1397 28 164 0 217

اثرات سیلیبینین بر بیان ژن های نیتریک اکساید سنتاز طی ایسکمی-ریپرفیوژن گرم کبدی در رت های بالغ نر Effects of Silibinin on Nitric Oxide Synthase Genes Expression during Hepatic Warm Ischemia-reperfusion in Adult Male Rats 1 1 سابقه و هدف: آسیب‌های ایسکمی- ریپرفیوژن (I/R) کبدی، علت اصلی نارسایی کبد در جراحی‌های مختلف به خصوص پیوند کبد می‌باشد. از آن‌جایی که ROS علت عمده آسیب‌های کبدی است، به کارگیری آنتی‌اکسیدان‌ها برای کاهش این عوارض در اولویت قرار دارد. این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات سیلیبینین بر آسیب‌های کلی بافت کبد و بیان ژن های eNOS و iNOS (نیتریک اکساید سنتاز اندوتلیالی و القایی) طی I/R انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، رت ها به چهار گروه هشت تایی، شامل گروه حامل (Vehicle) که رت‌ ها مورد عمل لاپارتومی قرار گرفته و حامل (DMSO10%) دریافت کردند، گروه SILI که رت ‌ها همراه لاپاراتومی، سیلیبینین دریافت کردند، گروه I/R که رت ها مورد عمل I/R قرار گرفته و حامل دریافت کردند و گروه I/R+SILI که رت ها همزمان با I/R، سیلیبینین دریافت کردند، تقسیم شدند. سیلیبینین در گروه‌ها برای هر رت دو بار، هر بار با دوز mg/kg 50 (I.P) تزریق گردید. پس از یک ساعت ایسکمی و 5 ساعت ریپرفیوژن، نمونه‌های خون برای سنجش AST و ALT سرم و نمونه‌های کبد برای ارزیابی بیان ژن‌های eNOS و iNOS و بررسی‌های بافت شناسی جمع آوری شدند. یافته‌ها: بین گروه های Vehicle و SILI در کلیه پارامتر ها، تغییر معنی داری مشاهده نشد (05/0p>). سطوح AST و ALT سرم در گروه I/R افزایش چشمگیری نسبت به گروه حامل داشت، که توسط سیلیبینین کاهش قابل توجهی پیدا کرد. همچنین آسیب های بافتی مشاهده شده در گروه I/R توسط سیلیبینین بهبود پیدا کرد. بیان ژن های iNOS و eNOS طی I/R به ترتیب افزایش و کاهش بارزی در مقایسه با گروه حامل داشت. درمان با سیلیبینین توانست بیان iNOS را کاهش دهد اما نتوانست اثر معنی داری روی بیان eNOS بگذارد(05/0p>). استنتاج: سیلیبینین اثرات حمایتی روی کبد طی I/R از خود نشان داده و می‌تواند با کاهش بیان iNOS، از اثرات مضر آن بکاهد.   2 Background and purpose: Ischemia-reperfusion injuries (I/RI) are the major causes of liver failure after various types of liver surgeries, particularly liver transplantation. Reactive oxygen species (ROS) are the major causes of such injuries, therefore, antioxidant therapy to attenuate hepatic lesions is preferred. We aimed to evaluate the effects of silibinin, a potent radical scavenger, on liver damages and endothelial and inducible nitric oxide synthase (eNOS and iNOS) genes expression after liver I/R. Materials and methods: In this experimental study, the rats were divided into four groups (n=8 per group). Group1 Vehicle: the rats underwent laparotomy and received DMSO10%, Group 2 SILI: the animals received silibinin alongside laparotomy, Group3 I/R: the rats received DMSO10% and subjected to liver I/R procedure, and group 4 I/R+SILI: this group received both silibinin and liver I/R simultaneously. Silibinin (50 mg/kg I.P) was administered twice in all rats. After 1 h ischemia and 5 h reperfusion, blood samples were collected to evaluate serum AST and ALT levels and liver sections were taken to analyze the eNOS and iNOS gene expressions and histological examinations. Results: There were no significant differences in all parameters between Vehicle and SILI groups (p>0.05). But serum AST and ALT increased significantly in I/R group compared with those in vehicle group. Treatment with silibinin could considerably reduce these markers. Histological damages during I/R improved by silibinin. The iNOS gene was found to be overexpressed whereas eNOS expression decreased in I/R group compared with those in the vehicle group. Silibinin treatment could decline iNOS expression but could not significantly affect eNOS expression (p>0.05). Conclusion: Silibinin protects liver from I/RI. It may decrease iNOS adverse effects by suppressing its expression. 1 12 2018/03/27 1397/1/7 2018/07/23 1397/5/1 احسان نبی پور Ehsan nabipour کارشناس ارشد بیوشیمی، گروه بیوشیمی ژنتیک و زیست شناسی گیاهی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد دامغان، دامغان، ایران ایران وحید اکبری کردخیلی Vahid Akbari Kordkheyli کارشناسی ارشد بیوشیمی بالینی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران سهیل عزیزی Soheil Azizi استادیار، گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران عباس خنکدار طارسی Abbas Khonakdar-Tarsi استادیار، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، گروه بیوشیمی، بیوفیزیک و ژنتیک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران khonakdarab@gmail.com Ischemia-reperfusion eNOS iNOS silibinin ایسکمی- ریپرفیوژن نیتریک اکسید سنتاز سیلیبینین 1. Nastos C, Kalimeris K, Papoutsidakis N, Tasoulis M-K, Lykoudis PM, Theodoraki K, et al. Global consequences of liver ischemia/ reperfusion injury. Oxid Med Cell Longev 2014; 2014: 906965.##2. Montalvo-Jave EE, Escalante-Tattersfield T, Ortega-Salgado JA, Piña E, Geller DA. Factors in the pathophysiology of the liver ischemia-reperfusion injury. J Surg Res 2008; 147(1): 153-159.##3. Massip Salcedo M, RosellóCatafau J, Prieto J, Avila MA, Peralta C. The response of the hepatocyte to ischemia. Liver Int 2007; 27(1): 6-16.##4. Sonin NV, Garcia-Pagan J-C, Nakanishi K, Zhang JX, Clemens MG. Patterns of vasoregulatory gene expression in the liver response to ischemia/reperfusion and endotoxemia. Shock 1999; 11(3): 175-179.##5. Li J, Li R, Lv G, Liu H. The mechanisms and strategies to protect from hepatic ischemia-reperfusion injury. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2015; 19(11): 2036-2047.##6. Hide Alférez D, Ortega Ribera M, García Pagán JC, Peralta Uroz C, Bosch i Genover J, Gracia-Sancho J. Effects of warm ischemia and reperfusion on the liver microcirculatory phenotype of rats: underlying mechanisms and pharmacological therapy. Sci Rep 2016; 6: 22107.##7. Abd-Elbaset M, Arafa E-SA, El Sherbiny GA, Abdel-Bakky MS, Elgendy ANA. Quercetin modulates iNOS, eNOS and NOSTRIN expressions and attenuates oxidative stress in warm hepatic ischemia-reperfusion injury in rats. Beni-Suef Univ J Basic Appl Sci 2015; 4(3): 246-255.##8. Sun Y, Pu L-Y, Lu L, Wang X-H, Zhang F, Rao J-H. N-acetylcysteine attenuates reactive-oxygen-species-mediated endoplasmic reticulum stress during liver ischemia-reperfusion injury. World J Gastroenterol 2014; 20(41): 15289-15298.##9. Abenavoli L, Capasso R, Milic N, Capasso F. Milk thistle in liver diseases: past, present, future. Phytother Res 2010; 24(10): 1423-1432.##10. Prabu SM, Muthumani M. Silibinin ameliorates arsenic induced nephrotoxicity by abrogation of oxidative stress, inflammation and apoptosis in rats. Mol Biol Rep 2012; 39(12): 11201-11216.##11. Wang C, Wang Z, Zhang X, Zhang X, Dong L, Xing Y, et al. Protection by silibinin against experimental ischemic stroke: up-regulated pAkt, pmTOR, HIF-1α and Bcl-2, down-regulated Bax, NF-κB expression. Neurosci Lett 2012; 529(1): 45-50.##12. Tyagi A, Singh RP, Ramasamy K, Raina K, Redente EF, Dwyer-Nield LD, et al. Growth inhibition and regression of lung tumors by silibinin: modulation of angiogenesis by macrophage-associated cytokines and nuclear factor-κB and signal transducers and activators of transcription 3. Cancer Prev Res (Phila) 2009; 2(1): 74-83.##13. Adam ANI. Some mechanisms of the protective effect of ischemic preconditioning on rat liver ischemia-reperfusion injury. Int J Gen Med 2014; 7: 483-489.##14. Canbek M, Uyanoglu M, Bayramoglu G, Senturk H, Erkasap N, Koken T, et al. Effects of carvacrol on defects of ischemia-reperfusion in the rat liver. Phytomedicine 2008; 15(6-7): 447-452.##15. Ergün Y, Kurutaş EB, Atalay F, Alıcı T. Effects of silibinin and ethanol on skeletal muscle ischemia-reperfusion injury. Acta Cir Bras 2013; 28(3): 179-184.##16. Küçükdurmaz F, Efe E, Ergün Y, Kılıç M, Resim S. The effects of silibinin on corporal oxidative stress and antioxidant enzymes in ischemic priapism. J Clin Anal Med 2017; 8(suppl 4): 266-270.##17. Clavien P-A, Selzner M, Rüdiger HA, Graf R, Kadry Z, Rousson V, et al. A prospective randomized study in 100 consecutive patients undergoing major liver resection with versus without ischemic preconditioning. Ann Surg 2003; 238(6): 843-852.##18. Han D, Hanawa N, Saberi B, Kaplowitz N. Mechanisms of liver injury. III. Role of glutathione redox status in liver injury. Am J Physiol Gastrointest Liver Physiol 2006; 291(1): G1-G7.##19. Cederbaum AI. Introduction—serial review: alcohol, oxidative stress and cell injury. Free Radic Biol Med 2001; 31(12): 1524-1526.##20. Rovati LC, D'amato MM, Mengs U, Pohl R-T, Ferenci P. Silibinin component for the treatment of hepatitis. Google Patents; 2016.##21. Zhou T, Prather ER, Garrison DE, Zuo L. Interplay between ROS and antioxidants during ischemia-reperfusion injuries in cardiac and skeletal muscle. Int J Mol Sci 2018; 19(2): 417.##22. He Q, Kim J, Sharma RP. Silymarin protects against liver damage in BALB/c mice exposed to fumonisin B1 despite increasing accumulation of free sphingoid bases. Toxicol Sci 2004; 80(2): 335-342.##23. Tiwari P, Mishra K. Silibinin in cancer therapy: A promising prospect. Expert Rev Clin Pharmacol 2015; 1(3): 303-318.##24. Miethe C, Nix H, Martin R, Hernandez A, Price R. Silibinin Reduces the Impact of Obesity on Invasive Liver Cancer. Nutr Cancer 2017; 69(8): 1272-1280.##25. Demirci B, Cindoruk M, Yilmaz U, Demirag M, Gonul I, Demirci U, et al. Effects of everolimus on hepatic ischemia/reperfusion injury in an experimental rat model. European Surgery 2013; 45(3): 325-330.##26. Yildiz F, Terzi A, Ates M, Aksoy N, Cakir H, Ocak AR, et al. Nigella sativa relieves the deleterious effects of ischemia reperfusion injury on liver. World J Gastroenterol 2008; 14(33): 5204-5209.##27. AbuAmara M, Yang SY, Tapuria N, Fuller B, Davidson B, Seifalian A. Liver ischemia/ reperfusion injury: processes in inflammatory networks—a review. Liver Transpl 2010; 16(9): 1016-1032.##28. Giorgi VSI, Peracoli MT, Peracoli JC, Witkin SS, Bannwart-Castro CF. Silibinin modulates the NF-κb pathway and pro-inflammatory cytokine production by mononuclear cells from preeclamptic women. J Reprod Immunol 2012; 95(1-2): 67-72.##29. Vargas-Mendoza N, Madrigal-Santillán E, Morales-González Á, Esquivel-Soto J, Esquivel-Chirino C, y González-Rubio MG-L, et al. Hepatoprotective effect of silymarin. World J Hepatol 2014; 6(3): 144.##30. Orr AW, Helmke BP, Blackman BR, Schwartz MA. Mechanisms of mechanotransduction. Dev Cell 2006; 10(1): 11-20.##31. Serracino-Inglott F, Habib NA, Mathie RT. Hepatic ischemia-reperfusion injury. World J Gastrointest Surg 2001; 181(2): 160-166.##32. Garcia-Pagán J-C, Zhang JX, Sonin N, Nakanishi K, Clemens MG. Ischemia/reperfusion induces an increase in the hepatic portal vasoconstrictive response to endothelin-1. Shock (Augusta, Ga) 1999; 11(5): 325-329.##33. Huang H, Evankovich J, Yan W, Nace G, Zhang L, Ross M, et al. Endogenous histones function as alarmins in sterile inflammatory liver injury through Toll like receptor 9 in mice. Hepatology 2011; 54(3): 999-1008.##34. Guan L-Y, Fu P-Y, Li P-D, Li Z-N, Liu H-Y, Xin M-G, et al. Mechanisms of hepatic ischemia-reperfusion injury and protective effects of nitric oxide. World J Gastrointest Surg 2014; 6(7): 122-128.##35. Potter LR. Guanylyl cyclase structure, function and regulation. Cell Signal 2011; 23(12): 1921-1926.##36. Mikaeili S, Kadkhodaee M, Golab F, Zahmatkesh M, Mahdavi-Mazdeh M, Seifi B, et al. Effects of liver ischemia-reperfusion on renal functional and oxidative stress indices. Physiol Pharmacol 2009; 13(3):254-262 (Persian).##37. Tarsi AK, Ansari M, Khansari MG, Keramatipour M, Ebrahimi AE, Emamgholipour SE, et al. Melatonin inhibits endothelin-1 and induces endothelial nitric oxide synthase genes expression throughout hepatic ischemia/ reperfusion in rats. Afr J Biotechnol 2012; 11(58): 12222-12228.##38. Di Napoli P, Taccardi AA, Grilli A, De Lutiis MA, Barsotti A, Felaco M, et al. Chronic treatment with rosuvastatin modulates nitric oxide synthase expression and reduces ischemia–reperfusion injury in rat hearts. Cardiovasc Res 2005; 66(3): 462-471.##39. Hansson GK. Inflammation, atherosclerosis, and coronary artery disease. N Engl J Med 2005; 352(16): 1685-1695.##40. Ghanaat K, Malekzadeh-Shafaroudi M, Khonakdar-Tarsi A. Effect of dexamethasone on the endothelin-1 (ET-1) and endothelial nitric oxide synthase (eNOS) genes expression during hepatic warm ischemia/reperfusion in rat. Res Mol Med 2016; 4(4): 8-14 (Persian).##41. Hung LM, Su MJ, Chen JK. Resveratrol protects myocardial ischemia–reperfusion injury through both NO-dependent and NO-independent mechanisms. Free Radic Biol Med 2004; 36(6): 774-781.##42. Lee C-K, Choi J-S. Effects of silibinin, inhibitor of CYP3A4 and P-glycoprotein in vitro, on the pharmacokinetics of paclitaxel after oral and intravenous administration in rats. Pharmacology 2010; 85(6): 350-356.##43. Nie FQ, Sun M, Yang JS, Xie M, Xu TP, Xia R, et al. Long noncoding RNA ANRIL promotes non–small cell lung cancer cell proliferation and inhibits apoptosis by silencing KLF2 and P21 expression. Mol Cancer Ther 2015; 14(1): 268-277.##44. Park S-W, Choi S-M, Lee S-M. Effect of melatonin on altered expression of vasoregulatory genes during hepatic ischemia/reperfusion. Arch Pharm Res 2007; 30(12): 1619-1624.##45. Ghobadi M, Ghanaat K, Valizadeh-Dizgikan A, Gohari G, Roadi B, Khonakdar-Tarsi A. The Effect of Dexamethasone on Expression of Inducible Nitric Oxide Synthase Gene During Liver Warm Ischemia-reperfusion in Rat. Res Mol Med 2015; 3(3): 17-22 (Persian).## ##

بررسی پلی مورفیسم rs2234693 C/T ژن گیرنده استروژنی آلفا و ارتباط آن با ابتلا به سرطان سینه در غرب استان مازندران Investigation of rs2234693 C/T Polymorphism in Estrogen Alpha-Receptor Gene and its Relationship with Breast Cancer Susceptibility in West of Mazandaran Province, Iran 1 1 سابقه و هدف: هورمون استروژن، تنظیم‌کننده فیزیولوژیکی تکثیر بافت سینه است و تغییرات در مسیرهای سیگنالینگ آن، از جمله گیرنده استروژن آلفا در طول سرطان سینه و پیشرفت آن اتفاق می‌افتد. پلی مورفیسم‌های تک نوکلئوتیدی (SNPs) در ژن‌ها می‌توانند به تفاوت در استعداد ابتلا به سرطان و پاسخ متفاوت به درمان در جمعیت‌های مختلف منجر شوند. در مطالعه حاضر، همراهی پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی rs2234693C/T در ژن ESRα با سرطان سینه در جمعیت بیمار و سالم غرب استان مازندران مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: پژوهش موردی- شاهدی حاضر بر روی 91 خانم سالم بدون سابقه خانوادگی سرطان سینه و 71 خانم مبتلا به سرطان سینه بستری شده در بخش انکولوژی بیمارستان امام سجاد (ع) رامسر در فاصله زمانی فروردین تا شهریور 1396 انجام گرفت. 3 میلی لیتر خون محیطی از هر کدام از افراد گرفته شده و در دمای منفی 20 درجه سانتی‌گراد نگهداری شد. از تکنیک PCR-RFLP جهت تعیین پراکندگی پلی مورفیسم‌های rs2234693 استفاده شد. یافته‌ها: در افراد مبتلا به سرطان سینه، ژنوتیپ هموزیگوت TT به‌طور معنی‌دار (001/0< p) بیش‌تر از ژنوتیپ‌های CT و هموزیگوت CC مشاهده شد. علاوه بر این، افرادی که واجد آلل T هستند، به‌طور معنی‌داری میزان بالاتر و خطر بیش‌تری برای ابتلا به سرطان سینه دارند (OR =2.207, 95%CI =1.40-3.48, p =0.001) . استنتاج: مطالعه ما برای نخستین بار در غرب مازندران پیشنهاد می‌کند که آلل T پلی‌مورفیسم rs2234693 ممکن است آلل پیشرو در افزایش احتمال ابتلا به سرطان سینه باشد. 2 Background and purpose: Estrogen hormone is a physiological regulator of breast tissue proliferation and changes in its signaling pathways, including the alpha-estrogen receptor, occurs during breast cancer and its progression. Single-nucleotide polymorphisms (SNPs) in genes can lead to differences in cancer susceptibility and response to treatment in different populations. In the present study, we investigated rs2234693 C/T single-nucleotide polymorphism in ESRα gene in breast cancer patients and healthy population in west of Mazandaran province, Iran. Materials and methods: A case-control study was performed in 91 healthy women without family history of breast cancer and 71 women with breast cancer admitted to oncology department in Ramsar Imam Sajjad Hospital between April and September 2017. Peripheral blood (3 ml) was taken from the subjects and stored at -20°C. The PCR-RFLP method was used to determine the distribution of rs2234693 polymorphisms. Results: The incidence of breast cancer in individuals with homozygous TT genotype was significantly higher (p<0.001) compared to those with CT and wild CC. Moreover, individuals with T allel are at significantly higher and increased risk for breast cancer (OR =2.207, 95%CI =1.40-3.48, p= 0.001). Conclusion: To the best of our knowledge, this study for the first time suggested that T allele of rs2234693 C/T polymorphism might be a leading allele that cause increased breast cancer susceptibility in west of Mazandaran province.    13 20 2018/03/272017/11/4 1396/8/13 2018/07/232018/07/23 1397/5/1 ابراهیم وثوقی Ebrhim Vosoughi . دکتر داروساز، کمیته تحقیقات دانشجویی، پردیس رامسر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، رامسر، ایران 2. محقق ژنتیک پزشکی،آکادمی ملی علوم آذربایجان و انستیتو تحقیقات و ذخایر ژنتیک، باکو، آذربایجان ایران شهربانو کیهانیان Shahrbanoo Keihanian دانشیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن، تنکابن، ایران ایران صباسادات حسینی Saba sadat Hosseini دکتر داروساز، کمیته تحقیقات دانشجویی، پردیس رامسر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، رامسر، ایران ایران نعمت اله آهنگر Nematollah Ahangar . دانشیار، مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران 5. دانشیار، گروه سم شناسی/فارماکولوژی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران n.ahangar@mazums.ac.ir breast cancer estrogen receptor alpha Mazandaran Iran PCR-RFLP سرطان سینه گیرنده آلفای استروژن مازندران ایران PCR-RFLP 1. Fauci AS, Kasper DL, Longo DL, Braunwald E, Hauser SL, Jameson JL, et al. Harrison’s principles of internal medicine: Oncology and Hematology. 17th ed. 2008. p. 479-747.##2. Alteri R, Barnes C, Burke A, Gansler T. American Cancer Society. Breast Cancer Facts & Figures 2013-2014.##3. Sharma GN, Dave R, Sanadya J, Sharma P, Sharma KK. Various types and management of breast cancer: An overview. J Adv Pharm Technol Res 2010; 1(2): 109-126.##4. Kwan ML, Kushi LH, Weltzien E, Maring B, Kutner SE, Fulton RS, et al. Epidemiology of breast cancer subtypes in two prospective cohort studies of breast cancer survivors, Breast Cancer Res 2009; 11(3): R31.##5. Ladd AG-Z, Vásquez AA, Rivadeneira F, Siemes C, Hofman A, Stricker BC, et al. Estrogen receptor α polymorphisms and postmenopausal breast cancer risk. Breast Cancer Res Treat 2008; 107(3): 415-419.##6. Heffner LJ, Schust DJ. The reproductive system at a glance. 3rd ed. Chichester, West Sussex, UK; Hoboken, NJ: Wiley-Blackwell; 2010. p. 125.##7. Meldrum DR. Female reproductive aging--ovarian and uterine factors. Fertil Steril 1993; 59(1):1-5. ##8. Silvestri S, Thomsen AB, Gozzini A, Bagger Y, Christiansen C, Brandi ML. Estrogen receptor alpha and beta polymorphisms: is there an association with bone mineral density, plasma lipids, and response to postmenopausal hormone therapy? Menopause 2006; 13(3): 451-461.##9. Koehler KF, Helguero LA, Haldosen LA, Warner M, Gustafsson JA. Reflections on the discovery and significance of estrogen receptorbeta. Endocr Rev 2005; 26(3): 465-478.##10. Greene GL, Gilna P, Waterfield M, Baker A, Hort Y, Shine J. Sequence and expression of human estrogen receptor complementary DNA. Science 1986; 231(42): 1150-1154.##11. Kuiper GG, Enmark E, Pelto-Huikko M, Nilsson S, Gustafsson JA. Cloning of a novel receptor expressed in rat prostate and ovary. Proc Natl Acad Sci U S A 1996 11; 93(12): 5925-5930.##12. Devita VT, Lawrence TS, Hellman D, Rosenberg S. Devita, Helman, and Rosenbergs Cancer, Principles & Practice of Oncology Review. 10th ed. Lippincott Williams & Wilkins. 2005.##13. Green S, Walter P, Kumar V, Krust A, Bornert JM, Argos P, et al. Human oestrogen receptor cDNA: sequence, expression and homology to v-erb-A. Nature 1986; 320(6058): 134-139.##14. Casazza K, Page GP, Fernandez JR. The association between the rs2234693 and rs9340799 estrogen receptor alpha gene polymorphisms and risk factors for cardiovascular disease: a review. Biol Res Nurs 2010; 12(1): 84-97.##15. Shao W, Brown M. Advances in estrogen receptor biology: prospects for improvements in targeted breast cancer therapy. Breast Cancer Res 2004; 6(1): 39-52.##16. Huang J, Li X, Hilf R, Bambara RA, Muyan M. Molecular basis of therapeutic strategies for breast cancer. Curr Drug Targets Immune Endocr Metabol Disord 2005; 5(4): 379-396.##17. Cai Q, Shu XO, Jin F, Dai Q, Wen W, Cheng JR, et al. Genetic Polymorphisms in the Estrogen Receptor α Gene and Risk of Breast Cancer Results from the Shanghai Breast Cancer Study. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 2003; 12(9): 853-859.##18. Modugno F, Zmuda JM, Potter D, Cai C, Ziv E, Cummings SR, et al. Association of estrogen receptor α polymorphisms with breast cancer risk in older Caucasian women. Int J Cancer 2005 10; 116(6): 984-991.##19. Shen Y, Li DK, Wu J, Zhang Z, Gao E. Joint effects of the CYP1A1 MspI, ERα PvuII, and ERα XbaI polymorphisms on the risk of breast cancer: results from a population-based case-control study in Shanghai, China. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 2006; 15(2): 342-327.##20. Saadatmand S, Hamta A, Sadeghi A, Mohaghegh F. Study in association of single Nucleotide polymorphism in ESR1 gene rs2234693 with breast cancer in markazi province. Arak Med Univ J 2015: 17(93): 32-38 (Persian).##21. Abbasi S, Nouri M, Azimi C. Estrogen receptor genes variations and breast cancer risk in Iran. Int J Clin Exp Med 2012; 5(4): 332-341.##22. Li LW, Xu L. Menopausal Status Modifies Breast Cancer Risk Associated With ESR1 PvuII and XbaI Polymorphisms in Asian Women: a HuGE Review and Meta-analysis. Asian Pac J Cancer Prev 2012; 13(10): 5105-1511.##23. Giacomazzi J, Aguiar E, Palmero EI, Schmidt AV, Skonieski G, Filho DD, et al. Prevalence of ERα-397 PvuII C/T, ERα-351 XbaI A/G and PGR PROGINS polymorphisms in Brazilian breast cancer-unaffected women. Braz J Med Biol Res 2012; 45(10): 891-897.##24. Yadav R, Chauhan P, Kaushal V, Vashist M.Estrogen Receptor a (Esr1) Polymorphism and Breast Cancer. Am J Pharm Tech Res 2015; 5(1): 113-136.##25. Zhang Y, Zhang M, Yuan X, Zhang Z, Zhang P, et al. Association between ESR1 PvuII, XbaI, and P325PPolymorphisms and Breast Cancer Susceptibility: A Meta-Analysis. Med Sci Monit 2015; 21: 2986-2996.## ##

بررسی موتاسیون در ژن gyrAدر سویه های بالینی اشریشیا کلی و کلبسیلا پنومونیه جدا شده ازبیمارستان امام خمینی(ره) شهرستان ساری Evaluating the gyrA Gene Mutation in Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae Isolates in Sari Imam Khomeini Hospital, Iran 1 1 سابقه و هدف: افزایش تعداد مقاومت به کوئینولون‌ها در باکتری‌های اشرشیا کلی و کلبسیلا پنومونیه‌های جدا شده از ساری، مشکلات فراوانی را در درمـان ایجـاد نموده است. موتاسیون در ژن gyrA منجر به تغییر اسیدهای آمینه و مقاومت به فلئوروکینولون‌ها در باکتری‌های اشرشیاکلی و کلبسیلا پنومونیه می‌باشد. هدف ما از این مطالعه، تشخیص جهش‌های قابل توجه از ایزوله‌های جدا شده به روش SSCP PCR می باشد. مواد و روش‌ها: ایزوله‌های جدا شده جمع‌آوری و تست حساسیت آنتی‌بیوتیکی )سیپروفلوکساسین، نالیدیکسیک اسید) معمول به روش دیسک دیفیوژن آگار انجام شد. مقاومت فلوروکینولون با استفاده از آزمون MIC به روش E-test تایید شد. از روش SSCP PCR برای تشخیص جهش در ژن ser83-asp87) gyrA( استفاده شد. نتایج به دست آمده از روش SSCP PCR برای تایید به‌طور راندوم، تعیین توالی گردید. یافته‌ها: از 103 ایزوله جدا شده، 65 نمونه (2/63 درصد) اشرشیاکلی و 38 نمونه (8/36 درصد) کلبسیلا پنومونیه بودند. ایزوله‌های جدا شده با روش SSCP PCR بررسی شدند. در همه‌ی نمونه‌های اشرشیاکلی مقاوم به سیپروفلوکساسین، حداقل یک موتاسیون مشاهده گردید. هم‌چنین در همه نمونه‌های کلبسیلای مقاوم به سیپروفلوکساسین، حداقل یک موتاسیون و در 14 نمونه در هر 2 نقطه موتاسیون مشاهده گردید، در حالی که در 5 نمونه حساس به سیپروفلوکساسین هیچ موتاسیونی دیده نشد. استنتاج: نتایج نشان داد که جهش در gyrA ارتباط نزدیکی با مقاومت کینولون‌ها دارد. افزایش شیوع مقاومت کینولون ها در میان باکتری E.coli و K.penumune جدا شده، نشان دهنده نیاز به برنامه‌های کنترل عفونت می باشد. 2 Background and purpose: Increasing resistance to Quinolones in Escherichia coli and Klebsiella pneumonia in Sari, has caused many problems in treatment. Mutation in gyrA gene lead to changes in amino acids and resistance against Fluoroquinolones in E. coli and K. pneumonia. This study aimed at identifying remarkable mutations in E. coli and K. pneumonia isolates using PCR-SSCP analysis. Materials and methods: Antibiotic sensitivity test (ciprofloxacin, nalidixic acid) was performed using Agar Disk Diffusion method. Resistance to fluoroquinolones was confirmed by E-test. (MIC experiment). We used PCR-SSCP method to detect mutation in gyrA (ser83 – asp 87) genes. Then, the PCR products were randomly sequenced. Results: From 103 isolates, 65 (63.2 %) were E. coli and 38 (36.8%) were K. pneumoniae. In all E.coli isolates resistant to Ciprofloxacin, at least one mutation was observed. Also, in all K. pneumoniae samples resistant to Ciprofloxacin, at least one mutation was seen and in 14 samples two mutation points were observed, but in 5 samples that were sensitive to Ciprofloxacin no mutation was observed. Conclusion: This study showed that the mutation in gyrA genes is closely related to quinolones resistance. High prevalence of quinolones resistance in E. coli and K. pneumoniae isolates requires more appropriate infection control programs.   21 30 2018/03/272017/11/42017/10/26 1396/8/4 2018/07/232018/07/232018/07/23 1397/5/1 بهنام هاشمی Behnam Hashemi دانشجوی کارشناسی ارشد میکروبشناسی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران علیرضا رفیعی Alireza Rafiei استاد، گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رضا ولدان Reza Valadan استادیار، گروه ایمونولوژی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مریم عبدالهی Maryam Abdollahi دانشجوی کارشناسی ارشد میکروبشناسی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمد آهنجان Mohammad Ahanjan دانشیار، گروه میکروبشناسی، مرکز تحقیقات عفونی اطفال، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ahanjan2007@gmail.com عیسی نظر Eisa Nazar دانشجوی دکترای آمار زیستی، کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران ظاهر مرسل جهان Zaher Morsaljahan دانشجوی کارشناسی ارشد ایمونولوژی، کلیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رضوان خواجوی Rezvan Khajavi کارشناس ارشد بیولوژی مولکولی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مریم صالحیان Maryam Salehiyan کارشناس ارشد میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Escherichia Coli Klebsiella pneumonia Quinolones Antibiotic resistance اشرشیا کلی کلبسیلا پنومونیه کینولون ها مقاومت آنتی بیوتیکی 1. Goettsch W, van Pelt W, Nagelkerke N, Hendrix MG, Buiting AG, et al. Increasing resistance to fluoroquinolones in Escherichia coli from urinary tract infections in the Netherlands. J Antimicrob Chemother 2000; 46(2): 223-228.##2. Podschun R, Ullmann U. Klebsiella spp. as nosocomial pathogens: epidemiology, taxonomy, typing methods, and pathogenicity factors. Clin Microbiol Rev 1998; 11(4): 589-603.##3. Gold HS, Moellering Jr. Antimicrobial-drug resistance. N Engl J Med 1996; 335(: (9 1445-1453.##4. Medeiros AA. Evolution and dissemination of β-lactamases accelerated by generations of β-lactam antibiotics. Clin Infect Dis 1997; 24(Supplement 1): S19-S45.##5. Karami A, Naghavi KH, Sorouri R, Ranjbar R, Khalilipour A. Use of a MAMA-PCR Method to detect gyrA Mutations in Nalidixic Acid-Resistant Clinical Isolates of Escherichia coli. Iran J Pub Health 2008; 37(1): 42-47 (Persian).##6. Oliphant CM, Green GM. Quinolones: a comprehensive review. Am Fam Physician 2002; 65(3): 455-464.##7. Jacoby GA. Mechanisms of resistance to quinolones. Clin Infect Dis 2005; 41(Suppl 2): S120-S126.##8. Emmerson AM, Jones AM. The quinolones: decades of development and use. J Antimicrobial Chemother 2003; 51(suppl 1): 13-20.##9. King DE, Malone R, Lilley SH. New classification and update on the quinolone antibiotics. Am Fam Phys 2000; 61(9): 2741-278.##10. Drago L, De Vecchi E, Mombelli B, Nicola L, Valli M, Gismondo M. Activity of levofloxacin and ciprofloxacin against urinary pathogens. J Antimicrob Chemother 2001; 48(1): 37-45.##11. Ying H, James O, Jiarui G, Fengshu D, et al. Comparative Analysis of Quinolone Resistance in Clinical Isolates of Klebsiella pneumoniae and Escherichia coli from Chinese Children and Adults. Bio Med Research International; 2015; 2015: 6##12. Lagacé -Wiens PR, Nichol KA, Nicole LE, DeCorby MR, McCracken M, fa MJ, et al. ESBL genotypes in fluoroquinolone-resistant and fluoroquinolone-susceptible ESBL-producing Escherichia coli urinary isolates in Manitoba. Can J Infect Dis Med Microb 2007; 18(2):133-137.##13. Froelich-Ammon SJ, Osheroff N. Topoisomerase poisons: harnessing the dark side of enzyme mechanism. J Biol Chem. 1995; 270(37): 1429-21432.##14. Strahilevitz J, Jacoby GA, Hooper DC, Robicsek A. Plasmid-mediated quinolone resistance: a multifaceted threat. Clin Microbiol Rev 2009; 22(4): 664-689.##15. Wang M, Tran JH, Jacoby GA, Zhang Y, Wang F, Hooper DC. Plasmid-mediated quinolone resistance in clinical isolates of Escherichia coli from Shanghai, China. Antimicrob Agents Chemother 2003; 47(7): 2242-2248.##16. Vila J, Ruiz J, Goñi P, De Anta MT. Detection of mutations in parC in quinolone-resistant clinical isolates of Escherichia coli. Antimicrob Agents Chemother 1996; 40(2): 491-493.##17. Poirel L, Cattoir V, Nordmann P. Cattoir, and P. Nordmann, Is plasmid‐mediated quinolone resistance a clinically significant problem? Clin Microbiol Infect 2008; 14(4): 295-297.##18. Sosa AdJ, Byarugaba DK, Amabile CF, Hsueh PR, Kariuki S, Okeke IN. Antimicrobial ##resistance in developing countries. Springer; 2010.##19. Ahmed OB, Asghar AH, Elhassan MM. Comparison of three DNA extraction methods for polymerase chain reaction (PCR) analysis of bacterial genomic DNA. African J Microbiol Res 2014; 8(6): 598-602.##20. Farmer J, Davis BR, Hickman-Benner FW, NcWhorter A, Huntly-Carter GP, Asbury MA, et al. Biochemical identification of new species and biogroups of Enterobacteriaceae isolated from clinical specimens. J Clin Microb 1985; 21(1): 46-76.##21. Chaudhary U, Aggarwal R. Extended spectrum- lactamases (ESBL)-An emerging threat to clinical therapeutics. Indian J Med Microb 2004; 22(2): 75-80.##22. Shah AA, Hasan F, Ahmed S, Hameed A. Characteristics, epidemiology and clinical importance of emerging strains of Gram-negative bacilli producing extended-spectrum β-lactamases. Res Microbiol 2004; 155(6): 409-421.##23. Minarini LA, Darini ALC. Mutations in the quinolone resistance-determining regions of gyrA and parC in Enterobacteriaceae isolates from Brazil. Braz J Microbiol 2012; 43(4): 1309-1314.##24. Akbari-Nakhjavani F, Bonakdar Hashemi F, Thaheri Kalani M, Kazemi B, Mirafshar M, Jabal Ameli F. Antimicrobial susceptibility testing of Escherichia coli strains isolated from urinary tract infections to fluoroquinolones and detection of gyrA mutations in resistant strains. DARU: J Pharmaceut Sci 2007; 15(2): 94-99 (Persian).##25. Kmet V, Kmeťová M. High level of quinolone resistance in Escherichia coli from healthy chicken broilers. Folia Microbiol (Praha) 2010; 55(1): 79-82.##26. Brisse S, Verhoef J. Phylogenetic diversity of Klebsiella pneumoniae and Klebsiella oxytoca clinical isolates revealed by randomly amplified polymorphic DNA, gyrA and parC genes sequencing and automated ribotyping. Int J Syst Evol Microbiol 2001; 51(3): 915-924.##27. White DG, Piddock LJV, Maurer JJ, Zhao S, Ricci V, Thayer SG, et al. Characterization of fluoroquinolone resistance among veterinary isolates of avian Escherichia coli. Antimicrob Agents Chemother 2000; 44(10): 2897-2899.##28. Sáenz Y, Zarazaga M, Briñas L, Ruiz-Larrea F, Torres C. Mutations in gyrA and parC genes in nalidixic acid-resistant Escherichia coli strains from food products, humans and animals. J Antimicrob Chemother 2003; 51(4): 1001-1005.## ##

تاثیر بولوس متناوب محلول نرمال سالین در حین همودیالیز بر کفایت دیالیز Effect of Intermittent Normal Saline Bolus during Hemodialysis on Adequacy of Dialysis 1 1 سابقه و هدف: استفاده از روش‌های کاربردی و غیر تهاجمی به منظور ارتقاء کفایت دیالیز می تواند باعث افزایش کیفیت زندگی و کاهش مرگ و میر بیماران تحت همودیالیز شود. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر بولوس متناوب نرمال سالین بر کفایت همودیالیز انجام شد. مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی شاهددار با طرح متقاطع، 51 بیمار واجد شرایط ورود، انتخاب و به شیوه تصادفی در دو گروه تخصیص داده شدند. قبل از مداخله، کفایت دیالیز و ضریب پاکسازی اوره آخرین جلسه همودیالیز بیماران اندازه‌گیری و ثبت شد. سپس طی دو جلسه متوالی، بیماران گروه مداخله، هر یک ساعت، در سه نوبت، هر بار 100 میلی‌لیتر نرمال سالین به صورت بولوس دریافت کردند، در حالی که بیماران گروه کنترل به روش متداول تحت همودیالیز قرار گرفتند. سپس تمامی بیماران در سه جلسه بعدی به روش متداول دیالیز و پس از تعویض گروه ها، تمام مراحل فوق تکرار شد. یافته‌ها: قبل از شروع مداخله دو گروه از نظر سن، جنس، مدت دیالیز، روش دستیابی به عروق و کفایت دیالیز تفاوت آماری معنی‌داری نداشتند (05/0 <p). بعد از مداخله، میانگین Kt/V و ضریب پاکسازی اوره در گروه مداخله در مقایسه با مقادیر پایه به ترتیب 16 و 8 درصد افزایش داشت (01/0 >p)، در حالی که میانگین پارامترهای فوق در گروه کنترل کاهش یافته بود. علاوه بر این، یافته‌ها بیانگر تفاوت آماری معنی‌دار در میانگین تغییرات Kt/V و ضریب پاکسازی اوره در دو گروه مداخله و کنترل بود (01/0 >p). استنتاج: طبق یافته‌های مطالعه حاضر، بولوس متناوب نرمال سالین در حین همودیالیز باعث بهبود کفایت دیالیز بیماران می‌شود.   2   Background and purpose: Using practical and non-invasive methods to improve the adequacy of dialysis (i.e. Kt/V) can increase the quality of life and decrease the mortality and morbidity rate in patients under hemodialysis. This study was conducted to investigate the effect of intermittent normal saline bolus on adequacy of dialysis. Materials and methods: In this randomized controlled cross-over clinical trial, 51 patients were chosen based on inclusion criteria and were randomly assigned into two groups. Before the intervention, the Kt/V and Urea Reduction Ratio (URR) of the last session of dialysis (baseline) were measured in all patients. The control group were dialyzed conventionally (heparinized dialysis), but the intervention group received 100 ml normal saline bolus every hour, within three times. In three subsequent sessions, as a washout period, all patients received conventional hemodialysis. Then the patients were swapped and all steps were repeated. Results: Before the intervention, there were no significant differences between the two groups in age, sex, duration of dialysis, type of vascular access, adequacy of dialysis, and Urea Reduction Ratio (P>0.05). Compared with baseline, the Kt/V and URR mean values increased by 16 and 8% in intervention group, respectively (P<0.01) but these values decreased in control group. In addition, findings revealed significant differences in Kt/V and URR mean values between the two groups after using normal saline bolus intermittently (P< 0.01). Conclusion: Using intermittent normal saline bolus during hemodialysis improves adequacy of dialysis. 31 40 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/26 1396/2/6 میترا شیرآشیانی Mitra Shirashiani دانشجوی کارشناسی ارشد مراقبت ویژه پرستاری، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران غلامرضا روشندل Gholamreza Roshandel استادیار، مرکز تحقیقات گوارش و کبد کلستان، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران عین الله ملایی Einollah Mollaei مربی، مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران حمیرا خدام Homeira Khoddam استادیار، مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران khoddam@goums.ac.ir Saline Solution Renal Dialysis Treatment Outcome Hemodialysis بولوس متناوب نرمال سالین کفایت دیالیز همودیالیز 1. Stamatiadis DN, Helioti H, Mansour M, Pappas M, Bokos JG, Stathakis CP. Hemodialysis for patients bleeding or at risk for bleeding, can be simple, safe and efficient (abstract). Clin Nephrol 2004; 62(1): 29-34.##2. Kalender N, Tosun N. Determination of the relationship between adequacy of dialysis and quality of life and self-care agency. J Clin Nurs 2014; 23(5-6): 820-828.##3. Sahota S, Rodby R. Inpatient hemodialysis without anticoagulation in adults. Clin Kidney J 2014; 7(6): 552-556.##4. Barzegar H, Moosazadeh M, Jafari H, Esmaeili R. Evaluation of dialysis adequacy in hemodialysis patients: A systematic review. Urol J 2016; 13(4): 2744-2749.##5. Arogundade F, Barsoum RS. Indices for assessment of hemodialysis adequacy: a comparison of different formulae. Hemodial Int 2005; 9(4): 325-331.##6. Metch W. Chronic Kidney Disease. In: Goldman’s Cecil Medicine. 24th ed. Philadelphia: Saunders Elsevier; 2012.##7. Zeraati AA, Naghibi M, Jabbari Noghabi H. Factors affecting the adequacy of dialysis in hemodialysis patients. Med J Mashad Univ Med Sci 2008; 51(99): 45-52 (Persian).##8. Abedi Samakoosh M, Aghaie N, Gholami F, Shirzad M, Yosefi E, Teymoorzadeh Baboli M. Assesment Dialysis Adequacy in Hemodialysis Patients of Qaemshar Razi Hospital in 2012. J Mazandaran Univ Med Sci 2013; 23(107): 20-27 (Persian).##9. Ghali EJ, Malik AS. Effect of blood flow ##rate on dialysis adequacy in Al-Kadhimiya teaching hospital. IRAQI J Med Sci 2012; 10: 260-264.##10. Dursun B, Unal S, Varan HI, Suleymanlar G. Can a different priming process of the dialyzer affect dialysis adequacy in chronic hemodialysis patients? Ren Fail 2004; 26(2): 155-157.##11. Kaviannezhad R, Oshvandi K, Borzuo R, Gholyaf M. Dialysis Adequacy of Low-flux Membrane in Hemodialysis Patients. J Mazandaran Univ Med Sci 2016; 26(136): 170-174 (Persian).##12. Sehgal AR, Snow RJ, Singer ME, Amini SB, DeOreo PB, Silver MR, et al. Barriers to adequate delivery of hemodialysis. Am J Kidney Dis 1998; 31(4): 593-601.##13. U.S Department of health and human sciences. Hemodialysis dose and adequacy NIH publication; 2003 [cited 2017 March 26]. Available from: https://www.niddk.nih. gov/search?s=all&q=Hemodialysis+Dose+and+Adequacy. Accessed May 2, 2018.##14. Chauveau P, Nguyen H, Combe C, Chêne G, Azar R, Cano N, et al. Dialyzer membrane permeability and survival in hemodialysis patients. Am J Kidney Dis 2005; 45(3): 565-571.##15. Chelamcharla M, Leypoldt JK, Cheung AK, editors. Dialyzer membranes as determinants of the adequacy of dialysis. Semin Nephrol 2005; 25(2): 81-89.##16. Davenport A. Anticoagulation options for intermittent haemodialysis. Minerva Urol Nefrol 2006; 58(2): 171-180.##17. Fischer KG. Essentials of anticoagulation in hemodialysis. Hemodial Int 2007; 11(2): 178-189.##18. Agresti J, Conroy JD, Olshan A, Conroy JF, Schwartz A, Brodsky I, et al. Heparin-free hemodialysis with Cuprophan hollow fiber dialyzers by a frequent saline flush, high blood flow technique. Trans Am Soc Artif Intern Organs 1985; 31: 590-594.##19. Fransson F, Kyrk T, Skagerlind M, Stegmayr B. Rinsing the extra corporeal circuit with a heparin and albumin solution reduces the need for systemic anticoagulant in hemodialysis. Int J Artif Organs 2013; 36(10): 725-729.##20. Kessler M, Gangemi C, Gutierrez Martones A, Lacombe JL, Krier Coudert MJ, Galland R, et al. Heparin grafted dialysis membrane allows minimal systemic anticoagulation in regular hemodialysis patients: A prospective proof of concept study. Hemodial Int 2013; 17(2): 282-293.##21. Laville M, Dorval M, Fort Ros J, Fay R, Cridlig J, Nortier JL, et al. Results of the HepZero study comparing heparin-grafted membrane and standard care show that heparin-grafted dialyzer is safe and easy to use for heparin-free dialysis. Kidney Int. 2014; 86(6): 1260-1267.##22. Sagedal S, Hartmann A, Sundstrøm K, Bjørnsen S, Brosstad F. Anticoagulation intensity sufficient for haemodialysis does not prevent activation of coagulation and platelets. Nephrol Dial Transplant 2001; 16(5): 987-993.##23. Zimbudzi E. Intermittent saline flushes or continuous saline infusion: what works better when heparin-free dialysis is recommended? Int J Nephrol Renovasc Dis 2013; 6:65-69.##24. Farhadi M, Dadgri F, Farsi Z, Dadgari A. The effect of priming with recirculation of normal saline method, on urea reduction ratio among dialysis patients. MCS 2015; 2(2): 87-95 (Persian).##25. Guéry B, Alberti C, Servais A, Harrami E, Bererhi L, Zins B, et al. Hemodialysis without systemic anticoagulation: a prospective randomized trial to evaluate 3 strategies in patients at risk of bleeding. PloS one 2014; 9(5): e97187.##26. Sanders PW, Taylor H, Curtis JJ. Hemodialysis without anticoagulation. American journal of kidney diseases: the official journal of the National Kidney Foundation 1985; 5(1): 32-35.(Persian)##27. Shahgholian N, Salehi A, Mortazavi M. Impact of stepwise sodium and ultra-filtration profiles and dialysis solution flow rate profile on dialysis adequacy. Iran J Nurs Midwifery Res 2014; 19(5): 537-541 (Persian).##28. Panphanpho S, Naowapanich S, Ratanarat R. Use of saline flush to prevent filter clotting in continuous renal replacement therapy without anticoagulant. J Med Assoc Thai 2011; 94(1): S105-110.##29. Farhadi M, Dadgri F, Farsi Z, Dadgari A. The effect of priming with recirculation of normal saline method on urea reduction ratio among dialysis patients. Mil Med Res 2015; 2(4): 87-95 (Persian).##30. Dursun B, Unal S, Varan HI, Suleymanlar G. Can a different priming process of the dialyzer affect dialysis adequacy in chronic hemodialysis patients? Ren Fail 2004; 26(2): 155-157.## ##

اثرات رژیم کم فروکتوز بر روی کنترل گلیسمی، در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 Effects of Low Fructose Diet on Glycemic Control in Patients with Type 2 Diabetes 1 1 سابقه و هدف: دیابت از بیماری‌های مزمن و شایع در جهان است که میزان شیوع و بروز این بیماری در اکثر جوامع و هم چنین ایران رو به افزایش است. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد شکر افزوده، به‌ویژه فروکتوز، محرک اصلی دیابت و پیش دیابت حتی قوی‌تر از بقیه کربوهیدرات‌ها می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات رژیم کم فروکتوز بر کنترل گلیسمی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 انجام گرفته است. مواد و روش‌ها: این کارآزمایی بالینی تصادفی بر روی 40 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو (70-40 ساله) مراجعه کننده به انجمن دیابت قزوین انجام گردیده است. افراد تحت مداخله و شاهد به ترتیب به مدت هشت هفته، رژیم کم فروکتوز با حداکثر 12 گرم فروکتوز در روز و یا رژیم عادی دیابتی را رعایت نمودند. در ابتدای مطالعه و در انتها هفته هشتم، شاخص‌های آنتروپومتری، قند خون ناشتا، سطح انسولین، HOMA-IR و HbA1c آن‌ها اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: میانگین سن و طول مدت ابتلا به دیابت در بیماران شرکت کننده در مطالعه به ترتیب 5/7±53 و 2±8 سال بود. در ابتدای مطالعه دو گروه مورد مطالعه از نظر توزیع متغیرهای کیفی (جنس، استعمال سیگار، داروهای مورد استفاده) و کمی (سن، طول مدت ابتلا به دیابت و نمایه توده بدنی) تفاوت آماری معنی‌داری با یکدیگر نداشتند. در این مطالعه شاخص‌های آنتروپومتری بهبود پیدا کرد اما تغییرات حاصله معنی‌دار نبود. قند خون ناشتا در انتهای مطالعه در مقایسه با ابتدای مطالعه در هر دو گروه کاهش یافت، اما تفاوت بین دو گروه در انتهای مطالعه معنی‌دار نبود (143/0p=). میانگین تغییرات HbA1c در پایان مطالعه در گروه مداخله بیش‌تر از گروه شاهد بود و این تفاوت به شکل حاشیه‌ای معنی‌دار بود (05/0=p) و در سایر فاکتورهای گلایسمی تغییرات معنی‌داری مشاهده نشد استنتاج: به نظر می‌رسد با محدودیت در مصرف فروکتوز بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، کنترل گلیسمی بهتری داشته باشند.   شماره ثبت کارآزمایی بالینی : NCT03352596   2 Background and purpose: Diabetes is one of the most common and chronic diseases in the world. The prevalence and incidence of this disease is rising in most societies and also in Iran. New research suggests that added sugar, especially fructose, is the main trigger for diabetes and pre-diabetes, even more potent than other carbohydrates. This study aimed to determine the effects of low fructose diet on glycemic control in patients with type 2 diabetes. Materials and methods: In a randomized clinical trial, 40 patients with type 2 diabetes (40-70 years of age) were recruited from Qazvin Diabetic Society. Patients in treatment and control group followed a low fructose diet with at last 12 g glucose per day and regular diabetic diet for 8 weeks, respectively. At the beginning of the study and at the end of week eight, the anthropometric, fasting blood glucose, insulin, HOMA-IR and HbA1c indices were measured. Results: The mean age and duration of diabetes in patients were 53±7.5 and 8±2, respectively. No significant differences were observed between the two groups in qualitative variables (sex, smoking, and medications) and quantitative variables (age, duration of diabetes, and body mass index) at baseline. Anthropometric indices were improved in this study but the changes were not significant. At the end of the study, fasting blood glucose levels decreased in both groups but there was no significant difference between the two groups (P= 0.143). The mean HbA1c changes at the end of the study were significantly greater in the intervention group (P= 0.005) but the changes in other glycemic factors were not significantly different between the two groups. Conclusion: It seems that patients with type 2 diabetes have better glycemic control with limited use of fructose.   (Clinical Trials Registry Number: NCT03352596) 41 52 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/15 1396/8/24 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/27 1397/3/6 آرمان جلیلوند Arman Jalilvand کارشناس ارشد، گروه تغذیه بالینی و رژیم درمانی، ‌انستیتو تحقیقات تغذیه و صنایع غذایی کشور، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران آزیتا حکمت دوست Azita Hekmatdoost دانشیار، گروه تغذیه بالینی و رژیم درمانی، ‌انستیتو تحقیقات تغذیه و صنایع غذایی کشور، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران گلین سهراب Golbon Sohrab استادیار، گروه تغذیه بالینی و رژیم درمانی، ‌انستیتو تحقیقات تغذیه و صنایع غذایی کشور، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ایران golbonsohrab@yahoo.com fructose diabetes diet فروکتوز دیابت رژیم غذایی 1.Mahan LK, Escott-Stump S. Krause's food & nutrition therapy. 12th ed. St. Louis, Mo.: Elsevier Saunders.xxiv, 2008, 1352 p.##2.van den Oever IA, Raterman HG, Nurmohamed MT, Simsek S. Endothelial dysfunction, inflammation, and apoptosis in diabetes mellitus. Mediators Inflamm 2010: 792393.##3.International Diabetes Federation. IDF diabetes atlas. 6th ed. Brussels: International Diabetes Federation. Vol, 1. 2013.##4.Mozaffari-Khosravi H, Talaei B, Jalali BA, Najarzadeh A, Mozayan MR. The effect of ginger powder supplementation on insulin resistance and glycemic indices in patients with type 2 diabetes: a randomized, double-blind, placebo-controlled trial. Complement Ther Med 2014; 22(1): 9-16.##5.Esteghamati A, Gouya MM, Abbasi M, Delavari A, Alikhani S, Alaedini F, et al. Prevalence of diabetes and impaired fasting glucose in the adult population of Iran: National Survey of Risk Factors for Non-Communicable Diseases of Iran. Diabetes Care 2008; 31(1): 96-98.##6.Hossain P, Kawar B, El Nahas M. Obesity and diabetes in the developing world--a growing challenge. N Engl J Med 2007; 356(3): 213-215.##7.Larijani B, zahedi F. Epidemiology of Diabetes in Iran. Iran J Diabetes Lipid Disord (ijdld) 2001; 1(1): 1-8 (Persian).##8.Wild S, Roglic G, Green A, Sicree R, King H. Global prevalence of diabetes: estimates for the year 2000 and projections for 2030. Diabetes Care 2004; 27(5): 1047-1053.##9.Tripathi BK, Srivastava AK. Diabetes mellitus: complications and therapeutics. Med Sci Monit 2006; 12(7): RA 130-RA 147.##10.Chao M, Zou D, Zhang Y, Chen Y, Wang M, Wu H, et al. Improving insulin resistance with traditional Chinese medicine in type 2 diabetic patients. Endocrine 2009; 36(2): 268-274.##11.Suji G, Sivakami S. Approaches to the treatement of diabetes mellitus: an overview. Cell Mol Biol (Noisy-le-grand) 2003; 49(4): 635-639.##12.Corpe CP, Burant CF, Hoekstra GH. Intestinal fructose absorption: clinical and molecular aspects. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1999; 28(4): 364-374.##13.Douard V, Ferraris RP. Regulation of the fructose transporter GLUT5 in health and disease. Am J Physiol Endocrinol Metab 2008; 295(2): E227-E237.##14.Maier IB, Stricker L, Ozel Y, Wagnerberger S, Bischoff SC, Bergheim I. A low fructose diet in the treatment of pediatric obesity: a pilot study. Pediatr Int 2011; 53(3): 303-308.##15.Vahabzadeh KA, Abulfathi A, Safaian A, Bozorgi Gharaghounlou F. Major Qaraqvianlvf, Effect of High Fructose Diet on Plasma Lipid Profile and Oxidative Stress of the Heart and Kidney in Rat. J Urmia Univ Med Sci 2008; 19(3): 249-256. (persian)##16.Dominguez Coello S, Carrillo Frenandez L, Gesus Gobierno H, Manuael Mendez A, Alamo CB, Gracia Doico JA, et al. Effectiveness of a low-fructose and/or low-sucrose diet in decreasing insulin resistance (DISFRUTE study): study protocol for a randomized controlled trial. Trials 2017; 18(1): 369.##17.Brymora A, Flisiński M, Johnson RJ, Goszka G, Stefańska A, Manitius J. Low-fructose diet lowers blood pressure and inflammation in patients with chronic kidney disease. Nephrol Dial Transplant 2012; 27(2): 608-612.##18.Faeh D, Minehira K, Schwarz JM, Periasamy R, Park S, Tappy L. Effect of fructose overfeeding and fish oil administration on hepatic de novo lipogenesis and insulin sensitivity in healthy men. Diabetes 2005; 54(7): 1907-1913.##19.Basciano H, FedericoL, Adeli K. Fructose, insulin resistance, and metabolic dyslipidemia. Nutr Metab (Lond) 2005; 2(1): 5.##20.Ainsworth BE, Haskell WL, Whitt MC, Irwin ML, Swartz AM, Strath SJ. Compendium of physical activities: an update of activity codes and MET intensities. Med Sci Sports Exerc 2000; 32(9 Suppl): S498-S504.##21.Aeberli I, Gerber PA, Hochuli M, Kohler S, Haile SR, Gouni-Berthold I, et al. Low to moderate sugar-sweetened beverage consumption impairs glucose and lipid metabolism and promotes inflammation in healthy young men: a randomized controlled trial. Am J Clin Nutr 2011; 94(2): 479-485.##22.Stanhope KL, Bremer AA, Medici V, Nakajima K, Ito Y, Nakano T, et al. Consumption of fructose and high fructose corn syrup increase postprandial triglycerides, LDL-cholesterol, and apolipoprotein-B in young men and women. J Clin Endocrinol Metab 2011; 96(10): E1596-E1605.##23.Teff KL, Elliott SS, Tschöp M, Kieffer TJ, Rader D, Heiman M, et al. Dietary fructose reduces circulating insulin and leptin, attenuates postprandial suppression of ghrelin, and increases triglycerides in women. J Clin Endocrinol Metab 2004; 89(6): 2963-2972.##24.Zhang YH, An T, Zhang RC, Zhou Q, Huang Y, Zhang J. Very high fructose intake increases serum LDL-cholesterol and total cholesterol: a meta-analysis of controlled feeding trials. J Nutr 2013; 143(9): 1391-1398.##25.Araghchian M, Safari M, Sheikh N, Zeraati F. Effects of Fructose on Plasma Lipids in Male Rats. Armaghane danesh 2006; 11(1): 9-16 (Persian).##26.Dupas J, Goanvec C, Feray A, Guernec A, Alain C, Guerrero F, et al. Progressive Induction of Type 2 Diabetes: Effects of a Reality-Like Fructose Enriched Diet in Young Wistar Rats. PLoS One 2016; 11(1): e0146821.##27.Kovacevic S, Nestorov J, Matić G, Elaković I. Fructose-enriched diet induces inflammation and reduces antioxidative defense in visceral adipose tissue of young female rats. Eur J Nutr 2017; 56(1): 151-160.##28.Tappy L, Randin JP, Felber JP, Chiolero R, Simonson DC, Jequier E, et al. Comparison of thermogenic effect of fructose and glucose in normal humans. Am J Physiol 1986; 250(6 Pt 1): E718-724.##29.Bandini LG, Vu D, Must A, Cyr H, Goldberg A, Dietz WH. Comparison of high-calorie, low-nutrient-dense food consumption among obese and non-obese adolescents. Obes Res 1999; 7(5): 438-443.##30.Berkey CS, Rockett HR, Field AE, Gillman MW, Colditz GA. Sugar-added beverages and adolescent weight change. Obes Res 2004; 12(5): 778-788.##31.Giammattei J, Blix G, Marshak HH, Wollitzer AO, Pettitt DJ. Television watching and soft drink consumption: associations with obesity in 11- to 13-year-old schoolchildren. Arch Pediatr Adolesc Med 2003; 157(9): 882-886.##32.Liebman M, Pelican S, Moore SA, Holmes B, Wardlaw MK, Melcher LM, et al. Dietary intake, eating behavior, and physical activity-related determinants of high body mass index in rural communities in Wyoming, Montana, and Idaho. Int J Obes Relat Metab Disord 2003; 27(6): 684-692.##33.Ludwig DS1, Peterson KE, Gortmaker SL. Relation between consumption of sugar-sweetened drinks and childhood obesity: a prospective, observational analysis. Lancet 2001; 357(9255): 505-508.##34.Schulze MB, Manson JE, Ludwig DS, Colditz GA, Stampfer MJ, Willett WC, et al. Sugar-sweetened beverages, weight gain, and incidence of type 2 diabetes in young and middle-aged women. JAMA 2004; 292(8): 927-934.##35.Troiano RP, Briefel RR, Carroll MD, Bialostosky K. Energy and fat intakes of children and adolescents in the United States: data from the national health and nutrition examination surveys. Am J Clin Nutr. 2000; 72(5 Suppl): 1343S-1353S.##36.Welsh JA, Cogswell ME, Rogers S, Rockett H, Mei Z, Grummer-Strawn LM. Overweight among low-income preschool children associated with the consumption of sweet drinks: Missouri, 1999-2002. Pediatrics 2005; 115(2): e223-e229.##37.Blum JW, Jacobsen DJ, Donnelly JE. Donnelly, Beverage consumption patterns in elementary school aged children across a two-year period. J Am Coll Nutr 2005; 24(2): 93-98.##38.Forshee RA, Storey ML. Storey, Total beverage consumption and beverage choices among children and adolescents. Int J Food Sci Nutr 2003; 54(4): 297-307.##39.Kvaavik E, Andersen LF, Klepp KI. The stability of soft drinks intake from adolescence to adult age and the association between long-term consumption of soft drinks and lifestyle factors and body weight. Public Health Nutr 2005; 8(2): 149-157.##40.Rodriguez-Artalejo F, García EL, Gorgojo L, Garcés C, Royo MA, Martín Moreno JM, et al. Consumption of bakery products, sweetened soft drinks and yogurt among children aged 6-7 years: association with nutrient intake and overall diet quality. Br J Nutr 2003; 89(3): 419-429.##41.Ross AC. Modern nutrition in health and disease. 11th ed. Philadelphia: Wolters Kluwer Health/Lippincott Williams & Wilkins; 2014. XXiv, 1616 p.##42.Tappy L, Lê KA. Metabolic effects of fructose and the worldwide increase in obesity. Physiol Rev 2010; 90(1): 23-46.##43.Faure P, Rossini E, Lafond JL, Richard MJ, Favier A, Halimi S. Vitamin E improves the free radical defense system potential and insulin sensitivity of rats fed high fructose diets. J Nutr. 1997; 127(1): 103-107.##44.Bezerra RM1, Ueno M, Silva MS, Tavares DQ, Carvalho CR, Saad MJ. A high fructose diet affects the early steps of insulin action in muscle and liver of rats. J Nutr 2000; 130(6): 1531-1535.##45.Yoshida M, McKeown NM, Rogers G, Meigs JB, Saltzman E, D'Agostino R, et al. Surrogate markers of insulin resistance are associated with consumption of sugar-sweetened drinks and fruit juice in middle and older-aged adults. J Nutr 2007; 137(9): 2121-2127.##46.Bazzano LA, Li TY, Joshipura KJ, Hu FB. Intake of fruit, vegetables, and fruit juices and risk of diabetes in women. Diabetes Care 2008; 31(7): 1311-1317.##47.Montonen J, Järvinen R, Knekt P, Heliövaara M, Reunanen A. Consumption of sweetened beverages and intakes of fructose and glucose predict type 2 diabetes occurrence. J Nutr 2007; 137(6): 1447-1454.## ##

مقایسه اثرسوزن خشک و شوک‌درمانی خارج بدن در درمان فاشئیت پلانتار Comparing the Efficacy of Dry Needling and Extracorporeal Shock Wave Therapy in Treatment of Plantar Fasciitis 1 1 سابقه و هدف: فاشئیت پلانتار شایع‌ترین علت درد ناحیه کف پا است. هدف این مطالعه، مقایسه‌ میزان بهبود درد و عملکرد بیماران درمان شده با شوک‌درمانی خارج بدن ESWT (Extracorporeal Shock Wave Therapy) و سوزن خشک درمانی بوده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی شاهد دار 72 بیمار با تشخیص فاشئیت پلانتار وارد مطالعه شده و به‌طور تصادفی به دو گروه درمانی تقسیم شدند. بیماران گروه اول تحت درمان با ESWT و گروه دوم تحت درمان با سوزن خشک قرار گرفتند. متغیرهای عملکرد بر اساس  FFI (Foot Function Index) و درد بر اساس VAS (Visuali Analogue Scale) قبل درمان، 4 هفته پس از درمان و 8 هفته پس از درمان ارزیابی و با استفاده از روش آنالیز واریانس با اندازه‌های تکراری و توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 16 مورد مقایسه و تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: در مطالعه حاضر 72 بیمار با میانگین سنی 4/9 ± 1/44 سال که اغلب زن (54 نفر) بودند مورد بررسی قرار گرفتند. هردوی روش‌های ESWT و سوزن خشک درمانی در 4 هفته و 8 هفته پس از درمان، هم شاخص درد اندازه‌گیری به روش VAS و هم نمره‌ FFI بیمار را نسبت به قبل از درمان به‌طور معنی‌داری کاهش دادند. تفاوت معنی‌دار آماری بین دو گروه در 4 هفته پس از درمان بین معیارهای مذکور یافت نگردید (668/0 p= و 626/0 p= به ترتیب). بااین‌حال در 8 هفته پس از درمان، میزان کاهش درد و FFI در گروه درمان شده با سوزن خشک به‌طور معنی‌داری بیش‌تر بود (011/0 p= و 013/0  p=به ترتیب). استنتاج: هردوی روش‌های سوزن خشک و  ESWTدر درمان فاشئیت پلانتار مؤثر هستند، هرچند که نتایج مطالعه‌ حاضراثربخشی بهتر درمان با سوزن خشک را در 8 هفته پس از درمان نشان می‌دهد.   شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 6N201610014104IRCT   2 Background and purpose: Plantar fasciitis is the most common cause of metatarsus pain. The purpose of this study was to compare improvements in pain and function in patients treated with Extracorporeal Shock Wave Therapy (ESWT) and dry needling. Materials and methods: In a randomized controlled clinical trial, 72 patients with plantar fasciitis were randomly divided into two groups. The first group was treated with ESWT and the second group was treated by dry needling. Performance variables based on Foot Function Index (FFI) and pain based on Visual Analogue Scale (VAS) were evaluated before treatment, and 4 weeks and 8 weeks after treatment using SPSS V16. Results: There were 72 patients (mean age: 44.1±9.4) mainly females (n=54). Following 4 weeks and 8 weeks, both methods significantly reduced the pain index measured by VAS and FFI score compared with those before treatment. No significant difference was found between the two groups after 4 weeks of treatment in pain index measured by VAS and FFI score (P= 0.668 and P= 0.011, respectively). But, 8 weeks after the treatment, the rate of pain reduction, and FFI increased significantly in the group treated by dry needling (P= 0.011 and P=0.013). Conclusion: Both ESWT and dry needling were found to be effective in treatment of plantar fasciitis, but dry needling showed to be more efficient in 8 weeks after treatment.   (Clinical Trials Registry Number: IRCT201610014104N6)   53 62 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/20 1396/3/30 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/21 1396/12/2 محمد رهبر Mohammad Rahbar استادیار، مرکز تحقیقات طب فیزیکی و توان‌بخشی، پژوهشکده سالمندی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران علی کارگر Ali Kargar استادیار، گروه طب فیزیکی و توان بخشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، ایران ایران فریبا اسلامیان Fariba Eslamian دانشیار، گروه طب فیزیکی و توان بخشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، ایران ایران ندا دولت خواه Neda Dolatkhah استادیار، مرکز تحقیقات طب فیزیکی و توان‌بخشی، پژوهشکده سالمندی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ایران neda_dolatkhah@yahoo.com plantar fasciitis shock wave therapy dry needling فاشئیت پلانتار شوک‌درمانی سوزن خشک 1. Rompe JD. Plantar fasciopathy. Sports Med Arthrosc Rev 2009; 17(2): 100-104.##2. Buchanan B, Kushner D. Plantar Fasciitis. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2017.##3. Rezasoltani Z, Najafi S, Azizi S, Forough B, Maleki N, Fateh H. The comparison of Shock Wave therapy and Corticosteroid injection on the treatment of Plantar Fasciitis. Ann Mil Health Sci Res 2013; 11(1): 53-60 (Persian).##4. Martin RL, Davenport TE, Reischl SF, McPoil TG, Matheson JW, Wukich DK, et al. Heel pain-plantar fasciitis: revision 2014. J Orthop Sports Phys Ther 2014; 44(11):A1-33.##5. McPoil TG, Martin RL, Cornwall MW, Wukich DK, Irrgang JJ, Godges JJ. Heel pain--plantar fasciitis: clinical practice guildelines linked to the international classification of function, disability, and health from the orthopaedic section of the American Physical Therapy Association. J Orthop Sports Phys Ther 2008; 38(4): A1-A18.##6. Lim AT, How CH, Tan B. Management of plantar fasciitis in the outpatient setting. Singapore Med J 2016; 57(4): 168-170.##7. Yuzer S, Sever A, Gurcay E, Unlu E, Çakcı A. Comparison of the effectiveness of laser therapy and steroid injection in epin calcanei. Turk J Phys Med Rehab 2006; 52(2): 68-71.##8. Beyzadeoglu T, Gokce A, Bekler H. The effectiveness of dorsiflexion night splint added to conservative treatment for plantar fasciitis. Acta Orthop Traumatol Turc 2007; 41(3): 220-224.##9. Onuba O, Ireland J. Plantar fasciitis. Ital J Orthop Traumatol 1986; 12(4): 533-535.##10. Riddle DL, Pulisic M, Pidcoe P, Johnson RE. Risk factors for plantar fasciitis: a matched case-control study. J Bone Joint Surg Am 2003; 85(5): 872-877.##11. Rompe JD, Furia J, Weil L, Maffulli N. Shock wave therapy for chronic plantar fasciopathy. Br Med Bull 2007; 81-82: 183-208.##12. Sun J, Gao F, Wang Y, Sun W, Jiang B, Li Z. Extracorporeal shock wave therapy is effective in treating chronic plantar fasciitis: A meta-analysis of RCTs. Medicine (Baltimore) 2017; 96(15): e6621.##13. Theodore GH, Buch M, Amendola A, Bachmann C, Fleming LL, Zingas C. Extracorporeal shock wave therapy for the treatment of plantar fasciitis. Foot Ankle Int 2004; 25(5): 290-297.##14. Ogden JA, Alvarez R, Levitt R, Cross GL, Marlow M. Shock wave therapy for chronic proximal plantar fasciitis. Clin Orthop Relat Res 2001(387): 47-59.##15. Younesi M, Âhmadnia H. External shock wave in treatment of disease. J Mazandaran Univ Med Sci 2004; 14(45): 92-96 (Persian).##16. Maier M, Dürr H, Köhler S, Staupendahl D, Pfahler M, Refior H. Analgesic effect of low energy extracorporeal shock waves in tendinosis calcarea, epicondylitis humeri radialis and plantar fasciitis. Z Orthop Ihre Grenzgeb 1999; 138(1): 34-38.##17. Metzner G, Dohnalek C, Aigner E. High-energy Extracorporeal Shock-Wave Therapy (ESWT) for the treatment of chronic plantar fasciitis. Foot Ankle Int 2010; 31(9): 790-796.##18. Saxena A, Fournier M, Gerdesmeyer L, Gollwitzer H. Comparison between extracorporeal shockwave therapy, placebo ESWT and endoscopic plantar fasciotomy for the treatment of chronic plantar heel pain in the athlete. Muscles Ligaments Tendons J 2012; 2(4): 312-316.##19. Kalichman L, Vulfsons S. Dry needling in the management of musculoskeletal pain. J Am Board Fam Med 2010; 23(5): 640-646.##20. Itoh K, Katsumi Y, Hirota S, Kitakoji H. Randomised trial of trigger point acupuncture compared with other acupuncture for treatment of chronic neck pain. Complement Ther Med 2007; 15(3): 172-179.##21. Huguenin L, Brukner PD, McCrory P, Smith P, Wajswelner H, Bennell K. Effect of dry needling of gluteal muscles on straight leg raise: a randomised, placebo controlled, double blind trial. Br J Sports Med 2005; 39(2): 84-90.##22. Shah JP, Danoff JV, Desai MJ, Parikh S, Nakamura LY, Phillips TM, et al. Biochemicals associated with pain and inflammation are elevated in sites near to and remote from active myofascial trigger points. Arch Phys Med Rehabil 2008; 89(1): 16-23.##23. Eftekharsadat B, Babaei-Ghazani A, Zeinolabedinzadeh V. Dry needling in patients with chronic heel pain due to plantar fasciitis: A single-blinded randomized clinical trial. Med J Islam Repub Iran 2016; 30: 401 (Persian).##24. Eslamian F, Shakouri SK, Jahanjoo F, Hajialiloo M, Notghi F. Extra corporeal shock wave therapy versus local corticosteroid injection in the treatment of chronic plantar fasciitis, a single blinded randomized clinical trial. Pain Med 2016; 17(9): 1722-1731.##25. Akinoğlu B, Köse N, Kirdi N, Yakut Y. Comparison of the Acute Effect of Radial Shock Wave Therapy and Ultrasound Therapy in the Treatment of Plantar Fasciitis: A Randomized Controlled Study. Pain Med 2017; 18(12): 2443-2452.##26. Ozan F, Koyuncu Ş, Gürbüz K, Öncel ES, Altay T. Radiofrequency Thermal Lesioning and Extracorporeal Shockwave Therapy A Comparison of Two Methods in the Treatment of Plantar Fasciitis. Foot Ankle Spec 2016: 10(3): 204-209.##27. Roca B, Mendoza MA, Roca M. Comparison of extracorporeal shock wave therapy with botulinum toxin type A in the treatment of plantar fasciitis. Disabil Rehabil 2016; 38(21): 2114-2121.##28. Mardani-Kivi M, Mobarakeh MK, Hassanzadeh Z, Mirbolook A, Asadi K, Ettehad H, et al. Treatment outcomes of corticosteroid injection and extracorporeal shock wave therapy as two primary therapeutic methods for acute plantar fasciitis: a prospective randomized clinical trial. J Foot Ankle Surg 2015; 54(6): 1047-1052.##29. Moghtaderi A, Khosrawi S, Dehghan F. Extracorporeal shock wave therapy of gastroc-soleus trigger points in patients with plantar fasciitis: A randomized, placebo-controlled trial. Adv Biomed Res 2014; 3: 99.##30. Cotchett MP, Munteanu SE, Landorf KB. Effectiveness of trigger point dry needling for plantar heel pain: a randomized controlled trial. Phys Ther. 2014 Aug;94(8):1083-94.##31. Chew KTL, Leong D, Lin CY, Lim KK, Tan B. Comparison of autologous conditioned plasma injection, extracorporeal shockwave therapy, and conventional treatment for plantar fasciitis: a randomized trial. PM R 2013; 5(12): 1035-1043.##32. Vahdatpour B, Sajadieh S, Bateni V, Karami M, Sajjadieh H. Extracorporeal shock wave therapy in patients with plantar fasciitis. A randomized, placebo-controlled trial. J Res Med Sci 2012; 17(9): 834-838.## ## ##

تاثیر آموزش به پرستاران بر میزان استفاده صحیح از مهارکننده‌های فیزیکی در بیماران بستری در بخش های مراقبت های ویژه Effect of Nursing Trainings on the Correct Application of Physical Restrictors in Intensive Care Units 1 1 سابقه و هدف: مهار کننده‌های فیزیکی به طور شایع در بخش‌های مراقبت های ویژه استفاده می‌شوند. فقدان دانش کافی در زمینه کاربرد این ابزارها سبب استفاده نابجا و ایجاد عوارض و مشکلات برای بیماران می‌گردد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش پرستاران در استفاده از مهار کننده‌های فیزیکی و میزان کاربرد صحیح آن در بیماران بستری در بخش‌های مراقبت‌های ویژه طراحی و انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه مداخله ای نیمه تجربی با کد کارازمایی بالینی IRCT2016052919677N2 که در سال 1395 انجام پذیرفت، میزان استفاده از مهار کننده های فیزیکی و میزان کاربرد صحیح آن در بیماران بستری در بخش های ویژه در گروه مداخله و شاهد ثبت و بعد از یک دوره آموزشی، با میزان استفاده از مهار کننده های فیزیکی و کاربرد صحیح آن در گروه مداخله قبل و بعد از آموزش مقایسه شد. فاصله زمانی بین پایان آموزش و شروع بررسی، 15 روز بود. جهت آنالیز داده‌ها از نرم‌افزار SPSS استفاده شد. یافته‌ها: استفاده از مهارکننده‌های فیزیکی قبل از آموزش در گروه مداخله 8/49 درصد و در گروه شاهد 7/49 درصد و بعد از آموزش، درگروه مداخله 6/37 درصد و در گروه شاهد 7/49 درصد بود. بین دو گروه قبل و بعد از آموزش تفاوت معناداری وجود داشت. میزان استفاده صحیح از مهار کننده‌های فیزیکی در گروه مداخله قبل آموزش 34 درصد و گروه شاهد 3/37 درصد و بعد از آموزش در گروه مداخله 9/37 درصد و گروه شاهد 3/37 درصد بود (001/0 p<). استنتاج: آموزش به پرستاران می تواند منجر به کاهش استفاده از مهارکننده‌های فیزیکی و همچنین افزایش میزان استفاده صحیح از مهارکننده های فیزیکی در بخش های مراقبت های ویژه شود و لذا این امر باید مدنظر دست اندرکاران قرار گیرد.   شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 1N2014122220394IRCT     2 Background and purpose: Physical restrictors are commonly used in intensive care units (ICUs). Lack of knowledge on the application of these tools leads to inappropriate care. Current study was designed to determine the effect of nursing trainings on the use of physical restrictors and the rate of their correct application in patients admitted to ICUs. Materials and methods: In a quasi-experimental study (2016), the rate of application of physical restrictors and their correct use in ICUs were recorded. The nurses were selected from two different hospitals forming the intervention group and control group. The nurses in one hospital received trainings on the correct application of physical restrictors in ICUs. After the intervention, the data was compared within and between the intervention group and controls (the nurses in other hospital with no particular education during the study). The data was recorded 15 days after the intervention and analyzed in SPSS 18. Results: The rates of application of physical inhibitors before the study in the intervention group and control group were 49.8% and 49.7% which were 37.6% and 49.7%, respectively after the intervention (p<0.001). The values for correct use of physical inhibitors in intervention and control groups were 34% and 37.3% before the intervention and 37.9% and 37.3%, respectively after the intervention. (p<0.001). Conclusion: Training the nurses on the use of physical restrictors could reduce their rate of application and increase their correct use in ICUs which should be further considered by authorities.   63 73 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/21 1396/6/30 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/28 1397/5/6 ماهتابه عزیزپور Mahtabeh Azizpoor دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری مراقبت‎های ویژه، عضوکمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ویدا شفیع پور Vida Shafipour استادیار، گروه پرستاری داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران روانبخش اسمعیلی Ravanbakhsh Esmaeili استادیار، گروه پرستاری داخلی- جراحی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران r.esmaeili90@gmail.com physical restrictors intensive care unit nurse education inpatient مهارکننده های فیزیکی بخش مراقبت های ویژه پرستار آموزش بیماران بستری 1. Pashaee S, Lakdizaji S, Rahmani A, Zamanzadeh V. Priorities of Caring Behaviors from Critical Care Nurses Viewpoints. PCNM 2014; 4(1): 65-73.##2. Hooseinrezaee H, Nouhi E, Taher harikandee S. The effect of education on trauma critical care nurses attitudes towards and knowledge and practices from the viewpoint of their about application of physical restraint. 3 JNE 2015; 4(1): 31-38 (Persian).##3. Saeidi S, KHatibian M, KHazaei A, Soltanian A, Rahimi BF. Assessment of Intensive Care Unit Nurses knowledge, Attitude, and practice of PHysical Restraint USE. Adv Practice Nurs 2017; 2(5): 33.##4. Luk E, Sneyers B, Rose L, Perreault MM, Williamson DR, Mehta S, et al. Predictors of physical restraint use in Canadian intensive care units. Crit Care 2014; 18(2): R46.##5. Huang HT, Chuang YH, Chiang KF. Nurses' physical restraint knowledge, attitudes, and practices: the effectiveness of an in-service education program. J Nurs Res 2009; 17(4): 241-248.##6. Yeh SH, Hsiao CY, Ho TH, Chiang MC, Lin LW, Hsu CY, et al. The effects of continuing education in restraint reduction on novice nurses in intensive care units. J Nurs Res 2004; 12(3): 246-256.##7. Lai CK, Chow SK, Suen LK, Wong IY. The ##effect of a restraint reduction program on physical restraint rates in rehabilitation settings in Hong Kong. Rehabilitation Research and Practice 2011; 9(3): 171-179.##8. Taha NM, Ali ZH. Physical Restraints in Critical Care Units: Impact of a Training Program on Nurses’ Knowledge and Practice and on Patients’ Outcomes. J Nurs Care 2013; 2(2): 1-9.##9. Martin B, Mathisen L. Use of physical restraints in adult critical care: a bicultural study. Am J Crit Care 2005; 14(2): 133-142.##10. O'Keeffe S, Jack CI, Lye M. Use of restraints and bedrails in a British hospital. J Am Geriatr Soc 1996; 44(9): 1086-1088.##11. Minnick AF, Mion LC, Johnson ME, Catrambone C, Leipzig R. Prevalence and variation of physical restraint use in acute care settings in the US. J Nurs Scholarsh 2007; 39(1): 30-37.##12. Minnick AF, Mion LC, Leipzig R, Lamb K, Palmer RM. Prevalence and patterns of physical restraint use in the acute care setting. J Nurs Adm 1998; 28(11): 19-24.##13. Pérez dCAA, Nicolás OA, Goñi VR, Regaira ME, Margall CM, Asiain EM. Physical restraint use in critical care units. Perceptions of patients and their families. Enferm Intensiva 2011; 23(2): 77-86.##14. Mohr WK, Petti TA, Mohr BD. Adverse effects associated with physical restraint. Can J Psychiatry 2003; 48(5): 330-337.##15. Zencirci AD. Use of physical restraints in neurosurgery: guide for a good practice. Intech Open Access Publisher; 2012.##16. Nirmalan M, Dark P, Nightingale P, Harris J. Editorial IV Physical and pharmacological restraint of critically ill patients: clinical facts and ethical considerations. Br J Anaesth 2004; 92(6): 789-792.##17. Benbenbishty J, Adam S, Endacott R. Physical restraint use in intensive care units across Europe: the PRICE study. Intensive Crit Care Nurs 2010; 26(5): 241-245.##18. Chang L-Y, Wang K-WK, Chao Y-F. Influence of physical restraint on unplanned extubation of adult intensive care patients: a case-control study. Am J Crit Care 2008; 17(5): 408-415.##19. Van Rompaey B, Elseviers MM, Schuurmans MJ, Shortridge-Baggett LM, Truijen S, Bossaert L. Risk factors for delirium in intensive care patients: a prospective cohort study. Crit Care 2009; 13(3): R77.##20. Smith NH, Ann Hamlin MS R. The impact of education on the use of physical restraints in the acute care setting. J Contin Educ Nurs 2003; 34(1): 26-33.##21. Choi E, Song M. Physical restraint use in a Korean ICU. J Clin Nurs 2003; 12(5): 651-659.##22. Kruger C, Mayer H, Haastert B, Meyer G. Use of physical restraints in acute hospitals in Germany: a multi-centre cross-sectional study. Int J Nurs Stud 2013; 50(12): 1599-1606.##23. Mehta S, Cook D, Devlin JW, Skrobik Y, Meade M, Fergusson D, et al. Prevalence, risk factors, and outcomes of delirium in mechanically ventilated adults. Crit Care Med 2015; 43(3): 557-566.##24. Egerod I, Albarran JW, Ring M, Blackwood B. Sedation practice in Nordic and non Nordic ICUs: a European survey. Nurs Crit Care 2013; 18(4): 166-175.##25. Tanios MA, Epstein SK, Livelo J, Teres ##D. Can we identify patients at high risk ##for unplanned extubation? A large-scale multidisciplinary survey. Respir Care 2010; 55(5): 561-568.##26. Ismaeil MF, El-Shahat HM, El-Gammal MS, Abbas AM. Unplanned versus planned extubation in respiratory intensive care unit, predictors of outcome. Egyptian Egypt J Chest Dis Tuberc 2014; 63(1): 219-231.##27. Moradimajd P, Noghabi AA, Zolfaghari M, Mehran A. Physical restraint use in intensive care units. Iran J Crit Care Nurs. 2015; 8(3): 173-178 (Persian).##28. Rose L, Burry L, Mallick R, Luk E, Cook D, Fergusson D, et al. Prevalence, risk factors, and outcomes associated with physical restraint use in mechanically ventilated adults. J Crit Care 2016; 31(1): 31-35.##29. Elliott D, Aitken LM, Bucknall TK, Seppelt IM, Webb SA, Weisbrodt L, et al. Patient comfort in the intensive care unit: a multicentre, binational point prevalence study of analgesia, sedation and delirium management. Crit Care Resusc 2013; 15(3): 213-219.##30. Kandeel NA, Attia AK. Physical restraints practice in adult intensive care units in Egypt. Nurs Health Sci 2013; 15(1): 79-85.##31. Huang HT, Chuang YH, Chiang KF. Nurses’ physical restraint knowledge, attitudes, and practices: the effectiveness of an inservice education program. J Nurs Res 2009; 17(4): 241-248.##32. Lau Yuk Yin. Effect of the Treatment Interference Protocol (TIP) on the Use of Physical Restraints in ICU. Open Dissertation Press. University of Hong Kong. 2017.#### ##

بررسی ارتباط میزان فیلتراسیون گلومرولی (GFR) با عملکرد کبد در بیماران سیروز کبدی Association between Glomerular Filtration Rate and Liver Function in Cirrhotic Patients 1 1 سابقه و هدف: اندازه‌گیری GFR بر اساس کراتینین در بیماران سیروزی به علت کاهش حجم عضله و اختلال عملکرد کبد، دقیق نمی‌باشد. هدف این مطالعه بررسی کارایی سطح سرمی سیستاتین C جهت تعیین میزان GFR به عنوان روش جایگزین و نیز ارتباط بین عملکرد سنتتیک و دفعی کبد با میزان GFR بوده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی در سال 95 و در بیمارستان امام رضای مشهد، 35 فرد سالم با سن و جنس مشابه وارد مطالعه شدند. سطح سرمی کراتینین،LFT، FBS، LDL، HDL، کلسترول، تری گلیسرید، آلبومین و گلوبولین‌های سرم و سیستاتین C و هم‌چنین حجم و کراتینین ادرار 24 ساعته اندازه‌گیری شد. GFR به سه روش اندازه‌گیری شد و ارتباط GFR با Child در بیماران ارزیابی شد. یافته‌ها: میانگین سن افراد شرکت کننده در این مطالعه 93/13± 15/39 سال بوده و 57/48 درصد بیماران مرد بودند. شایع ترین عامل ایجاد سیروز اتوایمیون بود. علی رغم این که مقدار محاسبه شده GFR بر اساس کراتینین با دو فرمول متفاوت در گروه سیروز بالاتر از گروه کنترل بود اما در محاسبه GFR با استفاده از سیستاتین مقدار GFR در گروه سیروز پایین تر بود (001/0< p). در گروه بیماران سیروتیک هیچ کدام از متغیرهای عملکردی و دفعی کبد همبستگی معنی‌داری با مقدار GFR نداشت. همبستگی بین امتیاز Child و مقدار GFR براساس سیستاتین C نشان دهنده ضریب همبستگی 199/0 (251/0= P) بود. استنتاج: GFR محاسبه شده بر اساس سیستاتین C از دقت بالایی در بیماران سیروتیک برخوردار است. امتیاز Child ارتباط معکوس با میزان GFR داشته و می‌تواند در تشخیص زودهنگام اختلال عملکرد کلیوی در بیماران سیروتیک کمک‌کننده باشد.     2 Background and purpose: Serum creatinine and its derived formulae in estimating glomerular filtration rate is not accurate in cirrhotic patients because of decreased muscle mass and secretion and excretion functional impairment of liver. This study aimed at investigating the accuracy of serum cystatin C in determining GFR and examining the relationship between synthetic and excretory liver function with glomerular filtration rate in cirrhotic patients. Materials and methods: In this cross-sectional study, 35 patients with cirrhosis and 35 age and sex matched healthy controls enrolled. Serum creatinine, LFT, FBS, LDL, HDL, cholesterol, triglycerides, albumin, globulin, and cystatin C and also 24-hour urinary urea and creatinine were measured. GFR was estimated by three measurement methods and the relationship between GFR and Child score was evaluated. Results: The mean age of participants was 39.15±13.93 years and male patients included 48.57%. The most common cause of cirrhosis was autoimmune cirrhosis. GFR based on creatinine in two different formulas was higher than that in control group but the GFR based on cystatin C was significantly lower in cirrhotic group (p<0.001). The secretory and excretory functions of liver were not significantly correlated with GFR in cirrhotic patients (p>0.05). Correlation coefficient between GFR (based on cystatin C) and Child-square was 0.199 (p= 0.251). Conclusion: GFR based on cystatin C is more accurate in cirrhotic patients.  On the other hand, there was a moderate negative correlation between GFR (based on cystatin C) and Child-square that can be helpful in prediction and early detection of renal dysfunction in cirrhotic patients.   74 82 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/9 1396/3/19 کامبیز اخوان رضایت Kambiz Akhavan Rezayat استادیار، گروه داخلی، مرکز تحقیقات جراحی سرطان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران عباسعلی زراعتی Abbasali Zeraati دانشیار، گروه داخلی، مرکز تحقیقات عوارض پیوند کلیه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران zeraatia@mums.ac.ir یلدا روانشاد Yalda Ravanshad استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران نیلوفر ملک Niloofar Malek متخصص داخلی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران حسین احمدی حسینی Hosein Ahmadi Hoseini دانشیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران glomerular filtration rate cystatin C cirrhosis kidney فیلتراسیون کلیوی سیستاتین C سیروز کلیه 1.Møller S, Henriksen JH. Circulatory abnormalities in cirrhosis with focus on neurohumoral aspects. Semin Nephrol 1997; 17(6): 505-519.##2.Gerbes AL, Galberg V, Waggershauser T, Holl J, Reiser M. Renal effects of transjugular intrahepatic portosystemic shunt in cirrhosis: comparison of patients with ascites, with refractory ascites, or without ascites. Hepatology 1998; 28(3): 683-688.##3.Bernardl M, Di Marco C, Trevisani F, Fornal L, Andreon P, Cursaro C, et al. Renal sodium retention during upright posture in preascitic cirrhosis. Gastroenterology 1993; 105(1): 188-193.##4.Papadakis MA, Arieff AI. Unpredictability of clinical evaluation of renal function in cirrhosis: prospective study. Am J Med 1987; 82(5): 945-952.##5.Gluhovschi C, Velciov S, Buzas R, Petrica L, Bozdog G, Gadalean F, et al. Is there any difference between the glomerular filtration rate of patients with chronic hepatitis B and C and patients with cirrhosis? Hepat Mon 2013; 13(4): e6789.##6.Laterza OF, Price CP, Scott MG. Cystatin C: an improved estimator of glomerular filtration rate? Clin Chem 2002; 48(5): 699-707.##7.Tanaka A, Suemaru K, Otsuka T, Ido K, Nishimiya T, Sakai I, et al. Estimation of the initial dose setting of vancomycin therapy with use of cystatin C as a new marker of renal function. Ther Drug Monit 2007; 29(2): 261-264.##8.Caregaro L, Menon F, Angeli P, Amodio P, Merkel C, Bortoluzzi A, et al. Limitations of serum creatinine level and creatinine clearance as filtration markers in cirrhosis. Arch Intern Med 1994;154(2): 201-205.##9.Ćulafić, Đ, Štulić M, Obrenović R, Miletić D, Mijač D, Stojković M, et al. Role of cystatin C and renal resistive index in assessment of renal function in patients with liver cirrhosis. World J Gastroenterol 2014: 20(21): 6573-6579.##10.Sherman DS, Fish DN, Teitelbaum I. Assessing renal function in cirrhotic patients: problems and pitfalls. Am J Kidney Dis 2003; 41(2): 269-278.##11.Ustundag Y, Samsar U, Acikgoz S, Cabuk M, Kiran S, Kulah E, et al. Analysis of glomerular filtration rate, serum cystatin C levels, and renal resistive index values in cirrhosis patients. Clin Chem Lab Med 2007; 45(7): 890-894.##12.Sugihartono T, Nusi IA, Poernomo Boedi S, Kusumobroto HO, Umar K. Glomerular Filtration Rate in Liver Cirrhosis. Folia Medica Indonesiana 2010; 46(3): 167-171.##13.Cholongitas E, Shusang V, Marelli L, Nair D, Thomas M, Patch D, et al. Review article: renal function assessment in cirrhosis-difficulties and alternative measurements. Aliment Pharmacol Ther 2007; 26(7): 969-978.## ##

بررسی توزیع جنسی عوامل خطر آترواسکلروزیس و ارتباط آن با تعداد عروق درگیر Gender Distribution of Atherosclerosis Risk Factors and Its Relation with the Number of Involved Vessels 1 1 سابقه و هدف: بیماری‌های قلبی- عروقی (CVD) از جمله بیماری عروق کرونر (CAD)، عامل اصلی مرگ و میر و ناتوانی در دنیا هستند. مواد و روش‌ها: در این بررسی مقطعی بیماران مبتلا به CAD مراجعه کننده به مرکز قلب مازندران پس از تایید آنژیوگرافی وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافیک و بالینی مطابق چک لیست تهیه شده، استخراج شد. یافته‌ها: اکثریت بیماران (55 درصد) مرد با میانگین سنی 2/10± 9/59 سال و بیماران زن با میانگین سنی 8/6± 1/57 سال بودند (14/0= p). فراوانی هم زمان فاکتورهای خطر در بیماران به صورت فشار خون 57درصد، دیابت 46درصد، دیس لیپیدمی 4/40 درصد و استعمال دخانیات 2/20 درصد بود. توزیع عوامل خطر به تفکیک جنسیت به این ترتیب بود: فشار خون بالا در 51درصد مردان و 65درصد زنان (05/0> p)، دیس لیپیدمی در 7/34 درصد مردان و 5/47 درصد زنان (05/0> p)، دیابت در 6/32 درصد مردان و 5/62 درصد زنان (005/0= p)، چاقی (BMI≥30) در 4/20 درصد مردان و 40درصد زنان (043/0= p) و استعمال دخانیات نیز تنها در بیماران مرد با شیوع 7/36 درصد مشاهده شد (001/0< p). تعداد عروق کرونر درگیر در مردان با 2 یا 3 رگ درگیر تشخیص داده شده بودند و بیماران زن بیش تر یک رگ درگیر داشتند (016/0= p). استنتاج: با توجه به شیوع بالای عوامل خطر قابل پیشگیری در بیماران مورد مطالعه، آموزش مناسب و ترویج سبک زندگی سالم و غربالگری افراد پر خطر می‌تواند در سیاستگذاری‌های بهداشتی، درمانی و کاهش بار بیماری‌های CAD موثر باشد.   2 Background and purpose: Cardiovascular disorders (CVDs), including coronary artery disease (CAD) are amongst the pioneer causes of mortality and morbidity worldwide. Materials and methods: In this cross-sectional study, the patients were selected from the Mazandaran heart center whose CAD was confirmed by angiography. Demographic and clinical data were recorded in a checklist. Results: The patients included 55% males (mean age: 59.9±10.2 years) and 45% females (mean age: 57.1± 6.8 years) (P=0.14). The prevalence of coexistent risk factors was as follows: hypertension 57%, diabetes 46%, dyslipidemia 40.4%, and smoking 20.2%. Distribution of risk factors by gender was as follows: hypertension in 51% of males and in 65% of females (P>0.05), dyslipidemia in 34.7% of males and 47.5% in females (P>0.05), diabetes in 32.6% of males and 62.5% of females (P=0.005), obesity (BMI≥30) in 20.4% of males and 40% of females (P=0.043), and smoking was observed in 36.7% of males (P<0.001). Men were diagnosed with 2 or 3-vessel coronary artery disease, while the women mainly had the single-vessel disease (P=0.016). Conclusion: High prevalence of preventable risk factors was seen in patients studied, so, appropriate training, promotion of healthy lifestyle, and CVD screening in high-risk individuals could be of great benefit in reducing the burden of CAD diseases.   83 90 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/20 1396/12/29 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/22 1397/4/31 ورسا عمرانی نوا Versa Omrani-Nava کارشناس ارشد ایمونولوژی، مرکز تحقیقات سرطان گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران اکبر هدایتی زاده عمران Akbar Hedayatizadeh-Omran استادیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران akbar_hedayati@yahoo.com رضا علیزاده نوایی Reza Alizadeh-Navaei استادیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران وحید مخبری Vahid Mokhberi استادیار، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رزیتا جلالیان Rozita Jalalian استادیار، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران coronary artery disease angiography risk factors بیماری عروق کرونر(CAD) آنژیوگرافی عوامل خطر 5. Hedayatizadeh-Omran A, Rafiei A, Khajavi R, Alizadeh-Navaei R, Mokhberi V, Moradzadeh K. Association between ghrelin gene (Leu72Met) polymorphism and ghrelin serum level with coronary artery diseases. DNA Cell Biol 2014; 33(2): 95-101.##6. Motaghi M, Riahi L, Masoodi Asl I, Akbari H. A Model of Noncommunicable Diseases Determinants in Iran; a Qualitative Study. Quarterly International Archives of Health Sciences 2016; 3(2): 73-77 (Persian).##7. World Health Organization (WHO). Noncommunicable diseases country profiles 2014, [Available from: http://www.who.int/ entity/nmh/countries/irn_en.pdf?ua=1. 2014.##8. Khalili D, Sheikholeslami FH, Bakhtiyari M, Azizi F, Momenan AA, Hadaegh F. The incidence of coronary heart disease and the population attributable fraction of its risk factors in Tehran: a 10-year population-based cohort study. PloS One 2014; 9(8): e105804.##9. Ouyang X, Lou Q, Gu L, Mo Y, Nan JH, Kong AP, et al. Cardiovascular disease risk factors are highly prevalent in the office-working population of Nanjing in China. Int J Cardiol 2012; 155(2): 212-216.##10. Alvarez-Alvarez I, de Rojas JP, Fernandez-Montero A, Zazpe I, Ruiz-Canela M, Hidalgo-Santamaría M, et al. Strong inverse associations of Mediterranean diet, physical activity and their combination with cardiovascular disease: The Seguimiento Universidad de Navarra (SUN) cohort. Europ J Prev Cardiol 2018; 25(11): 1186-1197.##11. Rasouli M, Mohseni Kiasari A, Mokhberi V, Bagheri B, Daneshpour N, Shariati R, et al. Global risk assessment of coronary heart disease using Framingham's scores for major risk factors. J Mazandaran Univ Med Sci 2006; 15(50): 49-62 (Persian).##12. Rasouli M, Mohseni Kiasari A, Mokhberi V, Bagheri B, Daneshpour N, Shariati R, et al. Global risk assessment of coronary heart disease using Framingham's scores for major risk factors. J Mazandaran Univ Med Sci 2006; 15(50): 49-62 (Persian).##13. Yazdi A, Homayonfar S, Golalikhani HR, Farhadian M, Ashtarani F. Comparison of the Changes in Heart Rate Recovery Before ##and after Cardiac Rehabilitation in Patients Undergoing the Coronary Artery Bypass Surgery Based on the Risk Factors for Heart Failure, Diabetes and Smoking. Sci Hamadan Univ Medical J 2017; 24(2): 93-99 (Persian).##14. World Health Organization (WHO). Cardiovascular Diseases (CVDs). Fact Sheet. WHO, 2017.##15. Wakabayashi I. Gender differences in cardiovascular risk factors in patients with coronary artery disease and those with type 2 diabetes. J Thorac Dis 2017; 9(5): E503-E506.##16. Foroghi Pour M, Razii MR, Fattahi Masom SH, Homaii F, Kalantari MR, PedramFar P, et al. Report of a rare case of myasthenia grave response to treatment of lymphoblastic precursor T Cell. J Urmia Univ Med Sci 2004; 15(1): 9-15 (Persian).##17. Burger A, Pretorius R, Fourie CMT, Schutte AE. The relationship between cardiovascular risk factors and knowledge of cardiovascular disease in African men in the North-West Province. Health SA Gesondheid (Online) 2016; 21: 364-371.##18. Aghasadeghi K, Zarei-Nezhad M, Keshavarzi A, Mehrabani D. The prevalence of coronary risk factors in Iranian lor migrating tribe. Arch Iran Med 2008; 11(3): 322-325.##19. Golchin MM, Ghaderian SMH, Akhavan-Niaki H, Jalalian R, Heidari L, Salami SA. Analysis of Two CDKN2B-AS Polymorphisms in Relation to Coronary Artery Disease Patients in North of Iran. Int J Mol Cell Med 2017; 6(1): 31-37.##20. Amini M, Hosseinpour M. Comparison of the World Health Organization and the American Diabetes Association in the diagnosis of type II diabetes in Isfahan. J Shaheed Sadoughi Univ Med Sci 2000; 9(3): 21-24 (Persian).##21. Rafiei M, Sadr Bafghi SMH, Nasirian M, Namayandeh SM, Abdoli AM, Sadr Bafghi SM. Dyslipidemia in diabetic patients: a cross sectional study in urban population of Yazd, Iran. Tehran Univ Med J 2008; 66(7): 503-507 (Persian).##22. Amin AP, Nathan S, Evans AT, Attanasio S, Mukhopadhyay E, Mehta V, et al. The effect of ethnicity on the relationship between premature coronary artery disease and traditional cardiac risk factors among uninsured young adults. Prev Cardiol 2009; 12(3): 128-135.##23. Auer J, Weber T, Berent R, Lassnig E, Maurer E, Lamm G, et al. Obesity, body fat and coronary atherosclerosis. Int J Cardiol 2005; 98(2): 227-235.##24. Abbasi SH, Sundin O, Jalali A, Soares J, Macassa G. Ethnic Differences in the Risk Factors and Severity of Coronary Artery Disease: a Patient-Based Study in Iran. J Racial Ethn Health Disparities 2018; 5(3): 623-631.##25. Bagheri B, Meshkini F, Dinarvand K, Alikhani Z, Haysom M, Rasouli M. Int J Prev Med 2016; 7: 106.##26. Vakili T, Eftekhar E, Nourooz Zadeh J, Khademvatan K, Salary Lak S. Inter-relationships between inflammatory biomarkers and severity of angiographically verified coronary artery occlusion. J Birjand Univ Med Sci 2013; 20(3): 288-294 (Persian).##27. Shahsavari S, Nazari F, Karimyar Jahromi M, Sadeghi M. Epidemiologic study of hospitalized cardiovascular patients in Jahrom hospitals in 2012-2013. Iranian Journal Cardiovascular Nursing 2013; 2(2): 14-21 (Persian).##28. Hosseini SA, Abdollahi AA, Behnampour N, Salehi A. Relationship Between Number Of Involved Coronary Artery With Some Risk Factors By Angiography. Payavard Salamat 2013; 6(5): 383-391 (Persian).##29. Masoomi M, Nasri HR. Relationship between coronary risk factors and the number of involved vessels in coronary angiography. Hormozgan Med J 2006; 10(1): 29-34 (Persian).##30. Kreatsoulas C, Natataraan MK, Velianou JL, Anand SS. Identifying women with severe angiographic coronary disease. J Int Med 2010; 268(1): 66-74.##31. Despres JP, Lemieux I. Abdominal obesity and metabolic syndrome. Nature 2006; 444(7121): 881-887.##32. Janssen I, Katzmarzyk PT, Ross R. Waist circumference and not body mass index explains obesity-related health risk. Am J Clin Nutr 2004; 79(3): 379-384.##33. Khan RJ, Harvey DJ, Leistikow BN, Haque KS, Stewart CP. Relationship between obesity and coronary heart disease among urban Bangladeshi men and women. Integr Obes Diabetes 2015; 1(3): 49-55.##34. Fan H, Li X, Zheng L, Chen X, Lan Q, Wu H, et al. Abdominal obesity is strongly associated with Cardiovascular Disease and its Risk Factors in Elderly and very Elderly Community- dwelling Chinese. Sci Rep 2016; 6: 21521.#### ##

ویژگی های روانسنجی نسخه فارسی پرسشنامه اجتناب و همجوشی برای نوجوانان (AFQ-Y8) Psychometric Properties of the Persian Version of the Avoidance and Fusion Questionnaire for Youth 1 1 سابقه و هدف: اجتناب و همجوشی شناختی دو مؤلفه تشکیل‌دهنده انعطاف‌ناپذیری روانشناختی و از مفاهیم اصلی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) هستند. هدف از این مطالعه بررسی ویژگی های روانسنجی پرسشنامه اجتناب و همجوشی- نسخه نوجوانان (AFQ-Y8) بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی مقطعی است. نمونه مورد مطالعه شامل 300 دانش‌آموز شهر کاشان بود که به روش نمونه‌گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده پرسشنامه اجتناب و همجوشی- نسخه نوجوانان (AFQ-Y8) و مقیاس تجدید نظر شده اضطراب آشکار کودکان (RCMAS) بود. ساختار عاملی پرسشنامه با استفاده از روش تحلیل عامل اکتشافی و تأییدی مورد بررسی قرار گرفت. هم‌چنین اعتبار همگرا با پرسشنامه RCMAS و پایایی بازآزمائی و همسانی درونی پرسشنامه مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج حاصل از تحلیل عامل اکتشافی، حاکی از وجود یک عامل به نام "انعطاف‌ناپذیری روانشناختی" در این پرسشنامه بود. تحلیل عامل تأییدی، الگوی یک عاملی این پرسشنامه را تأیید کرد (07/0 – 00/0(RMSEA 90% CI=. همچنین، اعتبار همگرای این پرسشنامه با RCMAS (001/0>p، 60/0=r) مطلوب و همسانی درونی و پایایی بازآزمایی (به فاصله چهار هفته) به ترتیب 71/0 و 65/0 بود. استنتاج: پرسشنامه اجتناب و همجوشی- نسخه نوجوان (AFQ-Y8) برای سنجش انعطاف ناپذیری روانشناختی نوجوانان ایرانی، ابزاری مناسب و دارای خصوصیات روانسنجی قابل قبول می باشد. 2  Background and purpose: Avoidance and cognitive fusion are two components of psychological inflexibility and are the main concepts of Acceptance and Commitment Therapy (ACT). The purpose of this study was to evaluate the psychometric properties of the Avoidance and Fusion Questionnaire for Youth (AFQ-Y8). Materials and methods: A descriptive cross-sectional study was conducted in 300 students in Kashan, Iran who were selected by cluster sampling. The Avoidance and Fusion Questionnaire for Youth (AFQ-Y8) and the Revised Children's Manifest Anxiety Scale (RCMAS) were administered to collect the data. The factor structure of the questionnaire was evaluated using exploratory and confirmatory factor analysis. Also, the convergent validity with RCMAS, test-retest reliability, and internal consistency of this questionnaire were examined. Results: Exploratory factor analysis indicated one factor called psychological inflexibility. Confirmatory factor analysis confirmed the one factor model of the questionnaire (RMSEA 90% CI =0.00-0.07). Also, the convergent validity with RCMAS was found to be good (r = 0.60, p<0.001) and the internal consistency and test-retest reliability (4 weeks interval) were 0.71 and 0.65, respectively. Conclusion: AFQ-Y8 is an appropriate tool with acceptable psychometric properties to measure the psychological inflexibility of adolescents in Iran.   91 101 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/13 1396/6/22 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/17 1396/11/28 محمد جواد شعبانی Mohammad Javad Shabani دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران حمید محسن آبادی Hamid Mohsenabadi دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران hamid_mohsenabadi@yahoo.com زهرا زنجانی Zahra Zanjani استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران ایران psychological inflexibility Avoidance and Fusion Questionnaire for Youth psychometric properties انعطاف‌ناپذیری روانشناختی پرسشنامه اجتناب و همجوشی- نسخه نوجوان ویژگی‌های روانسنجی 1.Luoma J, Hayes SC. Cognitive defusion. In: Cognitive Behavior Therapy: Applying Empirically Supported Techniques in Your Practice. Donohue WTJ, Fisher E, (eds). 2th ed. New York: Wiley; 2003.##2.Hayes SC, Gifford EV. The trouble with language: Experiential avoidance, rules, and the nature of verbal events. Psychol Sci 1997; 8(3): 170-173.##3.Hayes SC, Strosahl KD, Wilson KG. Acceptance and commitment therapy: An experiential approach to behavior change. New York City: Guilford Press; 1999.##4.Hayes SC, Luoma JB, Bond FW, Masuda A, Lillis J. Acceptance and commitment therapy: Model, processes and outcomes. Behav Res Ther 2006; 44(1): 1-25.##5.Forman EM, Chapman JE, Herbert JD, Goetter EM, Yuen EK, Moitra E. Using session-by-session measurement to compare mechanisms of action for acceptance and commitment therapy and cognitive therapy. Behav Ther 2012; 43(2): 341-354.##6.Hayes SC. Acceptance and commitment therapy, relational frame theory, and the third wave of behavioral and cognitive therapies. Behav Ther 2004; 35(4): 639-665.##7.Ruiz FJ. A review of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) empirical evidence: Correlational, experimental psychopathology, component and outcome studies. Int J Behav Consult Ther 2010; 10(1): 125-162.##8.Bond FW, Hayes SC, Barnes-Holmes D. Psychological flexibility, ACT, and organizational behavior. J Organ Behav Manage 2006; 26(1-2): 25-54.##9.Bond FW, Bunce D. The role of acceptance and job control in mental health, job satisfaction, and work performance. J Appl Psychol 2003; 88(6): 1057-1067.##10.Butler J, Ciarrochi J. Psychological acceptance and quality of life in the elderly. Qual Life Res 2007; 16(4): 607-615.##11.Ciarrochi J, Bilich L, Godsell C. Psychological flexibility as a mechanism of change in acceptance and commitment therapy. In Assessing Mindfulness and Acceptance: Illuminating the Processes of Change. Ruth Baer’s (Ed). Oakland; New Harbinger Inc 2010; p. 51-76.##12.Fledderus M, Bohlmeijer ET, Smit F, Westerhof GJ. Mental health promotion as a new goal in public mental health care: A randomized controlled trial of an intervention enhancing psychological flexibility. Am J Public Health 2010; 100(12): 2372.##13.Fledderus M, Bohlmeijer ET, Fox J-P, Schreurs KM, Spinhoven P. The role of psychological flexibility in a self-help acceptance and commitment therapy intervention for psychological distress in a randomized controlled trial. Behav Res Ther 2013; 51(3): 142-151.##14.Tull MT, Gratz KL, Salters K, Roemer L. The role of experiential avoidance in posttraumatic stress symptoms and symptoms of depression, anxiety, and somatization. J Nerv Ment Dis 2004; 192(11): 754-761.##15.Lillis J, Hayes SC, Bunting K, Masuda A. Teaching acceptance and mindfulness to improve the lives of the obese: a preliminary test of a theoretical model. Ann Behav Med 2009; 37(1): 58-69.##16.Ruiz FJ. A review of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) empirical evidence: Correlational, experimental psychopathology, component and outcome studies. Rev Int Psicol Ter Psicol 2010; 10(1): 125-162.##17.Bond FW, Hayes SC, Baer RA, Carpenter KM, Guenole N, Orcutt HK, et al. Preliminary psychometric properties of the Acceptance and Action Questionnaire–II: A revised measure of psychological inflexibility and experiential avoidance. Behav Ther 2011; 42(4): 676-688.##18.Gifford EV, Kohlenberg BS, Hayes SC, Antonuccio DO, Piasecki MM, Rasmussen-Hall ML, et al. Acceptance-based treatment for smoking cessation. Behav Ther 2004; 35(4): 689-705.##19.Vowles KE, McCracken LM, McLeod C, Eccleston C. The Chronic Pain Acceptance Questionnaire: confirmatory factor analysis and identification of patient subgroups. Pain 2008; 140(2): 284-291.##20.Halliburton AE, Cooper LD. Applications and adaptations of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) for adolescents. J Contextual Behav Sci 2015;4(1):1-11.##21.Greco LA, Lambert W, Baer RA. Psychological inflexibility in childhood and adolescence: Development and evaluation of the Avoidance and Fusion Questionnaire for Youth. Psychol Assess 2008; 20(2): 93-102.##22.Schmalz JE, Murrell AR. Measuring experiential avoidance in adults: The Avoidance and Fusion Questionnaire. Int J Behav Consult Ther 2010; 6(3): 198-213.##23.Fergus TA, Valentiner DP, Gillen MJ, Hiraoka R, Twohig MP, Abramowitz JS, et al. Assessing psychological inflexibility: The psychometric properties of the Avoidance and Fusion Questionnaire for Youth in two adult samples. Psychol Assess 2012; 24(2): 402-408.##24.Renshaw TL. Screening for psychological inflexibility: Initial validation of the Avoidance and Fusion Questionnaire for Youth as a school mental health screener. J Psychoeduc Assess 2016; 35(5): 482-493##25.Livheim F, Tengström A, Bond FW, Andersson G, Dahl J, Rosendahl I. Psychometric properties of the Avoidance and Fusion Questionnaire for Youth: A psychological measure of psychological inflexibility in youth. J Contextual Behav Sci 2016; 5(2): 103-110.##26.Simon E, Verboon P. Psychological Inflexibility and Child Anxiety. J Child Fam Stud 2016; 25(12): 3565-3573.##27.Comrey A L, Lee HBA .First Course in Factor Analysis. Hillsdale, NJ L Erlbaum Associates. 1992.##28.Reynolds CR, Richmond BO. What I think and feel: A revised measure of children's manifest anxiety. J Abnorm Child Psychol 1978; 6(2): 271-280.##29.Wisniewski JJ, Genshaft JL, Mulick JA, Coury DL. Test-retest reliability of the Revised Children's Manifest Anxiety Scale. Percept Mot Skills 1987; 65(1): 67-70.##30.Reynolds CR. Concurrent validity of What I Think and Feel: The Revised Children's Manifest Anxiety Scale. J Consult Clin Psychol 1980; 48(6): 774-775.##31.Taghavi M, Alishahi M. Study of validity and reliability of manifest anxiety scale for Children. J Psychol 2003; 4(7): 342-357 (Persian).##32.Browne MW, Cudeck R. Alternative ways of assessing model fit. Sociol. Methods Res 1993; 21(2): 230-258.##33.Kline RB. Principles and Practice of Structural Equation Modeling. 4thed. New York City: Guilford Press; 2004.##34.Renshaw TL. Screening for Psychological Inflexibility: Initial Validation of the Avoidance and Fusion Questionnaire for Youth as a School Mental Health Screener. J Psychoeduc Assess 2017; 35(5): 482-493.##35.Kashdan TB, Rottenberg J. Psychological flexibility as a fundamental aspect of health. Clin Psychol Rev 2010; 30(7): 865-878.##36.Muris P, Meesters C, Herings A, Jansen M, Vossen C, Kersten P. Inflexible Youngsters: Psychological and Psychopathological Correlates of the Avoidance and Fusion Questionnaire for Youths in Nonclinical Dutch Adolescents. Mindfulness 2017; 8(5): 1381-1392.##37.Valdivia-Salas S, Martín-Albo J, Zaldivar P, Lombas AS, Jiménez TI. Spanish validation of the avoidance and fusion questionnaire for youth (AFQ-Y). Assessment 2016; 24(7): 919-931.##38.Christodoulou A, Michaelides MP, Karekla M. Greek Version of the Avoidance and Fusion Questionnaire for Youth: Psychometric Evaluation and Gender Multigroup Invariance in Adolescents. J Psychoeduc Assess 2017; 1-6.##39.Venta A, Sharp C, Hart J. The relation between anxiety disorder and experiential avoidance in inpatient adolescents. Psychol Assess 2012; 24(1): 240-248.##40.Tan LB, Martin G. Mind full or mindful: A report on mindfulness and psychological health in healthy adolescents. Int J Adolesc Youth 2016; 21(1): 64-74.#### ##

بررسی عملکرد هیات امنای دانشگاه های علوم پزشکی دولتی ایران در پنج دوره زمانی طی سال های 1370 تا 1395 Function of Board of Trustees in Iranian State Medical Sciences Universities during Five Periods (1991 to 2016) 1 1 سابقه و هدف: ارکان تصمیم‌گیری در دانشگاه ها به ترتیب اولویت هیات امنا، رئیس دانشگاه، هیات رئیسه و شورای دانشگاه می باشند. هدف اصلی پژوهش حاضر، تعیین کارکرد هیات های امنای دانشگاه های علوم پزشکی دولتی در پنج دوره زمانی از سال 1370 تا 1395 می باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع روش، توصیفی- تحلیلی است. جامعه آماری، کلیه مصوبات هیات امناهای مستقل در دانشگاه های علوم پزشکی دولتیِ وابسته به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور به تفکیک پنج دوره زمانی از سال 1370 الی 1395 می باشد. یافته‌ها: تعداد صورت جلسات هیئت های امنای 47 دانشگاه (متوسط 37 دانشگاه در سال) در فاصله زمانی 1370 الی 1395 (26 سال) به تعداد 1999 فقره حاوی 32680 مصوبه می‌باشد. متوسط تعداد جلسات در سال در هر هیات امنا در کل دوره 08/2 است، کم ترین 12/1 مربوط به دوره دوم و بیش ترین مربوط به دوره پنجم 04/3 است. میانگین مصوبات در دو دوره اول و دوم 10 مصوبه و در دوره سوم، چهارم و پنجم به ترتیب 17، 20 و 16 مصوبه در هر جلسه است. استنتاج: بر اساس تعداد صورت جلسات در سال و تعداد مصوبات در هر صورتجلسه، عملکرد هیات امنا در ادوار گذشته از بیش‌ترین به کم‌ترین به ترتیب؛ دوره چهارم، پنجم، سوم، اول و دوم می‌باشند. عملکرد هیات امنا در دانشگاه‌های نوع 3 نسبت به دانشگاه‌های نوع 1 و 2 در تمام دوره 26 سال بیش‌تر است. الگوی کارکردی در بیش‌ترین مقوله‌های وظائف و اختیارات هیات‌های امنا به تناظر زمانی 16 سال اول، بین وزارت بهداشت و آموزش پزشکی و وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری تفاوت قابل توجه ای وجود دارد. 2 Background and purpose: Hierarchical decision-making bodies in universities include the board of trustees, the head of university, the board of directors, and the university council. The aim of this research was to determine the function of the board of trustees of state medical sciences universities in Iran during five different periods; 1991 to 2016. Materials and methods: In this descriptive-analytic research we investigated all the directives approved by independent board of trustees in state medical sciences universities affiliated with Iran Ministry of Health and Medical Education in five periods. Results: The number of meetings held by board of trustees in 47 universities (average of 37 universities per year) was 1999 in which 32680 directives approved. The average number of meetings per year in each board of trustees was 2.08, the lowest was in the second period (1.12) and the highest was in the fifth period (3.04). The average numbers of directives approved in the first and second periods were 10, and in the third, fourth, and fifth periods were 17, 20, and 16 per session, respectively. Conclusion: Based on the number of meetings per year and the number of directives approved in every meeting, the function of board of trustees from the highest to the lowest was in the fourth, fifth, third, first, and second periods. Compared with the function of type 1 and type 2 universities, the function of type 3 universities was found to be higher. The functional pattern in most tasks and those within the authority of board of trustees during the first 16 years was considerably different between the Ministry of Health and Medical Education and the Ministry of Science, Research and Technology. 102 117 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/132018/03/12 1396/12/21 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/172018/07/10 1397/4/19 حسین جلاهی Hosein Jalahi دانشجوی دکترای تخصصی رشته برنامه ریزی توسعه آموزش عالی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران ایران hjalahi@gmail.com اباصلت خراسانی Abasalt Khorasani دانشیار، گروه آموزش عالی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ایران محمد یمنی دوزی سرخابی Mohammad Yamani douzi Sorkhabi استاد، گروه آموزش عالی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ایران محمود موسی زاده Mahmood Moosazadeh استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Board of trustees University of Medical Sciences Function هیات امنا دانشگاه های علوم پزشکی کارکرد 1.Alma mater, Available at: https://en.wikipedia. org/wiki/Alma_mater. Accessed June 23, 2018.##2.Damari B, Rahbari Banab M, Vosugh Moghaddam A, Aminloo H. Study of Challenges and Solutions for Improving the Performance of the Board of Trustees of the Universities of Medical Sciences and Health Services of Iran. J Health Res 2015; 17(2): 95-88 (Persian).##3.Sajadi H S, Maleki M R, Farzan H, AminLoo H, Hadi M. Evaluation of the performance of the board of trustees of medical universities of the country. Journal of the New Financial System in Health 2016; 6(15): 17-25 (Persian).##4.Estermann T, Nokkala T, Steinel M. University autonomy in Europe II. The Scorecard Brussels: European University Association (EUA): 2011. ##5.Comprehensive bylaw of Management of Universities and Higher education institutions, Research and Technology, approved by the session of 684 dated 1/3/2011 of the Supreme Council of the Cultural Revolution, approved by the Islamic Consultative Assembly on 8/5/2011(Persian). ##6.Azargashb E, Arasteh H, Sabaghian Z, Towfighi J. An Evaluation of boards of trustees’ functions in public universities affiliated to ministry of science, research, and technology (1991-2006). Quarterly Journal of Research and Planning in Higher Education 2008; 46(4): 1-20 (Persian).##7.Research Center the Islamic Consultative Assembly, Office of Cultural Studies. Analysis of the Performance of the Board of Trustees of Universities and Institutes of Higher Education and Research. May 2004 Serial number: 6943 Thematic Code: 410; 2-4 (Persian).##8.Aminloo H. Collection of laws and regulations related to trusteeship boards of medical sciences and health services of Iran and affiliated organizations.3rd ed. Tehran: Publication of the Ministry of Health and Medical Education. 2016. p. 27-24 (Persian). ##9.Benisi P. Position of Board of Trustees in Higher Education System. Quarterly Journal of Thoughts in Education 2008; 2(2): 35-70 (Persian).##10.Annette M, Gilzene MA. An analysis of actual and desired roles of trustees and presidents of community colleges linked to board- president relationship and its impact on college effectiveness. A dissertation submitted in partial fulfillment of the requirements for the degree of Doctor of Education in Organizational Leadership. July, 2009 UMI Microform 3365813 Copyright 2009 by ProQuest LLC.##11.Functionalism. June 14, 2018; Available from: https://fa.wikipedia.org/wiki/. Accessed May 2, 2017.##12.Supreme Council of the Cultural Revolution. The Law on the Establishment of Trustees of Universities and Higher Education Institutes and Research" approved, dated 14/3/1989, of 183 sessions. Notification number: 386 / D sh. Date of issue: 18/4/1989. Available at: http://www.sccr.ir/pages/printView.aspx?provID=399.(Persian)##13.Danaee Fard H, Alvani Seyyed M, Azar A. Qualitative Research Methodology in Management: A Comprehensive Approach. 2nd ed. Tehran: Saffar Pub. 2014; P.248-250. (Persian)##14.Hoseinishavoun A, Jahed HA, Hoseini SH. Statistics and Method of Research in Psychology and Educational Sciences. Tehran: Center for the publication of Jahesh, 2012, p. 178 (Persian).##15.Larijani HH. Analyzing the contents of the extension of research methods in librarianship and messaging or content analysis methodology. Quarterly Journal of knowledge Studies: (Library and Information Science and Technology) 2009; 1(1): 39-54 (Persian).##16.Barden Laurence. Content Analysis; Translated by Ashtiani M, Yamani Sorkhabi M. Tehran: University of Shahid Beheshti Publishing. 1996: P. 37. (Persian)##17.Gall M, Walter B, Gall J. Educational Research. 1st Ed. Tehran: University of Shahid Beheshti Publishing.Translated by: Nasr A, Arizi H, Abolghasemi M, Pakseresht MJ, Kiamanesh AR, Baqeri Kh, et al. Vol. 1, 2003; P. 616-622 (Persian).##18.Arslan H. Effectiveness of board of trustees in university governance. European J of Research on Edu 2013; 1(1): 6-13.##19.Sajadi H S, Maleki M R, Ravaghi H, Farzan H, Aminlou H, Hadi M. Evaluation of board performance in Iran’s universities of medical sciences. Int J Health Policy Manag 2014; 3(5): 235–241.##20.Banaee Oscoie M. Position and legal scope of the decisions of the trustees of the universities and educational and research institutes, The Quarterly J of public Law research. 2015; 7(47): 69-35. (Persian).##21.Azargashb E, Arasteh H, Sabaghian Z, Towfighi J. Study the responsibilities of trustees and their role in the independence of government universities affiliated to the Ministry of Science, Research and Technology from the perspective of trustees and councils of universities. Strides Dev Med Educ 2008; 4(1): 19-29 (Persian).##22.Damari B, Aminloo H, Farzan H, Rahbari M, Alikhani S. Ways to Improve the Current Performance of the Boards of Trustees of Medical Universities in Iran. Iranian J Publ Health 2013:42(1): 36-41 (Persian)##23.Arasteh HR. Philosophy of scientific associations. Rahyaft 2004; 32: 22-27 (Persian).##24.Schmidt B. Governance for a New Era. American Council of Trustees and Alumni (ACTA). 2014.##25.Borzouei R, Qahremani M. Special meeting "Educational Innovation, A Look at the Development of Higher Education", Faculty of Educational Sciences. Shahid Beheshti University, 2017. (Persian).#### ##

"در برزخ بیم و امید" : زنان ایرانی در مورد یائسگی چگونه می اندیشند؟ یک مطالعه اکتشافی کیفی In the Limbo of Fear and Hope": How Iranian Women Perceive Menopause? An Exploratory Qualitative Study 1 1 سابقه و هدف: ادراکات و تجربیات زنان از یائسگی به شدت تحت تاثیر زمینه فرهنگی- اجتماعی است که زنان در آن زندگی می‌کنند. آگاهی از این موضوع به سیاستگزاران سیستم سلامت در تدوین برنامه‌های مراقبتی مناسب زنان یائسه کمک می‌نماید. لذا این مطالعه با هدف کشف ادراکات و تجربیات زنان از یائسگی انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه کیفی اکتشافی که در فاصله اردیبهشت 1393 تا تیرماه 1395 در شهرهای مشهد و گناباد انجام شد، 27 زن 55-42 ساله مشارکت داشتند. داده‌ها با استفاده از مصاحبه‌های عمیق نیمه ساختارمند تا رسیدن به اشباع داده‌ها جمع‌آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل محتوای مرسوم گرانهیم و لاندمن با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA 2007 انجام شد. یافته‌ها: نتایج تجزیه و تحلیل داده‌ها یک درونمایه اصلی با عنوان "در برزخ بیم و امید" را پدیدار ساخت که مشتمل بر سه طبقه و 15 زیر طبقه بود. طبقات اصلی شامل احساس رهایی با قطع قاعدگی، دغدغه‌های همراه با وقوع یائسگی و تفسیرهای دو گانه از یائسگی بودند. استنتاج: درونمایه اصلی این مطالعه "در برزخ بیم و امید" نشان می‌دهد که ادراکات و تجربیات زنان نسبت به یائسگی در طیف وسیعی از نگرانی تا احساس آرامش نسبت به پدیده ی یائسگی متغیر است. به نظر می‌رسد مداخلات مناسب در جهت بهبود نگرش اجتماع نسبت به یائسگی، بتواند بیم‌ها و نگرانی‌های زنان در مرحله گذار به یائسگی را کاهش دهد.     2   Background and purpose: Perceptions and experiences of women about menopause are remarkably influenced by sociocultural context. Awareness of this issue could help health system policy makers to develop appropriate care plans for menopausal women in transition. This study aimed to explore the perceptions of Iranian women about menopause. Materials and methods: This exploratory qualitative study was conducted on 27 women aged 42-55 years old in Gonabad and Mashhad, Iran, between May 2014 and July 2016. Semi -structured in-depth interviews were conducted until data saturation was achieved. Conventional content analysis was done using the method proposed by Graneheim & Lundman (2004) in MAXQDA 2007. Results: Findings showed an overarching theme entitled “In the limbo of fear and hope" consisting of three categories and 15 sub-categories. The categories included: 1) feeling of freedom due to cessation of menstruation, 2) concerns associated with occurrence of menopause, and 3) divergent interpretations of menopause. Conclusion: The main theme in this study was “In the limbo of fear and hope” which showed that the perceptions of women about menopause vary in a wide continuum of worry and peace. It is believed that changes in social beliefs toward menopause can reduce concerns and fears of women in menopausal transition.   118 136 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/132018/03/122017/09/23 1396/7/1 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/172018/07/102018/02/19 1396/11/30 نرجس بحری Narjes Bahri . استادیار، گروه مامایی، مرکز تحقیقات توسعه ی اجتماعی و ارتقای سلامت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران ایران LatifnejdR@mums.ac.ir رباب لطیف نژاد رودسری Robab Latifnejad Roudsari . دانشیار، بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مراقبت پرستاری و مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران 3. دانشیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ایران مژگان عظیمی هاشمی Mozhgan Azimi Hashemi دانشیار، جامعه شناسی، پژوهشکده گردشگری جهاد دانشگاهی خراسان رضوی، مشهد، ایران ایران menopause perceptions exploratory qualitative study content analysis ادراکات تجربیات مطالعه‌ی کیفی اکتشافی آنالیز محتوی 1. Pachana NA, Helmes E, Gudgeon S. An Australian fact on ageing quiz. Australas J Ageing 2013; 32(2): 117-121.##2. Campbell B, Davis SR, Abramson MJ, Mishra G, Handelsman DJ, Perret JL, et al. Menopause, lung function and obstructive lung disease outcomes: a systematic review. Climacteric 2018; 21(1): 3-12.##3. World health Organization. World health statistics 2010. Available from: http://www. who.int/whosis/whostat/EN_WHS10_Full.pdf?ua=1. Accessed: January 24, 2017.##4. Jamshidi Manesh M, Peyrovi H, Jouybary L, Sanagoo A. Women’s experience of menopause. J Sabzevar Univ Med Sci 2010, 16(4): 196-205 (Persian).##5. Arnold E. A voice of their own: women moving into their fifties. Health Care Women Int 2005; 26(8): 630-651.##6. Beyene Y, Gilliss C, Lee K." I take the good with the bad, and I moisturize": defying middle age in the new millennium. Menopause 2007; 14(4): 734-741.##7. Marnocha SK, Bergstrom M, Dempsey LF. The lived experience of perimenopause and menopause. Contemp Nurse 2011; 37(2): 229-240.##8. Pimenta F, Leal I, Maroco J, Ramos C. Representations and Perceived Consequences of Menopause by Peri- and Post-Menopausal Portuguese Women: A Qualitative Research. Health Care Women Int 2011; 32(12): 1111-1125.##9. Hunter MS, Gupta P, Papitsch-Clark A, Sturdee DW. Mid-Aged Health in Women from the Indian Subcontinent (MAHWIS): ##a further quantitative and qualitative investigation of experience of menopause in UK Asian women, compared to UK Caucasian women and women living in Delhi. Climacteric. 2009; 12(1): 26-37.##10. Avis NE, McKinlay SM. A longitudinal analysis of women’s attitudes toward the menopause: Results from the Massachusetts Women’s Health Study Maturitas 1991; 13(1): 65-79.##11. Bacon JL. The Menopausal Transition. Obstet Gynecol Clin North Am 2017; 44(2): 285-296.##12. Murphy MM, Verjee MA, Bener A, Gerber LM. The hopeless age? A qualitative exploration of the experience of menopause in Arab women in Qatar. Climacteric 2013; 16(5): 550-554.##13. Dasgupta D, Ray S. Is menopausal status related to women's attitudes toward menopause and aging? Women Health 2017; 57(3): 311-328.##14. Bahri N, Latifnejad Roudsari R, Hashemi MA. Menopause research studies through passage of time: shifting from biomedical to holistic approaches. Iran J Obstet Gynecol Infertil 2015; 18(154): 19-34 (Persian).##15. Mahadeen AI, Halabi JO, Callister LC. Menopause: a qualitative study of Jordanian women's perceptions. Int Nurs Rev 2008; 55(4): 427-433.##16. Lim HK, Mackey S. The menopause transition experiences of Chinese Singaporean women: an exploratory qualitative study. J Nurs Res 2012; 20(2): 81-89.##17. Cifcili SY, Akman M, Demirkol A, Unalan PC, Vermeire E. "I should live and finish it":a qualitative inquiry into Turkish women's menopause experience. BMC Fam Pract 2009; 10: 2.##18. Rimaz SH, Merghati khoii E, Zareie F, Shamsalizadeh N. Iranian women's understandings of menopause and cultural scenarios. Sjsph 2013, 8(1): 1-16 (Persian).##19. Merghati-Khoei E, Sheikhan F, Shamsalizadeh N. Menopause negatively impacts sexual lives of middle aged Iranian women: a cross-sectional study. J Sex Marital Ther 2014; 40(6): 552-560.##20. Bahri N, Latifnejad Roudsari R, Hashemi MA. "Adopting Self-sacrifice": How Iranian Women Cope with the Sexual Problems during the Menopausal Transition? An Exploratory Qualitative Study. J Psychosom Obstet Gynaecol 2017; 38(3): 180-188.##21. Polit DF, Beck C. Nursing Research: Generating and Assessing Evidence for Nursing Practice. 9th ed. Philadelphia, LWW. 2012.##22. Ranse K, Yates P, Coyer F. End-of-life care in the intensive care setting: a descriptive exploratory qualitative study of nurses' beliefs and practices. Aust Crit Care 2012; 25(1): 4-12.##23. Yamakawa M, Makimoto K. Positive experiences of type 2 diabetes in Japanese patients: an exploratory qualitative study. Int J Nurs Stud 2008; 45(7): 1032-1041.##24. Graneheim UH, Lundman B. Qualitative content analysis in nursing research: concepts, procedures and measures to achieve trustworthiness. Nurse Educn Today 2004, 24(2): 105-112.##25. Guba EG, Lincoln YS. Competing paradigms in qualitative research In: Handbook of qualitative research. Denzin NK, Lincoln Y S. (Eds). London: Sage; 1994. p. 105-117.##26. Jurgenson JR, Jones EK, Haynes E, Green C, Thompson SC. Exploring Australian Aboriginal women's experiences of menopause: a descriptive study. BMC Womens Health 2014; 14(1): 47.##27. Bello FA, Daramola OO. Attitude to the Menopause and Sex amongst Middle-Aged Women in a Family Medicine Clinic in Ibadan, Nigeria. Obstet Gynecol Int 2016(2): 1-5.##28. Depypere H, Pintiaux A, Desreux J, Hendrickx M, Neven P, Marchowicz E, et. al. Coping with menopausal symptoms: An internet survey of Belgian postmenopausal women. Maturitas. 2016; 90:24-30.##29. Ayranci U, Orsal O, Orsal O, Arslan G, Emeksiz DF. Menopause status and attitudes in a Turkish midlike female population: an epidemiological study. BMC Womens Health 2010; 10(1): 1.##30. Castelo-Branco C, Blumel JE, Araya H, Riquelme R, Castro G, Haya J, et al. Prevalence of sexual dysfunction in a cohort of middle-aged women: influences of menopause and hormone replacement therapy. J Obstet Gynaecol 2003; 23(4): 426-430.##31. Malik HS. Knowledge and attitude towards menopause and hormone replacement therapy (HRT) among postmenopausal women. J Pak Med Assoc 2008; 58(4): 164-167.##32. Hidiroglu S, Tanriover O, Ay P, Karavus M. A qualitative study on menopause described from the man's perspective. J Pak Med Assoc 2014; 64(9): 1031-1036.##33. Hautman M. Changing womanhood: perimenopause among Filipina. American. J Obstet Gynecol Neonatal Nurs 1996; 25(8): 667-772.##34. Hoga L, Rodolpho J, Gonçalves B, Quirino B. Women's experience of menopause: a systematic review of qualitative evidence. JBI Database System Rev Implement Rep 2015; 13(8): 250-337.##35. Parand avar N, Mosalanejad L, Ramezanli S, Ghavi F. Menopause and crisis? Fake or real: comprehensive search to the depth of crisis experienced: a mixed-method study. Glob J Health Sci 2014; 6(2): 246-255.##36. Donati S, Cotichini R, Mosconi P, Satolli, R, Colombo C, Liberati A, etal. Menopause: knowledge, attitude and practice among Italian women. Maturitas 2009; 63(3): 246-252.##37. Leon P, Chedraui P, Hidalgo L, Ortiz F. Perceptions and attitudes toward the menopause among middle aged women from Guayaquil, Ecuador. Maturitas 2007; 57(3): 233-238.##38. Madden S, St Pierre-Hanse N, Kelly L, Cromarty H, Linkewich B, Payne L.First nations women’s knowledge of menopause: Experiences and perspectives. Can Fam Physician 2010, 56(9): 331-337.##39. Winterich JA, Umberson D. How women experience menopause: the importance of social context. J Women Aging 1999; 11(4): 57-73.##40. Berterö C. What do women think about menopause? A qualitative study of women's expectations, apprehensions and knowledge about the climacteric period.Int Nurs Rev 2003; 50(2): 109-118.##41. Punyahotra S, Dennerstein L, Lehert P. Menopausal experiences of Thai women. Part 1: Symptoms and their correlates. Maturitas 1997; 26(1): 1-7.##42. Hunter M, Rendall M. Bio-psycho-socio-cultural perspectives on menopause. Best Pract Res Clin Obstet Gynaecol 2007; 21(2): 261-274.##43. George SA. The menopause Experinces: A women’s perspective. J Obstet Gynecol Neonatal Nurs 2002; 31(1): 1-9.##44. Beyene Y: Cultural significance and physiological manifestations of menopause a biocultural analysis. Cult Med Psychiatry 1986; 10(1): 47–71.##45. Chalouhi S. Menopause: A complex and controversial journey. Post Reprod Health. 2017; 23(3): 128-131.## ##

مقایسه تاثیر کینزیوتیپ و تمرینات درمانی بر درد، دامنه حرکتی و قدرت دست در بیماران با استئوآرتریت دست Comparing the Effectiveness of Kinesio Taping and Hand Exercise on Pain, Range of Motion and Grip Strength in Patients with Hand Osteoarthritis 1 1 سابقه و هدف: استئوآرتریت دست یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مفصلی در افراد مسن است. از آن جا که دست در انجام بسیاری از امور روزمره نقش کلیدی دارد،  هرگونه آسیب به آن منجر به ناتوانی و کاهش استقلال فرد خواهد شد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر کینزیوتیپ و تمرین درمانی بر درد، دامنه حرکتی و قدرت دست در بیماران با استئوآرتریت دست صورت گرفته است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی،20 بیمار با تشخیص استئوآرتریت دست به صورت تصادفی در گروه کینزیوتیپ و تمرین درمانی قرار گرفتند. شدت درد، دامنه حرکتی و قدرت گرفتن دست بیماران در دو گروه به ترتیب با مقیاس دیداری درد، گونیامتر و دینامومتر در ابتدا و پس از دو ماه مداخله مورد ارزیابی قرار گرفتند. در گروه کینزیوتیپ از کینزیوتیپ روی عضلات اکستانسوری مچ دست و انگشت شست استفاده شد. در گروه تمرین درمانی از مداخلات مرسوم توانبخشی استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که پس از مداخله، دامنه حرکتی و قدرت گرفتن دست در هر دو گروه کینزیوتیپ و تمرین درمانی بهبود پیدا کرده است ولی شدت درد تنها در گروه کینزیوتیپ کاهش معنی داری داشته است(001/0 =p). قدرت گرفتن در گروه تمرین درمانی افزایش بیش تری داشته است. تفاوت معنی‌داری بین دو گروه برای درد و قدرت گرفتن وجود دارد (028 /0 =, p 043 /0 =p). استنتاج: این مطالعه نشان می دهد که کینزیوتیپ و تمرین درمانی بر درد، دامنه حرکتی و قدرت گرفتن در بیماران با استئوآرتریت تاثیر مثبت دارد. 2 Background and purpose: Osteoarthritis of the hand is one of the most prevalent joint diseases in older adults. Hand has a key role in daily activities, therefore, its impairment causes disability and reduces independency. This study aimed to compare the effectiveness of Kinesio taping and hand exercise on pain, range of motion, and grip strength in patients with hand osteoarthritis. Materials and methods: In this experimental study, 20 patients with hand osteoarthritis were randomly assigned to either Kinesio taping group or exercise group. Visual analogue scale, goniometer and dynamometer measurements were used to assess the severity of pain, range of motion, and grip strength, respectively, at baseline and two months after the intervention. In Kinesio taping method the tape was applied only on wrist extensor muscles and thumb. In other group, conventional rehabilitation interventions were used.  Results: In this study, grip strength and range of motion improved after intervention in both groups, but pain intensity was significantly less in the group applying Kinesio taping (P= 0.001). More improvements were seen in grip strength in exercise group. There were significant differences between the two groups in pain and grip strength (P= 0.043, P= 0.028, respectively). Conclusion: In current research, Kinesio taping and hand exercise showed positive effects on pain, range of motion, and grip strength in patients with hand osteoarthritis. 137 145 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/132018/03/122017/09/232017/11/25 1396/9/4 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/172018/07/102018/02/192018/03/7 1396/12/16 مجید فرهادیان Majid Farhadian کارشناس ارشد کاردرمانی، مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزش، پژوهشکده سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، تهران، ایران ایران زهرا مروتی Zahra Morovati دانشجوی کارشناس ارشد کاردرمانی، دانشگاه بهزیستی و علوم توانبخشی، تهران، ایران ایران علیرضا شمس الدینی Alireza Shamsoddini استادیار فیزیولوژی ورزش، مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزش، پژوهشکده سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، تهران، ایران ایران حسین اکبری اقدم Hossein AkbariAghdam متخصص ارتوپدی، استادیار گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایران osteoarthritis hand Kinesio taping exercise pain range of motion grip strength استئوآرتریت دست کینزیوتیپ تمرین درمانی درد دامنه حرکتی قدرت گرفتن 1. Sofat N, Jeyabaladevan S. Hand Osteoarthritis- Clinical Presentation, Phenotypes and Management. In: Osteoarthritis - Progress in Basic Research and Treatment. Chen Q, ed. InTech; 2015. p. 87-98.##2. Motififard M, Vakili M, Moezi M. Short-Time Influence of Totah Hip Arthroplasty on Patients with Sever Hip Ostheoarthritis. J Isfahan Med School 2013; 31(237): 684-689 (Persian).##3. Botha-Scheepers S, Riyazi N, Watt I, Rosendaal FR, Slagboom E, Bellamy N, et al. Progression of hand osteoarthritis over 2 years: a clinical and radiological follow-up study. Ann Rheum Dis 2009; 68(8): 1260-1264.##4. Weiss KE, Rodner CM. Osteoarthritis of the wrist. J Hand Surg Am 2007; 32(5): 725-746.##5. Jonsson H. Age related prevalence of hand osteoarthritis diagnosed by photography (HOASCORE). BMC Musculoskelet Disord 2017; 18(1): 508.##6. Valdes K, Marik T. A systematic review of conservative interventions for osteoarthritis of the hand. J Hand Ther 2010; 23(4): 334-351.##7. Barthel HR, Peniston J, Clark M, Gold M, Altman R. Correlation of pain relief with physical function in hand osteoarthritis: randomized controlled trial post hoc analysis. Arthritis Res Ther 2010; 12(1): R7.##8. Spacek E, Poiraudeau S, Fayad F, Lefèvre-Colau M-M, Beaudreuil J, Rannou F, et al. Disability induced by hand osteoarthritis: are patients with more symptoms at digits 2–5 interphalangeal joints different from those with more symptoms at the base of the thumb? Osteoarthritis Cartilage 2004; 12(5): 366-373.##9. Kjeken I, Dagfinrud H, Slatkowsky-Christensen B, Mowinckel P, Uhlig T, ##Kvien TK, et al. Activity limitations and participation restrictions in women with hand osteoarthritis: patients’ descriptions and associations between dimensions of functioning. Ann Rheum Dis 2005; 64(11): 1633-1638.##10. Slatkowsky Christensen B, Mowinckel P, Loge JH, Kvien TK. Health related quality of life in women with symptomatic hand osteoarthritis: A comparison with rheumatoid arthritis patients, healthy controls, and normative data. Arthritis Rheum 2007; 57(8): 1404-1409.##11. Saleki M, Ahadi T, Razi M, Reza Raeisi G, Forough B. Comparison of the Effects of Acupuncture and Physical Modality on Symptoms of Knee Osteoarthritis. Journal of Isfahan Medical School 2012; 30(194): 1-8 (Persian).##12. Ye L, Kalichman L, Spittle A, Dobson F, Bennell K. Effects of rehabilitative interventions on pain, function and physical impairments in people with hand osteoarthritis: a systematic review. Arthritis Res Ther 2011; 13(1): R28.##13. Mahendira D, Towheed T. Systematic review of non-surgical therapies for osteoarthritis of the hand: an update. Osteoarthritis Cartilage 2009; 17(10): 1263-1268.##14. Brateanu D. Kinesio Taping technique and Kinesio Tex. Timisoara Physical Education and Rehabilitation Journal 2009; 2(3): 36-40.##15. Montalvo AM, Cara EL, Myer GD. Effect of kinesiology taping on pain in individuals with musculoskeletal injuries: systematic review and meta-analysis. Phys Sportsmed 2014; 42(2): 48-57.##16. Mostafavifar M, Wertz J, Borchers J. A systematic review of the effectiveness of kinesio taping for musculoskeletal injury. Phys Sportsmed 2012; 40(4): 33-40.##17. Jaraczewska E, Long C. Kinesio taping in stroke: improving functional use of the upper extremity in hemiplegia. Top Stroke Rehabil 2006; 13(3): 31-42.##18. De Cillis V, García A, Dávila AP, Bohr A, Scheines E. Taping en rizartrosis. Revista Argentina de Reumatología 2014; 25(4): 32-36.##19. Villafane JH, Langford D, Alguacil-Diego IM, Fernandez-Carnero J. Management of trapeziometacarpal osteoarthritis pain and dysfunction using mobilization with movement technique in combination with kinesiology tape: a case report. J Chiropr Med 2013; 12(2): 79-86.##20. Ferreira-Valente MA, Pais-Ribeiro JL, Jensen MP. Validity of four pain intensity rating scales. Pain 2011; 152(10): 2399-2404.##21. Hawker GA, Mian S, Kendzerska T, French M. Measures of adult pain: Visual analog scale for pain (vas pain), numeric rating scale for pain (nrs pain), mcgill pain questionnaire (mpq), short form mcgill pain questionnaire (sf mpq), chronic pain grade scale (cpgs), short form 36 bodily pain scale (sf 36 bps), and measure of intermittent and constant osteoarthritis pain (icoap). Arthritis Care Res (Hoboken) 2011; 63(S11): S240-S52.##22. Innes E. Handgrip strength testing: a review of the literature. Aust Occup Ther J 1999; 46(3): 120-140.##23. Schreuders TA, Roebroeck ME, Goumans J, van Nieuwenhuijzen JF, Stijnen TH, Stam HJ. Measurement error in grip and pinch force measurements in patients with hand injuries. Phys Ther 2003; 83(9): 806-815.##24. Ellis B, Bruton A. A study to compare the reliability of composite finger flexion with goniometry for measurement of range of motion in the hand. Clin Rehabil 2002; 16(5): 562-570.##25. Rogers MW, Wilder FV. The effects of strength training among persons with hand osteoarthritis: a two-year follow-up study. J Hand Ther 2007; 20(3): 244-250.##26. Rogers MW, Wilder FV. Exercise and hand osteoarthritis symptomatology: a controlled crossover trial. J Hand Ther 2009; 22(1): 10-18.##27. Østerås N, Hagen K, Grotle M, Sand-Svartrud A-L, Mowinckel P, Kjeken I. Limited effects of exercises in people with hand osteoarthritis: results from a randomized controlled trial. Osteoarthritis Cartilage 2014; 22(9): 1224-1233.##28. Chen W-C, Hong W-H, Huang TF, Hsu H-C. Effects of kinesio taping on the timing and ratio of vastus medialis obliquus and vastus lateralis muscle for person with patellofemoral pain. Journal of Biomechanics 2007; 40: S318.##29. Kalron A, Bar-Sela S. A systematic review of the effectiveness of Kinesio Taping--fact or fashion? Eur J Phys Rehabil Med 2013; 49(5): 699-709.##30. GonzáLez-Iglesias J, Fernández-de-Las-Peñas C, Cleland J, Huijbregts P, Gutiérrez-Vega MDR. Short-term effects of cervical kinesio taping on pain and cervical range of motion in patients with acute whiplash injury: a randomized clinical trial. J Orthop Sports Phys Ther 2009; 39(7): 515-521.## ##

رابطه مدت زمان بازی های رایانه ای با اضطراب و افسردگی Relationship between Duration of Gaming with Anxiety and Depression 1 1 سابقه و هدف: استفاده مداوم از بازی‌های رایانه‌ای می‌تواند در نوجوانان اضطراب و افسردگی ایجاد نماید. این پژوهش با هدف بررسی رابطه استفاده از بازی‌های رایانه‌ای با اضطراب و افسردگی در دانش‌آموزان پسر انجام گرفت. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه اول ناحیه یک شهرستان ساری در سال تحصیلی 94-93 بودند، حجم نمونه از روی جدول مورگان با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای بر حسب توزیع پایه 330 نفر انتخاب شدند. گروه‌های تقسیم شده (گروه گواه که اصلاً بازی نکردند یا با بازی آشنا نبودند، گروه آزمایش شامل دو گروهی که ‏حداقل 2 ساعت در هفته به بازی می‏پردازند (گروه دوم) و گروهی که بیش تر از دو ساعت در هفته بازی می‌کنند (گروه سوم). آزمودنی‌ها پرسشنامه سلامت روان SCI-90-R و پرسشنامه جمعیت‌شناختی را پاسخ دادند. اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار SPSS-20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که بین میزان استفاده از بازی‌های رایانه‌ای و اضطراب، افسردگی رابطه مثبت معنی‌داری وجود دارد (05/0< p). تفاوت سه گروه نشان داد افرادی که زمان بیش‌تری به بازی‌های رایانه‌ای اختصاص می‌دهند، به‌طور معنی‌داری اضطراب و افسردگی بیش تری را نشان می‌دهند (05/0< p). استنتاج: در مطالعه حاضر افزایش ساعات بازی‌های رایانه‌ای با افزایش اضطراب و افسردگی همراه بود. بنابراین پیشنهاد می‌شود که والدین به منظور حفظ سلامت و بهداشت روانی و پیش‌گیری از میزان آسیب‌های روانی میزان زمان بازی فرزندان خود را کنترل کنند و به آن ها در جهت برنامه‌ریزی صحیح برای استفاده از بازی‌های رایانه‌ای کمک کنند.   2 Background and purpose: Continuous use of computer games can cause anxiety and depression in adolescents. The aim of this study was to investigate the relationship between gaming and anxiety and depression in male students. Materials and methods: In this correlational study, the research population included all high school students in Sari, Iran 2014-2015. The samples were selected based on Morgan table using cluster sampling (n=330). They were divided into three groups: a control group (group I) who did not play at all or were not familiar with computer games and two test groups who played at least 2 hours a week (group II) and played more than two hours a week (group III). Subjects responded to SCI-90-R and a demographic questionnaire. Data analysis was done in SPSS V20. Results: There was a significant relationship between the level of gaming, anxiety, and depression (P<0.05). In other words the students who were more engaged with computer games showed significantly higher levels of anxiety and depression (P<0.05). Conclusion: In this study, increased hours of computer games was associated with increased anxiety and depression, therefore, in order to maintain mental health and preventing psychological problems, parents are suggested to control the time of their children gaming.   146 151 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/132018/03/122017/09/232017/11/252017/05/30 1396/3/9 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/172018/07/102018/02/192018/03/72018/07/28 1397/5/6 زهرا فاضلی Zahra Fazeli کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران ایران شهزاد مزدارانی Shahzad Mazdarani روانپزشک، بیمارستان فاطمه الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران shazadmazdarani@gmail.com حمزه حسینی Hamzeh Hosseini استاد، مرکز تحقیقات روان پزشکی و علوم رفتاری، پژوهشکده اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران computer games anxiety depression بازی‌های رایانه‌ای اضطراب افسردگی 1.Ho SM, Lee TM. Computer usage and its relationship with adolescent life style in hong kong. J Adolesc Health 2001; 29(4): 268-266.##2.Antoniotti A, & Mellone R. The difference between playing games with and without the computer: A prelimnary review. J Psychol. 2003; 137(2): 133-144.##3.Marshall SJ, Biddle SJH, Gotely T, Cameron N, Murdey I. Relationships between media use, body fatness and physical activity in children and youth: a meta-analysis. Int J Obes Relat Metab Disord 2004; 28(10): 1238-1246.##4.Williams RB, Clippinger CA. Aggression, competition and computer and human opponents. Comput Human Behav 2002; 18(5): 459-506.##5.Griffiths MD, Hunt N. Dependence on computer games by adolescents. Psychol Rep 1998; 82: 475-480.##6.Durkin K, Barber B. Not so doomed: Computer game play and positive adolescentdevelopment. J Appl Dev Psychol 2002; 23(4): 373-392.##7.Rosas R, Nussbaum M, Cumsille P, marianov V, Correa M, Flores P, et al. Beyond Nintendo: Design and assessment of educationl video video games for first and second grade students. Computer and Education Italic 2003; 40(1): 71-94.##8.Hong JC, Liu MC. A study on thinking strategy between experts and novices of computer games. Comput Human Behav. 2003; 19(2): 245-258.##9.Okagaki L, Frensch PA. Effects of video game playing on measures of spatial performance: Gender effect in late adolescents. J Appl Dev Psychol 1994; 15(1): 33-58.##10.Derogatis LR, Rickels K, Rock AF. The SCL-90 and the MMPI—A step in the validation of a new self-report scale. Br J Psychiatry 1976; 128(3): 280–289.##11.Saffarian Hamedani S, Abdollahi M, Daeizade H, Bayat Y. The Relationship between the Amount of Playing Computer Games and Students’ Mental Health and Academic Performance. Quarterlt Journal of Information & Communication Technology in Educational Sciences 2013; 3(11): 5-20 (Persian).##12.Gentile DA, Nathanson AI, Rasmussen EE, Reimer RA, Walsh DA. Do you see what I see? Parent and child reports of parental monitoring of media. Family Relations 2012; 61(3): 470-487.##13.Gentile DA, Lynch PJ, Linder JR, Walsh DA. The effects of violence video games habits on adolescent hostility, aggressive behaviors and school performance. J Adolesc 2004; 27(1): 5-22.##14.Ghatrifi M, Rashid Kh, Delaver A. Studying the effects of video games on mental health and scholastic performance of guidance school students of Tehran city. Quarterly Journal of Educational Psychology 2006; 2(3): 11-28 (Persian).##15.Azari S. Computer games and Violence. Communication Research 2008; 54(15): 121-136 (Persian).##16.Nastizai N. The Relationship between general health and internet addiction. ZJRMS 2009; 11(1): 57-63 (Persian).##17.Ahmadi J, Amiri A, Ghanizadeh A, et al. Prevalence of Addiction to the Internet, Computer Games, DVD, and Video and ##Its Relationship to Anxiety and Depression in a Sample of Iranian High School Students. Iran J Psychiatry Behav Sci 2014; 8(2): 75-80 (Persian).## ##

بررسی اثر تورین بر میزان پروتئین tau فسفریله در هیپوکامپ موش‌های صحرائی نر بالغ تیمار شده با اسکوپولامین Effects of Taurine on Phosphorylated Tau Protein Level in the Hippocampus of Scopolamine-Treated Adult Male Rats 1 1 سابقه و هدف: تورین در بسیاری از اعمال زیستی مانند آنتی‌اکسیدانی، ضد التهابی و انتقال عصبی نقش دارد. اما اثرات آن بر سطح پروتئین tau فسفریله به مطالعات بیش‌تری نیاز دارد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثرات حفاظتی و درمانی تورین بر سطح پروتئین tau فسفریله در هیپوکامپ موش‌های صحرایی تیمار شده با اسکوپولامین بود. مواد و روش‌ها: در این تحقیق، 72 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی به 3 گروه کنترل،حفاظتی و درمانی تقسیم شدند. گروه‌های حفاظتی و درمانی با دوزهای مختلف تورین (25, 50, 100 mg/kg/day) به مدت 14 روز، قبل و یا بعد از تزریق اسکوپولامین (3 mg/kg) تیمار شدند. پس از پایان تیمار دارویی، عصاره حاصلاز هموژنیزه کردن هیپوکامپ، برای سنجش سطح پروتئین tau فسفریله در هیپوکامپ به وسیله تکنیک الایزا جمع‌آوری گردید. یافته‌ها: تزریق حفاظتی دوزهای مختلف تورین، سطح پروتئین tau فسفریله را در هیپوکامپ به‌طور معناداری نسبت به گروه شم حفاظتی کاهش داد(001/0< p). تزریق درمانی تورین فقط با دوز50 mg/kg  باعث کاهش معنی‌دار سطح پروتئین tau فسفریله نسبت به گروه شم درمانی در هیپوکامپ گردید. استنتاج: تزریق حفاظتی و درمانی تورین می تواند سطح پروتئین tau فسفریله را در هیپوکامپ موش‌های صحرایی قبل و یا بعد از تزریق اسکوپولامین کاهش دهد. 2   Background and purpose: Taurine has many biological functions such as antioxidant and anti-inflammatory activities and acts as a neurotransmitter. But its effects on the tau phosphorylated protein levels require further studies. The aim of this study was to evaluate the protective and therapeutic effects of taurine on the level of tau phosphorylated protein in the hippocampus of rats treated with scopolamine. Materials and methods: In this research, 72 male Wistar rats were randomly divided into three groups: control, protection, and treatment groups. Protective and therapeutic groups were treated with different doses of taurine (25, 50, 100 mg/kg/day) for 14 days before or after injection of scopolamine (3 mg/kg). After the end of treatment, the extract of homogenized hippocampus tissue was collected to measure the level of tau phosphorylated protein using ELISA technique. Results: Protective injection of different doses of taurine significantly reduced the level of tau phosphorylated protein in the hippocampus compared to that in the protective sham group (p<0.001). Therapeutic injection of taurine at 50 mg/kg significantly decreased the level of tau phosphorylated protein compared with that of the therapeutic sham group. Conclusion: Protective and therapeutic injection of taurine can reduce the tau phosphoryl protein levels in the hippocampus of rats before or after the injection of scopolamine.   152 157 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/132018/03/122017/09/232017/11/252017/05/302017/11/22 1396/9/1 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/172018/07/102018/02/192018/03/72018/07/282018/02/28 1396/12/9 زینب اسدی Zeinab Asadi دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی، گروه فیزیولوژی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ایران مهرداد جهانشاهی Mehrdad Jahanshahi استاد، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، گروه علوم تشریحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران : mejahanshahi@yahoo.com غلامحسن واعظی Gholamhassan Vaezi استاد، گروه فیزیولوژی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ایران سید مهران حسینی Seyed Mehran Hosseini دانشیار، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران taurine scopolamine phosphorylated tau protein level hippocampus تورین اسکوپولامین سطح پروتئین tau فسفریله هیپوکامپ 1. Vlassenko AG, Benzinger TL, Morris JC. PET amyloid-beta imaging in preclinical Alzheimer's disease. Biochim Biophys Acta 2012; 1822(3): 370-379.##2. Bukar Maina M, Al-Hilaly YK, Serpell LC. Nuclear Tau and Its Potential Role in Alzheimer’s Disease. Biomolecules 2016; 6(1): 9.##3. Johnson GV, Stoothoff WH. Tau phosphorylation in neuronal cell function and dysfunction. J Cell Sci 2004; 117(24): 5721-5729.##4. Mao P, Reddy PH. Aging and amyloid beta-induced oxidative DNA damage and mitochondrial dysfunction in Alzheimer's disease: implications for early intervention and therapeutics. Biochim Biophys Acta 2011; 1812(11): 1359-1370.##5. Seifhosseini S, Jahanshahi M, Moghimi A, Aazami N-S. The effect of scopolamine on avoidance memory and hippocampal neurons in male Wistar rats. BCN 2011; 3(1): 9-15 (Persian).##6. Bihaqi SW, Singh AP, Tiwari M. Supplementation of Convolvulus pluricaulis attenuates scopolamine-induced increased ##tau and Amyloid precursor protein (AβPP) expression in rat brain. Indian J Pharmacol. 2012; 44(5): 593-598.##7. Jahanshahi M, Nickmahzar EG, Seif-hoseini S, Babakordi F, Moharreri A. Scopolamine Reduces the Density of M1 Muscarinic Neurons in Rats' Hippocampus. International Journal of Morphology 2013; 31(4): 1227-1232 (Persian).##8. Bahadur RD, Himani A. Mechanistic approaches of different models and targets for treatment of Alzheimer’s Disease. World J Pharm Pharm Sci 2017; 6(3): 375-391.##9. Hafez HS, Ghareeb DA, Saleh SR, Abady MM, El Demellawy MA, Hussien H, et al. Neuroprotective effect of ipriflavone against scopolamine-induced memory impairment in rats. Psychopharmacol 2017; 234(20): 3037-3053.##10. Hsieh MT, Hsieh CL, Lin LW, Wu CR, Huang GS. Differential gene expression ##of scopolamine-treated rat hippocampus-application of cDNA microarray technology. Life Sci 2003; 73(8): 1007-1016.##11. Suárez LM, Muñoz M-D, del Río RM, Solís JM. Taurine content in different brain structures during ageing: effect on hippocampal synaptic plasticity. Amino Acids 2016; 48(5): 1199-208.##12. Reeta KH, Singh D, Gupta YK. Chronic treatment with taurine after intracerebroventricular streptozotocin injection improves cognitive dysfunction in rats by modulating oxidative stress, cholinergic functions and neuroinflammation. Neurochem Int 2017; 108: 146-156.##13. Menzie J, Pan C, Prentice H, Wu JY. Taurine and central nervous system disorders. Amino Acids 2014; 46(1): 31-46.##14. Santa-María I, Hernández F, Moreno FJ, Avila J. Taurine, an inducer for tau polymerization and a weak inhibitor for amyloid-β-peptide aggregation. Neurosci Lett 2007; 429(2-3): 91-94.##15. Jahanshahi M, Nickmahzar E, Babakordi F. Effect of Ginkgo biloba extract on scopolamine- induced apoptosis in the hippocampus of rats. Anat Sci Int 2013; 88(4): 217-222.##16. Javed H, Khan A, Vaibhav K, Khan MM, Ahmad A, Ahmad ME, et al. Taurine ameliorates neurobehavioral, neurochemical and immunohistochemical changes in sporadic dementia of Alzheimer’s type (SDAT) caused by intracerebroventricular streptozotocin in rats. Neurol Sci 2013; 34(12): 2181-2192.##17. Caletti G, Almeida FB, Agnes G, Nin MS, Barros HMT, Gomez R. Antidepressant dose of taurine increases mRNA expression of GABA A receptor α 2 subunit and BDNF in the hippocampus of diabetic rats. Behav Brain Res 2015; 283: 11-15.##18. Safar MM, Arab HH, Rizk SM, El-Maraghy SA. Bone marrow-derived endothelial progenitor cells protect against scopolamine-induced Alzheimer-like pathological aberrations. Mol Neurobiol 2016; 53(3): 1403-1418.##19. Kang SW, Kim SJ, Kim MS. Oxidative stress with tau hyperphosphorylation in memory impaired 1, 2-diacetylbenzene-treated mice. Toxicol Lett 2017; 279: 53-59.## ##

بررسی سروکانورشن تست پوستی سل در پرسنل بیمارستان رازی قائم شهر در سال های ۹۶-۱۳۹۴ Evaluation of Tuberculin Skin Test Seroconversion Among the Staff in Qaemshahr Razi Hospital, 2015-2017 1 1 سابقه و هدف: سل بیماری مسری است که توسط باکتری مایکوباکتریوم توبرکلوزیس ایجاد می شود. نزدیک به ۳۰ درصد جمعیت جهان به عامل بیماری سل آلوده هستند که در ۱۰-۵ درصد آن ها بیماری سل بروز می کند. هدف از این مطالعه بررسی سروکانورشن تست پوستی سل  بوده است. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر مطالعه‌ای مقطعی بر روی ۱۱۴ پرسنل بیمارستان رازی قائمشهر در سال‌های 96-1394 بود. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه بود و نتایج تست پوستی سل ثبت شد. تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۰ صورت گرفت. یافته‌ها: 8/15 درصد افراد مرد و 2/84 درصد زن بودند. میانگین سنی افراد 03/5 ± 42/29 سال بود. ۳۳ درصد سل نهفته قدیمی داشتند. 4/11 درصد تست پوستی توبرکولین نوبت اول مثبت داشتند و در نوبت دوم 84/36 درصد مثبت شدند. در 44/25 درصد سروکانورشن تست پوستی سل مشاهده شد.4/61 درصد افراد مورد مطالعه سابقه‌کاری بیشترمساوی 10 سال داشتند که 5/61 درصد پرسنل بخش عفونی بودند. بین سن، جنس و سابقه‌کاری با نتیجه مثبت تست پوستی سل ارتباط آماری معناداری برقرار بود (به ترتیب 002/0= p، 021/0=p، 01/0= p). اختلاف آماری معنی‌داری بین نتیجه پوستی تست توبرکولین نوبت اول و دوم وجود داشت (0001/0< p). استنتاج: پرسنل بیمارستانی به دلیل تماس مستقیم با بیماران مبتلا به سل در ریسک عفونت با عامل بیماری سل می‌باشند. از طرفی با توجه به سروکانورشن تست پوستی توبرکولین، لازم است به طور سالیانه تحت غربالگری قرار گیرند. ایزولاسیون بیماران سل ریوی مورد توجه قرار گیرد و آموزش‌های لازم جهت پیشگیری از ایجاد عفونت  برای پرسنل مدنظر قرار داده شود و وسایل حفاظت فردی  برای کارکنان تهیه گردد.   2 Background and purpose: Tuberculosis is a contagious disease caused by mycobacterium tuberculosis. Approximately 30% of the world's population is infected, 5-10% of whom develop active tuberculosis. The aim of this study was to determine the tuberculin skin test conversion. Materials and methods: A cross-sectional study was conducted in 114 staff working in Qaemshahr Razi Hospital, 2015-2017. Demographic characteristics and the results of tuberculin skin test (TST) were recorded in a checklist. Data analysis was done in SPSS V20. Results: The participants included 15.8% males and 84.2% females (mean age: 29.42±5.03). Among the subjects, 33% had latent tuberculosis. TST was positive in 11.4% in first evaluation and 36.84% had positive TST in the second assessment. TST seroconversion was observed in 25.44%, in 61.4% the working experience was more than 10 years, and 61.5% worked in infectious department. There were significant associations between the positive result of TST and age, gender, and working experience (P=0.002, P=0.021, and P=0.01, respectively). We observed significant differences in the results of TST between the first and second evaluation (P<0.0001). Conclusion: Hospital staff are at high risk for developing tuberculosis due to direct contact with tuberculosis patients. Due to TST seroconversion they should be screened for TB annually. Isolation of patients with pulmonary tuberculosis and practical trainings should be considered in order to prevent infection in staff. Personal protective equipment is also needed for individuals working in hospitals.   158 163 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/132018/03/122017/09/232017/11/252017/05/302017/11/222018/03/10 1396/12/19 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/172018/07/102018/02/192018/03/72018/07/282018/02/282018/07/28 1397/5/6 لطف الله داودی Lotfollah Davoodi استادیار، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران فرهنگ بابامحمودی , Farhang Babamahmoodi استاد، گروه بیماری های عفونی و گرمسیری، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران Farhangbaba@yahoo.com E-mail: علی میرابی Ali Mirabi دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران ابراهیم محمدحسینی Ebrahim Mohammad Hosseini دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران tuberculosis mycobacterium tuberculosis tuberculin skin test seroconversion PPD بیماری سل مایکوباکتریوم توبرکلوزیس تست پوستی توبرکولین سروکانورشن PPD 1. Dye C, Scheele S, Dolin P, Pathania V, Raviglione MC. Global burden of tuberculosis: estimated incidence, prevalence, and mortality by country. JAMA 1999; 282(7): 677-686.##2. Babamahmoodi F, Ghasemian R, Yazdani Charati J, Delavarian L. Comprehensive Study of Clinical and Laboratory Findings in Patients with Tuberculosis. J Mazandaran Univ Med Sci 2017; 27(152): 72-87 (Persian).##3. Babamahmoodi F, Alikhani A, Yazdani Charati J, Ghovvati A, Ahangarkani F, Delavarian L, et al. Clinical epidemiology and paraclinical findings in tuberculosis patients in north of Iran. Biomed Res Int 2015; 2015: 381572 (Persian).##4. Babamahmoodi F, Mahdavi MR, Jalali H, Talebi B, Roshan P, Mahdavi M. Evaluation of gene mutations involved in drug resistance in Mycobacterium tuberculosis strains derived from tuberculosis patients in Mazandaran, Iran, 2013. Int J Mol Cell Med 2014; 3(3): 190-195 (Persian).##5. Association AO. Cecil textbook of medicine. Cecil RL, Wyngaarden J, Smith L, Bennett. 19thed. Philadelphia: Saunders Co; 1992.##6. Venna I. Nelson textbook of pediatrics. Indian Journal of PediatriCs 2003; 70(11): 892.##7. Huebner RE, Schein MF, Bass Jr JB. The tuberculin skin test. Clin Infect Dis diseases 1993; 17(6): 968-975.##8. Getahun H, Matteelli A, Abubakar I, Aziz MA, Baddeley A, Barreira D, et al. Management of latent Mycobacterium tuberculosis infection: WHO guidelines for low tuberculosis burden countries. Eur Respir J 2015; 46(6): 1563-1576.##9. Nader F, Rakeei S. A survey on the Tuberculin test results of hospital staff in Hamadan Medical Sciences University. J Kerman Univ Med Sci 2001; 8(4): 203-209 (Persian).##10. Control CfD, Prevention. Guidelines for preventing the transmission of Mycobacterium tuberculosis in health-care facilities, 1994. MMWR Recomm Rep 1994; 43(13): 1-132.##11. Cohn DL, O'Brien RJ, Geiter LJ, Rockville M, Gordin FM, Hershfield E, et al. Targeted tuberculin testing and treatment of latent tuberculosis infection. Am J Respir Crit Care Med 2000; 161(4): 221-247.##12. Chaiear N, Bourpoern J, Sawanyawisuth ##K, Sawanyawisuth K, Limpawattana P, Reechaipichitkul W. Age is associated with latent tuberculosis in nurses. Asian Pac J Trop Dis 2016; 6(12): 940-942.##13. Mumpe-Mwanja D, Verver S, Yeka A, Etwom A, Waako J, Ssengooba W, et al. Prevalence and risk factors of latent Tuberculosis among adolescents in rural Eastern Uganda. Afr Health Sci 2015; 15(3): 851-860.##14. Gholami A, Gharah AR, Mosavi JL, Sadaghianifar A. Epidemiologic survey of pulmonary tuberculosis in Urmia city during 2004-2007. Knowledge & Health 2009; 4(3): 19-23.##15. Rahbar M, Karamyar M, Hajia M. Prevalence and determinant of tuberculin skin test among health care workers of Imam Khomeini Hospital of Uremia, Iran. SHIRAZ E MED J 2007, 8(4): 0 (Persian).##16. Salehi M, Mood BS, Metanat M. Positive Tuberculin Skin Test Among Health Care Workers: Prevalence and Risk Factors in Teaching Hospitals of a Highly Endemic Region for Tuberculosis, Zahedan, Iran. International Journal of Infection 2016; 3(3): e36158.##17. Kamarulzaman A, Iiam C-K, Lee T-C. Tuberculin skin testing among healthcare workers in the University of Malaya Medical Centre, Kuala Lumpur, Malaysia. Infect Control Hosp Epidemiol 2002; 23(10): 584-590.##18. Plitt SS, Soskolne CL, Fanning EA, Newman SC. Prevalence and determinants of tuberculin reactivity among physicians in Edmonton, Canada: 1996–1997. Int J Epidemiol 2001; 30(5): 1022-1028.##19. Golchin M, Rostami M. Tuberculin test in nursing and human-sciences students. Journal of Research in Medical Sciences 2005; 10(3): 172-176 (Persian).## ##

بررسی عوامل مرتبط با عملکرد جنسی و رضایت جنسی در مردان مبتلا به دیابت نوع 2 Factors Associated with Sexual Function and Sexual Satisfaction in Male Patients with Diabetes Type 2 1 1 سابقه و هدف: با توجه به اهمیت مسائل روانشناسی در افراد مبتلا به دیابت، مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه سلامت روان با عملکرد جنسی و رضایت جنسی بیماران انجام گرفته است. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی در سال 1395 انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مردان مبتلا به دیابت نوع 2 شهرکرمانشاه بود. نمونه انتخابی 330 نفر بود و ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه‌های رضایت جنسی، عملکرد جنسی، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس و پرسش‌نامه اطلاعات دموگرافیک بود. یافته‌ها: در نمونه مورد بررسی میانگین سنی 28/9± 42/55 بود. نتایج نشان داد که میانگین رضایت جنسی 17/10± 67/61 و میانگین عملکرد جنسی 21/19± 65/35 است و در مجموع رضایت جنسی در بیماران مورد بررسی در محدوده رضایت کم قرار دارند. هم چنین نتایج پژوهش نشان داد که بین افسردگی، اضطراب و استرس با رضایت جنسی و عملکرد جنسی رابطه منفی وجود دارد (001/0>p و از لحاظ متغیرهای سن و تحصیلات در عملکرد و رضایت جنسی بیماران تفاوت وجود دارد. استنتاج: با توجه به نتایج پژوهش می توان نتیجه گرفت که عوامل روانشناختی با عملکرد جنسی و رضایت جنسی ارتباط دارند. 2 Background and purpose: Psychological issues are of great importance in people with diabetes, so, this study was conducted to determine the association between mental health and sexual function and sexual satisfaction. Materials and methods: In this cross-sectional study, the research population included all males with diabetes type 2 in Kermanshah, Iran 2016. A sample of 330 patients was selected. Data was collected using the Larson Sexual Satisfaction questionnaire, Male Sexual Function Index, the Depression Anxiety Stress Scale (DASS), and a demographic questionnaire. Results: The mean age of patients was 55.42±9.28. The mean scores for sexual satisfaction and sexual function were 61.67±10.17 and 35.65±19.21, respectively. Sexual satisfaction was at a poor level. The results showed a negative relationship between sexual satisfaction and sexual function and depression, anxiety, and stress (P<0.001). Sexual function and satisfaction were different among different ages and educational levels. Conclusion: According to current results, sexual function and sexual satisfaction are associated with psychological factors.     164 169 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/132018/03/122017/09/232017/11/252017/05/302017/11/222018/03/102017/11/26 1396/9/5 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/172018/07/102018/02/192018/03/72018/07/282018/02/282018/07/282018/02/19 1396/11/30 مهرعلی رحیمی MehrAli Rahimi دانشیار ، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، ایران ایران سهیلا رشادت Soheyla Reshadat دانشیار، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقا سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، ایران ایران بهروز فریدمرندی Behroz Farid Marandi دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، ایران ایران علی زکی ئی Ali Zakiei مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقا سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، ایران ایران zakieiali@yahoo.com sexual dysfunctions sexual satisfaction diabetes type 2 اختلالات عملکرد جنسی رضایت جنسی دیابت نوع 2 1.Mazinani R, Akbari MM, Kaskian A, Kashanian M.Evaluation Of Prevalence Of Sexual Dysfunctions and Its Related Factors inn Women 2012; 19(105): 61-68 (Persian).##2.Basson R. Women's sexual dysfunction: revised and expanded definitions. Canad Med Associat J (CMAJ) 2005; 172(10): 1327-1333.##3.Copeland KL, Brown JS, Creasman JM, Van Den Eeden SK, Subak LL, Thom DH, et al. Diabetes mellitus and sexual function in middle-aged and older women. Obstet Gynecol 2012; 120(2 Pt 1): 331-340.##4.Litzinger S, Gordon KC. Exploring relationships among communication, sexual satisfaction, and marital satisfaction. J Sex Marital Ther 2005; 31(5): 409-424.##5.Pedersen MB, Giraldi A, Kristensen E, Lauritzen T, Sandbæk A, Charles M. Prevalence of sexual desire and satisfaction among patients with screen-detected diabetes and impact of intensive multifactorial treatment: Results from the ADDITION-Denmark study. Scand J Prim Health Care 2015; 33(1): 3-10.##6.Moradi M, Geranmayeh M, Mirmohammadali M, Mehran A. The effect of sexual counseling on sexual function in women with type 2 diabetes mellitus. Hayat 2016; 22(2): 148-158 (Persian).##7.Nusbaum MR, Gamble G, Skinner B, Heiman J. The high prevalence of sexual concerns among women seeking routine gynecological care. J Fam Pract 2000; 49(3): 229-232.##8.Mokate T, Wright C, Mander T. Hysterectomy and sexual function. British Menopause Society Journal (BMS). 2006; 12(4): 153-157.##9.Braun M, Wassmer G, Klotz T, Reifenrath B, Mathers M, Engelmann U. Epidemiology of erectile dysfunction: results of theCologne Male Survey'. Int J Impot Res 2000; 12(6): 305-311.##10.Spangler JG, Summerson JH, Bell RA, Konen JC. Smoking, hypertension, and erectile dysfunction. J Fam Pract 2001; 50(1): 73.##11.Melman A, Gingell JC. The epidemiology and pathophysiology of erectile dysfunction. J Urol 1999; 161(1): 5-11.##12.Larson JH, Anderson SM, Holman TB, Niemann BK. A longitudinal study of the effects of premarital communication, relationship stability, and self-esteem on sexual satisfaction in the first year of marriage. J Sex Marital Ther 1998; 24(3): 193-206.##13.Bahrami N, zadeh AY, Nia HS, Soliemani M, Haghdoost A. Validity and Reliability of the Persian Version of Larson sexual Satisfaction Questionnaire in Couples. J Kerman Univ Med Sci 2015; 3(23): 344-356 (Persian).##14.Basson R, Leiblum S, Brotto L, Derogatis L, Fourcroy J, Fugl-Meyer K, et al. Definitions of women's sexual dysfunction reconsidered: Advocating expansion and revision. J Psychosom Obstet Gynecol 2003; 24(4): 221-229.##15.Fakhri A, Morshedi H, Soleymanian A, Hosaini M. Psychometric Properties of Iranian Version of Male Sexual Function Index. Sci Med J Ahvaz Jundishapur Univ Med Sci 2014; 12(6): 221-229 (Persian).##16.Alikhani M, Geravand S, Rashidi A, Janjani H, Zakiee A, Janjani P. The relationship between personality traits (self-differentiation and resilience) and the individual characteristics, family functioning and economic status with mental health among women with diabetes II in Kermanshah. Advances in Environmental Biology 2014; 8(9): 999-1006.##17.Mehrabi F, Dadfar M. The role of psychological factors in sexual functional disorders. Iran J Psychiatry Clin Psychol 2003; 9(1): 4-11 (Persian).##18.Lai C-H. Major depressive disorder: gender differences in symptoms, life quality, and sexual function. J Clin psychopharmacol 2011; 31(1): 39-44.##19.Chivers ML, Pittini R, Grigoriadis S, Villegas L, Ross LE. The relationship between sexual functioning and depressive symptomatology in postpartum women: A pilot study. J Sex Med 2011; 8(3): 792-799.##20.Pereira R, Oliveira CM, Nobre PJ. Pain intensity and sexual functioning in men with genital pain: the mediation role of sexually-related thoughts. J Sex Marital Ther 2018; 44(3): 238-248.##21.Nogueia E Silva R, van de Bongardt D, Baams L, Raat H. Bidirectional associations between adolescents' sexual behaviors and psychological well-being. J Adolesc Health 2018; 62(1): 63-71.##22.Bijlsma-Rutte A, Braamse AM, van Oppen P, Snoek FJ, Enzlin P, Leusink P, et al. Screening for sexual dissatisfaction among people with type 2 diabetes in primary care. J Diabetes Complications 2017; 31(11): 1614-1619.#### ##

تاثیر ترومبولیز پیش بیمارستانی بر روی مورتالیتی بیماران مبتلا به انفارکتوس قلبی: یک مطالعه مرور سیستماتیک و متاآنالیز Effect of Pre-hospital Thrombolysis on Mortality in Patients with Myocardial Infarction: A Systematic Review and Meta-analysis 1 1 سابقه و هدف: با توجه به نقشی که درمان سریع‌تر ترومبولیز می‌تواند در کاهش مورتالیتی بیماران مبتلا به انفارکتوس میوکارد داشته باشد، این مرور سیستماتیک و متاآنالیز با هدف تعیین تاثیر ترومبولیز پیش بیمارستانی در مقایسه با ترومبولیزی که در داخل بیمارستان انجام می شود، بر روی مورتالیتی کوتاه مدت بیماران مبتلا به انفارکتوس قلبی انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه مرور نظام مند و متاآنالیز با جستجوی سیستماتیک در پایگاه‌های Pubmed, Web of science, Cochrane, Embase بدون محدودیت زمانی و زبانی با کلیدواژه های مرتبط انجام شد. مقالات به دست آمده به نرم افزار Endnote منتقل شد. درجستجوی اولیه، تعداد 223 مقاله یافت شد که در پایان 10 مقاله وارد مرحله ارزیابی کیفیت شدند. ارزیابی کیفیت با استفاده از چک لیست استاندارد JADAD برای مطالعات مداخله ای و چک لیست Newcastle Ottawa Scale برای مطالعات کوهورت انجام شد. برای آنالیز داده ها از نسخه شماره دو نرم افزار Comprehensive Meta-Analysis استفاده شد. یافته ها: در کل تعداد نمونه وارد شده در این مطالعه 4291 نفر در گروه پیش بیمارستانی و 4730 نفر در گروه بیمارستانی بودند. از نظر کیفیت مطالعات، 3 مطالعه کارآزمایی بالینی و هر سه مطالعه کوهورت نیز از کیفیت خوب برخوردار بودند. متاآنالیز انجام شده نشان داد استفاده از ترومبولیتیک در هنگام شروع علائم و قبل از انتقال بیمار به بیمارستان، شانس مورتالیتی را 36 درصد کاهش می‌دهد (91/0-45/0:CI95% 64/0=OR). استنتاج: ترومبولیز پیش بیمارستانی توسط تکنسین فوریت‌ها می‌تواند سبب کاهش مورتالیتی بیماران مبتلا به انفارکتوس قلبی گردد. 2 Background and purpose: Early treatment of thrombolysis can reduce mortality in patients with myocardial infarction, so, this systematic review and meta-analysis aimed to compare the effect of pre-hospital thrombolysis and in-hospital thrombolysis on short-term mortality in patients with myocardial infarction. Materials and methods: Systematic search was conducted in electronic databases including Pubmed, Web of Science, Cochrane, and Embase without time and language constraints using related keywords. All articles were exported to EndNote. In initial search, 223 articles were found but finally 10 articles were selected for quality assessment, which was performed using the JADAD standard checklist for interventional studies and the Newcastle Ottawa Scale checklist for cohort studies. Comprehensive Meta-Analysis software was used for data analysis. Results: The total samples size was 4291 in the pre-hospital group and 4,730 in the in-hospital group. Three clinical trials and all three cohort studies were found to have a good quality. Meta-analysis showed that thrombolytic therapy at the onset of symptoms and prior to patient's transfer to hospital could reduce mortality by 36% (OR= 0.64 CI 95%: 0.45-0.91). Conclusion: Pre-hospital thrombolysis by emergency technicians can reduce mortality in patients with myocardial infarction. 170 178 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/132018/03/122017/09/232017/11/252017/05/302017/11/222018/03/102017/11/262018/06/11 1397/3/21 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/172018/07/102018/02/192018/03/72018/07/282018/02/282018/07/282018/02/192018/08/26 1397/6/4 مجید سعیدی Majid Saeedi استاد، گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران مرکز تحقیقات علوم دارویی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران محبوبه اسلامی Mahboubeh Eslami کارشناسی ارشد انفورماتیک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران پریسا اسلامی Parisa Eslami متخصص پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران مریم قاجار Maryam Ghajar کارشناسی ارشد میکروبیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران آرش اخلاقی Arash Akhlaghi استادیار، متخصص قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران اکبر هدایتی زاده عمران Akbar Hedayatizadeh-Omran استادیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران رضا علیزاده نوائی Reza Alizadeh-Navaei استادیار، مرکز تحقیقات سرطان دستگاه گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران reza_nava@yahoo.com thrombolytic therapy mortality myocardial infarction درمان با ترومبولیز مورتالیتی انفارکتوس قلبی 1. Anderson L, Brown JP, Clark AM, Dalal H, Rossau HK, Bridges C, et al. Patient education in the management of coronary heart disease. Cochrane Database Syst Rev 2017; 6: CD008895. doi: 10.1002/14651858.CD008895.pub3.##2. Morrison LJ, Verbeek PR, McDonald AC, Sawadsky BV, Cook DJ. Mortality and prehospital thrombolysis for acute myocardial infarction: A meta-analysis. JAMA 2000; 283(20): 2686-2692.##3. Gusto Investigators. An international randomized trial comparing four thrombolytic strategies for acute myocardial infarction. N Engl J Med 1993; 329(10): 673-682.##4. Indications for fibrinolytic therapy in suspected acute myocardial infarction: collaborative overview of early mortality and major morbidity results from all randomised trials of more than 1000 patients. Fibrinolytic Therapy Trialists' (FTT) Collaborative Group. Lancet 1994; 343(8893): 311-322.##5. Boersma E, Maas AC, Deckers JW, Simoons ML. Early thrombolytic treatment in acute myocardial infarction: reappraisal of the golden hour. Lancet 1996; 348(9030): 771-775.##6. Cannon CP, Gibson CM, Lambrew CT, Shoultz DA, Levy D, French WJ, et al. Relationship of symptom-onset-to-balloon time and door-to-balloon time with mortality in patients undergoing angioplasty for acute myocardial infarction. JAMA 2000; 283(22): 2941-2947.##7. Antman EM, Hand M, Armstrong PW, Bates ER, Green LA, Halasyamani LK, et al. 2007 focused update of the ACC/AHA 2004 guidelines for the management of patients with ST-elevation myocardial infarction: a report of the American College of Cardiology/ American Heart Association Task Force on Practice Guidelines. Circulation 2008; 117(2): 296-329.##8. Bassand JP, Danchin N, Filippatos G, Gitt A, Hamm C, Silber S, et al. Implementation of reperfusion therapy in acute myocardial infarction. A policy statement from the European Society of Cardiology. Eur Heart J 2005; 26(4): 2733-2741.##9. Roth A, Barbash GI, Hod H, Miller HI, Rath S, Modan M, et al. Should thrombolytic therapy be administered in the mobile intensive care unit in patients with evolving myocardial infarction? A pilot study. J Am Coll Cardiol 1990; 15(5): 932-936.##10. European Myocardial Infarction Project Group. Prehospital thrombolytic therapy in patients with suspected acute myocardial infarction. N Engl J Med 1993; 329(6): 383-389.##11. Castaigne AD, Hervé C, Duval-Moulin AM, Gaillard M, Dubois-Rande JL, Boesch C, et al. Prehospital use of APSAC: results of a placebo-controlled study. Am J Cardiol 1989; 64(2): 30A-33A##12. Schofer J, Buttner J, Geng G, Gutschmidt K, Herden HN, Mathey DG, et al. Prehospital thrombolysis in acute myocardial infarction. Am J Cardiol 1990; 66(20): 1429-1433.##13. Roth A, Barbash GI, Hod H, Miller HI, Rath S, Modan M, et al. Should thrombolytic therapy be administered in the mobile intensive care unit in patients with evolving myocardial infarction? A pilot study. J Am Coll Cardiol 1990; 15(5): 932-936.##14. Gatenby R, Lyons K, Stewart T, Taylor J, Scott J, Payne G, et al. Feasibility, safety, and efficacy of domiciliary thrombolysis by general practitioners: Grampian region early anistreplase trial. BMJ 1992; 305(6853): 548-553.##15. Weaver WD, Cerqueira M, Hallstrom AP, Litwin PE, Martin JS, Kudenchuk PJ, et ##al. Prehospital-initiated vs hospital-initiated thrombolytic therapy. The Myocardial Infarction Triage and Intervention Trial. JAMA 1993; 270(10): 1211-1216.##16. EMIP Group. Prehospital thrombolytic therapy in patients with suspected acute myocardial infarction. N Engl J Med 1993; 329(6): 383-389.##17. Mathew TP, Menown IB, McCarty D, Gracey H, Hill L, Adgey AA. Impact of pre-hospital care in patients with acute myocardial infarction compared with those first managed in-hospital. Eur Heart J 2003; 24(2): 161-171.##18. McAleer B, Varma MP. Feasibility and long term outcome of home vs hospital initiated thrombolysis. Ir J Med Sci 2006; 175(4): 14-19.##19. Björklund E, Stenestrand U, Lindbäck J, Svensson L, Wallentin L, Lindahl B. Pre-hospital thrombolysis delivered by paramedics is associated with reduced time delay and mortality in ambulance-transported real-life patients with ST-elevation myocardial infarction. Eur Heart J 2006; 27(10): 1146-1152.##20. Bjorklund E, Stenestrand U, Lindbäck J, Svensson L, Wallentin L, Lindahl B. Pre-hospital thrombolysis delivered by paramedics is associated with reduced time delay and mortality in ambulance-transported real-life patients with ST-elevation myocardial infarction. Eur Heart J. 2006; 27(10): 1146-1152.##21. Goldstein P, Wiel E. Management of prehospital thrombolytic therapy in ST-segment elevation acute coronary syndrome (<12 hours). Minerva Anestesiol 2005; 71(6): 297-302.##22. Indications for fibrinolytic therapy in suspected acute myocardial infarction: collaborative overview of early mortality and major morbidity results from all randomised trials of more than 1000 patients. Fibrinolytic Therapy Trialists' (FTT) Collaborative Group. Lancet 1994; 343(8893): 311-322.##23. Maroo A, Topol EJ. The early history and development of thrombolysis in acute myocardial infarction. J Thromb Haemost 2004; 2(11): 1867-1870.##24. de Boer MJ, van Hout BA, Liem AL, Suryapranata H, Hoorntje JC, Zijlstra F. A cost-effective analysis of primary coronary angioplasty versus thrombolysis for acute myocardial infarction. Am J Cardiol 1995; 76(11): 830-833.##25. Rezaei K, Kohestany HR, Baghcheghi N, YazdanKhahFard MR. Evaluation of the time Interval between the onset of symptoms to hospitalization in acute myocardial infarction cases admitted, in Bushehr port in 1384. J Arak Univ Med Sci 2009; 11(4): 67-75 (Persian).##26. Björklund E, Stenestrand U, Lindbäck J, Svensson L, Wallentin L, Lindahl B.Pre-hospital thrombolysis delivered by paramedics is associated with reduced time delay and mortality in ambulance-transported real-life patients with ST-elevation myocardial infarction. Eur Heart J 2006; 27(10): 1146-1152.##27. Gilmour KM, Iversen L, Hannaford PC. Long-term survival benefits of thrombolysis: the Royal College of General Practitioners' myocardial infarction study. Fam Pract 2015; 32(2): 192-197.##28. Rawles J; GREAT. GREAT: 10 year survival of patients with suspected acute myocardial infarction in a randomised comparison of prehospital and hospital thrombolysis. Heart 2003; 89(5): 563-564.##29. Ibanez B, James S, Agewall S, Antunes MJ, Bucciarelli-Ducci C, Bueno H, et al. 2017 ESC Guidelines for the management of acute myocardial infarction in patients presenting with ST-segment elevation: The Task Force for the management of acute myocardial infarction in patients presenting with ST-segment elevation of the European Society of Cardiology (ESC). Eur Heart J 2018; 39(2): 119-177.## ##

باکتری ها و کرم های مفید: کاندیدهای امید بخش در درمان بیماری های التهابی روده Good Bacteria and Worms: As Promising Candidates for Inflammatory Bowel Disease 1 1 دستگاه گوارش دارای میکروارگانیسم‌های متنوعی می‌باشد که میکروبیوتای گوارشی نامیده می‌شود. افزایش شیوع بیماری‌های التهابی روده در کشورهای توسعه یافته با تغییرات در محیط از قبیل کاهش میزان شیوع عفونت‌های کرمی و تغییرات در فلور میکروبی روده همراه بوده است. پروبیوتیک ها میکروبیوتای مفید برای سلامت انسان هستند. انگل‌های کرمی نیز همراه با سیستم ایمنی میزبان خود در طی هزاران سال تکامل یافته اند. مطالعات مختلف، توانایی انگل‌های کرمی و پروبیوتیک ها برای تغییر و یا مهار پاسخ های ایمنی و اثرات مفید آن‌ها برای میزبان به وسیله کمک به کنترل پاسخ های التهابی را مورد بررسی قرار داده اند. با توجه به نتایج متناقض به دست آمده، مطالعات گسترده تری برای تأیید نقش موثر پروبیوتیک ها و انگل های کرمی در درمان بیماری التهابی روده مورد نیاز است. 2 The gastrointestinal system harbors various microorganisms, known as gut microbiota. Increase in prevalence of inflammatory bowel disease (IBD) in developed countries is associated with changes in the environment, such as decrease in incidence of parasitic infections, especially helminths, and changes in the intestinal flora. Probiotics are useful microbiota for human health. The parasitic worms (helminths) have evolved over the years with their host. Several studies have investigated the capability of helminths and probiotics to alter or control host immune responses in view of the fact that these organisms have immunomodulation effects. Given the contradictory results, further broad studies are needed to confirm the role of probiotics and helminths in the treatment of IBD.   179 191 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/132018/03/122017/09/232017/11/252017/05/302017/11/222018/03/102017/11/262018/06/112018/02/13 1396/11/24 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/172018/07/102018/02/192018/03/72018/07/282018/02/282018/07/282018/02/192018/08/262018/07/23 1397/5/1 حسین قلعه نویی Hossein Ghalehnoei استادیار، گروه زیست فناوری پزشکی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده فناوریهای نوین پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران جواد اختری Javad Akhtari استادیار، گروه نانو فناوری پزشکی، مرکز تحقیقات ژنتیک ایمنی، دانشکده فناوریهای نوین پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران حامد کلانی Hamed Kalani استادیار، مرکز تحقیقات بیماری های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ایران مهدی فخار Mahdi Fakhar دانشیار، گروه انگل شناسی، مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران mahdif53@yahoo.com probiotics Helminths ulcerative colitis Crohn’s disease پروبیوتیک کرم ها کولیت زخمی شونده بیماری کرون ##1. Helmby H. Human helminth therapy to treat inflammatory disorders-where do we stand? BMC immunology 2015; 16(1): 12.##2. Smallwood TB, Giacomin PR, Loukas A, Mulvenna JP, Clark RJ, Miles JJ. Helminth immunomodulation in autoimmune disease. Front Immunol 2017; 8: 453.##3. Sender R, Fuchs S, Milo R. Are we really vastly outnumbered? Revisiting the ratio of bacterial to host cells in humans. Cell 2016; 164(3): 337-340.##4. Kotwal GJ. Microorganisms and their interaction with the immune system. J Leukoc Biol 1997; 62(4): 415-429.##5. Hewagama A, Richardson B. The genetics and epigenetics of autoimmune diseases. J Autoimmun 2009; 33(1): 3-11.##6. Feil R. Environmental and nutritional effects on the epigenetic regulation of genes. Mutation Research 2006; 600(1): 46-57.##7. Arfaa F, Ghadirian E. Epidemiology and mass-treatment of ascariasis in six rural communities in central Iran. Am J Trop Med Hyg 1977; 26(5 Pt 1): 866-871.##8. Jafari R, Sharifi F, Bagherpour B, Safari M. Prevalence of intestinal parasites in Isfahan city, central Iran, 2014. J Parasit Dis 2016; 40(3): 679-682.##9. Etemadifar M, Abtahi S-H. Multiple Sclerosis in Isfahan: past, present and future. Int J Prev Med 2012; 3(5): 301-302.##10. Adelowo O, Bello M. Systemic autoimmune diseases: not so rare in black Africans. Rheumatology (Sunnyvale) 2014; 4(1): 130.##11. Wjst M, Boakye D. Asthma in Africa. PLoS Med 2007; 4(2): e72.##12. Turton J. IgE, parasites, and allergy. Lancet 1976; 308(7987): 686.##13. Levine JS. Origins and Directions of Inflammatory Bowel Disease, Early Studies of the “Nonspecific” Inflammatory Bowel Diseases. Netherlands. Springer; 2003.##14. Fumagalli M, Pozzoli U, Cagliani R, Comi GP, Riva S, Clerici M, et al. Parasites represent a major selective force for interleukin genes and shape the genetic predisposition to autoimmune conditions. J Exp Med 2009; 206(6): 1395-1408.##15. Correale J, Farez M. Association between parasite infection and immune responses in multiple sclerosis. Ann Neurol 2007; 61(2): 97-108.##16. Summers RW, Elliott DE, Urban JF, Thompson RA, Weinstock JV. Trichuris suis therapy for active ulcerative colitis: a randomized controlled trial. Gastroenterology 2005; 128(4): 825-832.##17. Summers RW, Elliott D, Urban J, Thompson R, Weinstock J. Trichuris suis therapy in Crohn’s disease. Gut 2005; 54(1): 87-90.##18. Croese J, Gaze ST, Loukas A. Changed gluten immunity in celiac disease by Necator americanus provides new insights into autoimmunity. Int J Parasitol 2013; 43(3): 275-282.##19. Hill C, Guarner F, Reid G, Gibson GR, Merenstein DJ, Pot B, et al. Expert consensus document: The International Scientific Association for Probiotics and Prebiotics consensus statement on the scope and appropriate use of the term probiotic. Nat Rev Gastroenterol Hepatol 2014; 11(8): 506-514.##20. Hamilton-Miller J, Gibson G, Bruck W. Letter to the Editor Some insights into the derivation and early uses of the word ‘probiotic’. Br J Nutr 2003; 90(4): 845.##21. Hempel S, Newberry S, Ruelaz A, Wang Z, Miles JN, Suttorp MJ, et al. Safety of probiotics to reduce risk and prevent or treat disease. Evid Rep Technol Assess (Full Rep) 2011; 200: 1-645.##22. Reid G, Jass J, Sebulsky MT, McCormick JK. Potential uses of probiotics in clinical practice. Clin Microbiol Rev 2003; 16(4): 658-672.##23. Saez-Lara MJ, Gomez-Llorente C, Plaza-Diaz J, Gil A. The role of probiotic lactic acid bacteria and bifidobacteria in the prevention and treatment of inflammatory bowel disease and other related diseases: a systematic review of randomized human clinical trials. Biomed Res Int 2015; 2015.##24. Baumgart DC, Carding SR. Inflammatory bowel disease: cause and immunobiology. Lancet 2007; 369(9573): 1627-1640.##25. Anderson CA, Boucher G, Lees CW, Franke A, D'Amato M, Taylor KD, et al. Meta-analysis identifies 29 additional ulcerative colitis risk loci, increasing the number of confirmed associations to 47. Nat Genet 2011; 43(3): 246-252.##26. Shouval DS, Biswas A, Goettel JA, McCann K, Conaway E, Redhu NS, et al. Interleukin-10 receptor signaling in innate immune cells regulates mucosal immune tolerance and anti-inflammatory macrophage function. Immunity 2014; 40(5): 706-719.##27. Helmby H. Helminths and our immune system: Friend or foe? Parasitol Int 2009; 58(2): 121-127.##28. Elliott DE, Weinstock JV. Helminth–host immunological interactions: prevention and control of immune-mediated diseases. Ann N Y Acad Sci 2012; 1247(1): 83-96.##29. Motomura Y, Wang H, Deng Y, El-Sharkawy R, Verdu E, Khan W. Helminth antigen-based strategy to ameliorate inflammation in an experimental model of colitis. Clin Exp Immunol 2009; 155(1): 88-95.##30. Khan W, Blennerhasset P, Varghese A, Chowdhury S, Omsted P, Deng Y, et al. Intestinal nematode infection ameliorates experimental colitis in mice. Infection and Immunity 2002; 70(11): 5931-5937.##31. Mohammadi R, Hosseini-Safa A, Ardakani MJE, Rostami-Nejad M. The relationship between intestinal parasites and some immune-mediated intestinal conditions. Gastroenterol Hepatol Bed Bench 2015; 8(2): 123-131##32. Summers RW, Elliott DE, Qadir K, Urban JF, Thompson R, Weinstock JV. Trichuris suis seems to be safe and possibly effective in the treatment of inflammatory bowel disease. Am J Gastroenterol 2003; 98(9): 2034-2041.##33. Sandborn W, Elliott D, Weinstock J, Summers R, Landry‐Wheeler A, Silver N, et al. Randomised clinical trial: the safety and tolerability of Trichuris suis ova in patients with Crohn's disease. Aliment Pharmacol Ther 2013; 38(3): 255-263.##34. Pierce ES. Ulcerative colitis and Crohn's disease: is Mycobacterium avium subspecies paratuberculosis the common villain? Gut Pathog 2010; 2(1): 21.##35. Ansari-Lari M, Haghkhah M, Mahmoodi F. Association of Mycobacterium avium subspecies paratuberculosis infection with milk production and calving interval in Iranian Holsteins. Trop Anim Health Prod 2012; 44(5): 1111-1116.##36. Ohkusa T, Okayasu I, Ogihara T, Morita K, Ogawa M, Sato N. Induction of experimental ulcerative colitis by Fusobacterium varium isolated from colonic mucosa of patients with ulcerative colitis. Gut 2003; 52(1): 79-83.##37. Tai WP, Hu PJ, Wu J, Lin XC. Six ulcerative colitis patients with refractory symptoms co-infective with Blastocystis hominis in China. Parasitol Res 2011; 108(5): 1207-1210.##38. Sartor RB. Mechanisms of disease: pathogenesis of Crohn's disease and ulcerative colitis. Nat Clin Pract Gastroenterol Hepatol 2006; 3(7): 390-407.##39. Clavel T, Haller D. Bacteria‐and host-derived mechanisms to control intestinal epithelial cell homeostasis: Nat Clin Pract Gastroenterol Hepatol 2007; 13(9): 1153-1164.##40. Mikelsaar M, Stsepetova J, Hütt P, Kolk H, Sepp E, Lõivukene K, et al. Intestinal Lactobacillus sp. is associated with some cellular and metabolic characteristics of blood in elderly people. Anaerobe 2010; 16(3): 240-246.##41. Pronio A, Montesani C, Butteroni C, Vecchione S, Mumolo G, Vestri A, et al. Probiotic administration in patients with ileal pouch–anal anastomosis for ulcerative colitis is associated with expansion of mucosal regulatory cells. Inflamm Bowel Dis 2008; 14(5): 662-668.##42. Li FX, Verhoef MJ, Best A, Otley A, Hilsden RJ. Why patients with inflammatory bowel disease use or do not use complementary and alternative medicine: a Canadian national survey. Can J Gastroenterol 2005; 19(9): 567-573. ##43. Quattropani C, Ausfeld B, Straumann A, Heer P, Seibold F. Complementary alternative medicine in patients with inflammatory bowel disease: use and attitudes. Scand J Gastroenterol 2003; 38(3): 277-282.##44. Sood A, Midha V, Makharia GK, Ahuja V, Singal D, Goswami P, et al. The probiotic preparation, VSL# 3 induces remission in patients with mild-to-moderately active ulcerative colitis. Clin Gastroenterol Hepatol 2009; 7(11): 1202-1209.##45. Tursi A, Brandimarte G, Papa A, Giglio A, Elisei W, Giorgetti GM, et al. Treatment of relapsing mild-to-moderate ulcerative colitis with the probiotic VSL# 3 as adjunctive to a standard pharmaceutical treatment: a double-blind, randomized, placebo-controlled study. Am J Gastroenterol 2010; 105(10): 2218-2227.##46. Tsuda Y, Yoshimatsu Y, Aoki H, Nakamura K, Irie M, Fukuda K, et al. Clinical effectiveness of probiotics therapy (BIO-THREE) in patients with ulcerative colitis refractory to conventional therapy. Scand J Gastroenterol 2007; 42(11): 1306-1311.##47. Sang L-X, Chang B, Zhang W-L, Wu X-M, Li X-H, Jiang M. Remission induction and maintenance effect of probiotics on ulcerative colitis: a meta-analysis. World J Gastroenterol 2010; 16(15): 1908-1915.##48. Furrie E, Macfarlane S, Kennedy A, Cummings J, Walsh S, O’neil D, et al. Synbiotic therapy (Bifidobacterium longum/Synergy 1) initiates resolution of inflammation in patients with active ulcerative colitis: a randomised controlled pilot trial. Gut 2005; 54(2): 242-249.##49. Kruis W, Schütz E, Fric P, Fixa B, Judmaier G, Stolte M. Double‐blind comparison of an oral Escherichia coli preparation and mesalazine in maintaining remission of ulcerative colitis. Aliment Pharmacol Ther 1997; 11(5): 853-858.##50. Miele E, Pascarella F, Giannetti E, Quaglietta L, Baldassano RN, Staiano A. Effect of a probiotic preparation (VSL# 3) on induction and maintenance of remission in children with ulcerative colitis. Am J Gastroenterol 2009; 104(2): 437-443.##51. Naidoo K, Gordon M, Fagbemi AO, Thomas AG, Akobeng AK. Probiotics for maintenance of remission in ulcerative colitis. Cochrane Database Syst Rev 2011; 7(12): CD007443.##52. Zocco M, Dal Verme LZ, Cremonini F, Piscaglia A, Nista E, Candelli M, et al. Efficacy of Lactobacillus GG in maintaining remission of ulcerative colitis. Aliment Pharmacol Ther 2006; 23(11): 1567-1574.##53. Wildt S, Nordgaard I, Hansen U, Brockmann E, Rumessen JJ. A randomised double-blind placebo-controlled trial with Lactobacillus acidophilus La-5 and Bifidobacterium animalis subsp. lactis BB-12 for maintenance of remission in ulcerative colitis. J Crohns Colitis 2011; 5(2): 115-121.##54. Ishikawa H, Matsumoto S, Ohashi Y, Imaoka A, Setoyama H, Umesaki Y, et al. Beneficial effects of probiotic bifidobacterium and galacto-oligosaccharide in patients with ulcerative colitis: a randomized controlled study. Digestion 2011; 84(2): 128-133.##55. Huynh HQ, debruyn J, Guan L, Diaz H, Li M, Girgis S, et al. Probiotic preparation VSL# 3 induces remission in children with mild to moderate acute ulcerative colitis: a pilot study. Inflamm Bowel Dis 2009; 15(5): 760-768.##56. Fedorak R, Demeria D. Probiotic bacteria ##in the prevention and the treatment of inflammatory bowel disease. Gastroenterol Clin North Am 2012; 41(4): 821-842.##57. Steed H, Macfarlane GT, Blackett KL, Bahrami B, Reynolds N, Walsh SV, et al. Clinical trial: the microbiological and immunological effects of synbiotic consumption–a randomized double‐blind placebo‐controlled study in active Crohn’s disease. Aliment Pharmacol Ther 2010; 32(7): 872-883.##58. Schultz M, Timmer A, Herfarth HH, Sartor RB, Vanderhoof JA, Rath HC. Lactobacillus GG in inducing and maintaining remission of Crohn's disease. BMC Gastroenterol 2004; 4(1): 5.##59. Fujimori S, Tatsuguchi A, Gudis K, Kishida T, Mitsui K, Ehara A, et al. High dose probiotic and prebiotic cotherapy for remission induction of active Crohn’s disease. J Gastroenterol Hepatol 2007; 22(8): 1199-1204.##60. Gupta P, Andrew H, Kirschner BS, Guandalini S. Is Lactobacillus GG helpful in children with Crohn’s disease? Results of a preliminary, open-label study. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2000; 31(4): 453-457.##61. Guslandi M, Mezzi G, Sorghi M, Testoni PA. Saccharomyces boulardii in maintenance treatment of Crohn’s disease. Dig Dis Sci 2000; 45(7): 1462-1464.##62. Asadpour S, Abbaspour F, Fakhar M. Good worms in viewpoint of biotechnology, Tashkhis Azamayeshgahi 2011; 13(70-71): 36-42 (Persian).##63. Khodaveisi S, Fakhar M. Good fungi in viewpoint of biotechnology, Tashkhis Azamayeshgahi. 2010; 12(66): 14-21 (Persian).##64. Amer M, Nadeem M, Nazir SU, Fakhar M, Abid F, Asif E. Probiotics and Their Use in Inflammatory Bowel Disease. Altern Ther Health Med 2018; 24(3): 16-23.## ##

پیشرفت های اخیر در انجماد تخمک: یک مطالعه مروری Recent advances of the egg's freezing: An overview 1 1 بیش از سه دهه از اولین تولد حاصل از لقاح تخمک منجمد شده می‌گذرد. در حال حاضر انجماد تخمک یک تکنیک تکمیلی مهم در مراکز ناباروری محسوب می شود. در سراسر جهان تقاضا برای انجماد تخمک، به ویژه انجماد تخمک اجتماعی“Social egg freezing”  برای حفظ باروری در محدوده خارج از سن باروری، افزایش یافته است. بنابراین هدف از انجام این مقاله مروری، بررسی وضعیت اخیر انجماد تخمک، تکنیک‌های رایج، میزان موفقیت، کاربردهای بالینی، معرفی انجماد تخمک انتخابی و پیامدهای آینده آن است. یک جستجوی سیستماتیک در نشریات علمی Web of Science و PubMed از ژانویه سال 1980 تا دسامبر 2016 انجام شد. کلمات کلیدی مورد استفاده در این جستجوی منظم شامل ‘egg freezing’، ‘oocyte freezing’، ‘oocyte cryopreservation’، ‘oocyte vitrification’، ‘fertility preservation’ بود. اخیراً در سراسر جهان و به دلایل متنوع از جمله حذف ناباروری وابسته به سن در زنان، افزایش میزان موفقیت نسبی حاصل از انجماد تخمک با استفاده از روش انجماد شیشه ای و یکسان بودن نرخ بارداری حاصل از لقاح آزمایشگاهی تخمک منجمد شده و تازه، تقاضا برای انجماد تخمک در اکثر مراکز ناباروری افزایش قابل توجهی یافته است. یکی از بهترین گزینه‌ها، برای حفظ باروری در زنان و دختران مبتلا به سرطان که در معرض خطر از دست دادن باروری به دلایل شیمی درمانی و اشعه درمانی، مشکلات تولید مثلی، تخمدان‌های نارس و هم‌چنین زنانی که به بیماری‌های مزمن مبتلا هستند، انجماد تخمک به روش شیشه‌ای، به ویژه «انجماد تخمک اجتماعی» است.   2 It is now more than three decades since the first live birth from oocyte cryopreservation. At present, oocyte cryopreservation has become a major component of Assisted Reproductive technologies (ART). Across the world, there is an increasing demand, especially for so-called ‘social egg freezing’ that allows women to preserve their fertility in anticipation of age-related fertility decline. The purpose of this review article was to investigate the current status of oocyte cryopreservation, common techniques, success rate, clinical applications, the rise of elective oocyte cryopreservation, and future implications. A systematic search was performed using Web of Science and PubMed databases for articles published between January 1980 and December 2015. Keywords used included ‘egg freezing’, ‘oocyte freezing’, ‘oocyte cryopreservation’, ‘oocyte vitrification’, and ‘fertility preservation’. Recently, due to many reasons, including resolving age-related infertility in women the success rate of oocyte cryopreservation by vitrification has risen and IVF pregnancy rates are now similar to those achieved by fresh oocytes, therefore a remarkable increase is seen in oocyte cryopreservation cycles around the world. Oocyte cryopreservation (vitrification), especially social egg freezing is one of the best choices in women and girls with cancer who are at risk of losing fertility due to chemotherapy and radiation therapy, reproductive problems, premature ovaries, and also in women with chronic illnesses.     192 213 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/132018/03/122017/09/232017/11/252017/05/302017/11/222018/03/102017/11/262018/06/112018/02/132017/07/19 1396/4/28 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/172018/07/102018/02/192018/03/72018/07/282018/02/282018/07/282018/02/192018/08/262018/07/232018/02/27 1396/12/8 فرانک آغاز Faranak Aghaz دانشجوی دکتری سلولی مولکولی، مرکز تحقیقات باروری و ناباروری، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران مظفر خزاعی Mozafar Khazaei استاد، مرکز تحقیقات باروری و ناباروری، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ایران mkhazaei1345@yahoo.com Oocyte Cryopreservation Vitrification Fertility Preservation تخمک انجماد انجماد شیشه‌ای حفظ باروری 1. Lee SJ, Schover LR, Partridge AH, Patrizio P, Wallace WH, Hagerty K, et al. American Society of Clinical Oncology recommendations on fertility preservation in cancer patients. J Clin Oncol 2006; 24(18): 2917-2931.##2. Chen C. Pregnancy after human oocyte cryopreservation. Lancet. 1986; 327(8486): 884-886.##3. Van Uem J, Siebzehnrübl E, Schuh B, Koch R, Trotnow S, Lang N. Birth after cryopreservation of unfertilised oocytes. Lancet 1987; 329 (8535): 752-753.##4. Hunter J, Bernard A, Fuller B, McGrath J, Shaw R. Plasma membrane water permeabilities of human oocytes: the temperature dependence of water movement in individual cells. J Cell Physiol 1992; 150(1): 175-179.##5. Smith GD, Serafini PC, Fioravanti J, Yadid I, Coslovsky M, Hassun P, et al. Prospective randomized comparison of human oocyte cryopreservation with slow-rate freezing or vitrification. Fertil Steril 2010; 94(6): 2088-2095.##6. Wise J. UK lifts ban on frozen eggs. BMJ 2000; 320(7231): 334.##7. American Society for Reproductive Medicine. Assisted Reproductive Technology, National Summary Report. Atlanta: Centers for Disease Control and Prevention. 2014.##8. Argyle CE, Harper JC, Davies MC. Oocyte cryopreservation: where are we now? Hum Reprod Update 2016; 22(4): 440-449.##9. Kasai M, Mukaida T. Cryopreservation of animal and human embryos by vitrification. Reprod Biomed Online 2004; 9(2): 164-170.##10. Vicente J, Garcia-Ximenez F. Osmotic and cryoprotective effects of a mixture of DMSO and ethylene glycol on rabbit morulae. Theriogenology 1994; 42(7): 1205-1215.##11. Fabbri R, Porcu E, Marsella T, Rocchetta G, Venturoli S, Flamigni C. Human oocyte cryopreservation: new perspectives regarding oocyte survival. Hum Reprod 2001; 16(3): 411-416.##12. Saragusty J, Arav A. Current progress in oocyte and embryo cryopreservation by slow freezing and vitrification. Reproduction 2011; 141(1): 1-19.##13. Cobo A, Diaz C. Clinical application of oocyte vitrification: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Fertil Steril 2011; 96(2): 277-285.##14. Kuwayama M, Vajta G, Kato O, Leibo SP. Highly efficient vitrification method for cryopreservation of human oocytes. Reprod Biomed Online 2005; 11(3): 300-308.##15. Kuwayama M. Highly efficient vitrification for cryopreservation of human oocytes and embryos: the Cryotop method. Theriogenology 2007; 67(1): 73-80.##16. Donnez J, Dolmans M-M. Fertility preservation in women. Nat Rev Endocrinol 2013; 9(12): 735-749.##17. Oktay K, Cil AP, Bang H. Efficiency of oocyte cryopreservation: a meta-analysis. Fertil Steril 2006; 86(1): 70-80.##18. Cao YX, Chian RC, editors. Fertility preservation with immature and in vitro matured oocytes. Semin Reprod Med 2009; 27(6): 456-464.##19. Oehninger S, Duru NK, Srisombut C, Morshedi M. Assessment of sperm cryodamage and strategies to improve outcome. Mol Cell Endocrinol 2000; 169(1): 3-10.##20. Prentice J, Singh J, Dochi O, Anzar M. Factors affecting nuclear maturation, cleavage and embryo development of vitrified bovine cumulus-oocyte complexes. Theriogenology 2011; 75(4): 602-609.##21. Parmegiani L, Cognigni G, Bernardi S, Cuomo S, Ciampaglia W, Infante F, et al. Efficiency of aseptic open vitrification and hermetical cryostorage of human oocytes. Reprod Biomed Online 2011; 3(4): 505-512.##22. Parmegiani L, Accorsi A, Cognigni GE, Bernardi S, Troilo E, Filicori M. Sterilization of liquid nitrogen with ultraviolet irradiation for safe vitrification of human oocytes or embryos. Fertil Steril 2010; 94(4): 1525-1528.##23. Criado E, Moalli F, Polentarutti N, Albani E, Morreale G, Menduni F, et al. Experimental contamination assessment of a novel closed ultravitrification device. Fertil Steril 2011; 95(5): 1777-1779.##24. Bonetti A, Cervi M, Tomei F, Marchini M, Ortolani F, Manno M. Ultrastructural evaluation of human metaphase II oocytes after vitrification: closed versus open devices. Fertil Steril 2011; 95(3): 928-935.##25. Paffoni A, Guarneri C, Ferrari S, Restelli L, Nicolosi AE, Scarduelli C, et al. Effects of two vitrification protocols on the developmental potential of human mature oocytes. Reprod Biomed Online 2011; 22(3): 292-298.##26. Papatheodourou A, Vanderzwalmen P, Panagiotidis Y, Kasapi L, Goudakou M, Pasadaki T, et al. Open versus closed oocyte vitrification system: a prospective randomized sibling-oocyte study. Reprod Biomed Online 2013; 26(6): 595-602.##27. Brison D, Cutting R, Clarke H, Wood M. ACE consensus meeting report: oocyte and embryo cryopreservation Sheffield 17.05. 11. Human Fertil 2012; 15(2): 69-74.##28. Seki S, Mazur P. The dominance of warming rate over cooling rate in the survival of mouse oocytes subjected to a vitrification procedure. Cryobiology 2009; 59(1): 75-82.##29. Mazur P, Seki S. Survival of mouse oocytes after being cooled in a vitrification solution to−196 C at 95 to 70,000 C/min and warmed at 610 to 118,000 C/min: A new paradigm for cryopreservation by vitrification. Cryobiology 2011; 62(1): 1-7.##30. Cao Y-X, Xing Q, Li L, Cong L, Zhang ##Z-G, Wei Z-L, et al. Comparison of survival and embryonic development in human oocytes cryopreserved by slow-freezing and vitrification. Fertil Steril 2009; 92(4): 1306-1311.##31. Rienzi L, Cobo A, Paffoni A, Scarduelli C, Capalbo A, Vajta G, et al. Consistent and predictable delivery rates after oocyte vitrification: an observational longitudinal cohort multicentric study. Human Reprod 2012; 27(6): 1606-1612.##32. Porcu E, Fabbri R, Ciotti P, Marsella T, Balicchia B, Damiano G, et al. Cycles of human oocyte cryopreservation and intracytoplasmic sperm injection: results of 112 cycles. Fertil Steril 1999; 72(Suppl 1): S2.##33. Donnez J, Dolmans M-M. Ovarian cortex transplantation: 60 reported live births brings the success and worldwide expansion of the technique towards routine clinical practice. J Assist Reprod Genet 2015; 32(8): 1167-1170.##34. van Loendersloot LL, Moolenaar LM, Mol BWJ, Repping S, van der Veen F, Goddijn M. Expanding reproductive lifespan: a cost-effectiveness study on oocyte freezing. Hum Reprod 2011; 26(11): 3054-3060.##35. Chian R-C, Huang JY, Tan SL, Lucena E, Saa A, Rojas A, et al. Obstetric and perinatal outcome in 200 infants conceived from vitrified oocytes. Reprod Biomed Online 2008; 16(5): 608-610.##36. Noyes N, Porcu E, Borini A. Over 900 oocyte cryopreservation babies born with no apparent increase in congenital anomalies. Reprod Biomed Online 2009; 18(6): 769-776.##37. Cobo A, Serra V, Garrido N, Olmo I, Pellicer A, Remohí J. Obstetric and perinatal outcome of babies born from vitrified oocytes. Fertil Steril 2014; 102(4): 1006-1015.##38. Kushnir VA, Barad DH, Albertini DF, Darmon SK, Gleicher N. Outcomes of fresh and cryopreserved oocyte donation. JAMA 2015; 314(6): 623-624.##39. Dondorp W, de Wert G, Pennings G, Shenfield F, Devroey P, Tarlatzis B, et al. Oocyte cryopreservation for age-related fertility loss. Hum Reprod 2012; 27(5): 1231-1237.##40. Baldwin K, Culley L, Hudson N, Mitchell H. Reproductive technology and the life course: current debates and research in social egg freezing. Hum Fertil 2014; 17(3): 170-179.##41. Ho J, Woo I, Bendikson K, Paulson R, Chung K. Is oocyte cryopreservation is as effective as embryo cryopreservation in freezing eggs as effective as freezing embryos to achievinge live births? Fertil Steril 2016; 105(2): e21-e22.##42. Stoop D, Maes E, Polyzos N, Verheyen G, Tournaye H, Nekkebroeck J. Does oocyte banking for anticipated gamete exhaustion influence future relational and reproductive choices? A follow-up of bankers and non-bankers. Human Reprod 2015; 30(2): 338-344.##43. Fabbri R, Porcu E, Marsella T, Primavera M, Seracchioli R, Ciotti P, et al. Oocyte cryopreservation. Human Reprod 1998; 13(suppl_4): 98-108.##44. Trounson A, Mohr L. Human pregnancy following cryopreservation, thawing and transfer of an eight-cell embryo. Nature 1983; 305(5936): 707-709.##45. Rienzi L, Gracia C, Maggiulli R, LaBarbera AR, Kaser DJ, Ubaldi FM, et al. Oocyte, embryo and blastocyst cryopreservation in ART: systematic review and meta-analysis comparing slow-freezing versus vitrification to produce evidence for the development of global guidance. Hum Reprod Update 2017; 23(2): 139-155.##46. Kawwass JF, Monsour M, Crawford S, Kissin DM, Session DR, Kulkarni AD, et al. Trends and outcomes for donor oocyte cycles in the United States, 2000-2010. JAMA 2013; 310(22): 2426-2434.##47. Cobo A, Remohí J, Chang C-C, Nagy ZP. Oocyte cryopreservation for donor egg banking. Reproductive Biomedicine Online 2011; 23(3): 341-346.##48. Quaas AM, Melamed A, Chung K, Bendikson KA, Paulson RJ. Egg banking in the United States: current status of commercially available cryopreserved oocytes. Fertil Steril 2013; 99(3): 827-831.##49. Akin JW, Bell KA, Thomas D, Boldt J. Initial experience with a donor egg bank. Fertil Steril 2007; 88(2): 497.##50. Nagy ZP, Chang C-C, Shapiro DB, Bernal DP, Elsner CW, Mitchell-Leef D, et al. Clinical evaluation of the efficiency of an oocyte donation program using egg cryo-banking. Fertil Steril 2009; 92(2): 520-526.##51. Solé M, Santaló J, Boada M, Clua E, Rodríguez I, Martínez F, et al. How does vitrification affect oocyte viability in oocyte donation cycles? A prospective study to compare outcomes achieved with fresh versus vitrified sibling oocytes. Human Reprod 2013; 28(8): 2087-2092##52. Fleischer RT, Vollenhoven BJ, Weston GC. The effects of chemotherapy and radiotherapy on fertility in premenopausal women. Obstet Gynecol Surv 2011; 66(4): 248-254.##53. Filippi F, Meazza C, Paffoni A, Raspagliesi F, Terenziani M, Somigliana E. Egg freezing in childhood and young adult cancer survivors. Pediatrics 2016; 138(4): e20160291.##54. Kim J, Oktay K, Gracia C, Lee S, Morse C, Mersereau JE. Which patients pursue fertility preservation treatments? A multicenter analysis of the predictors of fertility preservation in women with breast cancer. Fertil Steril 2012; 97(3): 671-676.##55. Garcia-Velasco JA, Domingo J, Cobo A, Martínez M, Carmona L, Pellicer A. Five years' experience using oocyte vitrification to preserve fertility for medical and nonmedical indications. Fertil Steril 2013; 99(7): 1994-1999.##56. Kim SS, Klemp J, Fabian C. Breast cancer and fertility preservation. Fertility and Sterility 2011; 95(5): 1535-1543.##57. Wunder D. Social freezing in Switzerland and worldwide—a blessing for women today. Swiss Med Wkly. 2013; 143: w13746.##58. Cakmak H, Katz A, Cedars MI, Rosen MP. Effective method for emergency fertility preservation: random-start controlled ovarian stimulation. Fertil Steril 2013; 100(6): 1673-1680.##59. Aghaz F, Khazaei M. Reactive oxygen species generation and use of antioxidants during in vitro maturation of oocytes: a Review. Int J Fertil Steril 2017; 11(2): 63-70.##60. Aghaz F, Hajarian H, Shabankareh HK, Abdolmohammadi A. Effect of sericin supplementation in maturation medium on cumulus cell expansion, oocyte nuclear maturation, and subsequent embryo development in Sanjabi ewes during the breeding season. Theriogenology 2015; 84(9): 1631-1635.##61. Aghaz F, Hajarian H, Shabankareh HK. Enhanced in vitro developmental competence of sheep embryos following sericin supplementation of the in vitro maturation and in vitro culture media. Small Ruminant Res 2016; 136: 257-260.##62. Oktay K, Buyuk E, Rodriguez-Wallberg K, Sahin G. In vitro maturation improves oocyte or embryo cryopreservation outcome in breast cancer patients undergoing ovarian stimulation for fertility preservation. Reprod Biomed Online 2010; 20(5): 634-638.##63. Yang H, Lee HH, Lee HC, Ko DS, Kim SS. Assessment of vascular endothelial growth factor expression and apoptosis in the ovarian graft: can exogenous gonadotropin promote angiogenesis after ovarian transplantation? Fertil Steril 2008; 90(4): 1550-1558.##64. Hoekman EJ, Smit VT, Fleming TP, Louwe LA, Fleuren GJ, Hilders CG. Searching for metastases in ovarian tissue before autotransplantation: a tailor-made approach. Fertil Steril 2015; 103(2): 469-477.##65. Kim MK, Lee DR, Han JE, Kim YS, Lee WS, Won HJ, et al. Live birth with vitrified-warmed oocytes of a chronic myeloid leukemia patient nine years after allogenic bone marrow transplantation. J Assist Reprod Genet 2011; 28(12): 1167-1170.##66. Lee S, Heytens E, Moy F, Ozkavukcu S, Oktay K. Determinants of access to fertility preservation in women with breast cancer. Fertil Steril 2011; 95(6): 1932-1936.##67. Kneale D, Joshi H. Postponement and childlessness: evidence from two British cohorts. Demogr Res 2008; 19: 1935-1968.##68. Goold I, Savulescu J. In favour of freezing eggs for non medical reasons. Bioethics 2009; 23(1): 47-58.##69. Cobo A, Garrido N, Pellicer A, Remohí J. Six years' experience in ovum donation using vitrified oocytes: report of cumulative outcomes, impact of storage time, and development of a predictive model for oocyte survival rate. Fertil Steril 2015; 104(6): 1426-1434.##70. Sozou PD, Hartshorne GM. Time to pregnancy: a computational method for using the duration of non-conception for predicting conception. PLoS One 2012; 7(10): 46544.##71. Andersen A-MN, Wohlfahrt J, Christens P, Olsen J, Melbye M. Maternal age and fetal loss: population based register linkage study. BMJ 2000; 320(7251): 1708-1712.##72. Habbema JDF, Eijkemans MJ, Leridon H, te Velde ER. Realizing a desired family size: when should couples start? Hum Reprod 2015; 30(9): 2215-2221.##73. Daniluk JC, Koert E, Cheung A. Childless women’s knowledge of fertility and assisted human reproduction: identifying the gaps. Fertil Steril 2012; 97(2): 420-426.##74. Leridon H. Can assisted reproduction technology compensate for the natural decline in fertility with age? A model assessment. Hum Reprod 2004; 19(7): 1548-1553.##75. Hodes-Wertz B, Druckenmiller S, Smith M, Noyes N. What do reproductive-age women who undergo oocyte cryopreservation think about the process as a means to preserve fertility? Fertil Steril 2013; 100(5): 1343-1349.##76. Homburg R, van der Veen F, Silber SJ. Oocyte vitrification—women's emancipation set in stone. Fertil Steril 2009; 91(4): 1319-1320##77. Dondorp WJ, De Wert GM. Fertility preservation for healthy women: ethical aspects. Human Reprod 2009; 24(8): 1779-1785.##78. Baylis F. Left out in the cold: arguments against non-medical oocyte cryopreservation. J Obstet Gynaecol Can 2015; 37(1): 64-67.##79. Joseph KS, Allen AC, Dodds L, Turner LA, Scott H, Liston R. The perinatal effects of delayed childbearing. Obstet Gynecol 2005; 105(6): 1410-1418.##80. Hirshfeld-Cytron J, Grobman WA, Milad MP. Fertility preservation for social indications: a cost-based decision analysis. Fertil Steril 2012; 97(3): 665-670.##81. Devine K, Mumford SL, Goldman KN, Hodes-Wertz B, Druckenmiller S, Propst AM, et al. Baby budgeting: oocyte cryopreservation in women delaying reproduction can reduce cost per live birth. Fertil Steril 2015; 103(6): 1446-1453.##82. Stoop D, Cobo A, Silber S. Fertility preservation for age-related fertility decline. Lancet 2014; 384(9950): 1311-1319.##83. Stoop D, Nekkebroeck J, Devroey P. A survey on the intentions and attitudes towards oocyte cryopreservation for non-medical reasons among women of reproductive age. Hum Reprod 2011; 26(3): 655-661.##84. Baldwin K, Culley L, Hudson N, Mitchell H, Lavery S. Oocyte cryopreservation for social reasons: demographic profile and disposal intentions of UK users. Reprod Biomed Online 2015; 31(2): 239-245.##85. Elizur SE, Chian R-C, Holzer HE, Gidoni Y, Tulandi T, Tan SL. Cryopreservation of oocytes in a young woman with severe and symptomatic endometriosis: a new indication for fertility preservation. Fertil Steril 2009; 91(1): 293.##86. Elizur S, Chian R, Pineau C, Son W, Holzer H, Huang J, et al. Fertility preservation treatment for young women with autoimmune diseases facing treatment with gonadotoxic agents. Rheumatology 2008; 47(10): 1506-1509.##87. Goswami D, Conway GS. Premature ovarian failure. Hum Reprod Update 2007; 68(4): 196-202.##88. Song WY, Sun YP, Jin HX, Xin ZM, Su YC, Chian RC. Clinical outcome of emergency egg vitrification for women when sperm extraction from the testicular tissues of the male partner is not successful. Syst Biol Reprod Med 2011; 57(4): 210-213## ##

اصلاحیه : نقش مذهب و معنویت در رفتارهای جنسی جوانان ایرانی: مرور سیستماتیک مقالات منتشر شده Correction to: The Role of Religion and Spirituality in Iranian Youth Sexual Behaviors: A Systematic Review 1 1 در مقاله فوق که در شماره 162 تیر 1397 در دوره 28 این نشریه منتشر شده بود، مرتبه علمی خانم فریده اقدام پور و کد طرح پژوهشی در قسمت سپاسگزاری اشتباه چاپ شده بود، اصلاح گردید.     سپاسگزاری مقاله حاضر بر گرفته از طرح پژوهشی به شماره 9651 با کد اخلاق IR.SHMU.REC.1396.49 و با حمایت مالی معاونت محترم پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شاهرود می باشد. بدین‌وسیله از معاونت محترم پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شاهرود و تمامی پژوهشگران و نویسندگان مقالات استفاده شده در این مطالعه، تشکر و قدردانی می‌شود.   . 2 1 Instructor, Department of Midwifery, Islamic Azad University, Marand Branch, Marand, Iran 2 PhD Student in Reproductive Health, Student Research Committee, School of Nursing and Midwifery, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran           In the article published in volume 28, issue 162, 2018, the affiliation for Farideh Eghdampur and the research project code have been been published incorrectly, which are now corrected.   214 215 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/132018/03/122017/09/232017/11/252017/05/302017/11/222018/03/102017/11/262018/06/112018/02/132017/07/192018/09/5 1397/6/14 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/172018/07/102018/02/192018/03/72018/07/282018/02/282018/07/282018/02/192018/08/262018/07/232018/02/272018/09/5 1397/6/14 فریده اقدام پور Farideh Egdampur مربی، گروه مامایی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران ایران آرزو حاصلی Arezoo Haseli دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت باروری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران ایران ar_haseli@shmu.ac.ir Erratum-Erratum-Erratum اصلاحیه-اصلاحیه-اصلاحیه Correction to: The Role of Religion and Spirituality in Iranian Youth Sexual Behaviors: A Systematic Review##Farideh Egdampur1,## Arezoo Haseli2##1 Instructor, Department of Midwifery, Islamic Azad University, Marand Branch, Marand, Iran ##2 PhD Student in Reproductive Health, Student Research Committee, School of Nursing and Midwifery, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran####In the article published in volume 28, issue 162, 2018, the affiliation for Farideh Eghdampur and the research project code have been been published incorrectly, which are now corrected. ##J Mazandaran Univ Med Sci 2018; 28 (164): 214-215 (Persian).## ## ##

اصلاحیه : گزارش یک مورد بلوک راه هوایی در بیمار با توده حنجره و احتمال انتوباسیون مشکل Correction to: Local block and Awake Intubation in a Patient with Laryngeal Mass and Anticipated Difficult Airway: A Case Report 1 1 اصلاحیه :  گزارش یک مورد بلوک راه هوایی در بیمار با توده حنجره و احتمال انتوباسیون مشکل   هوشنگ اکبری1      روانبخش اسمعیلی2   مولف مسئول:  روانبخش اسمعیلی- ساری: خیابان وصال شیرازی، دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه ساری                              r.esmaeili90@gmail.com  E-mail: 1. استادیار، گروه هوشبری و اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران 2. استادیار، گروه پرستاری داخلی- جراحی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ان           در مقاله فوق که در شماره 161 خرداد 1397 در دوره 28 این نشریه منتشر شده بود، اسم آقای دکتر هوشنگ اکبری در چکیده انگلیسی اشتباه چاپ شده بود، اصلاح گردید  و زیرنویس عکس های شماره 3 و 4 نیز اشتباه چاپ شده بود که اصلاح گردید.     تصویر شماره 3: بلوک عصب سوپریورلارنژال SLN)) دو طرفه با لیدوکایین     تصویر شماره 4: بلوک دو طرفه عصب گلوسو فارنژیال با لیدوکایین     2 Correction to: Local block and Awake Intubation in a Patient with Laryngeal Mass and Anticipated Difficult Airway: A Case Report       Hooshang Akbari1, Ravanbakhsh Esmaeili2   1 Assistant Professor, Department of Anesthesiology, Faculty of Paramedical, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran 2 Assistant Professor, Department of Medical Surgical Nursing, Orthopedic Research Center, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran               In the article published in volume 28, issue 161, 2018, the name of first author, Hooshang Akbari was spelled incorrectly which is now corrected.   216 217 2018/03/272017/11/42017/10/262017/04/262017/11/152017/06/202017/09/212017/06/92018/03/202017/09/132018/03/122017/09/232017/11/252017/05/302017/11/222018/03/102017/11/262018/06/112018/02/132017/07/192018/09/52018/09/5 1397/6/14 2018/07/232018/07/232018/07/232018/05/272018/02/212018/07/282018/07/222018/02/172018/07/102018/02/192018/03/72018/07/282018/02/282018/07/282018/02/192018/08/262018/07/232018/02/272018/09/52018/09/5 1397/6/14 هوشنگ اکبری Hooshang Akbari . استادیار، گروه هوشبری و اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ایران روانبخش اسمعیلی Ravanbakhsh Esmaeili استادیار، گروه پرستاری داخلی- جراحی، مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ان ایران .esmaeili90@gmail.com Erratum-Erratum-Erratum اصلاحیه-اصلاحیه-اصلاحیه Correction to: Local block and Awake Intubation in a Patient with Laryngeal Mass and Anticipated Difficult Airway: A Case Report####Hooshang Akbari1,##Ravanbakhsh Esmaeili2##1 Assistant Professor, Department of Anesthesiology, Faculty of Paramedical, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran##2 Assistant Professor, Department of Medical Surgical Nursing, Orthopedic Research Center, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran######In the article published in volume 28, issue 161, 2018, the name of first author, Hooshang Akbari was spelled incorrectly which is now corrected. #### ##