ضد باکتری عصاره هیدرو استنی برگ گیاه ازگیل در مقابل چند باکتری بررسی شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، برگ‌های گیاه ازگیل از شهرستان ساری جمع‌آوری شد. برگ‌ها در دمای اتاق خشک شده و به قطعات ریز خرد شدند. عصاره‌گیری با محلول هیدرو استنی 70 درصد به روش خیساندن انجام شد. ارزیابی میزان فنول و تانن تام موجود در آن با روش فولین سیوکالتیو صورت پذیرفت. اثر آنتی‌باکتریال آن نیز مورد ارزیابی قرار گرفت. حداقل غلظت مهاری و حداقل غلظت باکتریسیدی با روش Broth Dilution Test بررسی شد. یافته‌ها: بازده عصاره‌گیری 20 درصد بود. محتوای تام فنلی عصاره به میزان 10 ± 90 میلی‌گرم معادل گالیک اسید (GAE) در گرم عصاره بر اساس منحنی استاندارد به دست آمد. میزان تانن تام نیز 4 ± 10 میلی‌گرم معادل تانیک اسید در گرم عصاره به دست آمد. این عصاره بیش‌ترین اثر مهاری و باکتریسیدی را بر روی سوش کلبسیلا پنومونیه با MIC 0233/0 ± 333/3 میلی گرم بر میلی لیتر و MBC 065/0 ± 833/5 نشان داد. کمترین اثر مهاری بر روی سوش ویبریو کلرا با  MIC048/0 ± 667/6 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر و کم‌ترین اثر باکتریسیدی بر روی سوش‌‌های اشرشیا کلی و شیگلا دیسانتریه با MBC 042/0 ± 167/9 میلی‌گرم بر میلی لیتر به دست آمد. استنتاج: عصاره برگ گیاه ازگیل اثرات آنتی‌باکتریال خوبی از خود نشان داد. بر این اساس گزینه مناسبی برای بیماری اسهال خونی می‌باشد. 2 Background and purpose: The medlar (Mespilus germanica L., Rosaceae) is an edible fruit and modern medicine has recognized its healing properties in treatment of some diseases. There is no scientific data in literature about its activity against some bacteria. In this study, antibacterial activity of hydro-acetonic extract of medlar¢s leaf was evaluated against some bacteria. Materials and methods: In this experimental study, the leaves were collected from Sari, Iran. Materials were dried at room temperature and coarsely ground before extraction. The extraction was performed at room temperature by maceration method using acetone (70%) as solvent. Total phenols and tannins were determined by Folin-ciocalteu method and antibacterial effects were studied. Minimal Inhibitory Concentration (MIC) and Minimal Bactricidal Concentration (MBC) were calculated by Broth Dilution Test. Results: The yield of extraction was 20%. Total phenolic and tannins contents were 90±10 GAE (based on standard curve) and 10±4 /g extract, respectively. The extract showed best inhibitory and bactericidal activities against Klebsiella pneumoniae (MIC= 3.333 ± 0.0233 and MBC= 5.833 ± 0.065). The lowest MIC was observed against Vibrio Cholera (6.667±0.048) and the lowest MBC was seen against E. coli and Shigella dysentiea (9.167±0.042). Conclusion: M. germanica leaf extract showed good antibacterial activities. So, this plant is potentially effective in controlling dysentery. 173 178 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 علی داوودی Ali Davoodi دانشجوی PhD فارماکوگنوزی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمد علی ابراهیم زاده Mohammd Ali Ebrahimzadeh . استاد، گروه شیمی دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران فاطمه فتحعلی نژاد Fatemeh Fathalinezhad دانشجوی داروسازی، کمیته تحقیقات دانشجوی، دانشکده داروسازی ساری، دانشگاه علوم پزشکی درمانی مازندران، ساری، ایران ایران الناز خوش ویشکایی Elnaz Khoshvishkaie دانشجوی داروسازی، کمیته تحقیقات دانشجوی، دانشکده داروسازی ساری، دانشگاه علوم پزشکی درمانی مازندران، ساری، ایران ایران e_kh.vishkaie@yahoo.com diarrhea tannin phenolic compound MIC Mespilus germanica اسهال تانن ترکیبات فنولی حداقل غلظت مهاری ازگیل 1. Ebrahimzadeh MA, Nabavi SM, Nabavi##SF, Eslami B, Ehsanifar S. Antioxidant##activity of Hyoscyamus squarrosus fruits.##Pharmacologyonline 2009; 2: 644-650.##2. Ghorbani A. Studies on pharmaceutical##ethnobotany in the region of Turkmen Sahra,##north of Iran: (Part 1): General results. J##Ethnopharmacol 2005; 102(1): 58-68.##3. Bibalani GH, Mosazadeh-Sayadmahaleh F.##Medicinal benefits and usage of medlar##(Mespilus germanica) in Gilan Province##(Roudsar District), Iran. Journal of Medicinal##Plants Research 2012; 6(7): 1155-1159.##4. Nabavi SF, Nabavi SM, Ebrahimzadeh MA,##Asgarirad H. The antioxidant activity of wild##medlar (Mespilus germanica L.) fruit, stem bark##and leaf. African Journal of Biotechnology##2011; 10(2): 283-289.##5. Gruz J, Ayaz FA, Torun H, Strnad M. Phenolic##acid content and radical scavenging activity##of extracts from medlar (Mespilus germanica##L.) fruit at different stages of ripening. Food##Chemistry 2011; 124(1): 271-277.##6. Nabavi SF., Nabavi SM, Ebrahimzadeh MA,##Jafari N, Yazdanpanah S. Biological activities##of freshwater algae, Spirogyra singularis##Nordstedt. Journal of Aquatic Food Product##Technology 2013; 22(1): 58-65.##7. Fathi H, Ebrahimzadeh MA, Ahanjan M.##Comparison of the antimicrobial activity of##Caucasian wingnut leaf extract (Pterocarya##fraxinifolia) and Walnut (Juglans regia L.)##plants. Acta Biologica Indica 2015; 4(1): 67-74.##8. Tabit FT, Komolafe NT, Tshikalange TE,##Nyila MA. Phytochemical constituents and##antioxidant and antimicrobial activity of##selected plants used traditionally as a source##of food. J Med Food 2016; 19(3): 324-329.##9. Jain S, Jacob M, Walker L, Tekwani B.##Screening North American plant extracts in##vitro against Trypanosoma brucei for discovery##of new antitrypanosomal drug leads. BMC##Complement Altern Med 2016; 16(1): 131.##10. Ahmady Asbchin S, Safari M, Moradi H,##Sayadi V. Antibacterial effects of methanolic##and ethanolic leaf extract of Medlar (Mespilus##germanica) against bacteria isolated from##hospital enviroment. Arak Medical University##Journal 2013; 16(6): 1-13 (Persian).##11. Asadi M, Bahrami S, Ansari Samani R. The##effect of Stachys Lavandulifolia Vahl. and##Mespilus Germanica L. leaves hydroalcoholic##extracts on Leishmania Major (MRHO/IR/75/ER)##in vitro. Jundishapur Journal of Natural##Pharmaceutical Products 2007; 5(1): 39-43.##12. Shariatifar N, Rahimnia R, Jamshidi AM, Pirali##Hamedani M, Shoeibi S. Effect of ethanolic##extract of Mespilus germanica on Cutaneous##Leishmaniasis in BALB/c Mice. Journal of##Medicinal Plants 2011; 3(39): 76-81 (Persian).##بررسی فعالیت آنتی باکتریال برگ گیاه ازگیل##671 مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران دوره بیست و ششم، شماره 641 ، اسفند 6931##13. Gaur A, Ganeshan M, Shah R, Bholay A.##Determination of minimum inhibitory##concentration of organic extract of Catharanthus##roseus by a novel modified well diffusion##technique. Int J Pure App Biosci 2016; 4(2):##177-182.##14. Nejad ASM, Kamkar A, Giri A,##Pourmahmoudi AA. Ethnobotany and folk##medicinal uses of major trees and shrubs in##northern Iran. Journal of Medicinal Plants##Research 2013; 7(7): 284-289.## ##

بررسی شیوع سندرم تونل کارپ و فاکتورهای خطر مرتبط با آن Prevalence of Carpal Tunnel Syndrome and Associated Risk Factors 1 1 سابقه و هدف: شایع‌ترین نوروپاتی ناشی از تحت فشار قرار گرفتن موضعی عصب، سندرم تونل کارپ می‌باشد. هدف این مطالعه بررسی میزان شیوع سندرم تونل کارپ و فاکتورهای خطر مرتبط با آن می‌باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی توصیفی بر روی بیماران مراجعه‌کننده به کلینیک مغز و اعصاب در شهر ساری در سال‌های 95- 93 انجام شد. بیمارانی که علائم بالینی سندم تونل کارپ را داشتند و با نوار عصب و عضله مورد تائید قرار می‌گرفتند، وارد مطالعه می‌شدند. پس از تشخیص سندرم تونل کارپ، اطلاعات دموگرافیک و فاکتورهای خطر زمینه‌ای جمع‌آوری می‌شد. سپس اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار SPSS20 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار می‌گرفت. یافته‌ها: شیوع سندرم تونل کارپ در کل بیماران مراجعه‌کننده در مدت یکسال و نیم، 82/1 درصد بوده است. از نظر توزیع شغلی در زنان، 14/66 درصد خانه دار بودند و در مردان شایع‌ترین شغل، کشاورزی (54/54 درصد) بوده است. از نظر فاکتورهای خطر سندرم تونل کارپ، 6/11 درصد دیابت ملیتوس، 7/8 درصد هیپوتیروئیدی، 17/2 درصد شکستگی قدیمی مچ دست و 44/1 درصد روماتیسم مفصلی را ذکر می کردند. 37/75 درصد بیماران سندرم تونل کارپ ایدیوپاتیک داشتند. استنتاج: این مطالعه نشان داده است که بیش‌تر بیماران، سندرم تونل کارپ ایدیوپاتیک داشتند و از مهم‌ترین فاکتورهای خطر زمینه‌ای همراه با سندرم تونل کارپ، دیابت ملیتوس، هیپوتیروئیدی، شکستگی قبلی مچ دست و روماتیسم مفصلی بوده است. 2 Background and purpose: Carpal tunnel syndrome (CTS) is the most common compression neuropathy in the wrist. The aim of this study was to assess the prevalence of CTS and the risk factors associated with this condition. Materials and methods: A cross-sectional study was conducted in Sari, Iran 2014-2016, among patients with clinical symptoms in whom CTS was confirmed by electrodiagnostic test. Afterwards, demographic information and underlying risk factors were recorded and data was analyzed in SPSS V.20. Results: In this study, the prevalence of carpal tunnel syndrome was 1.82%. With respect to the distribution of employment, among female patients 66.14% were housewives while male patients were mainly involved in agriculture (54.54%). The risk factors for CTS were diabetes mellitus (11.6%), hypothyroidism (8.7%), old wrist fracture (2.17%), and rheumatoid arthritis (1.44%). Idiopathic carpal tunnel syndrome was found in 75.37%. Conclusion: Idiopathic CTS was more prevalent in our cases and the most important underlying risk factors associated with carpal tunnel syndrome were diabetes mellitus, hypothyroidism, old wrist fracture, and rheumatoid arthritis. 179 184 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 نرگس کریمی Narges Karimi استادیار، گروه مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات ایمنوژنتیک و مرکز توسعه بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران drkarimi_236@yahoo.com نسیم تبریزی Nasim Tabrizi استادیار، گروه مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مائده موسوی Maede Moosavi . دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران جمشید یزدانی چراتی Jamshid Yadani charatti دانشیار، گروه آماز زیستی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران carpal tunnel syndrome prevalence risk factors سندرم تونل کارپ شیوع فاکتورهای خطر 1. Chammas M. Carpal tunnel syndrome. Chir Main 2014; 33(2): 75-94.##2. Atroshi I, Gummesson C, Johnsson R, Ornstein E, Ranstam J, Rosén I. Prevalence of carpal tunnel syndrome in a general population. JAMA 1999; 282(2): 153-158.##3. Fan ZJ, Harris-Adamson C, Gerr F, Eisen EA, Hegmann KT, Bao S, et al. Associations Between Workplace Factors and Carpal Tunnel Syndrome: A Multi-Site Cross Sectional Study Am J Ind Med 2015; 58(5): 509-518.##4. Geoghegan JM, Clark DI, Bainbridge LC, Smith C, Hubbard R. Risk factors in carpal tunnel syndrome. J Hand Surg Br 2004; 29(4): 315-320.##5. Zyluk A. Carpal tunnel syndrome in pregnancy: a review. Pol Orthop Traumatol 2013; 78: 223-227.##6. Mattioli S, Baldasseroni A, Bovenzi M, Curti S, Cooke RM, Campo G, et al. Risk factors for operated carpal tunnel syndrome: A multicenter population-based case control study. BMC Public Health 2009; 9: 343-358.##7. Boz C, Ozmenoglu M, Altunayoglu V, Velioglu S, Alioglu Z. Individual risk factors for carpal tunnel syndrome: An evaluation of body mass index, wrist index and hand anthropometric measurements. Clin Neurol Neurosurg 2004; 106(4): 294-299.##8. Moutasem S. Aboonq, Pathophysiology of carpal tunnel syndrome. Neurosciences 2015; 20 (1): 4-9.##9. de Krom MC, Knipschild PG, Kester AD, Thijs CT, Boekkooi PF, Spaans F. Carpal tunnel syndrome: Prevalence in the general population. J Clin Epidemiol 1992; 45(4): 373-376.##10. Yazdanpanah P, Amirhasani Sh, Mousavizadeh A, Ghaffari P, Khosravi Z, Khademi A. Prevalence of Carpal Tunnel Syndrome in Women of Boyerahmad Township. ZUMS Journal 2012; 20(79): 103-111 (Persian).##11. Bongers FJM, Schellevis FG, van den Bosch WJHM, et al. Carpal tunnel syndrome in general practice (1987 and 2001): incidence and the role of occupational and non-occupational factors. Br J Gen Pract 2007; 57(534): 36-39.##12. Ferry S, Hannaford Ph, Warskyj M, Lewis M, Croft P. Carpal Tunnel Syndrome: A Nested Case-Control Study of Risk Factors in Women. Am J Epidemiol 2000; 151(6): 566-574. ##13. Burt S, Deddens JA, Crombie K, Jin Y, Wurzelbacher S, Ramsey J. A prospective study of carpal tunnel syndrome: workplace and individual risk factors. Occup Environ Med 2013; 70(8): 568-574.##14. Burt S, Deddens JA, Crombie K, Jin Y, Wurzelbacher S, Ramsey J. A prospective study of carpal tunnel syndrome: workplace and individual risk factors. Occup Environ Med 2013; 70(8): 568-574.##15. Gell N, Werner RA, Franzblau A, Ulin SS, Armstrong TJ. A longitudinal study of industrial and clerical workers: incidence of carpal tunnel syndrome and assessment of risk factors. J Occup Rehabil 2005; 15(1): 47-55.##16. Cartwright MS, Walker FO, Newman JC, Schulz MR, Arcury TA, Grzywacz JG, et al. One-year incidence of carpal tunnel syndrome in Latino poultry processing workers and other Latino manual workers. Am J Ind Med 2014; 57(3): 362-369.##17. Aghamohammadi-Kalkhoran M, Rostamnejad M, AfzaliFard H. Risk factors for carpal tunnel syndrome: A case-control study. Journal of Paramedical Sciences & Rehabilitation 2013; 2(1):49-54 (Persian).##18. Abdolvahab M. A study of the ergonomics carpal tunnel syndrome (C.T.S). MRJ 2007; 1(1): 11-15 (Persian).##19. Fouroghipour M, Hasssan Abadi H, Amiri H, Sassan Nezhad Z. The survey of clinical presentation relationship with Electrodiagnostic findings in patients with carpaltunnel syndrome. Horizon Med Sci 2004; 10(1): 5-9 (Persian).##20. Farzan M, Mazoochy H, Sobhani A, Shajirat Z, Zolfaghari R, Espandar R. Carpal tunnel syndrome and contributing factors in 362 hospitalized patients. Tehran Univ Med J 2012; 70(1): 27-32 (Persian).##21. Safari Ashtiani M, Emam Hadi M. Carpal Tunnel Syndrome and Its Different Clinical and Demographic Features. J Guilan Univ Med Sci 2006; 14(56): 80-85 (Persian).## ##

ویژگی های بیماران بستری ناشی از مسمومیت با ترامادول در گرگان طی سال های 1394 - 1387 Characteristics of Patients Hospitalized with Tramadol Intoxication in Gorgan, Iran, 2008 - 2015 1 1 سابقه و هدف: مسمومیت با ترامادول از فوریت‌های مهم پزشکی و از مهم‌ترین چالش‌های سلامت عمومی در جهان می‌باشد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی ویژگی‌های بیماران مسموم با داروی ترامادول در گرگان می باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه به صورت مقطعی در بیماران با مسمومیت حاد ترامادول که از ابتدای فروردین سال 1387 لغایت پایان اسفند 1394 به بیمارستان 5 آذر گرگان ارجاع شده اند، انجام شده است. اطلاعات مربوطه از پرونده بیماران جمع آوری و به کمک نرم افزار SPSS نسخه 16 پردازش گردیده است. یافته‌ها: مسمومیت با ترامادول 3/20 درصد کل مسمومیت‌های دارویی را شامل می‌شود. از 168 مورد مسمومیت ناشی از ترامادول، 6/75 درصد آن‌ها مرد بوده‌اند. میانگین سنی بیماران 26/16± 78/24 سال و بیش‌تر مسمومیت‌ها در رده سنی 21 تا 30 سال رخ داده است (47 درصد). اکثریت موارد ساکن شهر بوده‌اند (1/82 درصد). بیش‌تر افراد مجرد (3/64 درصد) و از نظر توزیع فصلی پیک مسمومیت در پاییز مشاهده گردیده است (6/19 درصد). اقدام به خودکشی (5/65 درصد) و سوء مصرف (5/31 درصد) مهم‌ترین علل مسمومیت با ترامادول می‌باشند (001/0>p). در 4/30 درصد موارد ترامادول به همراه داروهای دیگر به خصوص بنزودیازپین ها (40 درصد) مصرف شده است. در 5/31 درصد بیماران، تشنج ناشی از مصرف ترامادول مشاهده شده و میزان بروز تشنج به طور معنی‌داری در مردان بیش‌تر از زنان بوده است (001/0>p). استنتاج: نتایج نشان می‌دهد اقدام به خودکشی و سوء مصرف، مهم‌ترین علل مسمومیت با ترامادول بوده که در مردان مجرد کم‌تر از سی سال بیش‌تر مشاهده می‌گردد. 2 Background and purpose: Tramadol intoxication is a common medical emergency and a major public health problem around the world. The purpose of this study was to investigate the characteristics of intoxicated cases with tramadol in Gorgan, Iran. Materials and methods: A cross-sectional study of patients with acute tramadol intoxication was done in individuals attending 5 Azar Hospital in Gorgan, during March 2008 to March 2016. Data was collected from patients records and then analyzed in SPSS V.16.  Results: Tramadol intoxication included 20.3% of the total drug poisonings. From 168 cases with tramadol intoxication 75.6% were males. The mean age of the cases was 24.78±16.26 years and a high rate of poisoning was seen in those aged 21-30 years old (47%). The majority of the cases were from urban areas (82.1%) and they were mainly single (64.3%). The seasonal distribution in our patients showed a peak in autumn (19.6%). Suicide attempt was the main cause of tramadol intoxication (65.5%) followed by tramadol abuse (31.5%) (P<0.001). Among the subjects 30.4% had co-ingested tramadol with other drugs particularly benzodiazepines (40%). Seizure was reported in 31.5% of the cases and its occurrence was significantly higher in males (P<0.001). Conclusion: In current study, suicide attempt and drug abuse were the most common causes of tramadol intoxication that were seen most commonly among single men who were less than 30 years of age. 185 190 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 محمد شکرزاده Mohammad Shokrzadeh دانشیار، گروه فارماکولوژی و سم شناسی، مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران امیر حاجی محمدی Amir Hajimohammadi استادیار، گروه جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران اعظم دلارام Azam Delaram کارشناس مدارک پزشکی، بیمارستان پنج آذر، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران یعقوب شایسته Yaghoub Shayeste کارشناس ارشد سم شناسی، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران shayeste.yaghoub@gmail.com suicide poisoning tramadol Gorgan Iran خودکشی مسمومیت ترامادول گرگان ایران 1. Eisadi Mood N, Sabzghabaee AM, Safdari A, Yaraghi A. Clinical Signs, Hospitalization Duration and Outcome of Tramadol Intoxication. J Isfahan Med Sch 2011; 28: 1187-1193.##2. Aghakhani N, Nikoonejad AR. Epidemiology of tramadol poisoning in urmia. J Urmia Nurs Midwifry Fac 2015; 12(12): 1081-1087.##3. Ahmadi A, Pakravan N, Ghazizadeh Z. Pattern of acute food, drug, and chemical poisoning in Sari City, Northern Iran. Hum Exp Toxicol. 2010; 29(issue 9): 731-739.##4. Delirrad M, Ebrahimi E, Majidi M. Evaluation of demographic characteristics and renal function indices in acute tramadol intoxicated patients in ayatollah taleghani hospital, urmia, iran. Urmia Med J 2015; 25(12): 1060-1066.##5. Loughrey MB, Loughrey CM, Johnston S, O’Rourke D. Fatal hepatic failure following accidental tramadol overdose. Forensic Sci Int 2003; 134(2): 232-233.##6. Marquardt KA, Alsop JA, Albertson TE. Tramadol exposures reported to statewide poison control system. Ann Pharmacother 2005; 39(6): 1039-1044.##7. Nekouei S. Demographic findings of tramadol poisoned women admitted to ayatollah taleghani hospital, urmia, iran from jan 2012 to jan 2013. J Urmia Nurs Midwifery Fac 2014; 12(8): 761-766.##8. Rajabizadeh G, Kheradmand A, Nasirian M. Psychosis following tramadol withdrawal. Addict Health 2009; 1(1): 58-61.##9. Sarjamei S, Hassanian-Moghadam H. A review of tramadol, what medicine should know. Sci J Forensic Med 2009; 15(3)(55): 204-205.##10. Hameed FA, Ansari HK, Al-Najjar FJ. Prevalent Poisonings in Adolescents and Adults in Dubai: A Compendium from Rashid Hospital. Asia Pacific Journal of Medical Toxicology. 2014; 3(3): 115-119.##11. Kassiri H, Feiz-Haddad M-H, Ghasemi F, Rezaei M, Ghanavati F. An epidemiologic and demographic survey of poisoning in Southwest of Iran. Middle-East J Sci Res 2012; 12(7): 990-996.##12. Rahmani AH, Jafari M, Farnam M, Zafari J. Evaluation of Epidemiologic of Drug Poisoning in the Ahvaz Razi Hospital in the Years of 2004-2008. Sci JForensic Med 2015; 21(1): 43-46.##13. Clarot F, Goulle J, Vaz E, Proust B. Fatal overdoses of tramadol: is benzodiazepine a risk factor of lethality? Forensic Sci Int 2003; 134(1): 57-61.##14. Hassanian-Moghaddam H, Farajidana H, Sarjami S, Owliaey H. Tramadol-induced apnea. Am J Emerg Med 2013; 31(1): 26-31.##15. Rahimi HR, Soltaninejad K, Shadnia S. Acute tramadol poisoning and its clinical and laboratory findings. J Res Med Sci 2014; 19(9): 855-859.##16. Shadnia S, Soltaninejad K, Heydari K, Sasanian G, Abdollahi M. Tramadol intoxication: a review of 114 cases. Hum Exp Toxicol 2008; 27(3): 201-205.##17. Tjäderborn M, Jönsson AK, Ahlner J, Hägg S. Tramadol dependence: a survey of spontaneously reported cases in Sweden. Pharmacoepidemiol Drug Saf 2009; 18(12): 1192-1198.##18. Jamal H. Epidemiology analysis of poisonings with Tramadol. J Forensic Res 2012; 3: 151.##19. Afshari R, Ghooshkhanehee H. Tramadol overdose induced seizure, dramatic rise of CPK and acute renal failure. J Pak Med Assoc 2009; 59(3): 178.##20. Farzaneh E, Amani F, Sadeghiyeh S, Sayad Rezaeei E, Mirzarahimi M, Mostafazadeh B, et al. Acute poisoning in adults admitted in Ardabil imam Khomeini hospital. J Ardabil Univ Med Sci 2012; 12(Suppl 5): 95-102.##21. Talaie H, Panahandeh R, Fayaznouri MR, Asadi Z, Abdollahi M. Dose-independent occurrence of seizure with tramadol. J Med Toxicol 2009; 5(2): 63-67.##22. Behnoush B, Taghadosinejad F, Arefi M, Shahabi M, Jamalian M, Kazemifar AM. Prevalence and complications of drug-induced seizures in Baharloo Hospital, Tehran, Iran. Iranian Journal of Toxicology (IJT) 2012; 6(16): 588-593.##23. Daubin C, Quentin C, Goullé JP, Guillotin D, Lehoux P, Lepage O, et al. Refractory shock and asystole related to tramadol overdose. Clin Toxicol 2007; 45(8): 961-964.##24. Musshoff F, Madea B. Fatality due to ingestion of tramadol alone. Forensic Sci Int 2001; 116(2): 197-199.##25. Loram LC, Mitchell D, Skosana M, Fick LG. Tramadol is more effective than morphine and amitriptyline against ischaemic pain but not thermal pain in rats. Pharmacol Res 2007; 56(1): 80-85.## ##

بررسی عفونت‌های انگلی روده‌ای در مبتلایان مراجعه‌کننده به کلینیک‌های گوارش Intestinal Parasitic Infections in Patients Attending Gastrointestinal Clinics 1 1 سابقه و هدف: داشتن اطلاعات درست از خصوصیات بالینی و آزمایشگاهی بیماری‌های انگلی در مراکز درمانی می‌تواند در ارزیابی جنبه‌های مختلف آن‌ها موثر باشد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی بالینی و آزمایشگاهی عفونت‌های انگلی روده‌ای در مبتلایان مراجعه کننده به کلینیک‌های گوارش شهر ساری در سال 1394-1385 انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه به روش توصیفی– مقطعی بر روی پرونده 300 بیمار با اختلالات گوارشی مبتلا به عفونت‌های انگلی روده‌ای مراجعه کننده به کلینیک گوارش شهر ساری انجام شد. داده‌های بالینی و آزمایشگاهی از پرونده بیماران جمع‌آوری و ثبت و با نرم افزار SPSS16 و آزمون های آماری تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: از 300 بیمار مبتلا به آلودگی انگلی، 7/57 درصد زن، 3/64 درصد ساکن روستا، 81 درصد متاهل و 40 درصد بی‌سواد و دارای تحصیلات ابتدایی بودند. 7/44 درصد مبتلا به ژیاردیا لامبلیا، 3/12 درصد انتامبا، 6/10 درصد انتروبیوس ورمیکولاریس، 2/10 درصد تریکوسترونژیلوس، 78/9 درصد استرونژیلوئیدس استرکورالیس و 38/6 درصد به هیمنولپیس نانا بودند. از شایع‌ترین علائم در بیماران، درد شکم، نفخ و اسهال بوده است. استنتاج: براساس نتایج حاصل از بررسی حاضر، عفونت‌‌های انگلی روده‌ای هم‌چنان از لحاظ تشخیصی، از اولویت‌های کلینیک‌های گوارش می‌باشند. بنابراین تشخیص آن‌ها جهت درمان صحیح دارای اهمیت است. پیشنهاد می‌شود که در مطالعات آینده برای شناسایی انگل‌ها از روش‌های حساس و اختصاصی مانند روش‌های مولکولی استفاده شود. 2 Background and purpose: Accurate information on clinical and laboratory findings of parasitic diseases in medical centers could be effective in evaluating various aspects of their disease. Therefore, the aim of this study was to evaluate the clinical and preclinical findings of the intestinal parasitic infections in patients in gastrointestinal clinics in Sari, Iran, 2006 to 2015. Materials and methods: A cross-sectional study was carried out using the medical records of 300 cases of gastrointestinal disorders with intestinal parasitic infections. Clinical and laboratory data were collected and analyzed in SPSS V.16. Results: Among the patients with parasitic infections there were 57.7% females, 64.3% lived in rural areas, 81% were married, and 40% were illiterate or had primary school educational levels.  The most important parasitic diseases in patients were Giardiasis (44.7%), Amebiasis (12.3%), Enterobiasis (10.6%), Trichostrongylus (10.2%), Strongyloidiasis (9.78%) and, Hymenolepiasis (6.38%). Abdominal pain, bloating, and diarrhea were the most common symptoms. Conclusion: According to this study, intestinal parasitic infection is a high priority for diagnostic purposes in gastrointestinal clinics. Therefore, diagnosis is important for appropriate treatment. Future studies are suggested to use sensitive and specific methods such as molecular methods to identify the parasites. 191 195 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/6 1395/12/16 نیلوفر امین Niloofar Amin دانشجوی رشته پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران حافظ تیرگر فاخری Hafez Tirger Fakhri استاد، گروه داخلی، مرکز تحقیقات گوارش وکبد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری،ایران ایران وحید حسینی Vahid Hossini استاد، گروه داخلی، مرکز تحقیقات گوارش وکبد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری،ایران ایران هاجر ضیایی Hajare Ziaei استادیار، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران آزاده داداشی Azadeh Dadashi دانشجوی رشته پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران بهمن رحیمی Bahman Rahimi دانشجویی دکترای انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران ایران شیرزاد غلامی Shirzad Gholami دانشیار، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، مرکز تحقیقات توکسوپلاسموز، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران sgholam200@gmail.com clinical laboratory techniques gastrointestinal parasitic انگل‌های روده‌ای تشخیص بالینی و آزمایشگاهی کلینیک‌های گوارش 1. WHO. WHO estimates of the global burden of food borne diseases: food borne disease burden epidemiology reference group 2007-2015. World Health Organization, 2015.##2. Edrisian G, Rezaeean M, Ghorbani M, Keshavarz M, Mohebali M. Medical protozoalogy. Tehran: Tehran University of Sciences; 2008; (Persian).##3. Tork M, Sharif M, YazdaniCharati J, Nazar I, Hosseini SA. Prevalence of Intestinal Parasitic Infections and Associated Risk Factors In West of Mazandaran Province, Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2016; 25(134): 81-88 (Persian).##4. Gholami S, Sharif M, Mobdi E, Ziaei H, Mohammadpour RA, kyanyan H. Intestinal protozoan infections in cattle breeders in rural regions of Mazandaran province in 2003. J Mazandaran Univ Med Sci 2004; 14(45): 51-62 (Persian).##5. Daryani A, Sharif M, Nasrolahei M, Khalilian A, Mohammadi A, Barzegar G. Epidemiological survey of the prevalence of intestinal parasites among schoolchildren in Sari, northern Iran. Trans R Soc Trop Med Hyg 2012; 106(8): 455-459.##6. Ranjbar-Bahadori S, Dasturiyan A, Heidari B. Prevalence of intestinal parasites in Ghaemshahr in 2004. Medical Sciences 2005; 15(3): 151-155 (Persian).##7. Razavyoon T, Massoud J. Intestinal parasitic infection in feraydoon kenar, mazandaran. Journal of School of Public Health and Institute of Public Health Research 2003; 1(1-6): 39-49 (Persian).##8. Rahimi-Esboei B, Gholami Sh, Ghorbani Pasha Kolaei A, Pour Haji Baqer M, Hasannia H, Shaban R, Paqeh AS. The Prevalence of Intestinal Parasitic Infections among the People Living in the Central Areas of Mazandaran Province (2009-2010). Medical Laboratory Journal 2013; 7(2): 43-48 (Persian).##9. Gholami Sh, Mohammadpoor RA, Sharif M, Ziaei H, Kianiyan H, Yoosefi M, et al. Intestinal Parasitic infections in Cattle breeders in the rural areas of Babol County. J Babol Univ Med Sci 2005; 7(4): 83-87 (Persian).##10. Saki J, Soltani S, Khademvatan S. Study of intestinal parasites among the people referred to governmental hospitals in Ahvaz. Procedings of the 7th National and the 2nd Regional Congress of Parasitology and Parasitic Diseases in Iran. 2010. Oct 19-21; Tehran, Iran; 2010.##11. Gharavi MJ, Roozbehani M, Ajodani AH, Yosefi Darestani S. The prevalence of parasitic infections in the patients referring ##to baqiyatallah hospital, 2011. Medical Laboratory Journal 2013; 7(4): 72-77 (Persian).##12. Ahmadi M, Beigom Kia E, Rezaeian M, Hosseini M, Kamranrashani B, Tarighi F. Prevalence of Strongyloides stercoralis and Other Intestinal Parasites in Rehabilitation Centers in Mazandaran Province, Northern Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(130): 1-7 (Persian).## ##

بررسی میزان فلزات سنگین (کروم، کادمیوم، سرب) 3 رقم برنج مزارع شهرستان آستانه اشرفیه Concentrations of Heavy Metals (Cr, Cd, Pb) in Three Types of Rice in Astaneh-Ashrafieh, Iran 1 1 سابقه و هدف: فلزات سنگین و عوارض زیست محیطی آن‌‌ها یکی از مشکلات مهم محیط زیست برای بهداشت مواد غذایی محسوب می‌گردند. هم‌چنین، برنج یکی از مواد غذایی محبوب در میان مردم است. در این مقاله مقادیر کروم، کادمیوم و سرب در برنج جمشید، هاشمی و موسی طارم شهرستان آستانه اشرفیه استان گیلان بررسی گردید. مواد و روش‌ها: در این مرحله، سی عدد نمونه از 5 نقطه از شهرستان آستانه اشرفیه جمع‌آوری گردید. سپس، فلزات سنگین با استفاده از روش جذب اتمی تعیین مقدار شدند. یافته‌ها: میزان سرب در هر سه رقم برنج از میزان استاندارد بیش‌تر بود. هم‌چنین، سرب در برنج موسی طارم بیش‌تر از بقیه ارقام برآورد گردید. میزان کادمیوم در هر سه رقم از مقدار استاندارد کم‌تر بود. برنج هاشمی دارای مقادیر کم‌تری از این فلز بوده است. میزان کروم رقم جمشید از بقیه ارقام بیش‌تر بوده و هم‌چنان میزان آن در هر سه رقم بیش‌تر از حد استاندارد به دست آمد. استنتاج: بررسی فلزات سنگین در مواد غذایی با توجه به اثرات تجمعی و اثرات جانبی آن‌‌ها در جوامع انسانی بسیار مهم است. 2 Background and purpose: Heavy metals and their health and environmental side effects are major complications threatening food safety. Rice is one of the popular foods among people that could be contaminated by heavy metals. In this paper, Cr, Cd, and Pb concentrations were evaluated in three varieties of rice: Jamshid, Hashemi, and Mosa Tarom in Astaneh-Ashrafieh, Gilan province, Iran. Materials and methods: Thirty samples were collected from five areas in Astaneh-Ashrafieh. The concentrations of heavy metals were determined using flame atomic absorption spectroscopy. Data analysis was done in SPSS V.20. Results: The concentration of Pb in all rice samples was higher than recommended levels and was the highest in Mosa Tarom. In all rice samples, Cd levels were found less than recommended values and Hashemi was the variety with the least amount of Cd. Cr was detected more in Jamshid rice and its concentration was more than recommended levels in all samples studied. Conclusion: Heavy metals in foods have cumulative effects and adverse reactions on human so, appropriate evaluations of foods are highly important to reduce the risks threating human health. 196 200 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/8 1395/12/18 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/8 1395/12/18 محمد شکرزاده Mohammad Shokrzadeh دانشیار، گروه سم شناسی و فارماکولوژی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران فاطمه فتحعلی نژاد Fatemeh Fathalinezhad دانشجوی داروسازی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده داروسازی ساری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران الناز خوش ویشکائی Elnaz Khoshvishkaie دانشجوی داروسازی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده داروسازی ساری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران e_kh.vishkaie@yahoo.com rice atomic absorption heavy metals astaneh-ashrafieh. برنج جذب اتمی فلزات سنگین آستانه اشرفیه 1. WHO. The world health report 2003: shaping the future. World Health Organization. 2003.##2. Shukla S, Pai RS. Adsorption of Cu (II), Ni (II) and Zn (II) on modified jute fibres. Bioresour Technol 2005; 96(13): 1430-1438.##3. Temple NJ, Wilson T, Jacobs Jr DR. Nutritional health: strategies for disease prevention. 3thed. New York City: Humana Press; 2012.##4. Lie G, Lin H, Lai C. Investigation of the heavy metal content in soil and rice at the fields irrigated by the waste water of cadmium stearate manufactory. In, Proceeding of the 2nd Workshop of Soil Pollution Prevention; Taiwan. Taipei, 1990.##5. Torabian A, Mahjoori M. Effect of sewage irrigation on heavy metal uptake by leaf vegetables south of Tehran. Soil and Water Journal 2002; 16(2): 188-196 (Persian).##6. Shokrzadeh M, Rokni MA. Lead, Cadmium, and Chromium Concentrations in Irrigation Supply of/and Tarom Rice in Central Cities of Mazandaran Province-Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(98): 234-242 (Persian).##7. Shokrzadeh M, Paran-Davaji M, Shaki F. Study of the Amount of Pb, Cd and Cr in Imported Indian Rice to Iran and Tarom rice Produced in the Province of Golestan. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 23(109): 115-123 (Persian).##8. Morishita T, Fumoto N, Yoshizawa T, Kagawa K. Varietal differences in cadmium levels of rice grains of japonica, indica, javanica, and hybrid varieties produced in the same plot of a field. Soil Sci Plant Nutr 1987; 33(4): 629-637.##9. Shams Khorramabadi G, Dargahi A, Tabandeh L, Godini H, Mostafaee P. Survey of heavy metal pollution (copper, lead, zinc, cadmium, iron and manganese) in drinking water resources of Nurabad city, Lorestan, Iran 2013. Sci Mag Yaf 2016; 18(2): 13-22 (Persian).##10. Bakhtiarian A, Gholipour M, Ghazi-Khansari M. Lead and cadmium content of korbal rice in Northern Iran. Iranian Journal of Public Health 2001; 30(3-4): 129-132 (Persian).##11. Jung MC, Yun ST, Lee JS, Lee JU. Baseline ##study on essential and trace elements in polished rice from South Korea. Environ Geochem Health 2005; 27(5-6): 455-464.## ##

ارزیابی ریسک غذایی فلزات سنگین ناشی از مصرف ماهی کپور معمولی تالاب زریوار Food Risk Assessment of Heavy Metals in Consumption of Common Carp in Zarivar Wetland 1 1 سابقه و هدف: هرچند که ماهی به وسیله انسان به عنوان منبع پروتئینی مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما تجمع زیستی فلزات سنگین در ماهی می‌تواند خطرات جدی برای سلامت به همراه داشته باشد. هدف از این پژوهش بررسی فلزات سنگین در بافت‌های ماهیچه و کبد ماهی کپور معمولی در تالاب زریوار استان کردستان می‌باشد. مواد و روش‌ها: دراین مطالعه توصیفی- مقطعی ماهیان کپور در سال 1394 از تالاب زریوار صید شدند و غلظت فلزات سنگین در بافت های کبد و ماهیچه با استفاده از دستگاه ICP قرائت گردید. یافته‌ها: یافته های پژوهش حاضر نشان داد که فلزات آهن و سرب در بافت کبد بالاترین غلظت و فلزات روی و کادمیوم در بافت ماهیچه پایین‌ترین غلظت فلزات را داشته اند. سطوح فلزات سنگین در اندام کبد بالاتر از بافت ماهیچه ماهی کپور بود. علاوه بر این، شاخص ریسک بهداشتی برای یک فرد بزرگسال با میانگین وزن بدن 5/71 کیلوگرم براساس غلظت فلزات (به استثناء کروم) کم‌تر از یک به دست آمد. استنتاج: نتایج این پژوهش نشان داد که سطح فلزات سنگین در بافت خوراکی ماهی کپور نسبت به استانداردهای بین‌المللی پایین بود، اما با توجه به خاصیت تجمع زیستی و سمیت فلزات سنگین، پایش دوره ایی فلزات سنگین نیاز می‌باشد. 2 Background and purpose: Fish is consumed by humans for its nutritional properties, but accumulation of heavy metals in fish can pose serious health hazards. The aim of this research was to investigate the concentration of heavy metals in the muscle and liver of common carp in Zarivar wetland, Iran. Materials and methods: A cross-sectional study was conducted in which carps were caught from Zarivar Wetland in 2015. The levels of heavy metals in liver and muscle were measured using ICP. Results: The findings indicated that Fe and Pb in liver, and Zn and Cd in muscle had the highest and lowest concentrations, respectively. The levels of heavy metals in liver were higher than those in the muscles of carp. Moreover, the Target Hazard Quotients for an adult person with mean weight of 71.5 kg was lower than 1 for the levels of heavy metals studied (expect for Cr). Conclusion: This research showed that the levels of heavy metals in edible muscle of carp was lower than international standards, but according to the bioaccumulation and toxicity of these metals in humans periodic monitoring is required. 201 205 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/6 1395/12/16 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/6 1395/12/16 برهان منصوری Borhan Mansouri دانشجوی دکتری سم شناسی محیط، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ایران افشین ملکی Afshin Maleki استاد، مرکز تحقیقات بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ایران بهروز داوری Behroz Davari . استاد، گروه حشره‌شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران davaribehroz@yahoo.com نمامعلی آزادی Namamali Azadi استادیار، گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران محمد امین پردل Mohammad Amin Pordel دانشجوی کارشناسی ارشد بهداشت محیط، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ایران human consumption health risk carp muscle cadmium مصرف انسانی ارزیابی ریسک کپور ماهیچه کادمیوم 1. Baramaki R, Ebrahimpour M, Mansouri B, Rezaei MR, Babaei H. Contamination of metals in tissues of Ctenopharyngodon idella and Perca fluviatilis, from Anzali Wetland, Iran. Bull Environ Contam Toxicol 2012; 89(4): 831-835.##2. Mansouri B, Salehi J, Etebari B, Kardanmoghadam H. Metal concentrations in the groundwater in Birjand flood plain, Iran. Bull Environ Contam Toxicol 2012; 89(1): 138-142.##3. Zazouli MA, Mohseni A, Maleki A, Saberian M, Izanloo H. Determination of Cadmium and Lead Contents in Black Tea and Tea Liquor from Iran. Asian J Chem 2013; 22(2): 1387-1393##4. Ariayee M, Azadi N, Majnoni F, Mansouri B. Comparison of metal concentrations in organs of two fish species from the Zabol Chahnimeh reservoirs, Iran. Bull Environ Contam Toxicol 2015; 94(6): 715-721.##5. Hoshyari E, Pourkhabbaz A, Mansouri B. Contaminations of metal in tissues of Siberian gull (Larus heuglini): gender, age, and tissue differences. Bull Environ Contam Toxicol 2012; 89(1): 102-106.##6. Norouzi M, Mansouri B, Hamidian AH, Ebrahimi T, Kardoni F. Comparison of the levels of metals in feathers of three bird species from southern Iran. Bull Environ Contam Toxicol 2012; 89(5): 1082-1086.##7. Maleki A, Azadi N, Mansouri B, Majnoni F, Rezaei Z, Gharibi F. Health risk assessment of trace elements in two fish species from the Sanandaj Gheshlagh Reservoir, Iran. Toxicol Environ Health Sci 2015; 7(1): 43-49.##8. Taweel A, Shuhaimi-Othman M, Ahmad AK. Assessment of heavy metals in tilapia fish (Oreochromis niloticus) from the Langat River and Engineering Lake in Bangi, Malaysia, and evaluation of the health risk from tilapia consumption. Ecotoxicol Environ Safe 2013; 93: 45-51.##9. Cogun HY, Yuzereroglu TA, Firat O, Gok G, Kargin F. Metal concentrations in fish species from the Northeast Mediterranean Sea. Environ Monit Assess 2006; 121(1-3): 431-438.##10. Kendrick MH, May MT, Plishka MJ, Robinson KD. Metals in biological systems. England, Ellis Horwood Ltd, 1992.##11. Schriver DF, Atkins PW. Longford CH. Inorganic chemistry, 2th ed. Oxford, Oxford University Press; 1994.##12. Norouzi M, Mansouri B, Hamidian AH, Zarei I, Mansouri A. Metal contents in tissues of two fish species from Qeshm Island, Iran. Bull Environ Contam Toxicol 2012; 89(5): 1004-1008.## ##

تولیدات علمی ایران در حوزه سرطان شناسی بر اساس پایگاه های استنادی Iranian Cancer Research Outputs: A Scientometric Study 1 1 سابقه و هدف: تعیین جایگاه هر کشور در تولید علمی در حوزه موضوعی می‌تواند نشان‌دهنده میزان توانمندی و عملکرد آن کشور در جهت ارتقا و کمک به بهبود آن موضوع باشد. از آنجایی که سرطان نیز یکی از معضلات سلامت کشور می‌باشد لذا این مطالعه با هدف  بررسی جایگاه ایران در تولید دانش در حوزه سرطان انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه علم سنجی، بر روی مقالات ایرانی حوزه سرطان بر اساس پایگاه اسکوپوس و Web of science انجام شد. جمع‌آوری اطلاعات بر اساس Subject و Affiliation تا سال 2015 انجام شد و با کمک منوی Analyze Search Result اطلاعات استخراج شد. یافته‌ها: بر اساس پایگاه اسکوپوس تا پایان سال 2015، ایران با 2865 مقاله رتبه 29 را از نظر تعداد تولیدات علمی حوزه سرطان داشت و با شاخص H-Index برابر با 52، درجایگاه 45 در دنیا قرار دارد. ایران در منطقه مدیترانه شرقی از نظر تاثیر مقالات در جایگاه چهارم و از نظر تعداد در جایگاه سوم قرار داشت. در مجموع 1868 مقاله از ایران در حوزه سرطان تا پایان سال 2015 در پایگاه Web of Science وجود داشته است که 5/27 درصد از مقالات چاپ شده ایرانی در مجله Asian Pacific Journal of Cancer Prevention می‌باشد. استنتاج: با توجه به روند افزایش تعداد مقالات ایران در حوزه سرطان در پایگاه های معتبر بین‌المللی هنوز تعداد مقالات این حوزه در مجلات با کیفیت بالا، کم می‌باشد که نیازمند برنامه‌ریزی و انجام مطالعات با کیفیت در این زمینه می باشد. 2 Background and purpose: The status and role of each country in scientific production in specific fields may indicate the potential and its performance in promoting and improving that particular issue. Cancer is a major health problem in Iran, so this study aimed to investigate the role of scientific production of Iran about cancer. Materials and methods: We conducted a scientometric study using Iranian articles about cancer based on the Scopus database and Web of Science. The electronic search was done according to subject and affiliation for articles published until 2015. Data was then extracted using the Analyze Search Result. Results: According to Scopus at the end of 2015, Iran had 2865 articles about cancer placing the country in 29th position. The H-Index score for the country was 52 which placed Iran in 45th position in the world. The impact factor of articles published by Iranian researchers on cancer in Eastern Mediterranean region was 4 and the number of papers placed Iran in third place. By the end of 2015, a total of 1868 articles were indexed by Web of Science of which 27.5% were published in Asian Pacific Journal of Cancer Prevention. Conclusion: The number of Iranian articles in the field of cancer is increasing in international databases, yet the number of articles in high-quality journals is low. This requires appropriate planning that could improve Iran’s position on scientific productions about cancer.   206 211 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/7 1395/12/17 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/7 1395/12/17 زهرا فروغی Zahra Foroughi دانشجوی دکتری علم اطلاعات و دانش شناسی، گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران 2. کارشناس ارشد علم اطلاعات و دانش شناسی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران قاسم جان بابایی Ghasem Janbabaei دانشیار، گروه خون شناسی و سرطان شناسی، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رضا علیزاده نوائی Reza Alizadeh-Navaei استادیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران reza_nava@yahoo.com اکبر هدایتی زاده عمران Akbar Hedayatizadeh-Omran استادیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمد اسلامی Mohammad Eslami استادیار، گروه خون شناسی و سرطان شناسی، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران بیژن گرایلی Bijan Geraili پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران سیاوش مرادی Siavash Moradi استادیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران bibliometrics neoplasm Scopus Web of Science علم سنجی سرطان اسکوپوس Web of science 1. Torre LA, Bray F, Siegel RL, Ferlay J, Lortet-Tieulent J, Jemal A. Global cancer statistics, 2012. CA Cancer J Clin 2015; 65(2): 87-108. ##2. Naghavi M, Abolhassani F, Pourmalek F, Jafari N, Vaseghi S, Mahdavi Hezaveh N, et al. The burden of disease and injury in Iran 2003. Popul Health Metr 2009; 7(1): 9.##3. Foroughi Z, Siamian H. The Relation between Iranian Medical Science Research in Scopus Database and Burden of Disease in Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2016; 25(132): 177-185 (Persian).##4. Dundar H, Lewis DR. Determinants of research productivity in higher education. Research in Higher Education 1998; 39(6): 607-631.##5. Bazrafshan A, Mostafavi E. A scientometric overview of 36 years of scientific productivity by Pasteur Institute of Iran in ISI SCIE. Journal of Health Administration (JHA) 2011; 14(45): 7-10.##6. Mardani AH, Mardani A, Sharif Moghadam H. A Survey of Knowledge Production of Iranian Researchers on AIDS: Evidence from the Web of Science Database. Journal of Health Administration (JHA) 2011; 14(45): 27-36.##7. Azizi F. Iran's ranking in world production of Endocrinology and Southwest Asia. Iran J Endocrinol Metabolism 2014; 16(4): 231-234.##8. Ugolini D, Puntoni R, Perera FP, Schulte PA, Bonassi S. A bibliometric analysis of scientific production in cancer molecular epidemiology. Carcinogenesis 2007; 28(8): 1774-1779.##9. Lewison G, Roe P. The evaluation of Indian cancer research, 1990–2010. Scientometrics 2012; 93(1): 167-181.##10. Micheli A, Di Salvo F, Lombardo C, Ciampichini R, Ugolini D, Baili P, et al. Italian performance in cancer research. Tumori 2009; 95(2): 133-141.##11. Liu XY, Wan XH, Li ZW. Ten-year survey on oncology publications from China and other top-ranking countries. Chin Med J (Engl) 2011; 124(20): 3314-3319.##12. Sweileh WM, Zyoud SH, Al-Jabi SW, Sawalha AF. Contribution of Arab countries to breast cancer research: comparison with non-Arab Middle Eastern countries. BMC Womens Health 2015; 15: 25. ##13. Khasseh AA, Fakhar M, Soosaraei M, Sadeghi S. Present situation of scientific productions of Iranian researchers in parasitology domain in ISI databases. Iran J Med Microbiol 2011; 5(1 and 2): 53-65.## ##

ریتنشن جهت ثبات نتایج درمان های ارتودنسی: مروری بر مقالات Retention Procedures for Stabilizing Orthodontic Treatment Outcomes: A Literature Review 1 1 ریلپس یک ریسک فاکتور غیر قابل پیش‌بینی برای هر بیمار است. باید قبل از آغاز درمان، بیماران از ریسک ریلپس در درازمدت و راه‌های کاهش آن آگاه گردند. بعضی از علل ریلپس در کنترل ارتودنتیست هستند، اما بقیه، نظیر تغییرات بافت نرم و رشد تاخیری، تحت مدیریت درمانگر نبوده و از این رو ممکن است مسئول تغییرات موقعیت دندان‌‌ها، در دراز مدت باشند. لذا، ریتنشن بعد از درمان ارتو بوسیله محققین و ارتودنتیست‌ها توصیه می‌گردد. هدف از ریتنشن نگهداری دندان ها در جای صحیح خود بعد از پایان درمان است. در این مقاله سعی شده مروری بر علل ریلپس و راه‌های کاهش آن با استفاده از ریتینرها و درمان های کمکی جدید داشته باشیم. 2 Relapse is an unpredictable risk factor for every patient. Before treatment begins, patients need to be informed of the long-term risk of relapse and the ways that this may be reduced. Some causes of relapse are within the control of the orthodontist, but others such as soft tissue changes and latent growth are not, and may explain long-term changes in tooth position. Therefore, retention after orthodontic treatment has been recommended by several authors and orthodontists. The objective of the retention phase is to maintain teeth in their corrected position after orthodontic treatment. This article aimed to review the causes of relapse and the ways that reduce it using retainers and other new adjective techniques. 212 220 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/72017/03/7 1395/12/17 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/72017/03/7 1395/12/17 پرستو نامدار Parastoo Namdar استادیار، گروه ارتودنتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران طهورا اعتضادی Tahoura Etezadi استادیار، گروه ارتودنتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران tahura_etezadi@yahoo.com retention relapse retainer ریتنشن ریلپس ریتینر 1. Littlewood SJ, Millett DT, Doubleday B, Bearn DR, Worthington HV. Orthodontic retention: a systematic review. J Orthod. 2006; 33(3): 205-212.##2. Johnston CD , Littlewood SJ. Retention in orthodontics. Br Dent J 2015; 218(3): 119-122.##3. Bondemark L, Holm AK, Hansen K, Axelsson S, Mohlin B, et al. Long-term stability of orthodontic treatment and patient satisfaction. A systematic review. Angle Orthod 2007; 77(1): 181-191.##4. Shah AA. Postretention changes in mandibular crowding: a review of the literature. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2003; 124(3): 298-308.##5. Huang G, Richmond S, Vig K. Evidence-based Orthodontics. 1th ed. Iowa: Wiley-Blackwell; 2011.##6. Wise GE, King GJ. Mechanisms of tooth eruption and orthodontic tooth movement. J Dent Res 2008; 87(5): 414-434.##7. Proffit W, Fields H, Sarver D. Contemporary Orthodontics. 4th ed. Missouri. Mosby. 2013.##8. Walker M .No differences seen in outcomes between three different methods of orthodontic retention. Evid Based Dent 2013; 14(3): 81-82.##9. Littlewood SJ, Millett DT, Doubleday B, Bearn DR, Worthington HV. Retention procedures for stabilising tooth position after treatment with orthodontic braces. Cochrane Database Syst Rev 2016; 29; (1): CD002283.##10. Edwards JG. A long-term prospective evaluation of the circumferential supracrestal fiberotomy in alleviating orthodontic relapse. Am J Orthod Dentofacial Orthop 1988; 93(5): 380-387.##11. Kalha AS. Orthodontic retention to have and to hold. Evid Based Dent 2016; 17(4): 105-106.##12. Gianelly A. Evidence-based therapy: An orthodontic dilemma. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2006; 129(5): 596-598.##13. O'Rourke N , Albeedh H , Sharma P, Johal A. Effectiveness of bonded and vacuum-formed retainers: A prospective randomized controlled clinical trial. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2016; 150(3): 406-410.##14. Rody WJ Jr, Akhlaghi H, Akyalcin S, Wiltshire WA, Wijegunasinghe M, et al. Impact of orthodontic retainers on periodontal health status assessed by biomarkers in gingival crevicular fluid. Angle Orthod 2011; 81(6): 1083-1089.##15. Edman Tynelius G, Bondemark L, Lilja-Karlander E. A randomized controlled trial of three orthodontic retention methods in Class I four premolar extraction cases stability after 2 years in retention. Orthod Craniofac Res 2013; 16(2): 105-115.##16. Lang G, Alfter G, Göz G, Lang GH. Retention and stability taking various treatment parameters into account. J Orofac Orthop 2002; 63(1): 26-41.##17. Cerny R, Cockrell D, Lloyd. Long-term results of permanent bonded retention. J Clin Orthod 2010; 44(10): 611-616.##18. Levin L, Samorodnitzky-Naveh GR, Machtei EE. The association of orthodontic treatment and fixed retainers with gingival health. J Periodontol 2008; 79(11): 2087-2092.##19. Danz JC, Greuter C, Sifakakis I, Fayed M, Pandis N, et al. Stability and relapse after orthodontic treatment of deep bite cases-a long-term follow-up study. Eur J Orthod 2014; 36(5): 522-530.##20. Maia NG, Normando AD, Maia FA, Ferreira MA, Alves MS. Factors associated with orthodontic stability: a retrospective study of 209 patients. World J Orthod 2010; 11(1): 61-66.##21. Tofeldt LN, Johnsson AC, Kjellberg H. Evaluation of orthodontic treatment, retention and relapse in a 5-year follow-up: a comparison of treatment outcome between a specialist and a post-graduate clinic. Swed Dent J 2007; 31(3): 121-127.##22. Geramy A, Retrouvey JM, Sobuti F, Salehi H. Anterior Teeth Splinting After Orthodontic Treatment: 3D Analysis Using Finite Element Method. J Dent 2012; 9(2): 90-98.##23. Sobouti F, Rakhshan V, Saravi MG, Zamanian A, Shariati M. Two-year survival analysis of twisted wire fixed retainer versus spiral wire and fiber-reinforced composite retainers: a preliminary explorative single-blind randomized clinical trial.Korean J 2016; 46(2): 104-110.##24. Gkantidis N, Christou P, Topouzelis N. The orthodontic-periodontic interrelationship in integrated treatment challenges: a systematic review. J Oral Rehabil 2010; 37(5): 377-390.##25. Roth RH. Functional occlusion for the orthodontist. J Clin Orthod 1981; 15(3): 32-40.##26. Southard TE, Behrents RG, Tolley EA. The anterior component of occlusal force. Am J Orthod Dentofacial Orthop 1990; 97(1): 41-44.##27. Yamasaki K, Shibata Y, Fukuhara T. The effect of prostaglandins on experimental tooth movement in monkeys. J Dent Res 1982; 61(12): 1444-1446.##28. Adachi H, Igarashi K, Mitani H, Shinoda ##H. Effects of topical administration of a bisphosphonate (risedronate) on orthodontic tooth movements in rats. J Dent Res 1994; 73(8): 1478-1486.##29. Hassan AH, Al-Hubail A, Al-Fraidi ##AA. Bone inductive proteins to enhance postorthodontic stability. Angle Orthod 2010; 80(6): 1051-1060.##30. Stewart DR, Sherick P, Kramer S, Breining P. Use of relaxin in orthodontics. Ann NY Acad Sci 2005; 1041: 379-387. ##31. McGorray S, Dolce C, Kramer S, Stewart D, Wheeler TT. A randomized, placebo-controlled clinical trial on the effects of recombinant human relaxin on tooth movement and short-term stability.Am J Orthod Dentofacacial Orthop 2012; 141(2): 196-203.##32. Hirate Y, Yamaguchi M, Kasai K. Effects of relaxin on relapse and periodontal tissue remodeling after experimental tooth movement in rats. Connect Tissue Res 2012; 53(3): 207-219.##33. Stein D, Lee Y, Schmid MJ, Killpack B, Genrich MA, Na-rayana N, et al. Local Simvastatin effects on mandibular bone growth and inflammation. J Periodontol 2005; 76(11): 1861-1870.##34. Sakoda K, Yamamoto M, Negishi Y, Liao JK, Node K, Izu-mi Y. Simvastatin decreases IL-6 and IL-8 production in epi- thelial cells. J Dent Res 2006; 85(6): 520-523.##35. Nyan M, Sato D, Oda M, Machida T, Kobayashi H, Nakamura T, et al. Bone formation with the combination of Simvastatin and calcium sulfate in critical-sized rat calvarial defect. J Pharmacol Sci 2007; 104(4): 384-386.##36. Seto H, Ohba H, Tokunaga K, Hama H, Horibe M, Naqata T. Topical administration of Simvastatin recovers alveolar bone loss in rats. J Periodontal Res 2008; 43(3): 261-267.##37. Han G, Chen Y, Hou J, Liu C, Chen C, Zhuang J, et al. Effects of simvastatin on relapse and remodeling of periodontal tissues after tooth movement in rats. Am J of Orthod Dentofacial Orthop 2010; 138(5): 550-557.##38. Singh KS, Dodward V, Dhariwal G. Simvastatin and periodontal regeneration. J Pharm Biomed Sci 2012; 21(25): 1-4.##39. Jahanbin A, Abtahi M, Namdar P, Heravi F, Sadeghi F, Arab H, et al. Evaluation of the effects of subgingival injection of Simvastatin on space re-opening after orthodontic space closure in adults. J Dent Res Dent Clin Dent Prospects 2016; 10(1): 3-7.##40. Hudson JB, Hatch N, Hayami T, Shin JM, Stolina M, Kostenuik PJ, et al. Local delivery of recombinant osteoprotegerin enhances postorthodontic tooth stability. Calcif Tissue Int 2012; 90(4): 330-342.##41. Darendeliler MA, Zea A, Shen G, Zoellner H. Effects of pulsed electromagnetic field vibration on tooth movement induced by magnetic and mechanical forces: a preliminary study. Aust Dent J 2007; 52(4): 282-287.##42. Torri S, Weber JB. Influence of low-level laser therapy on the rate of orthodontic movement: a literature review. Photomed Laser Surg 2013; 31(9): 411-421.##43. Fujita S, Yamaguchi M, Utsunomiya T, Yamamoto H, Kasai K. Low-energy laser stimulates tooth movement velocity via expression of RANK and RANKL. Orthod Craniofac Res 2008; 11(3): 143-155.##44. Altan BA, Sokucu O, Ozkut MM, Inan S. Metrical and histological investigation of the effects of low-level laser therapy on orthodontic tooth movement. Lasers Med Sci 2012; 27(1): 131-140.##45. Fujita S, Yamaguchi M, Utsunomiya T, Yamamoto H, Kasai K. Low-energy laser stimulates tooth movement velocity via expression of RANK and RANKL. Orthod Craniofac Res. 2007 2008; 11(3): 143-155.##46. Sobouti F, Rakhshan V, Chiniforush N, Khatami M. Effects of laserassisted cosmetic smile lift gingivectomy on postoperative bleeding and pain in fixed orthodontic patients: A controlled clinical trial. Prog Orthod 2014; 15: 66-69.## ##

بررسی اثر تحریکات الکتریکی مغز بر میزان یادگیری و مهارت حرکتی در افراد سالمند سالم: مروری نظام مند Effect of Transcranial Direct Current Stimulation on Learning and Motor Skill in Healthy Older Adults: A Systematic Review 1 1 سابقه و هدف: افزایش سن با تغییرات مغزی و کسب مهارت حرکتی همراه است که توانایی عملکردی افراد سالمند را محدود می‌نماید. یکی از روش‌های درمانی طی چند سال اخیر، استفاده از تحریکات الکتریکی مغز می‌باشد. هدف از مطالعه حاضر، مروری سیستماتیک بر بررسی مطالعاتی است که ثر تحریکات الکتریکی مغز را بر میزان یادگیری و مهارت حرکتی افراد سالمند و سالم مورد ارزیابی قرار داده‌اند. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مروری سیستماتیک در فاصله زمانی 1995-2016 از بانک‌های اطلاعاتی Ovid, CINAHL, Google scholar PEDro, Cochrane library, PubMed, Science Direct جستجو به عمل آمد. در این فرایند، مطالعاتی که اثر تحریکات الکتریکی مغز در مناطق مختلف مغزی را بر روی پارامترهای یادگیری و مهارت حرکتی افراد سالمند مورد بررسی قرار داده بودند، وارد مطالعه شدند. جهت بررسی کیفیت مقالات وارد شده از مقیاس PEDro استفاده گردید. یافته‌ها: از بین 97 مطالعه، هفت مقاله که دارای معیارهای ورود بودند، انتخاب شدند. تفاوت‌های زیادی میان مقالات از نظر متدولوژی، شاخص‌های اصلی مورد ارزیابی، تعداد نمونه، روش اجرا و غیره مشاهده گردید. مرور مطالعات نشان داد که استفاده از تحریکات الکتریکی در نواحی حرکتی اولیه و مخچه، اثرات معنی‌داری بر بهبود یادگیری و مهارت حرکتی افراد سالمند دارد. هم‌چنین استفاده از این مداخله در نواحی پره فرونتال، پاریئتال و تمپوروپاریئتال اثرات معنی‌دار، طولانی مدت و مشهودی بر شناخت و حافظه‌کاری افراد سالمند دارد. استنتاج: به نظر می‌رسد که استفاده از تحریکات الکتریکی در نواحی مختلف مغزی به عنوان یک تکنیک مفید و موثر جهت حفظ ظرفیت یادگیری و جلوگیری از اختلالات یادگیری در افراد سالمند محسوب می‌گردد. 2 Background and purpose: Aging is associated with brain changes and reduction in motor skill acquisi­tion that can limit its functional capacity. One of the effective interventions is using transcranial direct current stimulation (tDCS). The aim of this systematic review was to assess the effect of tDCS on learning and motor skill in healthy older adults. Materials and methods: A literature search for the period of 1995-2016 was performed using PubMed, Google scholar, Science Direct, OVID, PEDro, Cochrane library, and CINAHL databases. Studies investigating the effect of tDCS in different regions of cortex on learning and motor skill parameters in healthy older adults were included. The PEDro quality scale was used to investigate the studies included. Results: According to the inclusion criteria of the study, seven articles were selected from 97 relevant articles. There were considerable differences among the studies in terms of methodology, outcome measures, sample size, procedure, etc. The results indicated that using tDCS on primary motor cortex and cerebellum regions could significantly improve motor learning and motor skill in older adults. In addition, tDCS in prefrontal, parietal and temporoparietal regions had significant, strong and long-term effects on cognition and working memory in older adults. Conclusion: It seems that administration of tDCS in different regions of brain as a boosting technique can enhance motor learning, motor skill, and working memory capacity in healthy older adults. This method can control aging learning deficits. 221 231 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/72017/03/72017/03/7 1395/12/17 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/72017/03/72017/03/7 1395/12/17 محدثه حافظ یوسفی Mohaddeseh Hafez Yosefi دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیوتراپی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران ایران زهرا یاجدی Zahra Yagedi دانشجوی کارشناسی فیزیوتراپی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران ایران زهرا احمدی زاده Zahra Ahmadizadeh کارشناسی ارشد کاردرمانی، مرکز تحقیقات توانخبشی عصبی عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران ایران فاطمه احسانی Fatemeh Ehsani استادیار، گروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات توانخبشی عصبی عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران ایران fatemehehsani59@yahoo.com trans-cranial direct current stimulation motor learning motor skill older adult تحریک امکتریکی مغز یادگیری حرکتی مهارت حرکتی ساممد 1. Zimmerman M, Nitsch M, Giraux P, Gerloff C,##Cohen LG, Hummel FC. Neuroenhancement##of the Aging Brain: Restoring Skill##Acquisition in Old Subjecte. Ann Neurol##2013; 73(1): 10-15.##2. Seidler RD, Bernard JA, Burutolu TB, Fling##BW, Gordon MT, Gwin JT, et al. Motor##control and aging: links to age-related brain##structural, functional, and biochemical effects.##Neurosci Biobehav Rev 2010; 34(5): 721-##733.##3. Nitsche MA, Schauenburg A, Lang N,##Liebetanz D, Exner C, Paulus W, et al.##Facilitation of implicit motor learning by##weak transcranial direct current stimulation##of the primary motor cortex in the human. J##Cogn Neurosci 2003; 15(4): 619-626.##4. Ehsani F, Abdollahi I, Mohseni-Bandpei##MA. A Comparative Study on middle age##and older adult’s implicit learning in serial##reaction time task. PTJ 2012; 2(1): 9-16##(Persian).##5. Ehsani F, Abdollahi I, Mohseni Bandpei MA.##Comparing young and elderly serial reaction##time task performance on repeated and random##conditions. Salmand 2012; 7(2): 68-74 (Persian).##6. Ehsani F, Abdollahi I, Mohseni-Bandpei##MA. The study of explicit knowledge effects##on implicit motor learning in older adults. J##Rehab 2012; 13(2): 56-63 (Persian).##7. Ehsani F, Abdollahi I, Mohseni Bandpei MA,##Zahiri N, Jaberzadeh Sh. Motor learning and##movement performance: older versus younger##adults. Basic Clin Neurosci 2015; 6(4): 231-##238.##8. Burke SN, Barnes CA. Neural plasticity in##the ageing brain. Nat Rev Neurosci 2006;##7(1): 30-40.##9.Berardelli A, Inghilleri M, Rothwell JC,##Romeo S, Curra A, Gilio F, et al. Facilitation##of muscle evoked responses after repetitive##cortical stimulation in man. Exp Brain Res##1998; 122(1): 79-84.##10. Ehsani F, Bakhtiary A, Jaberzadeh S,##Talimkhani A, Hajihasani A. Differential##effects of primary motor cortex and cerebellar##transcranial direct current stimulation on##motor learning in healthy individuals: A##randomized double-blind sham-controlled##study. Neurosci Res 2016; 112: 10-19.##11. Kuo MF, Paulus W, Nitsche MA.##Therapeutic effects of non-invasive brain##stimulation with direct currents (tDCS) in##neuropsychiatric diseases. Neuroimage 2014;##85 Pt 3: 948-960.##12. Jeffery DT, Norton JA, Roy FD, Gorassini##MA. Effects of trans cranial direct current##stimulation on the excitability of the leg##motor cortex. Exp Brain Res 2007; 182(2):##281-287.##13. Stagg CJ, Jayaram G, Pastor D, Kincses ZT,##Matthews PM, Johansen-Berg H. Polarity##and timing-dependent effects of trans cranial##direct current stimulation in explicit motor##learning. Neuropsychologia 2011; 49(5):##800-804.##14. Reis J, Schambra HM, Cohen LG, Buch ER,##Fritsch B, Zarahn E, et al. Noninvasive##cortical stimu- lation enhances motor skill##acquisition over multiple days through an##effect on consolidation. Proc Natl Acad Sci##USA 2009; 106(5): 1590-1595.##15. Hummel FC, Heise K, Celnik P, Floel A,##Gerioff C, Cohen LG. Facilitating skilled##right hand motor function in older subjects##by anodal polarization over the left primary##motor cortex. Neurobiol Aging 2009; 31(12):##2160-2168.##16. Nitsche MA, Cohen LG, Wassermann EM,##Priori A, Lang M, Antal A, et al. Trans##cranial direct current stimulation: state of the##art 2008. Brain Stimul 2008; 1(3): 206-223.##17. Jones KT, Stephens JA, Alam M, Bikson M,##Berryhill ME. Longitudinal Neurostimulation##in Older Adults Improves Working Memory.##PLoS One 2015; 10: eD121904.##18. Flöela A, Suttorpd W, Kohld O, Kürtend J,##Lohmannd H, Breitensteind C, et al. Noninvasive##brain stimulation improves objectlocation##learning in the elderly. Neurol Aging##2012; 33(8): 1682-1689.##19. Goodwill AM, Reynolds J, Daly RM, Kidgell##DJ. Formation of cortical plasticity in older##adults following tDCS and motor training.##Front Aging Neurosci 2013; 5: 87.##20. Harty S, Robertson IH, Miniussi C, Sheehy OC,##Devine CA, McCreery S, et al. Transcranial##Direct Current Stimulation over Right##Dorsolateral Prefrontal Cortex Enhances##Error Awareness in Older Age. J Neurosci##2014; 34(10): 3646-3652.##21. Hardwick RM, Celnik PA. Cerebellar direct##current stimulation enhances motor learning##in older adults. Neurobiol Aging 2014; 35(10):##2217-2221.## ##

پیشرفت های دهه اخیر در خصوص واکسن های لیشمانیا با تاکید بر نانوواکسن ها Last Decade Developments on Leishmania Vaccines with Emphasis on Nanovaccines 1 1 لیشمانیوز یک بیماری عفونی ناشی از انگل تک یاخته‌ای از جنس لیشمانیا است. این بیماری سالانه عوارض اقتصادی و اجتماعی فراوانی بر جوامع تحمیل می‌کند. شواهد میدانی، حاکی از قابل پیشگیری بودن بیماری لیشمانیوز به وسیله واکسیناسیون می‌باشند. با توجه به این که مطالعات وسیعی در خصوص واکسن‌ها علیه لیشمانیا به ویژه انواع نانو واکسن‌ها انجام شده است، لذا هدف از مطالعه حاضر، بررسی مطالعات انجام شده در خصوص پیشرفت‌های اخیر درباره این واکسن‌های جدید می‌باشد. این مطالعه مروری غیر نظام مند طی سال‌های 2005 تا 2016 به جستجو در پنج پایگاه انگلیسی زبان (Science Direct, Scopus ,Ebsco, PubMed and Google Scholar) و چهار پایگاه داده های فارسی (Barakat Kowlege Network system, Magiran, Elm Net , Scientific Information Database (SID) می‌پردازد. درمان فعلی انواع لیشمانیوز بر اساس داروهای شیمیایی می‌باشد، اما کاربرد آن‌ها با محدودیت‌های جدی مانند هزینه بالا، سمیت، عوارض مصرف دارو و اثربخشی کم مواجه است. علاوه بر این، واکسن‌های علیه لیشمانیا به ویژه انواع نانو واکسن‌ها می‌توانند با تعدیل پاسخ ایمنی در از بین بردن انگل لیشمانیا به نفع میزبان در تعامل باشند. لذا در مطالعه حاضر تلاش شد تا انواع واکسن‌های لیشمانیایی و روند توسعه آن‌ها، انواع حاملین، انواع کاندیدهای واکسن، استراتژی‌ها و سیستم‌های رهایش از گذشته تا حال مرور شود. در پایان می‌توان گفت نانو واکسن های ترکیبی متشکل از آنتی‌ژن‌های متعدد و به خوبی توسعه یافته همراه با ادجوانت اینترلوکین 12 مانند Leish-111f و MPL-SE، بهترین شانس برای موفقیت در این زمینه است. موفقیت‌هایی که در زمینه واکسیناسیون لیشمانیا به دست آمده، به‌طور مشخص نشانگر نیاز بیش‌تر به انجام تحقیقات و سرمایه گذاری در زمینه تولید واکسن مناسب علیه لیشمانیا می‌باشد. 2 Leishmaniasis is an infectious disease caused by the protozoan parasites of the genus Leishmania. Leishmaniasis annually affects the socioeconomic status of some societies. Evidence show that vaccination could prevent Leishmania and many studies are done on this, particularly nanovacines. So, this article aimed at reviewing recent developments in this field. In current narrative review article, five English databases including Ebsco, Science Direct, PubMed, Google Scholar, and Scopus and four Persian databases including Magiran, Elm Net, Barakat Knowledge Network System, and the Scientific Information Database (SID) were searched for articles published between 2005 and 2016. Current treatment of leishmaniasis is based on chemical drugs but their application is limited due to high cost, toxicity, side effects, and low efficacy. In addition, vaccines can modulate the immune response in removing Leishmania in favor of the hosts. We attempted to review different types of Leishmania vaccine and their development trends, carriers, vaccine candidates, and strategies and delivery systems in last decade. It was found that nanovaccines consisting of multiple antigens and adjuvant are well developed in conjunction with IL-12 as Leish-111f and MPL-SE, therefore, they could be more successful. Current researches on vaccination clearly indicate the need for more research and investment in developing Leishmania vaccine. 232 253 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/72017/03/72017/03/72017/03/7 1395/12/17 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/72017/03/72017/03/72017/03/7 1395/12/17 جواد اختری Javad Akhtari استادیار گروه فیزیولوژی و فارماکولو‍‍‍‍‍‍ژی، مرکز تحقیقات ژنتیک ایمنی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مسعود سوسرایی Masoud Soosaraei دانشجوی دکتری انگل شناسی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، مرکزتحقیقات بیولوژی سلولی ومولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران هاجر ضیایی Hajar Ziaei استادیار گروه انگل شناسی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مهدی فخار Mahdi Fakhar . دانشیار گروه انگل شناسی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران :mahdif53@yahoo.com leishmaniasis nanovaccine liposome nanoparticle لیشمانیوز نانو واکسن لیپوزوم نانوذره 1. Grander PJ. Taxonomy of the genus leishmani: a review of nomenclature and classification. Trop Dis Bull 1977; 741)2(: 1069-1088.##2. Abbas AK, Lichtman AH, Pillai S. Cellular and molecular immunology. 8th ed. Philadelphia: Elsevier Health Sciences 2014; P. 544.##3. Postigo JA. Leishmaniasis in the World Health Organization Eastern Mediterranean Region. Int J Antimicrob Agents 2010; 36(1): 62–65. ##4. World Health Organization (WHO). Manual for case management of cutaneous leishmaniasis in the WHO Eastern Mediterranean Region. Eastern Mediterranean Series. WHO Regional Publications; 2013.##5. Fakhar M, Mohebali M, Ahmadpoor E. Visceral Leishmaniosis (kala-azar). First ed. ##Gorgan, Iran, Nouroozi Pub; 2014.##6. World Health Organization (WHO). Leishmaniasis Fact sheet N°375". World Health Organization. January 2014. Retrieved 17 February 2014.##7. Sundar S, Chakravarty J. Leishmaniasis: an update of current pharmacotherapy. Expert Opin Pharmacother 2013; 14(1): 53-63.##8. Dorlo TP, Balasegaram M, Beijnen JH, Vries PJ. Miltefosine: a review of its pharmacology and therapeutic efficacy in the treatment of leishmaniasis. J Antimicrob Chemother 2012; 67(11): 2576-2597.##9. Minodier P, Parola P. Cutaneous leishmaniasis treatment. Travel Med Infect Dis 2007; 5(3): 150-158.##10. Croft SL, Sundar S, Fairlamb AH. Drug resistance in leishmaniasis. Clin Microbiol ##Rev 2006; 19(1): 111-126.##11. Chappuis F, Sundar S, Hailu A, Ghalib H, Rijal S, Peeling RW, et al. Visceral leishmaniasis: what are the needs for diagnosis, treatment and control? Nat Rev Microbial 2007; 5(11): 873-882.##12. Arevalo I, Ward B, Miller R, Meng TC, Najar E, Alvarez E, et al. Successful treatment of drug-resistant cutaneous leishmaniasis in humans by use of imiquimod, an immunomodulator. Clin Infect Dis 2001; 33(11): 1847-1851.##13. Sah AK, Jha RK, Sah P. The accuracy of drug promotional advertisements in nepal. J Nepal Med Assoc 2013; 52(191): 645-648.##14. Brustoloni YM, CunhaL RV, Consoloa Z, Oliveira LL, Dorval ME, Oshiro ET. Treatment of visceral leishmaniasis in children in the Central-West Region of Brazil. Infection 2010; 38(4): 261-267.##15. Collin S, Davidson R, Ritmeijer K, Keus K, Melaku Y, Kipngetich S, et al. Conflict and Kala-Azar: Determinants of Adverse Outcomes of Kala-Azar among Patients in Southern Sudan. Clin Infect Dis 2004; 38(5): 612-619.##16. Thakur CP, Narayan S. A comparative evaluation of amphotericin B and sodium antimony gluconate, as first-line drugs in the treatment of Indian visceral leishmaniasis. Ann Trop Med Parasitol 2004; 98(2): 129-138.##17. Gazanion E, Vergnes B, Seveno M, Garcia D, Oury B, Ait-Oudhia K, et al. In vitro activity of nicotinamide/antileishmanial drug combinations. Parasitol Int 2011; 60(1): 19-24.##18. Ibrahim ME, Khalil EA, Sharief AA. Leishmania Donovani: An In Vitro Study ##of Antimony-Resistant Amphotericin B-Sensitive Isolates. Exp Parasitol 2006; 114(4): 247-252.##19. Monge-Maillo B, Lopez-Velez R. Therapeutic Options for Old World Cutaneous Leishmaniasis and New World Cutaneous and Mucocutaneous Leishmaniasis. Drugs 2013; 73(17): 1889-1920.##20. Sundar S, Mehta H, Suresh AV, Singh SP, Rai M, Murray HW. Amphotericin B Treatment for Indian Visceral Leishmaniasis: Conventional versus Lipid Formulations. Clin Infect Dis 2004; 38(3): 377-383.##21. Islam S, Kenah E, Bhuiyan MAA, Mizanur Rahman K, Goodhew B. Clinical and immunological aspects of post–kala-azar dermal leishmaniasis in Bangladesh. Am J Trop Med Hyg 2013; 89(2): 345-353.##22. Sundar S, Jha TK, Thakur CP, Engel J, Sindermann H, Fischer C, et al. Oral Miltefosine for Indian Visceral Leishmaniasis. N Engl J Med 2002; 347(22): 1739-1746.##23. Griensven J, Balasegaram M, Meheus F, Alvar J, Lynen L, Boelaert M. Combination therapy for visceral leishmaniasis. Lancet Infect Dis 2010;10(3): 184-194.##24. Bacon KM, Hotez PJ, Kruchten SD, Kamhawi S, Bottazzi ME, Valenzuela JG, et al. The potential economic value of a cutaneous leishmaniasis vaccine in seven endemic countries in the Americas. Vaccine 2013; 31(3): 480-486.##25. Lee BY, Bacon KM, Shah M, Kitchen SB, Connor DL, Slayton RB. The economic value of a visceral leishmaniasis vaccine in Bihar state, India. Am J Trop Med Hyg 2012; 86(3): 417-425.##26. Bernasconi V, Norling K, Bally M, Höök F, Lycke NY. Mucosal Vaccine Development Based on Liposome Technology. Journal of Immunology Research 2016; 2016: 5482087.##27. Alving CR, Peachman KK, Rao M, Reed SG. ##New Adjuvants for human vaccines. Curr Opin Immunol 2012; 24(3): 310-315.##28. Modabber F. Leishmaniasis vaccines: past, present and future. Int J Antimicrob Agents. 2010;36(Suppl 1):S 58-61.##29. Alvar J, Croft SL, Kaye P, Khamesipour A, Sundar S, Reed SG. Case study for a vaccine against leishmaniasis. Vaccine 2013; 31(suppl 2): B244-249.##30. Khasseh A A, Soosaraei M, Fakhar M. Cluster Analysis and Mapping of Iranian Researchers in the Field of Parasitology: With an Emphasis on the Co-authoreship Indicators and H Index. Iran J Med Microb (IJMM) 2016; 10(2): 63-74.##31. Noazin S. Evaluation of first generation vaccines against human leishmaniasis and the implication of leishmanin skin test (LST) response in disease prevalence. PhD Thesis. University of Basel: Switzerland; 2008. ##32. Kumar A. Vaccines Against Leishmaniasis. Parasite Immunol 2016; 38(5): 273-281.##33. Khamesipour A, Dowlati Y, Asilian A, Hashemi-Fesharki R, Javadi A, Noazin S, et al. Leishmanization: Use of an old method for evaluation of candidate vaccines against leishmaniasis. Vaccine 2005; 23(28): 3642-3648.##34. Noazin S, Khamesipour A, Moulton LH, Tanner M, Nasseri K, Modabber F, et al. Efficacy of killed whole-parasite vaccines in the prevention of leishmaniasis: a meta-analysis. Vaccine 2009; 27(35): 4747-4753.##35. Mayrink W, Mendonça-Mendes A, de Paula JC, Siqueira LM, de Resende Marrocos S, Dias ES, et al. Cluster randomised trial to evaluate the effectiveness of a vaccine against cutaneous leishmaniasis in the Caratinga microregion, south-east Brazil. Trans R Soc Trop Med Hyg 2013; 107(4): 212-219.##36. Mauel J. Vaccination Against Leishmania Infections. Curr Drug Targets Immune Endocr Metabol Disord 2002; 2(3): 201-226.##37. Howard JG, Nicklin S, Hale C, Liew FY. Prophylactic immunization against experimental leishmaniasis: I. Protection induced in mice genetically vulnerable to fatal Leishmania tropica infection. J Immunol 1982; 129(5): 2206-2212.##38. Dumonteil E, Jesus RS, Javier EO, del Rosario GM. DNA vaccines induce partial protection against Leishmania mexicana. Vaccine 2003; 21(17): 2161-2168.##39. Felnerova D, Viret JF, Glück R, Moser C. Liposomes and virosomes as delivery systems for antigens, nucleic acids and drugs. Curr Opin Biotechnol 2004; 15(6): 518-529.##40. Uzonna JE, Späth GF, Beverley SM, Scott P. Vaccination with phosphoglycan-deficient Leishmania major protects highly susceptible mice from virulent challenge without inducing a strong Th1 response. J Immunol 2004; 172(6): 3793-3797.##41. Rezvan H, Moafi M. An overview on Leishmania vaccines: A narrative review article. Vet Res Forum 2015; 6(1): 1-7.##42. Handman E, Kedzierski L, Uboldi AD, Goding JW. Fishing for anti-leishmania drugs: principles and problems. Adv Exp Med Biol 2008; 625: 48-60. ##43. McGwire BS, Chang KP, Engman DM. Migration through the extracellular matrix by the parasitic protozoan Leishmania is enhanced by surface metalloprotease gp63. Infect Immun 2003;71(2):1008-1010.##44. Mauel J. Vaccination Against Leishmania Infections. Curr Drug Targets Immune Endocr Metabol Disord 2002; 2(3): 201-226.##45. Handman E. Leishmaniasis: current status of vaccine development. Clin Microbiol Rev ##2001; 14(2): 229-243.##46. Saxena A, Lahav T, Holland N, Aggarwal G, Anupama A, Huang Y, et al. Analysis of the Leishmania donovani transcriptome reveals an ordered progression of transient and permanent changes in gene expression during differentiation. Mol Biochem Parasitol 2007; 152(1): 53-65.##47. Handman E, Elso C, Foote S. Genes and susceptibility to leishmaniasis. Adv Parasitol 2005; 59: 1-75.##48. Javadian E, Nadim A, Tahvildare-Bidruni ##G, Assefi V. Epidemiology of cutaneous leishmaniasis in Iran: B. Khorassan Part V: Report on a focus of zoonotic cutaneous leishmaniasis in Esferayen. Bull Soc Pathol Exot Filiales 1976; 69(2): 140-143.##49. Bhowmick S, Ravindran R, Ali N. gp63 in stable cationic liposomes confers sustained vaccine immunity to susceptible BALB/c mice infected with Leishmania donovani. Infect Immun 2008; 76(3): 1003-1015.##50. Coler RN, Goto Y, Bogatzki L, Raman V, Reed SG. Leish-111f, a recombinant polyprotein vaccine that protects against visceral Leishmaniasis by elicitation of CD4+ T cells. Infect Immun 2007; 75(9): 4648-4654.##51. Stager S, Smith DF, Kaye PM. Immunization with a recombinant stageregulated surface protein from Leishmania donovani induces protection against visceral leishmaniasis. J Immunol 2000; 165(12): 7064-7071.##52. Gomez-Arreaza A, Acosta H, Barros-Alvarez X, Concepción JL, Albericio F, Avilan L. Leishmania mexicana: LACK (Leishmania homolog of receptors for activated C-kinase) is a plasminogen binding protein. Exp Parasitol 2011; 127(4): 752-761.##53. Kelly BL, Locksley RM. The Leishmania major LACK antigen with an immunodominant epitope at amino acids 156 to 173 is not required for early Th2 development in BALB/c mice. Infect Immun 2004; 72(12): 6924-6931.##54. Valenzuela JG, Belkaid Y, Garfield MK, Mendez S, Kamhawi S, Rowton ED, et al. Toward a defined anti-Leishmania vaccine targeting vector antigens: characterization of a protective salivary protein. J Exp Med 2001; 194(3): 331-342.##55. Gholami E, Zahedifard F, Rafati S. Delivery systems for Leishmania vaccine development. Expert Rev Vaccines 2016; 15(7): 879-895.##56. Alavizadeh SH, Akhtari J, Badiee A, Golmohammadzadeh S, Jaafari MR. Improved therapeutic activity of HER2 Affibody-targeted cisplatin liposomes in HER2-expressing breast tumor models. Expert Opin Drug Deliv 2016; 13(3): 325-336.##57. Alving CR, Beck Z, Matyas GR, Rao M. Liposomal adjuvants for human vaccines. Expert Opin Drug Deliv 2016; 13(6): 807-816.##58. Gregoriadis G. Liposomes in Drug Delivery: How It All Happened Pharmaceutics 2016; 8(2): pii: E19. ##59. Jaafari MR, Ghafarian A, Farrokh-Gisour A, Samiei A, Kheiri MT, Mahboudi F, et al. Immune response and protection assay of recombinant major surface glycoprotein of Leishmania (rgp63) reconstituted with liposomes in BALB/c mice. Vaccine 2006; 24(29): 5708-5717.##60. Reddy JA, Abburi C, Hofland H, Howard SJ, Vlahov I, Wils P, et al. Folate-targeted, cationic liposome-mediated gene transfer into disseminated peritoneal tumors. Gene Ther 2002; 9(22): 1542-1550.##61. Afrin F, Rajesh R, Anam K, Gopinath M, Pal S, Ali N. Characterization of Leishmania donovani antigens encapsulated in liposomes that induce protective immunity in BALB/c mice. Infect Immun 2002; 70(12): 6697-6706.##62. Colletier JP, Chaize B, Winterhalter M, Fournier D. Protein encapsulation in liposomes: efficiency depends on interactions between protein and phospholipid bilayer. BMC Biotechnol 2002; 2(1): 9.##63. Sohrabi Y, Jafari MR, Badiee A, Hejazi SH, Eskandari E, Mir Amin Mohammadi A, et al. Evaluation of immunogenicity and immune response to Leishmania major autoclaved Encapsulated in liposomes has a positive charge in a mouse model. Iranian J Derm 2007; 10(1): 53-57.##64. Nakanishi T, Hayashi A, Kunisawa J, Tsutsumi Y, Tanaka K, Yashiro-Ohtani Y, Nakanishi M, Fujiwara H, Hamaoka T, Mayumi T. Fusogenic liposomes efficiently deliver exogenous antigen through the cytoplasm into the MHC class I processing pathway. European J Immunol 2000; 30(6): 1740-1747.##65. Yanasarn N, Sloat BR, Cui Z. Negatively charged liposomes show potent adjuvant activity when simply admixed with protein antigens. Mol Pharm 2011; 8(4): 1174-1185.##66. Fortin A, Hendrickx S, Yardley V, Cos P, Jansen H, Maes L. Efficacy and tolerability of oleylphosphocholine (OlPC) in a laboratory model of visceral leishmaniasis. Journal of antimicrobial chemotherapy. J Antimicrob Chemother 2012; 67(11): 2707-2712.##67. Alving CR. Delivery of liposome-encapsulated drugs to macrophages. Pharmacol Ther 1983; 22(3): 407-424.##68. Chapman WL, Hanson WL, Alving CR, Hendricks LD. Liposomes in leishmaniasis: effects of parasite virulence on treatment of experimental leishmaniasis in hamsters. Ann Trop Med Parasitol 1984; 78(3): 279-86.##69. Afrin F, Anam K, Ali N. Induction of partial protection against Leishmania donovani by promastigote antigens in negatively charged liposomes. J Parasitol 2000; 86(4): 730-735.##70. Akhtari J, Rezayat SM, Teymouri M, Alavizadeh SH, Gheybi F, Badiee A, et al. Targeting, bio distributive and tumor growth inhibiting characterization of anti-HER2 affibody coupling to liposomal doxorubicin using BALB/c mice bearing TUBO tumors. Int J Pharm 2016; 505(1): 89-95.##71. Shokri A, Akhtari J, Keighobadi M, Fakhar M, Saeed Hosseini Teshnizi S, Emami S, et al. Promising antileishmanial effectiveness of Doxorubicin and Doxil against Leishmania major: an in vitro assay. Asian Pacific Journal of Tropical Medicine 2016; 9(9): 2-9.##72. Badiee A, Jaafari MR, Samiei A, Soroush D, Khamesipour A. Coencapsulation of CpG Oligodeoxynucleotides with Recombinant Leishmania major Stress-Inducible Protein 1 in Liposome Enhances Immune Response and Protection against Leishmaniasis in Immunized BALB/c Mice. Clin Vaccine Immunol 2008; 15(4): 668-674.##73. Alavizadeh SH, Badiee A, Khamesipour ##A, Jalali SA, Firouzmand H, Abbasi A, ##et al. The role of liposome–protamine–##DNA nanoparticles containing CpG oligodeoxynucleotides in the course of infection induced by Leishmania major in BALB/c mice. Exp Parasitol 2012; 132(3): 313-319.##74. Heravi Shargh V, Jaafari MR, Khamesipour A, Jaafari I, Jalali SA, Abbasi A, et al. Liposomal SLA co-incorporated with PO CpG ODNs or PS CpG ODNs induce the same protection against the murine model of leishmaniasis. Vaccine 2012; 30(26): 3957-3964.##75. Gholami E, Zahedifard F, Rafai S. Delivery systems for Leishmania vaccine development. Expert Rev Vaccin 2016; 15(7): 879-895.##76. Pardakhty A, Varshosaz J, Rouholamini A. In vitro studyof polyoxyethylene alkyl ether niosomes for delivery ofinsulin. Int J Pharm 2007; 328(2): 130-141.##77. Ruckmani K, Jayakar B, Ghosal SK. Nonionic surfactant vesicles (niosomes) of cytarabine hydrochloride for effective treatment of leukemias: encapsulation, storage, and in vitro release. Drug Dev Ind Pharm 2000; 26(2): 217-222.##78. Almeida JD, Edwards DC, Brand CM, Heath TD. Formation of virosomes from influenza subunits and liposomes. Lancet 1975; 2(7941): 899-901.##79. Bhattacharya S, Mazumder B. Virosomes: A novel strategy for drug delivery and targeting. BioPharm International Supplements 2011; 2(24): 9-14.##80. Allahyari M, Mohit E. Peptide/protein vaccine delivery system based on PLGA particles. Hum Vaccin Immunother 2016; 12(3): 806-828.##81. Santos DM, Carneiro MW, de Moura TR, Soto M, Luz NF, Prates DB, et al. PLGA nanoparticles loaded with KMP-11 stimulate innate immunity and induce the killing of Leishmania. Nanomedicine 2013; 9(7): 985-995.##82. Tafaghodi M, Eskandari M, Kharazizadeh M, Khamesipour A, Jaafari MR. Immunization against leishmaniasis by PLGA nanospheres loaded with an experimental autoclaved Leishmania major (ALM) and Quillaja saponins. Trop Biomed 2010; 27(3): 639-650.##83. Gupta S, Dube A, Vyas SP. Development and Characterization of mphotericin B Loaded Solid Lipid Nanoparticles Against Experimental Visceral Leishmaniasis. Pharmaceu Nanotech 2013; 1(1): 54-67.##84. Jain V, Gupta A, Pawar VK, Asthana ##S, Jaiswal AK, Dube A, et al. Chitosan-assisted immunotherapy for intervention of experimental leishmaniasis via amphotericin B-loaded solid lipid nanoparticles. Appl Biochem Biotechnol 2014; 174(4): 1309-1330.##85. Jebali A, Hekmatimoghaddam S, Kazemi B, Allaveisie A, Masoudi A, Daliri K, et al. Lectin coated MgO nanoparticle: its toxicity, antileishmanial activity, and macrophage activation. Drug Chem Toxicol 2014; 37(4): 400-409.##86. Badiee A, Shargh VH, Khamesipour A, Jaafari MR. Micro/nanoparticle adjuvants for antileishmanial vaccines: present and future trends. Vaccine 2013; 31(5): 735-749.##87. Heegaard PM, Dedieu L, Johnson N, Le Potier MF, Mockey M, Mutinelli F, et al. Adjuvants and delivery systems in veterinary vaccinology: current state and future developments. Arch Virol 2010; 156(2): 183-202.##88. Akhtari J, Abastabar M, Abediankenari S. Application of Nanocarriers in Immunogenicity against Diseases. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 24(121) :431-445.## ##

مروری بر چالکون‌های ضد سرطان القاکننده آپوپتوز An Overview of Anticancer Chalcones with Apoptosis Inducing Activity 1 1 سرطان بیماری پیچیده و تهدید کننده حیات است که با تقسیم غیر قابل کنترل سلول‌ها، اجتناب از آپوپتوز و متاستاز همراه است. علی‌رغم پیشرفت‌های حاصل شده در حیطه شیمی درمانی سرطان، هنوز داروی ضدسرطان با طیف گسترده و موثری که بتواند سلول‌های سرطانی را به طور اختصاصی هدف قرار دهد وجود ندارد. بنابراین طراحی و کشف داروهای جدید ضدسرطان با کارآیی بالا و اختصاصیت کافی الزامی است. به خاطر نقش اساسی آپوپتوز و مرگ برنامه‌ریزی شده سلولی در کنترل تقسیم سلول‌ها، داروهای ارائه شده جدید ترجیحاً باید بتوانند آپوپتوز را در سلول‌های سرطانی القا نمایند. چالکون‌ها ترکیباتی با منشا طبیعی هستند که از تنوع سنتتیک بالایی نیز برای طراحی ترکیبات فعال بیولوژیک جدید و به ویژه داروهای ضدسرطان برخوردار هستند. اخیراً مشخص شده که بسیاری از چالکون‌ها می‌توانند از طریق القای آپوپتوز باعث مهار بسیاری از سرطان‌های انسانی شوند. علاوه بر این، بسیاری از داروهای ضدسرطان حاضر از طریق اختلال در کار DNA باعث عارضه مهم ژنوتوکسیسیتی می‌شوند ولی چالکون‌ها به دلیل مکانیسم متفاوتی که دارند ممکن است چنین عارضه‌ای را بروز ندهند. مقاله مروری حاضر به بررسی ترکیبات جدید چالکونی با منشا طبیعی و یا سنتتیک می‌پردازد که از طریق القای آپوپتوز از خود خاصیت ضدسرطانی نشان داده‌اند. تنوع و دسته‌بندی ساختاری ارائه شده در این مقاله به همراه معرفی رابطه ساختمان- فعالیت ترکیبات می‌تواند به متخصصین شیمی‌دارویی کمک کند تا به طراحی و توسعه داروهای جدید قوی و هدفمند از نسل چالکون‌ها بپردازند. 2 Cancer is a complex and life-threatening disease involving uncontrollable cell proliferation, evading apoptosis, and metastasis. Despite recent developments in cancer chemotherapy, there are no effective broad spectrum anticancer agents that could selectively target cancer cells. Thus, designing and discovering new efficient and selective anticancer agents are urgent needs. It is important that new anticancer agents could act via apoptosis induction, since it has a critical role in control of cell proliferation. Chalcones are naturally occurring compounds possessing high degree of synthetic diversity for design of new leading bioactive compounds including anticancer agents. Chalcones are considered as promising anticancer agents against most human cancers with capability of inducing apoptosis in cancer cells. Furthermore, some clinically useful anticancer drugs show genotoxicity due to interaction with DNA, but chalcones with different mechanism may be devoid of this side effect. This review highlights the recently identified anticancer chalcones from naturally or synthetically origins that induce apoptosis in cancer cells. The diversity of scaffolds described in this review along with their structure-activity relationships could help medicinal chemists in development of new selective anticancer chalcones with improved potency. 254 268 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/72017/03/72017/03/72017/03/72017/03/7 1395/12/17 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/72017/03/72017/03/72017/03/72017/03/7 1395/12/17 حسن میرزایی Hassan Mirzaei دانشجوی Ph.D پژوهشی، مرکز تحقیقات علوم دارویی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مسعود کیقبادی Masoud Keighobadi دانشجوی Ph.D پژوهشی، مرکز تحقیقات علوم دارویی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران سعید امامی Saeed Emami استاد، گروه شیمی دارویی، مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران sd_emami@yahoo.com cancer anticancer agents apoptosis chalcones drug discovery سرطان عوامل ضدسرطان آپوپتوز مشتقات چالکون کشف دارو 1. Sonnenschein C, Soto AM. Theories of carcinogenesis: an emerging perspective. Semin Cancer Biol 2008; 18(5): 372-377.##2. William WN Jr, Heymach JV, Kim ES, Lippman SM. Molecular targets for cancer chemoprevention. Nat Rev Drug Discov ##2009; 8(3): 213-225.##3. Ferlay J, Soerjomataram I, Dikshit R, Eser S, Mathers C, Rebelo M, et al. Cancer incidence and mortality worldwide: sources, methods and major patterns in GLOBOCAN 2012. Int J Cancer 2015; 136(5): E359-386.##4. Mousavi SM, Gouya MM, Ramazani R, Davanlou M, Hajsadeghi N, Seddighi Z. Cancer incidence and mortality in Iran. Ann Oncol 2009; 20(3): 556-563.##5. Viswas KC, Solomon VR, Lee H, Trivedi P. Design, synthesis and biological evaluation of some isatin-linked chalcones as novel anti-breast cancer agents: A molecular hybridization approach. Biomed Prev Nutr 2013; 3(4): 325-330.##6. Bates D, Eastman A. Microtubule destabilising agents: far more than just antimitotic anticancer drugs. Br J Clin Pharmacol 2017; 83(2): 255-268.##7. Ducki S. Antimitotic chalcones and related compounds as inhibitors of tubulin assembly. Anticancer Agents Med Chem 2009; 9(3): 336-347.##8. Nakhjiri M, Safavi M, Alipour E, Emami ##S, Atash AF, Jafari-Zavareh M, ##et al. Asymmetrical 2,6-bis(benzylidene) cyclohexanones: Synthesis, cytotoxic activity and QSAR study. Eur J Med Chem 2012; 50: 113-123.##9. Molaverdi F, Khoobi M, Emami S, Alipour M, Firuzi O, Foroumadi A, et al. Polyoxygenated cinnamoylcoumarins as conformationally constrained analogs of cytotoxic diarylpentanoids: synthesis and biological activity. Eur J Med Chem 2013; 68: 103-110.##10. Singh P, Anand A, Kumar V. Recent developments in biological activities of chalcones: a mini review. Eur J Med Chem 2014; 85: 758-777.##11. Das M, Manna K. Chalcone scaffold in anticancer armamentarium: A molecular insight. J Toxicol 2016; 2016: 7651047.##12. Elmore S. Apoptosis: a review of programmed cell death. Toxicol Pathol 2007; 35(4): 495-516.##13. Czabotar PE, Lessene G, Strasser A, Adams JM. Control of apoptosis by the BCL-2 protein family: implications for physiology and therapy. Nat Rev Mol Cell Biol 2014; 15(1): 49-63.##14. Man SM, Kanneganti TD. Converging roles of caspases in inflammasome activation, cell death and innate immunity. Nat Rev Immunol 2016; 16(1): 7-21.##15. Hashemi M, Ghavami S, Tehrani KF. Apoptosis, programmed cell death. Zahedan J Res Med Sci 2003; 5(1): 71-82.##16. Ouyang L, Shi Z, Zhao S, Wang FT, Zhou TT, Liu B, et al. Programmed cell death pathways in cancer: a review of apoptosis, autophagy and programmed necrosis. Cell Prolif 2012; 45(6): 487-498.##17. Nooridaluiie M, Abdollah Zadeh R. Role of p53 in apoptosis and cancer therapy. Ofoghe Danesh 2014; 20(3): 191-201.##18. Parsa N. Cellular and molecular basis of cancer in humans. Cell & Tissue Journal 2012; 2(2): 365-376.##19. Joerger AC, Fersht AR. The p53 pathway: origins, inactivation in cancer, and emerging therapeutic approaches. Annu Rev Biochem 2016; 85: 375-404.##20. Sakai T, Eskander RN, Guo Y, Kim KJ, Mefford J, Hopkins J, et al. Flavokawain B, a kava chalcone, induces apoptosis in synovial sarcoma cell lines. J Orthop Res 2012; 30(7): 1045-1050.##21. Yang L, Su L, Cao C, Xu L, Zhong D, ##Liu X. The chalcone 2'- hydroxy-4', 5'-dimethoxychalcone activates death receptor 5 pathway and leads to apoptosis in human nonsmall cell lung cancer cells. IUBMB Life 2013; 65(6): 533-543.##22. Rao YK, Kao TY, Ko JL, Tzeng YM. Chalcone HTMC causes in vitro selective cytotoxicity, cell-cycle G1 phase arrest through p53-dependent pathway in human lung adenocarcinoma A549 cells, and in vivo tumor growth suppression. Bioorg Med Chem Lett 2010; 20(22): 6508-6512.##23. Ketabforoosh SH, Kheirollahi A, Safavi M, Esmati N, Ardestani SK, Emami S, et al. Synthesis and anti-cancer activity evaluation of new dimethoxylated chalcone and flavanone analogs. Arch Pharm 2014; 347(11): 853-860.##24. Ismail B, Ghezali L, Gueye R, Limami Y, Pouget C, Leger DY, et al. Novel methylsulfonyl chalcones as potential antiproliferative drugs for human prostate cancer: involvement of the intrinsic pathway of apoptosis. Int J Oncol 2013; 43(4): 1160-1168.##25. Neves MP, Cravo S, Lima RT, Vasconcelos MH, Nascimento MS, Silva AM, et al. Solid-phase synthesis of 2'-hydroxychalcones. Effects on cell growth inhibition, cell cycle and apoptosis of human tumor cell lines. Bioorg Med Chem 2012; 20(1): 25-33.##26. Pereira D, Lima RT, Palmeira A, Seca H, Soares J, Gomes S, et al. Design and synthesis of new inhibitors of p53–MDM2 interaction with a chalcone scaffold. Arab J Chem 2016; (in press).##27. Szliszka E, Jaworska D, Ksek M, Czuba ZP, Krol W. Targeting death receptor TRAIL-R2 by chalcones for TRAIL-induced apoptosis in cancer cells. Int J Mol Sci 2012; 13(11): 15343-15359.##28. Shin SY, Kim JH, Yoon H, Choi YK, Koh D, Lim Y, et al. Novel antimitotic activity of 2-hydroxy-4-methoxy-2',3'-benzochalcone (HymnPro) through the inhibition of tubulin polymerization. J Agric Food Chem 2013; 61(51): 12588-12597.##29. Lee JM, Lee MS, Koh D, Lee YH, Lim Y, Shin SY. A new synthetic 2'-hydroxy-2,4,6-trimethoxy-5',6'-naphthochalcone induces G2/M cell cycle arrest and apoptosis by disrupting the microtubular network of human colon cancer cells. Cancer Lett 2014; 354(2): 348-354.##30. Winter E, Chiaradia LD, Silva AH, Nunes RJ, Yunes RA, Creczynski-Pasa TB. Involvement of extrinsic and intrinsic apoptotic pathways together with endoplasmic reticulum stress in cell death induced by naphthylchalcones in a leukemic cell line: Advantages of multi-target action. Toxicol in Vitro 2014; 28(5): 769-777.##31. Emami S, Ghanbarimasir Z. Recent advances of chroman-4-one derivatives: synthetic approaches and bioactivities. Eur J Med Chem 2015; 93: 539-563.##32. Emami S, Dadashpour S. Current developments of coumarin-based anti-cancer agents in medicinal chemistry. Eur J Med Chem 2015; 102: 611-630.##33. Azizmohammadi M, Khoobi M, Ramazani A, Emami S, Zarrin A, Firuzi O, et al. 2H-chromene derivatives bearing thiazolidine-2,4-dione, rhodanine or hydantoin moieties as potential anticancer agents. Eur J Med Chem 2013; 59: 15-22.##34. Rahmani-Nezhad S, Safavi M, Pordeli M, Ardestani SK, Khosravani L, Pourshojaei Y, et al. Synthesis, in vitro cytotoxicity and apoptosis inducing study of 2-aryl-3-nitro-2H-chromene derivatives as potent anti-breast cancer agents. Eur J Med Chem 2014; 86: 562-569.##35. Aryapour H, Riazi GH, Ahmadian S, Foroumadi A, Mahdavi M, Emami S. Induction of apoptosis through tubulin inhibition in human cancer cells by new chromene-based chalcones. Pharm Biol 2012; 50(12): 1551-1560.##36. Wu W, Ye H, Wan L, Han X, Wang G, Hu J, et al. Millepachine, a novel chalcone, induces G2/M arrest by inhibiting CDK1 activity and causing apoptosis via ROS-mitochondrial apoptotic pathway in human hepatocarcinoma cells in vitro and in vivo. Carcinogenesis 2013; 34(7): 1636-1643.##37. Wei H, Zhang X, Wu G, Yang X, Pan S, Wang Y, Ruan J. Chalcone derivatives from the fern Cyclosorus parasiticus and their anti-proliferative activity. Food Chem Toxicol 2013; 60: 147-152.##38. Noushini S, Alipour E, Emami S, Safavi M, Ardestani SK, Gohari AR, et al. Synthesis and cytotoxic properties of novel (E)-3-benzylidene- 7-methoxychroman-4-one derivatives. DARU J Pharm Sci 2013; 21(1): 31.##39. Letafat B, Shakeri R, Emami S, Noushini S, Mohammadhosseini N, Shirkavand N, et al. Synthesis and in vitro cytotoxic activity of novel chalcone-like agents. Iran J Basic Med Sci 2013; 16(11): 1155-1162.##40. Barbosa VA, Baréa P, Mazia RS, Ueda-Nakamura T, Costa WF, Foglio MA, et al. Synthesis and evaluation of novel hybrids β-carboline-4-thiazolidinones as potential antitumor and antiviral agents. Eur J Med Chem 2016; 124: 1093-1104.##41. Ayati A, Emami S, Asadipour A, Shafiee A, Foroumadi A. Recent applications of 1,3-thiazole core structure in the identification of new lead compounds and drug discovery. Eur J Med Chem 2015; 97: 699-718.##42. Emami S, Raeesi M. Synthesis of ciprofloxacin- isatin conjugates as potential cytotoxic agents. J Mazandaran Univ Med Sci 2016; 26(138): 161-169 (Persian).##43. Ramazani A, Khoobi M, Torkaman A, Nasrabadi FZ, Forootanfar H, Shakibaie M, et al. One-pot, four-component synthesis of novel cytotoxic agents 1-(5-aryl-1,3,4-oxadiazol-2-yl)-1-(1H-pyrrol-2-yl) methanamines. Eur J Med Chem 2014; 78: 151-156.##44. Aliabadi A, Shamsa F, Ostad SN, Emami S, Shafiee A, Davoodi J, et al. Synthesis and biological evaluation of 2-phenylthiazole-4-carboxamide derivatives as anticancer agents. Eur J Med Chem 2010; 45(11): 5384-5389.##45. Rajabalian S, Foroumadi A, Shafiee A, Emami S. Functionalized N (2-oxyiminoethyl) piperazinyl quinolones as new cytotoxic agents. J Pharm Pharm Sci 2007; 10(2): 153-158.##46. de Vasconcelos A, Campos VF, Nedel F, Seixas FK, Dellagostin OA, Smith KR, et al. Cytotoxic and apoptotic effects of chalcone derivatives of 2-acetyl thiophene on human colon adenocarcinoma cells. Cell Biochem Funct 2013; 31(4): 289-297.##47. Wan M, Xu L, Hua L, Li A, Li S, Lu W, et al. Synthesis and evaluation of novel isoxazolyl chalcones as potential anticancer agents. Bioorg Chem 2014; 54: 38-43.##48. Rai US, Isloor AM, Shetty P, Pai KS, Fun HK. Synthesis and in vitro biological evaluation of new pyrazole chalcones and heterocyclic diamides as potential anticancer agents. Arab J Chem 2015; 8(3): 317-321.##49. Chauhan SS, Singh AK, Meena S, Lohani M, Singh A, Arya RK, et al. Synthesis of novel beta-carboline based chalcones with high cytotoxic activity against breast cancer cells. Bioorg Med Chem Lett 2014; 24(13): 2820-2824.##50. Kumar D, Maruthi Kumar N, Tantak MP, Ogura M, Kusaka E, Ito T. Synthesis and identification of alpha-cyano bis (indolyl) chalcones as novel anticancer agents. Bioorg Med Chem Lett 2014; 24(22): 5170-5174.##51. Wang Y, Hedblom A, Koerner SK, Li M, Jernigan FE, Wegiel B, et al. Novel synthetic chalcones induce apoptosis in the A549 non-small cell lung cancer cells harboring a KRAS mutation. Bioorg Med Chem Lett 2016; 26(23): 5703-5706.##52. Ansari M, Emami S. β-Ionone and its analogs as promising anticancer agents. Eur J Med Chem 2016; 123: 141-154.##53. Sharma V, Chaudhary A, Arora S, Saxena AK, Ishar MP. β-Ionone derived chalcones as potent antiproliferative agents. Eur J Med Chem 2013; 69: 310-315.##54. Kang WJ, Li DH, Han T, Sun L, Fu YB, Sai CM, et al. New chalcone and pterocarpoid derivatives from the roots of Flemingia philippinensis with antiproliferative activity and apoptosis-inducing property. Fitoterapia 2016; 112: 222-228.##55. Wani ZA, Guru SK, Rao AV, Sharma S, Mahajan G, Behl A, et al. A novel quinazolinone chalcone derivative induces mitochondrial dependent apoptosis and inhibits PI3K/Akt/mTOR signaling pathway in human colon cancer HCT-116 cells. Food Chem Toxicol 2016; 87: 1-11.##56. Mirzaei H, Emami S. Recent advances of cytotoxic chalconoids targeting tubulin polymerization: Synthesis and biological activity. Eur J Med Chem 2016; 121:610-639.## ##

"ماءالجبن" دارویی در طب سنتی ایران ‘Maoljobon’ A Drug in Iranian Traditional Medicine 1 1 طب سنتی ایرانی، جسم انسان را ترکیبی از موادی به نام اخلاط می‌شناسد که تغییر در مقدار (کمیت) و چگونگی (کیفیت) آن‌ها می‌تواند دسته بزرگی از بیماری‌ها را موجب شود که درمان‌شان نیازمند پاک‌سازی بدن از ماده مسبب بیماری است. در میان داروهای معرفی شده در طب سنتی ایرانی، ماءالجبن یا آب پنیر، دارویی پرکاربرد به‌شمار می‌آید. این دارو که از جنبه‌های غذایی نیز برخوردار است، هم به تنهایی و هم در ترکیب با سایر داروها استفاده می‌شود. پاکسازی بدن از مواد زاید، اثر درمانی بارز ماءالجبن به‌حساب می‌آید و انتخاب این دارو به‌خاطر ویژگی‌هایی که دارد، می‌تواند در وقت ضرورت، طبیب را از به‌کارگیری داروهای قوی که طبعاً با ضرر نیز همراهند، بی‌نیاز سازد. ماءالجبن از شیر به‌دست می‌آید. نوع شیر و روشی که در ساخت ماءالجبن به‌کار می‌رود، طبیعت (مزاج) آن را متأثر می‌سازد، اما اجمالاً طبیعتش را گرم در اول و مرطوب در درجه دوم دانسته‌اند. هرچند مصرف مسهل، جز به ضرورت، در فصل گرما توصیه نمی‌شود، آب پنیر را می‌توان در هر فصلی خصوصاً فصل بهار با رعایت آداب مصرف، استفاده کرد. در منابع طب سنتی ایران به آثار درمانی ماءالجبن در بیماری‌های مختلفی مانند سکته، فراموشی، سردرد، وسواس، سرطان، امراض مفصلی، سنگ کلیه و مثانه، واریس و بواسیر پرداخته شده است. در مطالعات اخیر نیز آثار گوناگون این دارو از جمله اثرات ضد سرطان، ضد التهاب، ضد فشارخون، ضد باکتری و ویروس مورد توجه قرار گرفته است. آگاهی از ماهیت و آثار این دارو می‌تواند علاوه بر استفاده بالینی دقیق و مبتنی بر منابع طب ایرانی، زمینه‌ساز پژوهش‌های دامنه‌دار در این‌باره باشد. 2 Background and purpose: In Iranian Traditional Medicine (ITM), human body is composed of substances called humors. Any change in quantity or/and quality of these humors causes many diseases and their treatment requires purgation of pathogenic substances. Among the drugs introduced in ITM, ‘Maoljobon’ is considered with wide uses. This drug with nutritional benefits is used both alone and in combination with other drugs. Purification of the body from wastes is its obvious therapeutic effect and some physicians opt it for its features in order to abstain from potent drugs that have harmful effects on human body. Maoljobon is derived from milk. Type of milk and making procedure affect its temperament (Mizaj), but it is considered to be mainly warm and somewhat wet. Consumption of laxatives is not recommended in hot seasons, but Maoljobon can be used in every season, especially in spring while following the principles. In ITM, therapeutic effects of Maoljobon is mentioned in many diseases such as stroke, amnesia, headache, obsession, cancer, joint diseases, kidney and bladder stones, varices, and hemorrhoid. Recent studies also showed its various properties including anti-cancer, anti-inflammatory, anti-hypertension, anti-bacterial and anti-viral properties. Perception of the nature and effects of Maoljobon in addition to accurate and reference-based clinical usages can underlie widespread researches in this regard. 269 278 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/72017/03/72017/03/72017/03/72017/03/72017/03/7 1395/12/17 2017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/72017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/62017/03/82017/03/62017/03/72017/03/72017/03/72017/03/72017/03/72017/03/7 1395/12/17 امیرسعید حسینی Amirsaeed Hosseini دانشجوی دکتری تخصصی طب سنتی و مکمل، کمیته تحقیقات دانشجویی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمد آزادبخت Mohammad Azadbakht استاد، گروه فارماکوگنوزی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران azadbakht110@gmail.com محمد یوسف پور Mohammad Yousofpoor استادیار، گروه طب سنتی، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری ایران Maoljobon Iranian Traditional Medicine purification whey protein پاک‌سازی ماءالجبن طب سنتی ایرانی آب پنیر 1. Yousefi Heravi Y. Riyaz-ul Adviah.1rd ed. Tehran: Almaee; 2012. (Persian)##2. Aghili MH. Gharabadin Kabir. 2rd ed.Tehran: Tehran Medical University; 2005. (Persian)##3. Aghili MH. Kholasat-ul Hekmah. 1rd ed. Qom: Esmailian; 2006 (Persian).##4. Naseri M, Rezaeezadeh H, Choopani R, Anushirvani M. Fundamental teachings of Traditional Persian Medicine. 4rd ed. Tehran, Teb-e Sonnati Iran; 2011 (Persian).##5. Jorjani SE. Zakhireh Kharazmshahi. 1rd ed. Qom: Ehya'e tebbe tabiee; 2012 (Persian).##6. Gharshi A. Al-Shamel fi al-Sinaat al-Tibbiah. 1rd ed. Tehran: Iran Medical University; 2008. (Arabic)##7. Razi M. Al-Havi fi al Teb. 1rd ed. Beirut: Dar-u İhya'ut Turas'il Arabi; 2001 (Arabic).##8. Ghassaani Torkamaani MM. Al Mo'tamad fi al Adviat al Mufradah. 1rd ed. Beirut: Dar Al Kotob Ilmiyah; 2000 (Arabic).##9. Ibn Baitar A. Al Jami ul Mufradat ul Advia wal Aghzia. 1rd ed. Beirut: Dar Al Kotob Ilmiyah; 1991. (Arabic)##10. Kermani N. Sharh al-Asbab va al-'Alamat.1rd ed. Qom: Jalal-al-din; 2008 (Arabic).##11. Sharif MM. Zad al Mosaferin. 1rd ed. Qom: Jalal-al-din; 2008 (Persian).##12. Ghalanesi Samarghandi M. Aghrabadzin al Ghalanesi. 1rd ed. Alepo: Ma'had al Torath al elmi al Arabi; 1982.##13. Yousefi Heravi Y. 'Ain-u al Hayat. 1rd ed. Tehran: Iran Medical University; 2007.##14. Yousefi Heravi Y. Bahr-ul Javaher. 1rd ed. Qom: Jalal-al-din; 2008. (Persian-Arabic).##15. Kashkari Y. Konnash fi al-tib.1rd ed. Tehran: Iran Medical University; 2007 (Arabic).##16. Ibn Jezlah Y. Menhaj-ul bayan. 1rd ed. Cairo: Jami'at ad-Duwal al-'Arabiyah; 2009 (Arabic).##17. Ansari A. Ekhtiarate Badi'ee. 1rd ed. Tehran: Pakhshe Razi; 1992 (Persian).##18. Tonekaboni MM. Tohfat-ul Momenin. 1rd ed. Qom: Ehya'e tebbe tabiee; 2011. (Persian)##19. Jorjani SE. Yadegar. 1rd ed. Tehran: Tehran University; 2002 (Persian).##20. Hosseini Shafaee M. Gharababin Shafaee. 1rd ed. Tehran: Safir Ardehal; 2014 (Persian).##21. Ibn Hebatollah S. Al moghni fi Al Teb. 1rd ed. Beirut: Dar An-nafaes; 1999 (Arabic).##22. Ibn Sina H. Al Ghanoon fi Al Teb. 1rd ed. Beirut: Dar-u İhya'ut Turas'il Arabi; 2005 (Arabic).##23. Nazem Jahan MA. Exir A'azam. 2rd ed. Tehran: Iran Medical University; 2008 (Persian).##24. Shah Arzani MMA.Teb-e Akbari. 1rd ed. Qom: Jalal-al-din; 2008 (Persian).##25. Shirazi MT. Tashil-ul Alaj. 1rd ed. Qom: Jalal-al-din; 2008. p. 74-76 (Persian).##26. Ahvazi A. Kamil aṣ-Ṣina'a aṭ-Ṭibbiyyah. 1rd ed. Qom: Jalal-al-din; 2008 (Arabic).##27. Aghili Khorasani MH. Makhzan al-Advieh. 1rd ed. Tehran: Sabz Azarang; 2011 (Persian).##28. Baladi A. Tadbir al Hobali al Atfal. 1rd ed. Baghdad: Dar al Rashid; 1980.##29. Prazeres AR, Carvalho F, Rivas J. Cheese whey management: A review. J Environ Manage. 2012; 110: 48-68.##30. El-Sayed MMH, Chase HA. Trends in whey protein fractionation. Biotechnol Lett 2011; 33(8): 1501-1511.##31. Panesar PS, Kennedy JF. Biotechnological approaches for the value addition of whey. Crit Rev Biotechnol 2012; 32(4): 327-348.##32. Krissansen GW. Emerging Health Properties of Whey Proteins and Their Clinical Implications. J Am Coll Nutr 2007; 26(6): 713S-723S.##33. Ng TB, Cheung RCF, Wong JH, Wang Y, Ming DT, Wan DCC, et al. Antiviral activities of whey proteins. Appl Microbiol Biotechnol 2015; 99(17): 6997-7008.##34. Zhang JW, Tong X, Wan Z, Wang Y, Qin LQ, Szeto IMY. Effect of whey protein on blood lipid profiles: a meta-analysis of randomized controlled trials. Eur J Clin Nutr 2016; 70(8): 879-885##35. Frid AH, Nilsson M, Holst JJ, Björck LME. Effect of whey on blood glucose and insulin responses to composite breakfast and lunch meals in type 2 diabetic subjects. Am J Clin Nutr 2005; 82(1): 69-75.##36. Abraha˜o V. Nourishing the dysfunctional gut and whey protein. Curr Opin Clin Nutr Metab Care 2012; 15(5): 480-484.##37. Mølgaard C, Larnkjær A, Arnberg K, Michaelsen KF. Milk and Growth in Children: Effects of Whey and Casein. Nestlé Nutr Inst Workshop Ser Pediatr Program 2011; 67: 67-78.##38. Albenzio M, Santillo A, Ciliberti MG, Figliola L, Caroprese M, Marino R, et al. Milk from different species: Relationship between protein fractions and inflammatory response in infants affected by generalized epilepsy. J Dairy Sci 2016; 99(7): 5032-5038.##39. Mignone LE, Wu T, Horowitz M, Rayner CK. Whey protein: The “whey” forward for treatment of type 2 diabetes? World J Diabetes 2015; 6(14): 1274-1284.##40. Sachdeva A, Rawat S, Nagpal J. Efficacy of fermented milk and whey proteins in helicobacter pylori eradication: A review. World J Gastroenterol 2014; 20(3): 724-737.##41. Mattila E, Anttila VJ, Broas M, Marttila H, Poukka P, Kuusisto K, et al. A randomized, double-blind study comparing Clostridium difficile immune whey and metronidazole for recurrent Clostridium difficile-associated diarrhoea: efficacy and safety data of a prematurely interrupted trial. Scand J Infect Dis 2008; 40(9): 702-708.##42. Zhu K, Kerr DA, Meng X, Devine A, Solah V, Binns CW, et al. Two-Year Whey Protein Supplementation Did Not Enhance Muscle Mass and Physical Function in Well-Nourished Healthy Older Postmenopausal Women. J Nutr 2015; 145(11): 2520-2526.##43. Olsen MF, Abdissa A, Kæstel P, Tesfaye M, Yilma D, Girma T, et al. Effects of nutritional supplementation for HIV patients starting antiretroviral treatment: randomised controlled trial in Ethiopia. BMJ 2014; 348: g3187.##44. Mehrbani M, Choopani R, Fekri A, Mehrabani M, Mosaddegh M, Mehrabani M. The efficacy of whey associated with dodder seed extract on moderate-to-severe atopic dermatitis in adults: A randomized, double-blind, placebo-controlled clinical trial. J Ethnopharmacol 2015; 172: 325-332.##45. Ambühl PM. Protein intake in renal and hepatic disease. Int J Vitam Nutr Res 2011; 81(2-3): 162-172.## ##