1397 28 161 0 184

اثر کاربنوکسولون بر میزان سایتوکاین های التهابی، قند خون ناشتا و هیستوپاتولوژی پانکراس در دیابت خودایمن تجربی در موش‌های C57BL/6 Effect of Carbenoxolone on Inflammatory Cytokine Levels, Fasting Blood Sugar, and Histopathology of Pancreas on Experimental Autoimmune Diabetes in C57BL/6 Mice 1 1 سابقه و هدف: تخریب سلول‌های بتای تولید کننده انسولین به واسطه سلول‌های T باعث ایجاد دیابت نوع یک (T1D) می‌شود. از آن‌جایی که کاربنوکسولون دارای اثرات محافظت سلولی و ضد التهابی است و نشان داده شده که قادر به سرکوب سلول‌های TH17 موثر در پاتوژنز T1D می‌باشد، لذا در این مطالعه اثر کاربنوکسولون در بیماری T1D در موش‌های C57BL/6 بررسی شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، تعداد 40 سر موش نر خالص C57BL/6 به صورت تصادفی به 4 گروه تقسیم کرده و در 3 گروه از موش‌ها با استرپتوزوتوسین دیابت القا شد. یک گروه کنترل مثبت و دو گروه دریافت کننده mg/kg/day 50 کاربنوکسولون، به طوری که در یک گروه 7 دز و در دیگری 5 دز دارو به صورت داخل صفاقی تزریق شد و سپس 7 و 14 روز پس از القای بیماری به بررسی میزان قند خون ناشتا (FBS)، سایتوکین‌های پیش التهابی IL-1β، IL-6 و TNF-α و تغییرات پاتولوژیک پانکراس در طی سیر بیماری پرداخته شد. یافته‌ها: نتایج به دست آمده نشان داد که کاربنوکسولون باعث افزایش میزان IL-1β، IL-6، TNF-α و FBS شده و نفوذ سلول های التهابی به جزایر پانکراس را افزایش می‌دهد که معنی‌دار بود (05/0< p). استنتاج: به نظر می‌رسد که کاربنوکسولون با افزایش میزان سایتوکاین‌های پیش التهابی باعث شکستن تعادل Th17/Treg شده، تعداد سلول‌های Th17 افزایش یافته در نتیجه باعث ایجاد اثرات سمی روی سلول‌های بتای پانکراس شده و بر شدت بیماری افزوده است.   2 Background and purpose: Destruction of insulin-producing beta cells by T cells causes type-1 diabetes (T1D). Carbenoxolone has cytoprotective and anti-inflammatory effects, and has been shown to be capable of suppressing Th17 cells that are effectively involved in the pathogenesis of type 1 diabetes, therefore, we studied the effect of Carbenoxolone on T1D in C57BL/6 mice. Materials and methods: Forty male C57BL/6 inbred strain mice were randomly divided into four groups and in three groups diabetes was induced by streptozotocin. A positive control group was considered and two other groups received 50 mg/kg/day i.p. carbenoxolone (7 and 5 doses). Then, on days 7 and 14 after the disease induction, fasting blood sugar (FBS) level, anti-inflammatory cytokines IL-1β, IL-6 and TNF-α, and pathological changes of the pancreas were studied during the course of the disease. Results: Carbenoxolone increased the levels of IL-1β, IL-6, TNF-α, and FBS. Also, it significantly increased infiltration of inflammatory cells into the pancreatic islets (P <0.05). Conclusion: It seems that carbenoxolone triggers a breakdown in Treg/Th17 balance by increasing the levels of pro-inflammatory cytokines and increases the number of Th17 cells, thereby causing toxic effects on the pancreatic beta cells and increasing the severity of the disease.   1 11 2017/12/1 1396/9/10 2018/01/27 1396/11/7 مهدی رسولی Mehdi Rasouli دکترای عمومی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، ایران ایران m.rasouli5020@gmail.com یاسر جعفری خطایلو Yaser Jafari-khataylou استادیار، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ایران y.jafari@tabrizu.ac.ir جواد اشرفی هلان Javad Ashrafi-Helan استاد، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ایران ashrafihelan@yahoo.com type 1 diabetes carbenoxolone pre-inflammatory cytokines histopathology of pancreas دیابت نوع یک کاربنوکسولون سایتوکاین‌های پیش التهابی هیستوپاتولوژی پانکراس 1. Malekifard F, Delirezh N, Hobbenaghi R, Malekinejad H. Therapeutic Effects of Tretinoin on Plasma Insulin and Nitric Oxide Levels in Streptozotocin-induced Diabetes in C57BL/6 Mice. J Mazandaran Univ Med Sci 2016; 26(136): 1-8 (Persian).##2. Aribi M. Autoimmunity and Immunotherapy of Type 1 Diabetes. In: Type 1 Diabetes-Pathogenesis, Genetics and Immunotherapy. Wagner D. Colorado, In Tech Pub; 2011.##3. Ryba-Stanisławowska M, Skrzypkowska M, Myśliwiec M, Myśliwska J. Loss of the balance between CD4+ Foxp3+ regulatory T cells and CD4+ IL17A+ Th17 cells in patients with type 1 diabetes. Hum Immunol 2013; 74(6): 701-707.##4. Ferraro A, Socci C, Stabilini A, Valle A, Monti P, Piemonti L, et al. Expansion of Th17 cells and functional defects in T regulatory cells are key features of the pancreatic lymph nodes in patients with type 1 diabetes. Diabetes 2011; 60(11): 2903-2913.##5. Shi B, Wang Z, Jin H, Chen YW, Wang Q, Qian Y. Immunoregulatory Cordyceps sinensis increases regulatory T cells to Th17 cell ratio and delays diabetes in NOD mice. Int Immunopharmacol 2009; 9(5): 582-586.##6. Ryba-Stanisławowska M, Skrzypkowska M, Myśliwska J, Myśliwiec M. The serum IL-6 profile and Treg/Th17 peripheral cell populations in patients with type 1 diabetes. Mediators Inflamm 2013; 2013: 1-7.##7. Dogan Y, Akarsu S, Ustundag B, Yilmaz E, Gurgoze MK. Serum IL-1β, IL-2, and IL-6 in insulin-dependent diabetic children. Mediators Inflamm 2006; 2006 (1): 59206.##8. Rabinovitch A, Suarez-Pinzon WL. Role of cytokines in the pathogenesis of autoimmune diabetes mellitus. Rev Endocr Metab Disord 2003; 4(3): 291-299.##9. Zhang X, Gao S, Tanaka M, Zhang Z, Huang Y, Mitsui T, et al. Carbenoxolone inhibits TRPV4 channel initiated oxidative urothelial injury and ameliorates cyclophosphamide induced bladder dysfunction. J Cell Mol Med 2017; 21(9): 1791-1802.##10. Moosavi MA, Asadi M, Asvadi Kermani I. Inhibition of survivin and its anti-apoptotic splice variant sur-∆ Ex3 genes expression followed by apoptosis through carbenoxolone in K562 cells. AMUJ 2011; 14(4): 86-96 (Persian). ##11. Moosavi M, Moasses Ghafary S, Asvadi kermani I, Hamzeiy H, Rahmati M, Ahmadi A, et al. Carbenoxolone induces apoptosis and inhibits survivin and survivin-∆Ex3 genes expression in human leukemia K562 cells. DARU 2011; 19(6): 455-461 (Persian).##12. Ram A, Singh SK, Singh VP, Kumar S, Ghosh B. Inhaled carbenoxolone prevents allergic airway inflammation and airway hyperreactivity in a mouse model of asthma. Int Arch Allergy Immunol 2009; 149(1): 38-46.##13. Shijie J, Takeuchi H, Yawata I, Harada Y, Sonobe Y, Doi Y, et al. Blockade of glutamate release from microglia attenuates experimental autoimmune encephalomyelitis in mice. Tohoku J Exp Med 2009; 217(2): 87-92.##14. Endong L, Shijie J, Sonobe Y, Di M, Hua L, Kawanokuchi J, et al. The gap-junction inhibitor carbenoxolone suppresses the differentiation of Th17 cells through inhibition of IL-23 expression in antigen presenting cells. J Neuroimmunol 2011; 240: 58-64.##15. Leshchenko Y, Likhodii S, Yue W, Burnham WM, Velazquez JLP. Carbenoxolone does not cross the blood brain barrier: an HPLC study. BMC Neurosci 2006; 7(1): 3.##16. Dhanesha N, Joharapurkar A, Shah G, Kshirsagar S, Dhote V, Sharma A, et al. Inhibition of 11β hydroxysteroid dehydrogenase 1 by carbenoxolone affects glucose homeostasis and obesity in db/db mice. Clin Exp Pharmacol Physiol 2012; 39(1): 69-77.##17. Choi J, Uchino H, Azuma K, Iwashita N, Tanaka Y, Mochizuki H, et al. Little evidence of transdifferentiation of bone marrow-derived cells into pancreatic beta cells. Diabetologia 2003; 46(10): 1366-1374.##18. Sabz FTK, Farokhi F, Delirezh N, Javadi S, Chapari H. In-vitro differentiation of rat peripheral blood monocytes into insulin-producing cells by rat pancreatic extract. Tehran Univ Med J 2011; 69(4) (Persian).##19. Mosayebi G, Ghazaavi A, Payani M. Effect of sesame oil on production of IFN-γ and IL-10 from TH1 and TH2 cells in autoimmune encephalomyelitis on mice. Med J Tabriz Univ Med Sci 2007; 29(3): 99-104 (Persian).##20. Zündorf G, Kahlert S, Reiser G. Gap junction blocker carbenoxolone differentially enhances NMDA induced cell death in hippocampal neurons and astrocytes in co culture. J Neurochem 2007; 102(2): 508-521.##21. Hosseini Jazani N, Mehdi Shishavan M, Shahabi S, Ilkhanizadeh B, Mansourafshar B. Investigation Of The Effect Of Carbenoxolone In Reduction Of Inflammation Severity Induced By Salmonella Enterica Lps In A Mouse Model. Biological Journal of Microorganism 2012; 1(3): 29-40 (Persian).##22. Li W, Li J, Sama AE, Wang H. Carbenoxolone blocks endotoxin-induced protein kinase R (PKR) activation and high mobility group box 1 (HMGB1) release. Mol Med 2012; 19(1): 203-211.##23. Imbalzano E, Quartuccio S, Di Salvo E, Crea T, Casciaro M, Gangemi S. Association between HMGB1 and asthma: a literature review. Clin Mol Allergy 2017; 15(1): 12.##24. Yang H, Wang H, Czura CJ, Tracey KJ. HMGB1 as a cytokine and therapeutic target. J Endotoxin Res 2002; 8(6): 469-472.##25. Fu J, Lin S-h, Wang C-j, Li S-y, Feng X-y, Liu Q, et al. HMGB1 regulates IL-33 expression in acute respiratory distress syndrome. Int Immunopharmacol 2016; 38: 267-274.##26. Xu M, Zhou G-m, Wang L-h, Zhu L, Liu J-M, Wang X-d, et al. Inhibiting High-Mobility Group Box 1 (HMGB1) Attenuates inflammatory cytokine expression and neurological deficit in ischemic brain injury following cardiac arrest in rats. Inflammation 2016; 39(4): 1594-1602.##27. Zhang F, Huang G, Hu B, Fang L-P, Cao E, Xin X-F, et al. Anti-HMGB1 neutralizing antibody ameliorates neutrophilic airway inflammation by suppressing dendritic cell-mediated Th17 polarization. Mediators Inflamm 2014 (2014): 1-11.##28. Zhang F, Huang G, Hu B, Qian G-s, Song Y. Recombinant HMGB1 A box protein inhibits Th17 responses in mice with neutrophilic asthma by suppressing dendritic cell-mediated Th17 polarization. Int Immunopharmacol 2015; 24(1): 110-118.##29. Shi Y, Sandoghchian Shotorbani S, Su Z, Liu Y, Tong J, Zheng D, et al. Enhanced HMGB1 expression may contribute to Th17 cells activation in rheumatoid arthritis. Clin Dev Immunol 2012 (2012): 1-8.##30. MartinOrozco N, Chung Y, Chang SH, Wang YH, Dong C. Th17 cells promote pancreatic inflammation but only induce diabetes efficiently in lymphopenic hosts after conversion into Th1 cells. Eur J Immunol 2009; 39(1):216-224.##31. Kleinewietfeld M, Hafler DA. The plasticity of human Treg and Th17 cells and its role in autoimmunity. Sem Immunol 2013; 25(4): 305-312.##32. Garbers C, Rose John S. The balance between Treg and TH17 cells: CD11b and interleukin 6. Eur J Immunol 2017; 47(4): 629-632.##33. Ryba M, Marek N, Hak Ł, Rybarczyk-Kapturska K, Myśliwiec M, Trzonkowski P, et al. Anti-TNF rescue CD4+ Foxp3+ regulatory T cells in patients with type 1 diabetes from effects mediated by TNF. Cytokine 2011; 55(3): 353-361.##34. Ngamjariyawat A, Turpaev K, Vasylovska S, Kozlova EN, Welsh N. Co-Culture of Neural Crest Stem Cells (NCSC) and Insulin Producing Beta-TC6 Cells Results in Cadherin Junctions and Protection against Cytokine-Induced Beta-Cell Death. PloS one 2013; 8(4): e61828.##35. Li Y, Liu Y, Chu C-Q. Th17 cells in type 1 diabetes: role in the pathogenesis and regulation by gut microbiome. Mediators Inflamm 2015; 2015: 1-7.##36. Solt LA, Burris TP. Th17 cells in Type 1 diabetes: a future perspective. Diabetes Manag (Lond) 2015; 5(4): 247-250.##37. Dardalhon V, Korn T, Kuchroo VK, Anderson AC. Role of Th1 and Th17 cells in organ-specific autoimmunity. J Autoimmun 2008; 31(3): 252-256.##38. Emamaullee JA, Davis J, Merani S, Toso C, Elliott JF, Thiesen A, et al. Inhibition of Th17 cells regulates autoimmune diabetes in NOD mice. Diabetes 2009; 58(6): 1302-1311.## ##

بررسی میزان بیان اونکوپروتئین گانکیرین در رده های سلولی سرطان تخمدان و معده مقاوم و حساس به داروهای ضد سرطان Expression of Oncoprotein Gankyrin in Drug Resistant and Sensitive Cancer Ovarian and Gastric Cancer Cell Lines 1 1 سابقه و هدف: بروز فنوتیپ مقاومت چند دارویی از مهم‌ترین دلایل ناکارآمد بودن رژیم‌های شیمی درمانی است. گانکیرین از معدود پروتئین های انکوژنی است که به عنوان تنظیم‌کننده منفی مسیرهای مهم سرکوبگر تومور نقش مهمی را در پیشبرد روند سرطانی شدن سلول‌ها ایفا می‌نماید. در این مطالعه، در یک غربالگری اولیه به مقایسه میزان بیان پایه گانکیرین در سلول های مقاوم به داروی سرطان تخمدان و معده انسانی با سلول‌های والد حساس به دارو، پرداخته شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، میزان بیان انکوپروتئین گانکیرین در سطح mRNA و پروتئین در رده‌های سلولی مقاوم به دارو با بیان آن در رده‌های سلولی والد حساس به دارو به ترتیب با استفاده از تکنیک‌های Real Time RT-PCR و Western Blotting مقایسه شد. یافته‌ها: نتایج به دست آمده نشان‌دهنده کاهش معنی‌دار بیان گانکیرین در سلول‌های سرطان تخمدان مقاوم به دارو (A2780/RCIS بیان‌کننده ترانسپورترهای مقاومت داروییMRP2 ) (00/0p=) در مقابل رده سلولی والد حساس به دارو در سطح mRNA بود (240/0p=). هم‌چنین بیان گانکیرین در رده‌های سلول سرطان معده مقاوم (EPG85-257/RDB بیان‌کننده ترانسپورترهای مقاومت دارویی MDR 1) در سطح mRNA و پروتئین کم‌تر از سلول والد حساس به داروی آن بود. استنتاج: در مجموع نتایج این تحقیق نشان‌دهنده ارتباط معکوس بین میزان بیان گانکیرین با بروز فنوتیپ مقاومت دارویی از طریق افزایش بیان پمپ‌های ترانسپورتر دارویی بود. لذا، این فرضیه پیشنهاد می‌شود که افزیش بیان‌ترانسپورترهای دارویی می‌تواند مهارکننده خواص مهاجم تومورزا در سلول‌های سرطانی باشد. 2 Background and purpose: Multidrug resistance (MDR) phenotype is a major complication in cancer chemotherapy. Gankyrin is a key point molecule in cell cycle regulation and may contribute to drug-resistance phenotype of tumor cells. The aim of this study was to compare the basal Gankyrin expression level in ovarian and gastric drug-resistant cells with their parental drug-sensitive cells. Materials and methods: In this experimental study, the Gankyrin expression at mRNA and protein levels in drug resistance cell lines was compared with their parental drug sensitive cell lines by real time RT-PCR and Western blotting. Results: Gankyrin mRNA expression in A2780/RCIS cells was statistically lower than A2780 cells (p= 0.00) but their difference was not statistically significant at protein level (p= 0.240). In addition, Gankyrin expression in EPG85-257/RDB was lower than its parental drug sensitive cell line at mRNA and protein level. Conclusion: This study found an opposite relationship between Gankyrin expression and MDR phenotype related to the overexpression of MDR transportes. This suggestes for the first time that the incidence of MDR phenotype could inhibit tumorgenisity. 12 23 2017/12/12017/06/8 1396/3/18 2018/01/272018/04/30 1397/2/10 مریم طاهری Maryam Taheri کارشناسی ارشد بیوشیمی، گروه بیوشمی، دانشکده علوم، پیام نور مشهد، مشهد، ایران ایران خدیجه جامی الاحمدی Khadijeh Jamialahmadi . استادیار، گروه بیوتکنولوژی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران 3. مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، پژوهشکده فناوریهای نوین دارویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران فاطمه کلالی نیا Fatemeh Kalalinia دانشیار، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، پژوهشکده فناوریهای نوین دارویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران gankyrin multidrug resistance ovarian cancer gastric cancer گانکیرین مقاومت چند دارویی سرطان تخمدان سرطان معده 1. Choi CH. ABC transporters as multidrug resistance mechanisms and the development of chemosensitizers for their reversal. Cancer Cell Int 2005; 5: 30.##2. Ozben T. Mechanisms and strategies to overcome multiple drug resistance in cancer. FEBS Letters 2006; 580(12): 2903-2909.##3. Palakurthi S, Yellepeddi VK, Vangara KK. Recent trends in cancer drug resistance reversal strategies using nanoparticles. Expert Opin Drug Deliv 2012; 9(3): 287-301.##4. Krzywda S, Brzozowski AM, Higashitsuji H, Fujita J, Welchman R, Dawson S, et al. The crystal structure of gankyrin, an oncoprotein found in complexes with cyclin-dependent kinase 4, a 19 S proteasomal ATPase regulator, and the tumor suppressors Rb and p53. J Biol Chem 2004; 279(2): 1541-1545.##5. Nakamura Y, Nakano K, Umehara T, Kimura M, Hayashizaki Y, Tanaka A, et al. Structure of the oncoprotein gankyrin in complex with S6 ATPase of the 26S proteasome. Structure 2007; 15(2): 179-189.##6. Qin JM, Fu XY, Li SJ, Liu SQ, Zeng JZ, Qiu XH, et al. Gene and protein expressions of p28GANK in rat with liver regeneration. World J Gastroenterol 2003; 9(11): 2523-2527.##7. Higashitsuji H, Higashitsuji H, Itoh K, Sakurai T, Nagao T, Sumitomo Y, et al. The oncoprotein gankyrin binds to MDM2/HDM2, enhancing ubiquitylation and degradation of p53. Cancer Cell 2005; 8(1): 75-87.##8. Dawson S, Apcher S, Mee M, Higashitsuji H, Baker R, Uhle S, et al. Gankyrin is an ankyrin-repeat oncoprotein that interacts with CDK4 kinase and the S6 ATPase of the 26 S proteasome. J Biol Chem 2002; 277(13): 10893-10902.##9. Ying H, Xiao ZX. Targeting retinoblastoma protein for degradation by proteasomes. Cell Cycle 2006; 5(5): 506-508.##10. Hickman ES, Moroni MC, Helin K. The role of p53 and pRB in apoptosis and cancer. Curr Opin Genet Dev 2002; 12(1): 60-66.##11. Wang G, Rong J, Zhou Z, Duo J. Novel gene P28GANK confers multidrug resistance by modulating the expression of MDR-1, Bcl-2 and Bax in osteosarcoma cells. Mol Biol (Mosk) 2010; 44(6): 1010-1017.##12. Keshelava N, Zuo JJ, Waidyaratne NS, Triche TJ, Reynolds CP. p53 mutations and loss of p53 function confer multidrug resistance in neuroblastoma. Med Pediatr Oncol 2000; 35(6): 563-568.##13. Ortiz CM, Ito T, Tanaka E, Tsunoda S, Nagayama S, Sakai Y, et al. Gankyrin oncoprotein overexpression as a critical factor for tumor growth in human esophageal squamous cell carcinoma and its clinical significance. Int J Cancer 2008; 122(2): 325-332.##14. Horibe S, Nagai J, Yumoto R, Tawa R, Takano M. Accumulation and photodynamic activity of chlorin e6 in cisplatin-resistant human lung cancer cells. J Pharm Sci 2011; 100(7): 3010-3017.##15. Tanaka N, Kimura H, Faried A, Sakai M, Sano A, Inose T, et al. Quantitative analysis of cisplatin sensitivity of human esophageal squamous cancer cell lines using in-air micro-PIXE. Cancer Sci 2010; 101(6): 1487-1492.##16. Zhao X, Yang L, Hu J. Down-regulation of miR-27a might inhibit proliferation and drug resistance of gastric cancer cells. Journal of Experimental & Clinical Cancer Research: CR 2011; 30(1): 55.##17. Kalalinia F, Elahian F, Hassani M, Kasaeeian J, Behravan J. Phorbol ester TPA modulates chemoresistance in the drug sensitive breast cancer cell line MCF-7 by inducing expression of drug efflux transporter ABCG2. Asian Pac J Cancer Prev 2012; 13(6): 2979-2984.##18. Kalalinia F, Elahian F, Mosaffa F, Behravan J. Celecoxib Up Regulates the Expression of Drug Efflux Transporter ABCG2 in Breast Cancer Cell Lines. Iran J Pharm Res 2014; 13(4): 1393-1401 (Persian).##19. Tang S, Yang G, Meng Y, Du R, Li X, Fan R, et al. Overexpression of a novel gene gankyrin correlates with the malignant phenotype of colorectal cancer. Cancer Biol Ther 2010; 9(2): 88-95.##20. Lage H. Molecular analysis of therapy resistance in gastric cancer. Digestive diseases (Basel, Switzerland) 2003; 21(4): 326-338.##21. Ozols RF, O'Dwyer PJ, Hamilton TC. Clinical reversal of drug resistance in ovarian cancer. Gynecol Oncol 1993; 51(1): 90-96.##22. Yuan C, Li J, Mahajan A, Poi MJ, Byeon IJ, Tsai MD. Solution structure of the human oncogenic protein gankyrin containing seven ankyrin repeats and analysis of its structure--function relationship. Biochemistry 2004; 43(38): 12152-12161.##23. Lozano G, Zambetti GP. Gankyrin: an intriguing name for a novel regulator of p53 and RB. Cancer Cell 2005; 8(1): 3-4.##24. Chen X, Zhang M, Liu LX. The overexpression of multidrug resistance-associated proteins and gankyrin contribute to arsenic trioxide resistance in liver and gastric cancer cells. Oncology Reports 2009; 22(1): 73-80.##25. Li X, Zhang Y, Xiong C, Jin H, Jing B, Zhang Y, et al. Overexpression of a new gene P28GANK confers multidrug resistance of gastric cancer cells. Cancer Invest 2009; 27(2): 129-139.##26. Man JH, Liang B, Gu YX, Zhou T, Li AL, Li T, et al. Gankyrin plays an essential role in Ras-induced tumorigenesis through regulation of the RhoA/ROCK pathway in mammalian cells. J Clin Invest 2010; 120(8): 2829-2841.##27. Meng Y, He L, Guo X, Tang S, Zhao X, Du R, et al. Gankyrin promotes the proliferation of human pancreatic cancer. Cancer Lett 2010; 297(1): 9-17.##28. Li J, Knobloch TJ, Kresty LA, Zhang Z, Lang JC, Schuller DE, et al. Gankyrin, a biomarker for epithelial carcinogenesis, is overexpressed in human oral cancer. Anticancer Res 2011; 31(9): 2683-2692.##29. Kim YH, Kim JH, Choi YW, Lim SK, Yim H, Kang SY, et al. Gankyrin is frequently overexpressed in breast cancer and is associated with ErbB2 expression. Exp Mol Pathol 2013; 94(2): 360-365.##30. Song X, Wang J, Zheng T, Song R, Liang Y, Bhatta N, et al. LBH589 Inhibits proliferation and metastasis of hepatocellular carcinoma via inhibition of gankyrin/STAT3/Akt pathway. Mol Cancer 2013; 12(1): 114.##31. Zhang J, Yang Y, Zhang Z, He Y, Liu Z, ##Yu Y, et al. Gankyrin plays an essential role in estrogen-driven and GPR30-mediated endometrial carcinoma cell proliferation via the PTEN/PI3K/AKT signaling pathway. Cancer Lett 2013; 339(2): 279-287.##32. Gao L, Xie H, Dong L, Zou J, Fu J, Gao X, et al. Gankyrin is essential for hypoxia enhanced metastatic potential in breast cancer cells. Mol Med Rep 2014; 9(3): 1032-1036.##33. Liu Y, Zhang J, Qian W, Dong Y, Yang Y, Liu Z, et al. Gankyrin is frequently overexpressed in cervical high grade disease and is associated with cervical carcinogenesis and metastasis. PloS One 2014;9(4): e95043.##34. Sakurai T, Yada N, Hagiwara S, Arizumi T, Minaga K, Kamata K, et al. Gankyrin induces STAT3 activation in tumor microenvironment and sorafenib resistance in hepatocellular carcinoma. Cancer Sci 2017; 108(10): 1996-2003##35. Zeng YC, Sun D, Li WH, Zhao J, Xin Y. Gankyrin promotes the proliferation of gastric cancer and is associated with chemosensitivity. Tumour Biol 2017; 39(6): 1010428317704820.##36. Scanlon KJ, Kashani-Sabet M. Elevated expression of thymidylate synthase cycle genes in cisplatin-resistant human ovarian carcinoma A2780 cells. Proc Natl Acad Sci U S A 1988; 85(3): 650-653.##37. Aird RE, Cummings J, Ritchie AA, Muir M, Morris RE, Chen H, et al. In vitro and in vivo activity and cross resistance profiles of novel ruthenium (II) organometallic arene complexes in human ovarian cancer. Br J Cancer 2002; 86(10): 1652-1657.##38. Arola OJ, Saraste A, Pulkki K, Kallajoki M, Parvinen M, Voipio-Pulkki LM. Acute doxorubicin cardiotoxicity involves cardiomyocyte apoptosis. Cancer Res 2000; 60(7): 1789-1792.##39. Lage H, Jordan A, Scholz R, Dietel M. Thermosensitivity of multidrug-resistant human gastric and pancreatic carcinoma cells. Int J Hyperthermia 2000; 16(4): 291-303.## ##

ارتباط پلی‌مورفیسم rs7887062 در Lnc-Ang362 با بیماری‌های عروق کرونر آترواسکلروتیک در مبتلایان بدون فاکتورهای خطر Association of the rs7887062 Polymorphism in Lnc-Ang362 with Atherosclerotic Coronary Artery Disease in Low Risk Patients 1 1 سابقه و هدف: رونوشت غیرکدکننده طویل Lnc-Ang362 نقش اساسی در بیان miR-221 و miR-222 ایفا می­کند. ناک داون منجر به کاهش بیان این دو میکروRNA و همچنین کاهش تکثیر سلول­های ماهیچه صاف در پاسخ به آسیب عروقی می­شود. در این مطالعه برای اولین بار ارتباط احتمالی بین پلی­مورفیسم Lnc-Ang362 rs7887062A/G با خطر بروز بیماری عروق کرونر در بیماران با ریسک پایین مورد توجه قرار گرفت. سابقه و هدف: رونوشت غیرکدکننده طویل Lnc-Ang362 نقش اساسی در بیان miR-221 و miR-222 ایفا می‌کند. ناک داون Lnc-Ang362 منجر به کاهش بیان این دو میکرو RNA و همچنین کاهش تکثیر سلول‌های ماهیچه صاف عروق، در پاسخ به آسیب عروقی می‌شود. در این مطالعه برای اولین بار ارتباط احتمالی بین پلی مورفیسم rs7887062A/G، Lnc-Ang362 با خطر بروز بیماری عروق کرونر آترواسکلروتیک در بیماران با ریسک پایین مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مورد- شاهدی، 299 نفر شامل 150 بیمار مبتلا به اختلال عروق کرونر آترواسکلروتیک و 149 فرد سالم به عنوان گروه کنترل مورد بررسی قرار گرفتند. تعیین ژنوتیپ مارکر پلی‌مورفیسم A/G rs7887062 با روش PCR-RFLP انجام گرفت و نتایج توسط نرم‌افزار آماری SPSS 19 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: ارتباط معنی‌داری در جهت کاهش خطر بروز بیماری عروق کرونر بین ژنوتیپ هتروزیگوت AG و ژنوتیپ‌های حامل آلل G (GG+AG) مشاهده گردید. آلل G ریسک بروز بیماری را کاهش می‌دهد (004/0 = p، 7/0-15/0 :CI 95 درصد، 32/0 :OR). در تقسیم‌بندی جمعیت براساس جنسیت، کاهش ریسک بروز بیماری درحضور ژنوتیپ هتروزیگوت و ژنوتیپ‌های حامل آلل G در جمعیت زنان و مردان مشاهده شد. استنتاج: واریانت رونوشت Lnc-Ang362 احتمالاً می‌تواند به عنوان مارکر مولکولی برای غربال‌گری افراد کم خطر مستعد بروز بیماری‌های عروق کرونر آترواسکلروتیک در نظر گرفته شود. 2 Background and purpose: A long non-coding transcript Lnc-Ang362 plays critical role on the expression of miR-221 and miR-222. Knockdown of Lnc-Ang362 reduces the expression of these miRNAs as well as vessel smooth muscle cell proliferation in response to vascular injury. This study, for the first time, considered the possible association between Lnc-Ang362 rs7887062A/G polymorphism with the risk of atherosclerotic coronary artery disease (CAD) in low risk patients. Materials and methods: In this case-control study, 299 subjects, including 150 patients with atherosclerotic CAD and 149 healthy individuals (control group) enrolled. Genotyping of the rs7887062 was done using PCR-RFLP method. Data were analyzed using SPSS v.19. Results: The frequency of heterozygote AG and G-allele carriage (GG+AG) genotypes were greater in controls compared to the patients, supporting the protective role against CAD. The G allele reduced the risk of disease (OR: 0.32, 95%CI: 0.15- 0.7, P=0.004). In cross tabulation of the study population based on gender, reduced risk of CAD in the presence of AG and G-carriage genotypes was seen in both males and females. Conclusion: Lnc-Ang362 variant could be considered as a molecular screening marker for low risk susceptible subjects to atherosclerotic CAD.   24 32 2017/12/12017/06/82017/03/6 1395/12/16 2018/01/272018/04/302018/05/29 1397/3/8 خدیجه بازویی Khadijeh Bazooei . استادیار، گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارسنجان، ارسنجان، ایران ایران khadijehbazooei@gmail.com محبوبه نصیری Mahboobeh Nasiri . استادیار، گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارسنجان، ارسنجان، ایران ایران nasiri@iaua.ac.ir nasiri@iaua.ac.ir هاجر کامفیروزی Hajar Kamfiroozi متخصص قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران mahboobehnsr@gmail.com Lnc-Ang362 coronary artery disease polymorphism Lnc-Ang362 بیماری‌های عروق کرونر پلی‌مورفیسم 1. McCullough PA. Coronary artery disease. Clinical Journal of American Society Nephrology 2007; 2(3): 611-616.##2. Wang Q. Advances in the genetic basis of coronary artery disease. Curr Atheroscler Rep 2005; 7(3): 235-241.##3. Khamis RY, Ammari T, Mikhail GW. Gender differences in coronary heart disease. Heart 2016;102(14):1142-1149.##4. Higgins M. Patients, families and populations at high risk for coronary heart disease. Eur Heart J 2001; 22(18): 1682-1690.##5. Dai X, Wiernek S, Evans JP, Runge MS. Genetics of coronary artery disease and myocardial infarction. World J Cardiol 2016; 8(1): 1-23.##6. Kudumula CR. Regulatory noncoding RNAs in cardiovascular disease: Shedding light on “Dark Matter”. J Cardiovasc Dis 2015; 3: 301-307.##7. Noori-Daloii MR, Eshaghkhani Y. lncRNAs: significance and function mechanisms. Medical Science Journal of Islamic Azad University Teharan 2015; 25(2): 79-94 (Persain).##8. Slavoff SA, Mitchell AJ, Schwaid AG, Cabili MN, Ma J, Levin JZ, et al. Peptidomic discovery of short open reading frame–encoded peptides in human cells. Nat Chem Biol 2013; 9(1): 59-64.##9. Fabian MR, Sonenberg N, Filipowicz W. Regulation of mRNA translation and stability by microRNAs. Annu Rev Biochem 2010; 79: 351-379.##10. Li J, Xuan Z, Liu C. Long non-coding RNAs and complex human diseases. Int J Mol Sci 2013; 14(9): 18790-18808. ##11. Chang TY, Huang TS, Wang HW, Chang SJ, Lo HH, Chiu YL, et al. miRNome traits analysis on endothelial lineage cells discloses biomarker potential circulating microRNAs which affect progenitor activities. BMC Genomics 2014; 15(1): 802.##12. Song X, Shan D, Chen J, Jing Q. miRNAs and lncRNAs in vascular injury and remodeling. Sci China Life Sci 2014; 57(8): 826-835.##13. Leung A, Trac C, Jin W, Lanting L, Akbany A, Sætrom P, et al. Novel long noncoding RNAs are regulated by angiotensin II in vascular smooth muscle cells. Circ Res 2013; 113(3): 266-278.##14. Ji R, Cheng Y, Yue J, Yang J, Liu X, Chen H, et al. MicroRNA expression signature and antisense-mediated depletion reveal an essential role of MicroRNA in vascular neointimal lesion formation. Circ Res 2007; 100(11): 1579-1588.##15. Liu X, Cheng Y, Zhang S, Lin Y, Yang J, Zhang C. A necessary role of miR-221 and miR-222 in vascular smooth muscle cell proliferation and neointimal hyperplasia. Circ Res 2009; 104(4): 476-487.##16. Conesa A, Madrigal P, Tarazona S, Gomez-Cabrero D, Cervera A, McPherson A, et al. A survey of best practices for RNA-seq data analysis. Genome Biol 2016; 17: 13.##17. Fiedler J, Thum T. MicroRNAs in myocardial infarction. Arterioscler Thromb Vasc Biol 2013; 33(2): 201-215.##18. Holdt LM, Teupser D. Recent studies of the human chromosome 9p21 locus, which is associated with atherosclerosis in human populations. Arterioscler Thromb Vasc Biol 2012; 32(2): 196-206.##19. Small EM, Olson EN. Pervasive roles of microRNAs in cardiovascular biology. Nature 2011; 469(7330): 336-342.##20. Jiang X, Ning Q. The emerging roles of long noncoding RNAs in common cardiovascular diseases. Hypertens Res 2015; 38(6): 375-379.##21. McPherson R, Pertsemlidis A, Kavaslar N, Stewart A, Roberts R, Cox DR, et al. A common allele on chromosome 9 associated with coronary heart disease. Science 2007; 316(5830): 1488-1491.##22. Samani NJ, Erdmann J, Hall AS, Hengstenberg C, Mangino M, Mayer B, et al. Genomewide association analysis of coronary artery disease. New Engl J Med 2007; 357(5): 443-453.##23. Broadbent HM, Peden JF, Lorkowski S, Goel A, Ongen H, Green F, et al. Susceptibility to coronary artery disease and diabetes is encoded by distinct, tightly linked SNPs in the ANRIL locus on chromosome 9p. Hum Mol Genet 2008; 17(6): 806-814.##24. Congrains A, Kamide K, Oguro R, Yasuda O, Miyata K, Yamamoto E, et al. Genetic variants at the 9p21 locus contribute to atherosclerosis through modulation of ANRIL and CDKN2A/B. Atherosclerosis 2012; 220(2): 449-455.##25. Gao W, Zhu M, Wang H, Zhao S, Zhao D, ##Yang Y, et al. Association of polymorphisms in long non-coding RNA H19 with coronary artery disease risk in a Chinese population. Mutat Res 2015; 772: 15-22.##26. Tang Ss, Cheng J, Cai My, Yang Xl, Liu Xg, Zheng By, et al. Association of lincRNA-p21 Haplotype with Coronary Artery Disease in a Chinese Han Population. Dis Markers 2016; 2016.##27. Poliseno L, Tuccoli A, Mariani L, Evangelista M, Citti L, Woods K, et al. MicroRNAs modulate the angiogenic properties of HUVECs. Blood 2006; 108(9): 3068-3071.##28. Zhan Y, Brown C, Maynard E, Anshelevich A, Ni W, Ho IC, et al. Ets-1 is a critical regulator of Ang II-mediated vascular inflammation and remodeling. J Clin Invest 2005; 115(9): 2508-1256.#### ##

بررسی تطبیقی علائم و پیامدهای خارج عضوی رینوسینوزیت مزمن بر مبنای دیدگاه تلفیقی طب ایرانی و کلاسیک A Comparative Review of Chronic Rhinosinusitis Symptoms and Its Consequences Based on Combination of Persian and Classic Medicine Views 1 1 سابقه و هدف: رینوسینوزیت مزمن به عنوان یک بیماری شایع، دارای علائم بالینی متعددی می‌باشد. در دهه‌های اخیر به منظور تعیین کرایتریای تشخیصی آن، صرفاً چند علامت بالینی اصلی مد نظر قرار گرفته‌اند و عملاً بقیه علائم نادیده گرفته شده‌اند. از آن‌جایی‌که بر اساس مطالعات تطبیقی، CRS قابل تناظر با بیماری نزله و زکام در مکتب طب ایرانی می‌باشد، پژوهش حاضر با مروری بر برخی علائم و پیامدهای این بیماری در دو مکتب طب کلاسیک و ایرانی، قصد دارد تا چشم‌انداز تشخیصی فراگیرتری از آن پیشنهاد نماید. مواد و روش ها: در این مطالعه کتابخانه‌ای با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی پزشکی و مراجعه به کتب مرجع طب ایرانی، کلید واژه‌های انگلیسی، عربی و فارسی مربوط به سینوزیت مزمن و نزله و زکام بدون محدودیت زمانی مورد بررسی قرار گرفت. داده‌های به‌دست آمده با یکدیگر مقایسه شدند و مورد تفسیر و تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: بررسی متون و مقالات موجود درباره بیماری رینوسینوزیت مزمن، نشان داد که طیف وسیعی از علائم و پیامدها در این بیماری قابل مشاهده است. پیچیدگی چهره بالینی رینوسینوزیت مزمن در برابر درک خطی رایج از آن، موجب شده است که طراحی یک چارچوب نهایی برای تعریف و توصیف سمیولوژیک آن دشوار گردد. استنتاج تقلیل علائم و پیامدهای رینوسینوزیت مزمن به نشانه‌های عضوی (بینی سینوسی)، باعث نادیده گرفتن طیف وسیعی از بیمارانی می‌شود که با وجود علائم خارج عضوی، علائم عضوی آن‌ها بارز نیست و همین امر موجب لغزش تشخیصی و مغفول ماندن برخی بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن می‌گردد. بنابراین ما رویکرد جامع‌تری برای تشخیص رینوسینوزیت مزمن از طریق بررسی نشانه ها و علائم موضعی و عمومی به منظور درمان بهتر و کیفی تر پیشنهاد می کنیم. 2 Background and purpose: Chronic Rhinosinusitis (CRS) as a common disease has different clinical signs and symptoms. In the recent decades only a few local signs and symptoms of CRS are included in its diagnostic criteria while many important ones seem to have been missed out. Considering the very close compatibility of CRS with “Nazlah” and “Zokam” in the manuscripts of Persian Medicine, we reviewed some signs, symptoms and consequences of CRS in the main literatures of both modern medicine and Persian Medicine in order to suggest a more comprehensive diagnostic perspective. Materials and methods: This study reviewed medical databases and main manuscripts of Persian Medicine using English, Arabic, and Farsi keywords including chronic rhinosinusitis, Nazlah, and Zokam with no time limitation. Data were then compared, interpreted, and analyzed. Results: Studying the data available showed that a wide range of signs, symptoms, and consequences are ob observable served in CRS. The complexity of clinical features of CRS versus the current linear understanding of it, has led up to some difficulties to design a final framework for defining and semiologic description of CRS. Conclusion: Reducing the CRS diagnostic criteria just to some of its local nasosinusal features may cause diagnostic ignorance of a wide spectrum of patients whose nasosinusal appearances are not so obvious while having other problems outside the organ. So we suggest a more comprehensive approach to recognize CRS through considering both local and general signs and symptoms for a better and more qualitative treatment.   33 44 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/4 1396/2/14 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/6 1396/10/16 مجید انوشیروانی Majid Anushiravani استادیار، گروه طب ایرانی، دانشکده طب ایرانی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران مهدی بخشایی Mahdi Bakhshaee دانشیار، گروه گوش و حلق و بینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران یگانه تیموری Yegane Teimouri فلوشیپ رینولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران محمدرضا مهری Mohammadreza Mehri دانشجوی دکتری تخصصی طب ایرانی، دانشکده طب ایرانی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران mehrimr1@mums.ac.ir chronic rhinosinusitis Persian medicine organic symptoms رینوسینوزیت مزمن طب ایرانی علائم خارج عضوی 1. Durr DG, Desrosiers MY, Dassa C. Impact ##of rhinosinusitis in health care delivery: the Quebec experience. J Otolaryngology 2001; 30(2): 93-97.##2. Benninger MS, Ferguson BJ, Hadley JA, Hamilos DL, Jacobs M, Kennedy DW, et al. Adult chronic rhinosinusitis: Definitions, diagnosis, epidemiology, and pathophysiology Otolaryng Head Neck Surg 2003; 129 (Suppl 3): S1-S32.##3. Durr DG, Desrosiers MY, Dassa C. Impact of rhinosinusitis in health care delivery: the Quebec experience. J Otolaryngol 2001; 30(2): 93-97.##4. Anand VK. Epidemiology and economic impact of rhinosinusitis. Ann Otol Rhinol Laryngol 2004; 113(5): 3-5.##5. Rosenfeld RM, Andes D, Bhattacharyya N, Cheung D, Eisenberg S, Ganiats TG, et al. Clinical practice guideline: Adult sinusitis. Otolaryngol Head Neck Surg 2007; 137(3): S1-S31.##6. Barnes PM, Adams PF, Powell-Griner E. Health characteristics of the Asian adult population: United States, 2004-2006: US Department of Health & Human Services, Centers for Disease Control and Prevention, National Center for Health Statistics; 394(January 22, 2008).8.##7. Anand VK. Epidemiology and economic impact of rhinosinusitis. Ann Otol Rhinol Laryngol 2004; 113(5) (suppl 2): 3-5.##8. Chung SD, Hung SH, Lin HC, Lin CC. Health care service utilization among patients with chronic rhinosinusitis: a population-based study. Laryngoscope 2014; 24(6): 1285-1289.##9. Van Crombruggen K, Zhang N, Gevaert P, Tomassen P, Bachert C. Pathogenesis of chronic rhinosinusitis: inflammation. J Allergy Clin Immunol 2011; 28(4): 728-732.##10. Barry JY, McCrary HC, Kent S, Saleh AA, Chang EH, Chiu AG. The Triple Aim and its implications on the management of chronic rhinosinusitis. Am J Rhinol Aallergy 2016; 30(5): 344-350.##11. Oxford LE, McClay J. Complications of acute sinusitis in children. Otolaryngol Head Neck Surg 2005; 133(1): 32-37.##12. Fauci A, Braunwald E, Kasper D, Hauser S, Longo D, Jameson J, et al. Harrison's Principles of Internal Medicine, 17th ed: Hardcover: McGraw-Hill; 2008.##13. Fokkens WJ, Lund VJ, Mullol J, Bachert C, Alobid I, Baroody F, et al. EPOS 2012: European position paper on rhinosinusitis and nasal polyps 2012. A summary for otorhinolaryngologists. Rhinology 2012; 50(1): 1-12.##14. Piccirillo JF, Merritt MG, Richard ML. Psychometric and clinimetric validity of the 20-Item Sino-Nasal Outcome Test (SNOT-20). Otolaryngol Head Neck Surg 2002; 126(1): 41-47.##15. Gliklich RE, Metson R. The health impact ##of chronic sinusitis in patients seeking otolaryngologic care. Otolaryngol Head Neck Surg 1995; 113(1): 104-109.##16. Bhattacharyya N. The Economic Burden ##and Symptom Manifestations of Chronic Rhinosinusitis. Am J Rhinol 2003; 7(1): 27-32.##17. Piccirillo JF, Edwards D. Psychometric ##Clinimetric Validity of the 31-ltem Rhinosinusitis Outcome Measure. Am J Rhinol 1995; 9(6): 297-306.##18. Elahi H, Masroorchehr M, Nemati S, Kamalinejad M, Besharat M, Hajimehdipoor H, et al. Historical Applications of Nigella sativa L. (Black cumin) in the Treatment of Zokam and Nazleh in Persian Medicine. J Res Hist Med 2014; 3(1): 11-20 (Persian).##19. Hopkins C, Gillett S, Slack R, Lund VJ, Browne JP. Psychometric validity of the 22-item Sinonasal Outcome Test. Clin Otolaryngol 2009; 34 (5): 447-454.##20. Slavin RG. Asthma and sinusitis. J Allergy Clin Immun 1992; 90(3): 534-537.##21. Togias A. Rhinitis and asthma: evidence for respiratory system integration. J Allergy Clin Immun 2003; 111(6): 1171-1183.##22. Marev D. Chronic Productive Cough in Young Adults Is Very Often Due to Chronic Rhinosinusitis. Skull Base 2009; 19(S2): A099. En.##23. Delavari A, Ghazizadeh A, Rahimi E. Assesment of Relationship Between Irritable Bowel Syndrome and Post Nasal Discharge. SJKU 2000; 5(1): 31-34 (Persian).##24. Book DT, Smith TL, McNamar JP, Saeian K, Binion DG, Toohill RJ. Chronic sinonasal disease in patients with inflammatory bowel disease. Am J Rhinol 2003; 17(2): 87-90.##Loehrl TA, Smith TL. Chronic sinusitis and gastroesophageal reflux: are they related? Curr Opin Otolaryngol Head Neck Surg 2004; 2(1): 20.##25. Clayman GL, Adams GL, Paugh DR, Koopmann CF. Intracranial complications of paranasal sinusitis: a combined institutional review. Laryngoscope 1991; 101(3): 234-239.##26. Michaud K, Wolfe F. The association of rheumatoid arthritis and its treatment with sinus disease. J Rheumatol 2006; 33(12): 2412-2415.##27. Finkelstein Y, Talmi YP, Rubel Y, Bar-Ziv J, Zohar Y. Otitis media with effusion as a presenting symptom of chronic sinusitis. J Laryngol Otol 1989; 103(09): 827-832.##28. Gunhan K, Zeren F, Uz U, Gumus B, Unlu H. Impact of nasal polyposis on erectile dysfunction. Am J Rhinol Allergy 2011; 25(2): 112-115.##29. Serrano E, Neukirch F, Pribil C, Jankowski R, Klossek JM, Chanal I, et al. Nasal polyposis in France: impact on sleep and quality of life. J Laryngol Otol 2005; 119(7): 543-549.##30. Mehri MR, Feyzabadi Z. Is there a relationship between sinusitis and psychological disorders? Med Hypotheses 2016; 97: 31-33.##31. Adam J. Chronic Nasal Sinusitis with Mental Symptoms. Br Med J (BMJ). 1928; 1: 291. این مقاله یافت نشد##32. Graves TC, Pickworth FA. Sinusitis in the Etiology of Mental Disorder. J Laryngol Otol 1928; 43(08): 545-564.##33. Lipozencic M. [Chronic inflammations of the paranasal sinuses and mental disturbances (PRELIMINARY REPORT)]. Pract Otorhinolaryngol (Basel) 1964; 26: 334-344.##34. Pickworth FA. Sinusitis and Mental Disorder. Postgrad Med J 1935; 11(117): 260.##35. Thysell T. Latent sinusitis associated with severe mental disorders in boys. Sven Lakartidn 1958; 55(18): 1307-1312.##36. JM Conly, BL Johnston. Where are all the new antibiotics? The new antibiotic paradox. Can J Infect Dise Med Microbiol 2005, 16(3): 159-160.##37. Macdonald KI, McNally JD, Massoud E. The health and resource utilization of Canadians with chronic rhinosinusitis. Laryngoscope 2009; 119(1): 184-189.##38. Lam K, Hirsch AG, Tan BK. The association of premorbid diseases with chronic rhinosinusitis with and without polyps. Curr Opin Otolaryngol Head Neck Surg 2014; 22(3): 231-241.##39. Wei L, Wang Z. Psychiatric disorders in patients with chronic rhinosinusitis and its associated factor analysis. Zhonghua Er Bi Yan Hou Tou Jing Wai Ke Za Zhi 2014; 49(12): 969-974.##40. Katotomichelakis M, Simopoulos E, Tzikos A, Balatsouras D, Tripsianis G, Danielides G, et al. Demographic correlates of anxiety and depression symptoms in chronic sinonasal diseases. Int J Psychiatry Med 2014; 48(2): 83-94.##41. Tomoum MO, Klattcromwell C, DelSignore A, Ebert C, Senior BA. Depression and anxiety in chronic rhinosinusitis. Int Forum Allergy Rhinol 2015; 5(8): 674-681.##42. Kistner FB. Chronic nonpurulent sinusitis and its clinical significance. Ann Otol, Rhin Laryng 1929; 38(3): 795-804.##43. Arbuckle MF. Paranasal cell infection as a cause of infectious arthritis. J Am Med Associat (GAMA). 1926; 87(13): 1035-1036.##44. Byfield AH. Systemic Manifestations of Chronic Nasal Sinus Infection in Childhood. J Am Med Associat (JAMA) 1918; 71(7): 511-514.##45. Cone AJ. The relationship of acute and chronic paranasal sinus disease to systemic conditions in infants and young children. The Laryngoscope 1927; 37(1): 19-31.##46. Pond C. LIV. A Discussion of Some of the Clinical Problems of Chronic Sinusitis. Ann Oto Rhinol Laryn 1928; 37(2): 677-690.##47. Ferguson BJ, Narita M, Victor LY, Wagener MM, Gwaltney JM. Prospective observational study of chronic rhinosinusitis: environmental triggers and antibiotic implications. Clin Infect Dis 2012; 54(1): 62-68.##48. Hessler JL, Piccirillo JF, Fang D, Vlahiotis A, Banerji A, Levitt RG, et al. Clinical outcomes of chronic rhinosinusitis in response to medical therapy: results of a prospective study. Am J Rhinol 2007; 21(1): 10-18.##49. Ghadami Yazdi E, Ghaffari F, Rabbani M, Rastegar SM. Catarrh in Persian Traditional Medicine. History of Medical Journal 2012, 3(9): 97-118 (Persian).##50. Shoja T, Shamsi M, Changizi S, Ramezani M, Aalizadeh A. An Overview of the Ideas of the Traditional Medical Scholars on the Symptoms, Causes and Treatment of Nasal Catarrh and Post Nasal Drip. American Journal of Ethnomedicine 2015, 2(1): 46-52.##51. Sherwani AM, Navaz M, Ansari AB, Ramesh M. Nazla-A Well Understood Phenomenon of Arabs, Misinterpreted by Successors. Journal of the international Society for the History of Islamic Medicine (JISHIM) 2006, 3(5): 7-10.##52. Arzani MA. Tebbe Akbari. Qom: Ehiae Tebbe Tabiee; 2008, Vol: 1, p: 65, 152-159, 491 (Persian).##53. Samarghandi ND. Sharh al Asbab va al Alamat. Nafis ibn Evaz [As Editor] Qom: Ehiae Tebbe Tabiee; 2008, Vol: 1, p: 202-207 (Persian).##54. Nazem Jahan MA. Exsire Aazam.Tehran: Motaleat Tarikhe Pezeshki, 2008, Vol: 1, p: 352, 476, 524-541, Vol 2, p: 260 (Persian).##55. Saifadini R, Tajadini H, Choopani R, Mehrabani M, Kamalinegad M, Haghdoos AA. Perception of Alzheimer Disease in Iranian Traditional Medicine. Iran Red Crescent Med J 2016; 18(3): e22054 (Persian).##56. Nazem E. Nature in Iranin Medicine. Iran: Tehran; Abej pub; 2010; p: 100. (Persian).##57. Ahvazi A. Perfect Creation in Medicine (Kamel Alsana’e). Qom: Jalaleddin Pub; 2009. Vol: 2, p: 413 (Persian).##58. Razi Bahaaldoleh. Kholase al Tajarob. Tehran: Tehran Univ Med Sci University Pub; 2008. p: 273 (Persian).##59. Jorjani SI. Zakhireh Kharazmshahi. Qom: Ehya’e Tebbe Tabiee; 1 ed. Vol: 2. p: 341-342, Vol: 3, p: 106 (Persian).##60. Razi M. Al-Havi (The Large Comprehensive). Ed. Taimi HK. Beirut: Dare Ehia Attorath: Al Arabi. 2001. Vol: 2. P: 72 (Persian).##61. Avicenna H. Ghanoon Fi Teb. 1st ed. Aljoze Sales. Beirut: Darolhaya Altras Alarabi; 2004. Vol: 2. P: 413.##62. Aghili khorasani MH. Kholasa’t ol Hikma’. 1,3,2th ed. Qom: Ismaeelian Pub; 2005. Vol: 1. p: 539 (Persian).##63. Bonfils P, Halimi P, Le Bihan C, Norès JM, Avan P, Landais P. Correlation between Nasosinusal Symptoms and Topographic Diagnosis in Chronic Rhinosinusitis. Ann Otol Rhinol Laryngol 2005; 114(1): 74-83.##64. Rosbe KW, Jones KR. Usefulness of Patient Symptoms and Nasal Endoscopy in the Diagnosis of Chronic Sinusitis. Am J Rhinol 1998; 12(3): 167-171.##65. Lanza DC, Kennedy DW. Adult Rhinosinusitis Defined. Otolaryngol Head Neck Surg 1997; 117(3 pt 2): S1-S7.##66. Bhattacharyya N. Clinical and Symptom Criteria for the Accurate Diagnosis of Chronic Rhinosinusitis. Laryngoscope 2006; 116(S110): 1-22.##67. Bhattacharyya N, Lee LN. Evaluating the diagnosis of chronic rhinosinusitis based on clinical guidelines and endoscopy. Otolaryngol Head Neck Surg 2010; 143(1): 147-151.##68. Rosenfeld RM, Andes D, Bhattacharyya N, Cheung D, Eisenberg S, Ganiats TG, et al. Clinical practice guideline: Adult sinusitis. Otolaryngol Head Neck Surg 2007; 137(3): S1–S31.## ##

بررسی وضعیت سلامت دهان و دندان در افراد با سابقه وابستگی به مواد مراجعه کننده به مراکز درمان اعتیاد شهرستان ساری Evaluation of Oral and Dental Health in Patients with History of Drug Abuse Attending Drug Treatment Centers in Sari, Iran 1 1 سابقه و هدف: هدف از انجام این مطالعه ارزیابی وضعیت سلامت دهان در افراد با سابقه وابستگی به مواد مراجعه‌کننده به مراکز درمانی ترک اعتیاد شهر ساری بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی با استفاده از نمونه‌گیری خوشه‌ای در 5 مرکز ترک اعتیاد در نواحی مختلف شهر ساری انجام پذیرفت. شاخص DMFT( تعداد دندان‌های " پوسیده"، "از دست رفته" و " پرشده") در 120 نمونه محاسبه گردید.از آنالیزهای آماری ANOVA ،T-test و رگرسیون خطی چند متغیره استفاده گردید. یافته‌ها: در مجموع 104 مرد و 16 زن که به مراکز منتخب مراجعه کرده بودند در این مطالعه شرکت کردند. میانگین DMFT افراد 30/8 ± 53/19 دندان گزارش شد. افرادی که سن شروع به مصرف مواد پایین‌تر، طول مدت اعتیاد 10 سال یا بیش‌تر، مسواک زدن کم‌تر از یک بار در روز و مصرف بیش‌تر از سه بار در روز مواد قندی در میان وعده‌های غذایی را داشتند، به‌طور معنی‌داری DMFT بالاتری داشتند. هم‌چنین آنالیزهای آماری مشخص کرد که سن، تحصیلات، مسواک زدن، مصرف مواد قندی، طول مدت اعتیاد و زمان آخرین ملاقات دندانپزشکی با تغییر فاکتورهای DT، MT و FT رابطه معنی‌داری دارد. استنتاج: افراد با سابقه وابستگی به مواد مراجعه‌کننده به مراکز درمانی ترک اعتیاد شهرستان ساری وضعیت سلامت دهان نا مناسبی داشتند. با توجه به وضعیت نامناسب، انجام اقدامات مناسب آموزشی، پیشگیری و درمانی در راستای ارتقاء سلامت دهان و بالا رفتن کیفیت زندگی در افراد با سابقه اعتیاد لازم به نظر می‌رسد.   2 Background and purpose: The purpose of this study was to evaluate the oral health status in people with history of drug abuse. Materials and methods: This cross- sectional study was done in five addiction treatment centres located in Sari, Iran 2016-2017, using random cluster sampling. The Decayed, Missing and Filled teeth (DMFT) index was calculated for 120 samples. ANOVA, T-test, and multiple linear regression model were applied for statistical analysis. Results: A total of 104 men and 16 women participated in this study. The mean DMFT of subjects was 19.53±8.30 teeth. Individuals with a lower age of the onset of drug abuse, addiction period of ≥ 10 years, and those who brushed less than once a day and took sweet snacks more than three times daily had significantly higher DMFT. Statistical analysis also indicated that age, education, brushing pattern, sweet consumption, duration of drug use and the time of last dental visit showed to have a significant relationship with changes in DT, MT, and FT indexes. Conclusion: Individuals with a history of drug dependence studied here, had a poor oral health status. Therefore, appropriate educational, preventive and therapeutic actions are required to improve oral health and the quality of life in people with history of drug abuse.   45 53 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/25 1396/6/3 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/12 1397/2/22 مهتاب ادهمی Mahtab Adhami دندانپزشک، ساری، ایران ایران آرزو ریانی Arezoo Rayyani استادیار، گروه پاتولوژی دهان و دندان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران ایران محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران حدیث احسانی Hodis Ehsani استادیار، گروه پریودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مریم زمان زاده Maryam Zamanzadeh استادیار، گروه پاتولوژی دهان و دندان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران zamanzadehmaryam@gmail.com addiction oral health drug oral hygiene اعتیاد سلامت دهان مواد مخدر بهداشت دهان 1. Chen CY, Lin KM. Health consequences of illegal drug use. Curr Opin Psychiatry 2009; 22(3): 287-292.##2. Nessa A, Latif S, Siddiqui N, Hussain M, Hossain MA. Drug abuse and addiction. Mymensingh Medical Journal (Bangladesh MMJ): 2008; 17(2): 227-235.##3. Burns L. World Drug Report 2013 By United Nations Office on Drugs and Crime New York: United Nations, 2013, ISBN: 978‐92‐ 1‐056168‐6, 151 pp. Grey literature. Drug and Alcohol Review 2014; 33(2): 216.##4. Saberi Zafarghandi MB, Jadidi M, Khalili N. Iran’s Activities on Prevention, Treatment and Harm Reduction of Drug Abuse. Int J High Risk Behav Addict 2015; 4(4): e22863.##5. Metsch LR, Crandall L, Wohler-Torres B, Miles CC, Chitwood DD, McCoy CB. Met and unmet need for dental services among active drug users in Miami, Florida. J Behav Health Serv Res 2002; 29(2): 176-188.##6. Reece A. Dentition of addiction in Queensland: ##poor dental status and major contributing drugs. Aust Dent J 2007; 52(2): 144-149.##7. Scheutz F. Dental health in a group of drug- addicts attending an addiction‐clinic. Community Dent Oral Epidemiol 1984; 12(1): 23-28.##8. Titsas A, Ferguson M. Impact of opioid use on dentistry. Aust Dent J 2002; 47(2): 94-98.##9. Fazzi M, Vescovi P, Savi A, Manfredi M, Peracchia M. The effects of drugs on the oral cavity. Minerva Stomatol 1999; 48(10): 485-492.##10. Faruque S, Edlin BR, McCoy CB, Word CO, Larsen SA, Schmid DS, et al. Crack cocaine smoking and oral sores in three inner-city neighborhoods. J Acquir Immune Defic Syndr Hum Retrovirol 1996; 13(1): 87-92.##11. Bullock K. Dental care of patients with substance abuse. Dent Clin North Am 1999; 43(3): 513-526.##12. Madinier I, Harrosch J, Dugourd M, Giraud-Morin C, Fosse T. The buccal-dental health of drug addicts treated in the University hospital centre in Nice. Presse Medicale 2003; 32(20): 919-923.##13. Molendijk B, Horst GT, Kasbergen M, Truin GJ, Mulder J. Dental health in Dutch drug addicts. Community Dent Oral Epidemiol 1996; 24(2): 117-119.##14. Robinson P, Acquah S, Gibson B. Drug users: oral health-related attitudes and behaviours. Br Dent J 2005; 198(4): 219-224.##15. Charnock S, Owen S, Brookes V, Williams M. A community based programme to improve access to dental services for drug users. Br Dent J 2004; 196(7): 385-388.##16. Shekarchizadeh H, Ekhtiari H, Khami MR, Virtanen JI. Patterns of pre-treatment drug abuse, drug treatment history and characteristics of addicts in methadone maintenance treatment in Iran. Harm Reduction Journal 2012; 9(1): 18.##17. Pourhashemi SJ, Ghane M, Shekarchizadeh H, Jafari A. Oral health determinants among female addicts in Iran. Contemp Clin Dent 2015; 6(3): 375-380.##18. Shekarchizadeh H, Khami MR, Mohebbi SZ, Virtanen JI. Oral health behavior of drug addicts in withdrawal treatment. BMC Oral Health 2013; 13(1): 11.##19. Majid Akbari, Morteza Faghani, Ali Kazemian, Reza Afshari, Ali Taghian, Talebi A. Evaluation of Oral Health Status and Dental Need Assessment in Narcotic Drug Abusers. J Mashad Dent Sch 2015; 39(3): 191-200 (Persian).##20. Seyyed Moallemi Z, Taheri A, Hatami H. Investigating the Relation of Drug Abusing and Oral Health in Addicts. J Isfahan Med Sch 2015; 33(333): 643-652 (Persian).##21. McKenna G, Madden J, Manton S, Cronin M. Survey of oral health behaviors of patients receiving methadone therapy at a drug rehabilitation centre. Journal of Theory and Practice of Dental Public Health 2013; 1(3): 6-13.##22. Gupta T, Shah N, Mathur V, Dhawan A. Oral health status of a group of illicit drug users in Delhi, India. Community Dent Health 2012; 29(1): 49-54.##23. Walsh C, MacMillan HL, Jamieson E. The relationship between parental substance abuse and child maltreatment: findings from the Ontario Health Supplement. Child Abuse Negl 2003; 27(12): 1409-1425.##24. Barbadoro P, Lucrezi D, Prospero E, Annino I. Improvement of knowledge, attitude, and behavior about oral health in a population of alcohol addicted persons. Alcohol Alcohol 2008; 43(3): 347-350.##25. Scheutz F. Five year evaluation of a dental care delivery system for drug addicts in Denmark. Community Dentistry Oral Epidemiol 1984; 12(1): 29-34.##26. Hessari H, Vehkalahti MM, Eghbal MJ, Murtomaa HT. Oral health among 35-to 44-year-old Iranians. Med Princ Pract 2007; 16(4): 280-285.##27. Du M, Bedi R, Guo L, Champion J, Fan M, Holt R. Oral health status of heroin users in a rehabilitation centre in Hubei province, China. Community Dent Health 2001; 18(2): 94-98.#### ##

شیوه زندگی ارتقا دهنده سلامت در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمان در سال 1395 Health-promoting Lifestyle among Students in Kerman University of Medical Sciences, 2016 1 1 سابقه و هدف: رعایت شیوه زندگی سالم در دوران جوانی می‌تواند تاثیر به سزایی در پیشگیری از ابتلا به بیماری‌های مزمن داشته باشد. سلامت دانشجویان رشته‌های مرتبط با پزشکی به دلیل جایگاه حرفه‌ای آن‌ها در نظام سلامت بسیار مهم است. در مطالعه حاضر شیوه زندگی ارتقا دهنده سلامت و عوامل تاثیرگذار بر آن در دانشجویان پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی بررسی می‌شود. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی بر روی 650 دانشجوی رشته پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه‌ای در سال 1395 در کرمان انجام شد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه خود ایفای استاندارد health promoting life style (HPLP-II) بود. پس از جمع‌آوری داده‌ها، اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آنالیز رگرسیون خطی تک متغیره و چند متغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: میانگین نمره رفتارهای ارتقا دهنده سلامت در شرکت کنندگان این مطالعه9/22 ± 93/104 بود. میانگین نمره ارتقادهنده سلامت با جنس دانشجویان، وضعیت تاهل، محل سکونت و مقطع تحصیلی دانشجویان ارتباط معنی‌داری نداشت. ارتباط معنی‌داری بین میانگین نمره رفتارهای ارتقا دهنده سلامت، ابعاد تغذیه، رشد معنوی، روابط بین فردی و مدیریت استرس و رشته تحصیلی مشاهده شد (005/0< p). استنتاج: دانشجویان پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی دانشگاه علوم پزشکی کرمان از نظر رفتار ارتقادهنده سلامت وضعیت مناسبی ندارند و شیوه زندگی دانشجویان داروسازی و دندانپزشکی به مراتب از دانشجویان پزشکی نامناسب‌تر می‌باشد. سیاستگذاران باید توجه ویژه‌ای به آموزش و ترویج رفتارهای سلامت محور در اقشار دانشجو داشته باشند.   2 Background and purpose: Healthy lifestyle is an important factor in prevention of chronic diseases. The health of medical students is highly influential due to their fundamental role in every health system. In this study, the health-promoting lifestyle and its determinants were evaluated in medical, dental, and pharmacy students. Materials and methods: This cross-sectional study was conducted in 650 students using stratified sampling in Kerman, Iran 2016. The health-promoting lifestyle profile (HPLP-II) was used and data was analyzed applying univariate and multivariate linear regression analysis in SPSS. Results: The mean score for health-promoting lifestyle was 104.93±22.9 which had no significant relationship with gender, marital status, living condition, and the education levels. There was a significant association between the field of study and the mean score for health-promoting lifestyle, nutrition, spiritual growth, interpersonal relationship, and stress management (P<0.005). Conclusion: The health-promoting lifestyle is believed to be inappropriate in medical, dental and pharmacy students in Kerman University of Medical Sciences. However, medical students had a better lifestyle compared to dental and pharmacy students. Authorities should provide university students with training programs on healthy lifestyle.   54 65 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/16 1396/7/24 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/16 1396/10/26 مینا دانایی Mina Danaei استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات اچ آی وی و عفونت های آمیزشی، مرکز همکار سازمان جهانی بهداشت، پژوهشکده آینده پژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایران غفار بنام Ghafar Benam پزشک عمومی، مرکز تحقیقات مدل سازی در سلامت، پژوهشکده آینده پژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایران محسن مومنی Mohsen Momeni استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده آینده پژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ایران danaei.mina@gmail.com lifestyle health promotion university students شیوه زندگی ارتقا سلامت دانشجویان 1. Chiapperino L, Tengland PA. Empowerment in healthcare policy making: three domains of substantive controversy. Health Promot J Austr 2016; 26(3): 210-215.##2. Tol A, Tavassoli E, Shariferad GR, Shojaeezadeh D. Health-promoting lifestyle and quality of life among undergraduate students at school of health, Isfahan university of medical sciences. J Educ Health Promot 2013; 2: 11.##3. Reeves MJ, Rafferty AP. Healthy lifestyle characteristics among adults in the United States, 2000. Arch Intern Med 2005; 165(8): 854-857.##4. Chiuve SE, McCullough ML, Sacks FM, Rimm EB. Healthy lifestyle factors in the primary prevention of coronary heart disease among men. Circulation 2006; 114(2): 160-167.##5. Loef M, Walach H. The combined effects of healthy lifestyle behaviors on all cause mortality: a systematic review and meta-analysis. Prev Med 2012; 55(3): 163-170.##6. Babanejad M, Rajabi A, Mohammadi S, Partovi F, Delpisheh A. Investigation lifestyle and prediction of changes in its associated factors amongst health students. J Health 2013; 4(2): 147-155 (Persian).##7. Emami S BNM, Nabinezhad Male F, Alitabar Malekshah R. Health Promotion Beahaviors and Its Related Factors in Students of Mazandaran University of Medical Sciences. Tabari J Prev Med 2015; 1(3): 25-32 (Persian)##8. Alissa EM, Alsawadi H, Zedan A, Alqarni D, Bakry M, Hli NB. Knowledge, attitude and practice of dietary and lifestyle habits among medical students in King Abdulaziz University, Saudi Arabia. International Journal of Nutrition and Food Sciences 2015; 4(6): 650-655.##9. Bandi MFG, Kaffashi S. Sleep pattern in medical students and residents. Arch Iran Med 2009; 12(6): 542-549 (Persian).##10. Baradaran-Rezaei M, Shirvani M, Fathi-Azar E. Comparative Study of the Physical Activity Among Students Medical and ##Non-medical Universities of Tabriz. Iran Journal of Nursing (IJN) 2008; 21(55): 77-87 (Persian).##11. Alizadeh M, Ghabili K. Health related lifestyle among the Iranian medical students. Res Biol Sci 2008; 3(1): 4-9.##12. Mortazavi Z, Shahrakipour M. Body mass index in Zahedan University of Medical sciences students. Zahedan J Res Med Sci (Tabib e Shargh) 2002; 4(2): 81-85 (Persian).##13. Askarian M, Dehghani Z, Danaei M, Vakili V. Knowledge and Practice of Medical Students on Healthy Lifestyle: A Cross-Sectional Study in Shiraz. J Health Sci Surveillance Sys 2013; 1(2): 77-82 (Persian).##14. Ueda A, Wei CN, Minamoto K, Ueda K, Harada K, Fukumoto K. Assessment of health-promoting lifestyle profile in Japanese university students. Environ Health Prev Med 2012; 17(3): 222-227.##15. Pollard J, Kirk SL, Cade J. Factors affecting food choice in relation to fruit and vegetable intake: a review. Nutr Res Rev 2002; 15(2): 373-387.##16. Pirincci E, Rahman S, Durmuş A, Erdem R. Factors affecting health-promoting behaviours in academic staff. Public Health 2008; 122(11): 1261-1263.##17. Jackson ES, Tucker CM, Herman KC. Health value, perceived social support, and health self-efficacy as factors in a health-promoting lifestyle. J Am College Health 2007; 56(1): 69-74.##18. Nacar M, Baykan Z, Cetinkaya F, Arslantas D, Ozer A, Coskun O, et al. Health promoting lifestyle behaviour in medical students: a multicentre study from Turkey. Asian Pac J Cancer Prev 2014; 15(20): 8969-8974.##19. Saber Shahraki E, Rahimian Boogar I, Najafi M. The effect of health promotion intervention on health-related behaviors in university students. Journal of Health Promotion Management (JHPM) 2015; 5(1): 83-93 (Persian).##20. Moshki M, Torabi FS. Lifestyle factors and their association with some relevant factors in adolescence using the theory of planned behavior. J Mazandaran Univ Med Sci 2014; 23(2): 117-126 (Persian).##21. Mansorian M, Qorbani M, Solaimani M, Masoodi R, Rahimi E, Asayesh H. A survey of lifestyle and its influential factors among the University student in Gorgan. J Jahrom Univ Med Sci 2009;7(1): 62-71 (Persian).##22. Mohammadi Zeidi I, Pakpour Hajiagha A, Mohammadi Zeidi B. Reliability and validity of Persian version of the health-promoting lifestyle profile. J Mazandaran Univ Med Sci 2012; 21(1): 102-113 (Persian).##23. Mehri A, Solhi M, Garmaroudi G, Nadrian H, Sighaldeh SS. Health promoting lifestyle and its determinants among university students in Sabzevar, Iran. Int J Prev Med 2016; 7: 65 (Persian).##24. Can G, Ozdilli K, Erol O, Unsar S, Tulek Z, Savaser S, et al. Comparison of the health promoting lifestyles of nursing and non nursing students in Istanbul, Turkey. Nurs Health Sci 2008; 10(4): 273-280.##25. Esmaeili A, Salem Z, Sheikh F, Rezaeian M, Ebrahimi Negad S. Assessment of health-promoting lifestyle in medical students of Rafsanjan University of Medical Sciences, Iran, in 2014. Journal of Occupational Health and Epidemiology(JOHE) 2015; 4(1): 19-25 (Persian).##26. Emami S BNM, Nabinezhad Male F, Alitabar Malekshah R. Health Promotion Beahaviors and Its Related Factors in Students of Mazandaran University of Medical Sciences. Tabari Journal of Preventive Medicine Mazandaran University of Medical Sciences(tjpm) 2016; 1(3): 25-32 (Persian).##27. Haase A, Steptoe A, Sallis JF, Wardle J. Leisure-time physical activity in university students from 23 countries: associations with health beliefs, risk awareness, and national economic development. Prev Med 2004; (1): 182-190.##28. Nazariane Madavani A, Ramezani A. Evaluation of barriers and strategies for developing the share of leisure activities for students: Research on University Sport. Sport Sciences Research Institue of Iran 2013; 1(3): 13-28 (Persian).##29. Pakseresht S, Rezaei K, Pasha A, Kazemnejad Leili, Hasandoost F. Health Promoting Lifestyle among Students at Guilan University of Medical Sciences. J Holist Nurs Midwifery 2017; 27(1): 19-26 (Persian).##30. Von Bothmer MI, Fridlund B. Gender differences in health habits and in motivation for a healthy lifestyle among Swedish university students. Nurs Health Sci 2005; 7(2): 107-118.##31. Motlagh Z, Mazloomy-Mahmoodabad S, Momayyezi M. Study of Health-promotion behaviors among university of medical science students. Zahedan J Res Med Sci 2011; 13(4): 29-34 (Persian).##32. Al Kandari F, Vidal VL, Thomas D. Health promoting lifestyle and body mass index among College of Nursing students in Kuwait: A correlational study. Nurs Health Sci 2008; 10(1): 43-50.##33. Farmanbar R. A study on health maintenance methods in students of Guilan University of Medical Sciences. J Guilan Univ Med Sci 2003; 12(46): 34-43 (Persian).##34. Shaban M, Mehran A, Taghlili F. ##Relationship between Perception of Health Concept and Health Promoting Behaviors: A Comparative Study among Tehran University Medical and Non-medical Students. Hayat 2007; 13(3): 27-36 (Persian).#### ##

تحلیل بقای بیماران مبتلا به سرطان ریه با استفاده از مدل رگرسیونی کاکس Survival Analysis of Patients with Lung Cancer Using Cox Regression Model 1 1 سابقه و هدف: سرطان ریه یکی از شایع‌ترین سرطان‌ها در جهان و سومین عامل مرگ و میر در ایران است. هدف مطالعه حاضر تحلیل بقای بیماران مبتلا به سرطان ریه و شناسایی متغیرهای تأثیرگذار بر بقای بیماران مزبور می باشد. مواد و روش‌ها: دراین مطالعه هم‎گروه تاریخی، داده‌ها از پرونده‎های پزشکی 259 نفر از مبتلایان به سرطان ریه که بین سال‌های 1384 تا 1394 به بیمارستان شریعتی تهران مراجعه نموده بودند، استخراج شد. رخداد موردنظر، فوت بیمار بر اثر سرطان ریه تعیین گردید. برای برآورد احتمال بقای بیماران از روش کاپلان مایر و اثر متغیرهای مختلف بر زمان بقای بیماران از مدل مخاطرات متناسب کاکس در نرم‎افزار R استفاده شد. یافته‌ها: در مطالعه حاضر میانگین سن تشخیص بیماران 46/12±86/62 می باشد. هم‎چنین میانگین و میانه بقای بیماران به ترتیب 33/3±93/2 و 4/2 سال به دست آمد. تعداد 140 نفر (54 درصد) از بیماران فوت نمودند. احتمال‎های بقای 1، 2 و 3 ساله به ترتیب 63 درصد ، 53 درصد و 46 درصد برآورد گردید. براساس نتایج مدل مخاطرات متناسب کاکس (05/0p<) بین زمان بقای بیماران و متغیرهای PCO2 (021/1HR=)، سن تشخیص بیماری (805/0HR=)، نوع تومور NSCLC نسبت به SCLC (567/0HR=) و متاستاز مغز (792/1HR=) ارتباط معنی دار وجود دارد. استنتاج: نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد زمان بقای بیماران مبتلا به سرطان ریه بسیار کوتاه است و با افزایش سن بیماران کاهش می‌یابد. هم‌چنین خطر مرگ در بیماران دارای سرطان ریه سلول کوچک (SCLC) و بیمارانی که دچار متاستاز مغز شده اند، بیش تر از سایر بیماران می باشد. 2 Background and purpose: Lung cancer is the third cause of death and amongst the five common cancers in Iran. The aim of this study was to analyze the survival rate of patients with lung cancer and identifying the variables influencing their survival. Materials and methods: In a retrospective cohort study, the data was extracted from the medical records of 259 patients with lung cancer who had attended Tehran Shariati Hospital during 2005-2015. The survival rate was estimated using the Kaplan-Meier method and log-rank test was applied for comparison of survival function. The event was specified as death due to lung cancer. The Cox’s proportional hazard model was used to investigate the effect of various variables on patient survival time using the R software. Results: The mean age of the patients was 62.86±12.46 and the estimated median survival time was 2.4 years (2.93±3.33). Hundred and forty patients (54%) died. According to the Kaplan-Meier method, 1, 2, and 3 years survival rates were estimated to be 63%, 53%, and 46%, respectively. Based on Cox proportional hazards analysis, the patient’s survival time was significantly associated with PCO2 (HR= 1.021), age at diagnosis (HR= 0.805), type of tumor (NSCLC vs. SCLC) (HR= 0.567), and brain metastasis (HR= 1.792). Conclusion: The survival time for patients with lung cancer was found to be quite short. This time decreases by increase in patients’ age. Also, the risk of death in a patient either with SCLC or metastasis was higher than other patients.     66 74 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/162017/09/19 1396/6/28 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/162018/04/10 1397/1/21 فاطمه بابانژاد Fatemeh Babanejhad کارشناسی ارشد آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران babanejhad2014@gmail.com جمشید یزدانی چراتی Jamshid Yazdani Charati دانشیار، گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران jamshid.charati@gmail.com بیژن شعبانخانی Bizhan Shbankhani استادیار، گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Shbankhani@yahoo.com رسول علیاننژاد Rasoul Aliyannejhad استادیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران aliannejad@tums.ac.ir ساسان صایر Sasan Saber استادیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران Saber@sina.tums.ac.ir سعید قاسمخانی Saeed Ghasemkhani کارشناسی ارشد ریاضیات کاربردی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، تهران، ایران ایران s.ghasemkhani91@gmail.com lung cancer survival time Cox Regression Analysis Kaplan–Meier estimator سرطان ریه زمان بقا رگرسیون کاکس روش کاپلان مایر 1. Kang SM, Sung HJ, Ahn JM, Park JY, Lee SY, Park CS, et al. The Haptoglobin chain as a supportive biomarker for human lung cancers. Mol Biosyst 2011; 7(4): 1167-1175.##2. Aberle DR, Adams AM, Berg CD, Black WC, Clapp JD, Fagerstrom RM, et al. Reduced lung-cancer mortality with low-dose computed tomographic screening. N Engl J Med 2011; 365(5): 395-409.##3. Kwak EL, Bang YJ, Camidge DR, Shaw AT, Solomon B, Maki RG, et al. Anaplastic lymphoma kinase inhibition in non-small-cell lung cancer. N Engl J Med 2010; 363(18): 1693-1703.##4. Minna JD, Schiller JH. Oncology and Hematology. In: Anthony S, Fauci AS, Kasper DL, Braunwald E, Hauser SL, Longo Dl, et al, editors. Harrison’s Principles of internal medicine. 17th ed. United States. McGraw-Hill; 2008. P. 551-563.##5. Alberg A, Yung R, Samet J. Epidemiology of lung cancer. In: Mason R, Murray J, Broaddus V, Nadel J, (eds). Mason: Murray & Nadel’s Textbook of Respiratory Medicine. 4th ed. New York (NY): Saunder; 2005. p. 1328-1348.##6. Cox DR. Regression models and life-tables. Journal of the Royal Statistical Society, Series B (Methodological) 1972; 34(2): 187-220.##7. Nardi A, Schemper M. Comparing Cox and parametric models in clinical studies. Statist Med 2003; 22: 3597-3610.##8. Arrieta O, Núñez-Valencia C, Reynoso-Erazo L, Alvarado S, Flores-Estrada D, Angulo LP, et al. Health-related quality of life in patients with lung cancer: validation of the mexican-spanish version and association with prognosis of the EORTC QLQ-LC13 questionnaire. Lung Cancer 2012; 77(1): 205-211.##9. Zahir ST, Mirtalebi M. Survival of patients with lung cancer, Yazd, Iran. Asian Pac J Cancer Prev 2012; 13(9): 4387-4391.##10. Tas F, Ciftci R, Kilic L, Karabulut S .Age is a prognostic factor affecting survival in lung cancer patients. Oncol Lett 2013; 6(5): 1507-1513.##11. Abazari M, Gholamnejad M, Roshanaei GH, Abazari R, Roosta Y, Mahjub H . Estimation of Survival Rates in Patients with Lung Cancer in West Azerbaijan, the Northwest of Iran: Asian Pac J Cancer Prev 2015; 16(9): 3923-3926.##12. Faradmal J, Kazemnejad A, Khoda Bakhshi R, Hajizadeh E, Gohari MR. Comparing three Comparing three adjuvant chemotherapy regimes after modified radical mastectomy in breast cancer patients using log-logistic ##model”. Koomesh 2006; 11(4): 279-287 (Persian).##13. Akbari M, Mirzaei H, Soori H. 5-year survival in breast cancer patients referred to a university hospital and Jurjani. Hakim Research Journal 2006; 9(2): 39-44 (Persian).##14. Friedel G, Fritz P, Goletz S, Kristen R, Brinkmann F, Dierkesmann R, et al. Postoperative survival of lung cancer patients: are there predictors beyond TNM. Anticancer Research 2013; 33(4): 1609-1619.##15. Ehteshamifar A, Mousavi SAJ, Aram N, Deldar M, Raiisi S, Nekoie N, et al. Prevalence of different histopathologic types of lung cancer in patients of tehran city hospitals during 1992-1999. Razi Medical Journal 2001; 26(8): 373-381 (Persian).##16. Najafi F, Jafari R, Mozaffari HR, Leghaei Z. Trend in lung cancer incidence in Kermanshah province-Iran. J Kermanshah Univ Med Sci 2010; 14(4): 342-348 (Persian).##17. Jiang X, de Groh M, Liu S, Liang H, Morrison H. Rising incidence of adenocarcinoma of the lung in Canada. Lung Cancer 2012; 78(1): 16-22.##18. Haraguchi S, Koizumi K, Mikami I, Junichi O, IijimaY, Ibi T, et al. Clinicopathological characteristics and prognosis of non-small cell lung cancer patients, associated with a family history of lung cancer. Int J Med Sciences 2012; 9(1): 68-73.##19. Mkrantonakis PD, Galani E and Harper PG. Non-small cell lung cancer in elderly. Oncologist 2004; 9(5): 556-560.##20. Maione P, Rossi A, Sacco PC, Schettino C, Bareschino M. Treating advanced non-small cell lung cancer in the elderly. Ther Adv Med Oncol 2010; 2(4): 251-260.##21. Charloux A, Quoix E, Wolkove N, Small D, Pauli G, Kreisman H. The increasing incidence of lung adenocarcinoma: reality or artefact? A review of theepidemiology of lung adenocarcinoma. Int J Epidemiol 1997; 26(1): 14-23.##22. Choy H, Safran H, Akerley W, Graziano LS, Bogart AJ, Cole BF. Phase II Trial of Weekly Paclitaxel and Concurrent Radiation Therapy for Locally Advanced Non-Small Cell Lung Cancer. Clin Cancer Res 1998; 4(8): 1931-1936.## ##

تحلیلی بر نظام ارجاع بیماران در برنامه پزشک خانواده شهری، با رویکرد SWOT از منظر ذینفعان: یک مطالعه کیفی Analysis of the Patient Referral System in Urban Family Physician Program, from Stakeholders` Perspective Using SWOT Approach: A Qualitative Study 1 1 هدف: بمنظور ارتقاء سلامت و جلوگیری از مراجعه مکرر و غیرضروری به مراکز تخصصی و اتلاف منابع، نظام سطح‌بندی خدمات اجرا شد، که ارتباط بین این سطوح از طریق نظام ارجاع صورت می‌گیرد. هدف این مطالعه، تحلیلی بر نظام ارجاع بیماران در برنامه پزشک خانواده شهری با رویکرد SWOT بود. مواد و روش ها: این پژوهش کیفی با روش مصاحبه عمیق و نیمه‌ساختاریافته در سال 1395 انجام شد. حجم نمونه شامل 20نفر از کارشناسان خبره، پزشکان خانواده، مدیران اجرایی و کارشناسان شاغل دربخش بیمه و 10نفر از دریافت‌کنندگان خدمات بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند. پس از انجام مصاحبه‌ها، اطلاعات به روش تحلیل ساختار و درون‌مایه تحلیل گردید. یافته‌ها: نقاط قوت شامل: کاهش هزینه‌ها، دسترسی عادلانه، ارتقاء سطح سلامتی و ارائه خدمات به صورت سطح‌بندی تکاملی بودند. نقاط ضعف شامل عدم آگاه‌سازی مردم ومسائل مربوط به پزشکان، کیفیت نظارت، مدیریت، مکانیسم پرداخت، پرونده الکترونیک سلامت، سازمان‌های بیمه‌گر و امکانات ناکافی مراکز بهداشتی درمانی بودند. فرصت‌ها شامل: اهمیت سلامت نزد رهبری ومجلس، اشتغال‌زایی، بخش خصوصی، همکاری سازمان‌های بیمه‌گر و سطح سواد بالای گروه هدف (مردم) وتهدیدها شامل: نبودن هماهنگی وهمسویی بین سیاستگذاران، درمان محور بودن نظام سلامت، کم توجهی مردم به مراقبت‌های بهداشتی و رسوخ بخش خصوصی بودند. استنتاج: نتایج نشان داد اگرچه اجرای صحیح نظام ارجاع سبب ارتقاء سلامت جامعه و کاهش هزینه‌های بهداشتی درمانی می‌شود، اما در شرایط فعلی این سیستم از قواعد خود پیروی نمی‌کند.که با عوامل متعددی در ارتباط است که اهتمام جدی، برنامه‌ریزی صحیح و اقدام به‌موقع مدیران نظام سلامت را بمنظور مرتفع نمودن آنها، طلب می‌کند.   2 Background and purpose: Leveling of health services and resources is implemented in Iran to promote the health situation and preventing unnecessary visits and waste of human and financial resources. The relationship between these levels is built through referral system. The aim of this study was to analyze the patient referral system at all levels of the health system using Strengths, Weaknesses, Opportunities and Threats (SWOT) approach. Materials and methods: This qualitative study was done by semi-structured and in-depth interviews in 2016. The sample size consisted of 20 people including administrative officers, family physicians, executive managers, and individuals working in insurance sector and 10 people receiving insurance services who were selected purposefully. Data was analyzed using content and structural analysis. Results: The strengths included: reducing the costs, providing equitable access to health services, promoting the health level, and providing services in an evolutionary level. The weaknesses included not informing the people, physician issues, poor monitoring and evaluation, management issues, payment mechanisms, electronic health records, insurance organizations, and inadequate facilities and equipment of health centers. Opportunities included: the importance of health and health care for the leadership and the parliament, job creation, active participation of the private sector, the high level of literacy of the target group (people), and the cooperation of insurance organizations. The threats included lack of coordination and alignment between policy makers and planners, the therapeutic focus of health system, lack of attention of people to health care, and the influences of private sector. Conclusion: The appropriate implementation of referral system promotes the health of society and increases the healthcare burden. But today, it does not follow its own rules which is caused by different factors. Therefore, health authorities should address these by appropriate planning and timely actions.   75 87 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/162017/09/192017/03/18 1395/12/28 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/162018/04/102018/04/28 1397/2/8 خدیجه صفی زاده جم مختاری Khadije Safizadehe Chamokhtari دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران s5510.1371@yahoo.com قاسم عابدی Ghasem Abedi دانشیار، گروه مدیریت بهداشت، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ابوالفضل مروی Aboalfazl Marvi دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران referral system challenges strength weakness referral system family physician چالش‌های نظام ارجاع نقاط قوت و ضعف نظام ارجاع پزشک خانواده 1. Abedi G, Marvi A, Soltani Kentaie SA, Abedini E, Asadi Aliabadi M, Safizadehe Chamokhtari K, et al. SWOT analysis of implementation of urban family physician plan from the perspective of beneficiaries: A qualitative study. J Mazandaran Univ Med Sci 2017; 27(155): 79-93 (Persian).##2. Grava-Gubins I, Scott S. Effects of various methodologic strategies Survey response rates among Canadian physicians and physicians-in-training. Can Fam Physician 2008; 54(10): 1424-1430.##3. Ebadifard Azar F. Patients admission and referral system observance in live educational centers Iran Univ Med Sci (IUMS). J Qazvin Univ Med Sci 2002;6(3):30-35 (Persian).##4. Morse JM, Field PA. Qualitative research methods for health professionals. 2nd ed. Thousand Okas, California: SAGE Publications; 1995. ##5. Afkar A, Pourreza A, Mehrabian F. Family physician performance from the perspective of Gilani customers. Journal of Hospital. 2013; 12(1): 39-48 (Persian).##6. Rouhani S, Akbarzadeh F. The impact of change of payment mechanism on the performance of rural health centers in ambulatory care under family medicine scheme in Sari and Joybar. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 22(1): 96-103 (Persian).##7. Rouhani S, Yazdani Charati J, Mohammadpour RA. Structural Quality and Utilization of Outpatient Curative Care Under Family Medicine Scheme in Rural Area of Mazandaran–Iran. Iran J Health Sci 2013; 1(2): 28-34 (Persian).##8. Rouhani S, Bagher M. Experience of Family Physicians in Rural Areas Regarding Referral System and Improving it (A qualitative study). J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(131): 1-13 (Persian).##9. Nasiripour A, Motaghi M, Navvabi N. The performance of referral system from the perspective of family physicians of Kashan University of Medical Sciences: 2007-20012. Journal Of Health Promotion Management (JHPM) 2014; 3(3): 58-68 (Persian).##10. Ahmadi B, Arab M, Narimisa P, Janani L, Najafpour J. The pattern of drug prescription by family medicine and per head drug consumption in Ahvaz County. Health Care Management Journal 2013; 4(3-4): 25-34 (Persian). ##11. Moriarty J. Qualitative methods overview. London: National Institue for Health Research School for Social Care, 2011. p 43.##12. Matveev AV. The advantages of employing quantitative and qualitative methods in intercultural research: Practical implications from the study of the perceptions of intercultural communication competence by American and Russian managers. Bulletin of Russian Communication Association. Theory of Communication and Applied Communication 2002; 1: 59-67.##13. Braun V, Clarke V. Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology 2006; 3(2) :77-101.##14. Lacey A, Luff D. Qualitative data analysis: Trent Focus. London: University of Sheffield; 2001.##15. Ranjbar H, Haghdost AA, Salsali M, Khoshdel A, Solyimani MABahrami N. in qualitative research: A Guide for beginning. Annals of Military and Health Sciences Research 2012; 10(3): 238-250 (Persian).##16. Marshall MN. Sampling for qualitative research. Fam Pract 1996;13(6): 522-526.##17. Rashidian A, Eccles MP, Russell I. Falling on stony ground? A qualitative study of implementation of clinical guidelines’ prescribing recommendations in primary care. Health Policy 2008; 85(2): 148-161.##18. Jannati A, Maleki M, Gholizade M, Narimani M, Vakeli S. Assessing the strengths & weaknesses of family physician program. J Knowledge & Health 2010; 4(4): 38-43.##19. Van Uden CJ, Winkens RA, Wesseling GJ, Crebolder HF, Van Schayck CP. Use of out of hours services: a comparison between two organisations. Emerg Med J 2003; 20(2): 184-187.##20. Kumar R. Future of profession. J Family Med Prim Care 2016; 5(4): 745-746.##21. Afshar kazerouni P. Investigation of weakness of family doctor plan strengths and weaknesses and determine awareness and satisfy of peoples, doctors and medical center workers in the Fars state. Tehran: Rural Medical Assurance pub; 2009. (Persian).##22. Nasrollahpour Shirvani D, Ashrafian Amiri H, Motlagh M, Kabir M, Maleki MR, Shabestani Monfared A, et al. Evaluation of the function of referral system in family physician program in Northern provinces of Iran: 2008. J Babol Univ Med Sci 2010; 11(6): 46-52 (Persian).##23. Hosseini Faraji H. Performance evaluation of family physician program in Imam Khomeini's Relief Committee. Yazd province: Azad Uviversity; 2005. P 24. (Persian).##24. Golalizade H, Moosazadeh M, Amiresmaili M, Ahangar N. Challenges in second level of referral system in family physician plan: A qualitative research. J Med Coun I.R. Iran ##2012; 29(4): 309-321 (Persian).##25. Tahmasbi B, Abedi G, Abedini E, Nadi A, Moosazadeh M, Rostami F. Analysis of Patients’ Satisfaction from Urban Family Physician Program in Mazandaran Province. J Mazandaran Univ Med Sci 2017; 26(144): 65-75 (Persian).##26. Jaturapatporn D, Dellow A. Does family medicine training in Thailand affect patient satisfaction with primary care doctors? BMC Fam Pract. 2007; 8: 14.##27. Rasoulinejad SA, Rasoolinejad MS. A study of refferal System in health Delivery system recommender alternative strategies: Kashan Health Care Network. Hakim Res J 2002; 4(4): 328-242 (Persian).##28. Hoseini R DM, Mesbah N, Hajian K, Hajiahmadi M, Sajjadi P, Amoui A. Evaluation of patients referred in health center in Gotab (Babol) in 2003. J Babol Univ Med Sci 2005; 7(3): 85-90 (Persian).##29. Mehrolhassani MH, Sirizi MJ, Poorhoseini SS, Feyzabadi VY. The Challenges of Implementing Family Physician and Rural Insurance Policies in Kerman Province, Iran: A Qualitative Study. Journal of Health and Development 2012; 1(3): 193-206 (Persian).##30. Meléndez V, Ohara K, Ohi G, Uehara N. Study of a patient referral system in the Republic of Honduras. Health Policy Plan 1998; 13(4): 433-445.##31. Shokrizadeh AL, Karami M. The effects of information technology on the improvement of health systems in the viewpoint of the staff of Beheshti Hospital, Kashan. Health Inf Manage 2012; 8(6): 835-841 (Persian).##32. Moosazadeh M, Abedi G, Farshidi F, Naghibi A, Rostami F, Afsharimoghaddam A. Satisfaction Rate of Service Recipients and Providers of Rural Family Physician Program in Iran: A systematic Review and Meta-analysis. J Mazandaran Univ Med Sci 2015; 25(131): 165-180 (Ppersian).#### ##

ارزیابی کاربرد مدل های تجزیه و تحلیل اثر حالت خطا، ابزار ارزیابی سریع منحصربفرد و آنالیز مقدماتی خطر به منظور بهبود فرآیند مدیریت پسماندهای بیمارستانی: مطالعه موردی بیمارستان فاطمه زهرا (س) Risk Assessment of Sari Fatemeh Zahra Hospital Using Failure Mode Effect Analysis, Individualized Rapid Assessment Tool, and Preliminary Hazard Analysis 1 1 سابقه و هدف: شناسایی ریسک و احتمالا وقوع آن در مدیریت پسماندهای بیمارستانی به منظور مرتفع سازی هزینه های مازاد و جلوگیری از شیوع بیماری ها دارای اهمیت است. هدف از مطالعه حاضر انالیز کمی و تعیین اجزای پسماندهای بیمارستان حضرت فاطمه الزهرا ساری، بررسی وضعیت مدیریت پسماند و اولویت بندی ریسکهای موجود می باشد. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر توصیفی – مقطعی بوده و در سال 95 در بیمارستان حضرت فاطمه الزهرا انجام شد. روش چوپانگولوس به منظور انالیز کمی- فیزیکی پسماند استفاده گردید. چک لیست ارزیابی سریع منحصر به فرد به منظور تعیین وضعیت مدیریت پسماند و مدل های آنالیز مقدماتی خطر و حالت شکست – آنالیز اثرات برای تعیین و اولیت بندی ریسک های بکاررفت. یافته‌ها: مجموع پسماندهای تولیدی، عادی، عفونی و نوک تیز و برنده به ترتیب برابر 54/1011، 45/600  ، 94/384 ، 15/26 کیلوگرم در روز حاصل شد. پلاستیک، مواد آلی و منسوجات بیشترین درصد پسماند را تشکیل داده اند. در ابزار ارزیابی سریع منحصر بفرد نمره به دست آمده توسط بیمارستان 15/82 درصد بود که وضعیت مدیریت پسماند را عالی نشان می دهد. در مدل آنالیز مقدماتی خطر و حالت شکست – آنالیز اثرات 23 حالت خطا مشاهده شد که در این بین 9 خطا دارای عدد اولویت ریسک بالای 100 بود. استنتاج: مدل های مورد بررسی نشان دادند که مخلوط کردن پسماند های تیز وبرنده با سایر زباله ها، ریختن پسماندهای غیر عفونی و شبه خانگی در سطل های عفونی وبلعکس، از ریسک بالایی برخوادار بوده و نیاز به اقدامات اصلاحی دارند. 2 Background and purpose: Identification of risk in hospital waste management have a major role in reducing the cost of surplus and preventing the spread of diseases. In this quantitative analysis, we aimed at determining waste components, evaluating hospital waste management, and prioritizing the risks in Sari Fatemeh Zahra Hospital. Materials and methods: We performed a descriptive-cross-sectional study in 2015. Tchobanoglous method was used for quantitative-physical analysis of the waste. The individualized rapid assessment tool was applied to evaluate waste management. Preliminary Hazard Analysis and failure mode and effect analysis models were used to identify and prioritize the risks.  Results: Total waste production, general waste, infectious wastes, and sharp objects were 1011.54, 600.45, 384.94, and 26.15 kg/day, respectively. Plastics, organic materials, and textiles constituted the highest amount of waste products. According to the individualized rapid assessment tool, the score obtained by the hospital was 82.15% indicating an excellent waste management. In preliminary hazard analysis, failure mode, and effect analysis models, 23 errors were observed, of which 9 had a priority number greater than 100. Conclusion: The models studied showed that mixing the sharp waste material with other garbage, disposal of non-infectious and semi-household waste in infectious bins and vice versa are of high risk and need corrective measures.   89 107 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/162017/09/192017/03/182017/09/3 1396/6/12 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/162018/04/102018/04/282018/01/2 1396/10/12 طیبه منصوری Tayebeh Mansouri دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران tymn777@gmail.com محمود علی محمدی Mahmoud Alimohammadi دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت ، مرکز تحقیقات آب، موسسه تحقیقات محیط زیست و مرکز تحقیقات عدالت در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران، تهران ایران m_alimohammadi@tums.ac.ir رامین نبی زاده نودهی Ramin Nabizadeh Nodehi استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران rnabizadeh@tums.ac.ir کامیار یغماییان Kamyar Yaghmaeian استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران kyaghmaeian@gmail.com علی آذری Ali Azari گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران 5. دانشجوی دکتری، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران azari.hjh@gmail.com hospital waste management quantitative analysis risk assessment preliminary hazard analysis Hazard Analysis and Failure mode مدیریت پسماندهای بیمارستانی آنالیز کمی ارزیابی ریسک آنالیز مقدماتی خطر حالت شکست – آنالیز اثرات 1. Sattler B, Hall K. Healthy choices: transforming our hospitals into environmentally healthy and safe places. Online J Issues Nurs 2007; 12(2): 3.##2. Askarian M, Vakili M, Kabir G. Results of a hospital waste survey in private hospitals in Fars province, Iran. Waste Manage 2004; 24(4): 347-352.##3. Nie L, Qiao Z, Wu H. Medical Waste Management in China: A Case Study of Xinxiang. Journal of Environmental Protection (JEP) 2014; 5(10): 803-810.##4. Kumar R, Samrongthong R, Shaikh BT. Knowledge, attitude and practices of health staff regarding infectious waste handling of tertiary care health facilities at metropolitan city of Pakistan. J Ayub Med Coll Abbottabad 2013; 25(1-2): 109-112.##5. Sapkota B, Gupta GK, Mainali D. Impact of intervention on healthcare waste management practices in a tertiary care governmental hospital of Nepal. BMC Public Health 2014; 14(1):1005.##6. Chartier Y. Safe management of wastes ##from health-care activities: World Health Organization (WHO); 2014.##7. Ma J, Hipel KW. Exploring social dimensions of municipal solid waste management around the globe–A systematic literature review. Waste Manag 2016; 56: 3-12.##8. Dehghani M, Azam K, Changani F, Fard ED. Assessment of medical waste management in educational hospitals of Tehran University Medical Sciences. Iran J Environ Health Sci Eng 2008; 5(2):131-136 (Persian).##9. Omidvari M, Shahbaazi D. Assessing and Prioritizing Health and Environmental Risks (HSE) in Hospitals. J Ilam Univ Med Sci 2016; 24(1): 43-54 (Persian).##10. Omidvar M, Shahbazi D. Assessing and Prioritizing Health Safety and Environment Risk in Hospitals (Case Study: Shahid Beheshti University of Medical Sciences). www sjimu medilam ac ir. Ilam J Univ Med Sci 2016; 24(1): 43-54 (Persian).##11. Taghipour H, Mosaferi M. Characterization of medical waste from hospitals in Tabriz, Iran. Sci Total Environ 2009; 407(5): 1527-1535 (Persian).##12. Sefouhi L, Kalla M, Bahmed L, Aouragh L. The risk assessment for the healthcare waste in the hospital of Batna city, Algeria. International Journal of Environmental Science and Development (IJESD) 2013; 4(4): 442-445.##13. Bazrafshan E, Kord Mostafapoor F. Survey of medical waste characterization and management in Iran: a case study of Sistan and Baluchestan Province. Waste Manag Res 2011; 29(4): 442-450 (Persian).##14. Sobral J, Teixeira D, Morais H, Neves M, editors. Methodology to assess medical processes based on a Failure Mode and Effects Analysis (FMEA). Bioengineering (ENBENG), 5th Conferece, Coimbra Portugal, 2017: IEEE.##15. Fattahi R, Khalilzadeh M. Risk evaluation using a novel hybrid method based on FMEA, extended MULTIMOORA, and AHP methods under fuzzy environment. Safety Sci 2018; 102: 290-300.##16. Chen YC, Tsai PY. Evaluating the operational risks of biomedical waste using failure mode and effects analysis. Waste Manage Res 2017; 35(6): 593-601.##17. Marinković N, Vitale K, Holcer NJ, Džakula A, Pavić T. Management of hazardous medical waste in Croatia. Waste Manag 2008; 28(6):1049-1056.##18. Damani N, Koolivand A, Sadat M, Mahvi AH, Mazloomi S. Hospital waste generation and management in some provinces of Iran. Toxicol Environ Chem 2013; 95(6):962-969.##19. Al-Khatib IA, Al-Qaroot YS, Ali-Shtayeh MS. Management of healthcare waste in circumstances of limited resources: a case study in the hospitals of Nablus city, Palestine. Waste Manag Res 2009; 27(4): 305-312.##20. Bayat N, Alimohammadi M, Nodehi RN, Dehghani MH, Yaghmaeian K, Berahmand MB, et al. A Survey on the status of hospital waste management using Individualized rapid assessment tool unique (I-RAT). J Res Environ Health 2015; 1(3): 217-227 (Persian).##21. Malekahmadi F, Yunesian M. Analysis of the healthcare waste management status in Tehran hospitals. J Environ Health Sci Eng 2014; 12(1): 116.##22. Manyele S, Lyasenga T. Factors affecting medical waste management in lowlevel health facilities in Tanzania SV. African Journal of Environmental Science and Technology 2010; 4(5). ##23. Farzadkia M, Rastegar A, Gholami H. Survey of Solid Waste Management in Small and Large selected Hospitals of Tehran. www sjimu medilam ac ir. Ilam J Univ Med Sci 2014; 22(2): 149-157 (Persian).##24. Ho CC, Liao CJ. The use of failure mode and effects analysis to construct an effective disposal and prevention mechanism for infectious hospital waste. Waste Manag 2011; 31(12): 2631-2637.##25. Attar Jannesar Nobari F, Yousefinezhadi T, Behzadi Goodari F, Arab M. Clinical Risk Assessment of Intensive Care Unit using Failure Mode and Effects Analysis. Journal of Hospital (jhosp) 2015; 14(2): 49-59 (Persian).##26. Mosquera M, Andrés-Prado MJ, Rodríguez-Caravaca G, Latasa P, Mosquera ME. Evaluation of an education and training intervention to reduce health care waste in a tertiary hospital in Spain. Am J Infect Control 2014; 42(8): 894-897## ##

بررسی روند تغییرات بروز سرطان دهانه رحم در ایران: مطالعه مبتنی بر داده های کشوری سرطان Trends in Cervical Cancer Incidence in Iran According to National Cancer Registry 1 1 سابقه و هدف: سرطان دهانه رحم سومین علت مرگ ناشی از سرطان، در زنان می‌باشد. با توجه به اهمیت و فقدان مطالعات انجام شده در این زمینه و نیز مشخص نبودن روند این سرطان در کشور، این مطالعه با هدف بررسی بروز و روند تغییرات سرطان دهانه رحم در کشور ایران انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی که با استفاده از تحلیل مجدد داده‌های موجود انجام گرفت، از داده‌های نظام ثبت سرطان در ایران طی سال‌های 1382 تا 1388 استفاده گردید. میزان‌های بروز مستقیم گزارش شده، براساس جمعیت سازمان بهداشت جهانی (WHO) استاندارد سازی شد و روند بروز این بیماری در کشور با استفاده از نرم افزار STATA ترسیم گردید. یافته‌ها: بررسی آمار ثبت سرطان در سال‌های 1382 تا 1388، میزان بروز سرطان دهانه رحم در کشور در سال‌های 1382 تا سال 1387 روند صعودی و در سال 1388- 1387 روند نزولی به خود گرفت. در این مدت 4273 مورد سرطان دهانه رحم در کل کشور ثبت گردید، که این تعداد از 394 مورد در سال 1382 به 907 مورد در سال 1388 رسیده است، که نشان‌دهنده‌ی رشد سه برابری موارد کشف و گزارش شده، می‌باشد. استنتاج: بر اساس نتایج مطالعه، بروز سرطان دهانه رحم در ایران به خصوص در مناطق مرکزی کشور در حال افزایش می‌باشد. از این رو تشخیص زودرس به وسیله غربالگری و آموزش بهداشت به منظور پیشگیری اولیه به ویژه در افراد در معرض خطر توصیه می‌شود.     2 Background and purpose: Cervical cancer is the third leading cause of cancer-related death in women. There are not enough information about the trends of this cancer in Iran, so, this study aimed to investigate the incidence and trends of changes in incidence of cervical cancer in Iran. Materials and methods: This study was a reanalysis of existing data (2003-2009) obtained from the National Cancer Registry in Iran. The incidence rates were standardized based on population as suggested by World Health Organization. Then, the incidence trend of cervical cancer was determined by STATA. Results: An increasing trend of cervical cancer was seen between 2003 and 2008 while a descending trend of the disease was observed in 2008- 2009. A total of 4273 cases of cervical cancer were registered in Iran. The number of people who developed the disease raised from 394 in 2003 to 907 in 2009, showing a three-fold increase. Conclusion: According to current study, the incidence of cervical cancer is increasing in Iran, especially in central regions. Therefore, early detection through screening programs and trainings, particularly in patients at higher risk of cervical cancer is recommended.     108 114 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/162017/09/192017/03/182017/09/32014/10/8 1393/7/16 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/162018/04/102018/04/282018/01/22018/01/8 1396/10/18 زهرا وفایی نژاد Zahra Vafaeinezhad رزیدنت داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران زهره کاظمی Zohreh Kazemi استادیار، گروه زنان، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران مسعود میرمعینی Masoud Mirmoeini پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران هدایت الله پیروتی Hedayatollah Piroti دانشجوی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران احسان صادقیان Ehsan Sadeghian رزیدنت جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران محمد محمدعلی- وجری Mohammad Mohammad Ali-Vajari دانشجوی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران نور فتاح Noor Fattah رزیدنت جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران محمد اسحاق روضه Mohammd eshagh Roza دانشیار، گروه گوارش، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران مهدی جعفری Mehdi Jafari اپیدمیولوژیست، مرکز تحقیقات جراحی بیمارستان شریعتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران ایران cervical cancer trend of incidence epidemiology سرطان دهانه رحم روند بروز اپیدمیولوژی 1. Phiphs L. Nursing in cancer. Translated by Sharoki A. 3rd ed. Tehran: Chehr pub; 1994; p: 2 (Persian).##2. Berek JS. Berek and Novak Gynecology. Translated by Valdan M. 1st. Tehran: Naslehfarda Pub; 2007; p: 1133-1134 (Persian).##3. Lotfinejad Sh. [Pap Smear]. 1st. Urmia: Urmia Medical Univercity Publishing; 2006; pp: 1-3 )Persian(. ##4. Jafari M, Moradi Y, Khodadost M, Sekhavati E, Anabad HA, Mansori K, et al. Trend of the esophageal cancer incidence in Iran. Int J Travel Med Glob Health. 2015; 3(2):127-131.##5. Leece P, Kendall C, Touchie C, Pottie K, Angel JB, Jaffey J. Cervical cancer screening among HIV-positive women. Retrospective cohort study from a tertiary care HIV clinic. Can Fam Physician 2010; 56(12): e425-431.##6. Horn LC, Raptis G, Fischer U. Familial cancer history in patients with carcinoma of the cervix uteri. Europ J ObstetGynecol Reproduct Biol 2002; 101(1): 54-57.##7. Horner-Johnson W, Dobbertin K, Andresen EM, Iezzoni LI. Breast and cervical cancer screening disparities associated with disability severity. Women's Health Issues 2014; 24(1): e147-e153.##8. Kashefi MA, Shojaiefard A, Soroush A, Ghorbani AA, Jafari M, Khodadost M, et al. Evaluation of Response to Preoperative Chemotherapy Versus Surgery Alone in Gastroesophageal Cancer: Tumor Resectability, Pathologic Results and Post-Operative Complications. Asian Pac J Cancer Prev 2016; 17: 231-237.##9. Madeleine MM, Daling JR, Schwartz SM, Shera K, McKnight B, Carter JJ, et al. Human papillomavirus and long-term oral contraceptive use increase the risk of adenocarcinoma in situ of the cervix. Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention 2001; 10(3): 171-177.##10. Moradi Y, Jafari M, Chaichian S, Khateri S, Akbarian A, Moazzami B, et al. Trends in Ovarian Cancer Incidence in Iran. Iran J Cancer Prev 2016; 9(6): e5452.##11. Au WW, Sierra-Torres CH, Tyring SK. Acquired and genetic susceptibility to cervical cancer. Mutat Res 2003; 544(2-3): 361-364.##12. Shin HR, Masuyer E, Ferlay J, Curado MP. Cancer in Asia-Incidence rates based on data in cancer incidence in five continents IX (1998-2002). Asian Pac J Cancer Prev 2010; 11 (Suppl 2): 11-16.##13. Benard VB, Howe W, Royalty J, Helsel W, Kammerer W, Richardson LC. Timeliness of cervical cancer diagnosis and initiation of treatment in the National Breast and Cervical Cancer Early Detection Program. J Women's Health (Larchmt) 2012; 21(7): 776-282.##14. M F. Cancer Incidence in Five Provinces of Iran. Ardebil, Gilan, Mazandaran, Golestan and Kerman, 1996–2000. (Persian).##15. Mousavi SM, Gouya MM, Ramazani R, Davanlou M, Hajsadeghi N, Seddighi Z. Cancer incidence and mortality in Iran. Ann ##Oncol 2009; 20(3): 556-563.##16. Smith HO, Tiffany MF, Qualls CR, Key CR. The rising incidence of adenocarcinoma relative to squamous cell carcinoma of the uterine cervix in the United States--a 24-year population-based study. Gynecol Oncol 2000; 78(2): 97-105.##17. Vigod SN, Kurdyak PA, Stewart DE, Gnam WH, Goering PN. Depressive symptoms as a determinant of breast and cervical cancer screening in women: a population-based study in Ontario, Canada. Arch Women's Ment Health 2011; 14(2): 159-168.##18. Curry CL, Sage YH, Vragovic O, Stier EA. Minimally abnormal Pap testing and cervical histology in HIV-infected women. J Women's Health (Larchmt) 2012; 21(1): 87-91.##19. Molavi B, Shojaiefard A, Jafari M, Ghorbani-Abdehgah A, Nasiri S, Yaghoobi-Notash A, et al. The Effect of Ticlopidine on Early Arteriovenous Fistula Thrombosis: A Randomized Clinical Trial. Acad J Surg 2017; 4(1): 9-12.##20. Rijkaart DC, Berkhof J, Rozendaal L, van Kemenade FJ, Bulkmans NW, Heideman DA, et al. Human papillomavirus testing for the detection of high-grade cervical intraepithelial neoplasia and cancer: final results of the POBASCAM randomised controlled trial. Lancet Oncol 2012; 13(1):78-88.##21. Phelan DF, Boitnott JK, Clark DP, Dubay LC, Gravitt PE. Trends of human papillomavirus testing in cervical cancer screening at a large academic cytology laboratory. Obstet Gynecol 2011; 118(2 Pt 1): 289-295.##22. Fischer U, Raptis G, Horn LC. Significance of family anamnesis in cervix carcinoma. Zentralbl Gynakol 2001; 123(5): 302-307.##23. Sung CO, Oh YL, Song SY. Cervical cytology of atypical squamous cells, cannot exclude high-grade squamous intra-epithelial lesion: significance of age, human papillomavirus DNA detection and previous abnormal cytology on follow-up outcomes. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol 2011; 159(1): 155-159.##24. Sawangsang P, Sae-Teng C, Suprasert P, Srisomboon J, Khunamornpong S, Kietpeerakool C. Clinical significance of atypical glandular cells on Pap smears: experience from a region with a high incidence of cervical cancer. J Obstet Gynaecol Res 2011; 37(6): 496-500.#### ##

بررسی اثرات سلولی نارنجین برپیشگیری از سمیت ژنتیکی ناشی از میفه پریستون بر روی لنفوسیت های خون محیطی انسان Cellular Effects of Naringin in Prevention of Genotoxicity Caused by Mifepristone on Human Blood Lymphocytes 1 1 سابقه و هدف: میفه پریستون یک استروئید صناعی خوراکی با فعالیت‌های آنتی‌گلوکوکورتیکوییدی و آنتی‌پروژسترونی است. لذا استفاده از میفه پریستون درطی دوران بارداری می‌تواند برای خانم‌های باردارخطرناک باشد چرا که منجر به آسیب‌های سیتوژنتیکی و در نتیجه سقط جنین می‌شود. ترکیبات فلاو نوییدی مثل نارنجین دارای خاصیت آنتی‌اکسیدانی هستند و سبب از بین بردن رادیکال‌های آزاد مختلف می‌شوند و از آن‌جایی‌که این ترکیب در ایران فراوان است، این مطالعه با هدف بررسی اثرات سلولی نارنجین در برابر آسیب‌های سیتوژنتیکی ناشی از میفه پریستون بر روی لنفوسیت‌های خونی با روش میکرونوکلئوس انجام شد. موادوروش ها:در این مطالعه تجربی با استفاده از سرنگ آغشته به هپارین  ml5 از نمونه خون وریدی از 5 داوطلب مرد سالم و غیرسیگاری تهیه گردید. غلظت‌های مختلف نارنجین و بعد از آن µg/ml43 از دوز آسیب‌زای میفه پریستون به سلول تزریق شدند. جهت ارزیابی تولید میکرونوکلئوس در لنفوسیت‌های دوهسته‌ای مهارشده در سیتوکینز، لام تهیه و با میکروسکوپ نوری بررسی شد. با استفاده از نرم‌افزار Spss و آزمون Anova (posttest:Tukey)، مقادیر مختلف میانگین‌ها با هم مقایسه شدکه 05/0< p به عنوان معنی‌داری درکار آمده است. یافته‌ها: بالاترین میزان میکرونوکلئوس مربوط به گروه کنترل مثبت به ‌مقدار 528/1±67/17 وکم‌ترین میزان میکرونوکلئوس مربوط به گروه نارنجین با دوز µg/ml232 به مقدار5774/0±333/1می‌باشد (05/0< p). دوز µg/ml232 نارنجین به همراه میفه پریستون باعث تغییرات قابل ملاحظه‌ای در تعداد هسته‌های میکرونوکلئوس در مقایسه با نمونه بدون نارنجین شده است. استتنتاج: نارنجین یک آنتی ژنوتوکسیک قوی در برابر آسیب‌های ناشی از میفه پریستون می‌باشد. بنابراین احتمالاً می‌توان از آن به عنوان یک عامل محافظتی در برابر اثرات سمی میفه پریستون استفاده کرد.   2 Background and purpose: Mifepristone is an oral synthetic steroid with antiglucocorticoid and antiprogesterone activities. Therefore, it could be dangerous during pregnancy since it causes cytogenetic damage and, consequently, abortion. Flavonoid compounds such as naringin have antioxidant properties and eliminate various free radicals. Naringin is abundantly found in Iran, so, we investigated its cellular effects against cytogenetic damage caused by mifepristone on blood lymphocyte using micronucleus method. Materials and Methods: In this experimental study, 5ml Venous blood were collected from 5 healthy and non-smokers using heparin syringe. Different naringin concentrations followed by 43µg/ml damage dose of mifepristone were injected to the cells. To evaluate the production of micronucleus in restrained binucleated lymphocytes in cytokine, the slides were prepared and evaluated by optical microscopy. The mean values were compared applying ANOVA test (posttest: Tukey) in SPSS and p<0.05 was regarded significant. Results: The highest frequency of micronucleus was observed in the positive control group (17.67±1.528) and the lowest was seen in the naringin group at 232µg/ml (1.33+0.5774) (P<0.05). Naringin (232µg/ml) with mifepristone led to significant changes in the number of micronucleus nuclei compared to the sample without naringin. Conclusion: Naringin is a potent antigenotoxin against the damage caused by mifepristonethan, therefore, it could be used as a protective agent against the toxic effects of mifepristone.     115 120 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/162017/09/192017/03/182017/09/32014/10/82017/10/9 1396/7/17 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/162018/04/102018/04/282018/01/22018/01/82018/02/14 1396/11/25 محمد شکرزاده Mohammad Shokrzadeh استاد، مرکز تحقیقات علوم دارویی، گروه سم شناسی/ داروشناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mslamuk@yahoo.com محبوبه رحمتی کوکنده Mahboube Rahmati Kukandeh دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک، موسسه آموزش عالی سنا، ساری، ایران ایران Mahboube.Rahmati@gmail.com نرگس کارگردارابی Narges Kargar Darabi دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک، موسسه آموزش عالی سنا، ساری، ایران ایران Karegardarabi.narges@gmail.com منا مدانلو Mona Modanloo دکتری علوم دارویی، مرکز تحقیقات علوم دارویی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران dr_modanloo@yahoo.com مرجان فلاح Marjan Fallah دانشجوی دکتری سم شناسی، مرکز تحقیقات علوم دارویی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران marjan.fallah86@gmail.com عباس محمدپور Abass Mohammadpour دانشجوی دکتری سلولی و ملکولی، مرکز تحقیقات علوم دارویی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران cb89125@gmail.com mifepristone naringin genotoxicity micronucleus میفه پریستون نارنجین سمیت ژنتیکی میکرونوکلئوس 1. Garcıa-Enguıdanos A, Calle ME, Valero J, Luna S, Domınguez-Rojas V. Risk factors in miscarriage: a review. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol 2002; 102(2): 111-119.##2. Griebel CP, Halvorsen J, Golemon T, Day A. Management of Spontaneous Abortion. Am Fam Physician 2005; 72(2): 1243-1250.##3. Ayati S, VahidRoodsari F, Banoy M, Shakeri MT, Barhamat A. Comparison of rectal and vaginal misoprostol in termination of first trimester pregnancies in patients with previous history of uterine surgery. The Iranian J of Obst, Gyneco and Infertil 2013; 15(42): 1-6 (Persian).##4. Spitz IM, Grunberg SM, Chabbert-Buffet N, Lindenberg T, Gelber H, Sitruk-Ware R. Management of patients receiving long-term treatment with mifepristone. Fertil Steril 2005; 84(6): 1719-1726.##5. Woolley RJ. Contraception-A Look Forward, Part II: Mifepristone and Gossypol. J Am Board Fam Med 1991; 4(2): 103-113.##6. Searle L, Tait J, Langdana F, Maharaj D. Efficacy of mifepristone for cervical priming for second-trimester surgical termination of pregnancy. Inter J of Gynand Obst 2013; 1-4.##7. Sitruk-Ware R. Mifepristone and misoprostol sequential regimen side effects, complications and safety. Contracept 2006; 74(1): 48-55.##8. Nikolaos V, Dimitrios Z, Markos L, Alexandra D, Nikolaos S. First trimester medical abortion: The several merits of combination mifepristone-misoprostol. An Obst and Gyneco Inter J 2016; 15: 26-30.##9. Aznar J, Navarro P. Medical abortion: Teratogenic effects of misoprostol. Case Reports Gyneco 2015; 323-324.##10. Bos-Thompson MA, Hillaise-Buys D, Roux C, Faille JL, Amram D. Mobius syndrome in a neonate after mifepristone and misoprostol elective abortion failure. Annal of Pharm 2008; 42(6): 888-892.##11. Alam A, Kauter K, Brown L. Naringin Improves Diet-Induced Cardiovascular Dysfunction and Obesity in High Carbohydrate High Fat Diet-Fed Rats. Nutrient 2013; 5(3): 637-650.##12. Shokrzadeh M, Habibi E, Modanloo M. Cytotoxic and genotoxic studies of essential oil from Rosa damascene Mill. Med Glas 2017; 14(2): 152-157.##13. Shokrzadeh M, Ahangar N, Abdollahi M, Shadboorestan A, Omidi M, Payam SH. Potential chemoprotective effects of selenium on diazinon-induced DNA damage in rat peripheral blood lymphocyte. Hum &Exper Toxic 2013; 32: 759-765.##14. Shokrzadeh M, Azadbakht M, Ahangar N, Hashemi A, Saeedi Saravi SS. Cytotoxicity of hydro-alcoholic extracts of Cucurbita pepoand Solanum nigrum on HepG2 and CT26 cancer cell lines. Pharmacognosy Magazine 2010; 6(23): 176-179.##15. Nawaz R, Saha K. Early Pregnancy Termination with Oral Mifepristone and Vaginal Misoprostol. Bangladesh J ObstetGynaeco 2012; 27(2): 44-49.##16. Coles P. French government approves abortion pill for cammerical. Nature 1988; 335: 486.##17. Sitruk-Ware R, M.Spitz I.M. Pharmacological properties of mifepristone: toxicology and safety in animal and human studies. Contraception 2003; 68: 409-420.##18. Behar A, Laurain E, Maurel A, Brun MD, ##Chauvin L. The pathophysiological mechanism of fluid retention in advanced cancer patient trearted docetaxel. J of Clin Pharm 1997; 43(6): 53-58.##19. Bors W, Heller W, Michel C, StettmaierK. Flavonoids and polyphenols: chemistry and biology. In: Handbook of Antioxidants (Cadenas E, Paker L, eds.). New York: Marcel Dekker Inc; 1996. p. 409-466.## ##

تشخیص استرپتوکوکوس پنومونیه بر اساس ژن‌های cpsB ، cpsD و psaA Diagnosis of Streptococcus Pneumoniae based on cpsB, cpsD, and psaA Genes 1 1 سابقه و هدف: تشخیص سریع عفونت‌های پنوموککی به منظور درمان موفق و پیشگیری از عواقب آن بسیار مهم است. لذا، هدف ز این مطالعه راه اندازی روش PCR براساس ژن‌های رمزکننده کپسول استرپتوکوکوس پنومونیه بوده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، براساس سکانس رفرانس ژن‌های cpsB، cpsD، aroE و psaA استرپتوکوکوس پنومونیه پرایمرهای اختصاصی طراحی گردید. هر باکتری به طور جداگانه مورد استخراج ژن قرار گرفت. پروتکل PCR طراحی و انجام شد. محصول PCR سکانس و نتایج به صورت توصیفی تحلیل گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد، پرایمرهای طراحی شده علیه ژن های cpsB، cpsD، aroE و psaA قادر به تکثیر قطعات 159، 202، 254 و 286 جفت بازی هستند. مقایسه و همسان سازی قطعات تکثیر شده با ژن‌های رفرانس همولوژی 100 درصدی را نشان داد. استنتاج: نتایج حاکی از آن بود که می‌توان با استفاده از ژن‌های ویرولانس سویه های استرپتوکوکوس پنومونیه بیماری زا را از سویه‌های غیر بیماری زا و نیز سویه های ویریدانس تشخیص داد. بنابراین، با استفاده از روش ارایه شده در این تحقیق احتمالاً بتوان سویه های بیماری زای استرپتوکوکوس پنومونیه را تشخیص داد و گزارش نمود. 2 Background and purpose: Fast diagnosis of pneumococcal infections is of great importance in achieving successful outcomes. The aim of this study was to use PCR process based on capsular encoding genes of Streptococcus pneumonia. Materials and methods: In this experimental study, specific primers were designed based on the reference sequences of the Streptococcus pneumoniae cpsB, cpsD, aroE, and psaA genes. All bacteria were subjected to DNA extraction separately. Then, the PCR protocol was performed. Sequencing of the PCR products was done and data was analyzed descriptively. Results: The primer pairs against the cpsB, cpsD, aroE, and psaA genes amplified 159, 202, 254, and 286 bp fragments, respectively. The alignments and comparison of amplified sequences showed a high homology (100%) with the reference genes. Conclusion: According to this study, it is possible to diagnose Streptococcus pneumoniae based on virulence genes, and differentiate the pathogenic Streptococcus pneumoniae from nonpathogenic strains and also viridans groups. Therefore, this method is suggested in diagnosis of pathogenic Streptococcus pneumoniae strains.   121 126 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/162017/09/192017/03/182017/09/32014/10/82017/10/92017/09/24 1396/7/2 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/162018/04/102018/04/282018/01/22018/01/82018/02/142018/01/17 1396/10/27 علی عسکری Ali Asgari کارشناس ارشد میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، کمیته توسعه تحقیقات بیمارستان، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، تهران، ایران ایران رمضانعلی عطایی Ramezan Ali Ataee استاد، گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، کمیته توسعه تحقیقات بیمارستان، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، تهران، ایران ایران ataee216@gmail.com مهدی قربانعلی زادگان Mahdi Ghorbanalizadegan استادیار، گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، کمیته توسعه تحقیقات بیمارستان، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، تهران، ایران ایران علی مهرابی توانا Ali Mehrabi Tavana استاد، گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، کمیته توسعه تحقیقات بیمارستان، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، تهران، ایران ایران PCR Streptococcus pneumoniae capsular genes زنجیره واکنش پلی‌مراز استرپتوکوکوس پنومونیه ژن‌های سازنده کپسول 1. Gillis HD, Lang ALS, ElSherif M, Martin I, Hatchette TF, McNeil SA, et al. Assessing the diagnostic accuracy of PCR-based detection of Streptococcus pneumoniae from nasopharyngeal swabs collected for viral studies in Canadian adults hospitalised with community-acquired pneumonia: a Serious Outcomes Surveillance (SOS) Network of the Canadian Immunization Research (CIRN) study. BMJ Journal 2017; 7(6): e015008.##2. Ataee RA, Mehrabi Tavana A, Ghorbani GH, Karimi Zarchi AA, Hajia M, Hosseini SMJ, Mousavi SA, et al. Determination of bacterial Etiology of CSF of Patients with meningitis at four Military Hospital in Tehran between 2003 and 2005. J Mil Med 2005; 7(1): 49-56 (Persian).##3. Varghese R, Jayaraman R, Veeraraghavan ##B. Current challenges in the accurate identification of Streptococcus pneumoniae and its serogroups/serotypes in the vaccine ##era. J Microbiol Methods 2017; 141: 48-54.##4. Ing J, Mason EO, Kaplan SL, Lamberth LB, Revell PA, Luna RA, et al. Characterization of nontypeable and atypical Streptococcus pneumoniae pediatric isolates from 1994 to 2010. J Clin Microbiol 2012; 50(4): 1326-1330.##5. Wyllie AL, Wijmenga-Monsuur AJ, Van Houten MA, Bosch AA, Groot JA, Van Engelsdorp Gastelaars J, et al. Molecular surveillance of nasopharyngeal carriage of Streptococcus pneumoniae in children vaccinated with conjugated polysaccharide pneumococcal vaccines. Sci Rep 2016; 6: 23809.##6. van Deursen AM, van den Bergh MR, Sanders EA, Carriage Pilot Study Group. Carriage of Streptococcus pneumoniae in asymptomatic, community-dwelling elderly in the Netherlands. Vaccine 2016; 34(1): 4-6.##7. Golden AR, Rosenthal M, Fultz B, Nichol KA, Adam HJ, Gilmour MW, et al. Characterization of MDR and XDR Streptococcus pneumoniae in Canada, 2007-2013. J Antimicrob Chemoth 2015; 70(8): 2199-2202.##8. Ataee RA, Habibian S, Mehrabi-Tavana A, Ahmadi Z, Jonaidi N, Salesi M. Determination of vancomycin minimum inhibitory concentration for ceftazidime resistant Streptococcus pneumoniae in Iran. Ann Clin Microb Antimicrob 2014; 13: 53.##9. Pholwat S, Sakai F, Turner P, Vidal JE, Houpt ER. Development of a TaqMan Array Card for Pneumococcal Serotyping on Isolates and Nasopharyngeal Samples. J Clin Microbiol 2016; 54(7): 1842-1850.##10. Habibian S, Mehrabi-Tavana A, Ahmadi ##Z, Izadi M, Jonaidi N, Darakhshanpoure J, ##et al. Serotype distribution and antibiotics susceptibility pattern of Streptococcus pneumonia in Iran. Iran Red Crescent Med J 2013; 15(10): e8053 (Persain).##11. Ataee RA, Mehrabi-Tavana A, Esmaili D. Serotyping Distribution of Invasive Pneumococcal Disease (IPD) in Iranian patients. J Pure Appl Microb 2012; 6(1): 155-160.##12. Aguiar SI, Frias MJ, Santos L, Melo-Cristino J, Ramirez M. Portuguese Surveillance Group For Study Of Respiratory Pathogens. Emergence of optochin resistance among Streptococcus pneumoniae in Portugal. Microb Drug Resist 2006; 12(4): 239-245.##13. Burckhardt I, Panitz J, Burckhardt F, Zimmermann S. Identification of Streptococcus pneumoniae: Development of a Standardized Protocol for Optochin Susceptibility Testing Using Total Lab Automation. Biomed Res Int 2017; 2017: 4174168.##14. Geno KA, Saad JS, Nahm MH. Discovery of novel pneumococcal serotype, 35D: a 432 natural WciG-deficient variant of serotype 35B. J Clin Microbiol 2017; 55(5): 1416-1425.##15. Ataee RA, Mehrabi-Tavana A, Esmaili D. Serotyping Distribution of Invasive Pneumococcal Disease (IPD) in Iranian patients. J Pure Appl Microbiol 2012; 6(1): 155-160.##16. Kolkman MA, Wakarchuk W, Nuijten PJ, van der Zeijst BA. Capsular polysaccharide synthesis in Streptococcus pneumoniae serotype 14: molecular analysis of the complete cps locus and identification of genes encoding glycosyltransferases required for the biosynthesis of the tetrasaccharide subunit. Mol Microbiol 1997; 26(1): 197-208.##17. Yahiaoui RY, den Heijer CD, Wolfs P, Bruggeman CA, Stobberingh EE. Evaluation of phenotypic and molecular methods for identification of Streptococcus pneumoniae. Future Microbiol 2016; 11(1): 43-50.#### ##

بررسی شیوع سندرم پاهای بی قرار و عوامل مرتبط با آن در بیماران مولتیپل اسکلروزیس Prevalence of Restless Legs Syndrome and its Related Factors in Patients with Multiple Sclerosis 1 1 سابقه و هدف: سندرم پای بی قرار (Restless leg syndrome) (RLS) یک اختلال عصبی حسی- حرکتی می‌باشد. آگاهی نسبت به شیوع این سندرم در بین بیماران مولتیپل اسکلروزیس و شناخت عوامل مرتبط با آن می‌تواند در جهت ارتقای کیفیت زندگی این بیماران مفید باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت مقطعی بر روی 300 بیمار مبتلا به MS مراجعه‌کننده به کلینیک جامعه MS صورت گرفت. بیماران به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب و پس از معاینه پرسشنامه‌های مربوطه (دموگرافیک، مشخصات بیماری و پرسشنامه تشخیص RLS) تکمیل گردید. یافته‌ها: فراوانی این سندرم در بین بیماران مولتیپل اسکلروزیس، 3/43 درصد بود. فاکتورهای همراه مشاهده شده شامل سن بالا، مدت زمان ابتلا، الگوی بیماری و میزان ناتوانی ناشی از بیماری MS بود. استنتاج: بر اساس یافته‌های مطالعه حاضر، RLS در بیماران مبتلا به MS شیوع بالایی دارد. بررسی RLS در ارزیابی روتین بیماران به ویژه در موارد شکایت از اختلال خواب و تشخیص و درمان به موقع آن می‌تواند منجر به ارتقاء کیفیت زندگی این افراد شود.   2 Background and purpose: Restless Legs Syndrome (RLS) is a neurological disorder which can reduce the duration and quality of sleep and consequently affect quality of life. Understanding the prevalence of this syndrome in patients with multiple sclerosis (MS) and its associated factors could be of great benefit in enhancing their quality of life. Materials and methods: This cross-sectional study was conducted in 300 MS patients attending an MS clinic. They were selected using random sampling. After clinical examination, demographic information and disease characteristics were recorded and RLS rating scale was used for each patient. Results: The prevalence of RLS was 43.3% in MS patients. Some factors were found to be responsible including older age, longer MS duration, pattern of disease and the level of disability caused by MS. Conclusion: RLS evaluations should be done regularly in MS patients especially in those with sleep disorders. This could cause timely diagnosis and treatment, thereby leading to a better quality of life in these patients.     127 132 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/162017/09/192017/03/182017/09/32014/10/82017/10/92017/09/242016/06/9 1395/3/20 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/162018/04/102018/04/282018/01/22018/01/82018/02/142018/01/172018/05/29 1397/3/8 نازنین ایزدی Nazanin Izadi مرکز تحقیقات اختلالات خواب شغلی، دانشیار، گروه طب کار، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران مریم ملک Maryam Malek متخصص طب کار و بیماری های شغلی، بیمارستان بهارلو، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ایران مسعود نبوی Massood Nabavi دانشیار، گروه مغز و اعصاب، مرکز علوم اعصاب و شناختی، موسسه سلول بنیادی رویان، تهران، ایران ایران seyedmasodnabavi@gmail.com multiple sclerosis restless legs syndrome sleep disorder مولتیپل اسکلروزیس سندرم پاهای بی قرار اختلال خواب 1. Allen RP, Picchietti D, Hening WA, Trenkwalder C, Walters AS, Montplaisi J, et al. Restless legs syndrome: diagnostic criteria, special considerations, and epidemiology. A report from the RLS diagnosis and epidemiology workshop at the national Institutes of Health. Sleep Med 2003; 4(2):101-119.##2. Natarajan R. Review of periodic limb movement and RLS. J Postgrad Med 2010; 56(2): 157-162.##3. Diagnostic Criteria. 2012 Revised IRLSSG Diagnostic Criteria for RLS. Internation RLS study group. Available at: http://irlssg.org/ diagnostic-criteria/##4. Al-Jahdali HH, Al-Qadhi WA, Khogeer HA, Al-Hejaili FF, Al-Ghamdi SM, Al Sayyari A. Restless legs syndrome in patients on dialysis. Saudi J Kidney Dis Transpl 2009; 20(3): 378-385.##5. Benes H, Walters AS, Allen RP, Hening WA, Kohnen R. Definition of restless legs syndrome, how to diagnose it, and how to differentiate it from RLS mimics. Mov Disord 2007; 22(18): S401-408.##6. Abetz L Allen R, Follet A, Washburn T, Earley C, Kirsch J, et al. Evaluating the quality of life of patients with RLS. Clin Ther 2004; 26(6): 925-929.##7. Scofield H, Roth TH, Dark CH. Periodic Limb Movements during Sleep: Population Prevalence, Clinical Correlates, and Racial Differences. Sleep 2008; 31(9): 1221-1227.##8. Berger K, Luedemann J, Trenkwalder C, John U, Kessler C. Sex and the risk of RLS in the general population. Arch Intern Med 2004; 164(2): 196-202.##9. Fragoso YD, Finkelsztejn A, Gomes S, Kaimen-Maciel DR, Oliveira CL, Lopes J, et al. Restless legs syndrome and multiple sclerosis: a Brazilian multicenter study and meta-analysis of the literature. Arq Neuro Psiquiatr 2002; 69(2A): 180-183.##10. Aydar G, Kurt S, Karaer Unaldi H, Erkorkmaz U. Resless leg syndrome in multiple sclerosis. Eur Neurol 2011; 65(5): 302-306.##11. Manconi M, Fabbrini M, Bonanni E, Filippi M, Rocca M, Murri L, et al. High prevalence of RLS in multiple sclerosis. Eur J Neurol 2007; 14(5): 534-539.##12. Moreira NC, Damasceno RS, Medeiros CA, Bruin PF, Teixeira CA, Horta WG, et al. RLS, sleep quality and fatigue in multiple sclerosis patients. Braz J Med Biol Res 2008; 41(10): 932-937.##13. Shaygannejad V, Ardestani PE, Ghasemi M, Meamar R. RLS in Iranian multiple sclerosis patients: a case-control study. Int J Prev Med 2013; 4(Suppl 2): S189–S193.##14. Brass SD, Duquette P, Proulx-Therrien J, Auerbach S. sleep disorders in patients with multiple sclerosis. Sleep Med Rev 2010; ##14(2): 121-129.##15. Schurks M, Bussfeld P. Multiple sclerosis and RLS: a systematic review and meta-analysis. Eur J Neurol 2013; 20(4): 605-615.##16. Manconi M, Ferini-Strambi L, Filippi M, Bonanni E, Iudice A, Murri L, et al. Multicenter Case-Control Study on RLS in Multiple Sclerosis: the REMS Study. Sleep 2008; 31(7): 944-952.##17. Ashjazadeh N, Shamszadeh Z. Restless Leg Syndrome in Patients with Multiple Sclerosis and its Effect on Frequency of Daytime Sleepiness and Fatigue of the Patients. Galen Medical Journal 2016; 5(1): 7-12.##18. Picchietti D, Allen RP, Walters AS, Davidson JE, Myers A, Ferini-Strambi L. RLS: prevalence and impact in children and adolescents-the Peds REST study. Pediatrics 2007; 120(2): 253-266.##19. Clemens S, Rye D, Hochman S. Restless legs syndrome: revisiting the dopamine hypothesis from the spinal cord perspective. Neurology 2006; 67(1): 125-130.## ##

بررسی آلودگی سطوح با داروهای سیکلوفسفامید و ایفسفامید در مراکز کموتراپی Surface Contamination with Cyclophosphamide and Iphosphamide in Chemotherapy Centers 1 1 سابقه و هدف: داروهای سیکلوفسفامید و ایفسفامید دو داروی پرکاربرد و خطرناک در مراکز کموتراپی می‌باشند. هدف از انجام مطالعه حاضر، تعیین میزان آلودگی سطوح مراکز کموتراپی با داروهای سیکلوفسفامید و ایفسفامید بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی مقطعی در سال 1395 در سه مرکز کموتراپی دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شد. بدین منظور، 28 نمونه از سطوح آلوده جمع‌آوری و بعد از آماده سازی با روش استخراج فاز جامد، توسط دستگاه HPLC/UV تجزیه گردید. یافته‌ها: میانگین میزان آلودگی سیکلوفسفامید و ایفسفامید در سطوح به ترتیب 8/63 ±28/57 و 5/5±15/44 نانوگرم در سانتی‌مترمربع به دست آمد. بیش‌ترین میزان آلودگی در سطوح زیر هود و کم‌ترین آن در ایستگاه پرستاری و محل استراحت کارکنان مشاهده گردید. نتایج هم‌چنین حاکی از وجود آلودگی در لباس و دستکش پرستاران بود. استنتاج: نتایج نشان داد که میزان مصرف روزانه داروها، موقعیت قرار گیری اتاق آماده سازی و تزریق دارو، ایستگاه پرستاری و محل استراحت کارکنان و هم‌چنین برنامه نظافت روزانه، تعمیر و نگهداشت سیستم‌های تهویه موضعی، مهم‌ترین عوامل تاثیرگذار بر آلودگی سطوح در مراکز کموتراپی می باشد.   2   Background and purpose: Cyclophosphamide and ifosfamide are two most widely used and hazardous drugs in chemotherapy centers. This study aimed at determining surface contamination with cyclophosphamide and iphosphamide in chemotherapy centers. Materials and methods: This descriptive cross-sectional study was carried out in three chemotherapy centers affiliated with Hamedan University of Medical Sciences, Iran 2016. Twenty eight samples were collected from contaminated surfaces. The samples were then prepared by solid phase extraction and analyzed by HPLC/UV apparatus. Results: The mean values for surface contamination of cyclophosphamide and ifosfamide were 57.28 ± 63.8 and 44.15 ± 5.5 ng/cm2, respectively. The highest levels of contamination with both drugs were observed at exhaust hood surfaces and the lowest level of contamination was seen in nursing station and staff resting place. The clothes and gloves of nurses were also found to be contaminated. Conclusion: Daily number of medications, the location of drug preparation room and injection room, nursing station, staff resting place, daily cleaning programs, and repairing and maintenance of ventilation systems were amongst the major factors affecting surface contamination in chemotherapy centers.   133 137 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/162017/09/192017/03/182017/09/32014/10/82017/10/92017/09/242016/06/92017/07/11 1396/4/20 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/162018/04/102018/04/282018/01/22018/01/82018/02/142018/01/172018/05/292017/12/12 1396/9/21 حمیده دلجو Hamideh Deljou دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت حرفه ای، قطب علمی آموزشی بهداشت حرفه ای، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران محمد جواد عصاری Mohammad Javad Assari استادیار، قطب علمی آموزشی بهداشت حرفه ای، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشــت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران Asari@umsha.ac.ir عبدالرحمن بهرامی Abdolraman Bahrami استاد، قطب علمی آموزشی بهداشت حرفه ای، مرکز تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران محمد ذوالحواریه Mohammad Zolhavarieh استادیار، گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران drug therapy cyclophosphamide ifosfamide occupational exposure environmental monitoring hospitals دارو درمانی سیکلوفسفامید ایفسفامید مواجهه شغلی پایش محیطی بیمارستان‌ها 1. Connor TH, Burroughs GE, Mc Diarmid MA, Mead KR, Power LA, Reed LD. NIOSH Alert: preventing occupational exposures to antineoplastic and other hazardous drugs in health care settings. Atlanta .DHHS (NIOSH) Publication. 2004; 1-50.##2. WHO. IARC monographs on the evaluation of carcinogenic risk to human. Lyon, IARC; 2017.##3. Alert NI. Preventing occupational exposures to antineoplastic and other hazardous drugs in health care settings. Columbia, DHHS ##(NIOSH) Publication. 2004.##4. Turci R, Sottani C, Spagnoli G, Minoia C. Biological and environmental monitoring of hospital personnel exposed to antineoplastic agents: a review of analytical methods. J Chromatogr B Analyt Technol Biomed Life Sci 2003; 789(2): 169-209.##5. Kiffmeyer TK, Kube C, Opiolka S, Schmidt KG, Schöppe G, Sessink PJ. Vapour pressures, evaporation behaviour and airborne concentrations of hazardous drugs: implications for occupational safety. Pharmaceutical Journal 2002; 268: 331-337.##6. Schreiber C, Radon K, Pethran A, Schierl ##R, Hauff K, Grimm CH, et al. Uptake of antineoplastic agents in pharmacy personnel. Part II: study of work-related risk factors. ##Int Arch Occup Environ Health 2003; 76(1): 11-16.##7. Fransman W, Vermeulen R, Kromhout H. Occupational dermal exposure to cyclophosphamide in Dutch hospitals: a pilot study. Ann Occup Hyg 2004; 48(3): 237-244.##8. Schmaus G, Schierl R, Funck S. Monitoring surface contamination by antineoplastic drugs using gas chromatography-mass spectrometry and voltammetry. Am J Health Syst Pharm 2002; 59(10): 956-961.##9. Ziegler E, Mason HJ, Baxter PJ. Occupational exposure to cytotoxic drugs in two UK oncology wards. Occup Environ Med 2002; 59(9): 608-612.##10. Connor TH. Hazardous anticancer drugs in health care: environmental exposure assessment. Ann N Y Acad Sci 2006; 1076(1): 615-623.##11. Connor TH, DeBord DG, Pretty JR, Oliver MS, Roth TS, Lees PS, et al. Evaluation of antineoplastic drug exposure of health care workers at three university-based US cancer centers. J Occup Environ Med 2010; 52(10): 1019-1027.##12. Schierl R, Böhlandt A, Nowak D. Guidance values for surface monitoring of antineoplastic drugs in German pharmacies. Ann Occup Hyg 2009; 53(7): 703-711.##13. Nyman H, Jorgenson J, Slawson M. Workplace contamination with antineoplastic agents in a new cancer hospital using a closed-system drug transfer device. Hospital Pharmacy 2007; 42(3): 219-225.##14. Hedmer M, Tinnerberg H, Axmon A, Jönsson BA. Environmental and biological monitoring of antineoplastic drugs in four workplaces in a Swedish hospital. Int Arch Occup Environ Health 2008; 81(7): 899-911.##15. Acampora A, Castiglia L, Miraglia N, Pieri M, Soave C, Liotti F, Sannolo N. A case study: surface contamination of cyclophosphamide due to working practices and cleaning procedures in two Italian hospitals. Ann Occup Hyg 2005; 49(7): 611-618.##16. Sottani C, Porro B, Imbriani M, Minoia C. Occupational exposure to antineoplastic drugs in four Italian health care settings. Toxicol Lett 2012; 213(1): 107-115.#### ##

گزارش یک مورد بلوک راه هوایی در بیمار با توده حنجره و احتمال انتوباسیون مشکل Local block and Awake Intubation in a Patient with Laryngeal Mass and Anticipated Difficult Airway: A Case Report 1 1 بلوک راه هوایی فوقانی روش انتخابی برای انتوباسیون بیدار در بیماران با احتمال راه هوایی مشکل دار می باشد. بیمار مورد نظر آقایی 67 ساله بود که به علت گرفتگی صدا و سختی در تنفس به بیمارستان مراجعه نمود. در بررسی استروبوسکپی، وجود یک توده نسبتاً بزرگ به اندازه تقریبی 10×12×12 میلی متر در دهانه ورودی نای تشخیص داده شد که با روش بیدار، لوله گذاری شده و سپس تحت جراحی قرار گرفته و بیمار از بیمارستان مرخص شد. بنابراین توصیه می‌شود که در صورت مراجعه بیماری با گرفتگی صدا، بیمار سریعاً بیهوش نشود، چون ممکن است به علت بزرگی توده دچار انسداد راه هوایی، عدم لوله گذاری و ایست قلبی تنفسی گردد. 2 Local block and awake intubation are the choice for airway management in patients with anticipated difficult airways. This paper reports a case of a 67 year old man with snoring and hoarseness and laryngeal mass in stroboscopy (12X12X10), candidate for elective surgery. He was intubated awake and the mass was resected. Therefore, patients with horseness and snoring should not be anesthetized immediately since the mass might be large and intubation would be difficult.   138 143 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/162017/09/192017/03/182017/09/32014/10/82017/10/92017/09/242016/06/92017/07/112017/05/22 1396/3/1 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/162018/04/102018/04/282018/01/22018/01/82018/02/142018/01/172018/05/292017/12/122018/05/7 1397/2/17 هوشنگ اکبری استادیار، گروه هوشبری و اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران hooshangakbari48@yahoo.com روانبخش اسمعیلی استادیار، گروه پرستاری داخلی- جراحی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ان ایران airway block difficult intubation stroboscopy بلوک راه هوایی انتوباسیون مشکل استروبوسکپی 1. Pintaric TS. Upper airway blocks for awake difficult airway management. Acta Clin Croat 2016; 55 (Suppl.1): 85-89.##2. Ahmed A, Saad D, Youness AR. Superior laryngeal nerve block as an adjuvant to General Anesthesia during endoscopic laryngeal surgeries: A randomized controlled trial. Egypt J Anaesth 2015; 31(2): 167-174.##3. Pani N, Kumar Rath S. Regional & Topical Anaesthesia of Upper Airways. Indian J Anaesth 2009; 53(6): 641-648.##4. Nasir D, Adkins C. Difficult Airway in a Patient with Jaw Fracture: A Case Report. J ##Anesth and Pain Med 2017; 2(1): 1-2. ##5. Pani N, Shovan Kumar Rath SK. Regional & topical anaesthesia of upper airways. Indian J Anaesth 2009; 53(6):641-648.##6. Wong P, Wong J, Sam Mok MU. Anaesthetic management of acute airway obstruction. Singapore Med J 2016; 57(3): 110-117.##7. Shawn T, Simmons MD, Schleich AR. Airway regional anesthesia for awake fiberoptic intubation. Reg Anesth Pain Med 2002; 27(2): 180-192.##8. Gupta B, Kohli S, Farooque K, Jalwal G, Gupta D, Sinha S. et al. Topical airway anesthesia for awake fiberoptic intubation: Comparison between airway nerve blocks and nebulized lignocaine by ultrasonic nebulizer. Saudi J Anaesth 2014; 8(Suppl 1): S15-S19.##9. Pirlich N, Noppens RR. Local airway anaesthesia for awake fibreoptic intubation. Trends in Anaesthesia and Critical Care 2016; 10: 22-28.##10. Hashemian M, Samedi S, Mohajerani SA. Role of regional blocks in awake intubation in emergency airway management in mandibular hypoplasia and ankylosis. Archives of Anesthesiology and Critical Care 2017; 3(1): 297-299 (Persian).## ##

شیوع سندرم تونل کارپ در ایران: یک مطالعه مرورسیستماتیک و متاآنالیز Prevalence of Carpal Tunnel Syndrome in Iran: A Systematic Review and Meta-analysis 1 1 سابقه و هدف: سندرم تونل کارپ، شایع‌ترین مونونوروپانی فشارنده عصب محیطی می‌باشد که به علت افزایش فشار عصب مدین در ناحیه مچ دست ایجاد می‌شود. نتایج جستجوهای الکترونیکی در مطالعات متعدد نشان داده است که شیوع این سندرم در ایران در جمعیت‌های مختلف، متفاوت می‌باشد. بر همین اساس هدف مطالعه حاضر تعیین شیوع سندرم تونل کارپال در ایران با استفاده از متاآنالیز می‌باشد. مواد و روش ها: با استفاده از واژه‌های کلیدی مرتبط، پایگاه های اطلاعاتی ملی و بین المللی مورد جستجو قرار گرفت. بعد از غربالگری مقالات بر اساس معیارهای ورود و خروج و ارزیابی کیفیت، مقالات مرتبط دریافت شد. داده‌های مربوط به متغیرهای نام نویسنده، سال انتشار، حجم نمونه، توصیف نمونه ها، معیارهای بررسی، میزان شیوع سندرم تونل کارپال وارد فرم الکترونیکی فایل Excel شد. خطای معیار شیوع سندرم تونل کارپال در هر مطالعه بر اساس فرمول توزیع دو جمله‌ای محاسبه شد. با لحاظ نمودن شاخص‌های هتروژنیتی I-squared و Q از مدل اثر تصادفی یا ثابت برای برآورد کلی شیوع استفاده شد. هم‌چنین آنالیز حساسیت، متارگرسیون و بررسی تورش انتشار انجام گرفت. یافته ها: با انجام جستجوی ساختار یافته، تعداد 10 مقاله واجد معیارهای ورود بودند که 11 مورد شواهد را در خصوص شیوع سندرم تونل کارپ در ایران فراهم نموده است. تعداد 14525 نفر در مطالعات اولیه وارد شده به متاآنالیز مورد بررسی قرار گرفتند که شیوع سندرم تونل کارپال در بین مطالعات اولیه از 82/1 درصد الی 6/64 درصد متغیر بوده است. شیوع کلی سندرم تونل کارپال بر حسب معاینه فیزیکی در ایران با فاصله اطمینان 95 درصد و بر اساس مدل اثر تصادفی برابر (31/21-74/13) 53/17 درصد برآورد گردید. استنتاج: نتایج متاآنالیز نشان داد که شیوع کلی سندرم تونل کارپال در ایران نسبتاً بالا است. ضمن این که فراوانی آن بایستی بر حسب گروه‌های هدف مختلف مورد ملاحظه قرار گیرد.   2 Background and purpose: Carpal Tunnel Syndrome is the most common entrapment neuropathy caused by increased pressure of median nerve in the wrist area. The results of electronic searches in several studies have shown different prevalence rates of this syndrome in Iran in different populations. So, the purpose of this study was to estimate the prevalence of carpal tunnel syndrome in Iran using meta- analysis. Materials and methods: Relevant keywords were searched in national and international databases. The articles were then selected based on inclusion/ exclusion criteria and quality assessment. Data including author names, year of publication, sample size, sample descriptions, assessment criteria, and the prevalence rate of carpal tunnel syndrome were entered in Excel. The standard error of the prevalence of carpal tunnel syndrome in each study was calculated based on the formula for binomial distribution. According to the I-squared heterogeneity and Q indices, the random or fixed effect model were used to estimate the overall prevalence. Also, sensitivity analysis, meta-regression, and survey of publication bias were carried out. Results: A systematic search was completed and 10 articles met the inclusion criteria with 11 evidence of the prevalence of carpal tunnel syndrome in Iran. A total of 14525 people had been studied in whom the prevalence of carpal tunnel syndrome varied from 1.82% to 64.6%. The overall prevalence of carpal tunnel syndrome with physical examination based on the random effect model was estimated to be 17.53% (95% CI, 13.74- 21.31%). Conclusion: This meta- analysis showed a relatively high prevalence of carpal tunnel syndrome in Iran. But, the frequency of this syndrome in different target groups requires further investigations.   144 153 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/162017/09/192017/03/182017/09/32014/10/82017/10/92017/09/242016/06/92017/07/112017/05/222017/10/18 1396/7/26 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/162018/04/102018/04/282018/01/22018/01/82018/02/142018/01/172018/05/292017/12/122018/05/72018/05/7 1397/2/17 محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mmoosazadeh1351@gmail.com مهران اسدی علی ابادی Mehran Asadi-Aliabadi دانشجوی دکترای تخصصی پژوهشی اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات طب پیشگیری و سلامت جمعیت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران mehran_asadi_a@yahoo.com_asadi_a@yahoo.com فرشته رستمی Fereshteh Rostami کارشناس ارشد اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران rostamiraha5@gmail.com فرشته فرشیدی Fereshteh Farshidi کارشناس ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران fereshtehfarshidi@yahoo.com نرگس کریمی Narges Karimi دانشیار، گروه مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات ایمنوژنتیک و مرکز توسعه بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران drkarimi_236@yahoo.com carpal tunnel syndrome Electrodiagnostic prevalence meta-analysis سندرم تونل کارپال الکترودیاگنوز شیوع متاآنالیز 1. Kim PT, Lee HJ, Kim TG, Jeon IH. Current approaches for carpal tunnel syndrome. Clin Orthop Surg 2014; 6(3): 253-257.##2. Burns TM. Mechanisms of acute and chronic compression neuropathy. In: Dyck PJ, Thomas PK, Eds. Peripheral neuropathy. 4th Amsterdam: Elsevier 2005; p. 1391-1402. ##3. Padua L, Coraci D, Erra C, Pazzaglia C, Paolasso I, Loreti C, et al. Carpal tunnel syndrome: clinical features, diagnosis, and management. Lancet Neurol 2016; 15: 1273-1284.##4. Werner RA, Andray M. Electrodiagnostic evaluation of carpal tunnel syndrome. Muscle Nerve 2011; 44(4): 597–-607.##5. Salaffi F,De Angelis R, Grassi W, MArche Pain Prevalence, INvestigation Group (MAPPING) study. Investigation Group (MAPPING) study. Prevalence of Musculoskeletal conditions in an Italian population sample. Clin Exp Rheumatol 2005; 23(6): 819-828.##6. Mohammadi A, Naseri M, Namazi H, Ashraf MJ, Ashraf A. Correlation between female sex hormones and electrodiagnostic parameters and clinical function in post-menopausal women with idiopathic Carpal Tunnel Syndrome. J Menopausal Med 2016; 22(2): 80-86.##7. Werner RA, Andary M. Carpal tunnel syndrome: pathophysiology and clinical neurophysiology. Clin Neurophysiol 2002; 113(9): 1373-1381.##8. Nathan PA, Meadows KD, Istvan JA. Predictors of carpal tunnel syndrome: an 11-year study of industrial workers. J Hand Surg Am 2002; 27(4): 644-651.##9. McDiarmid M, Oliver M, Ruser J, Gucer P. Male and female rate differences in carpal tunnel syndrome injuries: personal attributes or job tasks? Environ Res 2000; 83(1): 23-32.##10. Ferry S, Hannaford P, Warskyj M, Lewis M, Croft P. Carpal tunnel syndrome: a nested case–control study of risk factors in women. Am J Epidemiol. 2000; 151(6): 566-574. ##11. Uchiyama S, Itsubo T, Nakamura K, Kat H, Yasutomi T, Momose T. Current concepts of carpal tunnel syndrome: pathophysiology, treatment, and evaluation. J Orthop Sci 2010; 15(1): 1-13.##12. Balcı K, Utku U. Carpal tunnel syndrome and metabolic syndrome. Acta Neurol Scand 2007; 116(2): 113-117.##13. Practice parameter for carpal tunnel syndrome (summary statement). Report of the Quality Standards Subcommittee of the American Academy of Neurology. Neurology 1993; 43(11): 2406-2409.##14. Prime MS, Palmer J, Khan WS, Goddard NJ. Is there Light at the End of the Tunnel? Controversies in the Diagnosis and Management of Carpal Tunnel Syndrome. Hand (NY) 2010; 5(4): 354-360.##15. Scutt N, Rold CG, Scutt A. Glucocorticoids inhibit tencyte proliferation and tendon progenitor cell recruitment. J Orthop Res 2006; 24(2): 173-182.##16. Karimi N, Tabrizi N, Moosavi M, Yzadani Ceharati J. Prevalence of Carpal Tunnel Syndrome and Associated Risk Factors. J Mazandaran Univ Med Sci 2017; 26(146): 179-184 (Persian).##17. Ibrahim I, Khan WS, Goddard N, Smitham P. Carpal Tunnel Syndrome: A Review of the Recent Literature. Open Orthop J 2012; 6: 69-76.##18. Hegmann KT, Thiese MS, Wood EM, Garg A, Kapellusch JM, Foster J, et al. Impacts of differences in epidemiological case definitions on prevalence forupper-extremity musculoskeletal disorders. Hum Factors 2014; 56(1): 191-202.##19. Kozak A, Schedlbauer G, Wirth T, Euler U, Westermann C, et al. Association between work-related biomechanical risk factors and the occurrence of carpal tunnel syndrome: an overview of systematic reviews and a meta-analysis of current research. BMC Musculoskelet Disord 2015; 16: 231.##20. Tanaka S, Wild DK, Seligman PJ, Behrens V, Cameron L, Putz-Anderson V. The US prevalence of self-reported carpal tunnel syndrome: 1988 National Health Interview Survey data. Am J Public Health 1994; 84(11): 1846-1848.##21. Salaffi F, De Angelis R, Grassi W. Prevalence of musculoskeletal conditions in an Italian population sample: results of a regional community-based study. I.The MAPPING study. Clin Exp Rheumatol 2005; 23(6): 819-828.##22. de Krom MC, Knipschild PG, Kester AD, Thijs CT, Boekkooi PF, Spaans F. Carpal tunnel syndrome: prevalence in the general population. J Clin Epidemiol 1992; 45(4): 373-376.##23. Atroshi I, Gummesson C, Jonson R, Ornstein E, Ranstam J, Rosén I. Prevalence of carpal tunnel syndrome in a general population. JAMA 1999; 282(2): 153-158.##24. Bongers FJ, Schellevis FG, van den Bosch WJ, van de Zee J. Carpal tunnel syndrome in general practice (1987 and 2001): Incidence and the role of occupational and non-occupational factors. Br J Gen Pract 2007; 57(4): 36-39.##25. Luckhaupt SE, Dahlhamer JM, Ward BW, Sweeney MH, Sestito JP, Calvert GM. Prevalence and work-relatedness of carpal tunnel syndrome in the working population, United States, 2010 national health interview survey. Am J Ind Med 2013; 56(6): 615-624.##26. Mehdinasab SA, Sarafan N, Fakoor M, Babaarab M. Prevalence of carpal tunnel syndrome among typewriter in Ahvaz. Jundishapur Sci Med J 2008; 7(3): 371-378.##27. Vandenbroucke JP, von Elm E, Altman DG, Gotzsche PC, Mulrow CD, Pocock SJ, et al. Strengthening the Reporting of Observational Studies in Epidemiology (STROBE): explanation and elaboration. Int J Surg 2014; 12(12): 1500-1524.##28. Higgins JP, Thompson SG. Quantifying heterogeneity in a meta-analysis. Stat Med 2002; 21(11): 1539-1558.##29. Henry BM, Zwinczewska H, Roy J, Vikse J, Ramakrishnan PK, Walocha JA, et al. The Prevalence of Anatomical Variations of the Median Nerve in the Carpal Tunnel: A Systematic Review and Meta-Analysis. PLoS One 2015; 10(8): e0136477.##30. Yazdanpanah P, Aramesh S, Mousavizadeh A, Ghaffari P, Khosravi Z, Khademi A. Prevalence and severity of carpal tunnel syndrome in women. Iran J Public Health 2012; 41(2): 105-110.##31. Rayegani SM, Mokhtari Rad MR, Bahrami M, Eliaspour D. Prevalence of carpal tunnel syndrome and its related factors in patients with upper limb pain. Pejouhandeh 2009; 14(4) (70): 219-223 (Persian).##32. Yazdanpanah P, Ghafarian Shirazi HR, Gabar Nejad A. Prevalence of Carpal Tunnel Syndrome in Carpenters in Yasuj City. Armaghan-e-Danesh 2004; 9(2): 79-86 (Persian).##33. Khosrawi S, Maghrouri R. The prevalence and severity of carpal tunnel syndrome during pregnancy. Adv Biomed Res 2012; 1: 43.##34. Ghasemi M, Rezaee M, Chavoshi F, M Mojtahed, Shams Koushki E. Carpal Tunnel Syndrome: The Role of Occupational Factors Among 906 Workers. Trauma Mon 2012; 17(2): 296-300.##35. Maghsoudipour M, Moghimi S, Dehghaan F, Rahimpanah A. Association of occupational and non-occupational risk factors with the prevalence of work related carpal tunnel syndrome. J Occup Rehabil 2008; 18(2): 152-156.##36. Silverstein BA, Fan ZJ, Banauto DK, Bao S, Smith CK, Howard N, et al. The natural course of carpal tunnel syndrome in a working population. Scand J Work Environ Health 2010; 36(5): 384-393.##37. Barcenilla A, March LM, Chen JS, Sambrook PN. Carpal tunnel syndrome and its relationship to occupation: a meta-analysis. Rheumatology (Oxford) 2012; 51(2): 250-261.## ##

مروری بر دارو های ضد سرطان دارای اثرات ضد لیشمانیایی An Overview on Anticancer Drugs with Antileishmanial Activity 1 1 بیماری لیشمانیوز مشکلی عمده در بهداشت عمومی است و تا به امروز هیچ واکسن موثری که به صورت تجاری در دسترس باشد برای این بیماری کشف نشده است. استراتژی کنترل بیماری تنها متکی به درمان است اما در حال حاضر داروهای موجود برای درمان بیماری محدود است و دغدغه کنونی افزایش مقاومت نسبت به داروهای رایج می‌باشد. اولین گام در شناسایی داروهای جدید شناسایی یک تارگت دارویی مناسب است. در همین راستا، آگاهی از مسیرهای متابولیکی که انگل لیشمانیا در چرخه زندگی خود و برای بقا از آن استفاده می کند، ضروری است و نیز انتخاب یک هدف در مسیر بیولوژیکی انگل و قارچ است که در بدن میزبان وجود نداشته باشد و یا متفاوت از ترتیب‏های ژنی میزبان باشد و این نکته مهم را باید در نظر داشت که کشف داروهای جدید مستلزم صرف هزینه‌های بسیار بالا و هم چنین صرف زمان زیادی(تا 15 سال) می‌باشد. در نتیجه انتخاب داروهای مورد تایید در بازار برای بیماری‌های مختلف از جمله بیماری لیشمانیوز با در نظر گرفتن مکانیزم عمل دارو و جنبه های دیگر بسیار مقرون به صرفه می‌باشد. از طرفی با توجه به این که داروی میلتفوسین (به عنوان یک داروی ضد سرطان) تنها داروی خوارکی موثر جهت درمان انواع لیشمانیوزها می‌باشد، در سال‌های اخیر محققین با تمرکز روی اثرات ضد لیشمانیایی ترکیبات دارویی و یا داروهای ضد سرطان به دنبال یافتن داروی جایگزین موثرتر و دارای عوارض کم تر می باشند. لذا در این مطالعه، تنها به مرور داروهای ضد سرطان که تا کنون اثرات ضد لیشمانیایی آن ها در شرایط درون تنی و برون تنی منتشر شده است می‌پردازیم.   2 Leishmaniasis is a major public health problem, but so far there are no effective commercially available vaccines for this disease. Its control strategy is only reliant on therapy, but currently the drugs available for the treatment of leishmaniasis are also limited and a great concern is the rapid rate of resistance to common drugs. The first step in discovery and development of new drugs is to identify an appropriate drug target. Accordingly, it is important to recognize the metabolic pathways in which the leishmania parasites live and selecting a target in the parasite biological pathway, absent in the host or different from the host homolog. Discovery of new drugs requires high costs and takes a lot of time (up to 15 years). Therefore, choosing the approved drugs in the market for various diseases, including leishmaniasis is very cost-effective considering the mechanism of drug action and other aspects. Miltefosin is an effective anti-cancer agent that is also used for different types of leishmaniasis. In recent years, researchers have focused on the anti-leishmanial effects of pharmaceutical compounds or anticancer drugs to find more effective compounds with lower side effects. The present article mainly reviews the anticancer drugs that have been tested for their anti-leishmanial effects in both in vitro and in vivo conditions.     154 165 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/162017/09/192017/03/182017/09/32014/10/82017/10/92017/09/242016/06/92017/07/112017/05/222017/10/182017/12/30 1396/10/9 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/162018/04/102018/04/282018/01/22018/01/82018/02/142018/01/172018/05/292017/12/122018/05/72018/05/72018/03/14 1396/12/23 مسعود کیقبادی Masoud Keighobadi دانشجوی دکترای پژوهشی، مرکز تحقیقات علوم دارویی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران جواد اختری Javad Akhtari استادیار، گروه نانوفناوری پزشکی، مرکز تحقیقات ژنتیک ایمنی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مهدی فخار Mahdi Fakhar دانشیار، گروه انگل شناسی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mahdif53@yahoo.com سعید امامی Saeed Emami استاد، مرکز تحقیقات علوم دارویی و گروه شیمی دارویی دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران حسن میرزایی Hassan Mirzaei استادیار، مرکز تحقیقات بیماری های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران leishmaniasis drug targets anti-cancer drugs لیشمانیوز تارگت های دارویی داروهای ضد سرطان 1. World Health Organization (WHO). Leishmaniasis. Fact Sheet. 2016; 375. http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs375/en/. Accessed 23 August 2016.##2. Fakhar M, Mohebali M, Ahmadpoor E. Visceral Leishmaniosis (kala-azar). 1thed. Gorgan, Iran: Nouroozi Pub; 2014 (Persian).##3. Chawla B, Madhubala R. Drug targets in Leishmania. J Parasit Dis 2010; 34(1): 1-13.##4. Emami S, Tavangar P, Keighobadi M. An overview of azoles targeting sterol 14α-demethylase for antileishmanial therapy. Eur J Med Chem 2017; 135: 241-259.##5. Perez JM, Fuertes MA, Nguewa PA, Castilla J, Alonso C. Anticancer compounds as leishmanicidal drugs: challenges in chemotherapy and future perspectives. Curr Med Chem 2008; 15(5): 433-439.##6. Teymouri M, Badiee A, Golmohammadzadeh S, Sadri K, Akhtari J, Mellat M, et al. Tat peptide and hexadecylphosphocholine introduction into pegylated liposomal doxorubicin: An in vitro and in vivo study on drug cellular delivery, release, biodistribution and antitumor activity. Int J Pharm 2016; 511(1): 236-244.##7. Keighobadi M, Fakhar M, Emami S. Hypothesis: the potential application of doxorubicin against cutaneous leishmaniasis. Trop Parasitol 2015; 5(1): 69-70.##8. Chowdhury AR, Mandal S, Goswami A, Ghosh M, Mandal L, Chakraborty D, et al. Dihydrobetulinic acid induces apoptosis in Leishmania donovani by targeting DNA topoisomerase I and II: implications in antileishmanial therapy. Mol Med 2003; 9(1-2): 26-36.##9. Das A, Dasgupta A, Sengupta T, Majumder HK. Topoisomerases of kinetoplastid parasites as potential chemotherapeutic targets. Trends Parasitol 2004; 20(8): 381-387.##10. Das A, Dasgupta A, Sharma S, Ghosh M, Sengupta T, Bandopadhyay S, et al. Characterisation of the gene encoding type II DNA topoisomerase from Leishmania donovani: a key molecular target in antileishmanial therapy. Nucleic Acids Res 2001; 29(9): 1844-1851.##11. Nare B, Luba J, Hardy LW, Beverley S. New approaches to Leishmania chemotherapy: pteridine reductase 1 (PTR1) as a target and modulator of antifolate sensitivity. Parasitology 1997; 114(7): 101-110.##12. Wiese M, Kuhn D, Grünfelder CG. Protein kinase involved in flagellar-length control. Eukaryot Cell 2003; 2(4): 769-777.##13. Bengs F, Scholz A, Kuhn D, Wiese M. LmxMPK9, a mitogen‐activated protein kinase homologue affects flagellar length in Leishmania mexicana. Mol Microbiol 2005; 55(5): 1606-1615.##14. Blum RH, Carter SK. Adriamycin: a new anticancer drug with significant clinical activity. Ann Int Med 1974; 80(2): 249-259.##15. Lown JW. Anthracycline and anthraquinone anticancer agents: current status and recent developments. Pharmacology Ther 1993; 60(2): 185-214.##16. Akhtari J, Rezayat SM, Teymouri M, Alavizadeh SH, Gheybi F, Badiee A, et al. Targeting, bio distributive and tumor growth inhibiting characterization of anti-HER2 affibody coupling to liposomal doxorubicin using BALB/c mice bearing TUBO tumors. Int J Pharm 2016; 505(1-2): 89-95.##17. Sett R, Basu N, Ghosh AK, Das PK. Potential of doxorubicin as an antileishmanial agent. J Parasitol 1992: 350-354.##18. Kole L, Das L, Das PK. Synergistic effect of interferon-γ and mannosylated liposome-incorporated doxorubicin in the therapy of experimental visceral leishmaniasis. J Infect Dis 1999; 180(3): 811-820.##19. Shokri A, Akhtari J, Keighobadi M, Fakhar M, Teshnizi SH, Emami S, et al. Promising antileishmanial effectiveness of doxorubicin and Doxil against Leishmania major: an in vitro assay. Asian Pac J Trop Med 2017; 10(6): 544-548.##20. .Mauel J, Denny W, Gamage S, Ransijn A, Wojcik S, Figgitt D, et al. 9-Anilinoacridines as potential antileishmanial agents. Antimicrob Agents Chemother 1993; 37(5): 991-996.##21. Sundar S, Singh A, Rai M, Prajapati VK, Singh AK, Ostyn B, et al. Efficacy of miltefosine in the treatment of visceral leishmaniasis in India after a decade of use. Clin Infect Dis 2012; 55(4): 543-550.##22. Singh N, Kumar M, Singh RK. Leishmaniasis: current status of available drugs and new potential drug targets. Asian Pac J Trop Med 2012; 5(6): 485-497.##23. Ritmeijer K, Dejenie A, Assefa Y, Hundie TB, Mesure J, Boots G, et al. A comparison of miltefosine and sodium stibogluconate for treatment of visceral leishmaniasis in an Ethiopian population with high prevalence of HIV infection. Clin Infect Dis 2006; 43(3): 357-364.##24. Loiseau PM, Bories C. Mechanisms of drug action and drug resistance in Leishmania as basis for therapeutic target identification and design of antileishmanial modulators. Curr Top Med Chem 2006; 6(5): 539-550.##25. Keighobadi M, Mirzaei H, Fakhar M, Emami S. Current application of arylazoles and annulated azoles in the design of new antileishmanial agents. J Mazandaran Univ Med Sci 2017; 27(153): 175-190 (Persian).##26. Dardari Z, Lemrani M, Bahloul A, Sebban A, Hassar M, Kitane S, et al. Antileishmanial activity of a new 8-hydroxyquinoline derivative designed 7-[5′-(3′-phenylisoxazolino) methyl]- 8-hydroxyquinoline: preliminary study. Farmaco 2004; 59(3): 195-199.##27. Waseem D, Butt AF, Haq I-u, Bhatti MH, Khan GM. Carboxylate derivatives of tributyltin (IV) complexes as anticancer and antileishmanial agents. DARU 2017; 25(1): 8.##28. Tanaka T, Tanaka T, Tanaka M, Kuno T. Cancer chemoprevention by citrus pulp and juices containing high amounts of β-cryptoxanthin and hesperidin. J Biomed Biotechnol 2012; 2012: 516981.##29. Dakshini K, Inderjit. Hesperetin 7-rutinoside (hesperidin) and taxifolin 3-arabinoside as germination and growth inhibitors in soils associated with the weed, Pluchea lanceolata (DC) CB Clarke (Asteraceae). J Chem Ecol 1991; 17(8): 1585-1591.##30. Virginia DV, Owen H, Poapolathep A, Mario G. Natural substances as new potential strategies for the treatment of Leishmaniosisin Dogs. Am J Anim Vet Sci 2017; 12(3): 169-175.##31. Reimão JQ, Uliana SR. Tamoxifen alters cell membrane properties in Leishmania amazonensis promastigotes. Parasitology Open 2018; e6: 1-6.##32. Doroodgar M, Delavari M, Doroodgar M, Abbasi A, Taherian AA, Doroodgar A. Tamoxifen induces apoptosis of Leishmania major promastigotes in vitro. Korean J Parasitol 2016; 54(1): 9-14.##33. Trinconi CT, Reimão JQ, Coelho AC, Uliana SR. Efficacy of tamoxifen and miltefosine combined therapy for cutaneous leishmaniasis in the murine model of infection with Leishmania amazonensis. J Antimicrob Chemother 2016; 71(5): 1314-1322.##34. Arevalo I, Ward B, Miller R, Meng T-C, Najar E, Alvarez E, et al. Successful treatment of drug-resistant cutaneous leishmaniasis ##in humans by use of imiquimod, an immunomodulator. Clin Infect Dis 2001; 33(11): 1847-1851.##35. Miranda-Verastegui C, Llanos-Cuentas A, Arevalo I, Ward B, Matlashewski G. Randomized, double-blind clinical trial of topical imiquimod 5% with parenteral meglumine antimoniate in the treatment of cutaneous leishmaniasis in Peru. Clin Infect Dis 2005; 40(10): 1395-1403.##36. Arevalo I, Tulliano G, Quispe A, Spaeth G, Matlashewski G, Llanos-Cuentas A, et al. Role of imiquimod and parenteral meglumine antimoniate in the initial treatment of cutaneous leishmaniasis. Clin Infect Dis 2007; 44(12): 1549-1554.##37. Buates S, Matlashewski G. Treatment of experimental leishmaniasis with the immunomodulators imiquimod and S-28463: efficacy and mode of action. J Infect Dis 1999; 179(6): 1485-1494.##38. Taylor LA, Gormley R, Kovarik C. Leishmania tropica: Combined debulking and imiquimod for the treatment of nonresponsive cutaneous leishmaniasis. J Am Acad Dermatol 2017; 76(1): e13-e14.##39. Hanna E, Abadi R, Abbas O. Imiquimod in dermatology: an overview. Int J Dermatol 2016; 55(8): 831-844.##40. Espana RR, Pallares JT, Mateos EA, Suarez BP, Martinez LA, Rodenas JM, et al. Topical imiquimod for cutaneous leishmania in the face of a child: Is it a useful treatment? J Am Acad Dermatol 2016; 74(5): AB15.##41. Patel G, Roncal NE, Lee PJ, Leed SE, Erath J, Rodriguez A, et al. Repurposing human Aurora kinase inhibitors as leads for anti-protozoan drug discovery. Med Chem Comm 2014; 5(5): 655-658.##42. De Muylder G, Ang KK, Chen S, Arkin MR, Engel JC, McKerrow JH. A screen against Leishmania intracellular amastigotes: comparison to a promastigote screen and identification of a host cell-specific hit. PLoS Neglected Tropical Diseases 2011; 5(7): e1253.##43. Sanderson L, Yardley V, Croft SL. Activity of anti-cancer protein kinase inhibitors against Leishmania spp. Journal of Antimicrobial Chemotherapy 2014; 69(7): 1888-1891.##44. Wetzel DM, McMahon-Pratt D, Koleske AJ. The Abl and Arg kinases mediate distinct modes of phagocytosis and are required for maximal Leishmania infection. Mol Cell Biol 2012; 32(15): 3176-3186.## ##

نقش امیکس ها در تحقیقات بالینی- دارویی The Role of Omics in Clinical and Pharmaceutical Researches 1 1 با به پایان رسیدن پروژه ژنوم انسان مشخص شد که مکانیسم مولکولی رفتار سلول‌ها در شرایط مختلف را نمی توان از روی توالی ژن های آن ها پیشگویی کرد. در نتیجه، تمرکز اکثر پژوهش‌های زیستی فراتر از ژنوم رفته و بر روی موضوع بسیار چالش بر انگیز یعنی نقش محصولات ژن ها متمرکز شده است. امیکس‌ها به جای تجزیه و تحلیل تک تک اجزای یک ارگانیسم از طریق روش‌های معمول بیوشیمیایی، مانند عملکرد یک ژن، پروتئین و یا واکنش بیوشیمیایی آن به بررسی همه اجزا و اثرات متقابل آن ها روی یکدیگر در یک مکان می پردازند. در دو دهه گذشته، فن آوری های امیکس تقریباً در همه جنبه‌های تحقیقات بالینی و دارویی، از جمله کشف نشانگر زیستی، کشف هدف دارو، ارزیابی اثربخشی، ارزیابی ایمنی، مکانیسم عمل دارو و پزشکی شخصی به عنوان ابزارهای کارآمد و قدرتمند مورد استفاده قرار گرفته‌اند. این مطالعه ابتدا به معرفی و پیشرفت های موجود در فن آوری های امیکس هم چون ژنومیکس، ترنسکریپتومیکس، پروتئومیکس و متابولومیکس می پردازد و سپس به کاربرد و چشم انداز پیش روی کاربردهای علوم امیکس در تحقیقات بالینی، دارویی، به ویژه در زمینه های کشف اهداف دارویی، نشانگرهای زیستی بیماری ها و پزشکی شخصی اشاره خواهد کرد.   2 Completion of the human genome project revealed that the molecular mechanisms of cellular responses to different situations cannot be predicted from the sequence of their genes. Hence, most biological researches are focused on the roles of proteins which are much more challenging tasks. Omics technologies, instead of analyzing individual components of an organism by conventional biochemical methods such as the function of a gene, protein or biochemical reaction, study all the components and their interactions within a global site. In the past two decades, omics technologies have been used as efficient and powerful tools in almost all aspects of clinical and pharmaceutical researches, including biomarker discovery, drug target discovery, evaluation of the efficacy of drugs, safety assessment, and personalized medicine. In this article, omics technologies such as genomics, transcriptomics, proteomics and metabolomics, and their advances are reviewed and their applications in clinical and pharmaceutical researches, particularly in the areas of drug targets, biomarkers, and personalized medicine are discussed.     166 184 2017/12/12017/06/82017/03/62017/05/42017/08/252017/10/162017/09/192017/03/182017/09/32014/10/82017/10/92017/09/242016/06/92017/07/112017/05/222017/10/182017/12/302017/08/8 1396/5/17 2018/01/272018/04/302018/05/292018/01/62018/05/122018/01/162018/04/102018/04/282018/01/22018/01/82018/02/142018/01/172018/05/292017/12/122018/05/72018/05/72018/03/142017/12/13 1396/9/22 آنا میفور Anna Meyfour دکتری تخصصی پروتئومیکس کاربردی، کمیته پژوهشی دانشجویان، مرکز تحقیقات بیماری های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران a.meyfour@gmail.com مصطفی رضایی طاویرانی Mostafa Rezaei-Tavirani استاد، مرکز تحقیقات پروتئومیکس، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران tavirany@yahoo.com proteomics genomics metabolomics biomarker personalized medicine Omics پروتئومیکس ژنومیکس متابولومیکس بیومارکر پزشکی شخصی امیکس 1. Cavalli-Sforza LL. The Human Genome Diversity Project: past, present and future. Nat Rev Genet 2005; 6(4): 333-340.##2. Kandpal R, Saviola B, Felton J. The era of 'omics unlimited. Biotechniques 2009; 46(5): 351-352, 354-355.##3. Safaei A, Rezaei Tavirani M, Arefi Oskouei A, Zamanian Azodi M, Mohebbi SR, Nikzamir AR. Protein-protein interaction network analysis of cirrhosis liver disease. Gastroenterol Hepatol Bed Bench 2016; 9(2): 114-123.##4. ZamanianAzodi M, Peyvandi H, Rostami-Nejad M, Safaei A, Rostami K,Vafaee, R, et al. Protein-protein interaction network of celiac disease. Gastroenterol Hepatol Bed Bench 2016; 9(4): 268-277.##5. Meyfour A, Rezaie MT, Sadeghi MR. Common Proteomic Technologies, Applications, and their Limitations. Journal of Paramedical Sciences .2013; 4:115-125##6. Yan SK, Liu RH, Jin HZ, Liu XR, Ye J, Shan L, et al. "Omics" in pharmaceutical research: overview, applications, challenges, and future perspectives. Chin J Nat Med 2015; 13(1): 3-21.##7. Wang L. Pharmacogenomics: a systems approach. Wiley Interdiscip Rev Syst Biol Med 2010; 2(1): 3-22.##8. D'Alessandro A, Zolla L. Pharmacoproteomics: a chess game on a protein field. Drug Discov Today 2010; 15 (23-24): 1015-1023.##9. Beijer HJ, de Blaey CJ. Hospitalisations caused by adverse drug reactions (ADR): a meta-analysis of observational studies. Pharm World Sci 2002; 24(2): 46-54.##10. Visscher H, Ross CJ, Rassekh SR, Barhdadi A, Dubé MP, Al-Saloos H, et al. Pharmacogenomic prediction of anthracycline-induced cardiotoxicity in children. J Clin Oncol 2012; 30(13): 1422-1428.##11. Qin J, Li R, Raes J, Arumugam M, Burgdorf KS, Manichanh C, et al. A human gut microbial gene catalogue established by metagenomic sequencing. Nature 2010; 464 (7285): 59-65.##12. Poinar HN, Schwarz C, Qi J, Shapiro B, Macphee RD, Buigues B. Metagenomics to paleogenomics: large-scale sequencing of mammoth DNA. Science 2006; 311(5759): 392-394.##13. Ley RE, Bäckhed F, Turnbaugh P, Lozupone CA, Knight RD, Gordon JI. Obesity alters gut microbial ecology. Proc Natl Acad Sci U S A 2005; 102(31): 11070-11075.##14. Laird PW. Principles and challenges of genomewide DNA methylation analysis. Nat Rev Genet 2010; 11(3): 191-203.##15. Jenuwein T, Allis CD. Translating the histone code. Science 2001; 293 (5532): 1074-1080.##16. Hake SB, Allis CD. Histone H3 variants and their potential role in indexing mammalian genomes: the "H3 barcode hypothesis". Proc Natl Acad Sci U S A 2006; 103(17): 6428-6435.##17. Grewal SI, Elgin SC. Transcription and RNA interference in the formation of heterochromatin. Nature 2007; 447(7143): 399-406. ##18. Fraser P, Bickmore W. Nuclear organization of the genome and the potential for gene regulation. Nature 2007; 447(7143): 413-417.##19. Sandoval J, Esteller M. Cancer epigenomics: beyond genomics. Curr Opin Genet Dev ##2012; 22(1): 50-55.##20. Bradbury J. Human epigenome project--up and running. PLoS Biol 2003; 1(3): E82.##21. Kulis M, Esteller M. DNA methylation and cancer. Adv Genet 2010; 70: 27-56.##22. Strahl BD, Allis CD. The language of covalent histone modifications. Nature 2000; 403(6765): 41-45.##23. Rezaei-Tavirani M, SafaeiA, Zali MR, The Association between Polymorphismsin Insulin and Obesity Related Genesand Risk of Colorectal Cancer. Iran J Cancer Prev 2013, 6 (4): 179-185 (Persian).##24. Maskos U, Southern EM. Oligonucleotide hybridizations on glass supports: a novel linker for oligonucleotide synthesis and hybridization properties of oligonucleotides synthesised in situ. Nucleic Acids Res 1992; 20(7): 1679-1684.##25. Velculescu VE, Zhang L, Vogelstein B, Kinzler KW. Serial analysis of gene expression. Science 1995; 270 (5235): 484-487.##26. Brenner S, Johnson M, Bridgham J, Golda G, Lloyd DH, Johnson D. Gene expression analysis by massively parallel signature sequencing (MPSS) on microbead arrays. Nat Biotechnol 2000; 18(6): 630-634.##27. Morin R, Bainbridge M, Fejes A, Hirst M, Krzywinski M, Pugh T. Profiling the HeLa S3 transcriptome using randomly primed cDNA and massively parallel short-read sequencing. Biotechniques 2008; 45(1): 81-94.##28. Sutherland GT, Janitz M, Kril JJ. Understanding the pathogenesis of Alzheimer's disease: will RNA-Seq realize the promise of transcriptomics? J Neurochem 2011; 116(6): 937-946.##29. Fehlbaum-Beurdeley P, Sol O, Désiré L, Touchon J, Dantoine T, Vercelletto M, et al. Validation of AclarusDx, a blood-based transcriptomic signature for the diagnosis of Alzheimer's disease. J Alzheimers Dis 2012; 32(1): 169-181.##30. Voineagu I, Wang X, Johnston P, Lowe JK, Tian Y, Horvath S, et al. Transcriptomic analysis of autistic brain reveals convergent molecular pathology. Nature 2011; 474(7351): 380-384.##31. Heidecker B, Hare JM. The use of transcriptomic biomarkers for personalized medicine. Heart Fail Rev 2007; 12(1): 1-11.##32. Cui Y, Paules RS. Use of transcriptomics in understanding mechanisms of drug-induced toxicity. Pharmacogenomics 2010; 11(4): 573-585.##33. Curtis C, Shah SP, Chin SF, Turashvili G, Rueda OM, Dunning MJ, et al. The genomic and transcriptomic architecture of 2,000 breast tumours reveals novel subgroups. Nature 2012; 486(7403): 346-352.##34. Labbé RM, Irimia M, Currie KW, Lin A, Zhu SJ, Brown DD, et al. A comparative transcriptomic analysis reveals conserved features of stem cell pluripotency in planarians and mammals. Stem Cells 2012; 30(8): 1734-1745.##35. Wilkins MR, Sanchez JC, Gooley AA, Appel RD, Humphery-Smith I, Hochstrasser DF, et al. Progress with proteome projects: why all proteins expressed by a genome should be identified and how to do it. Biotechnol Genet Eng Rev 1996; 13: 19-50.##36. Tyers M, Mann M. From genomics to proteomics. Nature 2003; 422(6928): 193-197.##37. Wilkins MR, Pasquali C, Appel RD, Ou K, Golaz O, Sanchez JC, et al. From proteins to proteomes: large scale protein identification by two-dimensional electrophoresis and amino acid analysis. Biotechnology (NY) 1996; 14(1): 61-65.##38. Anderson N L, Anderson N G. Proteome and proteomics: new technologies, new concepts, and new words. Electrophoresis 1998; 19(11): 1853-1861.##39. Blackstock WP, Weir MP. Proteomics: quantitative and physical mapping of cellular proteins. Trends Biotechnol 1999; 17(3): 121-127.##40. Legrain P, Aebersold R, Archakov A, Bairoch A, Bala K, Beretta L, et al. The human proteome project: current state and future direction. Mol Cell Proteomics 2011; 10(7): M111 009993.##41. Gaudet P, Argoud-Puy G, Cusin I, Duek P, Evalet O, Gateau A, et al. neXtProt: organizing protein knowledge in the context of human proteome projects. J Proteome Res 2013; 12(1): 293-298.##42. Lane L, Bairoch A, Beavis RC, Deutsch EW, Gaudet P, Lundberg E, et al. Metrics for the Human Proteome Project 2013-2014 and strategies for finding missing proteins. J Proteome Res 2014; 13(1): 15-20.##43. Paik YK, Omenn GS, Uhlen M, Hanash S, Marko-Varga G, Aebersold R, et al. Standard guidelines for the chromosome-centric human proteome project. J Proteome Res 2012; 11(4): 2005-2013.##44. The call of the human proteome. Nat Methods 2010; 7(9): 661.##45. Nilsson T, Mann M, Aebersold R, Yates JR 3rd, Bairoch A, Bergeron JJ. Mass spectrometry in high-throughput proteomics: ready for the big time. Nat Methods 2010; 7(9): 681-685.##46. Meyfour A, Pahlavan S, Sobhanian H, Salekdeh GH. 17th Chromosome-Centric Human Proteome Project Symposium in Tehran. Proteomics 2018; 18(7): e1800012.##47. Marouga R, David S, Hawkins E. The development of the DIGE system: 2D fluorescence difference gel analysis technology. Anal Bioanal Chem 2005; 382(3): 669-678.##48. Tannu NS, Hemby SE. Two-dimensional fluorescence difference gel electrophoresis for comparative proteomics profiling. Nat Protoc 2006; 1(4): 1732-1742.##49. Ardekani AM, Maghsudi N, Meyfour A, Ghasemi R, Lakpour N, Nooshinfar E, et al. Stress-induced proteomic changes in the hippocampus of pregnant wistar rats. Avicenna J Med Biotechnol 2011; 3(4): 157-166.##50. Bennett KL, Funk M, Tschernutter M, Breitwieser FP, Planyavsky M, Ubaida Mohien C, et al. Proteomic analysis of human cataract aqueous humour: Comparison of one-dimensional gel LCMS with two-dimensional LCMS of unlabelled and iTRAQ(R)-labelled specimens. J Proteomics 2011; 74(2): 151-166.##51. Irar S, Brini F, Masmoudi K, Pagès M. Combination of 2DE and LC for plant proteomics analysis. Methods Mol Biol 2014; 1072: 131-140.##52. Stalmach A, Albalat A, Mullen W, Mischak H. Recent advances in capillary electrophoresis coupled to mass spectrometry for clinical proteomic applications. Electrophoresis 2013; 34(11): 1452-1464.##53. Zieske L R. A perspective on the use of iTRAQ reagent technology for protein complex and profiling studies. J Exp Bot 2006; 57(7): 1501-1508.##54. Schwanhäusser B, Gossen M, Dittmar G, Selbach M. Global analysis of cellular protein translation by pulsed SILAC. Proteomics 2009; 9(1): 205-209.##55. Gygi SP, Rist B, Gerber SA, Turecek F, Gelb MH, Aebersold R. Quantitative analysis of complex protein mixtures using isotope-coded affinity tags. Nat Biotechnol 1999; 17 (10): 994-999.##56. Asara JM, Christofk HR, Freimark LM, Cantley LC. A label-free quantification method by MS/MS TIC compared to SILAC and spectral counting in a proteomics screen. Proteomics 2008; 8(5): 994-999.##57. Chen J , Kähne T, Röcken C, Götze T, Yu J, Sung JJ, et al. Proteome analysis of gastric cancer metastasis by two-dimensional gel electrophoresis and matrix assisted laser desorption/ionization-mass spectrometry for identification of metastasis-related proteins. J Proteome Res 2004; 3(5): 1009-1016.##58. Ping S, Wang S, Zhang J, Peng X. Effect of all-trans-retinoic acid on mRNA binding protein p62 in human gastric cancer cells. Int J Biochem Cell Biol 2005; 37(3): 616-627.##59. Poon TC, Sung JJ, Chow SM, Ng EK, Yu AC, Chu ES, et al. Diagnosis of gastric cancer by serum proteomic fingerprinting. Gastroenterology 2006; 130(6): 1858-1864.##60. Mu AK, Chan YS, Kang SS, Azman SN, Zain RB, Chai WL, et al. Detection of host-specific immunogenic proteins in the saliva of patients with oral squamous cell carcinoma. J Immunoassay Immunochem 2014; 35(2): 183-193.##61. Kubota D, Mukaihara K, Yoshida A, Suehara Y, Saito T, Okubo T, et al. The prognostic value of pfetin: a validation study in gastrointestinal stromal tumors using a commercially available antibody. Jpn J Clin Oncol 2013; 43(6): 669-675.##62. Rezaei Tavirani M, Moghaddamnia SH, Ranjbar B, Amani M, Marashi SA. Conformational study of human serum albumin in pre-denaturation temperatures by differential scanning calorimetry, circular dichroism and UV spectroscopy. J Biochem Mol Biol 2006; 39(5): 530-536.##63. Bolger SJ, Hurtado PA, Hoffert JD, Saeed F, Pisitkun T, Knepper MA. Quantitative phosphoproteomics in nuclei of vasopressin-sensitive renal collecting duct cells. Am J Physiol Cell Physiol 2012; 30(10): C1006-1020.##64. Rinschen MM, Yu MJ, Wang G, Boja ES, Hoffert JD, et al. Pisitkun T Quantitative phosphoproteomic analysis reveals vasopressin V2-receptor-dependent signaling pathways in renal collecting duct cells. Proc Natl Acad Sci U S A 2010; 107(8): 3882-3887.##65. Zhao B, Knepper MA, Chou CL, Pisitkun T. Large-scale phosphotyrosine proteomic profiling of rat renal collecting duct epithelium reveals predominance of proteins involved in cell polarity determination. Am J Physiol Cell Physiol 2012; 302(1): C27-45.##66. Gonzales PA, Pisitkun T, Hoffert JD, Tchapyjnikov D, Star RA, Kleta R, et al. Large-scale proteomics and phosphoproteomics of urinary exosomes. J Am Soc Nephrol 2009; 20(2): 363-379.##67. Hoffert JD, Pisitkun T, Wang G, Shen RF, Knepper MA. Quantitative phosphoproteomics of vasopressin-sensitive renal cells: regulation of aquaporin-2 phosphorylation at two sites. Proc Natl Acad Sci U S A 2006; 103(18): 7159-7164.##68. Kameyama A, Kikuchi N, Nakaya S, Ito H, Sato T, Shikanai T, et al. A strategy for identification of oligosaccharide structures using observational multistage mass spectral library. Anal Chem 2005; 77(15): 4719-4725.##69. Yen TY, Haste N, Timpe LC, Litsakos-Cheung C, Yen R, Macher BA. Using a cell line breast cancer progression system to identify biomarker candidates. J Proteomics 2014; 96: 173-183.##70. Ahn JM, Sung HJ, Yoon YH, Kim BG, Yang WS, Lee C, et al. Integrated glycoproteomics demonstrates fucosylated serum paraoxonase 1 alterations in small cell lung cancer. Mol Cell Proteomics2014; 13(1): 30-48.##71. Bones J, Byrne JC, O'Donoghue N, McManus C, Scaife C, Boissin H, et al. Glycomic and glycoproteomic analysis of serum from patients with stomach cancer reveals potential markers arising from host defense response mechanisms. J Proteome Res 2011; 10(3):1246-1265##72. Wu J, Xie X, Liu Y, He J, Benitez R, Buckanovich RJ, et al. Identification and confirmation of differentially expressed fucosylated glycoproteins in the serum of ovarian cancer patients using a lectin array and LC-MS/MS. J Proteome Res 2012; 11(9): 4541-4552.##73. Ito K, Kuno A, Ikehara Y, Sugiyama M, Saito H, Aoki Y, et al. LecT-Hepa, a glyco-marker derived from multiple lectins, as a predictor of liver fibrosis in chronic hepatitis C patients. Hepatology 2012; 56(4): 1448-1456.##74. Butterfield DA, Owen JB. Lectin-affinity chromatography brain glycoproteomics and Alzheimer disease: insights into protein alterations consistent with the pathology and progression of this dementing disorder. Proteomics Clin Appl 2011; 5(1-2): 50-56.##75. Jordan KW, Nordenstam J, Lauwers GY, Rothenberger DA, Alavi K, Garwood M, et al. Metabolomic characterization of human rectal adenocarcinoma with intact tissue magnetic resonance spectroscopy. Dis Colon Rectum 2009; 52(3): 520-525.##76. Robertson DG. Metabonomics in toxicology: a review. Toxicol Sci 2005; 85(2): 809-822.##77. Sabatine MS, Liu E, Morrow DA, Heller E, McCarroll R, Wiegand R. Metabolomic identification of novel biomarkers of myocardial ischemia. Circulation 2005; 112(25): 3868-3875.##78. Zhang A, Sun H, Yan G, Wang P, Han Y, Wang X. Metabolomics in diagnosis and biomarker discovery of colorectal cancer. Cancer Lett 2014; 345(1): 17-20.##79. Nobakht M Gh BF, Aliannejad R, Rezaei-Tavirani M, Taheri S, Oskouie AA. The metabolomics of airway diseases, including COPD, asthma and cystic fibrosis. Biomarkers 2015; 20(1): 5-16.##80. Safaei A, Arefi Oskouie A, Mohebbi SR, Rezaei-Tavirani M, Mahboubi M, Peyvandi M, et al. Metabolomic analysis of human cirrhosis, hepatocellular carcinoma, non-alcoholic fatty liver disease and non-alcoholic steatohepatitis diseases. Gastroenterol Hepatol Bed Bench 2016; 9(3): 158-173.##81. Denkert C, Budczies J, Weichert W, Wohlgemuth G, Scholz M, Kind T, et al. Metabolite profiling of human colon carcinoma--deregulation of TCA cycle and amino acid turnover. Mol Cancer 2008; 7: 72.##82. Clayton TA, Lindon JC, Cloarec O, Antti H, Charuel C, Hanton G, et al. Pharmaco-metabonomic phenotyping and personalized drug treatment. Nature 2006; 440(7087): 1073-1077.##83. Etzioni R, Urban N, Ramsey S, McIntosh M, Schwartz S, Reid B, et al. The case for early detection. Nat Rev Cancer 2003; 3(4): 243-252.##84. Lakhan SE. Schizophrenia proteomics: biomarkers on the path to laboratory medicine? Diagn Pathol 2006; 1: 11.##85. Kulasingam V, Diamandis EP. Strategies for discovering novel cancer biomarkers through utilization of emerging technologies. Nat Clin Pract Oncol 2008; 5(10): 588-599.##86. Hayes DF, Bast RC, Desch CE, Fritsche H Jr, Kemeny NE, Jessup JM, et al. Tumor marker utility grading system: a framework to evaluate clinical utility of tumor markers. J Natl Cancer Inst 1996; 88(20): 1456-1466.##87. Safari-Alighiarloo N, Taghizadeh M, Tabatabaei SM, Shahsavari S, Namaki S, Khodakarim S, et al. Identification of new key genes for type 1 diabetes through construction and analysis of protein-protein interaction networks based on blood and pancreatic islet transcriptomes. J Diabetes 2017; 9(8): 764-777.##88. Safari-Alighiarloo N, Rezaei-Tavirani M, Taghizadeh M, Tabatabaei SM, Namaki S. Network-based analysis of differentially expressed genes in cerebrospinal fluid (CSF) and blood reveals new candidate genes for multiple sclerosis. Peer J 2016; 4: e2775.##89. Hassanein M, Rahman JS, Chaurand P, Massion PP. Advances in proteomic strategies toward the early detection of lung cancer. Proc Am Thorac Soc 2011; 8(2): 183-188.##90. Bouchal P, Roumeliotis T, Hrstka R, Nenutil R, Vojtesek B, Garbis SD. Biomarker discovery in low-grade breast cancer using isobaric stable isotope tags and two-dimensional liquid chromatography-tandem mass spectrometry (iTRAQ-2DLC-MS/MS) based quantitative proteomic analysis. J Proteome Res 2009; 8(1): 362-373.##91. Paul D, Kumar A, Gajbhiye A, Santra MK, Srikanth R. Mass spectrometry-based proteomics in molecular diagnostics: discovery of cancer biomarkers using tissue culture. Biomed Res Int 2013; 2013: 783131.##92. Zamanian-Azodi M, Rezaei-Tavirani M, Hasanzadeh H, Rahmati Rad S, Dalilan S. Introducing biomarker panel in esophageal, gastric, and colon cancers; a proteomic approach. Gastroenterol Hepatol Bed Bench 2015;8(1): 6-18.##93. Rezaei-Tavirani M, Rezaei-Tavirani M, Mansouri V, Mahdavi SM, Valizadeh R, Rostami-Nejad M, et al. Introducing crucial protein panel of gastric adenocarcinoma disease. Gastroenterol Hepatol Bed Bench 2017; 10(1): 21-28.##94. Conrads TP, Zhou M, Petricoin EF 3rd, Liotta L, Veenstra TD. Cancer diagnosis using proteomic patterns. Expert Rev Mol Diagn 2003; 3(4): 411-420.##95. Kalantari S, Rutishauser D, Samavat S, Nafar ##M, Mahmudieh L, Rezaei-Tavirani M, et al. Urinary prognostic biomarkers and classification of IgA nephropathy by high resolution mass spectrometry coupled with liquid chromatography. PLoS One 2013; 8(12): e80830.##96. Sinha A, Singh C, Parmar D, Singh MP. Proteomics in clinical interventions: achievements and limitations in biomarker development. Life Sci 2007; 80(15): 1345-1354.##97. Anderson L. Candidate-based proteomics in the search for biomarkers of cardiovascular disease. J Physiol 2005; 563(Pt 1): 23-60.##98. Hanash S. Disease proteomics. Nature 2003; 422(6928): 226-232.##99. Hueber W, Robinson WH. Proteomic biomarkers for autoimmune disease. Proteomics 2006; 6(14): 4100-4105.##100. Boguski MS, McIntosh MW. Biomedical informatics for proteomics. Nature 2003; 422(6928): 233-237.##101. Kakhniashvili DG, Griko NB, Bulla LA Jr, Goodman SR. The proteomics of sickle cell disease: profiling of erythrocyte membrane proteins by 2D-DIGE and tandem mass spectrometry. Exp Biol Med (Maywood) 2005; 230(11): 787-792.##102. Rezaei-Tavirani M, Zamanian-Azodi M, Rajabi S, Masoudi-Nejad A, Rostami-Nejad M, Rahmatirad S. Protein Clustering and Interactome Analysis in Parkinson and Alzheimer's Diseases. Arch Iran Med 2016; 19(2): 101-109 (Persian).##103. Jayapal M, Melendez AJ. DNA microarray technology for target identification and validation. Clin Exp Pharmacol Physiol 2006; 33(5-6): 496-503.##104. Ricciarelli R, d'Abramo C, Massone S, Marinari U, Pronzato M, Tabaton M. Microarray analysis in Alzheimer's disease and normal aging. IUBMB Life 2004; 56(6): 349-354.##105. Grünblatt E, Mandel S, Maor G, Youdim MB. Gene expression analysis in N-methyl-4-phenyl-1,2,3,6-tetrahydropyridine mice model of Parkinson's disease using cDNA microarray: effect of R-apomorphine. J Neurochem 2001; 78(1): 1-12.##106. Stam RW1, den Boer ML, Meijerink JP, Ebus ME, Peters GJ, Noordhuis P, et al. Differential mRNA expression of Ara-C-metabolizing enzymes explains Ara-C sensitivity in MLL gene-rearranged infant acute lymphoblastic leukemia. Blood. 2003; 101(4): 1270-1276.##107. Fong D, Spizzo G, Gostner JM, Gastl G, Moser P, Krammel C, et al. TROP2: a novel prognostic marker in squamous cell carcinoma of the oral cavity. Mod Pathol 2008; 21(2): 186-191.##108. Gresham V, McLeod HL. Genomics: applications in mechanism elucidation. Adv Drug Deliv Rev 2009; 61(5): 369-374.##109. Attia SM, Ahmad SF, Okash RM, Bakheet SA. Aroclor 1254-induced genotoxicity in male gonads through oxidatively damaged DNA and inhibition of DNA repair gene expression. Mutagenesis 2014; 29(5): 379-384.##110. Wetmore BA, Merrick BA. Toxicoproteomics: proteomics applied to toxicology and pathology. Toxicol Pathol 2004; 32(6): 619-642.##111. Yamamoto T, Kikka R, Yamada H. Invvestigation of proteomic biomarkers in in vivo hepatotoxicity study of rat liver: toxicity differentiation in hepatotoxicants. J Toxicol Sci 2006; 31(1): 49-60.##112. Giacomini KM, Krauss RM, Roden DM, Eichelbaum M, Hayden MR, Nakamura Y. When good drugs go bad. Nature 2007; 446(7139): 975-977.##113. Loscalzo J, Kohane I, Barabasi AL. Human disease classification in the postgenomic era: a complex systems approach to human pathobiology. Mol Syst Biol 2007; 3: 124.##114. Johnson JA. Advancing management of hypertension through pharmacogenomics. Ann Med 2012; 44 (Suppl 1): S17-22.##115. Gupta S, Awasthi S. Pharmacogenomics of pediatric asthma. Indian J Hum Genet 2010; 16(3): 111-118.##116. Aslibekyan S, Straka RJ, Irvin MR, Claas SA, Arnett DK. Pharmacogenomics of high-density lipoprotein-cholesterol-raising therapies. Expert Rev Cardiovasc Ther 2013; 11(3): 355-364.##117. Ingle JN. Pharmacogenomics of endocrine therapy in breast cancer. J Hum Genet 2013; 58(6): 306-312.##118. Lee W, Lockhart AC, Kim RB, Rothenberg ML. Cancer pharmacogenomics: powerful tools in cancer chemotherapy and drug development. Oncologist 2005; 10(2): 104-111.##119. Ferrari P, Binachi G. Genetic mapping and tailored antihypertensive therapy. Cardiovasc Drugs Ther 2000; 14(4): 387-95.##120. Wang X, Yan SK, Dai WX, Liu XR, Zhang WD, Wang JJ. A metabonomic approach to chemosensitivity prediction of cisplatin plus 5-fluorouracil in a human xenograft model of gastric cancer. Int J Cancer 2010; 127 (12): 2841-2850.##121. Chan CWH, Law BMH, So WKW, Chow KM, Waye MMY. Novel Strategy on Personalized Medicine for Breast Cancer Treatment: An Update. Int J Mol Sci 2017; 18(11): 2423.## ##